I SA/Rz 753/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędziowie WSA Grzegorz Panek /spr./ WSA Tomasz Smoleń Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 21 grudnia 2010r. sprawy ze skargi T. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) określa, że uchylona interpretacja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego T. P. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T.P. wnosząc o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawił następujący stan faktyczny: na podstawie umowy z dnia 12 czerwca 2007r. o ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jego żona, z którą od 1998r. pozostaje w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, uzyskała spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. W dniu 19 maja 2008r. tylko ona zameldowała się w tym lokalu a dnia 16 marca 2010r. się z niego wymeldowała. Następnie w dniu 19 marca 2010r. małżonkowie zbyli przedmiotowy lokal. W świetle przedstawionego stanu faktycznego T.P. zadał następujące pytanie: czy jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia (tzw. ulgi meldunkowej) określonego w obowiązującym wówczas art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. c w zw. z art. 21 ust. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm. - określanej dalej także jako u.p.d.o.f.). Zdaniem wnioskodawcy, zachodzi sytuacja określona w obowiązujących wówczas przepisach art. 21 ust. 1 pkt 126 lit c w zw. z art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f., z których jego zdaniem wynika, że spełnienie warunku niezbędnego do skorzystania z ulgi meldunkowej przez jednego z małżonków (tj. zameldowania przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy w zbywanym lokalu) powoduje, że z przedmiotowej ulgi mogą skorzystać łącznie oboje małżonkowie. Na poparcie swojego stanowiska przywołał stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie wyrażone w interpretacji z dnia 17 września 2007r., nr IS.I/2-4151/9/07 i nr IS.I/2-4151/10/07 oraz wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 lutego 2009r., sygn. akt I SA/Bd 12/09 i w Lublinie z dnia 21 stycznia 2009r., sygn. akt I SA/Lu 622/08. Przeciwnego zdania jest Minister Finansów, który na wstępie swoich rozważań w interpretacji indywidualnej z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] wskazał, że skoro przedmiotowy lokal został nabyty w dniu 12 czerwca 2007r. to do przychodu z jego odpłatnego zbycia, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r. Powołując się na treść art. 30e ust. 1 w tamtym brzmieniu wskazał, że podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości wynosił 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą zaś obliczenia podatku był dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od zbywanej nieruchomości. Z brzmienia art. 30e ust. 5 ustawy, zgodnie z którym dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie łączy się z dochodami z innych źródeł, a podatek z tego tytułu należy wykazać odpowiednio w poz. 193 (podatnik) i 194 (małżonek) organ wywnioskował, że podatek z tego tytułu należy wykazać odrębnie zarówno dla podatnika jak i jego małżonka. Oznacza to, iż w razie zbycia lokalu stanowiącego współwłasność obojga małżonków, każdy z małżonków jako odrębny podatnik uzyskuje dochód w wysokości połowy wartości prawa a co za tym idzie kwestię zastosowania zwolnienia należy również rozpatrywać odrębnie w stosunku do każdego z małżonków. Wobec powyższego, zwolnienie, którego domaga się wnioskodawca, przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy uzależnione jest od spełnienia przez każdego z małżonków, łącznie dwóch warunków: - okres zameldowania na pobyt stały nie krótszy niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia, - terminowe złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia, w przypadku uzyskania tego rodzaju przychodu w 2008r. najpóźniej do 30 kwietnia 2009r. Mając powyższe na uwadze jak również przedstawiony we wniosku stan faktyczny organ wskazał, ze wnioskodawca nie spełnia wymaganego przepisami ustawy warunku dwunastomiesięcznego okresu zameldowania na pobyt stały. Nie zgodził się z zaprezentowaną przez wnioskodawcę interpretacją, iż art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f. oznacza, że zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków w przypadku spełnienia warunku do zwolnienia przez jednego z nich. Organ wskazał, że użyte przez ustawodawcę sformułowanie "ma zastosowanie łącznie" do obojga małżonków oznacza, że wymóg spełnienia warunku zwolnienia odnosi się do każdego z małżonków z osobna. Wynika to jak wskazał organ z zasady jaką jest odrębne opodatkowanie każdego z małżonków, wyjątkiem od której jest łączne opodatkowanie. Nie oznacza ono jednak, że małżonkowie stają się jednym podatnikiem. Ponadto nie bez wpływu na przyjętą interpretację pozostaje zasada powszechności opodatkowania, od której odstępstwa muszą wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z literą prawa. Tym samym zabroniona jest rozszerzająca wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 126 w zw. z art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f. Zajętego stanowiska nie mogą podważać, zdaniem organu, powołane przez wnioskodawcę stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie czy tez wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Jak wskazał organ są to rozstrzygnięcia zapadłe w konkretnych sprawach i nie wiążą one organ w niniejszej sprawie. Poza tym, jak wskazał, w orzecznictwie sądowym kształtuje się również pogląd przeciwny, którego przykładem jest choćby wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009r., sygn. akt III SA/Wa 1224/09 czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2010r., sygn. akt I SA/Gl 858/09. Oparcie się przez organ na orzeczeniach innych aniżeli zawnioskowane przez stronę nie może uchodzić za naruszenie zasady zaufania do organów, w sytuacji gdy poprzedzające wydanie rozstrzygnięcia postępowanie zostało przeprowadzone starannie i merytorycznie poprawnie. Nie zgadzając się z takim stanowiskiem Ministra Finansów, T.P. złożył skargę do tutejszego Sądu, na interpretację indywidualną z dnia 2 sierpnia 2010r., powtarzając w niej argumenty, które wcześniej stanowiły uzasadnienie zajętego przez niego stanowiska. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy przewidziana przepisem art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. ulga meldunkowa w związku z treścią art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f. obejmuje przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość uzyskany przez oboje małżonków, w sytuacji gdy tylko jedno z nich było zameldowane w sprzedawanym lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy. Wskazać należy, że ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) z dniem 1 stycznia 2007r. zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw tam wskazanych. Zgodnie z przepisem przejściowym, zawartym w art. 7 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. Dodatkowo, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008r., Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy zmienianej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do dnia 31 grudnia 2008r., stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r. Żona skarżącego, z którą pozostaje on we wspólności majątkowej, jak wskazano we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji, nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego dnia 12 czerwca 2007r. Z uwagi na datę nabycia wskazanego prawa opodatkowanie przychodu z jego odpłatnego zbycia należało ocenić na podstawie przepisów obowiązujących na dzień 31 grudnia 2008r. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub wskazanych praw majątkowych - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W przypadku odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) dochód ustala się u każdej ze stron umowy na zasadach, o których mowa w ust. 2 (art. 30e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia: a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a - d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22. Zwolnienie, o którym mowa wyżej ma zastosowanie do przychodów podatnika, który, w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W myśl natomiast art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powyższe zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Z powołanych przepisów wynika, że generalną zasadą jest, że przychód uzyskany m.in. z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego dokonany przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie podlega opodatkowaniu. Natomiast przychód uzyskany z wyżej wymienionej czynności dokonanej po upływie pięciu lat nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie ustawodawca w odniesieniu do wskazanego wyżej przychodu przewidział zwolnienie w sytuacji, gdy podatnik spełni ustawowe warunki. Możemy tutaj mówić o tzw. prawie potencjalnym do zwolnienia określonego rodzaju przychodu albowiem może on przysługiwać podmiotowi jedynie wówczas, gdy spełni on przesłanki do jego nabycia. W przypadku analizowanego zwolnienia mamy do czynienia z następującymi warunkami. Pierwszym z nich jest zameldowanie podatnika. Wydaje się, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby do zrozumienia użytego w przepisie wyrażenia "zameldowanie" - w braku odmiennej definicji w treści ustawy podatkowej - posiłkować się przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006r., Nr 139, poz. 993, ze zm., zwanej dalej: ustawą o ewidencji ludności) albowiem to ta ustawa reguluje problematykę meldunku. W myśl art. 4 pkt 1 ustawą o ewidencji ludności obowiązek meldunkowy polega na zameldowaniu się w miejscu stałego lub czasowego pobytu. Kolejnym warunkiem zwolnienia jest to, aby zameldowanie podatnika było na pobyt stały. Pod pojęciem pobytu stałego, stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności, należy rozumieć zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Przy czym wartym zauważenia jest, że osoba posiadająca obywatelstwo polskie i przebywająca stale na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana zameldować się w miejscu pobytu stałego. W tym samym czasie można mieć tylko jedno miejsce pobytu stałego (art. 5 ust. 1 ustawą o ewidencji ludności). Następnym warunkiem jest to, że zameldowanie, jak wskazano powyżej, musi być w ściśle określonym budynku lub lokalu, a mianowicie tym, który jest przedmiotem zbycia przez podatnika. Kolejny warunek dotyczy okresu przez jaki wspomniane zameldowanie ma trwać. Otóż chodzi tutaj o okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Spełnienie powyższych warunków nie daje jeszcze podatnikowi prawa do zastosowania zwolnienia. Skorzystanie ze zwolnienia wymaga bowiem złożenia w właściwym urzędzie skarbowym oświadczenia o spełnieniu warunków, od spełnienia których uzależnione jest skorzystanie z tego zwolnienia. Wymóg ten wynika z brzmienia art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, zgodnie z art. 8 ust. i 1 ust. 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w okresie od 1 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2008r. przedmiotowe oświadczenie winno być złożone nie w ciągu 14 dni od daty zbycia, jak stanowi art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości. Jednocześnie ustawodawca wprowadził przepis art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 126, ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Wykładnia literalna wspomnianego przepisu - wbrew temu, co próbuje dowodzić Minister Finansów - nie wskazuje na to, aby zastosowanie zwolnienia było uzależnione od spełnienia przez każdego z małżonków warunków do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. W myśl art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawa ta reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych, a zatem podatnikiem jest osoba fizyczna. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych każdy z małżonków jest odrębnym podmiotem podatku. Każdy z nich odrębnie osiąga dochód, a zatem odrębnie u każdego z nich zachodzi zdarzenie powodujące powstanie stosunku prawnopodatkowego. Również odrębnie w odniesieniu do każdego z nich ustalane jest prawo do nabycia zwolnień podatkowych. Skoro podatnikiem jest każdy z małżonków odrębnie, to w braku regulacji zawartej w art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie budziłoby wątpliwości, że powyższe zwolnienie podatkowe ma zastosowanie jedynie do tego z nich, który spełnił warunki ustawowe, i że warunkiem skorzystania ze zwolnienia przez obydwoje małżonków jest zameldowanie każdego z nich na wskazany wyżej okres i złożenie stosownego oświadczenia. Przyjęcie prezentowanej przez organy podatkowe wykładni oznaczałoby zatem, że brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia dla dodania przez ustawodawcę do ustawy przepisu art. 21 ust. 22, skoro nie zawierałby on żadnej nowej treści normatywnej. Interpretacja organu podatkowego powoduje, że przepis art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych staje się zbędny. Z domniemania racjonalności językowej ustawodawcy można wyprowadzić zasadę interpretacyjną, w myśl której odrzucić należy taką hipotezę interpretacyjną, której przyjęcie oznaczałoby, że fragment interpretowanego przepisu (jego treść) nie ma znaczenia dla rezultatów interpretacji (por. B. Brzeziński, Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008, s. 48). Nie można przyjmować - w procesie wykładni - że określonych słów użyto w tekście prawnym bez wyraźnej potrzeby, że są one "puste" i nic nie znaczą (por. uchwała NSA z dnia 20 marca 2000r. sygn. akt FPS 14/99, opubl. POP 2001, Nr 2, poz. 39). Jeżeli art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wyżej wymienione zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, to w ocenie Sądu - uwzględniając okoliczność, że analizowane zwolnienie ma charakter przedmiotowy, a więc dotyczy przychodów ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych - obejmuje ono całość przychodów ze zbycia nieruchomości (praw majątkowych) w przypadku spełnienia warunków zwolnienia przez co najmniej jednego z małżonków. Wtedy zwolnienie podatkowe będzie miało zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Reasumując Sąd podziela stanowisko skarżącego, że z przepisów art. 21 ust. 1 pkt 126 w zw. z art. 21 ust. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że spełnienie warunków do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w wyżej wymienionym przepisie przez jednego z małżonków powoduje, że z przedmiotowej ulgi mogą skorzystać łącznie oboje małżonkowie. Przypomnieć należy, że kolejnym warunkiem skorzystania przez skarżącego ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego (udziału) jest złożenie przez niego we właściwym urzędzie skarbowym oświadczenia o spełnieniu warunków tego zwolnienia. Mając na uwadze, że lokal został zbyty 19 marca 2009r., termin do złożenia przedmiotowego oświadczenia upływa z dniem 30 kwietnia 2011r., czyli ostatnim dniem terminu do złożenia zeznania podatkowego za rok 2010 (art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Minister Finansów dokonał niewłaściwej oceny prawnej stanu faktycznego przedstawionego we wniosku strony skarżącej i na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona interpretacja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a oraz art. 233 p.p.s.a i § 2 ust. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) Sąd zasądził od Ministra Finansów na rzecz skarżącego kwotę 200 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.