II OSK 2674/11

Dnia 7 maja 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski Protokolant asystent sędziego Paweł Konicki po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skarg kasacyjnych Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz [...]Spółki z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1135/11 w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na rozbiórkę obiektu oddala obie skargi kasacyjne. Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1135/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Jak wynika z uzasadnienia wyroku decyzją z dnia [...] października 2010r. Wojewoda Mazowiecki po rozpatrzeniu wniosku przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m. st. Warszawy Nr [...] z dnia [...].10.2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbiórkę hali nr [...] znajdującej się na nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzją z dnia [...].10.2008 r. Prezydent m.st. Warszawy zatwierdził projekt budowlany i udzielił firmie B Sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę ww. obiektu. W dniu 26.05.2010 r. [...] Sp. z o.o. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy. Wykonując dyspozycję art. 64 § 2 k.p.a. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia podania. W odpowiedzi na wezwanie spółka [...] Sp. z o.o. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, iż żąda stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. z uwagi na wydanie decyzji bez udziału strony. Jako przedsiębiorstwo energetyczne [...] Sp. z o.o. posiada czynne urządzenia i sieci przesyłowe znajdujące się w rozbieranych obiektach. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ wskazał, że wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne warunkujące jego dopuszczalność. Należy do nich w pierwszej kolejności ustalenie, czy wnioskodawcy przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu. Legitymację do żądania wszczęcia postępowania na wniosek ma podmiot, który twierdzi, że wadliwa decyzja dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ wskazał, że stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności jest nie tylko strona postępowania zwykłego, zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji. Przymiot strony postępowania ustalany jest na podstawie posiadania przez zainteresowany podmiot interesu prawnego rozstrzyganego w danym postępowaniu administracyjnym. Kategoria interesu prawnego, wywodząca się z art. 28 k.p.a. dla postępowań prowadzonych w sprawie pozwoleń na budowę (rozbiórkę)— w trybie zwykłym, jak i nadzwyczajnych trybach postępowania, skonkretyzowana została w przepisach Prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie o posiadaniu przymiotu strony rozstrzyga art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. Na podstawie tego przepisu ustalany jest również krąg stron w postępowaniach prowadzonych w trybach nadzwyczajnych. Następnie organ przywołał definicję obszaru oddziaływania obiektu zawartą w art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego i wskazał, że aby skutecznie prowadzić postępowanie organ winien dokonać sprawdzenia przymiotu strony wg ww. kryteriów. Oznacza to, że w omawianym przypadku mieć interes prawny to posiadać określony tytuł prawny do nieruchomości, której możliwość zagospodarowania, w związku z naruszeniem normy prawa materialnego, zostanie ograniczona. Z uwagi na to, iż w aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających, iż wnioskodawcy przysługuje przymiot strony w rozumieniu przepisów prawa materialnego, organ wystąpił do zainteresowanego o przedłożenie dokumentów, z których wynikać będzie tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się "(...) w obszarze oddziaływania obiektu". Wnioskodawca nie przedłożył żadnych dokumentów, wobec czego organ zobowiązany jest rozpoznać wniosek w oparciu o posiadany materiał. Wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu obowiązującego w tym zakresie prawa. Podnoszone w sprawie samo posiadane urządzeń i sieci przesyłowych w rozbieranych budynkach, nie jest wystarczającą okolicznością do stwierdzenia statusu strony postępowania. Główny Inspektor Nadzoru budowlanego - po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2010r., nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ podkreślił także, że dokumentu — z którego można by wywieść aktualny interes prawny uzasadniający udział wnioskodawcy w charakterze strony postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] października 2008 r., [...] Sp. z o. nie przedstawiła również na etapie postępowania odwoławczego. Z całą pewnością za taki dokument nie można uznać postanowienia Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy z dnia 2 września 2010 r., sygn. akt II Ns 170/09, którego kserokopię skarżąca Spółka dołączyła do swego odwołania. Organ wyjaśnił, że orzeczenie sądowe zabezpieczające roszczenie w sprawie z wniosku [...] Sp. z o.o. o ustanowienie służebności przesyłu — świadczy o tym, iż na dzień dzisiejszy wnioskodawcy nie przysługuje niniejsza służebność, postępowanie o jej ustanowienie jest bowiem w toku. Ponadto stronami postępowania w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę są stosownie do treści art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wyłącznie inwestor oraz właściciele użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się na obszarze oddziaływania. Obowiązujące przepisy nie przewidują natomiast aby legitymowane do udziału w powyższych postępowaniach w charakterze strony były podmioty uprawnione do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu z tytułu posiadania ograniczonego prawa rzeczowego (np. służebności gruntowej). Niezależnie od powyższego organ wskazał, że zakres zabezpieczenia roszczenia wynikający z postanowienia Sądu tj. zabezpieczenie polegające na nakazie znoszenia dostępu upoważnionych przedstawicieli [...] Sp. z o.o. do określonych urządzeń sieciowych w celu ich bieżącej eksploatacji, kontroli, wykonywania przeglądów, konserwacji nie uzasadnia twierdzenia, że skarżąca spółka jest uprawniona do skutecznego kwestionowania pozwolenia na budowę. Z uwagi na powyższe ustalenia jako bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostały zarzuty odwołania dotyczące sposobu ustalenia kręgu stron postępowania jak również argumentacja dotycząca posiadania przez [...] interesu prawnego uzasadniającego legitymację procesową do udziału w przedmiotowym postępowaniu [...] Spółka z o.o. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...] lutego 2011r. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka podkreśliła, że zgodnie z przedmiotową decyzją prace rozbiórkowe miały być przeprowadzone zgodnie z art. 36 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, z zachowaniem szczególnych warunków bezpieczeństwa, zapewnionych zarówno przed przystąpieniem do rozbiórki jak i w trakcie jej prowadzenia. Przede wszystkim, inwestor na podstawie wydanej decyzji przed przystąpieniem do rozbiórki, powinien wykonać inwentaryzację sieci uzbrojenia terenu oraz instalacji występujących w obiektach a także dokonać uzgodnienia z lokalnymi służbami technicznymi tj. skarżącym w celu ewentualnego odłączenia sieci. Spółka nadmieniła, iż jest właścicielem urządzeń służących do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu oraz energii elektrycznej, posadowionych między innymi na terenie działki o numerze ewidencyjnym 95, na której to prowadzone miały być prace rozbiórkowe hali nr 162. Zgodnie z art. 49 k.c, urządzenia przesyłowe stanowią część składową instalacji przedsiębiorstwa energetycznego, a takim jest [...] Sp. z o.o. i wchodzą w skład całości jej sieci. Urządzenia elektroenergetyczne, wodne, kanalizacyjne, cieplne i gazowe są trwale i nierozerwalnie powiązane ze sobą, zarówno fizycznie, jak i funkcjonalnie, dlatego każdorazowa ingerencja w postaci prac wyburzeniowych bez uzgodnień z właścicielem - [...] Sp. z o.o. skutkuje ich uszkodzeniem i może prowadzić do zakłóceń działania całej sieci wchodzącej w skład przedsiębiorstwa. Na działce nr [...] posadowiona jest stacja energetyczna średniego napięcia P2/I62. Stacja ta posadowiona była wewnątrz budynku nr [...]. Jakakolwiek rozbiórka tak wielkiego kubaturowo budynku bez uzgodnień z właścicielem oraz bez inwentaryzacji sieci uzbrojenia oraz instalacji może powodować szkody wielkich rozmiarów w majątku przedsiębiorstwa będącego właścicielem w/w urządzenia elektroenergetycznego a także może stanowić poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pracowników prowadzących rozbiórkę hali nr [...]. Skarżąca wskazała także, że 17.02.2004r. podpisała z C S.A. umowę dzierżawy w tym na dzierżawę gruntu pod stację [...] Następcą prawnym C jest Spółka B, z którą umowa dzierżawy tego gruntu podpisana została w dniu [...].04.2007r. Spółka B wypowiedziała przedmiotową umowę dzierżawy dnia 29 stycznia 2009 r. za 12 miesięcznym wypowiedzeniem, a zatem w czasie trwania postępowania o wydanie pozwolenia na rozbiórkę hali skarżąca była dzierżawcą terenu objętego postępowaniem, a więc powinna zostać uznana za stronę postępowania. Dodatkowo skarżąca wskazała, że w niniejszej sprawie krąg stron winien być ustalony w oparciu o art. 28 k.p.a. a źródłem interesu prawnego skarżącej jest art. 49 k.c. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że uszło uwadze organu, że decyzja, która miała zostać poddana kontroli w postępowaniu nieważnościowym nie dotyczyła pozwolenia na budowę, do której wielokrotnie odnosił się organ lecz pozwolenia na rozbiórkę obiektu. Tymczasem zgodnie z literalnym brzmieniem art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jedynie w pozwoleniu na budowę krąg stron został ograniczony do podmiotów wskazanych w tym przepisie tj. właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Skoro - jak słusznie zauważył organ - art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a. a zatem wyjątek od zasady określonej w tym ostatnim przepisie nie można zastosować wykładni rozszerzającej tego przepisu i rozciągać jego stosowania również na pozwolenie na rozbiórkę. W konsekwencji przymiot strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na rozbiórkę winien być oceniany wg zasad określonych w art. 28 k.p.a. Zgodnie z jego treścią stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Skarżąca spółka wskazała, że w czasie trwania postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę była dzierżawcą obiektu za podstawie zawartej umowy z dnia 25.04.2007r. nadto wskazała, że jest właścicielem urządzeń służących do doprowadzania i odprowadzania płynów, pary, gazów oraz energii elektrycznej posadowionych m.in. na terenie działki nr [...]. Takie urządzenia - w oparciu o treść art. 49 k.c. stanowią cześć składową instalacji przedsiębiorstwa. Jednocześnie skarżąca wskazała, że jej przymiot strony wynika także z treści samej decyzji rozbiórkowej, która wskazuje, że przed przystąpieniem do rozbiórki należy wykonać inwentaryzację sieci uzbrojenia terenu oraz instalacji występujących w obiektach. Okoliczności te nie zostały w żaden sposób ocenione przez organ. Należy natomiast podkreślić, że o ile samo zawarcie umowy dzierżawy nie może uzasadniać przyznania skarżącej przymiotu strony o tyle organ winien wyjaśnić czy skarżąca jest właścicielem urządzeń przebiegających przez działkę, której dotyczy pozwolenie na rozbiórkę w rozumieniu art. 49 k.c. a jeśli tak to czy okoliczność ta pozwala na przyznanie skarżącej spółce przymiotu strony. W ocenie Sądu pierwszej instancji zaskarżona decyzja została wydana co najmniej przedwcześnie, bez należytego wyjaśnienia okoliczności sprawy to jest wyjaśnienia czy skarżącej przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. a zatem w pojęciu szerszym niż ograniczenie wskazane w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który - co należy podkreślić raz jeszcze - w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania. Należy przy tym podkreślić ze omawiany interes prawny nie musi wynikać z prawa własności (użytkowania wieczystego, zarządu) gruntu. W konsekwencji należało uznać, że zaskarżone rozstrzygnięcie jak i poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania art. 7, 77§1, 80 i 107§3 kpa, które miało wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie wniosek skarżącej spółki organ weźmie pod uwagę wskazana wyżej ocenę prawną i odniesie się do wszystkich argumentów przedstawionych przez Energetykę Ursus Spółkę z o.o. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że w sytuacji, gdy już z żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wynika w sposób oczywisty, że podmiot wnoszący żądanie nie ma interesu prawnego, winna nastąpić odmowa stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. Natomiast gdy ustalenie interesu prawnego wymaga podjęcia czynności ustalenia, czynności te mogą być podjęte wyłącznie w toku postępowania, a w razie negatywnego wyniku są podstawą do zakończenia postępowania decyzją umarzającą postępowanie w sprawie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 725/05, Lex nr 209119). W konsekwencji zatem ponownie rozpoznając sprawę organ winien zatem rozważyć czy nie istnieje konieczność wszczęcia postępowania z wniosku [...] Spółki z o.o. o stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej spółce B pozwolenia na rozbiórkę w postępowaniu tym zbadać czy skarżącej nie przysługuje przymiot strony oparty na przepisie prawa materialnego. Negatywne ustalenia dadzą organowi podstawę do umorzenia wszczętego postępowania nieważnościowego. W przypadku podjęcia przez organ powyższych rozważań przed wszczęciem postępowania winien on wziąć pod uwagę, że 11.04.2011r. weszła w życie ustawa z dnia 2.12.2010r. - o zmianie ustawy kodeks postępowania administracyjnego organ ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi która m.in. uchyliła art. 157 § 3 k.p.a. natomiast wprowadziła art. 61a k.p.a. dotyczący odmowy wszczęcia postępowania. Skargi kasacyjne od powyższego wyroku wniosły Spółka B Sp. z o.o. w W. oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. W skardze B Sp. z o.o. w W. zaskarżony wskazany wyrok w całości zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 7 praz pkt 12 ustawy Prawo budowlane poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane nie ma zastosowania do decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę w sytuacji, w której decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę wchodzi w zakres ustawowej definicji pozwolenia na budowę i stosuje się do niej art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i zasadzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżając wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie w całości zarzucił naruszenie przepisu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez błędna wykładnię i przyjęcie, że przepis ten nie ma zastosowania przy ustalaniu przymiotu stron w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę, co skutkowało uchyleniem decyzji w sytuacji, gdy decyzja ta była prawidłowa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi kasacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. Obydwie skargi kasacyjne opierają się w istocie na zarzucie naruszenia prawa materialnego to jest przepisu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną jego wykładnię. Zasadniczą kwestią dla rozpoznania niniejszej sprawy pozostawało ustalenie czy przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, stanowiący, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu stosowany być powinien do określenia stron postępowania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie podziela w tym zakresie wykładnię jaką zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Podkreślić należy w sposób jednoznaczny, że art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stanowi lex specialis w stosunku do normy ogólnej wyrażonej w art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego określającej strony postępowania. Przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest bardziej restrykcyjny (ograniczający prawa obywatelskie), niż przepis art. 28 k.p.a. i w związku z tym jego stosowanie, nie może być interpretowane rozszerzająco (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2007 r., II OSK 339/06, LEX nr 339467). W szczególności przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, nie może być stosowany przy ustalaniu kręgu osób będących stronami w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego) – por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2006 r., VII SA/Wa 1235/06, LEX nr 276513. Skoro przepis art. 28 ust. 2 ustawy wskazuje strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, to również wykładnia tego przepisu zmierzająca do wykazania, że dotyczy on także postępowań w sprawie pozwolenia na rozbiórkę nawet wówczas, gdyby oparta została na definicjach ustawowych, miałaby charakter rozszerzający, a zatem w tym wypadku niedopuszczalny. Pogląd taki znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym wskazuje się, że przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane zawężający katalog stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, odnosi się tylko do postanowień w sprawie ich wydania, a wobec tego nie może on mieć zastosowania w innych postępowaniach nawet wówczas, gdy jest to postępowanie do niego zbliżone (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2111/10, LEX nr 1121204, wyrok NSA z 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1505/09, LEX nr 746592). Tym samym uznać należy, że katalog stron postępowania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę winien zostać określony w oparciu o przepis art. 28 k.p.a., a nie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, tym bardziej, że jak podnosi się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym okoliczność, że przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 k.p.a., nie oznacza, iż ten ostatni przepis nie ma zastosowania również w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Analiza tych przepisów prowadzi bowiem do wniosku, że stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę będą inwestor oraz właściciel, użytkownik wieczystego lub zarządca nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu albowiem postępowanie to dotyczy ich interesu prawnego lub obowiązku. (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2229/10, LEX nr 1138114). Mając na uwadze powyższe, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieuzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargi kasacyjne oddalił.