I SA/Kr 1529/10

Sygn. akt I SA/Kr 1529/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010r., sprawy ze skargi "B" Oddział w P., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 21 czerwca 2010r. Nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004r., I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 757, 00 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych 00/100 ). W dniu 4 stycznia 2010 r. do Prezydenta Miasta wpłynął wniosek Spółki Akcyjnej "B" w K. o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2004-2009 wraz z pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty deklaracji. Przedmiotowy wniosek został nadany w placówce pocztowej w dniu 29 grudnia 2009 r. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r. nr [...] organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. w kwocie 51.450,71 zł. W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, iż art. 79 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa posługuje się terminem "złożenia wniosku" i należy go rozumieć jako dzień wpływu deklaracji lub wniosku do urzędu, a nie dzień, w którym podatnik dokonał nadania deklaracji lub wniosku w placówce pocztowej. Poza tym organ I instancji podniósł, iż art. 12 ustawy Ordynacja podatkowa nie ma zastosowania do działań urzędu, a odnosi się do strony lub innych uczestników postępowania i ma w stosunku do nich charakter ochronny. W związku z powyższym organ podatkowy przyjął, iż skoro zobowiązanie podatkowe za 2004 r. z końcem 2009 r. uległo przedawnieniu, a wniosek o stwierdzenie nadpłaty wpłynął do organu w dniu 4 stycznia 2010 r., nie ma podstaw do prowadzenia postępowania podatkowego w sprawie z tego wniosku. Na powyższe postanowienie w ustawowym terminie zażalił się Pełnomocnik Spółki Akcyjnej "B". Żalący wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia podniósł, iż Spółka Akcyjna "B" nadała wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. w okresie, gdy przysługiwało jej do tego prawo, tj. w dniu 29 grudnia 2009 r., a zatem organ I instancji winien go merytorycznie rozpatrzeć. Pełnomocnik Spółki wskazał, iż Jego stanowisko w tej kwestii zostało potwierdzone w orzecznictwie sądów administracyjnych. Na potwierdzenie powyższego przywołał fragmenty wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia l grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2571/06 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 września 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 498/07. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia oraz zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji . W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, iż zgodnie z art. 79 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, póz. 60 z późn. zm.) prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Z kolei art. 70 ww. ustawy stanowi, iż zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Interpretacji zwrotu "złożenie wniosku" należy dokonywać w powiązaniu z przepisami, które wskazują na to od kiedy dla organów podatkowych biegną terminy do załatwienia sprawy. Określenie zawarte w art. 79 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wyznacza bowiem początek biegu terminu do rozpoznania wniosku podatnika, a więc otwiera dla organu podatkowego termin na załatwienie sprawy. W myśl art. 165 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniesiono , iż złożenie deklaracji podatkowej, jej korekty, czy wniosku o stwierdzenie nadpłaty, bądź deklaracji wykazującej zwrot podatku należy rozumieć jako ich doręczenie organowi podatkowemu w sensie fizycznym, w taki sposób, aby mógł on się zapoznać z treścią dokumentu, zawartymi w nim informacjami i danymi podlegającymi weryfikacji. Oczywiste jest bowiem, że dopóty, dopóki taka deklaracja nie zostanie dostarczona do siedziby organu podatkowego, nie jest on w stanie i nie może dokonywać jakichkolwiek ustaleń w przedmiocie złożonego żądania, a to z tej prostej przyczyny, że nie wie czego domaga się podatnik, jaki jest zakres jego żądania i jakie są podstawy prawne i faktyczne. Należy wskazać, że jedną z dyrektyw wykładni jest założenie racjonalnego ustawodawcy, które to założenie, w okolicznościach niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, że organ podatkowy może podejmować określone działania dopiero wówczas, kiedy uzyska informację o wystąpieniu warunków do ich podjęcia (wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt: I SA/Lu 638/08,1 SA/Lu 639/08, z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 637/08, z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 644/08, z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt: I SA/Lu 641/08, I SA/Lu 635/08, wyrok WSA w Gdańsku I SA/Gd 574/08 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem organu datę złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy rozumieć zgodnie z art. 165 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa jako datę wpływu żądania (w tym przypadku wniosku o stwierdzenie nadpłaty) do organu podatkowego. Przy ustaleniu daty wszczęcia postępowania na żądanie strony należy bowiem zwrócić uwagę na rozróżnienie daty wszczęcia postępowania od zachowania przez Stronę terminu do dokonania czynności. W konsekwencji dla ustalenia daty wszczęcia postępowania nie mają zastosowania przepisy art. 12 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1888/07). Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżąca spółka zarzuciła : - naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej poprzez niezasadne utrzymanie w mocy postanowienia Prezydenta wydanej z naruszeniem art. 79 § 2 oraz art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne uznanie, że wpłynięcie wniosku o stwierdzenie nadpłaty do organu I instancji po dacie przedawnienia zobowiązania podatkowego stanowi podstawę do odmowy wszczęcia postępowania; - naruszenie art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez złamanie zasady pewności prawa na skutek wykładni art. 79 Ordynacji podatkowej prowadzącej do ograniczenia możliwości skorzystania prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Z uwagi na powyższe naruszenia prawa, wniesiono o uchylenie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony skarżącej wykazał , iż pojęcie "złożenia wniosku" o którym mowa w art. 79 § 2 Op. jest synonimem słowa "nadanie" co oznacza, że nie ma podstaw do twierdzenia, iż na gruncie art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej zwrot "złożenie wniosku" oznacza datę rzeczywistego wpływu żądania do organu, co z kolei uzasadniałoby pominięcie stosowania regulacji zawartej w art. 12 § 6 Ordynacji podatkowej. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniósł , iż 5 letni termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty jest zachowany , jeżeli przed jego upływem pismo zostało m.in. nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego . Podkreślono również , iż powołane przez SKO wyroki nie są adekwatne dla rozpatrywanej sprawy . We wszystkich powołanych wyrokach rozstrzygano bowiem jedynie kwestie momentu zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet zaległości podatkowych. Rozstrzygnięcie w powyższych sprawach zapadło na podstawie art. 73 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej uchylonego z dniem 1 stycznia 2009 r. przez art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 7 listopada 2008 o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw. W treści uchylonego art. 73 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, nie określono żadnego terminu do dokonania przewidzianych w nim czynności, co jak wskazał WSA w Lublinie, czyniło zasadnym odmowę zastosowania art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Natomiast, od dnia 1 stycznia 2009 r, przepis art. 79 § 2 wyraźnie stanowi, że termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty upływa w dacie przedawnienia zobowiązania. Z punktu widzenia art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej można badać, czy dotrzymany zostaje termin do złożenia deklaracji, nie natomiast, co należy rozumieć przez pojęcie jej złożenia. "Złożenie" deklaracji jest tożsame z pojęciem jej nadania, ale tylko dla potrzeb ustalania zachowania terminu nie natomiast dla definiowania "złożenia deklaracji", o jakim mowa jest w art. 73 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, czy też, np. w art. 76b tej Ordynacji. W ocenie skarżącej, skoro wniosek został złożony w odpowiednim terminie to oczywistym jest, iż na Prezydencie spoczywał obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2004, a na SKO spoczywał obowiązek uchylenia bezzasadnego postanowienia Prezydenta o odmowie wszczęcia postępowania. Ponadto Skarżąca powołując się na stanowisko doktryny stwierdziła , iż "przy ustaleniu daty wszczęcia postępowania na żądanie strony należy zwrócić uwagę na rozróżnienie wszczęcia postępowania od zachowania przez stronę terminu do dokonania czynności. Tak zatem dla ustalenia daty wszczęcia postępowania nie mają zastosowania przepisy art. 12 § 6 Ordynacji, a zatem data nadania pisma w polskim urzędzie operatora publicznego jest istotna tylko dla zachowania terminu dokonania czynności przez stronę". Stanowisko powyższe potwierdza także orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2008 r. podkreślono, iż "przy ustaleniu daty postępowania na żądanie strony należy bowiem zwrócić uwagę na rozróżnienie daty wszczęcia postępowania od zachowania przez stronę terminu dokonania czynności. Sąd podkreślił w tym wyroku, data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego ma znaczenie właśnie "dla zachowania terminu dokonania czynności przez stronę". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje się wokół prawidłowości postanowienia organu podatkowego odmawiającego wszczęcia postępowania o stwierdzenie nadpłaty. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o stwierdzenie nadpłaty , złożony w dniu 29 grudnia 2009 r. jest spóźniony albowiem wpłynął do organu podatkowego po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego . W tym zakresie organ powołał się na przepis art. 79 § 2 O.p. w brzmieniu obowiązującym w chwili złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Odmienne stanowisko zajmuje Skarżąca, która uważa, że prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty nie wygasło albowiem wniosek został złożony przed upływem terminu przedawnienia stosownie do art. 12 § 6 Op. Na wstępie zaznaczyć należy , iż w niniejszej sprawie powinny znaleźć zastosowanie przepisy art. 79 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w dacie powstania dochodzonej nadpłaty, a więc w 2004 r., a nie art. 79 § 2 w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W dniu 1 stycznia 2009 r. weszła w życie nowelizacja Ordynacji podatkowej (ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. nr 209, poz. 1318), na mocy której § 2 art. 79 uzyskał znacznie różniące się brzmienie od tego, które obowiązywało w zakresie mającym zastosowanie w niniejszej sprawie od dnia 1 stycznia 2003 r. Podkreślenia wymaga również fakt , iż termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty jest terminem prawa materialnego skutkującym – w przypadku jego uchybienia- utratą prawa podatnika do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty (por. : Ordynacja podatkowa, Komentarz, B. Adamiak , J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki. Wyd. UNIMEX Wrocław 2009 ) Co do zasady więc w przypadku przepisów materialnoprawnych, jeżeli przepisy intertemporalne inaczej nie stanowią, do zdarzeń zaistniałych przed wejściem w życie nowej ustawy stosuje się przepisy obowiązujące w dniu zaistnienia zdarzenia tj. w tym przypadku w dniu powstania nadpłaty (tak: wyrok NSA z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt I FSK 660/09, wyrok NSA z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 194/09 – internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem ustawa nowelizująca z dnia 7 listopada 2008 r. nie zawierała przepisów intertemporalnych, to zgodnie z wyżej wskazaną regułą kwestię związaną z terminem do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości obciążającym spółkę akcyjną w niniejszej sprawie regulował art. 79 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu z 2004 r., zgodnie z którym prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 2 pkt 1 lit. a i b oraz w pkt 2 lit. a i b - po upływie 5 lat od dnia złożenia zeznania (deklaracji). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 75 § 2 pkt 1lit. b w zw. z art. 75 § 1 cytowanej ustawy podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 ustawy przysługuje prawo złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku, jeżeli w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek. Z kolei z treści art. 6 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. (Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 z późn. zm.) wynika, że zobowiązanie w podatku od nieruchomości w stosunku do osób prawnych, jednostek organizacyjnych oraz spółek niemających osobowości prawnej, jednostek organizacyjnych Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz jednostek organizacyjnych Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe powstaje z mocy prawa, a więc w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a podatnik jest zobowiązany do złożenia stosownej deklaracji podatkowej i samodzielnego obliczenia kwoty podatku oraz dokonania jego zapłaty bez odrębnego wezwania. Z tą właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, skarżąca spółka akcyjna była zatem uprawniona do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. z zachowaniem pięcioletniego terminu od dnia złożenia deklaracji, a nie jak twierdziły w toku postępowania organy podatkowe co również zaakceptowała skarżąca spółka , do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Tymczasem w aktach sprawy brak jest informacji o dacie złożenia pierwotnej deklaracji do organu podatkowego, trudno zatem stwierdzić jednoznacznie kiedy upływał stronie pięcioletni termin wskazany w art. 79 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wprawdzie, jak to wskazano wyżej, przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych statuowały obowiązek złożenia stosownej deklaracji na dany rok podatkowy do dnia 15 stycznia (art. 6 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych), to jednak termin ten w pewnych sytuacjach mógł ulec modyfikacji (choćby z uwagi na to, że obowiązek podatkowy powstanie po dniu 15 stycznia – patrz: art. 6 ust. 9 pkt 3 in fine cytowanej ustawy). Mogło się również zdarzyć tak, iż podatnik złożył spóźnioną deklarację. Przy czym podkreślić należy, iż wbrew twierdzeniom organów podatkowych obydwu instancji, pojęcie "złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty" zawarte w art. 79 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, jak również w art. 79 § 2 Ordynacji w brzmieniu obecnym, nie jest tożsame z datą wszczęcia postępowania, czy datą fizycznego dotarcia podania do organu. Takie stanowisko SKO zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu wzięło się być może z niedokładnej i pobieżnej analizy orzeczeń WSA w Lublinie oraz WSA w Gdańsku. Orzeczenia te zapadły jednak w zupełnie odmiennym stanie faktycznym oraz prawnym. Wojewódzkie sądy administracyjne analizowały w nich pojęcie "daty złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty" wyłącznie w kontekście art. 76a i 76b Ordynacji podatkowej, które to przepisy odnoszą się do działań organów, a nie do czynności podatnika. Skoro uzależniają one czynność organu polegającą na zaliczeniu nadpłaty na poczet bieżących i zaległych zobowiązań podatkowych od daty złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty (art. 76a § 2 pkt 2), czy odpowiednio w przypadku zaliczenia podatku do zwrotu – od dnia złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku, to jest oczywiste, że musi dojść do organu informacja o tym, że nadpłata w ogóle istnieje, czy o wysokości podatku do zwrotu, aby organ mógł podjąć powyższe czynności (wydać stosowne postanowienie w tym zakresie). W okresie po nadaniu przesyłki pocztą, a przed jej otrzymaniem organ nie dysponuje bowiem wiedzą na powyższy temat. Jednakże przepis art. 79 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, jak również w art. 79 § 2 Ordynacji w brzmieniu obecnym odnosi się nie do organu, a jego adresatem jest podatnik, któremu wyznacza się konkretny termin materialny do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Zatem w tym przypadku termin "złożenie wniosku" należy rozumieć również jako jego nadanie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, zgodnie z treścią art. 12 § 6 pkt 2 w zw. z § 4 Ordynacji podatkowej. Do organu przepis ten skierowany jest o tyle, że nakazuje mu uznać, iż podatnik nadając pismo w placówce pocztowej przed upływem 5 lat od dnia złożenia zeznania (deklaracji) złożył pismo w dniu nadania, a więc zachował przewidziany prawem termin. W tym zakresie zatem (rozumienia pojęcia "złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty" w kontekście zachowania terminu mającego znaczenie dla oceny ewentualnego wygaśnięcia uprawnienia do ubiegania się o zwrot nadpłaty) organy obydwu instancji dokonały błędnej wykładni, co miało oczywisty wpływ na wynik sprawy, podobnie jak powołanie się na przepis prawa w brzmieniu nie mogącym mieć zastosowania do sytuacji faktycznej Spółki. Organy nie dokonały bowiem żadnej wykładni przepisu art. 79 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej w jego brzmieniu z 2004 r., który winien mieć zastosowanie w niniejszej sprawie, nie zbadały więc przesłanek warunkujących możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej Spółki o stwierdzenie nadpłaty. A co za tym idzie przedwcześnie wydały rozstrzygnięcie w oparciu o art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Nie wyjaśniły także istoty sprawy, czym naruszyły również przepisy postępowania w postaci art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. W tym miejscu podkreślić należy, że sądy administracyjne powołane zostały do kontrolowania (oceny) działalności administracji publicznej, a nie do zastępowania organów administracji w procesach administrowania. Sąd na skutek zaskarżenia aktu lub czynności (bezczynności) organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie skontrolować (ocenić) działalność tego organu. Dlatego to obowiązkiem organów przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie zbadanie kiedy, w jakiej dacie skarżąca Spółka złożyła pierwotną deklarację na podatek od nieruchomości za 2004 r. i dokonanie oceny terminowości złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty z uwzględnieniem wykładni przepisu art. 79 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. zaprezentowanej w niniejszym uzasadnieniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § pkt 1 lit. a i pkt c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowaniu orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy