VII SA/Wa 1562/11

25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.), Protokolant ref. staż. Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. na R. W. z H. oraz O. D. P. [...] K. w B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu skargę oddala. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz 144 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku S. na R. W. z H. oraz O. Dz. P. [...] K. w B. (zwanego dalej Stowarzyszeniem) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie sprawy: Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Starosta P. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę P.P.U.i.H. "A." Sp. z o.o. z siedzibą w P. "C. A. W." - obiekty [...] i [...] na terenie działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...] położonych przy ul. S./Nad Jeziorem w B., gm. T. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Wojewoda W. po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę - stwierdził nieważność wskazanej decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. Odwołanie od decyzji Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r. wniosła PPUiH A. Sp. z o.o., a pismem z dnia 9 lutego 2011 r. Stowarzyszenie zwróciło się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu odwoławczym. Decyzją z [...] kwietnia 2011r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości zaskarżoną decyzję i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z [...]listopada 2009r. Postanowieniem z dnia [...]marca 2011 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) przepisu art. 31 K.p.a. stanowiącego podstawę dopuszczenia do udziału w postępowaniu dotyczącym innej osoby organizacji społecznej nie stosuje się w postępowaniach w sprawie pozwolenia na budowę. Wskazał także, że wyjątek od tej reguły przewiduje dodany przez art. 140 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm. dalej: ustawa środowiskowa) - art. 28 ust. 4 Prawa budowlanego stanowiący, że przepis art. 28 ust. 3 Prawa budowlanego nie znajduje zastosowania w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, jeśli postępowanie to wymaga udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy środowiskowej. Wówczas, jak podkreślił organ należy stosować art. 44 ustawy środowiskowej, który w ust. 1 stanowi, że organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony. Organ zwrócił także uwagę na orzecznictwo sądowoadministracyjne, w tym na stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 stycznia 2011 r., o sygn. akt II OSK 132/10, zgodnie z którym "przepis art. 28 ust. 3 Prawa budowlanego stanowi, że art. 31 Kpa nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis ten ma zastosowanie także w postępowaniu z wniosku o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę. Należy bowiem mieć na względzie, że przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie nadzwyczajnym - np., w trybie wznowienia postępowania, czy trybie stwierdzenia nieważności - jest decyzja, która zapadła w postępowaniu zwykłym. Nie ulega zatem najmniejszej wątpliwości, że w postępowaniu, w którym rozpoznaje się, czy zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, nie można abstrahować od przedmiotu tej decyzji (...)". Wskazując na art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy środowiskowej oraz § 1 Statutu Stowarzyszenia organ wywiódł, że Stowarzyszenie jest organizacją ekologiczną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 powołanej ustawy środowiskowej. Podkreślił także, że na gruncie obowiązującego stanu prawnego katalog spraw, w których udział społeczeństwa musi być zagwarantowany, został określony bardzo precyzyjnie. Postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa jest bowiem tylko takie postępowanie, co do którego wymóg zapewnienia udziału społeczeństwa jest przewidziany konkretnym przepisem administracyjnego prawa materialnego. Brak takiej regulacji jest więc równoznaczny zdaniem organu z zaliczeniem określonego postępowania do grupy spraw niewymagających udziału społeczeństwa. Organ wskazując na przepisy art. 61 ust. 1, art. 88 ust. 1 oraz art. 90 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej wywiódł, że w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę udział społeczeństwa jest wymagany wyłącznie w przypadku postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli konieczność przeprowadzenia takiej oceny została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz w przypadku ponownego przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, która jest dokonywana na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia lub, gdy we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W przedmiotowej sprawie, jak podkreślił organ, nie przeprowadzono oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ani konieczność przeprowadzania takiego postępowania w ramach postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę nie została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Oznacza to zdaniem organu, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji nie jest postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa, a tym samym art. 31 § 1 K.p.a. nie znajduje w nim zastosowania. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Stowarzyszenie zarzuciło zaskarżonemu postanowieniu nieuwzględnienie wyjątku z art. 28 ust. 3 Prawa budowlanego, tj. zawartego w ust. 4 powołanego przepisu stanowiącego podstawę dopuszczenia do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę organizacji ekologicznych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując ponownie wniosek Stowarzyszenia powtórzył argumentację zawartą we własnym postanowieniu z dnia [...]marca 2011 r. podkreślając, że z przepisów art. 88 ust. 1 i art. 90 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej wynika, że w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę udział społeczeństwa jest wymagany wyłącznie w przypadku ponownego przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, która jest dokonywana w ściśle określonych przypadkach. Wskazując na art. 61 ust. 1 pkt 2 i art. 88 ust.1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy środowiskowej organ wyjaśnił także, że ponowną ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, przeprowadza się jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona po pierwsze przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a po drugie na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, złożony do organu właściwego do wydania decyzji lub jeżeli organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca - organ wywiódł, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji nie jest postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa, a tym samym art. 31 § 1 Kpa nie znajduje w nim zastosowania. Dodał także, że postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r. zostało zakończone w dniu [...]kwietnia 2011 r., co uniemożliwia na obecnym etapie uwzględnienie wniosku Stowarzyszenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2011 r. Stowarzyszenie na S. na R. W. z H. (zwane dalej skarżącym, skarżącym Stowarzyszeniem) podniosło, że wbrew twierdzeniom organu przepisy prawa wymagały w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, otwierającej organizacjom ekologicznym możliwość uczestniczenia w tym postępowaniu na prawach strony. Skarżący dodał także, że brak oceny oddziaływania na środowisko stanowił podstawową przesłankę dla Wojewody W. do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. Podkreślił, że decyzję Wojewody uznaje za słuszną i zamierza jej bronić w dalszym postępowaniu. Z uwagi na powyższe wniósł o wydanie postanowienia, które pozwoli rozstrzygnąć spór przed Sądem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. W piśmie procesowym z dnia 23 stycznia 2012 r. uczestnik postępowania - PPUiH A. Sp. z o.o. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga skarżącego Stowarzyszenia nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r., jak i poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2011 r. - nie naruszają przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie istota sporu pomiędzy stronami dotyczy kwestii możliwości udziału skarżącego stowarzyszenia w postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzającej nieważność decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę określonej inwestycji. W ocenie skarżącego w realiach niniejszej sprawy zachodzi przypadek umożliwiający jej udział na prawach strony jako organizacji ekologicznej w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Uprawnienie to skarżące Stowarzyszenie wywodzi z konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, której brak jak Stowarzyszenie podkreślało, stanowił podstawę stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego konsekwentnie twierdzi, że w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę zakończonym decyzją Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. nie zachodził przypadek wymagający udziału społeczeństwa, a w konsekwencji otwierający organizacjom ekologicznym możliwość uczestniczenia w tym postępowaniu na prawach strony. Wyrazem takiego stanowiska organu było wydanie w dniu [...] kwietnia 2011 r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji uchylającej w całości decyzję Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzającej nieważność decyzji w sprawie wydania pozwolenia na budowę i odmawiającej stwierdzenia nieważności tych decyzji. Niezależnie od powyższego, organ powołując się na stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt li OSK 132/10 stwierdził, że przepis ari. 28 ust. 3 Prawa budowlanego wyłączający stosowanie w postępowaniach w sprawie pozwolenia na budowę art. 31 K.p.a. stanowiącego podstawę m. in. do żądania dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu dotyczącym innej osoby ma zastosowanie także w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Zdaniem Sądu racja leży po stronie organu, jako że w rozpoznawanej sprawie nie występuje sytuacja umożliwiająca dopuszczenie organizacji społecznej na zasadzie wyjątku do udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Na wstępie należy zauważyć, że postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. poprzedzające wydanie zaskarżonego postanowienia tego organu z dnia [...] maja 2011 r. zawiera błędne pouczenie co do przysługującego stronie środka zaskarżenia. Mianowicie organ powołując się na art. 127 § 3 K.p.a. pouczył stronę o możliwości złożenia w terminie 14 dni od daty doręczenia postanowienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sytuacji gdy § 2 zdanie. 2 art. 31 K.p.a. sianowi, że na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie, co oznacza, że w tej sytuacji termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynosił 7 dni. Skarżące stowarzyszenie, wbrew terminowi ustawowemu, lecz zgodnie z treścią pouczenia wniosło o ponowne rozpatrzenie sprawy dziesiątego dnia licząc od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...] marca 2011 r. Mając na względzie rozbieżności w orzecznictwie (vide: postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 2355/11 oraz wyrok NSA z dnia 20 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 840/10) odnośnie stosowania przepisu art. 112 K.p.a. statuującego zasadę, że błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stanął na stanowisku, że merytoryczne rozpoznanie wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy nie narusza w sposób rażący prawa, skoro w judykaturze panuje niezgodność co do wykładni cytowanego wyżej przepisu art. 112 K.p.a. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem rażące naruszenie prawa zachodzi w przypadku naruszenia przepisu, którego treść bez żadnych wątpliwości interpretacyjnych może być ustalona w bezpośrednim rozumieniu, a naruszenie jest oczywiste i wyraźne. Istotne dla rażącego naruszenia prawa jest bowiem to, że treść aktu pozostaje w jawnej sprzeczności z treścią przepisu przez proste zestawienie ich ze sobą. Odmienna wykładnia konkretnego przepisu prawa, choćby następnie okazała się błędną, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, a tym samym nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji. Już sam fakt istnienia kilku różnych wykładni przepisów prawa może sugerować, że nie mamy do czynienia z zaistnieniem przesłanki rażącego ich naruszenia (por. wyrok NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II GSK 1061/08, z dnia 3 listopada 2011 r" sygn. akt I OSK 867/10, z dnia 2 lipca 2009r" sygn. akt II FSK 217/09). Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia z dnia [...] maja 2011 r. oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] marca 2011 r. przypomnieć należy, że zgodnie z art. 31 § 1 K.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu - jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Działanie przepisu art. 31 k.p.a. zostało wyłączone w postępowaniu pozwolenie na budowę, wskutek czego organizacje społeczne zostały pozbawione prawa uczestnictwa w tym postępowaniu na prawach strony. Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 3 Prawa budowlanego - przepisu art. 31 K.p.a. nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Z kolei na podstawie art. 28 ust. 4 Prawa budowlanego ust. 3 art. 28 nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę wymagającym udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 44 ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym. Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy środowiskowej organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony. Niesporne w niniejszej sprawie jest, że skarżące Stowarzyszenie jest organizacją ekologiczną, która może uczestniczyć w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Przy czym udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę wymagany jest jedynie w przypadku ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach: 1) postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1. (art. 61 ust. 1 ustawy środowiskowej). Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem m. in. decyzji o pozwoleniu na budowę oraz decyzji o zatwierdzenie projektu budowlanego (art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej). Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, przeprowadza się także: 1) na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, złożony do organu właściwego do wydania decyzji; 2) jeżeli organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 88 ust. 1 ustawy środowiskowej). Po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, regionalny dyrektor ochrony środowiska występuje do organu właściwego do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 lub 18, o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w trybie art. 33-36 i art. 38 (art. 90 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy środowiskowej). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że katalog sytuacji, w których wymagany jest udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest zamknięty. W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie żądało dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę inwestycji pt. "C. A. W." na terenie działek położonych przy ul. S./Nad Jeziorem w B.. Niewątpliwie w niniejszej sprawie ostateczna decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę poprzedzona była postępowaniem, w którym nie miał miejsca udział społeczeństwa, czego konsekwencją był brak możliwości udziału organizacji ekologicznych na prawach strony w tym postępowaniu. Skoro zatem w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę nie był wymagany udział społeczeństwa, to tym bardziej udział ten nie jest wymagany w nadzwyczajnym postępowaniu, którego celem jest weryfikacja decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę pod kątem wystąpienia w niej wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 K.p.a. Bez wpływu przy tym na takie stanowisko pozostaje zdaniem Sądu fakt, że podstawą wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę były w istocie wątpliwości co do oceny przedmiotowej inwestycji jako przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, implikującego konieczność wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zapewnienia udziału społeczeństwa w tym postępowaniu, a także dopuszczenia do udziału na prawach strony organizacji ekologicznych, w razie zgłoszenia chęci do udziału w tym postępowaniu. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko aktualizuje się bowiem w określonych sytuacjach dopiero w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę i nawet ewentualna możliwość stwierdzenia w postępowaniu nieważnościowym, iż brak tej oceny narusza przepisy ustawy środowiskowej nie może stanowić podstawy dopuszczenia do tego postępowania organizacji społecznej na prawach strony. Ustalenie, że w odniesieniu do danego zamierzenia inwestycyjnego nie przeprowadzono oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przesądza zdaniem Sądu o konieczności negatywnego rozpoznania wniosku organizacji społecznej o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2011r. sygn. akt II OSK1622/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1258/11). W konsekwencji, w ocenie Sądu należy uznać, iż organ administracji nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w sposób właściwy ustalił stan faktyczny sprawy oraz dokonał jego subsumcji do prawidłowej normy prawa materialnego. Ponadto poprzez pełne - w ocenie Sądu - uzasadnienie faktyczne obu postanowień organ nie naruszył normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.. w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.