II OZ 105/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. L. na punkt drugi postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 1014/11 w zakresie odmowy zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie dokonania rozbiórki budynku gospodarczego postanawia odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 1014/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w punkcie pierwszym postanowienia odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz w punkcie drugim odmówił zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie dokonania rozbiórki budynku gospodarczego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego i jest to akt, który nie podlega wykonaniu. Okoliczność ta powoduje, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie może zostać uwzględniony. Inny charakter ma natomiast sama decyzja o nakazie rozbiórki budynku gospodarczego, lecz kwestia wstrzymania jej wykonania podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku złożenia przez pełnomocnika skarżącego stosownego wniosku. Odnosząc się natomiast do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o nakazie rozbiórki budynku gospodarczego podano, że w myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o nakazie rozbiórki nie ma żadnego znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego tym bardziej, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma wyłącznie charakter wpadkowy. Reprezentowany przez pełnomocnika K.L. zażaleniem zaskarżył w/w postanowienie w punkcie drugim, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie go w tej sprawie, a polegające na błędnym przyjęciu, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od wyniku innych toczących się postępowań przed NSA w sprawie o sygn. akt II OSK 881/11, w szczególności postępowania na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w punkcie drugim i przekazanie sprawy WSA w Łodzi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych, to uznać należy, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Pogląd o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowego podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 31 października 2008 r. sygn. akt II OZ 1138/08, z dnia 7 maja 2007 r. sygn. akt II OZ 411/08, z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 167/08, z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt II GZ 233/08 i z dnia 30 września 2008 r. sygn. akt II GZ 235/08. Mając na względzie powyższe rozważania należy stwierdzić, że postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 grudnia 2011 r. w punkcie drugim, tj. w zakresie odmowy zawieszenia postępowania przed WSA w Łodzi nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem zażalenie na to postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.