I SA/Sz 966/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego I uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną II stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie podlega wykonaniu III zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz P. S.A z siedzibą w S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. F. P. K. SA z siedzibą w S. wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. We wniosku Spółka przedstawiła stan faktyczny, z którego wynikało, że jest beneficjentem środków na dofinansowanie realizacji projektu – Dokapitalizowanie Funduszu Poręczeń Kredytowych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw, finansowanego przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego na lata 2004-2006 (w wysokości około 79 %) oraz ze środków refinansowanych z budżetu państwa (w wysokości około 21 %), a zarządzanego przez instytucję wdrażającą Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. W ramach tego projektu spółka wspiera małe i średnie przedsiębiorstwa m.in. poprzez udzielanie poręczeń. Na poczet realizacji programu strona otrzymuje przedpłaty w postaci transz : płatności premii, płatności pośrednie, płatności końcowe. Środki te uzyskuje na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206). Wnioskodawca przedstawił dalej, że w praktyce nie osiąga dochodu z tytułu realizacji usług w ramach projektu, gdyż środki przekazywane są na rachunek lokat terminowych, z których Fundusz otrzymuje odsetki, które zgodnie z umową o realizację projektu w okresie realizacji projektu oraz w okresie 5 lat, Fundusz zobowiązany jest do ich przekazania na cele realizacji projektu. Na tym tle spółka sformułowała pytania, czy otrzymane za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości środki z budżetu państwa i z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na dofinansowanie projektu realizowanego w ramach programu podlegają w całości zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych a także, czy odsetki uzyskane od środków otrzymanych na sfinansowanie wymienionego projektu z budżetu państwa i z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Według wnioskodawcy, środki otrzymane na sfinansowanie projektu są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, albowiem finansują działania w ramach programów Unii Europejskiej. Niezależnie od przedstawionych argumentów dotyczących charakteru środków otrzymanych przez Fundusz i ich ostatecznego pochodzenia Spółka wskazuje, iż biorąc pod uwagę jedynie sposób wypłaty środków pieniężnych otrzymanych przez Fundusz, tj. ich wypłatę przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, środki otrzymane przez Fundusz korzystać mogą również ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (oraz art. 17 ust. 1 pkt 14b tej ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r.). Brzmienie przepisu pozwala zatem - w ocenie Funduszu - uznać, iż kwota wsparcia finansowego otrzymana przez Fundusz od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (agencji rządowej dysponującej co do zasady środkami budżetowymi wykorzystywanymi również do prefinansowania pomocy zagranicznej) korzysta ze zwolnienia z opodatkowania. Odnośnie opodatkowania odsetek od lokat - zdaniem Wnioskodawcy - odsetki od środków otrzymanych przez Fundusz na dokapitalizowanie uzyskane w związku z przechowywaniem tych środków na terminowych rachunkach bankowych podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych (stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy), przy czym zwolnienie to nie obejmuje już odsetek od skapitalizowanych wcześniej odsetek zwolnionych z opodatkowania. Minister Finansów, działając poprzez upoważniony organ - Dyrektora Izby Skarbowej, w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia[...] . stwierdził, że stanowisko spółki nie jest prawidłowe. Organ podatkowy wyjaśnił, że podstawowym źródłem finansowania wsparcia Unii Europejskiej dla Polski przewidzianym na lata 2004-2006 są fundusze strukturalne, których status prawny określają przepisy wspólnotowe (Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych oraz Rozporządzenie komisji (WE) Nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielonej w ramach funduszy strukturalnych), a także przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm.). Sektorowy Program Operacyjny Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw jest programem operacyjnym służącym realizacji Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006 przy wykorzystaniu środków z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Do czasu zakończenia programów i projektów realizowanych w ramach Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006 w zakresie ich finansowania stosuje się zasady określone w przepisach art. 209-214 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zmianami) dotyczące udzielanych z budżetu państwa pożyczek na prefinansowanie. Jednostki sektora finansów publicznych realizujące programy i projekty finansowane z udziałem środków funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Unii Europejskiej mogą pożyczać z budżetu państwa środki na prefinansowanie tych programów i projektów. Co do zasady są one więc udostępniane w formie oprocentowanych pożyczek z budżetu państwa. Zwrot pożyczki na prefinansowanie następuje po otrzymaniu środków z budżetu UE. W praktyce schemat przepływu środków pieniężnych od funduszu strukturalnego do konkretnego beneficjenta wygląda następująco: Instytucja Zarządzająca otrzymuje pożyczkę z budżetu państwa na realizację określonego programu. Pożyczkę tę przekazuje beneficjentom realizujących projekt. Następnie po przedstawieniu zweryfikowanych wydatków kwalifikowanych Komisji Europejskiej dokonany jest zwrot poniesionych wydatków w formie ich refundacji do budżetu państwa. W konsekwencji przyjęta na lata 2004-2006 zasada prefinansowania zakłada, że w początkowej fazie realizacji projektu związane z nim koszty pokrywa budżet państwa. Zwrot poniesionych nakładów następuje po etapie końcowym realizacji projektu, w ramach rozliczeń między Polską a Unią Europejską.A zatem pomoc, jaką otrzymują beneficjenci realizujący programy i ponoszący wydatki w trakcie realizacji projektów, pochodzi ze środków pożyczonych z budżetu państwa na prefinansowanie realizowanych programów i projektów pomocowych. Środki z funduszu strukturalnego stanowią refundację wcześniej poniesionych wydatków na realizację projektu. Środki otrzymane w formie pożyczki z budżetu państwa nie stanowią środków z bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a tylko takie pochodzenie środków warunkuje zwolnienie o którym mowa w przepisie art. 17 ust.1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Źródłem finansowania wydatków są krajowe środki publiczne, środki pochodzące z funduszy strukturalnych są natomiast refundacją wcześniej poniesionych wydatków. Środki te nie stanowią także kwot otrzymanych od agencji rządowych, które otrzymały je na ten cel z budżetu państwa. Tak więc zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (przepis dodany przez art. 1 pkt 18 lit. a) tiret czwarte ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. - Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1589 - zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 1 stycznia 2007 r., wcześniej art. 17 ust. 1 pkt 14b uchylony przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret pierwsze ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. - Dz. U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1957 -zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 1 stycznia 2004 r., z tym że zwolnienie, o którym była mowa w pkt 14b w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., stosowało się do dnia 31 grudnia 2006 r. w zakresie i na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r.) nie znajduje w tym przypadku zastosowania, ponieważ wypłacająca pomoc Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości nie otrzymała tych środków z budżetu państwa. Według organu, z powyższego wynika, że środki otrzymane przez spółkę na sfinansowanie przedmiotowego projektu nie będą korzystały ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a nadto w części jakiej stanowią pokrycie kosztów zarządu i administracji, które co do zasady stanowią koszt podatkowy, zrefundowane z otrzymanej kwoty wsparcia, stanowią przychód wymieniony w art. 12 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Dalej organ podaje, że poniesione przez Fundusz wydatki na udzielone poręczenia kredytowe nie stanowią kosztów podatkowych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w związku z tym otrzymane na ten cel środki pomocowe w formie refundacji (zwrotu) tych wydatków nie zalicza się do przychodów zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a tej ustawy. Co do odsetek z tytułu lokat terminowych organ uznał, iż stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodem są otrzymane odsetki. Spółka pismem z dnia [...] wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa, a po uzyskaniu stanowiska organu z dnia [...] r. podtrzymującego dotychczasowe stanowisko - wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze do Sądu spółka podniosła, że prefinansowanie projektu ze środków budżetu państwa nie stoi na przeszkodzie do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – szeroko argumentując swoje stanowisko skarżąca powołała się na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych. Zarzuciła także brak spójności w stanowisku organu, który z jednej strony odmawia zwolnienia z opodatkowania uzyskanych środków na realizację projektu z uwagi na to, że pochodzą z budżetu państwa a z drugiej strony odmawia zwolnienia stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 48 ww ustawy z uwagi na to że nie pochodzą z budżetu państwa. Nadto spółka zarzuciła brak wnikliwości przy rozpatrzeniu sprawy i uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób podważający zaufanie do organów państwa tj. naruszenie art. 121 § 1 i art. 125 § 1 w związku z art. 14 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, z 2005 r., poz. 60 ze zm.) W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona interpretacja narusza przepisy materialnego prawa podatkowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedstawiony w niniejszej sprawie stan faktyczny przyjęty przez organy podatkowe jako podstawa wydanej interpretacji jak i stan faktyczny przedstawiony przez skarżącą Spółkę, nie wykazują rozbieżności. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny, wnioskodawca zawarł umowę z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości – instytucją wdrażającą - umowę w ramach projektu Dokapitalizowanie Funduszu Poręczeń Kredytowych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw na lata 2004-2006. Środki pochodzą z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i prefinansowane z budżetu państwa, lokowane były na lokatach terminowych. W niniejszej sprawie spór między stronami dotyczył zakresu i sposobu zastosowania przepisu art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (DZ. U. z 200 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), według którego wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra lub agencje rządowe; w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc. Według organu podatkowego, środki jakie otrzymała skarżąca spółka, nie były objęte przedmiotowym zwolnieniem, gdyż nie stanowiły bezzwrotnej pomocy zagranicznej, albowiem źródłem ich finansowania był budżet państwa (publiczne środki krajowe). Dla tego zwolnienia zdaniem organu nie miało znaczenia to, że wydatkowane z budżetu pieniądze były następnie refundowane z unijnego funduszu strukturalnego. Stanowisko organu jest nieprawidłowe. Nie budzi wątpliwości, przedstawiony przez organ podatkowy w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, sposób finansowania wydatków służących realizacji Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw, a w tym przy uwzględnieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm.), a polegającym na tym, że środki na finansowanie Projektu pochodzą pierwotnie z budżetu państwa, a dopiero następnie zwracane są ze środków unijnych (funduszy strukturalnych Unii Europejskiej). W tym stanie rzeczy istotna staje się odpowiedź na pytanie, czy otrzymane przez ostatecznych beneficjentów środki finansowe, prefinansowane z budżetu państwa, mogą być objęte zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie negując faktu, że od dnia 1 maja 2004 r. zmieniły się zasady i warunki finansowania pomocy ze strony Unii a zatem realia przyznawania pomocy po tej dacie, to jednak w dalszym ciągu niezmienną pozostała generalna zasada jej udzielania, a mianowicie ta, że wszelkie fundusze i programy pomocowe finansowane przez Unię Europejską są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym. Środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy w założeniu mają za zadanie finansowanie działań popieranych przez Wspólnotę w ramach programów pomocowych, a nie budżetów poszczególnych państw za pośrednictwem podatków. Ta sama zasada dotyczy również i pozostałych środków pomocowych, finansowanych przez inne instytucje pozarządowe lub gminy. Zatem zasady tej nie może niweczyć przyjęty model dystrybucji tejże pomocy przez poszczególne państwa członkowskie dla jej beneficjentów, tj. podmiotów bezpośrednio realizujących zadania i cele, na które przeznaczone zostały określone środki pomocowe. Wyrazem przedstawionej wyżej zasady jest bez wątpienia powołany już przepis art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego wynika, że aby podatnik uzyskał określone w nim zwolnienie podatkowe z tytułu otrzymania ww. środków, musi spełnić łącznie następujące warunki: - musi mieć miejsce zagraniczne pochodzenie (od określonych w nim podmiotów) i bezzwrotny charakter środków finansowych, z których podatnik jest finansowany, oraz - musi nastąpić bezpośrednia realizacja przez podatnika celu programu finansowanego z przedmiotowych środków. Brak spełnienie chociażby jednego z tych warunków pozbawia podatnika ustanowionego powołanym przepisem zwolnienia podatkowego. Zauważyć przy tym należy, iż przedstawione zwolnienie uregulowane jest całościowo, tzn. określa ono wszystkie warunki jakie musi spełnić podatnik, by móc skorzystać z ustanowionego w nim przywileju. Nie odwołuje się przy tym do innych przepisów i zawartych w nich warunków.W realiach rozpatrywanej sprawy organ podatkowy odmawiając podatnikowi możliwości zastosowania przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwolnienia uznał, iż stoi temu na przeszkodzie fakt, że przedmiotowe dofinansowanie nie pochodzi bezpośrednio z bezzwrotnej pomocy finansowej Unii Europejskiej. Z takim stanowiskiem nie sposób się jednak zgodzić. Z treści analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż zwolniony od podatku - przy założeniu spełnienia pozostałych wymogów - jest dochód wyłącznie tego podatnika, który realizuje cel programu finansowanego ze środków pochodzących z bezzwrotnej pomocy zagranicznej (pochodzących od wskazanych w nim podmiotów tj. rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych, międzynarodowych organizacji finansowych). Czy zatem, gdy bezpośredni beneficjent otrzyma środki pomocowe za pośrednictwem instytucji wdrażającej, która przekaże podatnikowi środki pozyskane z budżetu państwa, i która następnie odzyska te środki po zrealizowaniu i rozliczeniu projektu tj. po zrefundowaniu ich przez budżet Unii Europejskiej, zobowiązany będzie do uiszczenia podatku od tak otrzymanych środków (osiągniętego dochodu). Zaakceptowanie takiego stanowiska byłoby równoczesną zgodą na to, że możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia podatkowego ustanowionego w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, byłaby zależna nie od ustanowionych w nim warunków, ale od przyjętego w państwie członkowskim modelu dystrybucji środków pomocowych, który jest niezależny od podatnika i na ustanowienie którego ten ostatni nie ma jakiegokolwiek wpływu. Mając zatem na względzie treść analizowanego przepisu wydaje się, że dla prawidłowej jego wykładni takie rozumienie nie jest dopuszczalne. Przepisy organizacyjne, techniczne, nie mogą bowiem niweczyć zasady, iż środki pomocowe są wolne od podatku dochodowego. Zawarty w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wymóg zagranicznego pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy rozumieć należy w ten sposób, iż jest on zachowany także i wtedy, gdy przedmiotowe środki w ostatecznym rozrachunku pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Nie stoi na przeszkodzie takiemu rozumieniu tego pojęcia fakt, iż uprzednio są one wykładane przez budżet państwa członkowskiego, a następnie w zależności od przyjętego w danym kraju modelu rozdziału tych środków, są one refundowane przez bezzwrotne publiczne środki Wspólnoty Europejskiej. Tylko takie rozumienie analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest zgodne z celem ustanowionego w tym przepisie zwolnienia, a jednocześnie, co na gruncie prawa podatkowego ma przesądzające znaczenie, jest również zgodne z literalnym brzmieniem tego przepisu. Podkreślić zatem należy, iż omawiany przepis nie wymaga, by uzyskane przez podatnika środki pomocowe były uzyskane bezpośrednio z budżetu Unii Europejskiej czy innego wymienionego w tym przepisie podmiotu, tj. nie zakazuje on, by dany projekt nie mógł być sfinansowany poprzez zrefundowanie poniesionych uprzednio przez budżet państwa członkowskiego na ten cel środków. Zatem zwolniony od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie dochód tego podatnika, który bezpośrednio realizuje cel programu, na który przeznaczone zostały środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Przy czym skorzystaniu z przedmiotowego zwolnienia nie stoi na przeszkodzie ta okoliczność, że podatnik otrzymał te środki z budżetu państwa, które w ostatecznym rozrachunku zrefundowane zostaną z publicznych środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Analogiczne stanowisko przedstawione już zostało w orzecznictwie, a między innymi: w wyroku WSA z dnia 12 października 2007 r. sygn. akt I SA/Op 269/07, w wyroku WSA we Wrozławiu z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 800/07, w wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 1555/06, w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 154/08, w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Rz 304/08. Jakkolwiek w judykaturze prezentowano także poglądy odmienne, odpowiadające zasadniczo stanowisku organu podatkowego, wyrażonemu w niniejszej sprawie, to przekonująco na tle tych rozbieżności uzasadnił Naczelny Sąd Administracyjny, że celem funduszy strukturalnych (w tym Europejskiego Funduszu Społecznego - przypis) jest pomoc słabiej rozwiniętym regionom i sektorom gospodarki państw członkowskich, oraz że celem tym nie jest wtórne zasilanie budżetów tych państw. Ciężar finansowania bezzwrotnej pomocy ponoszą instytucje unijne, a brak jest przepisu uzależniającego zastosowanie ulgi podatkowej wyłącznie od sposobu wypłacania środków finansowych -tak wyrok z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II FSK 874/07 - jakkolwiek uwagi Naczelnego Sądu Administracyjnego poczynione zostały na tle art 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w przedstawionym zakresie, odpowiadają regulacji art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Uznając zatem, że przyjęcie mechanizmu prefinansowania określonych programów z budżetu państwa oraz refundacja wypłat ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, nie stoi na przeszkodzie do zwolnienia od podatku uzyskanych środków na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rozważania w zakresie ewentualnego objęcia tychże środków zwolnieniem z tytułu otrzymanych dotacji stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych staje się w okolicznościach niniejszej sprawy zbędne. Mając powyższe na uwadze w okolicznościach niniejszej sprawy nie pozostawia wątpliwości zastosowanie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych co do odsetek od przedmiotowych środków ulokowanych na lokatach terminowych. Mając na względzie całokształt przedstawionych wyżej wywody uznać należało, że zaskarżona interpretacja wydana została z naruszeniem omówionych przepisów materialnego prawa podatkowego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, co powoduje, iż Sąd w oparciu o przepis art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o jej uchyleniu. Przepis art. 152 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadnia rozstrzygnięcie, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana, zaś o zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej orzeczono po myśli art. 200 wymienionej wyżej ustawy oraz § 2 pkt 1 ppkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075 ).