II SA/Rz 968/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Robert Sawuła /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. sprawy ze skargi I. P. na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły podstawowej I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia; II. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącej I. P. kwotę 574 zł /słownie: pięćset siedemdziesiąt cztery złote/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 968/11 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi I.P. jest zarządzenia Prezydenta Miasta [...] z 25.05.2011 r. nr [...] w sprawie odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] , skarżąca wnosi o stwierdzenie jego nieważności. W związku z zaskarżeniem w jednym piśmie dwóch aktów administracyjnych, a to uchwały Rady Miasta [...] nr [...] w sprawie utworzenia Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w [...] oraz w/w zarządzenia dokonano ich rozdzielenia, skargę na wymienione w skardze zarządzenie Prezydenta Miasta [...] zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Rz 968/11. Przedstawiając stan faktyczny sprawy I.P. wyjaśniła, że jest dyrektorem Szkoły Podstawowej (dalej: "SP") nr [...] w [...] na podstawie aktu powierzenia jej tego stanowiska zarządzeniem nr [...] Prezydenta Miasta [...] z 18.07.2007 r. Jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę, a kadencja jako dyrektora szkoły kończy się jej z dniem 31.08.2012 r. Powołaną na wstępie uchwałą z 22.02.2011 r., nr [...] połączono SP nr [...] w [...] z Przedszkolem Publicznym nr [...] w [...] tworząc Zespół Szkolno-Przedszkolny nr [...] w [...]. Pismem z 6.04.2011 r. Dyrektor Wydziału Edukacji Urzędu Miasta [...] zwrócił się do [...] Kuratora Oświaty z wnioskiem o zaopiniowanie odwołania dyrektorów 10 placówek, w tym skarżącej. Kurator oświaty w piśmie z 12.04.2011 r. wyraził w tym zakresie opinię pozytywną. W ocenie skarżącej wniosek do organu współdziałającego nie odpowiadać ma wymogom art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7.09.1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 ze zm., zwana dalej Uso), ponieważ z wnioskiem takim powinien wystąpić Prezydent Miasta [...] jako właściwy organ gminy, a Dyrektor Wydziału Edukacji Urzędu Miasta [...] nie miał mieć do tego umocowania. 15.04.2011 r. Prezydent Miasta [...] ogłosił konkurs na stanowisko Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...], który odbył się dnia 19.05.2011 r. Następnie zarządzeniem tego organu z 25.05.2011 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 1 pkt 1 Uso, I.P. została z dniem 31.08.2011 r. odwołana ze stanowiska Dyrektora SP nr [...] w [...]. W związku z powyższym w dniu 2.06.2011 r. wezwała Radę Miasta [...], w trybie art. 101 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.; dalej "Usg") do usunięcia naruszenia prawa, które nie zostało rozpatrzone pozytywnie. W dniu 21.06.2011 r. wezwanie takie skierowała też do Prezydenta Miasta [...], a to w związku z zarządzeniem tego organu z 25.05.2011 r., nr VI/171/2011. Powołując się na przepis art. 101 Usg skarżąca podaje, że źródłem jej naruszonego interesu prawnego w/w uchwałą likwidującą SP nr [...] w [...] jest fakt pełnienie funkcji dyrektora tej placówki, ponieważ skrócony zostanie okres pełnienia tej funkcji przed upływem kadencji. Zatem uchwała ingerować ma w jej prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, tj. ustawy o systemie oświaty, w szczególności w zakresie zasad odwoływania dyrektora, i przepisów prawa pracy oraz ingeruje w umowę o pracę. Interes ten w jej ocenie narusza również zarządzenie z 25.05.2011 r., nr [...], skoro powierzono jej funkcję dyrektora SP nr [...] w [...] na całą kadencję, a odwołano przed jej upływem. Źródłem interesu prawnego skarżącej mają być przepisy art. 36a i art. 38 Uso. Skarżąca zarzuca, że uchwała z 22.02.2011r., nr [...] jako akt prawa miejscowego nie została promulgowana, dlatego nie weszła skutecznie do obrotu prawnego. Pomimo zaniechania tego obowiązku na jej podstawie 15.04.2011 r. ogłoszono konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w [...]. W końcu na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso wydano zarządzenie z 25.05.2011 r., nr [...] odwołujące ją ze stanowiska dyrektora SP nr [...]. Zatem sama uchwała jak i podejmowane na jej podstawie przez Prezydenta Miasta [...] czynności ocenione zostały przez skarżącą jako nielegalne. Odnosząc się do odwołania jej ze stanowiska dyrektora SP nr [...] w [...] I.P. stwierdza, że przepisy art. 38 Uso zawierają zamknięty katalog przyczyn odwołania dyrektora z powierzonego stanowiska. W jej ocenie nie zachodziły żadne z przesłanek wymienionych w art. 38 ust. 1 pkt 1 Uso, nie miał miejsca również szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 38 ust.1 pkt 2 Uso. Okolicznością taką nie może być utworzenie nowej placówki na bazie dwóch dotychczas istniejących, ponieważ nie była to nadzwyczajna sytuacja, lecz zwykłe zmiany organizacyjne. Dodatkowo zarządzenie odwołujące ją ze stanowiska nie zawierało uzasadnienia, w którym wyjaśniono by owy szczególnie uzasadniony przypadek. Brak uzasadnienia tego aktu świadczyć ma zatem o jego dowolności. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie, oraz zasądzenie kosztów postępowania "według norm przepisanych". W motywach pisma wyjaśniono, że stanowisko organu w materii dotyczącej uchwały Rady Miasta [...] zawarto w odpowiedzi na skargę w sprawie II SA/Rz 823/11. W pierwszej kolejności organ zauważył, iż nie otrzymał zarządzenia Sądu o rozdzieleniu przedmiotu skargi oraz odrębnej kopii skargi, kwestionuje zobowiązanie go do udzielenia odpowiedzi na skargę w terminie 7 dni. Organ gminy eksponuje brak po stronie skarżącej legitymacji czynnej do wniesienia skargi, w jego ocenie skarżąca nie wskazała przepisu prawa, który stanowić mógłby źródło interesu prawego, który został naruszony zaskarżonym zarządzeniem. Organ przywołał pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19.01.2000 I SA 1670/99 (Lex nr 55015) w aspekcie posiadania legitymacji skargowej u mieszkańców gminy w kwestionowaniu aktu odwołania dyrektora szkoły, nie zaś u osoby odwoływanej, która może dochodzić swoich praw przed sądem pracy. Zakwestionowano też zarzut skarżącej o braku podstawy prawnej tego zarządzenia, ponieważ posiadać ma ono ją w uchwale z 22.02.2011 r., nr VII/117/20[...] 11. Samo odwołanie ze stanowiska nastąpiło w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso, po uzyskaniu pozytywnej opinii [...] Kuratora Oświaty. Prezydent Miasta [...] podkreślił, że odwołanie nie miało wpływu na stosunek pracy skarżącej nawiązany na podstawie mianowania. W trakcie rozprawy pełnomocnik skarżącej eksponowała brak uzasadnienia kwestionowanego zarządzenia o odwołaniu skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły, co powinno być traktowane analogicznie jak obowiązek uzasadnienia wypowiedzenia stosunku pracy. Pełnomocnik Prezydenta Miasta [...] podtrzymała wnioski zawarte w odpowiedzi na skargę, przedłożyła ponadto do akt sprawy kopię upoważnienia udzielonego przez Prezydenta Miasta [...] dla Dyrektora Wydziału Edukacji Urzędu Miasta [...] do podejmowania rozmaitych czynności imieniem organu w sprawach z zakresu oświaty. Wskazała, że skarżąca wszczęła postępowanie przed sądem pracy w sprawie odwołania jej ze stanowiska dyrektora szkoły. Wobec braku doręczenia odpowiedzi na skargę stronie skarżącej i niemożliwości ustosunkowania się do niej Sąd rozprawę odroczył zobowiązując pełnomocnika organu do uzupełnienia akt sprawy o kopie dokumentów z przeprowadzonego konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w [...]. W wyznaczonym terminie akta zostały uzupełnione o kopie dokumentów z przeprowadzonego konkursu, ponadto pełnomocnik skarżącej po doręczeniu mu przez organ odpowiedzi na skargę wniósł w sprawie pismo procesowe. W piśmie tym z 28.03.2012 r. zwalcza pogląd organu, jakoby skarżąca nie posiadała legitymacji do zaskarżenia zarządzenia odwołującego ją ze stanowiska dyrektora szkoły, powołując się w tym aspekcie na stanowiska prezentowane w judykaturze. Dodatkowo, także czerpiąc argumentację z dorobku judykatury, wywodzi o obowiązku organu uzasadnienia powodów odwołania. Z przekazanych Sądowi akt postępowania konkursowego wynika, że skarżąca uczestniczyła w konkursie na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w [...], uzyskała 3 głosy członków komisji, a jej konkurentka 6 głosów. W trakcie kolejnej rozprawy pełnomocnicy stron podtrzymali stanowiska, pełnomocnik organu raz jeszcze wnioskuje o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Dodatkowo wskazała, że prezydent miasta był upoważniony, w konsekwencji połączenia szkoły z przedszkolem, do odwołania skarżącej. Niewątpliwe jest także posiadanie upoważnienia do działania w imieniu prezydenta w kwestii współdziałania z kuratorem oświaty przez Dyrektora Wydziału Edukacji Urzędu Miasta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem skargi jest akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inny niż mający walor aktu prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 Ppsa). Sąd uwzględniając skargę na tego typu akt stwierdza nieważność tego aktu w całości lub w części albo stwierdza, że został on wydany z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jego nieważności (por. art. 147 § 1 Ppsa). W ocenie Sądu skarga jest uzasadniona. Podstawę do jej wniesienia przewiduje art. 101 Usg. Cyt. przepis stanowi m.in.: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego" (ust. 1), "Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił" (ust. 2), "Skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę" (ust. 2a). Niesporne jest, że skarżąca pismem z 21.06.2011 r. wezwała Prezydenta Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa, kwestionując zarządzenie tego organu z 25.05.2011 r. w sprawie odwołania jej ze stanowiska Dyrektora SP nr [...] w [...]. W efekcie tego wezwania Zastępca Prezydenta Miasta [...], przy czym nie wskazano, aby był umocowany do działania imieniem Prezydenta Miasta [...], pismem z 7.07.2011 r. powiadomił I.P., że podstawą jej odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły była uchwała Rady Miasta [...] w sprawie utworzenia zespołu szkolno-przedszkolnego. W tej sytuacji I.P. wniosła w dniu 29.07.2011 r. skargę w treści której zakwestionowała inkryminowane zarządzenie Prezydenta Miasta [...]. Uznać przeto należy, iż skarga została wniesiona po wyczerpaniu trybu, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 Usg. Niesporne jest także i to, że skargę wniosła we własnym imieniu, ponadto w tej sprawie nie orzekał uprzednio sąd administracyjny. Zdaniem Sądu skarżąca posiada legitymację do zaskarżenia zarządzenia organu gminy odwołującego ją ze stanowiska dyrektora szkoły przed upływem kadencji, albowiem ma w tym swój interes prawny. Źródłem tego interesu są przepisy Uso oraz fakt, że I.P. powierzono stanowisko dyrektora szkoły na określoną kadencję, a odwołano ją przed upływem tej kadencji. W myśl art. 36 ust.1 Uso "Szkołą lub placówką kieruje nauczyciel mianowany lub dyplomowany, któremu powierzono stanowisko dyrektora". Z kolei art. 36a Uso w ust. 1 stanowi, że "Stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę", zaś w ust. 13 iż "Stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza się na 5 lat szkolnych". W judykaturze ugruntowany jest pogląd, wedle którego odwołania dyrektora szkoły przez organ prowadzący jest formą zarządzania szkołą publiczną, następuje w formie zarządzenia organu gminy i ma charakter kompetencji władczej przysługującej temu organowi na podstawie przepisów prawa administracyjnego (Uso). Wprawdzie akt odwołania dyrektora szkoły wywołuje także skutki w sferze stosunków pracy, to samo odwołanie może być przedmiotem kwestionowania przed sądem administracyjnym, zaś ochrony w sferze skutków dotykających stosunków pracowniczych można dochodzić przed sądem pracy (por. uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów NSA z 16.12.1996 r. OPS 6/96, ONSA 1997, z. 2, poz. 48, wyrok NSA z 22.06.2005 r., I OSK 296/05, Lex nr 186659). Akt odwołujący daną osobę ze stanowiska dyrektora szkoły dotyka wprost jej uprawnień, mających swe źródło w przepisach prawa administracyjnego, z tego względu przyjąć należy, że taka osoba ma własny interes prawny do skarżenia do sądu administracyjnego aktu odwołującego ze stanowiska dyrektora szkoły (por. uzasadnienie wyroku NSA z 9.12.2008 r. I OSK 637/08, Lex nr 526646). Sąd nie podziela zatem wywodów zawartych w odpowiedzi na skargę odwołujących się do poglądu wyrażonego w wyroku NSA z 19.01.2000 r. I SA 1670/99, Lex nr 55015. Zakwestionowane skargą I. P. zarządzenie [...] Prezydenta Miasta [...] z 25.05.2011 r. w sprawie odwołania dyrektora SP nr [...] w [...] wydane zostało na podstawie art. 30 ust. 1 Usg oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso. Z treści tego zarządzenia wynika wyłącznie, że prezydent miasta z dniem 31.08.2011 r. odwołuje Panią I.P. ze stanowiska dyrektora SP nr [...] w [...] (§ 1) oraz, że zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania (§ 2). Powołany art. 30 ust. 1 Usg stanowi, że wójt gminy wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa. Z kolei art. 38 Uso stanowi, że: "Organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce: 1) odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie: a) złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, b) ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli - bez wypowiedzenia, c) złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 2a; 2) w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia" (ust.1) oraz, że "Opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wystąpienia organu, o którym mowa w ust. 1. Niewydanie opinii w tym terminie jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej" (ust. 2). Niesporne jest, że [...] Kurator Oświaty wyraził pozytywną opinię w sprawie odwołania m.in. I.P. ze stanowiska dyrektora SP nr [...] w [...], wypada jednak zauważyć, że jak wynika z akt administracyjnych przekazanych Sądowi (a Sąd orzeka w sprawie właśnie na podstawie akt – art. 133 § 1 Ppsa) ani pismo Dyrektora Wydziału Edukacji Urzędu Miasta [...] z 6.04.2011 r., ani stanowisko kuratora z 12.04.2011 r. nie podlegały doręczaniu zainteresowanym dyrektorom palcówek oświatowych, w tym i samej skarżącej. Główną oś sporu między stronami stanowi motyw odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły podstawowej, a w szczególności brak uzasadnienia zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta [...]. Odwołanie na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso następować ma na podstawie "innych szczególnie uzasadnionych przypadków", których ustawa ta nie definiuje. Daje to organowi prowadzącemu pewną swobodę, która nie może jednak oznaczać całkowitej dowolności, skoro wkracza w stabilność wykonywania funkcji dyrektora szkoły, któremu powierzono jej wykonywania na czas kadencji. Zdaniem Sądu, choć cyt. przepis nie przewiduje tego wprost, organ gminy odwołujący dyrektora szkoły na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso winien zarządzenie swe uzasadnić, skoro w przepisie tym posłużono się tzw. "pojęciami nieostrymi". Podzielić w tym aspekcie należy pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku NSA z 4.01.2010 r. I OSK 831/09 (Lex nr 595564), że przy stosowaniu pojęć nieostrych organ nie działa w granicach uznania administracyjnego, lecz w oparciu o ustalone fakty wypełnia je treścią wskazującą na sposób rozumienia określonego pojęcia. Uznanie administracyjne jest prawnie dopuszczalną przez przepis prawa materialnego możliwością alternatywnego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zgodnie z celem danej ustawy. Nie jest to jednak to samo, co nadanie treści pojęciom niedookreślonym przez ustalenie stanu faktycznego i konkluzje wynikające z tych ustaleń. Gdy w sprawie występują niedookreślone przesłanki podjęcia decyzji, to uzasadnienie powodów przyjęcia przez organ stosujący prawo danego rozumienia określonego pojęcia musi być bardzo szczegółowe, pełne i przekonujące. Proces ustalania treści pojęcia podlega pełnej kontroli poprawności metodologicznej i merytorycznej. Organ stosujący prawo jest zobowiązany do udowodnienia poprawności przyjętego przez siebie rozumienia danego pojęcia i przedstawienia argumentów przemawiających za przyjęciem określonego sposobu rozumowania. Tymczasem zaskarżone zarządzenie nie posiada jakiegokolwiek uzasadnienia. W judykaturze prezentowano ponadto pogląd, który Sąd ten podziela, wedle którego w uzasadnieniu zarządzenia organ winien zaprezentować sposób rozumienia zwrotu "szczególnie uzasadniony przypadek" pamiętając, że należy go interpretować wąsko, jako wyjątek od zasady pełnienia funkcji przez osobę powołaną wykonalnym aktem (por. wyrok NSA z 18.04.2008 r. I OSK 86/08, Lex nr 470925). Obowiązek sporządzenia uzasadnienia zarządzenia wydanego na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso oznacza również, że zarządzenie podlega doręczeniu dyrektorowi szkoły łącznie z uzasadnieniem (tak również wyrok NSA z 12.08.2010 r. I OSK 817/10, Lex nr 737512). Zaskarżone zarządzenie nie posiada żadnego uzasadnienia, motywów dla których prezydent miasta uznał, że zachodzą szczególnie uzasadnione przypadki pozwalające odwołać dyrektora szkoły przed upływem kadencji. Braku tego nie uzupełnia w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Zastępca Prezydenta Miasta [...], informujący w piśmie z 7.07.2011 r. (k. 37 akt sądowych), że spełnienia przesłanki z art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso upatruje w fakcie połączenia dwóch placówek oświatowych. W ocenie Sądu skarżąca ma interes prawny w tym, aby dysponować zarządzeniem w przedmiocie odwołania, z którego wynikać ma, jakie powody organ gminy uznał za szczególnie uzasadnione przypadki, mające uzasadniać odwołanie jej ze stanowiska dyrektora szkoły. Sąd wskazuje, że w praktyce często zdarza się, iż za takowe okoliczności uznają np. naruszenia prawa i nieprawidłowości w działalności dyrektora szkoły. Odwoływany dyrektor ma zatem interes, aby pojęcie niedookreślone użyte w cyt. przepisie zostało jednoznacznie przez organ gminy zwerbalizowane. Przyczyn dla oceny wadliwości zaskarżonego zarządzenia prezydenta miasta poprzez brak jego uzasadnienia Sąd upatruje ponadto w standardach, jakim powinna odpowiadać działalność administracji publicznej w państwie – członku Wspólnot Europejskich. W rezolucji Komitetu Ministrów Rady Europy nr (77) 31 z 28.09.1977 r. o ochronie jednostki w sprawach rozstrzyganych aktami organów administracji zdefiniowano elementarne wymagania stawiane administracji w jej stosunkach z jednostką. Do tych standardów zaliczono m.in. obowiązek uzasadnienia podjętego aktu. Choć powyższej rezolucji, jak i innym rezolucjom i deklaracjom z kręgu tzw. europejskiego sof-law nie można przypisać waloru formalnie obowiązującego prawa, to jednak państwa będące członkami Rady Europy, dążyć powinny do ich pełnej realizacji (por. Z. Kmieciak, Ogólne zasady prawa i postępowania administracyjnego, Warszawa 2000, s. 30-31). Z powyższych względów orzeczono na podstawie art. 147 § 1 Ppsa. Reasumując: w razie uprawomocnienia się wyroku Prezydent Miasta [...] rozważy podjęcie wydania zarządzenia w przedmiocie odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły podając przyczyny takiego zarządzenia, doręczając je I.P. Brak ich sformułowania w zaskarżonym zarządzeniu z 25.05.2011 r. czyni przedwczesnym rozważania Sądu, czy fakt utworzenia zespołu szkolno-przedszkolnego, następnie przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora tego zespołu, wyczerpuje przesłanki określone w art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso dla odwołania tego dyrektora placówki oświatowo-wychowawczej, która weszła w skład w/w zespołu, a który nie wygrał konkursu na dyrektora zespołu. Z uwagi na to, że zaskarżone zarządzenie wywołało już skutki w nim wskazane za bezprzedmiotowe uznano opatrywanie wyroku klauzulą ochrony tymczasowej z art. 152 Ppsa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa.