II GSK 1366/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA Gariela Jyż Sędzia del. WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant Julia Kubasik po rozpoznaniu w dniu 9 października 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ł. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1140/10 w sprawie ze skargi Ł. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 3 marca 2011r.,sygn.akt.V SA/Wa 1140/10 objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Ł. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2008 r. Ł. G. złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2008 r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał skarżącemu jednolitą płatność obszarową oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych na 2008 r. w wysokości 48.380 zł. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] stycznia 2009 r. ze względu na fakt, że podczas kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono, iż jedna z działek zaewidencjonowanych przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności (nr [...]) nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. i w świetle obowiązujących przepisów prawnych jest trwale wyłączona z płatności. Nieprawidłowości ustalono w czasie kontroli gospodarstwa M. S., który w 2007 r. zgłosił działkę we własnym wniosku o przyznanie płatności za 2007 r. Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Prezes ARiMR utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podzielił ustalenia faktyczne organu I instancji. Z kontroli przeprowadzonej w 2007 r. w gospodarstwie rolnym M. S. wywiódł, że działka rolna nr [...] nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., o czym świadczyć miała znajdująca się tam wybujała roślinność i wieloletnie drzewa. Organ odwoławczy wyjaśnił, że dla rozpoznawanej sprawy nie ma znaczenia, że skarżący dzierżawiąc działkę od M. S. dokonał jej oględzin na przełomie lat 2007/2008 i wtedy działka była utrzymana w dobrej kulturze rolnej. Decydujące znaczenie miał fakt przeprowadzenia kontroli, która wykazała, że działka nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Ł. G. złożył skargę, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR. W skardze zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, s. 1051), dalej jako: ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r., oraz art. 124 i 149 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone mechanizmy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE Nr L 30 z dnia 31.01.2009 r., s. 16), dalej jako: Rozporządzenie Nr 73/2009. Zarzucił również, że organy bezpodstawnie przyjęły, że działka rolna położona na działce ewidencyjnej nr [...] nie może być deklarowana we wniosku o przyznanie płatności, gdyż nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Sąd I instancji uzasadniając oddalenie skargi Ł. G. zgodził się z poglądem organów, że dla przyznania dopłat do działki [...] zgłoszonej do płatności bezpośrednich na rok 2008 decydujące znaczenie miał stan utrzymania działki na dzień 30 czerwca 2003 r., zaś decydujące znaczenie dla oceny stanu jej utrzymania na ten dzień, miała kontrola na miejscu przeprowadzona w dniach [...] września 2007 r. Wyniki tej kontroli nie zostały według Sądu I instancji podważone, a przeprowadzone w związku z jej wynikami postępowanie wznowieniowe dotyczące dopłat wypłacanych na wniosek jej poprzedniego posiadacza M. S., doprowadziły do zmiany uprzednich decyzji i przyznania mu płatności w pomniejszonej wysokości. Wyniki kontroli znane były Kierownikowi Biura Powiatowego rozpoznającemu wniosek skarżącego o dopłaty na 2008 r., zasadnie więc uznano, że decyzja z [...] stycznia 2009 r. przyznająca dopłaty za ten rok na jego rzecz - jest nieważna. Decyzja stwierdzająca nieważność decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., wydana została ze względu na treść protokołu kontroli przeprowadzonej w dniach [...] września 2007 r. Sąd I instancji z nieprawomocnego wyroku WSA w G. I SA/Go 883/10 oddalającego skargę M. S. i dotyczącego działki nr [...] wywiódł, że na dzień 30 czerwca 2003 r. działka ta nie pozostawała w dobrej kulturze rolnej. Ustalenia i rozstrzygnięcia dotyczące działki [...] odnoszące się do osoby wydzierżawiającego nie mogą zaś pozostać bez wpływu na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Według Sądu prawidłowo ustalono, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. przyznającej dopłaty bezpośrednie skarżącemu doszło do rażącego naruszenia art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., art. 124 Rozporządzenia Nr 73/2009 i § 1 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.). Przepisy te dotyczą przyznawania płatności obszarowych do gruntów rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej, jak również określają co należy rozumieć przez to pojęcie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, powołując w podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Ł. G. zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyrokowi zarzucił naruszenie: 1. prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. oraz art. 124 i 149 Rozporządzenia Nr 73/2009 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 151 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne przyjęcie, że działka rolna o pow. 23,22 ha, położona na działce ewidencyjnej nr [...] obręb K., gm. K., pow. S., woj. [...], nie może być deklarowana we wnioskach o przyznanie płatności, gdyż nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. 2. przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151 oraz 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi w sytuacji, gdy nie istnieją podstawy faktyczne i prawne do wydania przez Prezesa ARiMR w W. decyzji z dnia [...] marca 2010 r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu zarzucono, że w zaskarżonym wyroku ograniczył się do lakonicznej aprobaty ustaleń organów, pomijając podniesione w skardze zarzuty dotyczące braku uzasadnienia przez organy podstaw do stwierdzenia okoliczności rażącego naruszenia prawa, jako przesłanki do orzeczenia nieważności decyzji art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Ponadto Sąd bezpodstawnie według skarżącego założył, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. znał wynik kontroli przeprowadzonej przez inspektorów terenowych [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. w dniach [...] września 2007 r. Sąd nie odniósł się do zarzutów skarżącego, że okoliczność ta nie została zbadana w toku postępowania przez organ I instancji, a organ II instancji przytoczył ją również w sposób bezpodstawny i dowolny. - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 77 § 1 oraz 80 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że organy obu instancji w prawidłowy sposób ustaliły brak utrzymania działki nr [...] zgłoszonej przez skarżącego do płatności bezpośrednich na rok 2008 w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., podczas gdy organ II instancji bezpodstawnie podzielił dokonane przez organ I instancji i prowadzące do wadliwego zastosowania przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz przepisów prawa wspólnotowego, błędne ustalenia faktyczne polegające na przyjęciu, iż działka rolna nr [...] nie może być deklarowana we wnioskach o przyznanie płatności, gdyż nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie według kasatora zaakceptował ustalenia faktyczne dokonane w tym zakresie przez organy, bezzasadnie przyjmując, iż decydujące znaczenie dla oceny stanu działki nr [...] na dzień 30 czerwca 2003 r. miała kontrola na miejscu przeprowadzona w dniach [...] września 2007 r. Skarżący podniósł, iż w raporcie z tej kontroli, w pkt XI. "Wyniki kontroli działek rolnych", w części dotyczącej działki nr [...] oznaczonej symbolem "G" rubryki nr 74-80 obejmujące: technikę pomiaru powierzchni, powierzchnię zmierzoną, obwód, współczynnik tolerancji, szerokość strefy buforowej, tolerancję pomiaru oraz powierzchnię stwierdzoną, są niewypełnione. Osoby kontrolujące nie wykonały więc odpowiednich pomiarów. Wbrew ustaleniom Sądu, wyniki kontroli zostały podważone zarówno przez skarżącego w niniejszej sprawie, jak i przez wydzierżawiającego i właściciela działki będącej przedmiotem niniejszej sprawy – M. S. w postępowaniach administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych, dotyczących wyłączenia działki nr [...] z płatności za rok 2005. Sąd bezzasadnie według skarżącego powołał się na ustalenia w nieprawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. I SA/Go 883/10. Wyrok ten nie jest zaś wiążący dla Sądu w niniejszej sprawie, a nadto został zaskarżony skargą kasacyjną przez M. S. W skardze kasacyjnej oraz w piśmie z dnia 16 maja 2011 r., skarżący M. S. podniósł m.in., iż ustalenia, jakoby działka nr [...] nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. opierają się na niezgodnym ze stanem faktycznym raporcie z kontroli wraz z załączonym do niego materiałem fotograficznym oraz pobieżnej analizie ortofotomap. Uzasadnione wątpliwości budził również sposób w jaki organy określiły daty wykonania ortofotomap. W aktach sprawy znajduje się na tę okoliczność wyłącznie lakoniczna informacja Departamentu Baz Referencyjnych ARiMR, pozbawiona uzasadnienia choćby wskazania podstaw dokonanych ustaleń co do dat wykonania zdjęć. Podstawy do dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie nie może stanowić materiał fotograficzny, na którym niewidoczne są znaki graniczne, bez przeprowadzenia rzeczowej, opartej na dokumentacji geodezyjnej, analizy przebiegu granicy działki oraz konfrontacji tej analizy z materiałem zebranym w sprawie. Ponadto skarżący wywiódł, iż kwestia rozstrzygnięcia stanu działki na dzień 30 czerwca 2003 r. nie może sprowadzać się wyłącznie do analizy ortofotomapy, lecz przede wszystkim do rozstrzygnięcia czy obiekty widoczne na mapie, zakładając nawet, że są drzewami i krzewami, są "znacznych rozmiarów", a nadto, iż w dacie sporządzenia zdjęcia były one na tyle duże, że z pewnością znajdowały się na działce także w na dzień 30 czerwca 2003 r. Ponadto za niewystarczające kasator uznał ogólnikowo wskazane i nieudowodnione twierdzenia, że pracownicy Agencji mają stosowne uprawnienia i umiejętności do dokonywania oceny ortofotomapy. Ocena taka winna zaś zostać poparta specjalistyczną ekspertyzą, poprzedzoną przeprowadzeniem odpowiednich oględzin. Takie oględziny nie zostały w sprawie przeprowadzone. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw. Po przeanalizowaniu w pierwszej kolejności zarzutów procesowych podniesionych w skardze kasacyjnej należało stwierdzić, że skarżący nie wykazał naruszenia powołanych przepisów postępowania sądowego, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz w zw. z art. 6, 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a w konsekwencji nie podważył skutecznie ustaleń faktycznych dokonanych przez organy obu instancji i zaakceptowanych przez Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Zasadniczy fakt stanowiący podstawę zastosowania nadzwyczajnego trybu jakim jest stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. dotyczącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008, przyznanej skarżącemu, obejmował ustalenie stanu utrzymania działki gruntu nr [...] o pow. 23,22 ha położonej w K. w dobrej kulturze w dniu 30 czerwca 2003 r. Istotnym dla rozpoznawanej sprawy, czego nie zauważa kasator, jest postępowanie dotyczące złożonego przez M. S, wniosku o przyznanie płatności za 2007 r. dotyczącego także działki gruntu nr [...] czyli w roku poprzedzającym 2008 r., w którym wniosek dotyczący także działki o nr [...] złożył skarżący Ł. G. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. w decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] skierowanej do M. S. wydanej w sprawie płatności do gruntów rolnych za rok 2007, dokonał zarówno w przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPU) jak uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) pomniejszenia przyznanych kwot ze względu na stwierdzone nieprawidłowości, które dotyczyły także działki oznaczonej jako "G" będącej gruntem rolnym nr [...], na której stwierdzono drzewa liściaste i iglaste znacznych rozmiarów, co oznaczało brak utrzymania działki w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. (kod DR 10) (str. 3 wskazanej decyzji). W piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny z dnia [...] grudnia 2009 r., stanowiącym ustosunkowanie do wniesionego przez skarżącego odwołania z dnia 20 listopada 2009 r., stwierdzono, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r. wydana w sprawie płatności do gruntów rolnych na 2007 r. dla M. S., nie została przez niego zaskarżona. Podkreślić należy, że to właśnie w trakcie postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji za 2007 r. przeprowadzono w dniach [...] września 2007 r. kontrolę w trakcie której przypisano działce nr [...] kod nieprawidłowości DR 10. Te ustalenia na skutek braku wniesienia odwołania, stały się dla organu wiążące i skutkowały wznowieniem postępowań dotyczących przyznanych M. S. płatności ONW i płatności obszarowych za 2005 r., które ostatecznie zakończyły się wyrokami NSA z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GSK 461/11 i sygn. akt II GSK 462/11 oddalającymi skargi kasacyjne M. S. Jednak te postępowania były skutkiem przeprowadzonej w dniach [...] września 2007 r. kontroli, w trakcie której przypisano działce nr [...] kod nieprawidłowości DR 10 stanowiącej element stanu faktycznego, niezaskarżonej decyzji z 2007 r. Skarżący Ł. G. złożył w dniu [...] kwietnia 2008 r. wniosek o przyznanie płatności za rok 2008 r., w którym wykazał także działkę gruntu [...]. Z raportu kontroli administracyjnej tego wniosku sporządzonego [...] października 2008 r., wynika że na działce ewidencyjnej [...] w latach ubiegłych, kontrola metodą inspekcji terenowej wykryła nieprawidłowości typu DR 10 na powierzchni rolnej 23,22 ha. kod DR 10 co oznacza, że cała ta działka rolna nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Organ pomimo posiadania wiedzy o tym, że działka nr [...] nie była utrzymywana w kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., co zostało także ujawnione w piśmie z dnia [...] grudnia 2008 r. skierowanym do skarżącego wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] przyznającą skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego obejmującą także grunt na działce nr [...], ignorując w całości raport z kontroli administracyjnej wniosku z dnia [...] października 2008 r. W tej sprawie zadziwiająca jest także szybkość i sposób podejmowania decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, otóż pismem z dnia [...] grudnia 2008 r., wezwał on skarżącego do złożenia wyjaśnień w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami dotyczącymi wniosku o przyznanie płatności za 2008 r. Wezwanie to skarżący tego samego dnia osobiście odebrał i pismem również z [...] grudnia 2008 r. udzielił odpowiedzi, na którym tego samego dnia Kierownik Biura Powiatowego ARiMR dokonał ręcznej adnotacji wskazując na pozytywne załatwienie wniosku. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Przedmiotem postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji jest wadliwa decyzja a nie sprawa, która była tą wadliwą decyzją załatwiona. W postępowaniu tym nie chodzi o weryfikację rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach stron, lecz o byt prawny decyzji dotkniętej wadą dającą podstawę do stwierdzenia jej nieważności. W tym nadzwyczajnym trybie postępowania organ administracyjny korzysta wyłącznie z kompetencji kasacyjnej, nie jest w żadnym razie umocowany do merytorycznego załatwienia sprawy co do istoty praw lub obowiązków stron jak np. w przypadku wznowienia postępowania. Jako "rażące naruszenie prawa" należy potraktować naruszenie przepisów o treści ustalonej w bezpośrednim ich rozumieniu, albo takich, których interpretacja nie prowadzi do rozbieżności wniosków, będzie to odnosiło się do przepisów o prostej konstrukcji pozbawionej zawiłości treści z jasno sprecyzowanym stanem prawnym .Jako rażące należy potraktować naruszenie prawa polegające na stosowaniu przepisów wbrew zawartym w nich zakazom nakazom (tak. J. Borkowski, System Prawa Administracyjnego, tom 9 – Prawo procesowe administracyjne, Wydawnictwo C.H. Beck, Instytut Nauk Prawnych PAN, Warszawa 2010, str. 264, 265, 273). Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. po otrzymaniu raportu z dnia [...] października 2008 r. z kontroli administracyjnej wniosku skarżącego zawierającego informację o wykryciu nieprawidłowości o kodzie DR 10 oznaczającym, że cała działka rolna nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. na powierzchni 23,22 ha dotyczącej działki ewidencyjnej [...] przyznając decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w całości płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008, naruszył art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.), zgodnie z którym rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143 b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003. Art. 143 b ust. 5 rozporządzenia nr 1782/2003, został zastąpiony obowiązującą od 1 stycznia 2009 r. regulacją art. 124 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r., zgodnie z którą, powierzchnia gruntów rolnych nowego państwa członkowskiego innego niż Bułgaria i Rumunia objętego systemem jednolitej płatności obszarowej stanowią część jego wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych, które w dniu 30 czerwca 2003 r. utrzymywane były w dobrej kulturze rolnej bez względu na to, czy były w tym dniu wykorzystywane do produkcji (...). Naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego miało charakter rażący albowiem z bezpośredniego rozumienia tego przepisu wynika, że płatność może być przyznana tylko użytkowi rolnemu, który w dniu 30 czerwca 2003 r. był utrzymywany w dobrej kulturze rolnej, a organ pomimo posiadania przeciwstawnej informacji, przyznał płatność, naruszając tym samym w sposób rażący prawo materialne poprzez niewłaściwe jego zastosowanie tzw. błąd w subsumcji, wyrażający się tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie w sposób oczywisty błędnie uznano, za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej. Z tych wszystkich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, dlatego ją oddalił na mocy art. 184 p.p.s.a. D.Skupień A.Kuba G.Jyż