II FSK 1141/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia del. WSA Andrzej Jagiełło (sprawozdawca), Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Sz 966/09 w sprawie ze skargi P. S.A. w S. na interpretacje indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 22 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz P. S.A. w S. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 1.1 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Sz 966/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu skargi P. S.A. w S., uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w S., działającego z upoważnienia Ministra Finansów, z dnia 22 września 2009 r. w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego. 1.2 Jak ustalił Sąd pierwszej instancji, P.S.A. (dalej: Spółka lub skarżąca) we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przedstawiła następujący stan faktyczny: jest beneficjentem środków na dofinansowanie realizacji projektu – Dokapitalizowanie Funduszu Poręczeń Kredytowych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw, finansowanego przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego na lata 2004-2006 (w wysokości około 79 %) oraz ze środków refinansowanych z budżetu państwa (w wysokości około 21 %), a zarządzanego przez instytucję wdrażającą Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. W ramach tego projektu spółka wspiera małe i średnie przedsiębiorstwa m.in. poprzez udzielanie poręczeń. Na poczet realizacji programu strona otrzymuje przedpłaty w postaci transz : płatności premii, płatności pośrednie, płatności końcowe. Środki te uzyskuje na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206). W praktyce nie osiąga dochodu z tytułu realizacji usług w ramach projektu, gdyż środki przekazywane są na rachunek lokat terminowych, z których Fundusz otrzymuje odsetki, które zgodnie z umową o realizację projektu w okresie realizacji projektu oraz w okresie 5 lat, Fundusz zobowiązany jest do ich przekazania na cele realizacji projektu. Na tym tle Spółka sformułowała pytania, czy otrzymane za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości środki z budżetu państwa i z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na dofinansowanie projektu realizowanego w ramach programu podlegają w całości zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych a także, czy odsetki uzyskane od środków otrzymanych na sfinansowanie projektu korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. W ocenie Spółki , środki otrzymane na sfinansowanie projektu są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, albowiem finansują działania w ramach programów Unii Europejskiej. Niezależnie od przedstawionych argumentów dotyczących charakteru otrzymanych przez nią środków i ich ostatecznego pochodzenia Spółka wskazała, że biorąc pod uwagę jedynie sposób wypłaty tych środków pieniężnych tj. przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, mogą one korzystać również ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) - dalej: u.p.d.o.p. - oraz art. 17 ust. 1 pkt 14b tej ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r. Brzmienie przepisu pozwala zatem według niej uznać, iż kwota wsparcia finansowego otrzymana od PARP (agencji rządowej dysponującej co do zasady środkami budżetowymi wykorzystywanymi również do prefinansowania pomocy zagranicznej) korzysta ze zwolnienia z opodatkowania. Zdaniem skarżącej, również odsetki od otrzymanych środków uzyskane w związku z przechowywaniem ich na terminowych rachunkach bankowych podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych (stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy), przy czym zwolnienie to nie obejmuje już odsetek od skapitalizowanych wcześniej odsetek zwolnionych z opodatkowania. Minister Finansów, działając poprzez upoważniony organ - Dyrektora Izby Skarbowej w B., w interpretacji indywidualnej z dnia 22 września 2009 r. stwierdził, że stanowisko spółki nie jest prawidłowe. Organ wyjaśnił, że podstawowym źródłem finansowania wsparcia Unii Europejskiej dla Polski przewidzianym na lata 2004-2006 są fundusze strukturalne, których status prawny określają przepisy wspólnotowe (Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych oraz Rozporządzenie komisji (WE) Nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielonej w ramach funduszy strukturalnych), a także przepisy ustawy o Narodowym Planie Rozwoju. Sektorowy Program Operacyjny Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw jest programem operacyjnym służącym realizacji Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006 przy wykorzystaniu środków z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Do czasu zakończenia programów i projektów realizowanych w ramach Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006 w zakresie ich finansowania stosuje się zasady określone w przepisach art. 209-214 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.) dotyczące udzielanych z budżetu państwa pożyczek na prefinansowanie. Jednostki sektora finansów publicznych realizujące programy i projekty finansowane z udziałem środków funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii Europejskiej mogą pożyczać z budżetu państwa środki na prefinansowanie tych programów i projektów. Co do zasady są one, więc udostępniane w formie oprocentowanych pożyczek z budżetu państwa, których zwrot następuje po otrzymaniu środków z budżetu UE. W konsekwencji przyjęta zasada prefinansowania zakłada, że w początkowej fazie realizacji projektu związane z nim koszty pokrywa budżet państwa. Zwrot poniesionych nakładów następuje po etapie końcowym realizacji projektu, w ramach rozliczeń między Polską a Unią Europejską. Zatem pomoc, jaką otrzymują beneficjenci realizujący programy i ponoszący wydatki w trakcie realizacji projektów, pochodzi ze środków pożyczonych z budżetu państwa co oznacza, że nie stanowią środków z bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a tylko takie pochodzenie środków warunkuje zwolnienie o którym mowa w przepisie art. 17 ust.1 pkt 23 u.p.d.o.p. Środki te nie stanowią także kwot otrzymanych od agencji rządowych, które otrzymały je na ten cel z budżetu państwa, a więc zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p. nie znajduje także zastosowania, ponieważ wypłacająca pomoc Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości nie otrzymała tych środków z budżetu państwa. W konkluzji organ stwierdził, że środki otrzymane przez spółkę na sfinansowanie przedmiotowego projektu nie będą korzystały ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., a nadto w części jakiej stanowią pokrycie kosztów zarządu i administracji, stanowią przychód wymieniony w art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Spółka pismem z dnia 8 października 2009 r., wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa, a po uzyskaniu stanowiska organu z dnia 27 października 2009 r. podtrzymującego wydaną interpretację - wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze podniosła, że prefinansowanie projektu ze środków budżetu państwa nie stoi na przeszkodzie do zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. i szeroko argumentując swoje stanowisko powołała się na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych. Zarzuciła także brak spójności w stanowisku organu, który z jednej strony odmawia zwolnienia z opodatkowania uzyskanych środków na realizację projektu z uwagi na to, że pochodzą z budżetu państwa a z drugiej strony odmawia zwolnienia stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy z uwagi na to, że nie pochodzą z budżetu państwa. 1.3 W tak przedstawionym stanie sprawy Sąd administracyjny pierwszej instancji uznał skargę za uzasadnioną. Jak wskazał, stan faktyczny sprawy jest bezsporny, a spór między stronami dotyczył zakresu i sposobu zastosowania przepisu art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., według którego wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra lub agencje rządowe, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc. W ocenie Sądu nie budzi przy tym wątpliwości, przedstawiony przez organ sposób finansowania wydatków służących realizacji Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw. W tej sytuacji istotna staje się odpowiedź na pytanie, czy otrzymane przez ostatecznych beneficjentów środki finansowe, prefinansowane z budżetu państwa, mogą być objęte zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. Sąd, nie negując faktu, że od dnia 1 maja 2004 r. zmieniły się zasady i warunki finansowania pomocy wskazał, że w dalszym ciągu niezmienną pozostała generalna zasada jej udzielania, że wszelkie fundusze i programy pomocowe finansowane przez Unię Europejską są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym. Środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy w założeniu mają za zadanie finansowanie działań popieranych przez Wspólnotę w ramach programów pomocowych, a nie budżetów poszczególnych państw za pośrednictwem podatków. Zasady tej nie może niweczyć przyjęty model dystrybucji tejże pomocy przez poszczególne państwa członkowskie dla jej beneficjentów. Jej wyrazem jest przepis art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., z którego wynika, że aby podatnik uzyskał określone w nim zwolnienie podatkowe z tytułu otrzymania środków, musi spełnić łącznie następujące warunki: musi mieć miejsce zagraniczne pochodzenie i bezzwrotny charakter środków finansowych oraz musi nastąpić bezpośrednia realizacja przez podatnika celu programu finansowanego z tych środków. Brak spełnienia chociażby jednego z tych warunków pozbawia podatnika tego zwolnienia podatkowego. W realiach rozpatrywanej sprawy, zdaniem Sądu, organ podatkowy odmawiając podatnikowi możliwości zastosowania przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. błędnie uznał za przeszkodę zwolnienia fakt, że dofinansowanie nie pochodzi bezpośrednio z bezzwrotnej pomocy finansowej Unii Europejskiej. Zaakceptowanie takiego stanowiska oznaczałoby, że możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia podatkowego byłaby zależna nie od ustanowionych w nim warunków, ale od przyjętego w państwie członkowskim modelu dystrybucji środków pomocowych, który jest niezależny od podatnika i na ustanowienie którego ten ostatni nie ma jakiegokolwiek wpływu. Mając zatem na względzie treść przepisu Sąd uznał, że dla prawidłowej jego wykładni takie rozumienie nie jest dopuszczalne, gdyż przepisy organizacyjne, techniczne, nie mogą niweczyć zasady, iż środki pomocowe są wolne od podatku dochodowego. Zawarty w nim wymóg zagranicznego pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy jest, więc zachowany także i wtedy, gdy przedmiotowe środki w ostatecznym rozrachunku pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Nie stoi na przeszkodzie takiemu rozumieniu tego pojęcia fakt, że uprzednio są one wykładane przez budżet państwa członkowskiego. W ocenie Sądu, tylko takie rozumienie analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. jest zgodne z celem ustanowionego w nim zwolnienia, a jednocześnie, co na gruncie prawa podatkowego ma przesądzające znaczenie, jest również zgodne z literalnym brzmieniem tego przepisu. Nie wymaga on , aby uzyskane przez podatnika środki pomocowe były pochodziły bezpośrednio z budżetu Unii Europejskiej czy innego wymienionego w tym przepisie podmiotu i nie zakazuje sfinansowania projektu poprzez zrefundowanie poniesionych uprzednio przez budżet państwa członkowskiego na ten cel środków. Nie budziło również wątpliwości Sądu zastosowanie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 24 co do odsetek od przedmiotowych środków ulokowanych na lokatach terminowych. W jego ocenie zaskarżona interpretacja została, więc wydana z naruszeniem omówionych przepisów materialnego prawa podatkowego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu zbędne natomiast byłyby rozważania w zakresie ewentualnego objęcia tychże środków zwolnieniem z tytułu otrzymanych dotacji, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 48 u.p.d.o.p., skoro przyjęcie mechanizmu prefinansowania programu z budżetu państwa oraz refundacja wypłat ze środków pomocy zagranicznej pozwala na ich zwolnienie na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy. 2.1 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Izby Skarbowej w S., działający z upoważnienia Ministra Finansów, który wskazując jako jej podstawę art. 174 pkt 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej : p.p.s.a. zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że zawarty w tym przepisie wymóg zagranicznego pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy rozumieć należy w ten sposób, iż jest on zachowany także i wtedy, gdy przedmiotowe środki w ostatecznym rozrachunku pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a tym samym, że skorzystaniu ze zwolnienia nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że podatnik otrzymał środki z budżetu państwa, które następnie zostaną zrefundowane z publicznych środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, 2. naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 17 ust. 1 pkt 24 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż wolne od podatku są odsetki od środków otrzymanych za pośrednictwem PARP pochodzących z EFRR oraz z budżetu państwa, lokowanych na rachunkach lokat terminowych. Przy tak sformułowanych zarzutach wnosił o uchylenie wyroku w całości i rozpoznanie skargi, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że podatnik, aby uzyskać określone w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. zwolnienie podatkowe z tytułu otrzymania tych środków, musi spełnić łącznie następujące warunki: środki finansowe muszą zostać uzyskane od zagranicznych, określonych w przepisie podmiotów, w tym również gdy ich przekazanie następuje za pośrednictwem podmiotu krajowego upoważnionego do ich rozdzielania i mieć bezzwrotny charakter oraz musi nastąpić bezpośrednia realizacja przez podatnika celu programu finansowanego z przedmiotowych środków. Dla zastosowania tego zwolnienia istotne jest zatem określenie źródła, z którego wnioskodawca otrzymuje środki pomocowe. Otrzymane z budżetu państwa środki na ten cel nie stanowiły środków z bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a tylko takie ich pochodzenie warunkuje zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust.1 pkt 23 u.p.d.o.p. Powołanie się, zaś wyłącznie na okoliczność, że ostatecznie ciężar poniosą instytucje unijne nie wystarcza do zastosowania tego zwolnienia. Te same zasady odnoszą się również do zwolnienia od opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. odsetek od środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych. 2.2 W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Spółki wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 3.1 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednakże z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych enumeratywnie w art. 183 § 2 p.p.s.a., co oznacza ścisłe związanie granicami skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej, wskazując jako jej podstawę prawną art. 174 pkt 1 p.p.s.a., zarzucono zaś naruszenia prawa materialnego tj. przepisów art. 17 ust. 1 pkt 23 i 24 u.p.d.o.p. poprzez błędną jego wykładnię. Ta błędna wykładnia, w ocenie jej autora, polega na przyjęciu, że przewidziany w tych przepisach warunek zagranicznego pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy jest zachowany również wówczas, gdy wprawdzie środki te w ostatecznym rozrachunku pochodzą z pomocy zagranicznej, ale dopiero w wyniku zrefundowania środków wyłożonych uprzednio przez budżet państwa. Zdaniem organu przyjęcie zasady prefinansowania z budżetu państwa oznacza, że otrzymane przez beneficjenta środki nie pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej co wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 23 i 24 u.p.d.o.p. Zaprezentowana przez Ministra Finansów, zarówno w interpretacji indywidualnej, jak i w skardze kasacyjnej, wykładnia wskazanych przepisów jest błędna. Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. wolne od podatku dochodowego są: dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra lub agencje rządowe; w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc. Zgodnie zaś z ust. 1 pkt 24 tego przepisu wolne od podatku dochodowego są również odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w pkt 23, lokowanych na bankowych rachunkach terminowych. Zasadniczą i sporną kwestią w rozpoznawanej sprawie jest spełnienie, w przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym, przesłanki pochodzenia uzyskanych środków bezzwrotnej pomocy z międzynarodowych instytucji finansowych lub od rządów państw obcych. Należy podkreślić, że w zakresie będącym przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezsporne w sprawie jest, iż Spółka jest beneficjentem środków na dofinansowanie realizacji projektu – Dokapitalizowanie Funduszu Poręczeń Kredytowych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw, finansowanego w 79 % przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) na lata 2004-2006. Środki te są przekazywane przez instytucję wdrażającą - Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na podstawie ustawy o Narodowym Planie Rozwoju, która wypłaca je z rachunku zasilanego ze środków budżetu państwa a dopiero po zrealizowaniu projektu otrzymuje ich refundację z EFRR. Postawiony w analizowanych przepisach warunek pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy z międzynarodowych instytucji finansowych lub od rządów państw obcych dotyczy pierwotnego źródła, z którego ostatecznie pochodzi dochód. Bez znaczenia pozostaje, natomiast okoliczność, czy środki te są wypłacane bezpośrednio przez instytucje międzynarodowe, czy też następuje to za pośrednictwem podmiotów krajowych również przy wykorzystaniu mechanizmu prefinansowania. Sam sposób wypłaty środków finansowych z bezzwrotnej pomocy Unii Europejskiej i innych wymienionych w przepisach instytucji międzynarodowych w ramach realizowanych programów jest wyłącznie kwestią techniczną, która nie ma znaczenia dla oceny źródła ich pochodzenia i w konsekwencji spełnienia przesłanki omawianego zwolnienia podatkowego. Taki pogląd, prezentowany przez skład orzekający, jest powszechny w orzecznictwie sądów administracyjnych i został wielokrotnie wyrażony w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok: z 30.10.2008 r. II FSK 1069/07; z 14.01.2009r. II FSK 1457/07; z 5.08.2010, II FSK 517/09; z 22.10.2010 r., II FSK 985/09; z13.04.2011 r. II 1533/09; z 2.09.2011 r., II FSK 448/10; publ.: https://cbois.nsa.gov.pl). Trafnie zatem, wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, na tle przedstawionego stanu faktycznego Sąd pierwszej instancji uznał, że otrzymywane przez Spółkę środki bezzwrotnej pomocy pochodzące ostatecznie z Europejskiego Fundusz Rozwoju Regionalnego, jak również odsetki od tych środków przechowywanych na terminowych rachunkach bankowych podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie odpowiednio, przepisów art. 17 ust. 1 pkt 23 i 24 u.p.d.o.p. Oznacza to, że zarzuty skargi kasacyjnej są pozbawione podstaw. 3.2 Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 209 w zw. z art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a.