II SA/Po 597/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2010r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia, w wyniku wznowienia postępowania, wydania z naruszeniem prawa decyzji o warunkach zabudowy oraz odmowy uchylenia decyzji; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] 2010 Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu na rzecz skarżące[...] kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ W.Batorowicz /-/ E.Podrazik W dniu [...] maja 2006 r. B. i P. H. - właściciele gospodarstwa rolnego położonego w [...], oznaczonego geodezyjnie jako działka nr [...] - złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie szklarni ogrodniczych, [...] na terenie położonym w gminie [...] w miejscowości [...], nr ewidencyjny działki [...]. W toku tego postępowania wpłynęło do Wójta Gminy B. pismo M. F. z dnia [...] lipca 2006 r. - właścicielki działki nr [...] - wyrażającej zastrzeżenia wobec zamiaru budowy w bezpośrednim sąsiedztwie "tak dużego obiektu szklarniowego". Decyzją z dnia [...] 2006 r. ([...]) Wójt Gminy B. wydał decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji B. i P. H. polegającej na budowie szklarni ogrodniczych [...] na terenie położonym w gminie B. w miejscowości W., nr ewidencyjny działki [...]. Organ zakończył przedmiotowe postępowanie bez udziału M. F. i nie doręczył jej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji. Decyzja ta została doręczona inwestorom w dniu 18 lipca 2006 r. (pokwitowanie odbioru na decyzji). Na przedmiotowej decyzji umieszczono stwierdzenie, iż decyzja ta stała się ostateczna w dniu 31 lipca 2006 r. W odpowiedzi na pismo M. F. z dnia [...] lipca 2006 r. Wójt Gminy B. pismem z dnia [...] (doręczonym wnioskodawczyni w dniu [...] lipca 2006 r.) poinformował wnioskodawczynię, że "sprawy związane z wydawaniem pozwoleń na budowę prowadzi Starostwo Powiatowe w K. i tam zostanie przekazane pismo według właściwości". Nadto organ wyjaśnił, iż "w dniu [...] 2006 roku została wydana decyzja o warunkach zabudowy" dla przedmiotowej inwestycji, w której zawarto zapisy dotyczące zabezpieczenia nieruchomości sąsiednich przed podtapianiem. Pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. (data wpływu do organu: [...] sierpnia 2006 r.) M. F., wskazała, iż w związku z otrzymanym pismem z dnia [...] lipca 2006 r., które odebrała w dniu [...] lipca 2006 r., zakwestionowała formę przekazania jej pisma w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę (przekazanie winno mieć jej zdaniem formę zaskarżalnego postanowienia, o którym mowa w art. 65 § 1 i art. 123 k.p.a.) oraz zasadność wydania decyzji z dnia [...] 2006 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji w postaci szklarni. Podała okoliczności uzasadniające uznanie jej za stronę postępowania i wniosła o uznanie je za stronę w toczącym się postępowaniu i uchylenie wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. wniosła odwołanie "od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...]2006 r." z żądaniem uznania jej za stronę postępowania. W piśmie tym stwierdziła, iż w dniu [...] lipca 2006 r. otrzymała listem poleconym pismo z dnia 24 lipca 2006 r.; w treści pisma zakwestionowała również "zasadność wydania decyzji z dnia [...]2006 r. o warunkach zabudowy na budowę szklarni." wskazując, iż jej nieruchomość graniczy z nieruchomością inwestorów i znajduje się bezpośrednio w zasięgu immisji z działki, dla której wydano warunki zabudowy. Pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wójt Gminy B. przekazał Starostwie Powiatowemu w K. wniosek M. F. o uznanie jej za stronę postępowania na etapie wydania pozwolenia na budowie szklarni na wyżej opisanej działce. Dyrektor Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w K. pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. poinformował M. F., iż do chwili obecnej nie wpłynął wniosek B. i P. H. w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. ([...]) M. F. wniosła o wydanie postanowienia w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego o dopuszczeniu jej jako strony "na etapie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy" dla wyżej opisanej inwestycji. W piśmie tym podała, iż pozbawienie jen prawa strony narusza oczywisty interes prawny zainteresowanej, bowiem wydanie decyzji o warunkach zabudowy oddziałuje bezpośrednio na sferę jej praw. Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. Starosta K. przekazał Wójtowi Gminy B. jako organowi właściwemu pismo M. F., które wpłynęło do Starostwa w dniu [...] września 2006 r. wskazując, iż wniosek dotyczy sprawy związanej z postępowaniem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę szklarni i do rozpatrzenia tego wniosku właściwy terytorialnie i instancyjnie jest Wójt Gminy B. Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu stwierdziło niedopuszczalność odwołania M. F. od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] 2006 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji. Organ wskazał, iż rozstrzygnięcie organu I instancji stało się ostateczne w dniu 31 lipca 2006 r., co zostało potwierdzone odpowiednią klauzulą, wobec czego wzruszenie takiej decyzji nie może w postępowaniu odwoławczym, lecz w trybie nadzwyczajnych środków prawnych. Pismem z dnia [...] listopada 2006 r. M. F., działając za pomocą pełnomocnika procesowego, skierowała do Wójta Gminy B. (data wpływu do organu: [...] listopada 2006 r.) wniosek o wznowienie postępowania zakończonego "ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...] 2006 r. sygn. [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy", powołując się na przesłanki wznowienia przewidziane w art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 k.p.a. M. F. wskazała we wniosku, iż sądziła, że jest stroną postępowania administracyjnego i niezwłocznie w dniu 2 sierpnia 2006 r. wniosła odwołanie od decyzji o warunkach zabudowy w trybie art. 16 k.p.a. nie wiedząc, iż zaskarżona decyzja stała się ostateczna; dopiero z treści postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2006 r. dowiedziała się, iż decyzja o warunkach zabudowy stała się ostateczna w dniu 31 lipca 2006 r. Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] 2006 r. - wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa - odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania, "ponieważ nie zachodzą przyczyny wymienione w art. 145 lub 145 a kpa". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu - rozpatrujące sprawę na skutek odwołania M. F. - decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. ([...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając stanowisko organu I instancji co do braku przymiotu strony w odniesieniu do odwołującej się oraz przytoczoną przez organ I instancji argumentację. Powyższa decyzja Kolegium i poprzedzająca ja decyzja Wójta Gminy B. zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Po 195/07, który wskazał, iż przed wznowieniem postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) organy administracyjne nie mogły zajmować stanowiska w kwestii, czy powoływanie się przez skarżącą na podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. było zasadne. Decyzje w tym przedmiocie - w zależności od dokonanych ustaleń - mogą zapaść po wznowieniu, a rodzaje tych decyzji wymienione są w przepisach art. 151 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 k.p.a. Ponownie rozpatrując sprawę Wójt Gminy B. postanowieniem z dnia [...] 2007 r. wznowił na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji "zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] 2006 roku". W postanowieniu podał, iż przedmiotowa decyzja stała się ostateczna "w dniu 31.07.2006 r.", a "w dniu [...]11.2006 r. do Urzędu Gminy B. wpłynął wniosek M. F. o wznowienie postępowania. Następnie organ I instancji decyzją z dnia [...] 2008 r. odmówił uchylenia decyzji o warunkach zabudowy, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] 2008 r. wskazując między innymi, że organ nie zbadał, czy podanie o wznowienie postępowania zostało wzniesione w terminie. Decyzją z dnia [...] 2008 r. Wójt Gminy B. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji wskazując, iż skoro został złożony wniosek o wznowienie postępowania z podaniem, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, to wznowienie postępowania powinno nastąpić na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i po wznowieniu postępowania strona może złożyć nowe dowody lub podać nowe okoliczności faktyczne, które nie były znane organowi w dniu wydania decyzji. W konsekwencji organ umorzył postępowanie wznowione na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazując, iż "po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji organ I instancji rozpatrzy czy zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] 2008 r. o umorzeniu postępowania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, iż M. F. we wniosku o wznowienie postępowania wskazała podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., a postanowieniem z dnia [...] 2007 r. Wójt Gminy B. wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zatem "skoro złożony wniosek wskazuje dwie przesłanki wznowienia postępowania, to organ winien przeprowadzić jedno postępowanie wznowieniowe i zakończyć je wydaniem decyzji z art. 151 k.p.a.". Decyzją z dnia 5 maja 2009 r. Wójt Gminy B. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o warunkach zabudowy wskazując, iż M. F. nie zachowała terminów przewidzianych w przepisach art. 148 § 1 i 2 k.p.a. podnosząc, iż strona najpóźniej w dniu 12 lipca 2006 r. wiedziała o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, natomiast wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu 20 listopada 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] 2008 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, iż skoro organ już wznowił postępowanie w sprawie, to winien wydać przeprowadzić postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz rozstrzygnąć o istocie sprawy i wydać decyzję przewidzianą przepisami art. 151 k.p.a. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2010 r. Wójt Gminy B. stwierdził, iż decyzja własna z dnia [...] 2006 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy została wydana z naruszeniem prawa wobec faktu, że M F. - właścicielka sąsiedniej działki nr [...] względem działki nr [...] położonej w [...] gmina [...] - jako strona postępowania nie brała udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i jednocześnie odmówił uchylenia tej decyzji wskazując na okoliczności z art. 146 § 2 k.p.a., to jest iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Jako datę, w której przedmiotowa decyzja stała się ostateczna, organ wskazał 1 lipca 2006 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu, po rozpatrzeniu odwołania M. F., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc, że skoro skarżąca jako właścicielka sąsiadującej z terenem inwestycji, jako strona w rozumieniu art. 28 k.p.a., nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...] 2006 r. to zaistniała przyczyna wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem Kolegium warunki zabudowy ustalone dla przedmiotowej inwestycji decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...] 2006 r. nie naruszają obowiązujących w tej mierze przepisów, co uzasadnia zastosowanie w sprawie art. 146 § 2 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję Kolegium wniosła M. F. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła zarzuty merytoryczne co do zasadności wydania w sprawie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Uczestniczka postępowania B. H. wniosła o nieuwzględnienie skargi przedstawiając kontrargumentację wobec merytorycznych zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna, gdyż doprowadziła do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] 2010 r., jednakże nie z przyczyn podniesionych w skardze. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości prowadzonego przez organy administracji publicznej postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...] 2006 r. ([...]) o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie szklarni ogrodniczych [...] na terenie położonym w gminie [...] w miejscowości [...], nr ewidencyjny działki [...], jak i zgodność z przepisami prawa decyzji, która ostatecznie zakończyła wznowione postępowanie. Badając w tym zakresie legalność wydanych w sprawie decyzji w tak zakreślonych granicach sprawy, Sąd uznał, iż zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepisy prawa procesowego w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Niewątpliwie wniosek skarżącej o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie zasadzał się na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jaką jest brak udziału strony bez własnej winy w postępowaniu i postępowanie w tym zakresie mogło być wszczęty tylko na wniosek tej strony postępowania, która nie brała w nim udziału (art. 147 k.p.a. zadnie drugie). Powołane przez skarżącą okoliczności nie spowodowały bowiem wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję, a mogących ewentualnie stanowić podstawę wszczęcia postępowania z urzędu (które nie jest limitowane terminem do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.). Skoro skarżąca nie brała udziału w postępowaniu zwykłym dotyczącym wydania warunków zabudowy, to na wszelkie okoliczności i dowody, które mogła wskazywać w postępowaniu zwykłym, gdyby brała w nim udział, mogła zwracać organowi uwagę po uprzednim uzyskaniu wznowienia postępowania z powodu pozbawienia jej jako strony prawa udziału w tym postępowaniu. Należy także pamiętać, iż "żądanie wznowienia postępowania może opierać się tylko na jednej z podstaw wyliczonych w art. 145 § 1 i art. 145a" k.p.a. (tak B.Adamiak [w:] B.Adamiak/J.Borkowski, KPA, Komentarz, 8. wyd., Warszawa 2006, art. 147 nb 2). W konsekwencji pierwszorzędne znaczenie dla sprawy miało ustalenie, czy skarżąca zachowała termin miesięczny, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., który w tym wypadku biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, jak stanowi § 2 art. 148 k.p.a. W tym wypadku o decyzji z dnia [...] 2006 r., która wobec braku wniesienia w terminie (14 dni od doręczenia decyzji - art. 129 § 2 k.p.a.) odwołania przez strony, którym doręczono decyzję I instancji w dniu 18 lipca 2006 r., stała się ostateczna z dniem 2 sierpnia 2006 r., nie zaś jak to określono na decyzji 31 lipca 2006 r. Organy w niniejszej sprawie, mimo uświadamiania sobie konieczności zbadania, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie (na co wskazuje chociażby treść decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] 2009 r. czy decyzji Kolegium z dnia [...] lipca 2008 r.), błędnie rozpatrzyły merytorycznie sprawę we wznowionym postępowaniu pomijając dokonanie jednoznacznego ustalenia, czy skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania z zachowaniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., liczonym zgodnie z § 2. Nawet gdyby przyjąć, tak jak podała skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania, że strona dowiedziała się o wydaniu przez Wójta Gminy B. decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] 2007 r. dopiero z treści postanowienia Kolegium z dnia [...] października 2006 r. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta z dnia [...] 2007 r., to w sprawie niezbędne byłoby ustalenie, kiedy stronie skarżącej doręczono przedmiotowe postanowienie Kolegium. Materiał zawarty w aktach sprawy pozwala w tym względzie jedynie na ustalenie daty wydania przedmiotowego postanowienia ([...] października 2006 r.) oraz daty sporządzenia ([...] listopada 2006 r.) i wpływu do Wójta Gminy B. ([...] listopada 2006 r.) wniosku o wznowienie postępowania. Okoliczności te winny być jednoznacznie rozstrzygnięte jeszcze na wstępnym etapie postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania. Tymczasem organ I instancji wznowił postępowanie postanowieniem z dnia [...] 2007 r. z pominięciem rozstrzygnięcia tych kwestii, co jednakże nie zwalniało go z obowiązku baczenia w dalszym etapie postępowania, czy rozpatruje wniosek wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu. Należy bowiem pamiętać, że jeżeli po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania okaże się, że strona składając wniosek nie dochowała ustawowego terminu do złożenia wniosku (art. 148 k.p.a.) lub podmiot wnioskujący o wznowienie postępowania nie ma przymiotu strony upoważniającego do takiego żądania (art. 147 k.p.a.), organ administracji powinien umorzyć postępowanie w oparciu o przepis art. 105 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 22 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1456/09, dostępny w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotna dla oceny zaskarżonej decyzji jest także analiza okoliczności poprzedzających złożenie wniosku o wznowienie postępowania, to jest w szczególności treści pism: z dnia [...] sierpnia 2006 r. ("odwołanie od odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...]2006 r.") i z dnia [...] sierpnia 2006 r. (wniosek o wydanie postanowienia o dopuszczeniu jej jako strony "na etapie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy"). Obydwa wymienione pisma wskazują na to, że skarżąca już w tych datach wiedziała o wydaniu przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy. Wniosek ten koresponduje z faktem, że w piśmie z dnia [...] [...] lipca 2006 r., doręczonym skarżącej w dniu 31 lipca 2006 r. (jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru), organ informował skarżącą o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy. W tym miejscu trzeba także zauważyć, iż organ w tym piśmie wskazał błędną datę wydania decyzji ("[...] [X] 2006", a nie [...] [Y] 2006 r.). Błąd ten był następnie powielany w kolejnych aktach administracyjnych wydawanych w sprawie przez organy obydwu instancji. Dopiero w ostatniej decyzji kończącej wznowione postępowanie w I instancji podano w osnowie prawidłową datę decyzji o warunkach zabudowy, jednakże w uzasadnieniu nadal opisywano tę decyzję jako wydaną w dniu "[...] [X] 2006r.", a do tego określono datę, w której decyzja ta stała się ostateczna na dzień "01.07.2006r.", podczas gdy na samej decyzji określono jej ostateczność na dzień 31 lipca 2006 r. Błędne określenie daty wydania decyzji o warunkach zabudowy, jak i daty uzyskania waloru ostateczności, jakkolwiek wskazują na nienależytą dbałość o rzetelne ustalenie okoliczności sprawy, to jednak nie wpływają istotnie na ocenę zachowania przez stronę terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. W przekonaniu Sądu należy przyjąć, że strona uzyskała wiedzę o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy wydanej w postępowaniu - z wniosku B. i P. H. dotyczącego działki nr [...] położonej w gminie [...] w miejscowości [...] - najpóźniej w dniu 2 sierpnia 2006 r., z którą to datą sporządziła "odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] 2006 r.", którym równocześnie w istocie kwestionowała "zasadność wydania decyzji z dnia [...] 2006r. o warunkach zabudowy na budowę szklarni." wskazując, iż jej nieruchomość graniczy z nieruchomością inwestorów i znajduje się bezpośrednio w zasięgu immisji z działki, dla której wydano warunki zabudowy. W konsekwencji wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] listopada 2006 r. złożyła z istotnym przekroczeniem terminu ustawowego, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Należy bowiem pamiętać, iż miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia (§ 2). Termin ten może tym samym rozpocząć swój bieg jeszcze przed uzyskaniem waloru ostateczności przez decyzję kończącą postępowanie w sprawie, w której strona domaga się wznowienia postępowania. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie bowiem od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie (por. wyroki: WSA w Gliwicach z dnia 24 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 1195/09 i WSA w Poznaniu z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 506/09, dostępne w bazie orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy, przy czym nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała dokładnie treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (tak NSA w wyroku z dnia 6 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 714/08, LEX nr 574438, dostępny w bazie orzeczeń jw.). Reasumując całość powyższych rozważań wskazać należy, że organy obydwu instancji pomimo dostrzeżenia kwestii zachowania przez stronę terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, nie wyjaśniły w tym zakresie istotnych okoliczności sprawy. Działanie organów obydwu instancji wskazuje na naruszenie art. 7 i 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a., a organu II instancji także na naruszenie art. 15 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Stwierdzone naruszenie przepisów postępowania niewątpliwie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż wobec uprzedniego niezasadnego wznowienia postępowania w sprawie zaistniała podstawa do umorzenia wznowionego postępowania. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. orzekł w pkt. I sentencji wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. mając na uwadze wysokość opłaty sądowej poniesionej przez skarżącą. Na zasadzie art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt. III sentencji. Rozpatrując ponownie sprawę organ pierwszej instancji uwzględni powyżej przedstawione uwagi w zakresie zbadania kiedy skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] 2006 r. Wobec uchybienia przez skarżącą miesięcznemu terminowi, o którym mowa w art. 148 k.p.a., w sytuacji gdy organ wznowił postępowanie z wniosku skarżącej, organ winien mieć na uwadze, że w sprawie zachodzą podstawy do umorzenia wznowionego postępowania, nie zaś do wydania merytorycznej decyzji rozstrzygającej o losach ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] 2006 r. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ W.Batorowicz /-/ E.Podrazik MK