II OSK 2278/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko sędzia del. NSA Janusz Furmanek /spr./ Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skarg kasacyjnych "[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – II" Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1742/09 w sprawie ze skargi K. O. i A. C.-O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, 2. zasądza od K. O. i A. C.-O. na rzecz : a) "[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – II" Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w Warszawie kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych, b ) Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie kwotę 220 ( dwieście dwadzieścia) złotych - tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. WYROKIEM Z DNIA 30 MARCA 2010 R. SYGN. AKT II SA/KR 1742/09 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W KRAKOWIE, W SPRAWIE ZE SKARGI K. O. I A. C.-O. NA DECYZJĘ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W TARNOWIE Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2009 R. NR [...] W PRZEDMIOCIE ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W TARNOWIE Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R. NR [...]. POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE WYDANE ZOSTAŁO W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: W DNIU 16 CZERWCA 2009 R. DO SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W TARNOWIE WPŁYNĄŁ WNIOSEK K. O. I A. C.-O. Z DNIA 15 CZERWCA 2009 R. O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] W PRZEDMIOCIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY DLA PRZEDSIĘWZIĘCIA POLEGAJĄCEGO NA BUDOWIE BUDYNKU USŁUGOWO – BIUROWEGO Z LOKALAMI NA PROWADZENIE HANDLU DETALICZNEGO, DZIAŁALNOŚCI GASTRONOMICZNEJ, DROBNEJ WYTWÓRCZOŚCI I RZEMIOSŁA, USŁUG BANKOWYCH, UBEZPIECZENIOWYCH, TURYSTYCZNYCH ORAZ DZIAŁALNOŚCI WYSTAWIENNICZEJ WRAZ Z PARKINGIEM WIELOPOZIOMOWYM, INFRASTRUKTURĄ TECHNICZNĄ, DROGAMI WEWNĘTRZNYMI, MIEJSCAMI PARKINGOWYMI ORAZ ZE ZJAZDEM Z UL. P. I UL. P. W BOCHNI NA DZIAŁKACH NR: [...] – [...] W BOCHNI PRZY UL. P. I UL. P.. W UZASADNIENIU WNIOSKU STWIERDZONO, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA WYDANA ZOSTAŁA Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA, A DODATKOWO ZAWIERA WADĘ POWODUJĄCĄ JEJ NIEWAŻNOŚĆ Z MOCY PRAWA (ART. 156 § 1 PKT 2 I 7 K.P.A.). SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE DECYZJĄ Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R., ZNAK: [...] ODMÓWIŁO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI POWYŻSZEJ DECYZJI. ZDANIEM KOLEGIUM SKARŻĄCY NIE SĄ STRONAMI POSTĘPOWANIA O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA W/W INWESTYCJI I WOBEC TEGO W OPARCIU O ART. 157 § 3 K.P.A. STWIERDZONO, IŻ WNIOSEK SKARŻĄCYCH JEST NIEDOPUSZCZALNY. W UZASADNIENIU DECYZJI KOLEGIUM WSKAZAŁO MIĘDZY INNYMI, IŻ JAK WYNIKA Z AKT SPRAWY PRZEDMIOTOWA INWESTYCJA ZLOKALIZOWANA MA BYĆ NA DZIAŁKACH NR: [...] - [...]. K. O. I A. C. – O. SĄ NATOMIAST WŁAŚCICIELAMI DZIAŁEK NR [...] I [...]. POMIĘDZY DZIAŁKAMI NALEŻĄCYMI DO SKARŻĄCYCH, A DZIAŁKAMI OBEJMUJĄCYMI TEREN INWESTYCJI ZNAJDUJE SIĘ DZIAŁKA NR [...] (DROGA PUBLICZNA) ORAZ DZIAŁKA NR [...]. JAKO, ŻE DZIAŁKI WNIOSKODAWCÓW NIE SĄSIADUJĄ BEZPOŚREDNIO Z TERENEM OBJĘTYM INWESTYCJĄ KONIECZNYM JEST, DLA ZBADANIA LEGITYMACJI WNIOSKODAWCÓW DO ZŁOŻENIA SKUTECZNEGO WNIOSKU O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, USTALENIE CZY ZAMIERZONA INWESTYCJA BĘDZIE MIAŁA JAKIKOLWIEK NEGATYWNY WPŁYW NA DZIAŁKI NALEŻĄCE DO SKARŻĄCYCH. JAKO DOWÓD W SPRAWIE KOLEGIUM DOPUŚCIŁO MAPĘ, KTÓRĄ INWESTOR ZAŁĄCZYŁ DO WNIOSKU Z DNIA 22 SIERPNIA 2007 R. O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY. WYNIKA Z NIEJ, IŻ NA DZIAŁKACH NALEŻĄCYCH DO WNIOSKODAWCÓW NIE WYSTĘPUJE ZABUDOWA MIESZKANIOWA. JAKO DOWÓD DOPUSZCZONO TAKŻE RAPORT O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO SPORZĄDZONY W MARCU 2008 R. I UZUPEŁNIONY W MAJU 2008 R. W ZWIĄZKU Z DECYZJĄ O ŚRODOWISKOWYCH UWARUNKOWANIACH DLA TEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA, ZGODNIE Z KTÓRYM DZIAŁKI NALEŻĄCE DO SKARŻĄCYCH NIE ZNAJDUJĄ SIĘ POD WPŁYWEM NEGATYWNEGO ODDZIAŁYWANIA PLANOWANEJ INWESTYCJI. ORGAN PRZYPOMNIAŁ, IŻ PRZED SAMORZĄDOWYM KOLEGIUM ODWOŁAWCZYM W TARNOWIE TOCZY SIĘ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI ŚRODOWISKOWEJ WYDANEJ NA WNIOSEK [...] SP. Z O.O. ORGAN PODNIÓSŁ, IŻ W PRZEDMIOTOWYM RAPORCIE WSKAZANO, IŻ LOKALIZACJA INWESTYCJI PLANOWANA JEST W PÓŁNOCNEJ CZĘŚCI MIASTA W DZIELNICY O CHARAKTERZE PRZEMYSŁOWO –SKŁADOWYM, POMIĘDZY LINIĄ KOLEJOWĄ (PO STRONIE POŁUDNIOWEJ), UL. PROSZOWSKĄ (PO STRONIE WSCHODNIEJ), UL. P. (PO STRONIE PÓŁNOCNEJ) I PRZECZNICĄ UL. P. PO STRONIE ZACHODNIEJ. TEREN PRZEWIDZIANY POD ZABUDOWĘ BEZPOŚREDNIO GRANICZY Z DZIAŁKAMI O CHARAKTERZE USŁUGOWYM, NA KTÓRYCH ZLOKALIZOWANE SĄ SKLEPY, HURTOWNIE I MAGAZYNY. PONADTO PO STRONIE ZACHODNIEJ ZNAJDUJE SIĘ BUDYNEK USŁUGOWO WYTWÓRCZY FIRMY "[...]", A W ODLEGŁOŚCI OK. 300 M ZLOKALIZOWANY JEST DWORZEC PKP. NAJBLIŻSZA ZABUDOWA MIESZKANIOWA ZLOKALIZOWANA JEST PRZY UL. [...] ORAZ PRZY UL. [...], W MINIMALNEJ ODLEGŁOŚCI OK. 50 M OD PÓŁNOCNEJ GRANICY PLANOWANEGO CENTRUM. TEREN PRZEZNACZONY POD INWESTYCJĘ OBECNIE JEST ZANIEDBANY I NIEUPORZĄDKOWANY. ZNAJDUJĄ SIĘ TAM BUDYNKI MAGAZYNOWE, DROGI I INFRASTRUKTURA NALEŻĄCE WCZEŚNIEJ DO PKS I PRZEZNACZONE DO ROZBIÓRKI. W OPISIE ANALIZOWANYCH WARIANTÓW PRZEDSIĘWZIĘCIA AUTORZY RAPORTU WSKAZALI, IŻ NIEPODJĘCIE ŻADNYCH DZIAŁAŃ W CELU ZAGOSPODAROWANIA TEGO TERENU (TZW. WARIANT ZEROWY) SPOWODUJE DALSZĄ DEWASTACJĘ TEGO TERENU, A PONADTO MOŻE SPOWODOWAĆ POJAWIENIE SIĘ DZIKICH WYSYPISK I SKŁADOWANIA ODPADÓW RÓŻNEGO POCHODZENIA, CO WIĄŻE SIĘ Z ZAGROŻENIEM ZANIECZYSZCZENIA GRUNTU. AUTORZY RAPORTU STWIERDZILI, ŻE ZASIĘG ODDZIAŁYWANIA PRZEDSIĘWZIĘCIA W FAZIE JEGO EKSPLOATACJI ZAMYKA SIĘ NA TERENIE DZIAŁEK OBJĘTYCH INWESTYCJĄ, ZAŚ JEDYNIE W FAZIE REALIZACJI TEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA MOŻE BYĆ ŹRÓDŁEM EMISJI SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJĄCYCH DO POWIETRZA, SPOWODOWANYCH RUCHEM SAMOCHODÓW I INNYCH URZĄDZEŃ WYKORZYSTYWANYCH PRZY PRACACH BUDOWLANYCH. JEDNAK PODKREŚLONO, IŻ EMISJA SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJĄCYCH DO POWIETRZA BĘDZIE MIAŁA CHARAKTER OKRESOWY, A UCIĄŻLIWOŚCI Z NIĄ ZWIĄZANE USTANĄ WRAZ Z ZAKOŃCZENIEM PRAC I DOTYCZYĆ BĘDZIE DZIAŁEK POŁOŻONYCH W NAJBLIŻSZYM SĄSIEDZTWIE TERENU OBJĘTEGO INWESTYCJĄ. W FAZIE EKSPLOATACJI ZAŚ ŁĄCZNE ODDZIAŁYWANIE WSZYSTKICH ŹRÓDEŁ EMISJI (TJ. KOTŁOWNIA, GAZOWA, NAGRZEWNICE GAZOWE, RUCH POJAZDÓW PO DROGACH DOJAZDOWYCH I NA TERENIE PARKINGU WIELOPOZIOMOWEGO), JAK WYKAZAŁY PRZEPROWADZONE OBLICZENIA, NIE SPOWODUJĄ PRZEKROCZENIA DOPUSZCZALNYCH WARTOŚCI I POZIOMÓW SUBSTANCJI. W ZAKRESIE ODPROWADZANIA I OCZYSZCZANIA ŚCIEKÓW BYTOWYCH ORAZ PRZEMYSŁOWYCH, W RAPORCIE WSKAZANO, IŻ ODPROWADZANE ONE BĘDĄ DO KANALIZACJI SANITARNEJ BIEGNĄCEJ W UL. P.. W RAPORCIE ZNAJDUJE SIĘ (ZAŁĄCZNIK NR 4) PISMO MIEJSKIEGO PRZEDSIĘBIORSTWA WODOCIĄGÓW I KANALIZACJI W BOCHNI SP. Z O. O. Z 16 SIERPNIA 2007 R. INFORMUJĄCE O ZAPEWNIENIU DOSTAWY WODY I ODBIÓR ŚCIEKÓW BYTOWO – GOSPODARCZYCH. PO WTÓRE ŚCIEKI PRZEMYSŁOWE, JAK WSKAZUJĄ AUTORZY RAPORTU, PRZED ODPROWADZENIEM DO KANALIZACJI PODCZYSZCZANE BĘDĄ W TZW. ŁAPACZACH TŁUSZCZU, CO POZWOLI NA OSIĄGNIĘCIE WYMAGANYCH WARUNKÓW WPROWADZANIA ŚCIEKÓW DO URZĄDZEŃ KANALIZACYJNYCH. CO DO WÓD OPADOWYCH, JAKO ŻE NIE SĄ TO WODY WYMAGAJĄCE OCZYSZCZENIA, BĘDĄ ONE BEZPOŚREDNIO ODPROWADZANE DO MIEJSKIEJ KANALIZACJI DESZCZOWEJ. W STOSUNKU DO ZAGADNIENIA GOSPODARKI ODPADAMI, WSKAZANO, IŻ W FAZIE EKSPLOATACJI BĘDĄ POWSTAWAŁY ODPADY NIEBEZPIECZNE ORAZ INNE NIŻ NIEBEZPIECZNE. GŁÓWNIE BĘDĄ TO OPAKOWANIA Z PAPIERU I TEKTURY, Z TWORZYW SZTUCZNYCH, OPAKOWANIA Z DREWNA, TŁUSZCZE I MIESZANINY OLEJÓW ZAWIERAJĄCE WYŁĄCZNIE OLEJE JADALNE I TŁUSZCZE, SORBENTY, MATERIAŁY FILTRACYJNE, MATERIAŁY DO WYCIERANIA, ZUŻYTE URZĄDZENIA ORAZ ODPADY STAŁE Z PŁASKOWNIKÓW I Z ODWADNIANIA OLEJÓW W SEPARATORACH. ODPADY MAGAZYNOWANE BĘDĄ SELEKTYWNIE, A NASTĘPNIE PRZEKAZYWANE POSIADACZOM ODPADÓW POSIADAJĄCYM STOSOWNE ZEZWOLENIE NA GROMADZENIE I TRANSPORT ODPADÓW. KOLEGIUM STWIERDZIŁO, IŻ ISTOTNYM Z PUNKTU WIDZENIA USTALENIA INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCYCH JEST WPŁYW INWESTYCJI NA KLIMAT AKUSTYCZNY. POZIOM HAŁASU REGULUJE ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA Z 14 Z CZERWCA 2007 R. W SPRAWIE DOPUSZCZALNYCH POZIOMÓW HAŁASU W ŚRODOWISKU (DZ. U. NR 120 POZ. 826). DLA TERENU OBJĘTEGO INWESTYCJĄ NIE OBOWIĄZUJE MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, DLATEGO TEŻ KWALIFIKACJI TERENU DOKONANO NA PODSTAWIE JEGO RZECZYWISTEGO PRZEZNACZENIA. PROJEKTOWANE PRZEDSIĘWZIĘCIE ZLOKALIZOWANE BĘDZIE NA TERENACH USŁUGOWO – SKŁADOWYCH, KTÓRE W MYŚL W/W ROZPORZĄDZENIA, NIE PODLEGAJĄ OCHRONIE AKUSTYCZNEJ. ŹRÓDŁAMI HAŁASU BĘDĄ URZĄDZENIA WENTYLACYJNE I GRZEWCZE ORAZ RUCH SAMOCHODOWY. AUTORZY RAPORTU DOKONALI OBLICZEŃ POZIOMU HAŁASU W 15 PUNKTACH OBLICZENIOWYCH. Z POMIARÓW TYCH WYNIKA, IŻ W REJONIE DZIAŁEK NR [...] I [...] NIE ZOSTANĄ PRZEKROCZONE WARTOŚCI DOPUSZCZALNE, A PRZEZNACZONE DLA TERENÓW MIESZKANIOWYCH, TJ. 50 DB W PORZE DZIENNEJ I 40 DB W PORZE NOCNEJ. NAJWIĘKSZE NATĘŻENIE HAŁASU BĘDZIE SIĘ KUMULOWAĆ PO POŁUDNIOWEJ STRONIE TERENU INWESTYCJI W OKOLICACH PLANOWANEGO PARKINGU. W KOŃCOWYCH WNIOSKACH RAPORTU STWIERDZONO, IŻ PRZY ZASTOSOWANIU OPISANYCH W RAPORCIE ROZWIĄZAŃ, EKSPLOATACJA OBIEKTÓW, KTÓRYCH DECYZJA DOTYCZY NIE WPŁYNIE NA POGORSZENIE STANU ŚRODOWISKA NATURALNEGO, A JEGO ODDZIAŁYWANIE BĘDZIE MIAŁO CHARAKTER LOKALNY I OGRANICZY SIĘ DO TERENU, DO KTÓREGO INWESTOR POSIADA TYTUŁ PRAWNY. POWYŻSZE ZDANIEM KOLEGIUM POTWIERDZA, IŻ SKARŻĄCY NIE SĄ STRONAMI POSTĘPOWANIA O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA W/W INWESTYCJI. SAM FAKT, IŻ ICH DZIAŁKI ZNAJDUJĄ SIĘ W OKOLICY PLANOWANEJ INWESTYCJI JESZCZE NIE POSĄDZA O TYM, ŻE PLANOWANE PRZEDSIĘWZIĘCIE BĘDZIE NA NIE ODDZIAŁYWAŁO. POWOŁANO SIĘ NA ORZECZNICTWO NSA, ZGODNIE Z KTÓRYM W SPRAWIE INWESTYCJI STWARZAJĄCEJ UCIĄŻLIWOŚCI DLA OTOCZENIA INTERES PRAWNY MA OSOBA POSIADAJĄCA DZIAŁKĘ W STREFIE ICH ODDZIAŁYWANIA, A NIE TYLKO POSIADAJĄCA DZIAŁKĘ BEZPOŚREDNIO GRANICZĄCĄ Z DZIAŁKĄ, NA KTÓREJ MA BYĆ POWYŻSZA INWESTYCJA. Z TYCH TEŻ PRZYCZYN WŁAŚCICIELE NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONYCH W POBLIŻU PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA NIE POSIADAJĄ INTERESU PRAWNEGO W SPRAWIE WYDANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, JEŻELI NA DANĄ NIERUCHOMOŚĆ NIE ROZCIĄGA SIĘ ODDZIAŁYWANIE TEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA. INNYMI SŁOWY, NAWET STOSUNKOWO BLISKA ODLEGŁOŚĆ DANEJ NIERUCHOMOŚCI OD TERENU INWESTYCJI NIE PRZESĄDZA, IŻ JEJ WŁAŚCICIELE BĄDŹ UŻYTKOWNICY WIECZYŚCI BĘDĄ STRONAMI POSTĘPOWANIA, W SYTUACJI KIEDY PRZEPROWADZONE W SPRAWIE POSTĘPOWANIE DOWIEDZIE, IŻ ZASIĘG PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA NIE ROZCIĄGA SIĘ NA TĄ NIERUCHOMOŚĆ. Z PISM PROCESOWYCH SKŁADANYCH W TOKU TEGO POSTĘPOWANIA, JAK I W TOKU POSTĘPOWANIA O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI O ŚRODOWISKOWYCH UWARUNKOWANIACH, WYNIKA, IŻ WNIOSKODAWCY GŁÓWNIE OBAWIAJĄ SIĘ, IŻ PLANOWANA INWESTYCJA BĘDZIE POWIĄZANA Z BUDOWĄ RONDA NA SKRZYŻOWANIU ULIC P. I P., A TO Z KOLEI SPOWODUJE, IŻ ZOSTANĄ ONI WYWŁASZCZENI. W AKTACH SPRAWY ZNAJDUJĄ SIĘ DOKUMENTY POTWIERDZAJĄCE, IŻ INWESTOR PRZEDSTAWIŁ BURMISTRZOWI BOCHNI KONCEPCJĘ UKŁADU KOMUNIKACYJNEGO W REJONIE PROJEKTOWANEJ GALERII HANDLOWEJ U ZBIEGU TYCH ULIC. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WSKAZAŁO, ŻE PRZEDMIOTEM DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY NIE JEST BUDOWA RONDA I NA JEJ PODSTAWIE INWESTOR NIE BĘDZIE MÓGŁ WYSTĄPIĆ DO ORGANU ADMINISTRACJI ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANEJ O WYDANIE POZWOLENIA NA JEGO BUDOWĘ. DECYZJA ORGANU L INSTANCJI O WARUNKACH ZABUDOWY NIE STANOWI RÓWNIEŻ PODSTAWY DLA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA O WYWŁASZCZENIE NIERUCHOMOŚCI W MYŚL ART. 112 UST. 1 USTAWY Z DNIA 21 SIERPNIA 1997 R. O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI (DZ. U Z 2004 R. NR 261, POZ. 2603 Z POZ. ZM.). ZDANIEM ORGANU OBAWY SKARŻĄCYCH SĄ NIEUZASADNIONE I PRZEDWCZESNE. Z POWYŻSZĄ DECYZJĄ KOLEGIUM NIE ZGODZILI SIĘ SKARŻĄCY, WNOSZĄC O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY. PODOBNIE JAK WE WNIOSKU O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI WSKAZALI, IŻ ZASIĘG INWESTYCJI PRZEMAWIA ZA TYM, IŻ SĄ STRONAMI POSTĘPOWANIA, A SWOJEGO INTERESU PRAWNEGO UPATRUJĄ W ART. 140 KODEKSU CYWILNEGO. PONOWNIE ROZPATRUJĄC SPRAWĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE DECYZJĄ Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2009 R., ZNAK: [...] UTRZYMAŁO W MOCY ZASKARŻONĄ DECYZJĘ WŁASNĄ Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R., ZNAK: [...]. KOLEGIUM PODTRZYMAŁO ARGUMENTACJĘ PODNOSZONĄ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. KOLEGIUM WSKAZAŁO ART. 28 K.P.A., DEFINIUJĄCY STRONĘ POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. WSKAZAŁO, IŻ W POSTĘPOWANIU NIE UWZGLĘDNIA SIĘ OSÓB NA PRAWACH STRONY, KTÓRE CO PRAWDA TWIERDZĄ ŻE POSTĘPOWANIE DOTYCZY ICH INTERESU PRAWNEGO, POMIMO TEGO ŻE FAKTYCZNIE POSTĘPOWANIE TO NIE WPŁYWA NA ICH PRAWA ANI OBOWIĄZKI WYPŁYWAJĄCE Z NORM PRAWA MATERIALNEGO, CO MA MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE. KOLEGIUM PONOWNIE WSKAZAŁO NA PRZYJĘTY JAKO DOWÓD W SPRAWIE RAPORT O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO. KOLEGIUM PODKREŚLIŁO, ŻE PARKING DLA SAMOCHODÓW (KTÓRY NIESIE ZA SOBĄ NAJBARDZIEJ REALNE ZAGROŻENIE POD WZGLĘDEM UCIĄŻLIWOŚCI, ZE WZGLĘDU NA HAŁAS) MIEŚCIĆ SIĘ BĘDZIE PO POŁUDNIOWEJ STRONIE I TAM MOGĄ ZOSTAĆ PRZEKROCZONE DOPUSZCZALNE WSKAŹNIKI DLA HAŁASU. NATOMIAST DZIAŁKI SKARŻĄCYCH ZNAJDUJĄ SIĘ PO PÓŁNOCNEJ STRONIE BUDYNKU USŁUGOWO-HANDLOWEGO. A ZATEM NIE MOŻNA STWIERDZIĆ, ABY PLANOWANA INWESTYCJA NEGATYWNIE WPŁYNĘŁA NA DZIAŁKI NALEŻĄCE DO SKARŻĄCYCH. NIE MA WIĘC PODSTAW DO UZNANIA SKARŻĄCYCH ZA STRONY NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA. PONOWNIE WSKAZANO, ŻE Z WNIOSKU O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY Z DNIA 22 SIERPNIA 2007 R. WYNIKA, ŻE PLANOWANA INWESTYCJA DOTYCZY BUDOWY BUDYNKU USŁUGOWO-HANDLOWEGO BEZ PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA I BUDOWY RONDA. ZAWARCIE W DECYZJI ORGANU L INSTANCJI SUGESTII W JAKI SPOSÓB WINNO BYĆ PRZEBUDOWANE W/W SKRZYŻOWANIE NIE JEST TEŻ, JAK UWAŻAJĄ SKARŻĄCY, WARUNKIEM REALIZACJI DECYZJI ORGANU L INSTANCJI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. ZGODNIE Z ART. 54 PKT 1 W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY OKREŚLA RODZAJ INWESTYCJI. STOSOWNIE ZAŚ DO § PKT 1 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 26 SIERPNIA 2003 R. W SPRAWIE OZNACZEŃ I NAZEWNICTWA STOSOWANYCH W DECYZJI O USTALENIU LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO ORAZ W DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY (DZ.U. Z 2003 NR 164, PÓZ. 1589), USTALENIA DOTYCZĄCE RODZAJU ZABUDOWY ZAPISUJE SIĘ, STOSUJĄC W SZCZEGÓLNOŚCI PODANE W PRZEPISIE NAZEWNICTWO. DECYZJA Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. JAKO RODZAJ ZABUDOWY WSKAZUJE NA ZABUDOWĘ USŁUGOWĄ. NIE MA TU MOWY O DROGACH PUBLICZNYCH. OKREŚLAJĄC ZAŚ ZAKRES INWESTYCJI, KTÓRY BĘDZIE ZOBOWIĄZYWAŁ ORGANY ADMINISTRACJI ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANEJ W KOLEJNYM ETAPIE POSTĘPOWANIA (ART. 55 W ZWIĄZKU A T. 64 UST. 1 W/W USTAWY), ORGAN NIE USTALIŁ WARUNKÓW ZABUDOWY DLA PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA. TYM SAMYM ARGUMENTY WYRAŻONE PRZEZ ODWOŁUJĄCYCH SĄ NIEUZASADNIONE I PRZEDWCZESNE. KOLEGIUM PRZYTOCZYŁO ART. 2 PKT 5 Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM W ZWIĄZKU Z ART. 6 PKT 1 USTAWY Z DNIA 21 SIERPNIA 1997 R. O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI (DZ. U Z 2004 R. NR 261, POZ. 2603 Z PÓZ. ZM.). WSKAZAŁO, IŻ DLA TEJ INWESTYCJI KONIECZNYM BĘDZIE UZYSKANIE DECYZJI O LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO ZGODNIE Z ART. 50 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, A NIE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ ZŁOŻYLI DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KRAKOWIE K. O. I A. C. – O.. ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCILI NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA: ART. 7, 8, 10, 11, 12, 15, 76, 77 § 1, 78, 80, 107 § 3, 157 § 3 W ZWIĄZKU Z ART. 28 K.P.A., ART. 156 § 1 PKT 2 K.P.A. ORAZ NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, TJ. ART. 54 PKT 2 LIT. C W ZW. Z ART. 64 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM PRZEZ BŁĘDNE UZNANIE, ŻE SKARŻĄCY NIE SĄ STRONAMI POSTĘPOWANIA ORAZ NIEROZPATRZENIE CAŁOŚCI MATERIAŁU DOWODOWEGO. W OPARCIU O POWYŻSZE ZARZUTY SKARŻĄCY WNIEŚLI O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W TARNOWIE Z DNIA [...] SIERPNIA 2009 R. ORAZ O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. ZNAK: [...] JAKO WYDANEJ Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA. UCHYLAJĄC DECYZJE ORGANÓW OBYDWU INSTANCJI, W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 30 MARCA 2010 R. SYGN. AKT II SA/KR 1742/09 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W KRAKOWIE POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 157 § 2 I 3 K.P.A. WSKAZAŁ, ŻE STRONĄ W POSTĘPOWANIU O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ MOŻE BYĆ OSOBA, KTÓRA BRAŁA UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU ZAKOŃCZONYM DECYZJĄ OSTATECZNĄ LUB KTÓRA WPRAWDZIE W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM NIE UCZESTNICZYŁA, LECZ LEGITYMUJE SIĘ INTERESEM PRAWNYM LUB OBOWIĄZKIEM W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A., TJ. INTERESEM PRAWNYM LUB OBOWIĄZKIEM, KTÓREGO DOTYCZY POSTĘPOWANIE. KATALOG STRON POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI OKREŚLONEJ DECYZJI OSTATECZNEJ NIE MUSI BYĆ ZATEM TOŻSAMY Z KATALOGIEM STRON POSTĘPOWANIA, ZAKOŃCZONEGO OSTATECZNĄ DECYZJĄ, KTÓREJ STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI JEST PRZEDMIOTEM WNIOSKU. W OCENIE SĄDU NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI, ŻE DECYZJA BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] USTALAŁA WARUNKI ZABUDOWY DLA PRZEDSIĘWZIĘCIA POLEGAJĄCEGO NA BUDOWIE BUDYNKU USŁUGOWO-BIUROWEGO Z LOKALAMI NA PROWADZENIE HANDLU DETALICZNEGO, DZIAŁALNOŚCI GASTRONOMICZNEJ, DROBNEJ WYTWÓRCZOŚCI I RZEMIOSŁA, USŁUG BANKOWYCH, UBEZPIECZENIOWYCH, TURYSTYCZNYCH ORAZ DZIAŁALNOŚCI WYSTAWIENNICZEJ WRAZ Z PARKINGIEM WIELOPOZIOMOWYM, INFRASTRUKTURĄ TECHNICZNĄ, DROGAMI WEWNĘTRZNYMI, MIEJSCAMI PARKINGOWYMI ORAZ ZE ZJAZDEM Z UL. P. I UL. P. W BOCHNI NA DZIAŁKACH NR: [...] - [...] W BOCHNI PRZY UL. P. I UL. P.. NIE ULEGA RÓWNIEŻ WĄTPLIWOŚCI, ŻE PRZEDMIOTEM TEJ DECYZJI – W ZWIĄZKU Z ZAKRESEM WNIOSKU INWESTORA – NIE BYŁA PRZEBUDOWA SKRZYŻOWANIA UL. P. Z UL. P. W BOCHNI. DECYZJA BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] STAŁA SIĘ DECYZJĄ OSTATECZNĄ, A W KONSEKWENCJI ZACZĘŁA KORZYSTAĆ Z DOMNIEMANIA PRAWIDŁOWOŚCI, PRZY CZYM DOMNIEMANIE TO ROZCIĄGA SIĘ NA CAŁĄ TREŚĆ DECYZJI, W TYM ZWŁASZCZA W ZAKRESIE JEJ ISTOTY, TJ. NA USTALONE W DECYZJI WARUNKI ZABUDOWY. ZGODNIE Z ART. 54 PKT 2 LIT. C W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ.U. Z 2003 R., NR 80, POZ. 717) DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY OKREŚLA M.IN. WARUNKI I SZCZEGÓŁOWE ZASADY ZAGOSPODAROWANIA TERENU ORAZ JEGO ZABUDOWY WYNIKAJĄCE Z PRZEPISÓW ODRĘBNYCH, A W SZCZEGÓLNOŚCI W ZAKRESIE OBSŁUGI W ZAKRESIE INFRASTRUKTURY TECHNICZNEJ I KOMUNIKACJI. PRZY TYM DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY WIĄŻE ORGAN WYDAJĄCY DECYZJĘ O POZWOLENIU NA BUDOWĘ (ART. 55 W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM). SĄD WSKAZAŁ NA UGRUNTOWANY W PIŚMIENNICTWIE POGLĄD, ŻE ZWIĄZANIE ORGANU WYDAJĄCEGO POZWOLENIE NA BUDOWĘ DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY OZNACZA, IŻ ORGAN TEN NIE MOŻE KSZTAŁTOWAĆ WARUNKÓW ZABUDOWY ODMIENNIE OD USTALONYCH W POWYŻSZEJ DECYZJI. ORGAN TEN JEST TAKŻE ZWIĄZANY PRZEDMIOTOWYM ZAKRESEM ROZSTRZYGNIĘCIA (POR. T. BĄKOWSKI, DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU, WARSZAWA 2001, S. 160 I N., ORAZ POWOŁYWANĄ TAM LITERATURĘ), A DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY GWARANTUJE UZYSKANIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ OBIEKTU O PARAMETRACH LOKALIZACYJNYCH OKREŚLONYCH W TEJ DECYZJI, JEŻELI JEJ ADRESAT SPEŁNI WARUNKI PRZEWIDZIANE PRZEPISAMI PRAWA BUDOWLANEGO (ZOB. T. BĄKOWSKI: KOMENTARZ DO ART. 55 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ.U.03.80.717), [W:] T. BĄKOWSKI, USTAWA O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. KOMENTARZ, ZAKAMYCZE, 2004). W ORZECZNICTWIE Z KOLEI WSKAZUJE SIĘ, ŻE "ZWIĄZANIE WYNIKAJĄCE Z ART. 55 W ZW. Z ART. 64 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM OZNACZA NIE TYLKO OBOWIĄZEK ORGANU BUDOWLANEGO WYNIKAJĄCY Z ART. 35 UST. 1 PKT 1 PRAWA BUDOWLANEGO, TJ. SPRAWDZENIE ZGODNOŚCI PROJEKTU BUDOWLANEGO Z USTALENIAMI DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, ALE TAKŻE ZAKAZ POSTĘPOWANIA WBREW WSZYSTKIM WYMOGOM OKREŚLONYM W DECYZJI USTALAJĄCEJ WARUNKI ZABUDOWY. USTALENIE TYCH WARUNKÓW W DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY POLEGA NIE TYLKO NA OKREŚLENIU PARAMETRÓW SAMEGO OBIEKTU KUBATUROWEGO, ALE NA USTALENIU INNYCH WARUNKÓW I ZASAD, KTÓRE POWINNA SPEŁNIAĆ PLANOWANA INWESTYCJA. WYNIKA TO Z FUNKCJI DECYZJI O USTALENIU WARUNKÓW ZABUDOWY, KTÓRA POLEGA NA OKREŚLENIU DOPUSZCZALNOŚCI DANEGO ZAMIERZENIA INWESTYCYJNEGO Z PUNKTU WIDZENIA PRZEPISÓW PRAWA, ORAZ NA WSKAZANIU WARUNKÓW I ZASAD, KTÓRYM INWESTYCJA POWINNA ODPOWIADAĆ. ORGAN WYDAJĄCY POZWOLENIE NA BUDOWĘ NIE MOŻE DOKONAĆ WERYFIKACJI TREŚCI DECYZJI USTALAJĄCEJ WARUNKI ZABUDOWY I NIE WOLNO MU POSTĄPIĆ WBREW USTALENIOM TEJ DECYZJI" (WYROK WSA W KRAKOWIE Z DNIA 16 LIPCA 2008 R., II SA/KR 484/07, LEX NR 510202). SĄD DOKONAŁ ANALIZY ZARZUTU DOTYCZĄCEGO BRZMIENIA PUNKTU 6 DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...], W KTÓRYM SKARŻĄCY UPATRUJĄ BOWIEM ZAGROŻENIA W WYKONYWANIU PRAWA WŁASNOŚCI NALEŻĄCYCH DO NICH NIERUCHOMOŚCI. W TREŚCI PUNKTU 6 DECYZJI OKREŚLONO WARUNKI OBSŁUGI W ZAKRESIE INFRASTRUKTURY TECHNICZNEJ I KOMUNIKACJI W NASTĘPUJĄCY SPOSÓB: "DOSTĘP DO DROGI PUBLICZNEJ: OD ULICY P. (DROGI WOJEWÓDZKIEJ – DZ. NR 993) POPRZEZ PROJEKTOWANY BEZKOLIZYJNY ZJAZD W UL. P. (DROGĘ POWIATOWĄ – DZ. NR 1997) ORAZ WJAZD PUBLICZNY I DROGĘ WEWNĘTRZNĄ NA DZ. NR 1994 STANOWIĄCĄ DROGĘ ZAOPATRZENIOWĄ I DOJAZD (WYJAZD) DO PARKINGU WIELOPOZIOMOWEGO; PRZEBUDOWĘ SKRZYŻOWANIA UL. P. Z UL. P. NALEŻY ROZWIĄZAĆ JAKO SKRZYŻOWANIE TYPU RONDO WRAZ Z UWZGLĘDNIENIEM DOSTĘPNOŚCI KOMUNIKACYJNEJ ISTNIEJĄCYCH KOMERCYJNYCH OBIEKTÓW, A PROJEKT UKŁADU KOMUNIKACYJNEGO PRZEDŁOŻYĆ DO ZARZĄDU DRÓG WOJEWÓDZKICH CELEM UZGODNIENIA". SĄD UZNAŁ, IŻ TAKI WARUNEK OBSŁUGI W ZAKRESIE INFRASTRUKTURY TECHNICZNEJ I KOMUNIKACJI INWESTYCJI OKREŚLONY W OSTATECZNEJ DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] W BEZPOŚREDNI SPOSÓB DOTYKA PRAWA WŁASNOŚCI SKARŻĄCYCH, GDY SIĘ UWZGLĘDNI OKOLICZNOŚĆ, ŻE DZIAŁKI SKARŻĄCYCH GRANICZĄ Z UL. PROSZOWSKĄ W BOCHNI I ZNAJDUJĄ SIĘ W ODLEGŁOŚCI KILKUNASTU METRÓW OD SKRZYŻOWANIA UL. P. Z UL. P. W BOCHNI. WARUNEK POWYŻSZY JEST WIĄŻĄCY, A JEGO KWESTIONOWANIE NA ETAPIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ – DOPÓKI DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY POZOSTANIE W OBROCIE KORZYSTAJĄC Z DOMNIEMANIA ZGODNOŚCI Z PRAWEM – BĘDZIE BEZSKUTECZNE. ZAGROŻENIE INGERENCJI W PRAWO WŁASNOŚCI SKARŻĄCYCH DOSTRZEGŁO RÓWNIEŻ SKO W TARNOWIE PRZYJMUJĄC JEDNAKŻE, ŻE DECYZJA O WARUNKACH ZABUDOWY, KTÓRA NIE DOTYCZY PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA NIE MOŻE NARUSZAĆ INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCYCH, A PRZYTOCZONE WYŻEJ SFORMUŁOWANIE PUNKTU 6 DECYZJI MA CHARAKTER WYŁĄCZNIE SUGESTII. W ŚWIETLE ISTOTY I CHARAKTERU WARUNKÓW ZABUDOWY OKREŚLONYCH W DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ O WARUNKACH ZABUDOWY POGLĄDU O NIEWIĄŻĄCYM CHARAKTERZE POWYŻSZEGO ZAPISU NIE MOŻNA ZDANIEM SĄDU PODZIELIĆ. JEST RZECZĄ OCZYWISTĄ, ŻE BURMISTRZ BOCHNI NIE USTALIŁ WARUNKÓW ZABUDOWY DLA PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA, OKREŚLIŁ JEDNAKŻE PRZEBUDOWĘ SKRZYŻOWANIA JAKO JEDEN Z WARUNKÓW REALIZACJI INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA BUDOWIE PRZEDMIOTOWEGO BUDYNKU USŁUGOWO-BIUROWEGO. PODKREŚLIĆ NALEŻY, ŻE ART. 28 K.P.A. NIE UZALEŻNIA LEGITYMACJI PROCESOWEJ W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM OD TEGO, BY DOSZŁO DO NARUSZENIA INTERESU PRAWNEGO, LECZ WYSTARCZAJĄCE JEST ABY INTERESU TEGO POSTĘPOWANIE W KONKRETNEJ SPRAWIE DOTYCZYŁO, CO OCZYWIŚCIE W ŻADEN SPOSÓB NIE PRZESĄDZA WYNIKU POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. W KONSEKWENCJI SĄD PRZYJĄŁ, ŻE O ILE STATUS SKARŻĄCYCH JAKO STRON W POSTĘPOWANIU O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY ZAKOŃCZONYM DECYZJĄ BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] MOŻE BUDZIĆ WĄTPLIWOŚCI (ICH ROZSTRZYGNIĘCIE NIE MA JEDNAK ZNACZENIA DLA OCENY ZASKARŻONEJ DECYZJI), O TYLE NIEWĄTPLIWIE WOBEC TREŚCI TEJ DECYZJI ZAWARTEJ W JEJ PUNKCIE 6 SKARŻĄCY UZYSKALI LEGITYMACJĘ DO ŻĄDANIA STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI TEJ DECYZJI. POSTĘPOWANIE W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] DOTYCZY INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCYCH JAKO WSPÓŁWŁAŚCICIELI DZIAŁEK NR [...] I [...] W BOCHNI, SKORO DECYZJA TA WIĄŻĄCO KSZTAŁTUJE ZAKRES ORZEKANIA ORGANU WYDAJĄCEGO POZWOLENIE NA BUDOWĘ W SPOSÓB BEZPOŚREDNIO DOTYCZĄCY NIERUCHOMOŚCI SKARŻĄCYCH. NIE MA PRZY TYM W OCENIE SĄDU ZNACZENIA DLA OCENY LEGITYMACJI PROCESOWEJ STRON W PRZEDMIOTOWYM POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM OKOLICZNOŚĆ, ŻE MOGLIBY BYĆ ONI STRONAMI RÓWNIEŻ POSTĘPOWAŃ W SPRAWIE PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA UL. P. Z UL. P. W BOCHNI. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE W OCENIE SĄDU NIEZASADNIE ZAKWESTIONOWAŁO LEGITYMACJĘ PROCESOWĄ SKARŻĄCYCH DO ŻĄDANIA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI OSTATECZNEJ DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI. NIE DOSTRZEGAJĄC ZWIĄZKU POMIĘDZY INTERESEM PRAWNYM SKARŻĄCYCH A POSTĘPOWANIEM W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] WADLIWIE ZASTOSOWAŁO NORMĘ ART. 157 § 2 K.P.A. W ZWIĄZKU Z ART. 28 K.P.A., CZYM DOPUŚCIŁO SIĘ NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO. KWESTIA LEGITYMACJI PROCESOWEJ OPARTA NA KATEGORII INTERESU PRAWNEGO MA BOWIEM CHARAKTER MATERIALNO-PRAWNY. NARUSZENIE TO MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, GDYŻ BEZPOŚREDNIO ZDETERMINOWAŁO W SPOSÓB NIEZGODNY Z PRAWEM TREŚĆ ZASKARŻONEJ, JAK I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI. WYELIMINOWANIE OBYDWU DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO JEST KONIECZNE DLA PODJĘCIA PRAWIDŁOWYCH DZIAŁAŃ W NINIEJSZEJ SPRAWIE, TJ. PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., ZNAK: [...] – ODPOWIADAJĄCEGO ZASADZIE DWUINSTANCYJNOŚCI POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, O ILE W CHWILI ORZEKANIA PRZEZ ORGAN DECYZJA TA BĘDZIE NADAL POZOSTAWAĆ W OBROCIE PRAWNYM. OD POWYŻSZEGO WYROKU SKARGĘ KASACYJNĄ WNIOSŁA "[...] SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ" SPÓŁKA KOMANDYTOWO – AKCYJNA W WARSZAWIE, ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI. SPÓŁKA ZARZUCIŁA ZASKARŻONEMU WYROKOWI NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO PRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ ORAZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE ART. 28 W ZW. Z ART. 157 § 2 K.P.A., POPRZEZ BŁĘDNE UZNANIE, ŻE SKARŻĄCY POSIADAJĄ INTERES PRAWNY W POSTĘPOWANIU W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 ROKU W PRZEDMIOCIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY, CO UPRAWNIAŁO ICH DO ZŁOŻENIA WNIOSKU O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA. PONADTO SPÓŁKA ZARZUCIŁA NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, MOGĄCEGO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY – ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A P.P.S.A. W ZW. Z ART. 28 W ZW. Z ART. 157 § 2 K.P.A., POPRZEZ UCHYLENIE DECYZJI POMIMO BRAKU NARUSZENIA TYCH PRZEPISÓW ORAZ BRAKU WYKAZANIA, ŻE EWENTUALNE NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. SPÓŁKA WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W KRAKOWIE DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. W OCENIE STRONY WNOSZĄCEJ SKARGĘ KASACYJNĄ, SKARŻĄCY NIE LEGITYMUJĄ SIĘ INTERESEM PRAWNYM UZASADNIAJĄCYM PRZYZNANIE IM STATUSU STRONY W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU. WYNIKA TO Z FAKTU, ŻE NALEŻĄCA DO NICH NIERUCHOMOŚĆ (OBEJMUJĄCA DZIAŁKĘ NR [...] I [...] W BOCHNI) NIE ZNAJDUJĄ SIĘ W BEZPOŚREDNIM SĄSIEDZTWIE TERENU PLANOWANEJ INWESTYCJI I NIE SĄ NARAŻONE NA JEJ NEGATYWNE ODDZIAŁYWANIE. NA POTWIERDZENIE POWYŻSZEGO ZARZUTU STRONA POWOŁAŁA ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH ORAZ PIŚMIENNICTWO. W OCENIE SPÓŁKI BRAK LEGITYMOWANIA SIĘ INTERESEM PRAWNYM DO WYSTĘPOWANIA W CHARAKTERZE STRONY W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM POWODUJE, ŻE SKARŻĄCY NIE SĄ RÓWNIEŻ UPRAWNIENI DO INICJOWANIA ORAZ UDZIAŁU W CHARAKTERZE STRONY W POSTĘPOWANIACH NADZWYCZAJNYCH DOTYCZĄCYCH DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 ROKU, W TYM W POSTĘPOWANIU W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA JEJ NIEWAŻNOŚCI. NIE ZMIENIA TEGO FAKTU RÓWNIEŻ OKOLICZNOŚĆ, IŻ STRONĄ POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI JEST NIE TYLKO STRONA POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO ZAKOŃCZONEGO WYDANIEM KWESTIONOWANEJ DECYZJI LECZ RÓWNIEŻ KAŻDY CZYJEGO INTERESU PRAWNEGO LUB OBOWIĄZKU DOTYCZYĆ MOGĄ SKUTKI STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. ZDANIEM STRONY WNOSZĄCEJ SKARGĘ KASACYJNĄ POGLĄDY TE NIE SĄ WYRAZEM SZERSZEGO ROZUMIENIA PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE POJĘCIA "INTERESU PRAWNEGO" Z ART. 28 K.P.A. NA ETAPIE POSTĘPOWAŃ NADZWYCZAJNYCH, ALE WSKAZUJĄ ONE NA NIEDOPUSZCZALNOŚĆ AUTOMATYCZNEGO I BEZREFLEKSYJNEGO PRZEKŁADANIA USTALEŃ W ZAKRESIE STRON ADMINISTRACYJNEGO POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO NA ETAP POSTĘPOWAŃ NADZWYCZAJNYCH. W SZCZEGÓLNOŚCI DOTYCZY TO SYTUACJI, GDY KRĄG STRON POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO USTALA SIĘ NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH OD OKREŚLONYCH W PRZEPISACH KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO ZASAD, KTÓRYCH ZASTOSOWANIE PROWADZI DO ZAWĘŻENIA ZAKRESU STRON POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO (NP. W PRZYPADKU POSTĘPOWAŃ W SPRAWIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ, POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE OBIEKTU BUDOWLANEGO). PONADTO POGLĄDY TE ZNAJDUJĄ RÓWNIEŻ PEŁNE ZASTOSOWANIE W SYTUACJACH, GDY PO ZAKOŃCZENIU POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO DOSZŁO DO ZMIAN PODMIOTOWYCH W KRĘGU STRON POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO (WYNIKAJĄCYCH Z PRZEKSZTAŁCEŃ PODMIOTOWYCH, NASTĘPSTWA OGÓLNEGO W WYNIKU SPADKOBRANIA, NASTĘPSTWA SZCZEGÓLNEGO WYNIKAJĄCEGO Z DOKONANYCH PRZEZ STRONY CZYNNOŚCI PRAWNYCH). ZDANIEM STRONY WNOSZĄCEJ SKARGĘ KASACYJNĄ POGLĄDY TE NIE MAJĄ NATOMIAST ZASTOSOWANIA DO SYTUACJI, W KTÓREJ KRĄG STRON POSTĘPOWANIA ZWYKŁEGO JAK I POSTĘPOWANIA NADZWYCZAJNEGO USTALA SIĘ NA PODSTAWIE TYCH SAMYCH ZASAD, TJ. NA PODSTAWIE KRYTERIUM POSIADANIA "INTERESU PRAWNEGO" OKREŚLONEGO W PRZEPISIE ART. 28 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. NIE MOŻNA BOWIEM TWIERDZIĆ, ŻE PODMIOT, KTÓREGO INTERESU PRAWNEGO W ROZUMIENIU ART. 28 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO DECYZJA WYDANIA W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM NIE DOTYCZYŁA, MOŻE MIEĆ INTERES PRAWNY, W ROZUMIENIU TEGO SAMEGO PRZEPISU, W UNIEWAŻNIENIU TEJ DECYZJI, CZYLI, ŻE WYELIMINOWANIE DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO BĘDZIE MIAŁO BEZPOŚREDNI WPŁYW NA JEGO PRAWA I OBOWIĄZKI WYNIKAJĄCE Z PRZEPISÓW. ZDANIEM STRONY ŻADNEGO ZNACZENIA NIE MA PRZY TYM PODNOSZONY PRZEZ SĄD L INSTANCJI FAKT, ŻE W BEZPOŚREDNIM SĄSIEDZTWIE NIERUCHOMOŚCI NALEŻĄCEJ DO SKARŻĄCYCH, A NAWET CZĘŚCIOWO NA ICH DZIAŁKACH MA BYĆ W PRZYSZŁOŚCI REALIZOWANE ZAMIERZENIU POLEGAJĄCE NA BUDOWIE RONDA, PRZEZ KTÓRE MA SIĘ RÓWNIEŻ ODBYWAĆ OBSŁUGA KOMUNIKACYJNA PLANOWANEGO BUDYNKU USŁUGOWO - BIUROWEGO. NIE MOŻE BOWIEM ULEGAĆ WĄTPLIWOŚCI, ŻE BUDOWA RONDA NIE JEST OBJĘTA ZAKRESEM KWESTIONOWANEJ DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 ROKU. NIE MOŻE ONA ZATEM STANOWIĆ PODSTAWY DO REALIZACJI PRZEDMIOTOWEGO RONDA, ANI PODSTAWY DO UZYSKANIA KOLEJNYCH POZWOLEŃ ADMINISTRACYJNYCH KONIECZNYCH DLA JEGO REALIZACJI. ZAWARCIE W KWESTIONOWANEJ DECYZJI ZAPISU O PRZEBUDOWIE SKRZYŻOWANIA UL. P. I UL. P. MA TYLKO TEN SKUTEK, ŻE ZOBOWIĄZUJE ON INWESTORA DO WYSTĄPIENIA W TYM ZAKRESIE O UZYSKANIE ODRĘBNYCH DECYZJI ADMINISTRACYJNYCH, KTÓRE DOPIERO BĘDĄ MOGŁY W JAKIKOLWIEK SPOSÓB DOTYCZYĆ INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCYCH. W ZWIĄZKU Z TYM WSZELKIE OKOLICZNOŚCI DOTYCZĄCE BUDOWY RONDA, W TYM RÓWNIEŻ KWESTIA WPŁYWU JEGO BUDOWY NA UPRAWNIENIA WŁAŚCICIELSKIE SKARŻĄCYCH NIE MOGĄ W ŻADEN SPOSÓB WPŁYWAĆ NA OCENĘ PRAWIDŁOWOŚCI KWESTIONOWANEJ DECYZJI. NIE MOGĄ ONE RÓWNIEŻ PRZEMAWIAĆ ZA UZNANIEM SKARŻĄCYCH ZA STRONĘ POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI TEJ DECYZJI, GDYŻ USTALENIA TEJ DECYZJI NIE DOTYCZĄ BEZPOŚREDNIO ICH INTERESU PRAWNEGO. BEZPOŚREDNIO ICH INTERESU PRAWNEGO, W ROZUMIENIU ART. 28 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, BĘDĄ DOPIERO DOTYCZYŁY POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE LOKALIZACJI I REALIZACJI PRZEDMIOTOWEGO RONDA, A ZATEM USTALENIA DECYZJI O ZEZWOLENIU NA REALIZACJĘ INWESTYCJI DROGOWEJ W TYM ZAKRESIE, CZY TEŻ DECYZJI O USTALENIU LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO I DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ RONDA. ZDANIEM STRONY WNOSZĄCEJ SKARGĘ KASACYJNĄ STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 ROKU W ŻADEN SPOSÓB NIE WPŁYNIE NA MOŻLIWOŚĆ I DOPUSZCZALNOŚĆ REALIZACJI RONDA, O KTÓRYM MOWA W TEJ DECYZJI. STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI NIE DOPROWADZI ZATEM DO JAKIEJKOLWIEK ZMIANY SYTUACJI PRAWNEJ SKARŻĄCYCH W ZAKRESIE PRZYSŁUGUJĄCEGO IM PRAWA WŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI, OBEJMUJĄCEJ DZIAŁKI NR [...] I [...] W BOCHNI, BOWIEM INWESTYCJA OBEJMUJĄCA BUDOWĘ RONDA MA BYĆ REALIZOWANA NA PODSTAWIE ODRĘBNYCH I CAŁKOWICIE NIEZALEŻNYCH OD KWESTIONOWANEGO ROZSTRZYGNIĘCIA DECYZJI ADMINISTRACYJNYCH, KTÓRYCH PRAWIDŁOWOŚĆ NIE JEST W ŻADEN SPOSÓB POWIĄZANA Z TREŚCIĄ I SAMYM FAKTEM OBOWIĄZYWANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. TYM SAMYM ZA CAŁKOWICIE NIEUZASADNIONE NALEŻY RÓWNIEŻ UZNAĆ TWIERDZENIE, JAKOBY SKUTKI STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 ROKU MOGŁY MIEĆ WPŁYW NA UPRAWNIENIA SKARŻĄCYCH WYNIKAJĄCE Z PRZYSŁUGUJĄCEGO IM PRAWA WŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI OBEJMUJĄCEJ DZIAŁKI NR [...] I [...] W BOCHNI. OD WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KRAKOWIE Z DNIA 30 MARCA 2010 R. SKARGĘ KASACYJNĄ WNIOSŁO RÓWNIEŻ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE, ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO – ART. 54 PKT 2 LIT. C W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE I PRZYJĘCIE, ŻE ZALECENIE W PKT 6 DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. ZNAK: [...] O WARUNKACH ZABUDOWY, CO DO PRZYSZŁEJ PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA UL. P. I UL. P. W BOCHNI DAJE PODSTAWĘ DO UZNANIA, IŻ SKARŻĄCY POSIADAJĄ INTERES PRAWNY W KWESTIONOWANIU TEJ DECYZJI W POSTĘPOWANIU W SPRAWIE O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI. PONADTO ZARZUCONO NARUSZENIE ART. 55 W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE I PRZYJĘCIE, ŻE ZALECENIE CO DO PRZYSZŁEJ PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA UL. P. I UL. P. ZAWARTE W PKT 6 DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. ZNAK: [...] O WARUNKACH ZABUDOWY W BOCHNI WIĄŻE ORGAN ADMINISTRACJI ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANEJ. KOLEGIUM ZARZUCIŁO RÓWNIEŻ NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY - ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A P.P.S.A. W ZWIĄZKU Z ART. 157 § 2 I ART. 28 KPA POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA PRZYJĘCIU, ŻE DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, PODCZAS GDY SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE PRAWIDŁOWO PRZYJĘŁO, ŻE SKARŻĄCY NIE LEGITYMUJĄ SIĘ INTERESEM PRAWNYM. KOLEGIUM WNIOSŁO O UCHYLENIE W CAŁOŚCI WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KRAKOWIE I ODDALENIE SKARGI EWENTUALNIE O UCHYLENIE W CAŁOŚCI WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KRAKOWIE I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORAZ O ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. KOLEGIUM WSKAZAŁO, IŻ WBREW TWIERDZENIU SĄDU L INSTANCJI, WSKAZANIE W PKT 6 DECYZJI, IŻ PRZYSZŁA PRZEBUDOWA SKRZYŻOWANIA W/W ULIC WINNA MIEĆ POSTAĆ RONDA, NIE MOŻE BYĆ UZNANE ZA USTALENIE WARUNKÓW ZAKRESIE KOMUNIKACJI. STWIERDZENIE TO JEST JEDYNIE ZALECENIEM, W ŻADEN SPOSÓB BOWIEM DECYZJA ORGANU L INSTANCJI NIE OBEJMUJE PRZEBUDOWY UL. P. I UL. P.. TYM SAMYM NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ Z TEGO FAKTU NIE MOŻNA WYWODZIĆ INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCYCH UZASADNIAJĄCEGO UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA INWESTYCJI NIE OBEJMUJĄCEJ BUDOWY RONDA, ANI TEŻ PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA W/W ULIC. DECYZJA ORGANU L INSTANCJI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R., JAKO RODZAJ ZABUDOWY WSKAZUJE NA ZABUDOWĘ 'USŁUGOWĄ. NIE MA TU MOWY O DROGACH PUBLICZNYCH. OKREŚLAJĄC ZAŚ ZAKRES INWESTYCJI, ORGAN NIE USTALIŁ WARUNKÓW ZABUDOWY DLA PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA. KOLEGIUM WSKAZAŁO RÓWNIEŻ, ŻE ZWIĄZANIE DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY DOTYCZY OKREŚLENIA WYMAGAŃ NOWEJ ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU W KONTEKŚCIE ZACHOWANIA ŁADU PRZESTRZENNEGO, A ZATEM W TAKIM ZAKRESIE, W JAKIM DECYZJA TA MOŻE OKREŚLAĆ WARUNKI ZWIĄZANE Z PLANOWANĄ INWESTYCJĄ. PRZEBUDOWA DROGI PUBLICZNEJ STANOWI INWESTYCJĘ CELU PUBLICZNEGO NA PODSTAWIE ART. 2 PKT 5 Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM W ZWIĄZKU Z ART. 6 PKT 1 USTAWY Z DNIA 21 SIERPNIA 1997 R. O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI (DZ. U Z 2004 R. NR 261, PÓZ. 2603 Z PÓZ. ZM.). TYM SAMYM DLA INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA PRZEBUDOWIE SKRZYŻOWANIA DWÓCH DRÓG PUBLICZNYCH KONIECZNYM BĘDZIE UZYSKANIE DECYZJI O LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO ZGODNIE Z ART. 50 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, A NIE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. W OCENIE ORGANU, NIE MA WIĘC PODSTAW PRAWNYCH DO TEGO, ABY INWESTYCJE REALIZOWANE W ZAKRESIE BUDOWY DRÓG PUBLICZNYCH, JAKO PRZEDSIĘWZIĘCIA CELU PUBLICZNEGO, MOGŁY BYĆ REALIZOWANE NA PODSTAWIE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, O KTÓREJ MOWA W ART. 59 UST. 1 W/W USTAWY. JUŻ W TYM ZAKRESIE BRAK JEST PODSTAW DO UZNANIA, IŻ ZALECENIE CO DO EWENTUALNEJ PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA ULIC BĘDZIE WIĄZAŁO ORGAN ADMINISTRACJI ARCHITEKTONICZNO – BUDOWLANEJ. ORGAN POWOŁAŁ SIĘ NA WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KRAKOWIE WYDANY W TYM SAMYM DNIU, CO WYROK BĘDĄCY PRZEDMIOTEM ZASKARŻENIA I W TYM SAMYM SKŁADZIE W SPRAWIE O SYGNATURZE AKT: II SA/KR 1643/09. W OCENIE STRONY WNOSZĄCEJ SKARGĘ KASACYJNĄ NIE MOŻNA TAKŻE POMINĄĆ FAKTU, IŻ EWENTUALNA PRZEBUDOWA SKRZYŻOWANIA BĘDZIE SIĘ WIĄZAŁA Z KONIECZNOŚCIĄ REALIZACJI INWESTYCJI NA DZIAŁKACH NALEŻĄCYCH DO OSÓB TRZECICH. W TAKIM WYPADKU KONIECZNYM BĘDZIE PRZEPROWADZENIE POSTĘPOWANIA WYWŁASZCZENIOWEGO (ZA WYJĄTKIEM SYTUACJI GDY STRONY ZAWRĄ STOSOWNĄ UMOWĘ). TYMCZASEM DLA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA O WYWŁASZCZENIE NIERUCHOMOŚCI W TRYBIE PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 21 SIERPNIA 1997 R. O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI, KONIECZNYM JEST, W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, POSIADANIE OSTATECZNEJ DECYZJI O LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO (ART. 112 § 1 W/W USTAWY). INNYMI SŁOWY, DECYZJE O WARUNKACH ZABUDOWY NIE MOGĄ STANOWIĆ PODSTAWY DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA WYWŁASZCZENIOWEGO. JUŻ TA OKOLICZNOŚĆ WSKAZUJE, ŻE W PRZEDMIOTOWYM POSTĘPOWANIU O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA OPISANEJ WYŻEJ INWESTYCJI SKARŻĄCY NIE POSIADAJĄ INTERESU PRAWNEGO W ROZUMIENIU ART. 28 KPA, GDYŻ DECYZJA ORGANU L INSTANCJI NIE DOTYCZY TEGO INTERESU I NIE WPŁYWA NA WYKONYWANIE PRAWA WŁASNOŚCI PRZEZ SKARŻĄCYCH. ZDANIEM KOLEGIUM NIE DOSZŁO RÓWNIEŻ DO NARUSZENIA PRZEPISÓW PROCEDURY ADMINISTRACYJNEJ, A SĄD WADLIWIE ZASTOSOWAŁ ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A W/W USTAWY. W ODPOWIEDZIACH NA SKARGI KASACYJNE K. O. I A. C. – O. NIE ZGODZILI SIĘ Z ZAWARTYMI W NICH ZARZUTAMI, WNOSZĄC O ICH ODDALENIE. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 183 § 1 USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ Z URZĘDU BIORĄC POD ROZWAGĘ JEDYNIE NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. Kwestią zasadniczą dla rozstrzygnięcia niniejszej skargi kasacyjnej jest ustalenie czy właściciele nieruchomości, które bezpośrednio nie graniczą z nieruchomością objętą wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy mogą posiadać interes prawny w tym postępowaniu. Zgodnie z treścią art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W celu wykazania posiadania interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie istnienia podstawy materialnoprawnej z której wynika interes prawny. Zatem źródłem interesu prawnego lub uprawnienia jest zawsze norma prawna ogólna i abstrakcyjna (akt normatywny) lub jednostkowa i konkretna (decyzja), mająca źródło w przepisach prawa materialnego (nie tylko prawa administracyjnego materialnego). Podkreślenia wymaga także fakt, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania, iż posiada on interes prawny, który jednocześnie powinien być konkretny i realny. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, iż stronami postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu mogą być właściciele lub użytkownicy wieczyści działek sąsiednich (uchwała 5 sędziów NSA z dnia 25 września 1995 r., VI SA 13/95, ONSA 1995/4/154, wyrok NSA z dnia 17 maja 1999 r., IV SA 858/97, Lex nr 47313, wyrok NSA z dnia 7 marca 2000 r., IV SA 364/99, Lex nr 54743, wyrok NSA z dnia 23 maja 2005 r., OSK 1618/04, Lex nr 168098). Naczelny Sąd Administracyjny uznawał również, iż stronami tego postępowania mogą być - w zależności od okoliczności - także właściciele działek niesąsiadujących bezpośrednio z terenem zaplanowanej inwestycji. O interesie prawnym tych osób przesądzał bowiem zasięg oddziaływania danej inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopień jej uciążliwości dla tych nieruchomości (wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2001 r., IV SA 594/99, Lex nr 54166, wyrok NSA z dnia 8 września 2004 r., OSK 394/04, Lex 160631). Status strony w postępowaniu o warunki zabudowy determinowany jest więc granicami oddziaływania planowanej inwestycji, przy czym oddziaływanie takie może polegać np. na emisji zanieczyszczeń, zapachów, uciążliwości korzystania z nieruchomości. Obszar oddziaływania może z jednej strony być tak niewielki, że nie będzie wykraczał poza granice nieruchomości na której planowana jest inwestycja, z drugiej jednak strony, zwłaszcza przy niektórych rodzajach inwestycji obszar oddziaływania może obejmować nieruchomości nie tylko sąsiednie, ale również takie, które bezpośrednio nie graniczą z nieruchomością objętą planami inwestycyjnymi (por. wyrok NSA z 3 lutego 2011 r. sygn. akt II OSK 206/10, polub. W CBOiS). Przenosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny podzielił poglądy wyrażone w zaskarżonej decyzji, że skarżący nie są stronami postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo – biurowego z lokalami w Bochni przy skrzyżowaniu ulic P. i P. i w związku z tym ich wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji jest niedopuszczalny. Działki wnioskodawców nie sąsiadują bezpośrednio z terenem objętym inwestycją. Aby mogli oni skutecznie złożyć wniosek o stwierdzenie nieważności koniecznym jest zbadanie czy zamierzona inwestycja będzie miała jakikolwiek negatywny wpływ na działki należące do skarżących. W niniejszej sprawie powyższą kwestię wyjaśnia raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzony w marcu 2008 r. i uzupełniony w maju 2008 r. w związku z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach tego przedsięwzięcia. Wynika z niego, że działki należące do skarżących nie znajdują się pod wpływem negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji. Organ prowadzący postępowanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej szczegółowo i wyczerpująco przytoczył ustalenia autorów raportu. W jego końcowych wnioskach stwierdzono, że przy zastosowaniu opisanych w nim rozwiązań eksploatacja obiektów, których dotyczy decyzja nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska naturalnego, a jego oddziaływanie będzie miało charakter lokalny i ograniczy się do terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Jak już wskazano, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może stanowić dowód wskazujący na krąg stron postępowania. Interes prawny właścicieli nieruchomości zostaje wskazany poprzez zakres oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Będzie on zależał od objęcia nieruchomości tym oddziaływaniem. Biorąc pod uwagę ustalenia raportu sporządzonego w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarżący nie są stronami postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla w. w. inwestycji. CO DO POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI, FAKT UZNANIA PRZEZ ORGAN, IŻ STRONA NIE MA LEGITYMACJI DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, POWODUJE WYDANIE DECYZJI O ODMOWIE WSZCZĘCIA TEGO POSTĘPOWANIA I NIE PROWADZI DO BADANIA PRZESŁANEK Z ART. 156 § 1 K.P.A. (WYROK NSA Z 8 CZERWCA 2010 R. SYGN. AKT I OSK 1082/09, OPUBL. LEX NR 594881). SYTUACJA TAKA MIAŁA MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE. FAKTYCZNIE, JAK WSKAZAŁ SĄD I INSTANCJI, NIE ZAWSZE MUSI ZACHODZIĆ TOŻSAMOŚĆ MIĘDZY PODMIOTAMI W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM I W POSTĘPOWANIU, KTÓREGO PRZEDMIOTEM JEST STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. NIEMNIEJ JEDNAK TO PRZEDMIOT DECYZJI BADANEJ, OKREŚLA KRĄG PODMIOTÓW BĘDĄCYCH STRONĄ POSTĘPOWANIA ZARÓWNO ZWYKŁEGO, JAK I PROWADZONEGO W TZW. TRYBIE NIEWAŻNOŚCIOWYM (WYROK NSA Z 23 WRZEŚNIA 2010 R. SYGN. AKT II OSK 1399/09, OPUBL. W LEX NR 746509). NIE MOŻNA SIĘ WIĘC ZGODZIĆ Z TWIERDZENIEM SĄDU I INSTANCJI, ŻE WOBEC TREŚCI PUNKTU 6 ZASKARŻONEJ DECYZJI SKARŻĄCY POSIADAJĄ LEGITYMACJĘ DO ŻĄDANIA STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI. NIEWĄTPLIWIE BOWIEM ISTNIEJE ZWIĄZEK MIĘDZY KWESTIĄ INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCYCH W POSTĘPOWANIU A POSTĘPOWANIEM W SPRAWIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. JAK SŁUSZNIE ZAUWAŻYŁA WNOSZĄCA SKARGĘ KASACYJNĄ SPÓŁKA, NIE MA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA NINIEJSZEJ SPRAWY ZNACZENIA FAKT, ŻE W BEZPOŚREDNIM SĄSIEDZTWIE NIERUCHOMOŚCI NALEŻĄCEJ DO SKARŻĄCYCH, CZY TEŻ NAWET CZĘŚCIOWO NA ICH DZIAŁKACH MA BYĆ W PRZYSZŁOŚCI BUDOWANE RONDO, OBSŁUGUJĄCE PLANOWANY BUDYNEK BIUROWO – USŁUGOWY. BUDOWA RONDA NIE JEST BOWIEM OBJĘTA ZAKRESEM DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY ANI SPORZĄDZONYM NA POTRZEBY WYDANIA TEJ DECYZJI RAPORTEM O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM NIE WIADOMO JESZCZE, CZY EWENTUALNA BUDOWA RONDA BĘDZIE WYMAGAŁA ZAJĘCIA NALEŻĄCYCH DO SKARŻĄCYCH DZIAŁEK. NIE JEST RÓWNIEŻ JEDNOZNACZNE, CZY STANIE SIĘ ONA WARUNKIEM REALIZACJI PLANOWANEJ INWESTYCJI. PRZEBUDOWA ULIC P. I P. W BOCHNI STANOWI BOWIEM ODRĘBNĄ INWESTYCJĘ, KTÓRĄ W PRZYSZŁOŚCI OBEJMIE ODRĘBNE POSTĘPOWANIE I ODRĘBNY RAPORT O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO. REASUMUJĄC STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE SKARŻĄCY MOGĄ BYĆ STRONAMI POSTĘPOWANIA PO WYKAZANIU W KONKRETNEJ SPRAWIE I W KONKRETNYCH OKOLICZNOŚCIACH TEJ SPRAWY PRZESŁANEK Z ART. 28 K.P.A., A WIĘC WPŁYWU WYNIKU TEGO POSTĘPOWANIA NA WŁASNY INTERES PRAWNY LUB OBOWIĄZEK. UZNANIE ICH ZA STRONĘ WYMAGA WYKAZANIA, ŻE WYNIK POSTĘPOWANIA DOTYCZY ICH INTERESU PRAWNEGO LUB OBOWIĄZKU (WYROK NSA Z 10 SIERPNIA 2011 R., SYGN. AKT II OSK 724/11, OPUBL. W CBOIS). W niniejszej sprawie skarżący byliby uznany za stronę postępowania, gdyby wykazali, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, ich nieruchomości znajdują się na terenie wyznaczonym w otoczeniu projektowanego obiektu, na którym istnieją ograniczenia w zagospodarowaniu tego obiektu. Sytuacja taka nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Skarżący nie wykazali bowiem, że w następstwie realizacji spornej inwestycji powstaną ograniczenia w sposobie zagospodarowania ich nieruchomości, będące następstwem obowiązującego prawa. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY NA PODSTAWIE ART. 185 § 1 USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI UCHYLIŁ ZASKARŻONY WYROK I SPRAWĘ PRZEKAZAŁ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W KRAKOWIE. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sad Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.