II FZ 55/12

Dnia 1 lutego 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: sędzia WSA (del.) Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Sp. z o.o. w B. w likwidacji od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 510/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. Sp. z o.o. w B. w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Bd 510/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 maja 2011r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona we wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania postanowienia, tj., że poniosłaby znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Od powyższego postanowienia strona skarżąca w dniu 30 listopada 2011 r. złożyła zażalenie . W dniu 7 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 maja 2011 r. nr [...]. Strona skarżąca pismem z dnia 9 grudnia 2011 r. wskazała, że nie będzie składać wniosku o uzasadnienie wyroku, bo nie zamierza składać skargi kasacyjnej, ale chce aby zażalenie z dnia 30 listopada 2011 r. zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 maja 2011 r. nr [...]. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest środkiem mającym charakter ochrony tymczasowej. Środek ten nie zastępuje orzeczenia zawierającego merytoryczną ocenę aktu. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji - art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zwana p.p.s.a.). Rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu (art. 61 § 3 p.p.s.a.), skierowanego do Sądu pierwszej instancji, jest bezprzedmiotowe po wydaniu przez ten Sąd orzeczenia kończącego postępowanie sądowe. W konsekwencji, po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji, bezprzedmiotowe staje się też rozpoznanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu lub czynności. Pogląd, iż w takim przypadku wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego jest ugruntowany w orzecznictwie np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 maja 2008 r. sygn. akt II OZ 591/08; z dnia 20 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 611/08; z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt II OZ 810/10; z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 400/11. Mając powyższe na uwadze, uznać należy, że niniejsze postępowanie wszczęte na skutek zażalenia z dnia 30 listopada 2011 r. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 61 § 6 p.p.s.a., gdyż przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny został wydany przez sąd pierwszej instancji wyrok. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe.