VII SA/Wa 433/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak- Pęczkowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...] na podstawie art. 23 § 6, art. 23 § 8 , art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku M. K. z dnia [...] lipca 2011r. odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Wydanie zaskarżonego aktu poprzedziło następujące postępowanie: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak: [...] , umorzył postępowanie wszczęte z urzędu w sprawie wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. polegającej na powiększeniu pomieszczenia gospodarczego w piwnicy od strony ogrodu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania K. J. od ww. decyzji, decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r.- Prawo budowlane oraz art. 103 ust.2 art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane nakazał M. K. wykonanie w terminie do dnia 30 kwietnia 2009r. następujących czynności przy samowolnie wykonanej rozbudowie budynku mieszkalnego przy ulicy [...] o przebudówkę o wymiarach w rzucie 3,00 m x 6,00 m dobudowaną w poziomie przyziemia od strony elewacji ogrodowej, usytuowaną w granicy z działką K. J. , w celu wyeliminowania występującego niedopuszczalnego pogorszenia warunków użytkowych dla otoczenia: 1. dokonanie rozbiórki ściany przybudówki wzdłuż granicy z działką K. J. oraz fragmentu ściany prostopadłej na szerokości 80 cm i wykonanie nowej ściany szczytowej o grubości 24 cm z bloczków betonowych B-15, murowanej na pełne spoiny i obustronnie otynkowanej, spełniającej wymagania przegrody oddzielenia przeciwpożarowego, usytuowanej w odległości ok. 80 cm od granicy. 2. zlikwidowanie części dachu na tym odcinku przybudówki poprzez obcięcie ceownika 180 oraz obcięcie blachy trapezowej, a ponadto wykonanie obróbek blacharskich z blachy stalowej przy przebudowanej przybudówce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpatrzeniu skargi M. K. na ww. decyzję, wyrokiem z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 56/09 oddalił skargę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 956/09 oddalił skargę kasacyjną M. K. Z uwagi na fakt, że obowiązek nadal był wykonany Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. przesłał zobowiązanemu tytuł wykonawczy z dnia [...] lutego 2011r., którym wszczął postępowanie egzekucyjne. W wyniku wniesionych zarzutów do tytułu wykonawczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. wydał postanowienie z dnia [...] marca 2011r. znak [...] , którym uznał zarzuty za nieuzasadnione. Po rozpatrzeniu zażalenia na ww. postanowienie organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] maja 2011r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. nałożył na M. K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 złotych . Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r. znak [...] po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na ww. postanowienie organ II utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 20 lipca 2011 r. M. K. wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu zakończenia przebudowy linii zasilającej dla budynków o nr [...] przy ul. [...]. Wnioskodawca uzasadniając swój wniosek powołał się na pismo [...] sp. z o.o. w K. z dnia [...] października 2010r., z którego wynika, że możliwość wyłączenia zasilania złącza energetycznego pomiędzy budynkami nr [...] i [...] przy ul. [...] w K. wiąże się z przerwą w dostawie prądu dla pozostałych odbiorców. Wnioskodawca zaznaczył, że [...] sp. z o.o. w K. w piśmie zalecił wstrzymanie się z pracami przy rozbiórce ścian budynku do czasu wyniesienia złącza kablowego na zewnątrz budynku i poinformował o uzyskaniu decyzji lokalizacji celu publicznego nr [...] na wykonanie remontu linii zasilających całość budynków o numerze [...] przy ul. [...] i przygotowywaniu projektu budowlanego nowego zasilania. M. K. poinformował, że na dzień dzisiejszy [...] dysponuje już pozwoleniem na budowę, a pracę rozpoczną się wiosną 2012r. M. K. znaznaczył, że nie miał wpływu na powstanie tych okoliczności w toku postępowania egzekucyjnego i zasugerował, iż stanowią one podstawę do wstrzymania na czas określony (do czasu zakończenia prac związanych z przebudową linii zasilającej dla budynku o nr [...] ). [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r. działając na podstawie art. 23 § 6, art. 23 § 8 , art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nie znalazł podstaw do przyjęcia, iż w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek konieczności wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Organ wskazał, że na wystąpienie M. K. do [...] sp. z o.o. w K. z prośbą o informację, czy możliwe jest wyłączenie zasilania złącza kablowego na czas trwania robót, oceniony przez niego na 12 dni, Rejonowy Zakład Energetyczny K. udzielił odpowiedzi, że nie ma możliwości odłączenia przedmiotowego złącza kablowego pomiędzy budynkami [...] i [...] przy ul. [...] w K., gdyż wiązałoby się to z przerwą w dostawie energii, dla pozostałych odbiorców. Dodatkowo poinformował o zamiarze likwidacji między innymi istniejącego w ścianie budynku K. złącza kablowego i wykonaniu nowego złącza w granicy działki, w ramach remontu linii zasilających całość budynków o numerze [...] przy ul. [...], informując też o trwającej procedurze administracyjnej w celu uzyskania pozwolenia na ten remont. Zaproponował wstrzymanie się z pracami przy rozbiórce ściany budynku do czasu wyniesienia złącza kablowego na zewnątrz budynku. Organ wojewódzki stwierdził, że wstrzymanie postępowania egzekucyjnego byłoby zasadne, gdyby rzeczywiście istniała zależność taka, że niemożliwe byłoby wykonanie decyzji bez uprzedniego odcięcia zasilania w kablu energetycznym ułożonym w gruncie, wzdłuż fundamentu ściany, która ma być rozbierana. Jednak wskazana wyżej zależność nie występuje, ponieważ wszystkie roboty nakazane decyzją dotyczące ściany w granicy mogą być przeprowadzone powyżej poziomu gruntu. Organ podkreślił, że decyzja nie przewiduje rozbierania fundamentu ściany w granicy. Wskazał także, że obszarem, gdzie następuje największe zbliżenie do kabla, gdzie wyłączenie zasilania mogłoby być ewentualnie wymagane, jest obszar styku rozbieranej ściany z południową ścianą budynku, w której istnieje złącze kablowe, gdyż w tym obszarze kabel z pod ziemi dochodzi do złącza. Organ wojewódzki podał, że w tym obszarze M. K. wykonał bez żadnego wyłączania zasilania roboty budowlane jak również o tym, że we wniosku M. K. poinformował, że pod koniec 2008r., w okresie do dnia 12 listopada 2008r., dokonał przeróbek przybudówki takich, że dostęp do złącza kablowego jest możliwy zarówno od strony posesji J. jak i od strony M. K. co zostało potwierdzone protokołem kontroli nr [....] z dnia [...] grudnia 2008r. sporządzonym przez pracowników [...] Sp. z o.o. załączonym do wniosku. W świetle powyższego, w ocenie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zachodzi uzasadniony przypadek konieczności wstrzymania postępowania egzekucyjnego, gdyż wnioskodawca pragnie odciągnąć przeróbkę przybudówki do momentu wykonania przeniesienia złącza kablowego do linii ogrodzenia, co w jego pojęciu czynić będzie zbędnym wykonywanie przeróbek przybudówki. Powyższe zdaniem organu wojewódzkiego świadczy pośrednio o tym, że wyrażane obawy o niewykonalność robót w związku z zasilaniem złącza obliczone są jedynie na uzyskanie pretekstu do tego, aby nie wykonywać obowiązku. Po rozpatrzeniu zażalenia M. K. od opisanego wyżej postanowienia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu wojewódzkiego, że decyzja egzekwowana w tym postępowaniu nie przewiduje rozebrania fundamentu ściany w granicy, zatem roboty nią przewidziane mogą być przeprowadzone powyżej poziomu gruntu. Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że nawet jeśli dla wykonania tych robót wymagane jest odłączenie zasilania złącza energetycznego ( jak wskazuje w swoim piśmie z dnia 26 października 2010 r. [...] S.A. w K.), nie stanowi to szczególnie uzasadnionego przypadku w rozumieniu art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1755/08), albowiem roboty winny być zawsze wykonywane przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, co może wiązać się z koniecznością czasowego odłączenia zasilania. Zdaniem organu odwoławczego, argumentacja wniosku nie może także prowadzić do jego pozytywnego rozpatrzenia, albowiem w postępowaniu egzekucyjnym nie bada się zasadności egzekwowanego obowiązku, a do tego częściowo zmierza omawiany wniosek, skoro wskazuje się w nim na niemożliwość wykonania obowiązku. W świetle powyższego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż nie sposób czynić zarzutu organowi wojewódzkiemu naruszenia przepisu art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w przedmiotowej sprawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane wyżej postanowienie wniósł M. K. wnosząc o jego uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzjącego go postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. w szczególności art. 7 i art. 77 § 1, art. 80, art. 136, art. 138 w związku z art. 144 kpa oraz art. 23 § ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżący podniósł, że organ odwoławczy nie odniósł się do większości podniesionych w zażaleniu zarzutów. Zdaniem skarżącego, zaskarżone postanowienie jest całkowicie oderwane od stanu istniejącego na gruncie. Skarżący podał, że prace rozbiórkowe nakazane decyzją nakazową zawsze będą kolidowały z kablami pod napięciem zasilającym złącze elektryczne. Wskazał, że nie chodzi o jeden kabel, lecz o ich wiązkę tj. co najmniej 6 kabli o dużym przekroju ( 3 kable zasilające fazy oraz 3 kable powrotne). Podał, że kable te biegną na głębokości ok. 60-70 cm poniżej poziomu gruntu. Natomiast posadzka w pomieszczeniu przybudówki, której ściana ma być rozebrana, jest położona ok. 80-90 cm poniżej gruntu. Oznacza to, że kable nie biegną pod fundamentem, czy też obok fundamentu, ale biegną wzdłuż ściany, którą ma rozebrać, w zasadzie zaraz przy niej. Zdaniem skarżącego nie ma możliwości aby rozebrać przedmiotową ścianę bez naruszenia przypadkowego kabla pod napięciem. W ocenie strony skarżącego fakt braku możliwości wyłączenia zasilania na złączu jest oczywisty i udowodniony właściwym oświadczeniem Operatora Sieci Energetycznej. Skarżący poinformował, że w trakcie demontażu przedmiotowego elementu doszło do porażenia osoby wykonujacej ten demontaż. Zdaniem skarżącego w sytuacji gdy wykonanie decyzji pociąga za sobą zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z prawem i powinno być uchylone. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego potrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa). Tego rodzaju uchybienia w sprawie niniejszej wystąpiły co skutkowało uwzględnieniem skargi. Zgodnie art. 23 § 6 u.p.e.a. organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać na czas określony czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ. Wskazuje się, że zarówno czas, jak i samo skorzystanie z uprawnienia do wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego należą do sfery uznania organu sprawującego nadzór . Przepis ten nie przewiduje instytucji wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek dłużnika. Wniosek taki, skierowany do organu nadzoru, może jedynie stanowić podstawę podjęcia przez ten organ czynności nadzorczych z urzędu. Przepis art. 23 § 6 u.p.e.a. nie daje zatem żadnych bezpośrednich uprawnień zobowiązanemu poddanemu egzekucji (wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 września 2007 r., III SA/Wa 3584/06, LEX nr 441209). Za "szczególnie uzasadnione przypadki", o których mowa w art. 23 § 6 u.p.e.a., mogą być uznane sytuacje spowodowane działaniem czynników, na wystąpienie których zobowiązany nie miał wpływu, niezależnych od sposobu jego postępowania, mających charakter losowy, zaistniałych w toku postępowania egzekucyjnego (wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2007 r., VII SA/Wa 455/07, LEX nr 338655). Celem unormowania przewidzianego w przepisie art. 23 § 6 u.p.e.a. jest w istocie rzeczy możliwość uwzględnienia w toku postępowania egzekucyjnego zaistniałych indywidualnych okoliczności uzasadniających czasowe zaprzestanie prowadzenia egzekucji, stanowiących odstępstwo od zasady możliwie najszybszego wykonania zobowiązania, co uzasadnione jest chociażby z uwagi na koszty postępowania egzekucyjnego. Okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie tego przepisu muszą mieć charakter wyjątkowy w tym znaczeniu, że powinny odbiegać od występujących powszechnie. W trybie zmierzającym do wstrzymania czynności egzekucyjnych na podstawie art. 23 § 6 u.p.e.a. nie jest możliwe kwestionowanie działań organu egzekucyjnego (wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 października 2005 r., III SA/Wa 2118/05, LEX nr 217413). Na wstępie należy zauważyć- co umknęło organowi odwoławczemu, iż wbrew unormowaniu art. 23 § 6 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydał postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011r. po przeprowadzeniu postepowania na wniosek zobowiązanego a nie z urzędu. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż uznaniowy charakter postanowienia o wstrzymaniu postepowania egzekucyjnego nie zwalania organu od prawidłowego ustalenia stanu faktycznego a jednocześnie pogłębia obowiązek wnikliwego i rzetelnego uzasadnienia rozstrzygnięcia. Tymczasem organ odwoławczy uzasadniając postanowienie z dnia [...] grudnia 2011r. nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w zażaleniu oraz dokumentów dołączonych do zażalenia. Organ wojewódzki stwierdził, że wstrzymanie postępowania egzekucyjnego byłoby zasadne, gdyby rzeczywiście niemożliwe byłoby wykonanie decyzji bez uprzedniego odcięcia zasilania w kablu energetycznym ułożonym w gruncie, wzdłuż fundamentu ściany, która ma być rozbierana. Jednak zdaniem organu wszystkie roboty nakazane decyzją dotyczące ściany w granicy mogą być przeprowadzone powyżej poziomu gruntu. Tymczasem zarówno zobowiązany jak i wykonujący prace T. D. jak również jak i rzeczoznawca mgr inż. elektryk K. P. zgodnie stwierdzają, iż robót budowlanych polegających na rozbiórce ściany przybudówki wzdłuż granicy działki oraz fragmentu ściany prostopadłej na szerokości 80 cm nie można wykonać bez wyłączenia prądu w złączu energetycznym zabudowanym w ścianie, bowiem stanowią one niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia. Okoliczność ta związana jest z faktem ,iż że kable zasilające złącze energetyczne nie biegną pod fundamentem( jak twierdzi organ), czy też obok fundamentu, ale biegną wzdłuż ściany, która ma podlegać rozbiórce. Jednocześnie nie jest możliwe wyłączenie zasilania dla złącza kablowego zasilającego posesje przy ul. [...] i [...] w K. bez wyłączenia zasilania innych odbiorców na tej ulicy ( vide pismo [...] S.A Rejonowy Zakład Energetyczny K. z dnia [...].10.2010r.). Przy czym [...] sp. z o.o. w K. w piśmie zalecił wstrzymanie się z pracami przy rozbiórce ścian budynku do czasu wyniesienia złącza kablowego na zewnątrz budynku i poinformował o uzyskaniu decyzji lokalizacji celu publicznego nr [...] na wykonanie remontu linii zasilających całość budynków o numerze [...] przy ul. [...] i przygotowywaniu projektu budowlanego nowego zasilania. W ocenie Sądu do powyższych okoliczności organ odwoławczy się nie odniósł, uznając, iż istnieje możliwość wykonania robót określonych w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008r. bez konieczności wyłączenia złącza kablowego zasilającego przedmiotowe posesje. Kwestia ta winna być przedmiotem wnikliwej analizy organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia organu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7, 77 oraz 107 § 3 kpa w związku z . 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.)w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, rozstrzygnięcie w pkt II i III wyroku opierając na treści art. 152 oraz 200 wymienionej ustawy.