I OSK 2186/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz del. WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 278/11 w sprawie ze skargi Burmistrza Miasta K. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza Miasta K. o odwołaniu dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. oddala skargę kasacyjną. I OSK 2186/11 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 278/11, oddalił skargę Burmistrza Miasta K. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza Miasta K. o odwołaniu dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał następujący stan faktyczny: Zarządzeniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] Burmistrz Miasta K., na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.), odwołał z dniem [...] marca 2011 r. R. N. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] Wojewoda Lubelski stwierdził nieważność zarządzenia Burmistrza Miasta K. nr [...]. W uzasadnieniu organ nadzorczy podniósł, że odwołanie R. N. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w K. było następstwem złożonej przez niego w dniu [...] marca 2011 r. rezygnacji ze stanowiska dyrektora. W ocenie organu nadzoru z przepisu art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty wynika, że organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem. Rezygnacja z funkcji dyrektora szkoły może mieć charakter natychmiastowy bądź odroczony do momentu wskazanego w rezygnacji. Wobec tego oświadczenie woli o rezygnacji z funkcji dyrektora szkoły powinno być interpretowane zgodnie z wolą osoby składającej to oświadczenie. W konsekwencji, zdaniem organu nadzoru - Burmistrz Miasta K. błędnie ustalił termin odwołania ze stanowiska R. N. oraz termin upływu trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. W piśmie z dnia [...] marca 2011 r. R. N. złożył oświadczenie o rezygnacji z zajmowanego stanowiska dyrektora szkoły i prośbę o odwołanie go z tej funkcji z dniem 31 sierpnia 2011 r., co oznacza, że rezygnacja ma wywołać skutek prawny - odwołanie ze stanowiska z dniem 31 sierpnia 2011 r. tj. z końcem roku szkolnego. Wobec powyższego, przyjęta w zarządzeniu data odwołania ze stanowiska dyrektora - [...] marca 2011 r. i data upływu trzymiesięcznego terminu wypowiedzenia - 30 czerwca 2011 r., w ocenie Wojewody Lubelskiego nie znajdują jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego. Natomiast, zdaniem organu, kwestia zastrzeżenia warunku wskazanego w piśmie z dnia [...] marca 2011 r., uzależniającego decyzję od zapewnienia mu etatu nauczyciela informatyki w jednej ze szkół podległych Urzędowi Miasta K., nie ma żadnego znaczenia przy ocenie poprawności terminu odwołania ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej. W dalszej kolejności organ nadzoru wskazał na treść § 1 pkt 2 zarządzenia – nakazującą doręczenie zarządzenia R. N., jako potwierdzenia rozwiązania stosunku pracy na podstawie powołania w sytuacji, gdy zarządzenie wójta w sprawie odwołania z funkcji dyrektora szkoły jest aktem o charakterze administracyjnoprawnym, nie może zatem zawierać regulacji dotyczących stosunku pracy nauczyciela. Odwołanie nauczyciela ze stanowiska dyrektora nie pociąga więc za sobą rozwiązania stosunku pracy w szkole. Odwołany dyrektor powraca na stanowisko nauczyciela zajmowane przed powierzeniem mu stanowiska dyrektora. Aby rozwiązać stosunek pracy z nauczycielem - dyrektorem odwołanym ze stanowiska, należy złożyć odrębne oświadczenie o wypowiedzeniu mu umowy o pracę. W dniu 20 maja 2011 r., skargę na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Lubelskiego złożył Burmistrz Miasta K. Skarżący zarzucił organowi nadzoru obrazę: • art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie oświadczenie woli o rezygnacji z funkcji dyrektora szkoły powinno być interpretowane zgodnie z wolą osoby składającej to oświadczenie, podczas gdy powołany przepis stanowi, iż po rezygnacji organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce obligatoryjnie odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego, • art. 91 ust. 1 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym poprzez niewskazanie przez organ nadzoru przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który to przepis naruszył organ gminy wydając zakwestionowane zarządzenie, przez co brak jest w rozstrzygnięciu nadzorczym jednego z obligatoryjnych elementów, jakim jest wywód w zakresie naruszenia przepisu prawa i charakteru tego naruszenia. Zdaniem skarżącego zgodnie z przepisem art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty, w przypadku złożenia rezygnacji przez dyrektora szkoły, organ prowadzący szkołę (burmistrz) jest zobligowany do odwołania dyrektora, o czym przesądza użycie w treści przepisu określenia "odwołuje". Złożenie przez dyrektora rezygnacji stwarza po stronie organu prowadzącego szkołę obowiązek odwołania dyrektora. Sama zaś rezygnacja nie może być w tym przypadku obwarowana warunkiem albo terminem, ponieważ mogłoby to prowadzić do obejścia pozostałych unormowań art. 38 powołanej ustawy, czyli uniemożliwienia odwołania z innych przyczyn. Jednocześnie wskazano, że R. N. składając rezygnację i stawiając warunek zatrudnienia go w innej szkole oraz odraczając termin rezygnacji do dnia 31 sierpnia 2011 r. miał na celu uniemożliwienie odwołania go bez wypowiedzenia w trybie art. 38 ust. 1 lit. b ustawy o systemie oświaty, z uwagi na stwierdzenie bardzo poważnego naruszenia obowiązków pracowniczych poprzez świadczenie odpłatnych usług na rzecz podmiotu trzeciego w godzinach pracy. Termin wypowiedzenia oblicza się z odpowiednim uwzględnieniem przepisów Kodeksu pracy, a więc art. 30 § 21 K.p., który stanowi, że okres wypowiedzenia umowy o pracę obejmujący tydzień lub miesiąc albo ich wielokrotność kończy się odpowiednio w sobotę lub w ostatnim dniu miesiąca. Termin rozpoczyna swój bieg z chwilą, gdy oświadczenie woli dotarło do adresata w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią. R. N. zapoznał się z treścią zarządzenia w dniu [...] marca 2011 r. a więc z tym dniem przestał pełnić funkcję dyrektora szkoły. Rozwiązanie stosunku pracy na podstawie umowy o pracę nastąpiło z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który w myśl ww. przepisów zakończy się w dniu 30 czerwca 2011 r. Odwołanie dyrektora ze stanowiska nie jest czynnością rozwiązującą stosunek pracy. Powoduje bowiem jedynie pozbawienie tego stanowiska, a nie zatrudnienia na stanowisku nauczyciela. Do tej czynności niezbędne jest złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem, co w niniejszej sprawie nastąpiło. Kodeks pracy przewiduje instytucję rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem, a oświadczenie w tym przedmiocie pracodawca może złożyć również w akcie odwołującym ze stanowiska dyrektora szkoły nauczyciela, co nastąpiło w niniejszej sprawie. Żaden przepis prawa nie zabrania burmistrzowi dokonania odwołania ze stanowiska dyrektora wraz z wypowiedzeniem stosunku pracy w jednym zarządzeniu. Ponadto skarżący dodał, że składając rezygnację odwołany dyrektor uniemożliwił wszczęcie przeciwko niemu trybu odwołania określonego w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 278/11, podniósł, że podstawą prawną rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta K. jest art. 38 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o systemie oświaty. W myśl tego przepisu organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole, odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem. Zdaniem Sądu I instancji złożenie oświadczenia przez dyrektora o rezygnacji z zajmowanego stanowiska rodzi po stronie organu obowiązek odwołania go z tej funkcji. R. N. takie oświadczenie złożył w dniu [...] marca 2011 r., zaznaczając jednocześnie, że odwołanie ze stanowiska ma nastąpić z dniem 31 sierpnia 2011 r. tj. z końcem roku szkolnego. W rozpoznawanej sprawie Burmistrz Miasta K. uruchomił jednak procedurę odwołania dyrektora z pełnionej funkcji z powołaniem się na złożoną przez R. N. rezygnację, jednocześnie całkowicie ignorując zawarte w niej oświadczenie dotyczące terminu, w którym miała ta rezygnacja wywołać skutek prawy. WSA w Lublinie podniósł także, że zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Należy wskazać, że tryb określony w powyższym przepisie może być stosowany jedynie w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nie każde naruszenie prawa przez dyrektora mieści się w tym zakresie, lecz takie naruszenie prawa, które jest na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie przez dyrektora powierzonych mu obowiązków i pełnienia przez niego funkcji kierowniczej. Zachodzi więc konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności, ze względu na zagrożenie interesu publicznego - możliwość destabilizacji funkcjonowania szkoły tj. niemożności realizacji jej zadań w zakresie nauczania i wychowania. Nietrafna jest jednak argumentacja Burmistrza Miasta K., że złożenie przez R. N. rezygnacji z funkcji dyrektora uniemożliwiało organowi prowadzącemu Szkołę odwołanie go ze stanowiska w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Nie można utożsamiać, łączyć czy też wykluczać trybów odwołania dyrektora, które ustawodawca zróżnicował, w zależności od przyczyny odwołania. W szczególności należy odróżnić przyczyny odwołania przewidziane w art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy tj. przypadek odwołania w związku ze złożoną rezygnacją ze stanowiska, od przyczyny o której mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, a więc szczególnie uzasadnionego przypadku uzasadniającego odwołanie dyrektora bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego. Ten ostatni bowiem zachodzi po pierwsze w innych przypadkach, niż wskazane w art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, po drugie zaś - jak już to wcześniej wskazano - w przypadkach szczególnie istotnego naruszenia przepisów prawa, naruszenia prawa na tyle ciężkiego, że wskazanym jest natychmiastowe pozbawienie dyrektora możliwości sprawowania funkcji kierowniczej. Sąd I instancji przychylił się do stanowiska Wojewody Lubelskiego, że ustanowiony w treści art. 38 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o systemie oświaty trzymiesięczny termin wypowiedzenia ma na celu zabezpieczenie ciągłości kierowania placówką poprzez danie odpowiedniej ilości czasu na przeprowadzenie postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły. Odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły nie jest czynnością z zakresu prawa pracy. Powoduje jedynie pozbawienie tego stanowiska, ale nie zatrudnienia. Może mieć jednak wpływ, jak wskazał Burmistrz Miasta K., na zakres uprawnień pracowniczych. Dwoistość skutków odwołania dyrektora szkoły ma swoje konsekwencje w trybie zaskarżania tej czynności – legalność odwołania podlega nadzorowi wojewody i w konsekwencji uzasadnia właściwość sądów administracyjnych, a w pozostałym zakresie dotyczącym stosunku pracy podlega właściwości sądów powszechnych. Sąd I instancji uznając więc, że wskazana przez organ prowadzący szkołę data odwołania R. N. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. w związku ze złożoną przez niego rezygnacją została ustalona w sposób nieprawidłowy stwierdził, iż organ nadzoru zasadnie uznał, że ww. zarządzenie zostało podjęte z rażącym naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty. W dniu 27 września 2011 r., skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 278/11 złożył Burmistrz Miasta K. Kasator zarzucił Sądowi I instancji naruszenie: 1. art. 38 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o systemie oświaty poprzez błędne uznanie, że oświadczenie woli o rezygnacji z funkcji dyrektora szkoły powinno być uznane, zgodnie z wolą składającego również co do terminu i warunku oraz, że złożenie przez dyrektora szkoły rezygnacji pozwala organowi prowadzącemu szkołę odwołać dyrektora z innych powodów niż rezygnacja, podczas gdy wskazany przepis stanowi, iż po rezygnacji organ który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze obligatoryjnie odwołuje nauczyciela; 2. art. 151 P.p.s.a. polegającą na jego zastosowaniu i oddaleniu skargi podczas, gdy zaskarżony akt prawny naruszał prawo. Burmistrz podniósł, że zaskarżony wyrok jest sprzeczny z wyrokiem NSA z dnia 19 marca 2003 r., sygn. akt SA/Rz 1725/02, w którym orzeczono, iż złożenie rezygnacji przez dyrektora wyklucza możliwość odwołania go z innych powodów. Zdaniem skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie dopuścił do sytuacji, w której możliwe jest złożenie przez dyrektora szkoły oświadczenia o odwołaniu ze stanowiska odroczonego w czasie. Taka sytuacja powoduje, że w świetle ww. wyroku NSA dyrektor zagrożony odwołaniem z innych powodów będzie mógł złożyć oświadczenie o rezygnacji z odległym, nawet trzyletnim terminem albo obwarować je dodatkowymi warunkami. Ponadto skarżący przypomniał, że dyrektor szkoły, którego dotyczy odwołanie, postąpił w ten sposób, unikając zwolnienia w trybie określonym w art. 38 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Lubelski wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu oświadczenie woli dyrektora szkoły powinno być interpretowane zgodnie z jego wolą i brak jest podstaw prawnych do tego, aby organ arbitralnie ustalał termin wypowiedzenia, wbrew jednoznacznej woli rezygnacji ze stanowiska dyrektora szkoły. Zdaniem organu brak jest również podstaw do przyjęcia, że złożenie rezygnacji nie pozwala na zwolnienie dyrektora w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Stanowisko Sądu I instancji ma bowiem oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną, związany jest jej granicami. Z urzędu bierze pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z enumeratywnie wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zachodzi, stąd NSA rozpoznał skargę kasacyjną w jej granicach. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 38 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.), organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce oświatowej odwołuje nauczyciela w razie złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem. Czynność odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego ma charakter kompetencji władczej związanej z wykonywaniem publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 34a i 34b ustawy o systemie oświaty organ prowadzący szkołę lub placówkę oświatową sprawuje nadzór nad ich działalnością administracyjną, finansową i w ograniczonym zakresie - pedagogiczną. Gminom, na podstawie art. 104 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, powierzono prowadzenie szkół podstawowych. Oznacza to, że ustawodawca nałożył na organy wykonawcze gmin obowiązek zapewnienia właściwego funkcjonowania szkół podstawowych. Powyższy obowiązek oznacza także, że dobór kadry kierowniczej w szkołach powinien odbywać się w taki sposób, aby zapewnić prawidłowe, niezakłócone funkcjonowanie placówek oświatowych pod względem administracyjno-finansowym oraz pedagogicznym. Dlatego też czynność powierzenia i odwołania dyrektora szkoły lub innej placówki oświatowej ma charakter publicznoprawny. Taki charakter tej czynności powoduje, jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, że organ w przypadku złożenia przez dyrektora wniosku o odwołanie na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty może go zwolnić z innych przyczyn. Ustawodawca w żaden sposób nie ograniczył, ani nie wykluczył trybów odwołania dyrektora. To od organu zależy, który tryb odwołania dyrektora wybierze, w zależności do przesłanek występujących w konkretnej sprawie. Organ, nawet sytuacji, gdy dyrektor złoży wniosek od odwołanie na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty, jest władny zdecydować o innej podstawie odwołania, szczególnie jeśli uzna, że istnieją ku temu przesłanki wymienione w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy tj. dyrektor naruszył przepisy prawa w sposób szczególnie istotny. Jako bezpodstawny należy więc uznać zarzut skargi kasacyjnej dotyczący niewłaściwej interpretacji przez Sąd I instancji treści art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty. Należy zgodzić się ze skarżącym, że termin wypowiedzenia na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty jest dokładnie określony i wynosi on trzy miesiące od chwili, gdy oświadczenie o wypowiedzeniu dotarło do adresata. Powyższy termin nie może być przez dyrektora obwarowany warunkami lub innym terminem. Należy podnieść, że termin ten przed wszystkim chroni działalność szkoły lub placówki oświatowej. Ma on bowiem umożliwić organowi prowadzącemu przeprowadzenia postępowania konkursowego na brakujące stanowisko. W przypadku odwołania nie stosuje się także zasady, w myśl której termin wypowiedzenia upływa dopiero z końcem roku szkolnego (por. M. Plich, Ustawa o systemie oświaty. Komentarz, Warszawa 2012, s. 514). Powyższe stanowisko jest wyrażone także w treści zaskarżonego wyroku. Skoro jednak odwołanie dyrektora ze stanowiska ma charakter publicznoprawny, to zarządzenie Burmistrza Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] zostało wydane z naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie oświaty, ponieważ zawarto w nim rozwiązania dotyczące zwolnienia nauczyciela z pracy sprzeczne z ww. przepisem. Tymczasem, jak podkreślono w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1996 r., sygn. akt OPS 6/96, "wojewoda może w trybie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzić nieważność uchwały zarządu gminy o odwołaniu dyrektora szkoły podstawowej z powodu sprzeczności tej uchwały z przepisami art. 38 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty". Uzasadniając to stanowisko NSA wskazał, że akty powierzenia stanowiska dyrektora szkoły i odwołania z tego stanowiska nie są czynnościami prawa pracy, lecz mają one treść administracyjnoprawną. Nieprzypadkowo zresztą zostały uregulowane w ustawie poświęconej administrowaniu szkołą, a nie w ustawie regulującej stosunki pracy nauczycieli. Powierzenie stanowiska dyrektora szkoły (odwołanie z tego stanowiska) niewątpliwie należy traktować jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do zakresu jego zadań publicznych. Powierzenie nauczycielowi stanowiska dyrektora oraz odwołanie go z tego stanowiska nie jest czynnością taką samą, jak powołanie na podstawie art. 68 K.p., również nie jest umową o pracę (por. wyroki: NSA: z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 805/10 i z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1362/10). Niedopuszczalne jest więc zamieszczanie regulacji dotyczących stosunku pracy nauczyciela w zarządzeniu dotyczącym odwołania dyrektora. Takie ewentualne postanowienia powinny znaleźć się w wypowiedzeniu umowy o pracę. Mając na uwadze powyższe ustalenia należy uznać za nie mający podstaw także zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie art. 151 P.p.s.a., bowiem ustalenia Sądu I instancji nie nasuwają wątpliwości, a wydany na ich podstawie wyrok jest prawidłowy. Biorąc zatem pod uwagę, że skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.