II SA/Bd 1034/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2011 r. sprawy ze skargi L. K., H. K. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Zarząd Województwa [...] w dniu [...]2010 r., ogłosił konkurs nr [...], w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na dofinansowanie projektów w ramach osi priorytetowej V Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw. W związku z powyższym skarżące L. K. i H. K., działające w ramach spółki cywilnej, złożyły w Urzędzie Marszałkowskim wniosek o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013. W wyniku oceny merytorycznej wniosek skarżących o dofinansowanie projektu pn. "Wzrost konkurencyjności i dywersyfikacja świadczonych usług firmy A. poprzez uruchomienie salonu urody z gabinetami kosmetycznymi oraz rozszerzenie dotychczasowej oferty m.in. poprzez powiększenie pow. handlowej w K.", został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium B.1. Kryteria merytoryczno-technicznej dopuszczalności projektu, o czym poinformowano skarżące pismem Dyrektora Departamentu Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego z [...]2011 r. Po rozpoznaniu wniosku skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy, Zarząd Województwa [...], pismem z [...]2011 r., poinformował skarżące o negatywnym rozstrzygnięciu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze złożonej do Sądu na powyższą informację, skarżące zarzuciły naruszenie norm procesowych, polegające na: - zbyt późnym zakończeniu oceny merytorycznej złożonego wniosku, co nastąpiło [...].2011 r., a winno było nastąpić [...].2011 r.; - odrzuceniu wniosku bez możliwości poprawienia uchybień zgodnie ze wskazaniem ekspertów; - niezgodnym z Systemem oceny postępowaniem ekspertów, - braku poinformowania o instytucji obserwatora procedury odwoławczej, a także zarzuciły dokonanie w sposób wadliwy merytorycznej oceny wniosku. W odpowiedzi na skargę, Zarząd Województwa [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać na odrębności proceduralne w postępowaniu przed sądem administracyjnym wprowadzone przez przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241; dalej powoływanej, jako: "u.z.p.p.r."). Zgodnie z art. 30 e u.z.p.p.r. "w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy". Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, są także przepisy, które nie znajdują zastosowania. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie, której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. Na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30 b ust. 4 u.z.p.p.r., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Natomiast, ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej powoływana, jako: "p.p.s.a."), w jej art. 57 § 1 stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać elementy wskazane w pkt 1-3. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 46 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Stosownie do art. 47 § 7 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 30 c ust. 1 u.z.p.p.r., będąca pismem procesowym powinna spełniać wyżej wskazane w art. 46 i art. 57 p.p.s.a. wymagania stawiane pismu, ponadto skarżący winien (zgodnie z art. 47 p.p.s.a) dołączyć do skargi załączniki oraz ich odpisy. Należy zauważyć, iż nie wywiązanie się przez stronę z obowiązku zadośćuczynienia wymaganiom formalnym skargi nie skutkuje uznaniem jej za niekompletną. W przytoczonych przepisach art. 46, art. 47 i art. 57 p.p.s.a., wskazano jakie warunki formalne musi spełniać pismo w postępowaniu sądowym (art. 49 §1 p.p.s.a). Jednakże prawodawca w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie użył terminu "warunki formalne", lecz termin "skarga niekompletna" (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Zdaniem Sądu pojęcie "skargi kompletnej (niekompletnej)" należy interpretować w oparciu o przepis art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1042/10, 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09 oraz z 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GSK 969/09). Za skargę kompletną uznaje się więc skargę, do której dołączono całą dokumentację, o jakiej mowa w art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r., tj. wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej - przy czym ustanowiony w tym przepisie obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji dotyczy złożenia wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej. Skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej są odmienne niż w przypadku złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w u.z.p.p.r. – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 352/11). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż na stronach 34 – 35 przedstawionego przez skarżące wniosku o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Regionalnego znajduje się wykaz załączników, gdzie skarżące oznaczyły dokumenty stanowiące załączniki do wniosku. Jednakże skarżące nie dołączyły tychże załączników. Wobec tego stwierdzić należy, że wnioskodawczynie nie złożyły ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie, obejmującej wniosek o dofinansowanie w rozumieniu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., skargę należało pozostawić bez jej rozpatrzenia.