V SA/Wa 2204/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w B. na rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... kwietnia 2010 r. nr ... w przedmiocie: oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Skarżąca zgłosiła wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia pod nazwą "..." w odpowiedzi na ogłoszenie konkursu wniosków o dofinansowanie z Funduszu Spójności (konkurs nr ...) w ramach Programu Operacyjnego "Infrastruktura i Środowisko", priorytet I – "Gospodarka wodno-ściekowa", działanie 1.1 "Gospodarka wodno-ściekowa w aglomeracjach powyżej 15 tysięcy RLM". W dniu ... stycznia 2010 r. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w W. poinformował skarżącą, że jej wniosek został odrzucony z powodu nie uzyskania pułapu 60% punktów na etapie oceny merytorycznej I stopnia – wniosek uzyskał ... punktów, podczas gdy wymagana minimalna ilość wynosiła ... punktów. K. Sp. z o.o. w B. pismem z dnia ... stycznia 2010 r. skierował protest na ww. informację. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w W. w piśmie z dnia ... lutego 2010 r. poinformował wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W związku z powyższym pismem z dnia ... marca 2010 r. wnioskodawca skierował odwołanie do Instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko – Ministra Rozwoju Regionalnego. Pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r. Minister Rozwoju Regionalnego poinformował wnioskodawcę, że jego odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie. W dniu ... maja 2010 r. K. Sp. z o.o. w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację zawartą w piśmie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... kwietnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił skargę bez rozpoznania wskazując, że skarżąca wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie ... zł (informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego – k. 20 verte akt sądowych), pomimo tego, iż w zaskarżonym piśmie z dnia ... kwietnia 2010 r. Minister Rozwoju Regionalnego zawarł prawidłowe pouczenie o trybie wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz o wymogach dotyczących wpisu od tej skargi. W pouczeniu tym wskazano bowiem w szczególności, że wniesienie skargi bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma z dnia ... kwietnia 2010 r. spowoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Podniesiono, iż do skargi dołączono potwierdzenie przelewu (k. 17 akt sądowych), z którego wynikało, że skarżąca uiściła prawdopodobnie "opłatę skarbową za wniesienie skargi" w kwocie ... zł na konto ... W ocenie Sądu taki sposób wniesienia opłaty nie czynił zadość obowiązkowi uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2010 r. (II GSK 804/10) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie wskazując, iż przy uiszczeniu opłaty przelewem bankowym dla oceny zachowania terminu, bierze się pod uwagę datę złożenia przez stronę zlecenia w banku, nie zaś datę wpływu na rachunek bankowy sądu. Wskazano, iż o charakterze opłaty nie decyduje jej nazwa. Jednakże w rozpoznawanej sprawie nie z uwagi na nazwę opłaty ("skarbowa") skargę uznano za nieopłaconą lecz, że należna kwota w terminie nie wpłynęła na rachunek bankowy sądu ani jego kasy. Podkreślono w uzasadnieniu postanowienia, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego z treści art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wywiedziono, że pouczenie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego – przewidziane art. 30 b ust. 4 ww. ustawy – musi zawierać pouczenie co do opłaty sądowej (por. postanowienia NSA: z dnia 22 października 2009 r. II GSK 811/09, z dnia 17 grudnia 2009 r. II GSK 991/09, z dnia 20 stycznia 2010 r. II GSK 1048/09). Pouczenie więc winno zawierać nie tylko informację, że skarga podlega opłacie ale i wskazywać jej wysokość, termin i sposób uiszczenia oraz rygor w razie uchybienia temu obowiązkowi. Skoro w rozpoznawanej sprawie strona w informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej nie została pouczona o sposobie uiszczenia opłaty sądowej, Przewodniczący zobowiązany jest dokonać stosownego wezwania na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wobec treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 24 września 2010 r. Przewodniczący wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego. Wpis od skargi uiszczony został we wskazanej wysokości w sposób wskazany w zarządzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.) – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Taką ustawą szczególną jest ustawa z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; zwana dalej: u.z.p.p.r.). W myśl art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. – po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. stanowi z kolei, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Natomiast z ust. 5 art. 30c u.z.p.p.r. wynika, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., jest to skarga z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej udzielonej przez właściwą instytucję. Wniesiona do tutejszego Sądu skarga nie jest kompletna, albowiem nie załączono do niej dokumentów o których mowa w powyższym przepisie, tj. pisma z ... stycznia 2010 r. informującego skarżącą o odrzuceniu wniosku z dalszej oceny w ramach procedury konkursowej, a jedynie jego nieczytelną kserokopię z której nie wynika przez kogo zostało podpisane. Wskazać także należy, że Minister Rozwoju Regionalnego w zaskarżonym piśmie z ... kwietnia 2010 r. pouczył skarżącą dokładnie o warunkach, trybie i sposobie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zgodnie bowiem z cytowanym wyżej przepisem art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. kompletna dokumentacja obejmuje między innymi informację w przedmiocie oceny projektu. Fakt, że dokumentacja załączona do skargi nie spełnia wymogów określonych w art. 30c ust. 2 ustawy i nie jest kompletna, powoduje w konsekwencji, że nie jest kompletna skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewidują możliwości wezwania do uzupełnienia skargi niekompletnej. W odniesieniu do skargi niekompletnej nie ma zastosowania przepis art. 49 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych Przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przez "warunki formalne" należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna" sformułowanym w art. 30c ust. 2 i ust. 3 pkt 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dlatego w przypadku braków w zakresie kompletności skargi brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 49 p.p.s.a., a zastosowanie znajduje przepis art. 30c ust. 3 pkt 5 u.z.p.p.r., stanowiący, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wskazać należy, iż również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 lipca 2009 r., sygn. II GSK 568/09 wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 tej ustawy (postanowienie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawodawca w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wyraźnie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Powyższy zapis należy zatem odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale (por. postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r., I SA/Bd 497/10, postanowienie z dnia 22 kwietnia 2010 r., V SA/Wa 603/10, postanowienie z dnia 18 czerwca 2010 r., I SA/Kr 720/10.) Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełnienia braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. W związku z powyższym brak kompletnej dokumentacji skargi – brak oryginału informacji w przedmiocie oceny projektu i złożenie do Sądu jego nieczytelnej kserokopii bez możliwości stwierdzenia, kto ją podpisał, pozostawiając oryginał w aktach podręcznych pełnomocnika (protokół rozprawy z dnia 28 października 2010 r. – k. 153 akt)., skutkowało tym, że Sąd bez wzywania o jej uzupełnienie, zobowiązany był pozostawić skargę bez rozpatrzenia, stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., niezależnie od treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2010 r. (sygn. II GSK 804/10), który rozpatrywał skargę kasacyjną w odniesieniu do treści postanowienia Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2010 r. (sygn. V SA/Wa 1041/10). Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.