IV SA/Gl 14/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Prezydent Miasta W., decyzją z dnia [...]r. nr [...] odmówił T.P. przyznania prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla osoby uprawnionej G.M.D.F., w okresie od 01 października 2011 r. do 30 września 2012 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że na dochód trzyosobowej rodziny składa się dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych uzyskany w roku 2010 przez T.P. w wysokości 17.297,98 zł (po odliczeniu należnego podatku, składek na ubezpieczenie zdrowotne i składek na ubezpieczenie społeczne), kwota alimentów na rzecz córki K.P. w wysokości 7.200,00 zł, kwota alimentów na rzecz córki G.M.D.F. (liczona od dnia wyroku do momentu złożenia przez stronę wniosku o dochodzenie alimentów w trybie Konwencji nowojorskiej w Sądzie Okręgowym w G.) w wysokości 8.000,00 zł oraz dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 2.369,08 zł. Łączny dochód rodziny za rok 2010 wyniósł 34.867,06 zł, a miesięczny dochód na osobę w rodzinie wyniósł 968,53 zł. Kwota dochodu na osobę w rodzinie przekracza próg dochodowy, o którym mowa w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów kwalifikujący do otrzymania świadczenia z funduszu alimentacyjnego, tj. kwotę 725,00 zł. W od tej decyzji odwołanie wniosła strona wyrażając niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. Strona podała, że od miesiąca marca 2011 r. do miesiąca września 2011 r. otrzymywała świadczenie z funduszu alimentacyjnego na córkę G. w wysokości 500,00 zł miesięcznie, a złożony ponowny wniosek został rozpatrzony negatywnie. Stwierdziła, że w ubiegłym roku jej dochody były nieco wyższe, bo pracowała w każda "możliwą nadgodzinę". Obecnie nie ma już takich możliwości i jej wynagrodzenie to 1.100,00 zł netto, a nawet mniej oraz alimenty na starszą córkę K. w wysokości 600,00 zł miesięcznie. Dochody te nie pozwalają jej na zaspokojenie córkom podstawowych potrzeb. Podała, ze młodsza córka G. uczęszcza do przedszkola, opłata wynosi 200,00 zł miesięcznie, poza innymi związanymi z tym wydatkami, jest alergikiem, często choruje, koszty leczenia wynoszą jednorazowo 200,00 zł a nawet więcej. Starsza córka uczęszcza do II klasy Liceum Ogólnokształcącego w W. oraz do PSM w R., co również wiąże się z kosztami. Do tego należy dodać opłaty za energię elektryczną, wodę, gaz, telefon, Internet, opał, wyżywienie, odzież, lekarstwa, zakup paliwa. Strona zaznaczyła, ze w 2007 r. matka podarowała jej dom i pole, którego nie uprawia, a organ dolicza jej z tego tytułu dochody w kwocie ponad 200,00 zł miesięcznie, których nie ma. Wskazała, ze samotnie wychowuje dwójkę dzieci, zarabia "najniższą krajową" i wniosła o pozytywne rozpatrzenie wniosku. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną m.in. na podstawie art. 138 § l pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...]r. T.P. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla uprawnionej G.D. F. Do wniosku załączyła wymagane dokumenty w tym: wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w W. z dnia [...]r., sygn. akt [...] zasądzający od pozwanego F.D.F. na rzecz małoletniej G.D.F. alimenty w kwocie po 2000,00 zł miesięcznie począwszy od dnia 01 kwietnia 2008 r., informację Sądu Okręgowego w G. z dnia [...]r. Adm. [...], iż wniosek o dochodzenie alimentów w trybie Konwencji nowojorskiej na rzecz G.M.D.F. od zobowiązanego D.F.F. mającego przebywać we Włoszech, który wpłynął do sądu w dniu 05 listopada 2010 r., wysłany został do właściwego organu zagranicznego w dniu 22 marca 2011 r. Wniosek został uzupełniony o wymagane przez organ zagraniczny dokumenty przy piśmie z dnia 02 sierpnia 2011 r. W informacji zaznaczono, że zgodnie z oświadczeniem matki wierzycielki - T.P., alimenty od zobowiązanego w 2010 r. oraz dotychczas w 2011 r. (w tym w miesiącach: maj, czerwiec i lipiec 2011 r.) nie wpłynęły, wobec czego postępowanie na dzień dzisiejszy jest bezskuteczne. Strona dołączyła też zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w W. o dochodzie uzyskanym w roku 2010. W dniu 08 września 2011 r. złożyła oświadczenie o dochodzie niepodlegającym opodatkowaniu uzyskanym w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy z tytułu alimentów na córkę K.P. w kwocie 7.200,00 zł oraz gospodarstwa rolnego (1,04 ha przeliczeniowych) w wysokości 2.369,12 zł oraz oświadczenie, że w roku 2010 nie otrzymała alimentów od dłużnika F.D.F. na rzecz córki G. Kolegium podniosło, że w myśl art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 07 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7, z późn.zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o osobie uprawnionej -oznacza to osobę uprawnioną do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd jeżeli egzekucja okazała się bezskuteczna. Wskazano, że zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 2 w/w ustawy za bezskuteczną egzekucję uważa się niemożność wszczęcia lub prowadzenia egzekucji alimentów przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu przebywającemu poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, w szczególności z powodu: a) braku podstawy prawnej do podjęcia czynności zmierzających do wykonania tytułu wykonawczego w miejscu zamieszkania dłużnika, b) braku możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika alimentacyjnego za granicą. Sąd Okręgowy w G. w swojej informacji z dnia 25 sierpnia 2011 r. podał, że wg oświadczenia matki wierzycielki - T.P. alimenty od zobowiązanego w 2010 r. oraz w roku 2011 (w tym w miesiącach: maj, czerwiec i lipiec 2011 r.) na dzień sporządzenia niniejszej informacji nie wpłynęły, zatem postępowanie było bezskuteczne. Podkreślono, że zgodnie z art. 9 ust. 2 w/w ustawy, świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł. Wskazano, że w art. 2 pkt 5 tejże ustawy ustawodawca postanowił, iż ilekroć w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów jest mowa o dochodzie rodziny -oznacza to dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Z kolei art. 3 pkt 1 lit.a ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.) wynika, że o ile w ustawie jest mowa o dochodzie, oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne nie zaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast wg pkt 2 tegoż artykułu dochód rodziny oznacza to przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Ponadto dochód stanowią inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym: alimenty na rzecz dzieci (art. 3 pkt 1 lit. c tiret 14) oraz dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego (art. 3 pkt 1 lit. c tiret 23). Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w obwieszczeniu z dnia 23 września 2011 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego ogłosił, iż przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił w 2010 r. kwotę 2.278,00 zł (M.P. z 2011 r. Nr 87, poz. 917). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że organ pierwszej instancji nieprawidłowo doliczył do dochodu rodziny T.P. w 2010 r. kwotę 8.000,00 zł, jako alimenty na córkę G.D.F. za okres od dnia 12 sierpnia 2010 r., tj. od dnia wyroku Sądu Rejonowego w W., którym zasądzono alimenty od pozwanego F.D.F. na rzecz małoletniej G.D.F. w kwocie po 2.000,00 zł miesięcznie, do dnia złożenia przez T.P. wniosku w Sądzie Okręgowym w G., tj. w dniu 05 listopada 2010 r. o dochodzenie alimentów w trybie Konwencji nowojorskiej. Z informacji Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 sierpnia 2011 r. wynika bowiem, że strona tych alimentów w 2010 r. nie otrzymała, nie otrzymała także żadnej kwoty alimentów od ojca dziecka F.D.F. do dnia sporządzenia przez Sąd powyższej informacji (postępowanie było bezskuteczne). Również strona w swoim oświadczeniu z dnia 08 września 2011 r., pouczona o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy, podała, że w 2010 r. nie otrzymała alimentów od F.D.F. na rzecz córki G. W związku z powyższym Kolegium dokonało przeliczenia dochodu rodziny za 2010 r. i ustaliło, co następuje: dochód wykazany w zaświadczeniu z urzędu skarbowego - 22.394,07 zł pomniejszony o: należny podatek - 0,00 zł, składki na ubezpieczenie społeczne - 3.253,27 zł, składki na ubezpieczenie zdrowotne -1.842,82 zł wyniósł 17.297.98 zł.. Po doliczeniu do tej kwoty, dochodu z 1 ha przeliczeniowego gospodarstwa rolnego -2.369,12 zł (2.278 zł x 1,04 ha -dochód ten wlicza się niezależnie od tego czy rola jest uprawiana), kwoty alimentów otrzymanych w 2010 r. na córkę K.P. -7.200,00 zł, łączny dochód rodziny w 2010 r. wyniósł 26.867.10 zł. a przeciętny miesięczny dochód 2.238,92 zł, co daje w przeliczeniu na osobę dochód w wysokości 746,31 zł. Dochód na osobę w rodzinie przekroczył kwotę uprawniającą do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, tj. kwotę 725,00 zł. Jednocześnie Kolegium poinformowało stronę, iż stosownie do przepisu art. 2 pkt 17 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, utrata dochodu oznacza to utratę dochodu spowodowaną: a) uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego, b) utratą prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych, c) utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, d) utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem renty przyznanej rolnikom w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego, e) wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej. Stąd też wynika, iż obniżenie wynagrodzenia, w sytuacji gdy strona nadal jest zatrudniona w tym samym zakładzie pracy, nie może być traktowane jako utrata dochodu. Reasumując Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że skoro dochód rodziny uzyskany w 2010 r. w przeliczeniu na osobę wyniósł 746,31 zł i przekroczył kwotę 725,00 zł uprawniającą do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, to tym samym stronie nie przysługuje prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego na córkę G.D.F. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca T.P. zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie przepisu art. 3 pkt 1 lit. c tiret 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez błędną jego wykładnię oraz naruszenie przepisu art. 9 ust. 7 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów przez jego zastosowanie w sytuacji kiedy nie powinien być zastosowany. Skarżąca wskazała, iż organ I i II instancji ustalił jej dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości wskazanej w obwieszczeniu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sytuacji kiedy nie uzyskuje w rzeczywistości dochodu z gospodarstwa rolnego. Tym samym ustalenie dochodu z gospodarstwa rolnego nie znajduje podstaw , prawnych. Skarżąca wskazała, że przedmiotowej nieruchomości rolnej nie wykorzystuje w jakikolwiek sposób przynoszący dochód. Leży ona odłogiem, a ona ponosi tylko koszty wycięcia rosnących na niej traw. Na dowód powyższego załączyła do skargi 5 zdjęć nieruchomości rolnej. W świetle powyższego zdaniem skarżącej skarga jest konieczna i uzasadniona. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy powołał się na argumentację analogiczną do zawartej w uzasadnieniu swej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony i im podobnych. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wykazała bowiem, że decyzja zapadła na skutek przeprowadzenia poprawnych rozważań faktycznych i prawnych, które znalazły dostateczny wyraz w jej motywach. Orzeczenie odpowiada prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury. Przedmiotem wnioskowanego przez skarżąca T.P. świadczenia było przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego uregulowanego w art. 9 następnych ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2007 r. Nr 192, poz. 1378), dalej zwany ustawą o pomocy.... Zgodnie więc z treścią art. 9 ust. 1 i 2 omawianej ustawy, świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł. Według przepisu art. 2 pkt. 4 i 5 ustawy jest mowa o dochodzie, co oznacza dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Z kolei dochód rodzinny to dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie treścią art. 3 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992) ilekroć jest mowa w ustawie o dochodzie oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast wg pkt 2 tegoż artykułu dochód rodziny oznacza to przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Ponadto dochód stanowią inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym: alimenty na rzecz dzieci (art. 3 pkt 1 lit. c tiret 14) oraz dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego (art. 3 pkt 1 lit. c tiret 23). Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w obwieszczeniu z dnia 23 września 2011 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego ogłosił, iż przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił w 2010 r. kwotę 2.278,00 zł (M.P. z 2011 r. Nr 87, poz. 917). W oparciu o ustalony w tej sprawie stan faktyczny należało odnotować, że w rodzinie skarżącej znajduje się jedna osoba uprawniona w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy o pomocy..., tj. córka G.M.D.F. Z wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy w W. w dniu [...]r. , sygn. akt [...] wynika, że F.D.F. został zobowiązany do płacenia alimentów na rzecz córki G.M.D.F. w kwocie po 2000,00 zł miesięcznie. Z kolei jak wynika z zaświadczenia Sądu Okręgowego w G. z dnia [...]r. Adm. [...], iż wniosek o dochodzenie alimentów w trybie Konwencji nowojorskiej na rzecz G.M.D.F. od zobowiązanego D.F.F. mającego przebywać we Włoszech, który wpłynął do sądu w dniu 05 listopada 2010 r., wysłany został do właściwego organu zagranicznego w dniu 22 marca 2011 r. Wniosek został uzupełniony o wymagane przez organ zagraniczny dokumenty przy piśmie z dnia 02 sierpnia 2011 r. W informacji zaznaczono, że zgodnie z oświadczeniem matki wierzycielki - T.P., alimenty od zobowiązanego w 2010 r. oraz dotychczas w 2011 r. (w tym w miesiącach: maj, czerwiec i lipiec 2011 r.) nie wpłynęły, wobec czego postępowanie na dzień dzisiejszy jest bezskuteczne. Kolejnym elementem warunkującym przyznanie zaliczki alimentacyjnej jest dochód rodziny, w której znajdują się osoby uprawnione. W przedmiotowej sprawie z dokumentów dołączonych do wniosku jednoznacznie wynika, że dochód rodziny za rok 2010 r. wykazany w zaświadczeniu z urzędu skarbowego - 22.394,07 zł pomniejszony o: należny podatek - 0,00 zł, składki na ubezpieczenie społeczne - 3.253,27 zł, składki na ubezpieczenie zdrowotne -1.842,82 zł wyniósł 17.297.98 zł.. Po doliczeniu do tej kwoty, dochodu z 1 ha przeliczeniowego gospodarstwa rolnego -2.369,12 zł (2.278 zł x 1,04 ha), kwoty alimentów otrzymanych w 2010 r. na córkę K.P. -7.200,00 zł, łączny dochód rodziny w 2010 r. wyniósł 26.867.10 zł. a przeciętny miesięczny dochód 2.238,92 zł, co daje w przeliczeniu na osobę dochód w wysokości 746,31 zł. Dochód na osobę w rodzinie przekroczył kwotę uprawniającą do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, tj. kwotę 725,00 zł. Tym samym należy stwierdzić, iż strona nie spełnia kryterium dochodowego do przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego i organy obydwu instancji prawidłowo postąpiły odmawiając rzeczonego świadczenia. Nie można tym samym podzielić poglądu przedstawionego przez skarżącą, iż sytuacja materialna jej rodziny predestynuje ją do przyznania świadczenia alimentacyjnego. Sąd również nie podzielił stanowiska skarżącej, iż do dochodu rodziny nie powinno się wliczać dochodu z gospodarstwa rolnego, gdyż faktycznie nie osiąga z tego tytułu dochodów. Istotnym tu jest, że bez znaczenia dla sposobu ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego skarżącej pozostawała podnoszona przez nią okoliczność, że faktycznie nie uzyskuje z niego dochodu. Ze stanowiskiem skarżącej nie można się zgodzić. Samo bowiem posiadanie gospodarstwa rolnego powoduje, że organ wydający decyzję w przedmiocie przyznania zaliczki alimentacyjnej winien, obliczając dochód rodziny w przeliczeniu na osobę, uwzględnić fakt posiadania gospodarstwa rolnego stosując wyliczenie przewidziane w art. 5 ust. 8 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym z gospodarstwa rolnego, w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych, utrzymuje się także ten, kto włada nim na podstawie tytułu prawnego pozwalającego na oddanie tego gospodarstwa w posiadanie zależne, tj. w dzierżawę lub użytkowanie. Jak wielokrotnie wskazywano art. 5 ust. 8 ustawy o świadczeniach rodzinnych zawiera jedynie założenie, że kwota wynikająca z przewidzianego prawem wyliczenia jest dochodem miesięcznym przyjmowanym przy ustalaniu prawa do zasiłku rodzinnego. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2009r., sygn. akt I OSK 3/09; z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 321/07, LEX nr 401679, z dnia 15 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 50/08; z dnia 23 czerwca 2009r., sygn. akt I OSK 1290/08; z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1651/09, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Organy administracji prawidłowo zatem uznały, że do dochodu skarżącej należało doliczyć dochód osiągnięty w 2010 roku z gospodarstwa rolnego wyliczony według zasad określonych w art. 5 ust. 8, 8a i 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności sprawy - zdaniem Sądu - skarga nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na cytowane na wstępie uregulowania ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organy odwoławczy rozpatrując niniejszą sprawę nie dopuścił się naruszenia przepisów zarówno postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż prawidłowo ocenił zaistniały stan faktyczny, jak i przy jego ocenie, nie naruszył przepisów prawa, które miały zastosowanie w sprawie. Zatem zaskarżona decyzja została wydana w wyniku właściwej oceny materiałów sprawy i prawidłowych rozważań prawnych. Mając na uwadze przytoczone na wstępie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a wobec tego została oddalona na podstawie art. 151 tej ustawy.