I FZ 448/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1615/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 12 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1615/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 12 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. Sąd I instancji przedstawił stanowisko zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Podał, iż zdaniem Spółki zapłata podatku w wysokości wskazanej w decyzji najprawdopodobniej uniemożliwi, a na pewno poważnie zakłóci funkcjonowanie Spółki. W najlepszym razie Spółka zostanie zmuszona do przerwania działalności, co spowoduje utratę pozycji na rynku, utratę zleceń, itp. Wykonanie decyzji, z uwagi na wysoką kwotę określonego w niej zobowiązania, groziłoby zatem wyrządzeniem Spółce znacznej szkody, także w postaci utraconych korzyści oraz spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie zaskarżonej decyzji, nawet gdyby doszło do jej uchylenia przez Sąd, skutkowałoby zakończeniem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, podając motywy swojego rozstrzygnięcia uznał, że argumentacja Spółki przedstawiona w przedmiotowym wniosku jest niezwykle ogólnikowa. Zdaniem Sądu Skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności. Nie przedstawiła żadnych danych liczbowych, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz pozwoliłyby uprawdopodobnić ryzyko wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uniemożliwiała tym samym Sądowi dokonanie ocen przesłanek, o jakich mowa w dyspozycji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki podtrzymał argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a nadto wskazał, że fakty w postaci danych liczbowych znajdują się w aktach sprawy to jest w protokole z kontroli podatkowej z 18.06.2008 r. oraz ewidencji VAT sprzedaży stanowiącej załącznik nr 9 do tego protokołu. Zdaniem Strony z dowodów tych wynika, że zysk Spółki realizowany był na odsprzedaży wyrobów bez kwoty podatku VAT. Wykazana przez Spółkę nadwyżka kwoty podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy stanowiła i nadal stanowi najważniejsze źródło, z którego pochodzą środki pieniężne na nabywanie wyrobów, które są przez Spółkę następnie odsprzedawane. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w postępowaniu zażaleniowym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 p.p.s.a. dokonuje oceny prawidłowości orzeczenia wydanego przez Sąd I instancji. Oznacza to, że Sąd kasacyjny może wyeliminować z obrotu prawnego nieprawidłowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na to, że nie uwzględniało ono, wskazanych i uprawdopodobnionych we wniosku przesłanek, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z przywołanego przepisu, wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania przez wnioskującego okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżący, uzasadniając przedmiotowy wniosek nie wskazał okoliczności, mogących przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd II instancji podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, uznające argumenty przedstawione we wniosku za zbyt ogólne. Skarżący istotnie nie przedstawił żadnych dokumentów źródłowych, zwłaszcza dotyczących jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Należy przy tym zauważyć, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, z dnia 16 listopada 2010 r. I FZ 432/10). W zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszoinstancyjnego, Skarżący skonkretyzował podane we wniosku okoliczności, wskazując na ich poparcie dokumenty źródłowe znajdujące się w aktach sprawy. Należy wskazać, że w doktrynie i orzecznictwie zgodnie się przyjmuje, że przytoczenie okoliczności, pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu I instancji, oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi I instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod. red. J. P. Tarno, Wyd. Prawnicze Lewis Nexis, Warszawa 2006, s. 191, również postanowienia NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., II OZ 805/08, z dnia 15 października 2008 r., II FZ 469/08, z dnia 30 stycznia 2009 r., II OZ 68/09, z dnia 24 lutego 2009 r., I OZ 102/09, z dnia 25 lutego II OZ 173/09). W związku z powyższym, Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę stwierdza, iż nie dopatrzył się w zażaleniu żadnych argumentów, wskazujących na to, aby postanowienie Sądu I instancji było niezgodne z prawem. W szczególności nie można zarzucić Sądowi I instancji nieuwzględnienie wskazanych przez Spółkę dokumentów znajdujących się w aktach sprawy bowiem jak wywodzi Strona w uzasadnieniu zażalenia - analiza tych danych ma prowadzić do rozstrzygnięcia kwestii czy stosowanie przez Spółkę 0 % stawki podatku było właściwe. Tym samym Strona domaga się rozstrzygnięcia sprawy, która jest przedmiotem skargi. Wskazać należy, że niniejsze postępowanie jest postępowaniem incydentalnym. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji jak i Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do analizowania zarzutów względem zaskarżonej decyzji. Zarzuty tego rodzaju mogą być rozpoznawane jedynie w ramach postępowania głównego zainicjowanego skutecznie wniesioną skargą. Dodatkowo należy zaznaczyć, że oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności co wynika z art. 61 § 4 p.p.s.a. Strona, domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.