I FSK 1636/12

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2013-02-05

Skład orzekający: Sędzia NSA Sylwester Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja dotycząca zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wydana wobec kontrahenta podatnika, uchylająca wcześniejszą decyzję i obniżająca wysokość zobowiązania, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, jeśli strona dowiedziała się o niej po uprawomocnieniu się wyroku sądu?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie może być oparta na decyzji dotyczącej innego podatku (dochodowego od osób fizycznych) wydanej wobec kontrahenta podatnika, nawet jeśli uchyla ona wcześniejszą decyzję i obniża zobowiązanie. Taka decyzja nie stanowi nowej okoliczności faktycznej ani środka dowodowego w rozumieniu art. 273 § 2 P.p.s.a., który mógłby wpłynąć na wynik sprawy dotyczącej podatku od towarów i usług. Ponadto, strona musi wykazać, że dowiedziała się o tej decyzji w terminie umożliwiającym skuteczne wniesienie skargi o wznowienie.
Stan faktyczny
Strona złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA, który oddalił jej skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach. Jako podstawę wznowienia wskazała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 marca 2010 r., która uchyliła decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. wobec kontrahenta skarżącego (J. i Z. J.) i obniżyła jego zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych. Strona twierdziła, że dowiedziała się o tej decyzji 20 października 2012 r. i że ma ona bezpośrednie zastosowanie do jej sytuacji w sprawie podatku VAT.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego i zwrócono uiszczony wpis.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi P.S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt I FSK 635/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1540/10 w sprawie ze skargi P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2003 r. postanawia: I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; II. zwrócić P.S. uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w wysokości 100 zł ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1540/10, oddalił skargę P.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 kwietnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2003 r. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r., I FSK 635/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Pismem z dnia 7 listopada 2012 r. pełnomocnik P.S. na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania opisano przebieg postępowania administracyjnego i sądowego w sprawie. W ocenie jej autora istotnym dla ustalenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego pozostaje fakt, że organ podatkowy opierał się przy wydawaniu decyzji między innymi na okoliczności nieodzwierciedlenia faktycznie dokonywanych transakcji gospodarczych przez skarżącego przez przyjmowanie i wystawianie pustych faktur VAT zakupu i sprzedaży. Jak dalej podniesiono decyzją z dnia 22.03.2012r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. wydaną wobec jednego z kontrahentów skarżącego tj. J. i Z. J.. W decyzji organu odwoławczego orzeczono nową wysokość zobowiązania, obniżając jego wartość, co było konsekwencją uznania, że przedmioty transakcji były faktycznie w obrocie gospodarczym. Z powyższej okoliczności wydania w dniu 22.03.2012 r. decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., autor skargi o wznowienie postępowania wywodzi, że skoro organ odwoławczy uznał wydatek poniesiony na zakup towaru, którym handlował m.in. skarżący, to ma to bezpośrednie zastosowanie do sytuacji skarżącego. W skardze o wznowienie postępowania wskazano ponadto, że o wydaniu powyższej decyzji wobec J. i Z. J., skarżący dowiedział się 20 października 2012r. W końcowej części skargi o wznowienie postępowania wniesiono o dołączenie do akt niniejszego postępowania akt spawy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 marca 2010r. nr [...]. Jednocześnie do skargi o wznowienie dołączono decyzję z dnia 22 marca 2010 r. nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej w K. uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia 27.10.2009r. określającą J. i Z. J. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych i określającą nową wysokość zobowiązania za ten okres. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem jeżeli powodem jej wniesienia nie była żadna z przesłanek określonych w art. 271 P.p.s.a. - art. 274 P.p.s.a. Po pierwsze, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do stwierdzenia, że badana skarga została wniesiona w terminie przewidzianym do dokonania tej czynności procesowej z art. 277 P.p.s.a. Podkreślić należy, że decyzja która ma być podstawą wznowienia została wydana w dniu 22.03.2010 r., natomiast skarżący podnosi, że dowiedział się o niej w dniu 20.10.2012 r. jednakże w żaden sposób tej okoliczności nie wykazał, a nawet nie uprawdopodobnił. Jako podstawa skargi o wznowienie, w rozpatrywanej sprawie, został wskazany art. 273 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być potraktowana jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 P.p.s.a., decyzja z dnia 22 marca 2010 r. (mylnie wskazana w skardze o wznowienie jako decyzja z dnia 22 marca 2012 r.) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. wydana wobec J. i Z. J. Dyspozycja przepisu art. 273 § 2 P.p.s.a. wskazuje, że podstawę wznowienia postępowania będzie stanowiła taka okoliczność lub środek dowodowy, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Powołując zatem nowe okoliczności lub nowe dowody, należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (por. postanowienie SN z dnia 24 maja 1982 r., II CO 1/82, OSPiKA 1984, nr 2, poz. 27 z glosą W. Stojanowskiej oraz postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r. I GSK 68/12). Nie można natomiast uznać, że wpływ na wynik sprawy w przedmiocie podatku od towarów i usług, zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ma sama okoliczność, że w stosunku do kontrahenta podatnika została wydana decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i obniżająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W przepisie art. 273 § 2 P.p.s.a. chodzi bowiem o fakty lub inne dowody dotyczące decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego, które istniały w dniu wydania decyzji lub aktu ale strona nie mogła się na nie powołać z powodów od niej niezależnych, czyli o okoliczności dotyczące decyzji administracyjnej objętej prawomocnym wyrokiem Sądu tj. tej samej sprawy sądowoadministracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011r., II GSK 18/11). Z uwagi na to, iż strona wnosząca skargę o wznowienie postępowania nie wykazała wpływu decyzji z dnia 22 marca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. wydanej wobec J. i Z. J. na wynik sprawy rozstrzygniętej prawomocnym wyrokiem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że powołana podstawa nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Przedstawione rozważania uzasadniają stwierdzenie, że skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, określonych w art. 270 - 273 P.p.s.a., a nadto nie zawiera okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, dlatego też podlega odrzuceniu, w oparciu o art. 280 § 1 i art. 276 P.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi o wznowienie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło