I FSK 1634/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi P. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt I FSK 633/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 1538/10 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 kwietnia 2010 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2003 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2) zwrócić od Skarbu Państwa – Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz P. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem wpisu od skargi o wznowienie postępowania. 1. Wyrokiem z 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1538/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 15 kwietnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2003 r. Wyrokiem z 24 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 633/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika od wyroku Sądu pierwszej instancji. 2. Pismem z 7 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania opisano przebieg postępowania administracyjnego i sądowego w sprawie. W sprawie tej określono skarżącemu nadwyżkę podatku naliczonego w wysokości innej niż deklarowane w związku z tym, że faktury przyjmowane i wystawiane przez podatnika nie odzwierciedlały faktycznie dokonywanych transakcji gospodarczych. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że decyzją z 22 marca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. wydaną wobec J. i Z. J., którzy byli jednymi z kontrahentów skarżącego. W decyzji tej orzeczono nową, niższą wysokość zobowiązania podatkowego, co było konsekwencją uznania, że przedmioty transakcji były faktycznie w obrocie gospodarczym. W tej sytuacji, skoro organ odwoławczy uznał wydatek poniesiony na zakup towaru, którym handlował m.in. skarżący, to ma to bezpośrednie zastosowanie do sprawy skarżącego. Autor skargi o wznowienie postępowania wskazał ponadto, że o wydaniu powyższej decyzji skarżący dowiedział się 20 października 2012 r., oraz wniósł o dołączenie do akt niniejszego postępowania akt sprawy tej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania sądowego jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, jeżeli powodem jej wniesienia nie była żadna z przesłanek określonych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. 4.1. Przede wszystkim w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do stwierdzenia, że badana skarga została wniesiona w terminie trzymiesięcznym przewidzianym w art. 277 p.p.s.a. do dokonania tej czynności procesowej. Decyzja, która miałaby być podstawą wznowienia została wydana 22 marca 2010 r., natomiast skarżący podnosi, że dowiedział się o niej niemal 2,5 roku później – 20 października 2012 r., jednakże w żaden sposób tej okoliczności nie wykazał, a nawet nie uprawdopodobnił. 4.2. Ponadto w rozpatrywanej sprawie brak jest ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Jako podstawę skargi o wznowienie skarżący wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być potraktowana jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. decyzja z 22 marca 2010 r. (mylnie wskazana w skardze o wznowienie jako decyzja z 22 marca 2012 r.) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. wydana wobec kontrahentów skarżącego. Z art. 273 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że podstawę wznowienia postępowania będzie stanowiła taka okoliczność lub środek dowodowy, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Powołując zatem nowe okoliczności lub nowe dowody, należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (vide postanowienie SN z 24 maja 1982 r., II CO 1/82, OSPiKA 1984, nr 2, poz. 27 z glosą W. Stojanowskiej oraz postanowienie NSA z 28 lutego 2012 r., I GSK 68/12). Nie można natomiast uznać, że wpływ na wynik sprawy w przedmiocie podatku od towarów i usług, zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ma sama okoliczność, że w stosunku do kontrahenta podatnika została wydana decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i obniżająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 273 § 2 p.p.s.a. chodzi w szczególności o taką okoliczność lub środek dowodowy, które mogły wpłynąć na odmienną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego. Sama zaś odmienna ocena materiału dowodowego, dokonana w związku z określeniem zobowiązania podatkowego w stosunku do innego podatnika, w innym podatku, takiej okoliczności lub środka dowodowego nie stanowią. W przepisie tym chodzi bowiem o fakty lub inne dowody dotyczące decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego, które istniały w dniu wydania decyzji lub aktu ale strona nie mogła się na nie powołać z powodów od niej niezależnych, czyli o okoliczności dotyczące decyzji administracyjnej objętej prawomocnym wyrokiem Sądu tj. tej samej sprawy sądowoadministracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011r., sygn. akt II GSK 18/11, publik. CBOSA). Z uwagi na to, iż strona wnosząca skargę o wznowienie postępowania nie wykazała wpływu decyzji z 22 marca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. wydanej wobec jej kontrahentów na wynik sprawy rozstrzygniętej prawomocnym wyrokiem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że powołana podstawa nie stanowi ustawowej przesłanki wznowienia postępowania sądowego. 5. W związku z powyższym stwierdzić trzeba, że skarga o wznowienie postępowania sądowego w tej sprawie nie została oparta na żadnej z ustawowych przesłanek wznowienia określonych w art. 271 – art. 273 p.p.s.a., a nadto nie zawiera okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia tej skargi. 6. Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. 7. O zwrocie wpisu od skargi o wznowienie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.