III SA/Gl 1392/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w J. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną interpretacją indywidualną nr [...] z [...], wydaną na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 2007, w skrócie O.p.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że stanowisko podatnika A Sp. z o.o. w J. przedstawione we wniosku o interpretację prawa podatkowego dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie stawki tego podatku dla usług montażu trwałej zabudowy wnęk lub drzwi przesuwanych zamykających trwałą zabudowę wnęk jest nieprawidłowa. Interpretacja została wydana w poniższym stanie faktycznym i prawnym. Spółka, pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. (data wpływu do organu 2 lute-go 2011 r.) zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od to-warów i usług w szczególności art. 41 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, w skrócie ustawa VAT). Przedmiotem wniosku było zdarzenie przyszłe. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza świadczyć usługi zabudowy wnęk o charakterze trwałym w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym oznaczone opinią GUS jako PKWiU jako 43.32.10.0 "Roboty insta-lacyjne stolarki budowlanej". Zamierza współpracować z producentem, który wypro-dukuje elementy dokładnie dopasowane wymiarem do wnęki a które zostaną od nie-go zakupione i ujęte w fakturze sprzedaży w pozycji materiał. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1) Czy, w opisanym stanie przyszłym – na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT, usługi polegające na trwałej zabudowie wnęk w obiektach wymienionych w tym przepisie (w wyniku, których zabudowy można wykorzystywać jako szafy), usługi wykonywane przez podmiot nie będący producentem elementów składowych – będą opodatkowane według stawki określonej w art. 41 ust. 2 ustawy VAT 8% - przy założeniu, ze roboty wykonywane są w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym? 2) Czy w opisanym stanie przyszłym, zamontowanie drzwi przesuwnych, zamykających trwałą zabudowę wnęki będzie elementem usługi budowlanej i czynność ta będzie łącznie z zabudową opodatkowana stawką 8% - przy założeniu, że roboty wykonywane są w obiektach wskazanych w pytaniu 1? Zdaniem Spółki, trwała zabudowa wnęk w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym jako usługi budowlane będzie podlegała opodatkowaniu wg stawki określonej w art. 41 ust. 2 ustawy VAT – 8%, przy założeniu, że roboty są wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Również stawką 8% będzie podlegała usługa montażu drzwi w ramach kompleksowej usługi zabudowy trwałej wnęki. Montażu drzwi nie można traktować jako dostawy i fakturować ze stawką 23%, gdyż jest to element jednej usługi zabudowy wnęki i zamknięcia jej, oddzielenia od ciągów komunikacyjnych czy przestrzeni mieszkalnej. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, w za-skarżonej interpretacji indywidualnej uznał stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za nieprawidłowe. Przedstawiając stan prawny organ podatkowy wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl art. 5a ustawy VAT, towary i usługi będące przedmiotem czynności o których mowa w art. 5, wy-mienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i usług w dziale 43 "Roboty budowlane specjalistyczne" mieszczą się w pozycji PKWiU 43.32.10.0 – Roboty instalacyjne stolarki budowlanej. Z kolei zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 w związku z 41 ust. 1 ustawy o VAT w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., stawka podatku wynosi 23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. W myśl art. 41 ust. 2, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 8%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z ust. 12 powołanego artykułu, 8% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z treścią ust. 12a ww. artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Z kolei, stosownie do ust. 12b tego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: - budynków mieszkalnych jednorodzinne, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; - lokali mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Według art. 41 ust. 12c ustawy o VAT w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy VAT obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Ponadto zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla: 1) towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia; 2) robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 3) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2. Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2). Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojąć z art. 41 ust. 12, dlatego też w tym zakresie organ odwołał się do art. 3 pkt 7-8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), który stanowi, że przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Przez remont - wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Nie zawiera definicji pojęcia modernizacja, które w potocznym rozumieniu to unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie, np. obiektu budowlanego prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej (wg Wikipedii). Odnosząc powyższe regulacje prawne do stanu faktycznego przedstawionego przez stronę organ uznał, że świadczonych w przyszłości przez wnioskodawcę usług w zakresie wykonania stałej zabudowy wnęk oraz usług montażu drzwi przesuwnych nie można uznać czynności wymienionych w art. 41 ust. 12, gdyż nie dotyczą substancji samego budynku a jego wyposażenia. Nie nastąpi bowiem zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku. Nie zostały też wymienione w § 7 rozporządzenia wykonawczego w związku z czym nie korzystają z obniżonego opodatkowania stawką 8%. Nie zgadzając się z powyższą interpretacją, pismem z dnia 12 maja 2011 r. strona wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa ponieważ wykonywane prace w pełni spełniają wszelkie kryteria pojęcia modernizacji. Nadto wydana interpretacja narusza zasadę równego traktowania stron, gdyż w stosunku do innego podatnika organ wydał odmienną interpretację (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] sygn. akt [...]). W odpowiedzi na wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej w sprawie indywidualnej interpretacji, podtrzymując swoje stanowisko. Jednocześnie wyjaśnił, iż wskazana interpretacja została poddana ponownej weryfikacji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej wobec jej niezgodności z prawem. Zarzucił wydanie jej z naruszeniem: - przepisów ordynacji podatkowej przez błędne rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, przekroczenie swobodnej oceny dowodów oraz tłumaczenie wątpliwości na niekorzyść podatnika, - błędną wykładnię art. 41 ust. 12 ustawy VAT i przyjęcie, że wykonywane czynności nie mieszczą się w pojęciu modernizacja, - art. 32 Konstytucji stanowiącego o równości wszystkich wobec prawa, przez wydanie w ciągu 23 dni odmiennej interpretacji indywidualnej, - art. 14 Europejskiej Konwencji Ochrony Praw Człowieka oraz Podstawowych wolności w zakresie równego traktowania i zakazu dyskryminacji podmiotów, - art. 14a O.p. stanowiącym o zapewnieniu przez Ministra Finansów jednolitego stosowania prawa podatkowego. Rozwijając zarzuty strona skarżąca w szczególności podkreśliła, iż organ nie wyjaśnił dlaczego wykonywane przez nią czynności nie wyczerpują pojęcia modernizacja użytego przez ustawodawcę w art. 41 ust. 12 ustawy VAT a przedstawiona przez wnioskodawcę argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 9 marca 2012 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Na pytanie Sądu pełnomocnik wnioskodawcy oświadczył, że powoływana przez niego interpretacja została zdjęta ze strony internetowej Ministerstwa Finansów i nie dysponuje jej treścią. Nadto odwołał się do uchylonych przepisów dotyczących podatku dochodowego z 2002 r., które zabudowę stałą wnęk klasyfikowały do wydatków podlegających odliczeniu w ramach tzw. ulgi remontowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 14b, art. 14 g i art. 14 h Ordynacji podatkowej w postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej - organ podatkowy nie prowadzi postępowania dowodowego mającego na ustalenie podatkowego stanu faktycznego, lecz opiera się w tym względzie na stanie faktycznym przedstawionym przez stronę i ocenie prawnej dokonanej przez wnioskodawcę. Organ ma jedynie potwierdzić albo zaprzeczyć prawidłowości oceny prawnej przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego. Także w obowiązująca procedura sądowo-administracyjna nie przewiduje przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie stanu faktycznego. Również należy wskazać, że do oceny przedstawionego przez stronę we wniosku zdarzenia przyszłego zastosowanie powinny znaleźć przepisy obowiązujące w dniu wydania zaskarżonej interpretacji czyli w dniu [...]. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że skarżąca rozpoczyna działalność gospodarczą m.in. w zakresie usług budowlanych – stała zabudowa wnęk w budynkach mieszkalnych – PKWiU 43.32.10.0 "Roboty instalacyjne stolarki budowlanej". Zabudowy nie da się przenosić w inne miejsce w związku ze stałym umocowaniem i dopasowaniem do indywidualnych wymiarów danej wnęki. Zabudowa będzie wykonywana z elementów dostarczonych przez innego producenta. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczy kwestii wysokości obowiązującej od 2011 r. stawki podatku od towarów i usług przy opodatkowaniu działalności gospodarczej w zakresie usług polegających na usługach zabudowy stałych szaf wnękowych w budynkach mieszkalnych objętych programem mieszkaniowym. Wnioskodawca twierdzi, że będzie miała zastosowanie stawka obniżona właściwa dla robót modernizacyjnych a organ, że podstawowa – dla robót instalacyjnych stolarki budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji. Powoływany przez stronę przepis art. 41 ust. 12 ustawy o VAT istotnie przewiduje stosowanie preferencyjnej stawki podatku do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodzić się należy jednak z Ministrem Finansów, że wykonywane przez Spółkę czynności nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionym w powołanym przepisie a szczególnie pojęciu modernizacji obiektu budowlanego. Przepisy dotyczące ulg podatkowych i stawek obniżonych należy traktować ściśle. Zasadnicza kwestia sporna związana jest z prawidłową wykładnią pojęcia "modernizacja", takim bowiem zbiorczym określeniem ustawodawca oznaczył czynności, do których stosuje się stawkę obniżoną w wysokości 8%, jeśli dotyczą obiektów budowlanych budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym. W ocenie Sądu, organ prawidłowo wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...) - art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Zgodnie z brzmieniem obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Art. 5a ustawy został dodany do ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 1 pkt 2 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku. I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%. Nie ma też wątpliwości co ustawodawca rozumie przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, ze względu na definicję zawartą w art. 41 ust. 12a ustawy VAT (obiekt budownictwa mieszkaniowego ujęty w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12) oraz art. 2 pkt 12 ustawy zawierający definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego (ujętego w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11) oraz zastrzeżenie z art. 41 ust. 2b ustawy o VAT. Przepisy ustawy o VAT nie definiują jednak pojęć wskazanych w art. 41 ust. 12, w tym pojęcia modernizacja. Trafnie zatem organ pomocniczo odwołał się w tym zakresie do przepisów prawa budowlanego. Zawartych w nim definicji nie należy jednak traktować jako definicji legalnych na użytek innych aktów normatywnych a w szczególności ustawy o podatku od towarów i usług. Dowodzi tego treść art. 3 ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), z której wynika, że definicje w nim zawarte zostały wprowadzone dla potrzeb tegoż aktu prawnego. W związku z tym, posługiwanie się tymi pojęciami nie powinno się odbywać poprzez ich dokładne recypowanie na grunt ustawy podatkowej, lecz winno mieć jedynie charakter pomocniczy przy dokonywaniu jej wykładni. Konieczne jest zatem odwołanie się zarówno do prawa budowlanego jak i językowego znaczenia użytych w art.41 ust.12 ustawy o VAT pojęć. Art. 3 prawa budowlanego zawiera definicje 18 pojęć używanych w ustawie, w tym "budowa" (art. 3 pkt 6), przebudowa" (pkt 7a), "roboty budowlane" (art. 3 pkt 7), "remont" (art. 3 pkt 8). Nie zawiera definicji pojęcia modernizacja i nie jest to bynajmniej przeoczenie (początkowo modernizacja występowała jako rodzaj budowy, a następnie robót budowlanych). Należy uznać, że pojęcia "przebudowa" oraz "remont" w sposób wystarczający i pełny określają sytuacje, w których mamy do czynienia z ulepszeniem już istniejącej substancji i posługiwanie się pojęciem "modernizacja" wprowadzałoby wyłącznie zbędny chaos terminologiczny. Innymi słowy potocznie rozumiana "modernizacja", w zależności od zakresu, będzie po prostu przebudową albo remontem. Pod pojęciem remontu należy bowiem rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym prac budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących jego bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się użycie wyrobów budowlanych innych niż w stanie pierwotnym. Natomiast, zgodnie z prawem budowlanym obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynek bowiem to nie tylko fundamenty, dach oraz przegrody budowlane, ale również instalacje oraz urządzenia techniczne w nim się znajdujące. Tym samym obiektem budowlanym jest budynek mieszkalny w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy VAT. W świetle powyższego nie sposób uznać, aby zabudowa wnęk lub drzwi przesuwnych zamykających ich trwałą zabudowę będąca przecież ze swej istoty zabudową "meblową" mogła być uznana za instalację lub urządzenie techniczne budynku. Ich montaż nie wymaga pozwolenia na budowę, mogą być w każdym czasie zdemontowane lub wymienione. Działania te nie są objęte zakresem pojęciowym robót budowlanych lub przebudowy w rozumieniu prawa budowlanego. Według Słownika języka polskiego modernizacja to "unowocześnianie, uwspółcześnianie czegoś" a potocznie to "unowocześnienie czegoś przez wymianę starych elementów na nowe lub wprowadzenie nowych form działania" (slowniki.gazeta.pl). Definicje te nie pozostają w sprzeczności z klasyfikacją czynności podatnika do PKWiU – roboty instalacyjne stolarki budowlanej. Mając na uwadze powyższe zgodzić się należy z Ministrem Finansów, że wykonywane przez stronę czynności nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionym w powołanym przepisie art. 41 ust.12 ustawy o VAT. Zdaniem Sądu opisane we wniosku strony czynności stałej zabudowy wnękowej z elementów wytworzonych przez innego wykonawcę na konkretny wymiar, podlegały obniżonej stawce VAT jedynie do 31 grudnia 2010 r. i to nie na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, lecz na podstawie § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jako "roboty budowlano-montażowe". Orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie jest jednolite i nie budzi wątpliwości, że tego rodzaju czynności, polegające na montażu m.in. parapetów, rolet, blatów, schodów, balustrad, bram wjazdowych, markiz itp. stanowią roboty budowlano-montażowe (por. wyrok NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 545/08, z dnia 17 kwietnia 2009 r., I FSK 284/08; wyrok z 20 listopada 2008 r. sygn. akt FSK 1512/07; podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt I FSK 1221/09, WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 9 czerwca 2009 r. oraz WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 17 marca 2009 r., I SA/Gd 920/08). Natomiast zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 246, poz.1649) obowiązującego od 1 stycznia do 5 kwietnia 2011 r. a następnie § 7 ust.1 rozporządzenia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8%, ale tylko i wyłącznie dla: 1) towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia; 2) robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 3) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2. Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 rozporządzenia). Analiza powołanych wyżej przepisów wykonawczych do ustawy o podatku od towarów i usług przewidujących zastosowanie obniżonej stawki VAT (8%) prowadzi do wniosku, iż zakres stosowania obniżonej stawki podatku uległ nie tylko znacznej zmianie przedmiotowej ale także znacznemu zawężeniu. Z listy usług objętych preferencyjną stawką usunięto bowiem roboty budowlano-montażowe dotyczące obiektów budownictwa mieszkaniowego. W konsekwencji czynności wykonywane przez stronę polegające na stałej zabudowie wnęk z dociętych na konkretny wymiar elementów trwale montowanych w budynku mieszkalnym lub drzwi przesuwnych zamykających te wnęki, które podlegały obniżonej stawce podatku VAT do 31 grudnia 2010 r., począwszy od 1 stycznia 2011 r. podlegają opodatkowaniu stawką 23%. Skład orzekający wskazuje ponadto, iż w identycznych sprawach dotyczących możliwości stosowania obniżonej 8 % stawki podatku od towarów i usług w 2011 r. w przypadku zabudowy szaf wnękowych wypowiedziało się już negatywnie w swych wyrokach cały szereg sądów administracyjnych (np. WSA w Poznaniu – sygn. akt I SA/Po 596/11 z dnia 29 grudnia 2011 r., WSA we Wrocławiu w dniu 20.09.2011 r., sygn. akt I SA/WR 1305/11; WSA w Rzeszowie w dni u 15.11.2011 r., sygn. akt I SA/Rz 672/11 czy WSA w Olsztynie w dniu 8.12.2011 r., sygn. akt I SA/Ol 674/11). Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma wydanie przez organ interpretacyjny w P. odmiennej interpretacji prawa podatkowego z racji, iż nie znana jest Sądowi jej treść (brak przedłożenia przez stronę, brak dostępu na stronie internetowej MF) a z wyjaśnień organu odwoławczego wynika, iż aktualnie podlega ona weryfikacji organu interpretacyjnego. Również odwoływanie się do przepisów obowiązujących przed akcesją nie może odnieść oczekiwanych przez stronę skutków. Mając na uwadze powyższe na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, pozycja 1270 ze zm.) skargę oddalono jako nieuzasadnioną