I SA/Gd 755/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2007 rok oddala skargę. ZASKARŻONĄ DO SĄDU DECYZJĄ, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 6 LIPCA 2011 R., USTALAJĄCĄ P. M. C. PODATEK OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA 2007 ROK W WYSOKOŚCI 54.854,00 ZŁ. W uzasadnieniu organ stwierdza, że na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o wszczęciu postępowania z dnia 13 listopada 2008 r., oraz upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych przeprowadzono postępowanie kontrolne wobec Pana M. C. w zakresie kontroli źródeł finansowania wydatków poniesionych w 2007 roku. W ramach tego postępowania, w okresie od dnia 18 listopada 2008 r., do dnia 30 kwietnia 2009 r., organ pierwszej instancji przeprowadził wobec Pana M. C. kontrolę podatkową w ww. zakresie. Ustalenia tej kontroli przedstawione zostały w protokole z dnia 30 kwietnia 2009 r. Równolegle prowadzono kontrole w zakresie źródeł finansowania wydatków poniesionych przez Pana M. C. w latach 2003 - 2006. W związku z tym, że Pan M. C. w latach 2003 - 2007 pozostawał w związku małżeńskim i pomiędzy nim a jego żoną L. C. istniał ustrój wspólnoty majątkowej - w dniu 18 listopada 2008 r., na podstawie postanowienia Dyrektora Kontroli Skarbowej z dnia 13 listopada 2008 r., wszczęto również postępowanie kontrolne wobec Pani L. C. W ramach tego postępowania przeprowadzono kontrolę podatkową w zakresie kontroli źródeł finansowania wydatków poniesionych w 2007 roku przez Panią L. C. Ustalenia tej kontroli zawarto w protokole kontroli podatkowej z dnia 30 kwietnia 2009 r. DECYZJĄ Z DNIA 29 CZERWCA 2009 R. DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ USTALIŁ PANU M. C. PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2007 R., W WYSOKOŚCI 11.850,00 ZŁ. PISMEM Z DNIA 13 LIPCA 2009 R., STRONA REPREZENTOWANA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA PANA [...] WNIOSŁA ODWOŁANIE OD TEJ DECYZJI. PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 24 SIERPNIA 2010 R., UCHYLIŁ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W CAŁOŚCI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA, GDYŻ ROZPATRZENIE ODWOŁANIA WYMAGAŁO PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W ZNACZNEJ CZĘŚCI. W UZASADNIENIU TEJ DECYZJI ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE W TOKU PONOWNEGO ROZPATRZENIA SPRAWY WSKAZANE JEST POWOŁANIE BIEGŁEGO RZECZOZNAWCY W CELU OSZACOWANIA PONIESIONYCH RZECZYWISTYCH WYDATKÓW NA CAŁĄ INWESTYCJĘ W D. K. PONADTO, NALEŻAŁO WYJAŚNIĆ KWESTIĘ ZAPŁATY NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SPRZEDAŻY PRZEZ MAŁŻONKÓW L. I M. C. MIESZKANIA POŁOŻONEGO W S. PRZY UL. [...]. W ZWIĄZKU Z DECYZJĄ KASACYJNĄ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 24 SIERPNIA 2010 R., W TOKU PONOWNEGO ROZPATRZENIA SPRAWY: - DOKONANO PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA - PANI D. H., MATKI PANA F. H. - NABYWCY MIESZKANIA POŁOŻONEGO W S., UL [...]. NIE DOKONANO NATOMIAST PRZESŁUCHANIA PANA F. H. ZE WZGLĘDU NA TO, ŻE PRZEBYWAŁ ON ZA GRANICĄ (MIESZKA I PRACUJE W ANGLII), - POSTANOWIENIEM Z DNIA 28 PAŹDZIERNIKA 2010 R. DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ POWOŁAŁ PANA E. L., PREZESA "A" BIURO PROJEKTÓW SPÓŁKA Z O.O. W S. NA BIEGŁEGO CELEM WYDANIA OPINII, KTÓREJ PRZEDMIOTEM JEST WYCENA NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W D. K. PRZY UL. [...], DZIAŁKA [...] W ZAKRESIE KOSZTÓW ROBÓT BUDOWLANYCH PONIESIONYCH W LATACH 2003 - 2007, ZWIĄZANYCH Z BUDOWĄ DOMU JEDNORODZINNEGO POŁOŻONEGO NA WW. DZIAŁCE, - W DNIU 6 GRUDNIA 2010 R., W OBECNOŚCI POWOŁANEGO BIEGŁEGO RZECZOZNAWCY ORAZ MAŁŻONKÓW L. I M. C. DOKONANO OGLĘDZIN WW. NIERUCHOMOŚCI W CELU KONFRONTACJI Z USTALENIAMI PROTOKOŁU OGLĘDZIN TEJ NIERUCHOMOŚCI Z DNIA 8 GRUDNIA 2008 R. W DNIU 4 LUTEGO 2011 R., W SIEDZIBIE URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ OŚRODEK ZAMIEJSCOWY W [...] PRZEPROWADZONO DOWÓD Z OPINII BIEGŁEGO RZECZOZNAWCY. W PRZEPROWADZENIU DOWODU UCZESTNICZYLI MAŁŻONKOWIE L. I M. C., A CZYNNOŚĆ TA ZOSTAŁA UDOKUMENTOWANA PROTOKOŁEM Z DNIA 4 LUTEGO 2011 R. W WYNIKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO, DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ STWIERDZIŁ, ŻE WYSOKOŚĆ PONIESIONYCH W 2007 R., PRZEZ MAŁŻONKÓW L. I M. C. WYDATKÓW PRZEWYŻSZA UZYSKANE PRZEZ NICH DOCHODY O KWOTĘ 146.277,08 ZŁ I DECYZJĄ Z DNIA 6 LIPCA 2011 R., USTALIŁ PANU M. C. PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA 2007 ROK W WYSOKOŚCI 54.854,00 ZŁ. OD POWYŻSZEJ DECYZJI STRONA REPREZENTOWANA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA ZŁOŻYŁA ODWOŁANIE WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE W CAŁOŚCI I UMORZENIE POSTĘPOWANIA W SPRAWIE. PEŁNOMOCNIK PODNIÓSŁ ZARZUT NARUSZENIA ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., ORAZ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA - ART. 121, ART. 122, ART. 180, ART. 187 § 1 I ART. 191 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM., DALEJ: O.P.). PEŁNOMOCNIK WSKAZAŁ, ŻE ORGAN ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI ZEZNANIOM MAŁŻONKÓW C. ORAZ ŚWIADKÓW, W ŚWIETLE KTÓRYCH SKARŻĄCY WRAZ Z ŻONĄ PRZED 2003 R., DYSPONOWAŁ ZNACZNYMI OSZCZĘDNOŚCIAMI, GŁÓWNIE W DEWIZACH (OK. 600.000 ZŁ), PRZECHOWYWANYMI W DOMU, W METALOWEJ KASETCE. W KONSEKWENCJI BŁĘDNIE PRZYJĄŁ, ŻE ROZPOCZYNAJĄC BUDOWĘ DOMU NIE POSIADALI ONI ŻADNYCH OSZCZĘDNOŚCI. ZAKWESTIONOWANO TAKŻE OKOLICZNOŚĆ WSPÓŁFINANSOWANIA KOSZTÓW BUDOWY DOMU PRZEZ SYNA SKARŻĄCEGO A. C., ZAŚ KOSZTY WYKONANYCH PRAC BUDOWLANYCH OKREŚLONE ZOSTAŁY W SPOSÓB ARBITRALNY I DOWOLNY. BŁĘDNIE RÓWNIEŻ USTALIŁ WYSOKOŚĆ KOSZTÓW UTRZYMANIA RODZINY, PONIEWAŻ POSŁUŻYŁ SIĘ W TYM CELU NIEPRAWIDŁOWYMI DANYMI STATYSTYCZNYMI. NADTO, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W SPOSÓB NIEUPRAWNIONY ZAWĘZIŁ POJĘCIE DOWODU JEDYNIE DO DOKUMENTU, CO STANOWI NARUSZENIE REGUŁ POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO. PEŁNOMOCNIK ZWRÓCIŁ UWAGĘ, ŻE WPRAWDZIE W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU ROZSTRZYGANA BYŁA KWESTIA DOCHODÓW ZA ROK 2006, JEDNAKŻE FAKTY I ZDARZENIA RZUTUJĄCE W ISTOTNY SPOSÓB NA TĘ SPRAWĘ I BĘDĄCE PRZEDMIOTEM BADANIA MIAŁY MIEJSCE DUŻO WCZEŚNIEJ, GŁÓWNIE NA PRZEŁOMIE LAT 80. I 90., A NAWET W LATACH 70. Z TEGO WZGLĘDU MAŁŻONKOWIE NIE DYSPONUJĄ KOMPLETEM DOKUMENTÓW I INNYCH DOWODÓW DOTYCZĄCYCH CAŁOKSZTAŁTU PRZYCHODÓW I WYDATKÓW ORAZ OBROTU SKŁADNIKAMI MAJĄTKU ZA TAK ODLEGŁY OKRES. PODKREŚLIŁ PRZY TYM, ŻE ŻADNE PRZEPISY, W TYM PODATKOWE, NIE OBLIGUJĄ PODATNIKÓW DO PRZECHOWYWANIA DOWODÓW ISTOTNYCH DLA OPODATKOWANIA DOCHODÓW POZA OKRES PRZEDAWNIENIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH. W OCENIE PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCY W WYSTARCZAJĄCYM STOPNIU UPRAWDOPODOBNIŁ ZARÓWNO ŹRÓDŁA, JAK I UDOWODNIŁ WYSOKOŚĆ POSIADANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW NA POCZĄTKU 2003 R., OSZCZĘDNOŚCI ZGROMADZONYCH W ZWIĄZKU Z WIELOLETNIĄ PRACĄ ZAWODOWĄ W KRAJU, LICZNYMI WYJAZDAMI DO PRACY ZA GRANICĄ, PROWADZONĄ DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ W ZAKRESIE TURYSTYKI I HANDLU, OBROTEM WALUTAMI I ZŁOTEM, ZBYCIEM SKŁADNIKÓW MAJĄTKU, WYNAJMEM MIESZKANIA, A TAKŻE ISTOTNYM WSPARCIEM RODZICÓW, A NASTĘPNIE DZIECI W PONOSZENIU KOSZTÓW UTRZYMANIA. WSKAZAŁ, ŻE ZEZNANIA ZŁOŻONE PRZEZ MAŁŻONKÓW W TYM ZAKRESIE SĄ SPÓJNE I POTWIERDZONE ZOSTAŁY W SKŁADANYCH OŚWIADCZENIACH O STANIE MAJĄTKOWYM. MAŁŻONKOWIE ZGODNIE WSKAZALI, ŻE DYSPONOWALI GOTÓWKĄ W ZŁOTÓWKACH ORAZ GŁÓWNIE W WALUTACH OBCYCH, KTÓRYCH ŁĄCZNA WARTOŚĆ WYNOSIŁA OKOŁO 600.000 ZŁ. WYJAŚNILI, ŻE W POPRZEDNIM SYSTEMIE GOSPODARCZYM PRZECHOWYWANIE DEWIZ W BANKACH BYŁO ZUPEŁNIE NIEOPŁACALNE ZE WZGLĘDU NA OFICJALNY KURS WYMIANY, KTÓRY BYŁ W SPOSÓB ZNACZĄCY NIŻSZY OD RYNKOWEGO ORAZ NA FAKT, ŻE W ZAMIAN ZA DEWIZY OTRZYMYWAŁO SIĘ BONY, KTÓRE MOGŁY, CO PRAWDA, SŁUŻYĆ DO ZAKUPÓW W PEWEXIE OKREŚLONYCH DÓBR, ALE BYŁY ZUPEŁNIE NIEPRZYDATNE W OBROCIE. ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ BEZPODSTAWNIE RÓWNIEŻ UZNAŁ, ŻE FAKT PRZEBYWANIA W 1984 R., PRZEZ SKARŻĄCEGO NA URLOPIE BEZPŁATNYM W "B", PRZY JEDNOCZESNYM ŚWIADCZENIU PRZEZ NIEGO PRACY W NRD, SKUTKOWAŁ BRAKIEM JAKICHKOLWIEK DOCHODÓW. BEZZASADNIE TAKŻE PRZYJĄŁ, ŻE SKARŻĄCY NIE ZGROMADZIŁ OSZCZĘDNOŚCI Z TYTUŁU PRACY W SZWECJI W OKRESIE OD 1988 LUB 1989 R., DO 2002 R. CELEM UPRAWDOPODOBNIENIA PRZEDMIOTOWEJ OKOLICZNOŚCI MAŁŻONKOWIE ZŁOŻYLI ZEZNANIA, PISEMNE OŚWIADCZENIE ORAZ WSKAZALI ŚWIADKÓW. PEŁNOMOCNIK PRZY TYM PODNIÓSŁ, ŻE CZĘSTOTLIWOŚĆ WYJAZDÓW WSKAZUJE, ŻE ICH EFEKTY FINANSOWE BYŁY CO NAJMNIEJ ZADAWALAJĄCE, A WIĘC ZNACZNIE WYŻSZE NIŻ OSIĄGANE LUB MOŻLIWE DO OSIĄGNIĘCIA W KRAJU. WSZYSTKIE WYJAZDY, ICH CZĘSTOTLIWOŚĆ I DŁUGOŚĆ BYŁY ODZWIERCIEDLANE W PASZPORTACH, KTÓRE Z UWAGI NA INTENSYWNE UŻYTKOWANIE BYŁY WIELOKROTNIE PRZEZ MAŁŻONKÓW WYMIENIANE. PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ZARZUCIŁ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI, ŻE ODNOSZĄC SIĘ DO OKOLICZNOŚCI PROWADZENIA PRZEZ L. C. PRZED 1990 R., DZIAŁALNOŚCI HANDLOWEJ (KTÓRA NA ÓWCZESNE CZASY BYŁA ZAJĘCIEM INTRATNYM) OGRANICZYŁ SIĘ JEDYNIE DO STWIERDZENIA, ŻE PRZYCHODY Z TEGO TYTUŁU NIE ZOSTAŁY OPODATKOWANE, A ICH WYSOKOŚCI L. C. NIE WYKAZAŁA; ORGAN UZNAŁ ZATEM, ŻE DOCHODY Z TEGO TYTUŁU ŻONA SKARŻĄCEGO UZYSKIWAŁA. PEŁNOMOCNIK PODKREŚLIŁ, ŻE UŻYCIE SFORMUŁOWANIA "DZIAŁALNOŚĆ HANDLOWA" NIE OZNACZA JESZCZE, ŻE BYŁA TO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA, KTÓRA - WEDŁUG ÓWCZEŚNIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW (LATA 80.) - WYMAGAŁA ZAREJESTROWANIA, A TYM BARDZIEJ PODLEGAŁA OPODATKOWANIU. PODNIÓSŁ, ŻE ORGAN NIEPRAWIDŁOWO OKREŚLIŁ OKRES PROWADZONEJ PRZEZ MAŁŻONKÓW DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, JEJ CHARAKTER ORAZ NIEWŁAŚCIWIE ZASTOSOWAŁ METODY STATYSTYCZNE W CELU USTALENIA DOCHODÓW Z TEGO ŹRÓDŁA. NADTO BEZZASADNIE ODMÓWIŁ PRZEPROWADZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA, KTÓRY POTWIERDZIŁBY FAKT POSIADANIA OSZCZĘDNOŚCI W WALUTACH, A TAKŻE DOSTARCZYŁBY INFORMACJI NA TEMAT CZĘSTOTLIWOŚCI TRANSAKCJI WYMIANY WALUT ORAZ ICH WARTOŚCI. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA, ZASKARŻONĄ DO SĄDU DECYZJĄ UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYJĄŁ, ŻE PRZEDMIOTEM SPORU JEST ZARÓWNO WYSOKOŚĆ USTALONYCH PRZEZ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYDATKÓW PONIESIONYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW W ROKU 2007, JAK I PRZYJĘCIE, ŻE P. M. C. WRAZ Z MAŁŻONKĄ WCZEŚNIEJSZYCH ZASOBÓW MAJĄTKOWYCH, KTÓRE POCHODZIŁY Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA I MOGŁY BYĆ ŹRÓDŁEM FINANSOWANIA W ROKU 2005 WYDATKÓW. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI - WBREW TWIERDZENIOM STRONY - PRAWIDŁOWO UZNAŁ, ŻE NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., MAŁŻONKOWIE NIE DYSPONOWALI OSZCZĘDNOŚCIAMI ZGROMADZONYM W FORMIE GOTÓWKI W ZŁOTÓWKACH ORAZ GŁÓWNIE W WALUTACH OBCYCH, KTÓRYCH ŁĄCZNA WARTOŚĆ WYNOSIŁA OKOŁO 600.000 ZŁ. ANALIZA DOKONANA NA PODSTAWIE AKT SPRAWY WYKAZUJE, ŻE ZASADNIE ZAKWESTIONOWANO FAKT POSIADANIA PRZEZ MAŁŻONKÓW W GOTÓWCE TAK OGROMNYCH ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH, ZARÓWNO W WALUCIE KRAJOWEJ, JAK I ZAGRANICZNEJ, KTÓREJ ŹRÓDŁEM POCHODZENIA MIAŁY BYĆ DOCHODY OPODATKOWANE LUB ZWOLNIONE Z OPODATKOWANIA, UZYSKANE PRZED ROKIEM 2003. PONADTO MAŁŻONKOWIE POMIMO KILKUKROTNYCH ZAPYTAŃ NIE UDZIELILI INFORMACJI ILE KONKRETNIE POSIADALI PIENIĘDZY NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., W JAKICH WALUTACH, NOMINAŁACH I ILOŚCIACH, W JAKI SPOSÓB WYLICZYLI WSKAZANĄ W OŚWIADCZENIU MAJĄTKOWYM KWOTĘ 600.000 ZŁ. SKŁADALI OGÓLNIKOWE OŚWIADCZENIA, ŻE BYŁY TO WALUTY, NIE PRZELICZALI POSIADANYCH PIENIĘDZY, STĄD NIE POTRAFILI DOKŁADNIE OKREŚLIĆ, JAKĄ KWOTĘ ZGROMADZILI W MOMENCIE PODJĘCIA DECYZJI O BUDOWIE DOMU, CO POTWIERDZAJĄ PROTOKOŁY Z PRZESŁUCHANIA STRONY Z 5 LUTEGO 2009 R., I 16 MARCA 2009 R. ORGAN ODWOŁAWCZY, POWOŁUJĄC SIĘ NA DANE WYNIKAJĄCE Z ZEZNAŃ PODATKOWYCH ZŁOŻONYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW ZA LATA 1995-2002, WSKAZAŁ, ŻE MAŁŻONKOWIE WW. OKRESIE UZYSKALI NASTĘPUJĄCE ŁĄCZNE PRZYCHODY: 7.925,63 ZŁ (1995 R.), 14.508,68 ZŁ (1996 R.), 19.127,41 ZŁ (1997 R.), 31.948,39 ZŁ (1998 R.), 40.129,64 ZŁ (1999 R.), 34.165,79 ZŁ (2000 R.), 36.199,70 ZŁ (2001 R.), 29.338,70 ZŁ (2002 R.), I PONIEŚLI WYDATKI W ŁĄCZNEJ KWOCIE 30.447,52 ZŁ: NA CELE MIESZKANIOWE - 17.438,27 ZŁ, NA DAROWIZNY - 3.195 ZŁ, NA UBEZPIECZENIA ZDROWOTNE - 9.719,25 ZŁ. ZATEM PRZECIĘTNY ROCZNY DOCHÓD BRUTTO MAŁŻONKÓW W PRZYJĘTYM OKRESIE WYNIÓSŁ 22.862 ZŁ [(213.343,94 ZŁ - 30.447,52 ZŁ) : 8], ZAŚ MIESIĘCZNIE - 1.905 ZŁ (22.862,00 ZŁ: 12). ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z POWYŻSZEGO ZESTAWIENIA WYNIKA, ŻE UZYSKANE PRZEZ MAŁŻONKÓW PRZYCHODY ZA LATA 1995-2002 BYŁY BARDZO NISKIE, WYSTARCZAŁY Z LEDWOŚCIĄ NA SKROMNE PRZEŻYCIE. PRZYCHODY TE NIE BYŁY WYSTARCZAJĄCE NA POKRYCIE PONIESIONYCH W TYCH LATACH ZADEKLAROWANYCH WYDATKÓW. NALEŻY BOWIEM MIEĆ NA UWADZE, ŻE POZA WW. WYDATKAMI MAŁŻONKOWIE PONOSILI RÓWNIEŻ WYDATKI ZWIĄZANE Z WYŻYWIENIEM, OPŁATAMI ZA MIESZKANIE, ZAKUPAMI UBRAŃ, ŚRODKÓW CZYSTOŚCI ITP., A TAKŻE WYDATKI NA NABYCIE NIERUCHOMOŚCI I MAJĄTKU RUCHOMEGO. ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE PODNOSZONA PRZEZ P. M. C. OKOLICZNOŚĆ, W ŚWIETLE KTÓREJ ŹRÓDŁEM POKRYCIA WYDATKÓW 2007 R., BYŁY M.IN. DOCHODY UZYSKANE Z PRACY ZAROBKOWEJ WYKONYWANEJ W 1984 R., NA TERENIE NIEMIECKIEJ REPUBLIKI DEMOKRATYCZNEJ W WYSOKOŚCI OKOŁO 1,200 DM MIESIĘCZNIE, NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA P. M. C. PRZEDŁOŻYŁ JEDYNIE ZAŚWIADCZENIE WYDANE PRZEZ KOMBINAT [...] (DDR) Z 29 PAŹDZIERNIKA 1984 R., Z KTÓREGO WYNIKA JEDYNIE, ŻE W CZASIE ZATRUDNIENIA OD 17 STYCZNIA 1984 R., DO DNIA 12 PAŹDZIERNIKA 1984 R., UKOŃCZYŁ KURS SPAWALNICZY PODSTAWOWY I DODATKOWY. DOKUMENT TEN NIE ZAWIERA JEDNAK INFORMACJI O OSIĄGNIĘTYCH WYNAGRODZENIACH ZA TEN OKRES. NADTO Z ZAŚWIADCZENIA O ZATRUDNIENIU I WYNAGRODZENIU FIRMY "B" S.A., Z SIEDZIBĄ W S. (DO LAT 90. XX WIEKU: "C") DOTYCZĄCE ZATRUDNIENIA P. M. C. NA STANOWISKU SPAWACZA WYNIKA, ŻE W 1984 R. NIE UZYSKIWAŁ ON DOCHODÓW ZE STOSUNKU PRACY Z UWAGI NA URLOP BEZPŁATNY, WYKONYWAŁ PRACĘ ZAROBKOWĄ NA ZASADACH TZW. KONTRAKTU ZAWIERANEGO NA OKREŚLONY OKRES CZASU. ORGAN PODATKOWY NIE ZAKWESTIONOWAŁ FAKTU, ŻE PODATNIK PRACOWAŁ W NIEMIECKIEJ REPUBLICE DEMOKRATYCZNEJ, ZAUWAŻYĆ JEDNAK NALEŻY, ŻE ŚRODKIEM PŁATNICZYM W TYM PAŃSTWIE BYŁA MARKA NRD, KTÓRA BYŁA WEWNĘTRZNĄ JEDNOSTKĄ ROZLICZENIOWĄ I NIE BYŁA WYMIENIALNA W HANDLU ZAGRANICZNYM ANI RUCHU TURYSTYCZNYM. PAN M. C. ZAŚ WSKAZUJE, ŻE MAŁŻONKOWIE DYSPONOWALI ZNACZNYMI OSZCZĘDNOŚCIAMI, GŁÓWNIE W DEWIZACH, KTÓRYMI MARKI WSCHODNIONIEMIECKIE NIE BYŁY. ORGAN ODWOŁAWCZY POKREŚLIŁ, ŻE OD 1 LIPCA 1990 R., MARKA ZACHODNIONIEMIECKA ZASTĄPIŁA MARKĘ WSCHODNIONIEMIECKĄ, Z TYM, ŻE DOKONYWANIE OPERACJI WYMIANY MAREK OGRANICZONE ZOSTAŁO DO OPERACJI BANKOWYCH - KONT BANKOWYCH. WYJAŚNIŁ, ŻE TYLKO OSZCZĘDNOŚCI DO 4.000 MAREK OSÓB W PRZEDZIALE WIEKOWYM 15 - 59 LAT PODLEGAŁY WYMIANIE W PRZELICZENIU 1:1; OBYWATELE MŁODSI MOGLI WYMIENIĆ DO 2.000 MAREK, A STARSI DO 6.000 MAREK. POZOSTAŁE KWOTY PODLEGAŁY WYMIANIE PO KURSIE 2:1, PRZY CZYM OSOBY NIEBĘDĄCE OBYWATELAMI NRD, A POSIADAJĄCE RACHUNKI OSZCZĘDNOŚCIOWE UZYSKIWAŁY PRZELICZNIK 3:1. Z DOKUMENTACJI ZGROMADZONEJ W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE WYNIKA ABY SKARŻĄCY POSIADAŁ RACHUNKU OSZCZĘDNOŚCIOWEGO W MARKACH WSCHODNIONIEMIECKICH, CO OZNACZA, ŻE MÓGŁ JEDYNIE DOKONYWAĆ WYMIANY W OBIEGU NIEOFICJALNYM, CO BYŁO NIELEGALNE I ZAGROŻONE KARĄ. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODZIELIŁ STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W KWESTII ODMOWY PRZYJĘCIA, ŻE ŹRÓDŁEM FINANSOWANIA PONIESIONYCH W 2007 R. WYDATKÓW BYŁY ŚRODKI PIENIĘŻNE UZYSKANE W LATACH POPRZEDNICH Z WYJAZDÓW P. M. C. DO SZWECJI ORAZ Z WYJAZDÓW MAŁŻONKÓW W CELACH HANDLOWYCH DO RÓŻNYCH KRAJÓW EUROPEJSKICH. W CELU UDOKUMENTOWANIA WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH MAŁŻONKOWIE PRZEDŁOŻYLI: PASZPORT SKARŻĄCEGO SERIA PD NR [...] WAŻNY W OKRESIE OD 16 MARCA 1984 R., DO 16 CZERWCA 1991 R., ORAZ PASZPORT ŻONY SERIA PN NR [...] WAŻNY OD 30 WRZEŚNIA 1988 R., DO 15 WRZEŚNIA 1998 R., WRAZ Z WKŁADKĄ PASZPORTOWĄ UPRAWNIAJĄCĄ DO WIELOKROTNEGO PRZEKRACZANIA GRANICY SERIA WWE NR [...]. Z DOKUMENTÓW TYCH WYNIKA, ŻE W LATACH 1988 - 1991 SKARŻĄCY KILKAKROTNIE PRZEKRACZAŁ GRANICĘ POLSKĄ W ZEBRZYDOWICACH I SZCZECINIE (WYJAZDY DOTYCZYŁY BYŁEGO NRD I ZWIĄZKU RADZIECKIEGO, CZECHOSŁOWACJI, WĘGIER), A JEGO ŻONA W LATACH 1989 - 1994 WIELOKROTNIE PRZEKRACZAŁA GRANICĘ POLSKĄ M.IN. W SZCZECINIE, ZEBRZYDOWICACH, MEDYCE, MOŚCISKACH (WYJAZDY DOTYCZYŁY CZECHOSŁOWACJI, ZWIĄZKU RADZIECKIEGO, NRD, WĘGIER). ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYWOŁAŁ WYJAŚNIENIA MAŁŻONKÓW ZŁOŻONE DO PROTOKOŁÓW Z PRZESŁUCHANIA STRONY Z 24 LISTOPADA 2008 R., I 16 MARCA 2009 R. PAN M. C. ZEZNAŁ, ŻE W LATACH 1988/1989 - 2002 PRACOWAŁ W SZWECJI PO KILKA MIESIĘCY; Z KAŻDEGO WYJAZDU OPRÓCZ ZAROBIONYCH PIENIĘDZY STARAŁ SIĘ PRZYWIEŚĆ COŚ DO WYPOSAŻENIA DOMU. NATOMIAST L. C. ZEZNAŁA, ŻE NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., POSIADAŁA OKOŁO 500 - 600 TYSIĘCY, KTÓRE PRZECHOWYWAŁA W DOMU, W KASETCE METALOWEJ W KOLORZE SZARYM O WYMIARACH OKOŁO 35 X 50 X 15, ZAMYKANEJ NA KLUCZYK PATENTOWY. W TAKI SPOSÓB ZACZĘŁA PRZECHOWYWAĆ PIENIĄDZE W LATACH 70., LUB 80., KTÓRE POCHODZIŁY Z ZAROBKÓW Z ZAGRANICY, TJ. Z DZIAŁALNOŚCI HANDLOWEJ PROWADZONEJ PRZEZ OKOŁO 10 LAT (WYJAZDY DO ROSJI, NRD, RUMUNI, BUŁGARII, WĘGIER I TURCJI). HANDEL ODBYWAŁ SIĘ W RÓŻNYCH WALUTACH, PRZYWOZIŁA RUBLE, FUNTY, MARKI, DOLARY W ILOŚCIACH DOZWOLONYCH PRZEZ PRAWO. ZEZNAŁA RÓWNIEŻ, ŻE NIE ZGŁOSIŁA WW. DZIAŁALNOŚCI DO OPODATKOWANIA. NATOMIAST DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ ZAREJESTROWANĄ PROWADZIŁA PRZEZ OKOŁO DWA LATA, DOCHODÓW Z WCZEŚNIEJSZEJ DZIAŁALNOŚCI HANDLOWEJ NIE OPODATKOWAŁA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WYJAŚNIŁ, ŻE DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWA, W TYM DZIAŁALNOŚĆ HANDLOWA W LATACH 80. I 90. UBIEGŁEGO WIEKU, PODLEGAŁA PRZEPISOM USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM ORAZ PRZEPISOM USTAWY O PODATKU OBROTOWYM. ZGODNIE Z ART. 6 I ART. 7 USTAWY Z DNIA 16 GRUDNIA 1972 R., O PODATKU DOCHODOWYM (DZ. U. NR 53, POZ. 339 ZE ZM.), PRZEDMIOTEM OPODATKOWANIA BYŁA M.IN. DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWA PODLEGAJĄCA OPODATKOWANIU PODATKIEM OBROTOWYM. ZGODNIE ZAŚ Z PRZEPISAMI USTAWY Z DNIA 16 GRUDNIA 1972 R., O PODATKU OBROTOWYM (DZ. U. Z 1983 R. NR 43, POZ. 191 ZE ZM.), OBRÓT TOWARAMI BYŁ OPODATKOWANY STAWKĄ 4% LUB 6%. POWYŻSZE USTALENIA, ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO, WSKAZUJĄ, ŻE MAŁŻONKOWIE NIE KWESTIONUJĄ FAKTU, IŻ ZAROBIONE W TRAKCIE WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH ŚRODKI PIENIĘŻNE NIE BYŁY OPODATKOWANE ANI W KRAJACH, W KTÓRYCH HANDLOWALI ANI TEŻ W POLSCE. SKORO ZATEM ZAROBIONE PRZEZ MAŁŻONKÓW W TRAKCIE WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH ŚRODKI PIENIĘŻNE NIE POCHODZIŁY Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB ZWOLNIONYCH Z OPODATKOWANIA, TO NIE MOGĄ ONE STANOWIĆ UJAWNIONEGO ŹRÓDŁA ZGROMADZONEGO MIENIA, Z KTÓREGO SKARŻĄCY MÓGŁ PONOSIĆ WYDATKI ROKU 2007. TAKI POGLĄD UTRWALONY ZOSTAŁ W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, WYROKI KTÓRYCH PRZYWOŁANO. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ANALOGICZNA SYTUACJA ZACHODZI W PRZYPADKU DOCHODÓW UZYSKANYCH PRZEZ P. M. C. W LATACH UBIEGŁYCH Z TYTUŁU OBROTU WALUTAMI I Z TYTUŁU SPRZEDAŻY ZŁOTA (W WYROBACH JUBILERSKICH) PRZYWIEZIONYCH Z ZAGRANICY. PODKREŚLONO, ŻE ABY ZAROBIONE W TRAKCIE WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH ŚRODKI PIENIĘŻNE ORAZ PRZYWIEZIONE Z ZAGRANICY DEWIZY I ZŁOTO MOGŁY STANOWIĆ ŹRÓDŁO ZGROMADZONYCH PRZEZ STRONĘ OSZCZĘDNOŚCI, Z KTÓRYCH W 2007 R., POKRYWAŁABY PONOSZONE WYDATKI, MUSIAŁYBY ONE - JAK JUŻ WSKAZANO - POCHODZIĆ Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB ZWOLNIONYCH Z OPODATKOWANIA, A WIĘC POSIADAĆ WALOR LEGALNOŚCI. ORGAN ODWOŁAWCZY ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NIE PRZEPROWADZENIA DOWODU Z PRZESŁUCHANIA ŚWIADKA M. W. (PRACOWNICY KANTORU), KTÓRA NIE TYLKO POTWIERDZIŁABY FAKT POSIADANIA PRZEZ M. C. OSZCZĘDNOŚCI W WALUTACH, ALE TAKŻE DOSTARCZYŁABY INFORMACJI NA TEMAT CZĘSTOTLIWOŚCI TRANSAKCJI WYMIANY WALUT ORAZ ICH WARTOŚCI WSKAZAŁ, ŻE DOWÓD Z PRZESŁUCHANIA TEGO ŚWIADKA NIE MA ISTOTNEGO ZNACZENIA DLA USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO, A TYM SAMYM WPŁYWU NA MERYTORYCZNE ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE ZAKWESTIONOWAŁ BOWIEM FAKTU, ŻE MAŁŻONKOWIE DOKONYWALI OBROTU WALUTAMI. JEDNAK JAK JUŻ WYJAŚNIANO PRZEDMIOTEM SPORU JEST KWESTIA OPODATKOWANYCH ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH ZAROBIONYCH W TRAKCIE WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH, ZAŚ DZIAŁALNOŚĆ OKREŚLANA PRZEZ SKARŻĄCEGO JAKO HANDLOWA NIE BYŁA ZGŁOSZONA DO OPODATKOWANA. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE PODZIELIŁ TAKŻE ZARZUTU ODWOŁANIA, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIEPRAWIDŁOWO OKREŚLIŁ OKRES PROWADZONEJ PRZEZ MAŁŻONKÓW DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, A TAKŻE JEJ CHARAKTER. Z INFORMACJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO WYNIKA, ŻE L. C. PROWADZIŁA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W OKRESIE OD 1 WRZEŚNIA 1990 R., (BEZ OKREŚLENIA DATY ZAKOŃCZENIA DZIAŁALNOŚCI) W ZAKRESIE HANDLU ARTYKUŁAMI SPOŻYWCZYMI, A SKARŻĄCY W OKRESIE OD 10 SIERPNIA 1990 R., DO 21 CZERWCA 1993 R., W ZAKRESIE HANDLU ARTYKUŁAMI SPOŻYWCZYMI I BIURA TURYSTYCZNEGO. ZGODNIE Z PRZEDŁOŻONYM PRZEZ P. M. C. ZAŚWIADCZENIEM O WPISIE DO EWIDENCJI GOSPODARCZEJ Z 7 STYCZNIA 1991 R., WYDANYM PRZEZ KIEROWNIKA WYDZIAŁU HANDLU I DROBNEJ WYTWÓRCZOŚCI URZĘDU MIEJSKIEGO W S. NR EWIDENCYJNY [...] DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ OD 10 STYCZNIA 1991 R., PROWADZIŁA SPÓŁKA CYWILNA M. C., A. C. I L. C., A PRZEDMIOTEM DZIAŁALNOŚCI BYŁO BIURO TURYSTYKI ZAGRANICZNEJ, EKSPORT - IMPORT, POŚREDNICTWO W SPRZEDAŻY ARTYKUŁÓW SPOŻYWCZYCH I PRZEMYSŁOWYCH POCHODZENIA KRAJOWEGO I ZAGRANICZNEGO, HANDEL OBWOŹNY ARTYKUŁAMI SPOŻYWCZYMI I PRZEMYSŁOWYMI KRAJOWYMI I ZAGRANICZNYMI NA TERENIE KRAJU. TREŚĆ DECYZJI URZĘDU MIEJSKIEGO W S. Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 1992 R. WSKAZUJE, ŻE DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA PROWADZONA PRZEZ WW. SPÓŁKĘ ZOSTAŁA WYKREŚLONA Z EWIDENCJI Z DNIEM 26 PAŹDZIERNIKA 1992 R., A OKRES PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI OKREŚLONY ZOSTAŁ NA OKRES OD 5 SIERPNIA 1990 R., DO 26 PAŹDZIERNIKA 1992 R. TAKIE TEŻ TERMINY PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZEZ SPÓŁKĘ ZAWARTO W ZASKARŻONEJ DECYZJI, PODKREŚLAJĄC, ŻE TERMIN ZGŁOSZENIA I ZAKOŃCZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZEZ PODATNIKA W URZĘDZIE SKARBOWYM NIE JEST TOŻSAMY Z TERMINAMI ZAREJESTROWANIA DZIAŁALNOŚCI W EWIDENCJACH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. ORGAN ODWOŁAWCZY PRZYWOŁUJĄC ZEZNANIA ZŁOŻONE PRZEZ L. C. DO PROTOKOŁU PRZESŁUCHANIA STRONY Z 16 MARCA 2009 R. STWIERDZIŁ, ŻE POMIMO KILKAKROTNYCH ZAPYTAŃ ZMIERZAJĄCYCH DO USTALENIA JAKIEGO RZĘDU DOCHODY MAŁŻONKOWIE UZYSKALI Z TEJ DZIAŁALNOŚCI UDZIELANO WYMIJAJĄCYCH ODPOWIEDZI, KTÓRE NIE POZWALAŁY NAWET W PRZYBLIŻENIU OCENIĆ KIEDY I JAKIE MOGLI UZYSKAĆ DOCHODY. PODKREŚLIŁ RÓWNIEŻ, ŻE MAŁŻONKOWIE ZDAJĄC SOBIE SPRAWĘ, ŻE NIE JEST MOŻLIWE SPRAWDZENIE ICH OŚWIADCZEŃ POWOŁYWALI SIĘ NA DOCHODY SPRZED WIELU LAT, NIE POSIADAJĄC DOKUMENTÓW, KTÓRE OKOLICZNOŚĆ TĘ BY POTWIERDZAŁY; NADTO WSKAZYWALI JEDYNIE NA NIEISTNIEJĄCE DZISIAJ MIEJSCA SPRZEDAŻY TOWARÓW (NIE WIADOMO CZY POCHODZĄCYCH Z TZW. DZIAŁALNOŚCI HANDLOWEJ CZY GOSPODARCZEJ). DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ODNIÓSŁ SIĘ DO POWOŁYWANEJ PRZEZ STRONĘ OKOLICZNOŚCI ISTOTNEGO WSPARCIA ZE STRONY RODZICÓW, A W PÓŹNIEJSZYM OKRESIE TAKŻE DZIECI, W PONOSZENIU KOSZTÓW UTRZYMANIA. W JEGO OCENIE TWIERDZENIA TE NIE ZNAJDUJĄ ODZWIERCIEDLENIA W STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY. ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY WSKAZUJE, ŻE NIEŻYJĄCY RODZICE P. M. C. MIELI BARDZO NISKIE ŚWIADCZENIA Z KRUS (E. C. W LATACH 1994-1995 ŚREDNIO MIESIĘCZNIE 326,00 ZŁ BRUTTO, A J. C. W 1994 R. OKOŁO 350,00 ZŁ BRUTTO) I Z TEGO WZGLĘDU NAJPRAWDOPODOBNIEJ SAMI POTRZEBOWALI WSPARCIA FINANSOWEGO (O UDZIELANEJ POMOCY RODZICOM SKARŻĄCEGO ŚWIADCZĄ ZEZNANIA ZARÓWNO MAŁŻONKÓW, JAK I ŚWIADKÓW). TAKŻE POMOC ZE STRONY DZIECI NIE MOGŁA BYĆ ZNACZĄCA, CO POTWIERDZAJĄ ZEZNANIA PODATKOWE ZŁOŻONE W LATACH 1995-2007 PRZEZ B. C. (S.) ORAZ A. C. (DOCHODY PRZEDSTAWIONO W FORMIE TABELARYCZNEJ). NADTO USTALONO, ŻE DO 2000 R. B. S. STUDIOWAŁA, A WEDŁUG WYJAŚNIENIA MAŁŻONKÓW OD 2000 R. USAMODZIELNIŁA SIĘ. W OKRESIE STUDIÓW UZYSKANE PRZEZ NIĄ DOCHODY BYŁY BARDZO NISKIE, NIEWYSTARCZAJĄCE NA SAMODZIELNE UTRZYMANIE SIĘ ORAZ POKRYCIE WYDATKÓW ZWIĄZANYCH Z NAUKĄ. ZATEM Z DUŻĄ DOZĄ PRAWDOPODOBIEŃSTWA PRZYJĄĆ MOŻNA, ŻE TO ONA WŁAŚNIE WYMAGAŁA WSPARCIA FINANSOWEGO. Z AKT SPRAWY WYNIKA BOWIEM, ŻE NAJWYŻSZE WYNAGRODZENIA UZYSKAŁA W ROKU 2001 I BYŁA TO KWOTA BRUTTO 15.086,00 ZŁ ROCZNIE (1.257,00 ZŁ ŚREDNIO MIESIĘCZNIE), PRZY CZYM - JAK WSKAZAŁA STRONA W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA - USAMODZIELNIŁA SIĘ, A WIĘC PRZEZNACZYŁA PIENIĄDZE NA WŁASNE POTRZEBY. Z KOLEI WYSOKOŚĆ DOCHODÓW UZYSKIWANYCH PRZEZ A. C. W LATACH WCZEŚNIEJSZYCH PRZECZY TWIERDZENIOM O WSPARCIU BUDŻETU RODZINY, JAK RÓWNIEŻ O JEGO POMOCY FINANSOWEJ W PRZY BUDOWIE DOMU. MATERIAŁ DOWODOWY WSKAZUJE BOWIEM, ŻE NAJWYŻSZE DOCHODY OSIĄGNĄŁ ON W 2000 R., I WYNOSIŁY ONE BRUTTO 1.852,00 ZŁ MIESIĘCZNIE, A W LATACH 2001-2006 WYKAZAŁ STRATY W ŁĄCZNEJ KWOCIE 1.196.078,00 ZŁ. WYKAZANE PRZEZ A. C. STRATY Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ CZYNIĄ PRAWDOPODOBNYM, ŻE TO RODZICE FINANSOWALI KOSZTY UTRZYMANIA SYNA I JEGO ŻYCIOWEJ PARTNERKI, UDZIELAJĄC IM POMOCY. REASUMUJĄC ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE MAŁŻONKOWIE NIE POSIADALI NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., OSZCZĘDNOŚCI (PRZECHOWYWANYCH POZA SYSTEMEM BANKOWYM) POCHODZĄCYCH ZE ŹRÓDEŁ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, KTÓRE MOGŁYBY STANOWIĆ ŹRÓDŁO POKRYCIA PONIESIONYCH W 2007 R. WYDATKÓW. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZA CAŁKOWICIE BEZZASADNY UZNAŁ RÓWNIEŻ ZARZUT, IŻ W ROZLICZENIU KOSZTÓW BUDOWY DOMU OKREŚLONE ZOSTAŁY KOSZTY PRAC BUDOWLANYCH W SPOSÓB ARBITRALNY I DOWOLNY. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO ORAZ PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA UZUPEŁNIAJĄCEGO PODJĄŁ WSZELKIE DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU WYJAŚNIENIE KWESTII ZWIĄZANYCH Z USTALENIEM KOSZTÓW BUDOWY DOMU W SPOSÓB PRAWIDŁOWY. ZE ZGROMADZONYCH W SPRAWIE DOKUMENTÓW WYNIKA, ŻE MAŁŻONKOWIE DECYZJĄ STAROSTWA POWIATOWEGO W S. Z 20 SIERPNIA 2003 R. NR [...] OTRZYMALI POZWOLENIE NA BUDOWĘ BUDYNKU MIESZKALNEGO Z PRZYŁĄCZAMI I GARAŻEM, POŁOŻONEGO W D. K. PRZY UL. [...] (DZIAŁKA [...]). DNIA 8 GRUDNIA 2008 R., DOKONANO OGLĘDZIN NIERUCHOMOŚCI, W WYNIKU KTÓRYCH USTALONO, ŻE NA OGRODZONEJ, ZAGOSPODAROWANEJ POSESJI ZNAJDUJE SIĘ BUDYNEK MIESZKALNY DWUKONDYGNACYJNY, Z ZEWNĄTRZ WYŁOŻONY CIEMNOCZERWONĄ CEGŁĄ KLINKIEROWĄ, POSIADA WSZYSTKIE OKNA, DRZWI, TRZY BRAMY GARAŻOWE ORAZ KOTŁOWNIĘ; JEGO WNĘTRZE WYKOŃCZONE ZOSTAŁO W CAŁOŚCI - ZAINSTALOWANO URZĄDZENIA SANITARNE, DOKONANO ZABUDOWY KUCHNI (KTÓRA NIE ZOSTAŁA UDOSTĘPNIONA DO OGLĘDZIN PRZEZ OBECNYCH MAŁŻONKÓW). DOM W NIEWIELKIEJ CZĘŚCI BYŁ WYPOSAŻONY W MEBLE (ŁÓŻKA W SYPIALNI, ZESTAWY WYPOCZYNKOWE, ZASŁONY I FIRANY W OKNACH). ZGODNIE Z PROJEKTEM BUDOWLANYM, DOM MA NASTĘPUJĄCE PARAMETRY: POWIERZCHNIA UŻYTKOWA 536,58 M2, POWIERZCHNIA GOSPODARCZA 100,55 M2, POWIERZCHNIA CAŁKOWITA 637,13 M2, POWIERZCHNIA GARAŻU 84,24 M2, POWIERZCHNIA ZABUDOWY 396,07 M2. NA PODSTAWIE FAKTUR ZAKUPÓW MATERIAŁÓW BUDOWLANYCH USTALONA ŻE W 2007 R., MAŁŻONKOWIE PONIEŚLI Z TEGO TYTUŁU WYDATKI W ŁĄCZNEJ KWOCIE 92.163,74 ZŁ, A W LATACH 2003-2007 - 811.925,03 ZŁ, (W 2003 R. - 131.183,46 ZŁ, W 2004 R. - 255.365,14 ZŁ, W 2005 R. - 254.458,75 ZŁ, W 2006 R. - 78.753,94 ZŁ). ZAKUPIONE MATERIAŁY BUDOWLANE PRZEZNACZONE ZOSTAŁY NA REMONT DOMU MIESZKALNEGO POŁOŻONEGO W D. K. PRZY UL. [...], MIESZKANIA POŁOŻONEGO W S. PRZY UL. [...] ORAZ BUDOWĘ DOMU W D. K. PRZY UL. [...], KTÓREGO BUDOWĘ ROZPOCZĘTO W 2003 R. I KONTYNUOWANO W LATACH 2004-2007. SKARŻĄCY PRZEDŁOŻYŁ RÓWNIEŻ FAKTURY ZAKUPÓW MATERIAŁÓW I USŁUG BUDOWLANYCH PONIESIONYCH W 2008 R., CELEM WYJAŚNIENIA STANU ZAAWANSOWANIA ROBÓT BUDOWLANYCH. W ZESTAWIENIU WYDATKÓW BUDOWLANYCH NIE ZOSTAŁA UWZGLĘDNIONA FAKTURA DOKUMENTUJĄCA ZAKUP BRAM GARAŻOWYCH WYSTAWIONA NA RZECZ A. C. ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ PRZY TYM, ŻE PRZYJĘTE FAKTURY NA MATERIAŁY BUDOWLANE WYSTAWIONE NA IMIĘ I NAZWISKO ŻONY SKARŻĄCEGO STANOWIŁY PODSTAWĘ DO UBIEGANIA SIĘ W 2006 R. O ZWROT NIEKTÓRYCH WYDATKÓW ZWIĄZANYCH Z BUDOWNICTWEM MIESZKANIOWYM (VZM-1) W KWOCIE 17.689 ZŁ, KTÓRY ZOSTAŁ PRZEZ ORGANY PODATKOWE UZNANY ZA UJAWNIONE ŹRÓDŁO DOCHODÓW ROKU 2006. PONADTO USTALONO, ŻE MAŁŻONKOWIE ZAKUPILI ROŚLINY OD SZKÓŁKI DRZEW I KRZEWÓW OZDOBNYCH W Ł. NA ŁĄCZNĄ KWOTĘ 3.978 ZŁ, Z TEGO W ROKU 2003 - 2.698,00 ZŁ I W 2004 R. - 1.280 ZŁ. Z UWAGI NA FAKT, ŻE UDOKUMENTOWANE PRZEZ MAŁŻONKÓW KOSZTY BUDOWY DOMU NIE OBEJMOWAŁY KOSZTÓW ROBÓT BUDOWLANYCH (ROBOCIZNY), ZAŚ PRZEDSTAWIONE PRZEZ SKARŻĄCEGO WYDATKI Z TYTUŁU BUDOWY DOMU O POWIERZCHNI OK. 700 M2 I KUBATURZE PONAD 2000 M3 W KWOCIE 23.510 ZŁ ORGAN ODWOŁAWCZY UZNAŁ ZA ZANIŻONE, POWOŁANO BIEGŁEGO RZECZOZNAWCĘ W OSOBIE E. L., PREZESA "A" BIURO PROJEKTÓW SP. Z O.O. W S. CELEM WYDANIA OPINII - WYCENY NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W D. K. PRZY UL. [...], DZIAŁKA [...] W ZAKRESIE KOSZTÓW ROBÓT BUDOWLANYCH PONIESIONYCH NA BUDOWĘ DOMU W LATACH 2003-2007. ZGODNIE Z PRZEDSTAWIONĄ OPINIĄ ŁĄCZNA WARTOŚĆ ROBÓT BUDOWLANYCH WYKONANYCH W 2007 R., (Z UWZGLĘDNIENIEM PRACY SKARŻĄCEGO) WYNIOSŁA CO NAJMNIEJ 6.470,- ZŁ. W LATACH 2003-2006 R. WYDATKI Z WW. TYTUŁU KSZTAŁTOWAŁY SIĘ NA POZIOMIE: 87.393 ZŁ (2003 R.), 82.305 ZŁ (2004 R.), 33.480 ZŁ (2005 R.) I 16.688 ZŁ (2006 R.). UDZIAŁ PRACY SKARŻĄCEGO W POSZCZEGÓLNYCH LATACH PRZYJĘTO NA POZIOMIE: 4.800 ZŁ, 14.400 ZŁ, 14.400 ZŁ, 4.172 ZŁ I 2.156 ZŁ. BIEGŁY OKREŚLAJĄC UDZIAŁ PRACY WŁASNEJ PANA M. C. PRZYJĄŁ NASTĘPUJĄCE PARAMETRY: STAWKĘ ROBOCZOGODZINY W WYSOKOŚCI 10 ZŁ, ILOŚĆ GODZIN PRACY DZIENNIE - 5, ILOŚĆ DNI PRACY W MIESIĄCU - 24. CZAS PRACY W 2007 R., PRZYJĘTO JAKO PROCENTOWY UDZIAŁ SKARŻĄCEGO W OGÓLNEJ WARTOŚCI WYKONANYCH PRAC - 25%, NATOMIAST W ROKU 2003 - 4 MIESIĄCE, ZAŚ W LATACH ROKU 2004-2005 - 12 MIESIĘCY. USTOSUNKOWUJĄC SIĘ DO ZARZUTÓW PODNIESIONYCH DO SPORZĄDZONEJ OPINII DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UZNAŁ, ŻE OSZACOWANA PRZEZ BIEGŁEGO WARTOŚĆ PRAC BUDOWLANYCH JEST NAJNIŻSZĄ KWOTĄ, KTÓRĄ MAŁŻONKOWIE MUSIELI WYDAĆ NA ROBOTY BUDOWLANE W 2007 R. ORGAN ODWOŁAWCZY ZAUWAŻYŁ, ŻE PRZEDMIOTOWY DOM JEST BUDYNKIEM O PODWYŻSZONYM STANDARDZIE; WYKORZYSTANE DO BUDOWY MATERIAŁY SĄ DOBREJ, WYŻSZEJ NIŻ PRZECIĘTNA JAKOŚCI. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ MATERIAŁÓW O WYSOKIEJ JAKOŚCI NIE POWIERZA SIĘ PRZYPADKOWYM WYKONAWCOM; Z REGUŁY ZATRUDNIA SIĘ DO TAKICH PRAC LUB POMOCY, CZY CHOĆBY KONSULTACJI OSOBY O WYSOKICH KWALIFIKACJACH, CO POWODUJE, ŻE KOSZT TEGO RODZAJU PRAC JEST WYŻSZY NIŻ PRAC PROSTYCH. ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE PAN M. C. MÓGŁ WYKONAĆ WIELE PRAC KORZYSTAJĄC PRZY TYM - JAK WSKAZUJE I CO POTWIERDZAJĄ ZEZNANIA PANA C. I ŚWIADKÓW (K. R., M. R., W. M.) OBSZERNIE PRZYWOŁANE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI - Z POMOCY SĄSIADÓW, RODZINY I PRZYJACIÓŁ. JEDNAK, ZDANIEM ORGANU, TAKI RODZAJ POMOCY RÓWNIEŻ GENERUJE KOSZTY. WPRAWDZIE MAŁŻONKOWIE NIE PŁACILI WSPÓŁPRACOWNIKOM, ALE PRZYGOTOWYWALI POSIŁKI LUB NAPOJE, A TO RÓWNIEŻ STANOWI KOSZT BUDOWY. ZASADNYM BYŁO ZATEM OSZACOWANIE WARTOŚCI TYCH PRAC NA PODSTAWIE OPINII BIEGŁEGO RZECZOZNAWCY, TYM BARDZIEJ, ŻE OPINIA TA UWZGLĘDNIA UDZIAŁ INWESTORA W PRACACH BUDOWLANYCH. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ NIE ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM STRONY, W ŚWIETLE KTÓREGO PRACA WŁASNA ZOSTAŁA W OPINII RZECZOZNAWCY WYCENIONA ZBYT NISKO. PRZYJĘCIE PRZEZ BIEGŁEGO STAWKI 10 ZŁ ZA 1 ROBOCZOGODZINĘ OZNACZA, ŻE ROZLICZENIA DOKONANO W OPARCIU O STAWKĘ ZBLIŻONĄ DO PRZECIĘTNEJ STAWKI NETTO 1 ROBOCZOGODZINY. ORGAN ODWOŁAWCZY ZA RACJONALNY UZNAŁ OSZACOWANY PRZECIĘTNY CZAS PRACY DZIENNIE W ILOŚCI 5 GODZIN, KTÓRY ZAKŁADA, ŻE SKARŻĄCY NORMALNIE FUNKCJONOWAŁ W ŻYCIU I W RODZINIE. Z TYCH WZGLĘDÓW WARTOŚĆ PRACY WŁASNEJ PODATNIKA OSZACOWANA ZOSTAŁA W WIARYGODNEJ WYSOKOŚCI. ORGAN ODWOŁAWCZY NIE PODZIELIŁ RÓWNIEŻ ZARZUTU NIEPRAWIDŁOWEGO USTALENIA WYSOKOŚCI WYDATKÓW PONIESIONYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW C. NA BIEŻĄCE UTRZYMANIE. WYJAŚNIŁ, ŻE DO ROZLICZENIA PONOSZONYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW WYDATKÓW NA ŻYCIE PRZYJĘTO KWOTĘ 15.000 ZŁ ROCZNIE, KTÓRA UWZGLĘDNIAŁA ICH WARUNKI ŻYCIOWE I JEST NIŻSZA OD STATYSTYCZNEJ. WZIĘTO POD UWAGĘ ZEZNANIA STRONY ORAZ ŚWIADKÓW (A. C., D. M.) I PRZYJĘTO, ŻE NA ŻYWNOŚĆ I NAPOJE BEZALKOHOLOWE, LEKARSTWA I OPIEKĘ MEDYCZNĄ, TRANSPORT, ARTYKUŁY SANITARNO - HIGIENICZNE, ODZIEŻ I OBUWIE, POTRZEBY KULTURALNE ITP., ŻE MAŁŻONKOWIE PRZEZNACZALI UZYSKIWANE ŚWIADCZENIA ZUS TJ. W PRZYBLIŻENIU 15.000 ZŁ ROCZNIE. WPRAWDZIE Z DANYCH OPUBLIKOWANYCH W ROCZNIKU STATYSTYCZNYM RP ROCZNE PRZECIĘTNE WYDATKI 4 OSOBOWEJ RODZINY W 2007 R., BYŁY WYŻSZE OD OKREŚLONEJ PRZEZ MAŁŻONKÓW KWOTY, TO JEDNAK WZIĘTO POD UWAGĘ, ŻE JAK WSKAZALI MAŁŻONKOWIE, PROWADZĄ ONI GOSPODARSTWO DOMOWE MIESZKAJĄC NA WSI I CZĘŚĆ ŻYWNOŚCI POCHODZI Z WŁASNYCH UPRAW I HODOWLI, TO MOŻE TO BYĆ KWOTA WYSTARCZAJĄCA. Z KOLEI MAJĄC NA WZGLĘDZIE OKOLICZNOŚĆ DOTYCZĄCĄ ZBYCIA W 2007 ROKU PRZEZ PAŃSTWA C. NIERUCHOMOŚCI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W S. PRZY UL. [...], KTÓRA TO OKOLICZNOŚCI PODLEGAŁA PONOWNEJ OCENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI (ZGODNIE Z ZALECENIEM ZAWARTYM W DECYZJI ORGANU ODWOŁAWCZEGO Z DNIA 24 SIERPNIA 2010 R.), ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, IŻ PAŃSTWO L. I M. C. DOKONALI ZBYCIA WW. NIERUCHOMOŚCI NA RZECZ F. H. NA MOCY AKTU NOTARIALNEGO REPERTORIUM A [...] Z DNIA 17 MARCA 2009 R., ZA KWOTĘ 120.000 ZŁ. PRZY CZYM Z TREŚCI AKTU NOTARIALNEGO WYNIKA, ŻE KWOTA TA ZOSTAŁA JUŻ W CAŁOŚCI ZAPŁACONA NA DZIEŃ JEGO SPORZĄDZENIA, PONADTO NABYWCA BYŁ W POSIADANIU NIERUCHOMOŚCI TAKŻE NA DZIEŃ JEGO PODPISANIA. PRZY CZYM W ŚWIETLE WSTĘPNEJ UMOWY KUPNA WW. MIESZKANIA Z DNIA 3 WRZEŚNIA 2007 R., JAK I DOWODU PRZEKAZANIA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH WYNIKA, ŻE ZAPŁATA CZĘŚCI CENY "TYTUŁEM ZALICZKI" NASTĄPIŁA W DNIU 3 WRZEŚNIA 2007 R., W WYSOKOŚCI 80.000 ZŁ. TYM SAMYM MAŁŻONKOWIE C. BEZSPORNIE UZYSKALI WE WRZEŚNIU 2007 ROKU PRZYCHÓD W KWOCIE 80.000 ZŁ ZE SPRZEDAŻY W/W MIESZKANIA, I KTÓRA TO KWOTA ZOSTAŁA UWZGLĘDNIONA PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W ZASKARŻONEJ DECYZJI Z DNIA 6 LIPCA 2011 R. PRZY CZYM W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PRZED ORGANEM PIERWSZEJ JAK I DRUGIEJ INSTANCJI MAŁŻONKOWIE NIE PRZEDŁOŻYLI ŻADNYCH DOWODÓW, W ŚWIETLE KTÓRYCH ZAPŁATA POZOSTAŁEJ KWOTY NALEŻNOŚCI W WYSOKOŚCI 40.000 ZŁ (120.000 - 80.000) NASTĄPIŁA TAKŻE W BADANYM ROKU PODATKOWYM. DODATKOWO W UMOWIE WSTĘPNEJ KUPNA MIESZKANIA STRONY ZASTRZEGŁY, IŻ KUPUJĄCY ZOBOWIĄZUJE SIĘ DO WPŁACENIA POZOSTAŁEJ CZĘŚCI 40.000 ZŁ DO DNIA 1 PAŹDZIERNIKA 2009 R., PODCZAS SPISANIA AKTU NOTARIALNEGO I SFINALIZOWANIA KUPNA - MIESZKANIA. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRAWIDŁOWO PRZYJĄŁ, IŻ Z TYTUŁU SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W S. PRZY UL. [...], MAŁŻONKOWIE UZYSKALI W DNIU 3 WRZEŚNIA 2007 R., PRZYCHÓD W WYSOKOŚCI 80.000 ZŁ. Z KOLEI W ODNIESIENIU DO ZARZUTU ODWOŁANIA, W ŚWIETLE KTÓREGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W WYDANYM ROZSTRZYGNIĘCIU NIEPRAWIDŁOWO PRZYJĄŁ, IŻ "WYDATKI NA ZAKUP SAMOCHODÓW NA CELE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PANA M. C. W WYSOKOŚCI 115.400,00 ZŁ ZOSTAŁY W CAŁOŚCI PONIESIONE NA RZECZ SYNA JUŻ W DNIU ZAKUPU" TO JEST, ŻE ZAPŁATA ZA SAMOCHODY NASTĄPIŁA W SPOSÓB JEDNORAZOWY - DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZA, ŻE ZARZUT TEN NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. ORGAN PODKREŚLA, ŻE PAN M. C. PROWADZĄCY PRZEDSIĘBIORSTWO "D" NABYŁ W DNIU 10 KWIETNIA 2007 R., OD PANA A. C. (SYNA) [...] SAMOCHÓD MARKI AUDI A8 (NR REJ [...]) ZA KWOTĘ 30.000 ZŁ ORAZ SAMOCHÓD MARKI MERCEDES BENZ (NR REJ. [...]) ZA KWOTĘ BRUTTO 85.400,00 ZŁ, KTÓRA TO TRANSAKCJA ZOSTAŁA UDOKUMENTOWANA FAKTURAMI VAT NR 02/4A/2007 I NR 01/4A/2007. STRONY TRANSAKCJI W PRZEDMIOTOWYCH FAKTURACH NIE WSKAZAŁY W JAKIEJ FORMIE I KIEDY MIAŁA NASTĄPIĆ PŁATNOŚĆ Z TYTUŁU DOKONANEJ SPRZEDAŻY. PONADTO W OPARCIU O PROWADZONĄ PRZEZ PANA M. C. KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, IŻ Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NA PRZESTRZENI 2007 ROKU PODATNIK W ŻADNYM MIESIĄCU NIE OSIĄGNĄŁ DOCHODU, KTÓRY CO DO ZASADY MÓGŁBY SŁUŻYĆ SFINANSOWANIU PONIESIONYCH WYDATKÓW. Z KOLEI DO PROTOKOŁU PRZESŁUCHANIA Z DNIA 24 LISTOPADA 2008 R. PODATNIK ZEZNAŁ, IŻ KWOTA TA ZOSTAŁA ZAPŁACONA GOTÓWKĄ. NATOMIAST W TOKU DALSZYCH CZYNNOŚCI W PROTOKOŁACH PRZESŁUCHANIA Z DNIA 5 LUTEGO 2009 R., ORAZ Z DNIA 6 KWIETNIA 2011 R. PAN M. C. ZEZNAŁ, IŻ "Z TEGO CO WIEM TO NA PEWNO ZAPŁACIŁEM. TAKICH WOLNYCH PIENIĘDZY TO NA PEWNO OD RAZU NIE MIAŁEM. MUSIAŁEM PŁACIĆ W RATACH, NA PEWNO ZE ŚRODKÓW, KTÓRE MIAŁEM Z DZIAŁALNOŚCI. NIE PAMIĘTAM ROZLICZEŃ Z SYNEM. NA KONIEC ROKU NA PEWNO DŁUGÓW NIE MIAŁEM, ŻADEN MÓJ KLIENT PRETENSJI NIE ZGŁASZAŁ. MOGŁO TO BYĆ ZAPŁACONE Z KREDYTU BANKOWEGO ALE NIE POTRAFIĘ TEGO DZISIAJ OKREŚLIĆ. NIE SPORZĄDZILIŚMY DOKUMENTÓW DO ROZLICZEŃ Z SYNEM ALBO Z CÓRKĄ." W ŚWIETLE PRZEDSTAWIONYCH OKOLICZNOŚCI TRUDNO ZDANIEM ORGANU PRZYJĄĆ NA ETAPIE POSTĘPOWANIA PRZED ORGANEM DRUGIEJ INSTANCJI ARGUMENTACJĘ PEŁNOMOCNIKA STRONY ZAWARTĄ W ODWOŁANIU Z DNIA 25 LIPCA 2011 R., Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE SKORO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA NIE GENEROWAŁA DOCHODÓW TO "MOŻNA JEDYNIE UZNAĆ, ŻE NA POCZET CENY JUŻ W KWIETNIU MOGŁY ZOSTAĆ PRZEZNACZONE ŚRODKI ZE ZBYCIA SAMOCHODU CÓRCE - 32.000,00 ZŁ. BRAKUJĄCE 83.000,00 ZŁ MOGŁY ZOSTAĆ DOPŁACONE PRAKTYCZNIE DOPIERO WE WRZEŚNIU PO OTRZYMANIU PIERWSZEJ RATY ZE SPRZEDAŻY MIESZKANIA - 80.000.00 ZŁ. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ POWYŻSZE STANOWISKO ZMIERZA DO ZAPEWNIENIA STRONIE KORZYSTNEGO ROZWIĄZANIA Z PUNKTU WIDZENIA ROZLICZEŃ PODATKOWYCH PRZY BRAKU STOSOWNYCH DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH ZAISTNIENIE FAKTYCZNYCH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH. W TYCH OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY ORGAN ODWOŁAWCZY ZARZUT STRONY, IŻ DECYZJĘ WYDANO BEZ PRZEPROWADZENIA PEŁNEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE UZNAŁ ZA BEZZASADNY. PONADTO PODKREŚLIŁ, IŻ ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (WYROK NSA Z DNIA 2 PAŹDZIERNIKA 2002 R., SYGN. AKT L SA/KA 793/01 ORAZ Z 24 MAJA 2001 R., SYGN. AKT I SA/GD 2309/98) W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM OBOWIĄZUJE ZASADA, ŻE CIĘŻAR UDOWODNIENIA FAKTU SPOCZYWA NA OSOBIE, KTÓRA Z TEGO FAKTU WYWODZI OKREŚLONE SKUTKI PRAWNE. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW NARUSZENIA PRZEPISÓW ART. 12.1 § 1, ART. 122 ART. 180 ART. 180 § 1, ART. 187 § 1, ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ TJ. OBOWIĄZKU PODJĘCIA WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, A W KONSEKWENCJI ZEBRANIA I ROZPATRZENIA, W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ STWIERDZA, ŻE ZARZUTY TE NIE ZNAJDUJĄ UZASADNIENIA W ŚWIETLE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO W SPRAWIE. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ POSTĘPOWANIE PODATKOWE BYŁO PROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH, PODJĘTE ZOSTAŁY WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY, A MATERIAŁ DOWODOWY ZOSTAŁ ZEBRANY I ROZPATRZONY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, ZAŚ UZYSKANE DOWODY PODDANE ZOSTAŁY WŁAŚCIWEJ OCENIE. FAKT, IŻ MATERIAŁ DOWODOWY ZEBRANY W SPRAWIE ZOSTAŁ ODMIENNIE OD WOLI PODATNIKA OCENIONY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE ŚWIADCZY O NARUSZENIU ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ZAWARTYCH W ORDYNACJI PODATKOWEJ. NA PODSTAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRAWIDŁOWO DOKONAŁ ROZLICZENIA POSIADANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW L. I M. C. ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH ORAZ PONIESIONYCH WYDATKÓW W 2007 R., PRZYJMUJĄC NASTĘPUJĄCE ZAŁOŻENIA: - ROZLICZENIA DOKONANO W OKRESACH MIESIĘCZNYCH - CHARAKTER DOKONYWANYCH PRZEZ PODATNIKÓW WYDATKÓW I UZYSKANYCH WPŁYWÓW ORAZ SPOSÓB ROZLICZEŃ FINANSOWYCH Z SYNEM A. C. I GOTÓWKOWY OBRÓT NA KONTACH BANKOWYCH NIE POZWALAJĄ NA PRECYZYJNE OKREŚLENIE DNIA ICH REALIZACJI - MIESIĘCZNY OKRES ROZLICZENIA POZWALA W SPOSÓB DOSTATECZNIE PRECYZYJNY USTALIĆ STAN ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH, KTÓRYMI PODATNICY DYSPONOWALI, - W ROZLICZENIU POMINIĘTO WPŁYWY ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH Z TYTUŁU EMERYTUR I RENT KRAJOWYCH OTRZYMYWANYCH PRZEZ PANIĄ L. C. I PANA M. C., PONIEWAŻ UZYSKANE ŚRODKI PIENIĘŻNE W CAŁOŚCI ZAKWALIFIKOWANO DO WYDATKÓW NA KOSZTY UTRZYMANIA, - W CELU ROZLICZENIA STANU ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH W BANKOWYCH LINIACH KREDYTOWYCH DOKONANO ANALIZY SALD W OKRESACH MIESIĘCZNYCH - SALDA TE UWZGLĘDNIAJĄ DOKONANE PRZEZ PODATNIKÓW WPŁATY I NIEMAL NATYCHMIASTOWE WYPŁATY GOTÓWKOWE W TYM PRZEZNACZONE NA UZUPEŁNIENIE LIMITÓW LINII KREDYTOWYCH, - DOKONANO ZESTAWIEŃ MIESIĘCZNYCH SPŁAT RAT KREDYTÓW I MINIMALNYCH SPŁAT LIMITÓW KART KREDYTOWYCH ZARÓWNO DOKONANYCH PRZELEWEM (POTRĄCENIEM Z RACHUNKÓW BANKOWYCH) JAK I GOTÓWKĄ, - ROZLICZENIE STRATY Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PONIESIONEJ PRZEZ PANA M. C. W 2007 R., NASTĄPIŁO POPRZEZ OBRÓT PIENIĘŻNY I SALDO NA RACHUNKU BANKOWYM TEJ DZIAŁALNOŚCI, - W ROZLICZENIU PRZYJĘTO, ŻE UZYSKANE ZE SPRZEDAŻY SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH PIENIĄDZE ZOSTAŁY PRZEZ PODATNIKÓW OTRZYMANE, A ZA ZAKUPIONE SKŁADNIKI MAJĄTKOWE ZAPŁACONO W DNIU LUB MIESIĄCU ZAKUPU. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZAŁOŻENIA TE SĄ ZASADNE I ZNAJDUJĄ POPARCIE W MATERIALE DOWODOWYM. W KONSEKWENCJI POWYŻSZEGO SKORO WYSOKOŚĆ PONIESIONYCH W 2007 R., PRZEZ MAŁŻONKÓW L. I M. C. WYDATKÓW PRZEWYŻSZA UZYSKANE PRZEZ NICH DOCHODY O KWOTĘ 146.277,08 ZŁ, ZASADNIE USTALONO STRONIE PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA 2007 R., W KWOCIE 54.854,00 ZŁ. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, PEŁNOMOCNIK RADCA PRAWNY PAN [...] ZARZUCIŁ NARUSZENIE: 1) ART. 20 UST. 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 176 ZE ZM.), DALEJ U.P.D.O.F., POPRZEZ PRZYJĘCIE, IŻ NIE JEST WYSTARCZAJĄCE, ABY PODATNICY JEDYNIE UPRAWDOPODOBNILI ŹRÓDŁA POKRYCIA WYDATKÓW, CO UCZYNILI, ALE OCZEKIWANIE, IŻ UDOWODNIĄ TO "CO DO GROSZA", 2) ART. 20 UST. 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 176 ZE ZM.), W ZW. Z ART. 20 UST. 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. NR 80 POZ. 350) POPRZEZ POMINIĘCIE, IŻ POKRYWANIE WYDATKÓW Z MIENIA ZGROMADZONEGO PRZED 1 STYCZNIA 1998 R., MOŻE ODBYWAĆ SIĘ NA GRUNCIE AKTUALNIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW ODNOŚNIE OPODATKOWANIA PRZYCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ NIEZALEŻNIE OD TEGO, CZY MIENIE TO ZOSTAŁO UPRZEDNIO OPODATKOWANE LUB NIE PODLEGAŁO OPODATKOWANIU, 3) ART. 20 UST. 3 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14 POZ. 176 ZE ZM.), POPRZEZ PRZYJĘCIE, IŻ PODATNICY OSIĄGNĘLI DOCHÓD Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ, CHOĆ W TRAKCIE POSTĘPOWANIA USTALONO TE ŹRÓDŁA, A JEDYNIE ZAKWESTIONOWANO, IŻ POCHODZĄCE Z NICH DOCHODY ZOSTAŁY OPODATKOWANE LUB ZWOLNIONE OD OPODATKOWANIA, 4) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ POMINIĘCIE POCZYNIENIA ISTOTNYCH DLA SPRAWY USTALEŃ W ZAKRESIE JAKA CZĘŚĆ OSZCZĘDNOŚCI Z LAT UBIEGŁYCH, KTÓRYMI PODATNICY DYSPONOWALI NA POCZĄTKU ROKU 2003 ZOSTAŁA ZGROMADZONA PRZED 1 STYCZNIA 1998 R., 5) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ POCZYNIENIE WADLIWYCH USTALEŃ ODNOŚNIE FAKTU DYSPONOWANIA PRZEZ PODATNIKÓW OSZCZĘDNOŚCIAMI Z LAT UBIEGŁYCH, ICH WYSOKOŚCI I ŹRÓDEŁ POWSTANIA, 6) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUPRAWNIONE PRZYJĘCIE, IŻ CAŁOŚĆ WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ PODATNIKÓW BYŁA NA BIEŻĄCO PRZEZ NICH WYDATKOWANA I NIE MOGŁA POWODOWAĆ PRZYROSTU OSZCZĘDNOŚCI, CHOĆ PODATNICY POSIADALI LICZNE DODATKOWE ŹRÓDŁA PRZYCHODÓW Z PRACY ZAWODOWEJ, TAKIE JAK PRACA NAKŁADCZA, DODATKOWE ZLECENIA, ZAŚ PONOSILI MNIEJSZE OD PRZECIĘTNYCH KOSZTY UTRZYMANIA, 7) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUPRAWNIONE PRZYJĘCIE, IŻ ŚRODKI W WALUCIE OBCEJ, ZAROBIONE PODCZAS PRACY PANA C. W NRD UTRACIŁY CAŁKOWICIE WARTOŚĆ, GDYŻ NIE ZOSTAŁY RZEKOMO WYMIENIONE NA INNĄ WALUTĘ LUB TOWARY, 8) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUPRAWNIONE PRZYJĘCIE, IŻ LICZNE, KILKUMIESIĘCZNE WYJAZDY PANA C. DO SZWECJI MIAŁY CHARAKTER WYŁĄCZNIE HANDLOWY, A NIE POLEGAŁY NA WYKONYWANIU ZLECONYCH PRAC BUDOWLANYCH, Z KTÓRYCH WYNAGRODZENIE, BYŁO OPODATKOWYWANE W SZWECJI, 9) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEPOCZYNIENIE NALEŻYTYCH USTALEŃ ODNOŚNIE DŁUGOŚCI, ROZMIARÓW, SZCZEGÓŁÓW I POZIOMU DOCHODOWOŚCI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PODATNIKÓW W ZAKRESIE TURYSTKI I HANDLU, CHOĆ FAKT JEJ PROWADZENIE JEST BEZSPORNY, ZAŚ DOKUMENTACJA PODATKOWA BYŁA SKŁADANA ORGANOM SKARBOWYM, KTÓRE POWINNY Z URZĘDU DYSPONOWAĆ PEŁNĄ WIEDZĄ W TYM ZAKRESIE, 10) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ CAŁKOWITE ZIGNOROWANIE FAKTU PROWADZENIA PRZEZ PODATNIKÓW DOCHODOWEJ I OPODATKOWANEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W ZAKRESIE TURYSTKI I HANDLU NA SKUTEK BRAKU INWENCJI ORGANÓW PODATKOWYCH W USTALENIU LUB CHOĆBY OSZACOWANIU WIELKOŚCI OSIĄGANYCH DOCHODÓW, CHOĆ PODATNICY PRZEDŁOŻYLI W TYM ZAKRESIE OKREŚLONE WYJAŚNIENIA, ZEZNANIA I DOWODY, 11) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ DOWOLNE UZNANIE, IŻ ŚRODKI POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI HANDLOWEJ PANI C., PRZED REJESTRACJĄ DZIAŁALNOŚCI, NIE BYŁY W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI LUB CHOĆBY PROPORCJONALNIE PRZEZNACZANE NA BIEŻĄCE POTRZEBY, CO POWODOWAŁO PRZYROST OSZCZĘDNOŚCI Z INNYCH, OPODATKOWANYCH ŹRÓDEŁ, 12) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ DOWOLNE UZNANIE, IŻ NIEKWESTIONOWANE DOCHODY ZE SPRZEDAŻY DEWIZ I BIŻUTERII POWINNY PODLEGAĆ OPODATKOWANIU JAKO POCHODZĄCE Z DZIAŁALNOŚCI HANDLOWEJ, CZY WRĘCZ GOSPODARCZEJ, PODCZAS GDY ICH ZAKUP I SPRZEDAŻ BYŁY JEDYNIE PRZEJAWEM LOKOWANIA OSZCZĘDNOŚCI I ZABEZPIECZANIA ICH PRZED DEPRECJACJĄ, 13) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUZASADNIONE POMINIĘCIE FAKTU PONOSZENIA PRZEZ PODATNIKÓW BIEŻĄCYCH WYDATKÓW WSPÓLNIE Z RODZICAMI ORAZ DZIEĆMI, CO NIE TYLKO ZWIĘKSZAŁO BUDŻET DOMOWY, ALE PRZEKŁADAŁO SIĘ JEDNOCZEŚNIE NA MNIEJSZE KOSZTY UTRZYMANIA W PRZELICZENIU NA JEDNĄ OSOBĘ, CZEGO ORGANY, ODWOŁUJĄC SIĘ DO DANYCH STATYSTYCZNYCH, NIE UWZGLĘDNIŁY, CHOĆ DANE TE TAKIE ZRÓŻNICOWANIE UMOŻLIWIAJĄ, 14) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUZASADNIONE POMINIĘCIE FAKTU OSIĄGANIA PRZEZ PODATNIKÓW OPODATKOWANYCH DOCHODÓW Z WYNAJMU MIESZKANIA, NA KTÓRĄ OKOLICZNOŚĆ PODATNICY PRZEDŁOŻYLI KONKRETNE DOWODY, 15) ART. 197 § 1 W ZW. Z ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ODWOŁYWANIE SIĘ DO OPINII BIEGŁEGO, KTÓRA NIE ROZSTRZYGA WCALE ISTOTY ZAGADNIENIA POSTAWIONEGO PRZEZ SAME ORGANY PODATKOWE BIEGŁEMU, NIE ODNOSI SIĘ W OGÓLE DO MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W SPRAWIE I NIE ZAWIERA WYMAGANEGO UZASADNIENIA DLA PRZYJĘTEJ METODOLOGII I ZAŁOŻEŃ, SZCZEGÓLNIE ODNOŚNIE LICZBY PRACOWNIKÓW, CZASU PRACY I JEJ WYCENY W ZAKRESIE UDZIAŁU WŁASNEGO, 16) ART. 197 § 1 W ZW. Z ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ RZEKOME ODWOŁYWANIE SIĘ DO OPINII BIEGŁEGO W ZAKRESIE OKREŚLENIA WYDATKÓW NA ROBOTY BUDOWLANE, POMIMO UTRZYMANIA W MOCY DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, KTÓRY OKREŚLIŁ POZIOM TYCH WYDATKÓW ZUPEŁNIE DOWOLNIE, A PRZEDE WSZYSTKIM INACZEJ, NIŻ WSKAZAŁ TO BIEGŁY, 17) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ZUPEŁNE POMINIĘCIE FAKTU PARTYCYPACJI SYNA PODATNIKÓW - PANA A. C. W PONOSZENIU WYDATKÓW BUDOWLANYCH, BEZ ODNIESIENIA SIĘ DO SKŁADANYCH TWIERDZEŃ I ZEZNAŃ W TYM ZAKRESIE ORAZ BEZ PRZEPROWADZENIA ZEZNAŃ Z PRZESŁUCHANIA LICZNYCH ŚWIADKÓW, 18) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ZUPEŁNE POMINIĘCIE FAKTU PARTYCYPACJI SYNA PODATNIKÓW - PANA A. C. W PONOSZENIU WYDATKÓW NA ENERGIĄ ELEKTRYCZNĄ BEZ ODNIESIENIA SIĘ DO SKŁADANYCH TWIERDZEŃ I ZEZNAŃ W TYM ZAKRESIE ORAZ BEZ PRZEPROWADZENIA ZEZNAŃ Z PRZESŁUCHANIA ŚWIADKÓW, 19) ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ PRZYJĘCIE ZAWYŻONYCH KOSZTÓW UTRZYMANIA PODATNIKÓW, POPRZEZ POMINIĘCIE FAKTU, IŻ PROWADZILI ONI WSPÓLNE GOSPODARSTWO DOMOWE Z SYNEM I JEGO PARTNERKĄ ŻYCIOWĄ, CO ZMNIEJSZAŁO JEDNOSTKOWY KOSZT UTRZYMANIA, 20) ART. 180 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ DYSKREDYTOWANIE WYJAŚNIEŃ I ZEZNAŃ PODATNIKÓW JAKO ŚRODKÓW DOWODOWYCH I NIEUPRAWNIONE ZRÓWNYWANIE DOWODU Z DOKUMENTEM, 21) ART. 180 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEUZASADNIONY BRAK PRZEPROWADZENIA PRZESŁUCHAŃ LICZNYCH ŚWIADKÓW, WSKAZYWANYCH PRZEZ PODATNIKÓW, NA OKOLICZNOŚCI ISTOTNE DLA SPRAWY, BEZ WSKAZANIA POWODÓW, DLA KTÓRYCH ORGAN PODATKOWY DYSKREDYTUJE ZASADNOŚĆ PRZEPROWADZENIA TYCH DOWODÓW JESZCZE PRZED ICH PRZEPROWADZENIEM, 22) ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ZUPEŁNE POMIJANIE FAKTU OSIĄGANIA PRZEZ PODATNIKÓW OPODATKOWANYCH DOCHODÓW Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ I WYNAJMU MIESZKANIA Z UWAGI NA RZEKOMĄ NIEMOŻLIWOŚĆ USTALENIA WYSOKOŚCI TYCH DOCHODÓW, CHOĆ PODATNICY SKŁADALI ORGANOM PODATKOWYM STOSOWNĄ DOKUMENTACJĘ PODATKOWĄ KTÓREJ ORGANY DOBROWOLNIE SIĘ WYZBYŁY, A KTÓREJ PODATNICY NIE MAJĄ AKTUALNIE OBOWIĄZKU PRZECHOWYWAĆ, 23) ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ ZUPEŁNE POMIJANIE FAKTU PARTYCYPACJI SYNA PODATNIKÓW - PANA A. C. W PONOSZENIU WYDATKÓW BUDOWLANYCH Z UWAGI NA RZEKOMY BRAK PO JEGO STRONIE WYSTARCZAJĄCYCH ŚRODKÓW FINANSOWYCH, CHOĆ TEN SAM ORGAN PODATKOWY UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJE PODATKOWE OKREŚLAJĄCE, IŻ PAN A. C. W LATACH 2003-2004 PONIÓSŁ NIE STRATĘ PODATKOWĄ JAK ZADEKLAROWAŁ, ALE ZANOTOWAŁ KILKUSETTYSIĘCZNE DOCHODY, 24) ART. 210 § PKT 6 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BRAK JEDNOZNACZNEGO UZASADNIENIA JAKIE USTALENIA POCZYNIŁ ORGAN ODWOŁAWCZY ODNOŚNIE FAKTU DYSPONOWANIA PRZEZ PODATNIKÓW OSZCZĘDNOŚCIAMI Z LAT UBIEGŁYCH, ICH WYSOKOŚCI I ŹRÓDEŁ POWSTANIA, 25) ART. 210 § 1 PKT 6 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BRAK JAKIEGOKOLWIEK ODNIESIENIA SIĘ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DO DOWODÓW DOTYCZĄCYCH PRACY NAKŁADCZEJ I DODATKOWYCH ZLECEŃ POZA STOSUNKIEM ZATRUDNIENIA, OD KTÓRYCH TO DOCHODÓW NIE ODPROWADZANE BYŁY SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE, A ZATEM NIE BYŁY ZNANE ZUS I NIE BYŁY WYKAZYWANE W ZESTAWIENIACH, 26) ART. 210 § PKT 6 I § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BRAK JAKIEGOKOLWIEK ODNIESIENIA SIĘ W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DO DOWODÓW DOTYCZĄCYCH OPODATKOWANYCH DOCHODÓW PODATNIKÓW Z WYNAJMU MIESZKANIA. W OPARCIU O POWYŻSZE ZARZUTY PEŁNOMOCNIK POWTARZAJĄC DOTYCHCZASOWĄ ARGUMENTACJĘ WNIÓSŁ O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z DNIA 24 KWIETNIA 2012 R., ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JEJ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W CAŁOŚCI I ZASĄDZENIE OD DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, W TYM KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH. DO SKARGI ZAŁĄCZONO KSEROKOPIE DWÓCH DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DOTYCZĄCYCH SYNA SKARŻĄCYCH A. C. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNOSZĄC O JEJ ODDALENIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODTRZYMAŁ DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE ZASŁUGIWAŁA NA UWZGLĘDNIENIE. ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269), SĄD SPRAWUJE WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. OCENIE SĄDU PODLEGAJĄ ZATEM ZGODNOŚĆ AKTÓW (W TYM WYPADKU DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ) ZARÓWNO Z PRZEPISAMI PRAWA MATERIALNEGO, JAK PROCESOWEGO. KONTROLA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH OGRANICZA SIĘ WIĘC DO ZBADANIA, CZY ORGANY ADMINISTRACJI WŁOKU ROZPOZNAWANEJ SPRAWY NIE NARUSZYŁY PRAWA W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, T.J. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270, DALEJ: P.P.S.A.). OCENIAJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ Z PUNKTU WIDZENIA WSKAZANYCH POWYŻEJ KRYTERIÓW STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE ZOSTAŁA ONA WYDANA BEZ NARUSZENIA PRAWA. PODKREŚLIĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE OCENA TA JEST DOKONYWANA WEDŁUG STANU PRAWNEGO I NA PODSTAWIE AKT SPRAWY, ISTNIEJĄCYCH W DNIU WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI. ISTOTA SPORU MIĘDZY STRONAMI SPROWADZĄ SIĘ DO USTALENIA, CZY W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE WYSTĄPIŁY PODSTAWY DO WYMIERZENIA STRONIE SKARŻĄCEJ PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW POCHODZĄCYCH Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODU, A W ISTOCIE DO TEGO, CZY ORZEKAJĄCE W SPRAWIE ORGANY PODATKOWE PRZEPROWADZIŁY POSTĘPOWANIE ZGODNIE Z PRZEPISAMI TAK PRAWA MATERIALNEGO, JAK I PROCESOWEGO. ZARZUTY SKARGI W ISTOCIE KWESTIONOWAŁY POCZYNIONE PRZEZ ORGANY PODATKOWE USTALENIA FAKTYCZNE DOTYCZĄCE MIENIA ZGROMADZONEGO PRZEZ MAŁŻONKÓW C. W 2007 R., ORAZ W LATACH POPRZEDNICH. WOBEC TEGO W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI SĄD ODNIÓSŁ SIĘ DO ZARZUTÓW NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRYCH KONSEKWENCJĄ JEST WEDŁUG SKARŻĄCEGO BŁĘDNA WYKŁADNIA I SUBSUMCJA ART. 20 UST. 1 I 3 U.P.D.O.F. PODKREŚLIĆ BOWIEM NALEŻY, ŻE DOPIERO PO PRZESĄDZENIU, ŻE STAN FAKTYCZNY USTALONY PRZEZ ORGAN PODATKOWY W ZASKARŻONEJ DECYZJI JEST PRAWIDŁOWY, MOŻNA PRZEJŚĆ DO SKONTROLOWANIA SUBSUMCJI DANEGO STANU FAKTYCZNEGO POD ZASTOSOWANE PRZEZ ORGAN PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO. SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ NARUSZENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE ART. 121 O.P., GDYŻ POSTĘPOWANIE PODATKOWE BYŁO PROWADZONE W SPOSÓB ODPOWIADAJĄCY WYMOGOM PRZEPISÓW PROCEDURALNYCH W SPOSÓB NIE DAJĄCY PODSTAW DO BRAKU ZAUFANIA DO ORGANÓW, JAK RÓWNIEŻ W SPOSÓB DOSTATECZNY WYJAŚNIŁY STRONIE PRZESŁANKI, KTÓRYMI KIEROWAŁY SIĘ PRZY ZAŁATWIENIU SPRAWY, CZEMU DAŁY WYRAZ W UZASADNIENIACH WYDANYCH DECYZJI WYMIAROWYCH. SKARŻĄCY REPREZENTOWANY PRZEZ PROFESJONALNEGO PEŁNOMOCNIKA KORZYSTAŁ Z WSZELKICH MOŻLIWOŚCI PROCESOWYCH OBRONY SWOICH INTERESÓW. CHYBIONY JEST RÓWNIEŻ ZARZUT NARUSZENIA ART. 122 O.P., POPRZEZ BRAK INICJATYWY PO STRONIE ORGANÓW W POSZUKIWANIU ŹRÓDEŁ FINANSOWANIA WYDATKÓW PONIESIONYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW W 2007 R. WPRAWDZIE Z DYSPOZYCJI TEGO ARTYKUŁU WYNIKA OBOWIĄZEK ORGANU PODATKOWEGO DO PODEJMOWANIA WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, PRZY CZYM ZGODNIE Z ART. 235 O.P., POWYŻSZA ZASADA PRAWDY OBIEKTYWNEJ WINNA BYĆ REALIZOWANA RÓWNIEŻ W POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM, NIE OZNACZA TO JEDNAK, ŻE STRONA JEST ZWOLNIONA OD WSPÓŁUDZIAŁU W REALIZACJI TEGO OBOWIĄZKU, W SZCZEGÓLNOŚCI GDY KONSTRUKCJA KONKRETNEGO PRZEPISU PODATKOWEGO PRAWA MATERIALNEGO WYMUSZA NA PODATNIKU CIĘŻAR UDOWODNIENIA OKREŚLONYCH FAKTÓW. MA TO MIEJSCE W PRZYPADKU OPODATKOWANIA DOCHODÓW Z TZW. NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ - JAK W SPRAWIE NINIEJSZEJ - GDZIE CIĘŻAR DOWODZENIA ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW OBCIĄŻA PODATNIKA, JAKO ŻE ORGAN PODATKOWY NIE MA MOŻLIWOŚCI USTALENIA ŚRODKÓW DOWODOWYCH W INNY SPOSÓB, JAK OD PODATNIKA (POR. WYROK WSA W OLSZTYNIE Z DNIA 6 CZERWCA 2007 R., SYGN. AKT L SA/OL 138/07, GAZETA PRAWNA 2007, NR 121, STR. 22). NALEŻY BOWIEM ZAZNACZYĆ, ŻE W SPRAWACH USTALENIA WYSOKOŚCI PRZYCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH, ODTWORZENIE STANU RZECZYWISTEGO NIE JEST PRAKTYCZNIE MOŻLIWE, CO RZUTUJE NA POSTĘPOWANIE DOWODOWE PRZEPROWADZONE PRZEZ ORGANY PODATKOWE (WYROK NSA Z DNIA 4 LUTEGO 2000 R., SYGN. AKT III SA 855/99, NIEPUBL.). W WYROKU Z 13 SIERPNIA 2009 R., II FSK 494/08 (CENTRALNA BAZA ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH) NSA WYRAZIŁ POGLĄD, W ŚWIETLE KTÓREGO ORGANY PODATKOWE W POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM OPODATKOWANIA DOCHODÓW ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH NIE MAJĄ OBOWIĄZKU POSZUKIWANIA Z WŁASNEJ INICJATYWY DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH STANOWISKO PODATNIKA. NSA WSKAZAŁ, ŻE TEN KTO WSKAZUJE NA ZGROMADZONE MIENIE MA RÓWNOCZEŚNIE OBOWIĄZEK UDOWODNIENIA, A W OKREŚLONYCH SYTUACJACH TYLKO UPRAWDOPODOBNIENIA, ŻE POCHODZIŁO ONO Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. PRZENOSZĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA GRUNT PRZEDMIOTOWEGO POSTĘPOWANIA W OCENIE SĄDU NIE MOŻNA UZNAĆ, ŻE ORGANY PODATKOWE NIE PODJĘŁY NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO; UZNAĆ TAKŻE NALEŻY, ŻE PRAWIDŁOWO I ZGODNIE Z NORMAMI WYNIKAJĄCYMI Z ART. 187 § 1 I 191 O.P., ZEBRAŁY I ROZPATRZYŁY CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY. NATOMIAST INNA NIŻ OCZEKIWANA PRZEZ SKARŻĄCEGO OCENA ZEBRANYCH DOWODÓW (W TYM WYJAŚNIEŃ SKŁADANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW, ŚWIADKÓW POWOŁANYCH NA OKOLICZNOŚĆ BUDOWY DOMU I KOSZTÓW UTRZYMANIA RODZINY, CZY TEŻ PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO DOKUMENTÓW DOTYCZĄCYCH WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH OBOJGA MAŁŻONKÓW) NIE STANOWI PODSTAWY SKUTECZNEGO ZARZUTU BRAKU WYJAŚNIENIA PRAWDY OBIEKTYWNEJ. W TYM MIEJSCU ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE PREZENTOWANA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEGO ZARÓWNO NA ETAPIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO, JAK I POWTÓRZONA W SKARDZE, SZCZEGÓŁOWA ANALIZA TREŚCI PRZEPROWADZONYCH PRZEZ ORGANY DOWODÓW ORAZ WYPROWADZONE WNIOSKI STANOWI WYŁĄCZNIE POLEMIKĘ Z POPRAWNYMI, UZASADNIONYMI W OKOLICZNOŚCIACH NINIEJSZEJ SPRAWY, USTALENIAMI ORGANÓW. ZDANIEM SKŁADU ORZEKAJĄCEGO OCENY TWIERDZEŃ SKARŻĄCEGO I JEGO ŻONY O POSIADANYCH OSZCZĘDNOŚCIACH I ŹRÓDŁACH ICH POCHODZENIA ORGANY DOKONAŁY NA PODSTAWIE CAŁEGO ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. OCENIE PODDANO INFORMACJE O WYSOKOŚCI I ŹRÓDŁACH OSIĄGANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW DOCHODÓW, STANIE RACHUNKÓW BANKOWYCH, PODNOSZONĄ OKOLICZNOŚĆ OSZCZĘDNEGO STYLU ŻYCIA MAŁŻONKÓW ORAZ ZEZNANIA DOTYCZĄCE UDZIAŁU POZOSTAŁYCH CZŁONKÓW RODZINY MAŁŻONKÓW (RODZICÓW I DZIECI) W ZAKRESIE KOSZTÓW UTRZYMANIA MAŁŻONKÓW, JAK RÓWNIEŻ KOSZTÓW BUDOWY DOMU I UDZIAŁU OSÓB TRZECICH W TEJ INWESTYCJI. WERYFIKACJA TYCH OSTATNICH DOKONANA ZOSTAŁA NIE TYLKO NA PODSTAWIE PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO DOKUMENTÓW I SKŁADANYCH OŚWIADCZEŃ, ALE RÓWNIEŻ DOWODU Z OPINII BIEGŁEGO, KTÓRY PRZEPROWADZONY ZOSTAŁ PRZEZ ORGAN W RAMACH CZYNNOŚCI PODEJMOWANYCH Z URZĘDU. ORGANY UWZGLĘDNIŁY LATA POPRZEDZAJĄCE OCENIANY OKRES PODATKOWY I DOKONAŁY ANALIZY PODEJMOWANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO I JEGO ŻONĘ DZIAŁAŃ MOGĄCYCH MIEĆ WPŁYW NA SYTUACJĘ FINANSOWĄ; OCENA ZEBRANEGO W TYM ZAKRESIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ZOSTAŁA DOKONANA W GRANICACH SWOBODY PRAWEM DOZWOLONEJ, KTÓRE SĄ WYZNACZANE PRAWIDŁAMI LOGIKI, ZGODNOŚCIĄ Z ZASADAMI DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO ORAZ REGUŁAMI PROCESOWYMI DOTYCZĄCYMI DOSTĘPNYCH ŚRODKÓW DOWODOWYCH I ICH GROMADZENIA. WNIOSKI, KTÓRE WYWIODŁY ORGANY NALEŻY ZAŚ UZNAĆ ZA LOGICZNE, SPÓJNE I ZGODNE Z DOŚWIADCZENIEM ŻYCIOWYM. CHYBIONY JEST RÓWNIEŻ ZARZUT NARUSZENIA ART. 180 O.P., POPRZEZ BRAK PRZEPROWADZENIA DOWODU Z ZEZNAŃ WSKAZYWANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO ŚWIADKÓW, A W SZCZEGÓLNOŚCI M. W. - PRACOWNIKA KANTORU NA OKOLICZNOŚĆ WYMIANY PRZEZ MAŁŻONKÓW WALUT I POCZYNIONYCH Z ICH SPRZEDAŻY OSZCZĘDNOŚCI. SĄD WYJAŚNIA, ŻE ZGODNIE Z PRZEPISEM ZAWARTYM W ART. 188 O.P., ŻĄDANIE STRONY DOTYCZĄCE PRZEPROWADZENIA DOWODU NALEŻY UWZGLĘDNIĆ, JEŻELI PRZEDMIOTEM DOWODU SĄ OKOLICZNOŚCI MAJĄCE ZNACZENIE DLA SPRAWY, CHYBA ŻE OKOLICZNOŚCI TE STWIERDZONE SĄ WYSTARCZAJĄCO INNYM DOWODEM. W ORZECZNICTWIE SĄDOWYM ZA UTRWALONY NALEŻY UZNAĆ POGLĄD, KTÓRY SKŁAD ORZEKAJĄCY W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE W PEŁNI PODZIELA, ŻE JEŻELI DOWÓD ZGŁASZANY PRZEZ STRONĘ DOTYCZY TEZY ODMIENNEJ, TO POWINIEN BYĆ PRZEPROWADZONY WÓWCZAS GDY MA ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY (POR. WYROKI NSA Z 22 STYCZNIA 2005 R., FSK 2669/04, LEX NR 172170 ORAZ Z 4 STYCZNIA 2002 R., L SA/KA 2164/00, ONSA 2003/1/33). W OCENIE SKŁADU ORZEKAJĄCEGO NIE BYŁO OKOLICZNOŚCIĄ ISTOTNĄ W SPRAWIE POSIADANIE PRZEZ SKARŻĄCEGO I JEGO ŻONĘ ŚRODKÓW FINANSOWYCH, ISTOTNE JEST WYKAZANIE, ŻE ZOSTAŁY ONE UZYSKANE ZE ŹRÓDEŁ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. MIAŁABY ONA ZNACZENIE WÓWCZAS, GDYBY BYŁO JASNE, ŻE ŹRÓDŁA, Z KTÓRYCH MAŁŻONKOWIE ZGROMADZILI OSZCZĘDNOŚCI W WALUTACH KRAJOWYCH I OBCYCH ZOSTAŁY OPODATKOWANE. Z TEJ PRZYCZYNY PRZEPROWADZENIE TAKIEGO DOWODU BYŁO ZBĘDNE. JEDNOCZEŚNIE SĄD ZAUWAŻA, ŻE TWIERDZENIE O POSIADANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW W OKRESIE PRZED KONTROLĄ OSZCZĘDNOŚCIACH NA POZIOMIE OKOŁO 600.000 ZŁ NIE ZOSTAŁO POMINIĘTE PRZEZ ORGANY, LECZ PODDANE OCENIE W KONTEKŚCIE TWIERDZEŃ O ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW UMOŻLIWIAJĄCYCH CZYNIENIE OSZCZĘDNOŚCI. REASUMUJĄC TĘ CZĘŚĆ ROZWAŻAŃ SĄD STWIERDZA, ŻE ORGANY PODATKOWE PRZEPROWADZIŁY POSTĘPOWANIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY. UZYSKANE DOWODY PODDANE ZOSTAŁY WNIKLIWEJ I POPRAWNEJ OCENIE. ŚWIADCZY ZRESZTĄ O TYM ANALIZA MOTYWÓW ZASKARŻONEJ DECYZJI DOKONANA W KONTEKŚCIE ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, KTÓRA POZWALA STWIERDZIĆ, IŻ ROZUMOWANIE ORGANÓW PODATKOWYCH, W TYM ZWŁASZCZA ORGANU ODWOŁAWCZEGO, UWZGLĘDNIA PRZEDSTAWIONE WYŻEJ REGUŁY POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, A PRZY TYM POZOSTAJE W ZGODZIE Z ZASADAMI LOGIKI I DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO. ORGAN ODWOŁAWCZY PODDAŁ BOWIEM SWEJ OCENIE WSZYSTKIE UZYSKANE DOWODY, PO CZYM ZA POMOCĄ LOGICZNEJ, WSPARTEJ OKOLICZNOŚCIAMI SPRAWY, ARGUMENTACJI WYKAZAŁ BEZPODSTAWNOŚĆ TWIERDZEŃ SKARŻĄCEGO. ZDANIEM SĄDU ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA PRAWIDŁOWO UZASADNIONA I ZAWIERA ZARÓWNO PEŁNE UZASADNIENIE FAKTYCZNE JAK I PRAWNE. NIE SPOSÓB TEŻ ZARZUCIĆ ORGANOWI ODWOŁAWCZEMU, ŻE NIE DOKONAŁ SZEROKIEJ I WYBIEGAJĄCEJ PONAD ZARZUTY ODWOŁANIA OCENY. W SWOJEJ DECYZJI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ OPISAŁ STAN FAKTYCZNY SPRAWY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, ODNIÓSŁ SIĘ DO WSZYSTKICH ZARZUTÓW ZAWARTYCH W ODWOŁANIU, A PRAWNE UZASADNIENIE DECYZJI SPEŁNIA WYMOGI ART. 210 § 4 O.P. PODSUMOWUJĄC, W OCENIE SĄDU ORGANY PODATKOWE W ZAKRESIE WYSTARCZAJĄCYM DLA POTRZEB PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY PRZEPROWADZIŁY POSTĘPOWANIE DOWODOWE, KTÓREGO WYNIKI BEZ PRZEKROCZENIA GRANIC USTAWOWYCH PODDAŁY RZETELNEJ ANALIZIE I OCENIE WYCIĄGAJĄC LOGICZNIE POPRAWNE I MERYTORYCZNIE UZASADNIONE WNIOSKI. W KONSEKWENCJI - WBREW STANOWISKU SKARŻĄCEGO - ZASKARŻONA DECYZJA NIE NARUSZA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W TAKIM ZAKRESIE, BY NARUSZENIE TO MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. SKORO ZARZUTY SKARŻĄCEGO DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA ZOSTAŁY UZNANE ZA BEZZASADNE, NALEŻAŁO ZAAPROBOWAĆ STAN FAKTYCZNY USTALONY PRZEZ ORZEKAJĄCE W SPRAWIE ORGANY PODATKOWE, A W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM NIE MOŻNA SKUTECZNIE ZARZUCIĆ, ŻE ORGANY TE NARUSZYŁY PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO. ZGODNIE Z ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., WYSOKOŚĆ PRZYCHODÓW NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH LUB POCHODZĄCYCH Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ USTALA SIĘ, PRZYJMUJĄC ZA PODSTAWĘ SUMĘ PONIESIONYCH PRZEZ PODATNIKA W ROKU PODATKOWYM WYDATKÓW I WARTOŚĆ ZGROMADZONYCH W TYM ROKU ZASOBÓW FINANSOWYCH, JEŻELI WYDATKI TE I WARTOŚCI NIE MAJĄ POKRYCIA W ZASOBACH MAJĄTKOWYCH ZGROMADZONYCH W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYCH Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO W DANYM ROKU PODATKOWYM PRZYCHODU NIE ZNAJDUJĄCEGO POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH DECYDUJĄ ZATEM DWA CZYNNIKI: SUMA PONIESIONYCH PRZEZ PODATNIKA WYDATKÓW ORAZ WARTOŚĆ ZGROMADZONEGO W TYM ROKU MIENIA, JEŻELI WYDATKI TE I WARTOŚCI NIE ZNAJDUJĄ POKRYCIA W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. ZDANIEM SĄDU KONSTRUKCJA POWOŁANEGO PRZEPISU STATUUJE DOMNIEMANIE PRAWNE, KTÓREGO KONSEKWENCJĄ JEST OBARCZENIE PODATNIKA OBOWIĄZKIEM WYKAZANIA, ŻE PONIESIONE WYDATKI ZNAJDUJĄ POKRYCIE W MIENIU ZGROMADZONYM W ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYM Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA (POR. J. ZDANOWICZ, OPODATKOWANIE DOCHODÓW Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW, MONITOR PODATKOWY, 2000 R., NR 5, STR. 13; WYROK NSA Z 11 LIPCA 1997 R., III SA 281/96, MONITOR PODATKOWY, 1998, NR 5, STR. 161; WYROK NSA Z 26 WRZEŚNIA 1995 R., SA/LU 1929/94, NIEPUBL.). WSKAZAĆ W ZWIĄZKU Z TYM NALEŻY, ŻE OBOWIĄZKIEM ORGANÓW PODATKOWYCH W TEGO TYPU SPRAWACH JEST WYKAZANIE (W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI) JAKIE WYDATKI ZOSTAŁY PRZEZ PODATNIKA PONIESIONE I ŻE PRZEKRACZAJĄ ONE WARTOŚĆ ZGROMADZONEGO MIENIA W DANYM ROKU PODATKOWYM; NATOMIAST OBOWIĄZKIEM PODATNIKA JEST WYKAZANIE, ŻE TO MIENIE FAKTYCZNIE ZGROMADZIŁ, A NADE WSZYSTKO, ŻE POCHODZI ONO Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA. W DOTYCHCZASOWYM ORZECZNICTWIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO DOTYCZĄCYM STOSOWANIA ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., UTRWALIŁ SIĘ BOWIEM POGLĄD, ŻE JEŚLI W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM ZOSTANIE STWIERDZONE PONIESIENIE WYDATKÓW PRZEKRACZAJĄCYCH ZNACZNIE ZEZNANY DOCHÓD, TO NA PODATNIKU CIĄŻY WYKAZANIE, IŻ WYDATKI TE ZNAJDOWAŁY POKRYCIE W OKREŚLONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW LUB W POSIADANYCH ZASOBACH. W TAKICH PRZYPADKACH W INTERESIE PODATNIKA LEŻY PRZEDSTAWIENIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, Z KTÓREGO WYNIKAŁOBY, ŻE JEGO WYDATKI ZNAJDOWAŁY POKRYCIE W ŹRÓDŁACH PRZYCHODU JUŻ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD PODATKU. STANOWISKO TAKIE BYŁO PREZENTOWANE M. IN. W WYROKACH: Z 21 MARCA 1996 R., SA/WR 1905/96 (NIEPUBL.), Z 11 LIPCA 1997 R., III SA 281/96 (MONITOR PODATKOWY 1998/5/161), Z 23 CZERWCA 1998 R., L SA/PO 1561/97 (LEX NR 35994), Z 20 MAJA 1999 R., III SA 6991/97 (NIEPUBL.), ORAZ Z 31 LIPCA 2001 R., III SA 643/00 (PRZEGLĄD PODATKOWY 2001/11/63) I PODZIELA JE TAKŻE SKŁAD ROZPOZNAJĄCY NINIEJSZĄ SPRAWĘ. W TYM MIEJSCU NALEŻY PRZYWOŁAĆ WYROK NSA Z 11 SIERPNIA 2009 R., II FSK 481/08 (LEX NR 525735), W KTÓRYM STWIERDZONO, ŻE DO USTALENIA DOCHODU I WYMIERZENIA ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO NA PODSTAWIE ART. 30 UST. 1 PKT 7 W ZWIĄZKU Z ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., MOŻE DOJŚĆ TYLKO WTEDY, GDY ORGAN PODATKOWY Z JEDNEJ STRONY ROZPORZĄDZA MATERIAŁEM DOWODOWYM POTWIERDZAJĄCYM WYSOKOŚĆ PONIESIONYCH PRZEZ PODATNIKA W ROKU PODATKOWYM WYDATKÓW I WARTOŚĆ ZGROMADZONEGO W TYM ROKU MIENIA, Z DRUGIEJ PORÓWNANIE TYCH WYDATKÓW I WARTOŚCI Z WYDATKAMI I MIENIEM ZGROMADZONYM W TYM ROKU PODATKOWYM ORAZ W LATACH POPRZEDNICH, POCHODZĄCYCH Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, WSKAZUJE NA BRAK MOŻLIWOŚCI ICH POKRYCIA Z TYCH ŹRÓDEŁ (CZYLI WCZEŚNIEJ OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD PODATKU). W UZASADNIENIU TEGO ORZECZENIA NSA WSKAZAŁ, ŻE W TEGO TYPU SPRAWACH ROZWAŻYĆ NALEŻY, CZY SAMO POSIADANIE MIENIA POCHODZĄCEGO Z LAT POPRZEDNICH, KTÓRE UJAWNIONE ZOSTAŁO W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, DOTYCZĄCEGO PRZYCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH, KTÓRE TO MIENIE NIE ZOSTAŁO WCZEŚNIEJ ZGŁOSZONE DO OPODATKOWANIA (LUB BYŁO Z NIEGO ZWOLNIONE), MA WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ. USTALENIE WYSOKOŚCI PODSTAWY OPODATKOWANIA ZRYCZAŁTOWANYM PODATKIEM DOCHODOWYM NA PODSTAWIE ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F. I WYMIAR ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO NA PODSTAWIE ART. 30 UST. 1 PKT 7 U.P.D.O.F., (POR. PRZYWOŁANE TAM WYROKI NSA Z 21 MARCA 2007 R., II FSK 437/06, LEX NR 351005; Z 27 WRZEŚNIA 2007 R., II FSK 1030/06, LEX NR 389404; Z 27 WRZEŚNIA 2001 R., II FSK 1032/06, LEX NR 389363). W ŚWIETLE POWYŻSZEGO OPODATKOWANIE DOCHODU OPIERA SIĘ NA DOMNIEMANIU ISTNIENIA DOCHODU Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ W SYTUACJI, GDY PODATNIK NIE WYJAŚNI W SPOSÓB PRZEKONYWUJĄCY ŹRÓDEŁ POKRYCIA WYDATKÓW W KWOCIE PRZEKRACZAJĄCEJ ZNACZNIE UJAWNIONE DOCHODY. DOMNIEMANIE ISTNIENIA DOCHODU Z NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZESĄDZA O REGUŁACH PROWADZENIA POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO, A MIANOWICIE STANOWI, ŻE TO WŁAŚNIE PODATNIK JEST ZOBOWIĄZANY DO WYKAZANIA ŹRÓDŁA FINANSOWANIA WYDATKÓW, A WIĘC WYKAZANIA, ŻE FAKTYCZNIE WYDATKI TE ZOSTAŁY SFINANSOWANE ŚRODKAMI POCHODZĄCYMI Z OKREŚLONYCH ŹRÓDEŁ LUB POSIADANYCH ZASOBÓW. PODKREŚLIĆ PRZY TYM TRZEBA, ŻE ZASOBY FINANSOWE ZGROMADZONE PRZEZ PODATNIKA W LATACH POPRZEDZAJĄCYCH ROK, W KTÓRYM DOKONANO WYDATKÓW, ABY MOGŁY STANOWIĆ ŹRÓDŁO POKRYCIA WYDATKÓW PONIESIONYCH W ROKU NASTĘPNYM MUSI MIEĆ WALOR LEGALNOŚCI, A WIĘC POCHODZIĆ WYŁĄCZNIE Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA (POR. WYROKI NSA Z 15 MAJA 2008 R., II FSK 393/07, Z 2 KWIETNIA 2008 R., II FSK 120/07, Z 30 WRZEŚNIA 2008 R., II FSK 944/07, Z 8 MAJA 2009 R., II FSK 67/08, CENTRALNA BAZA ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH). ISTOTĄ OMAWIANEJ REGULACJI JEST ZATEM OPODATKOWANIE ZGROMADZONEGO PRZEZ PODATNIKA MIENIA, KTÓRE WCZEŚNIEJ, MIMO ISTNIENIA OBOWIĄZKU, NIE ZOSTAŁO OPODATKOWANE. ORGANY PODATKOWE W TOKU PRZEPROWADZONEGO POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO USTALIŁY, ŻE WYDATKI MAŁŻONKÓW M. I L. C. W OKRESIE OD MARCA DO LIPCA 2007 R., PRZEKROCZYŁY UJAWNIONE I UDOKUMENTOWANE ŚRODKI PIENIĘŻNE O KWOTĘ 146.277,08 ZŁ. W SPRAWIE STRONA SKARŻĄCA W TOKU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO I SĄDOWEGO REPREZENTOWANA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA, PODKREŚLAŁA JAKO OKOLICZNOŚĆ WIODĄCĄ DO WŁAŚCIWEGO, JEJ ZDANIEM, ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY, IŻ NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., MAŁŻONKOWIE DYSPONOWALI KWOTĄ OKOŁO 600.000 ZŁ Z TYTUŁU OSZCZĘDNOŚCI ZGROMADZONYCH W LATACH POPRZEDNICH (POCZĄWSZY OD LAT 70 XX W.). ŹRÓDŁEM TYCH OSZCZĘDNOŚCI WEDŁUG OŚWIADCZENIA STRONY SKARŻĄCEJ MIAŁA BYĆ: (1) PRACA ZAROBKOWA MAŁŻONKÓW (L. C. W LATACH 1974-1992 I 1996-2002, STRONY SKARŻĄCEJ W LATACH 1974-1992 I 1995-2002), (2) PRACA ZAROBKOWA SKARŻĄCEGO W NRD, (3) EMERYTURY I RENTY KRAJOWE (L. C. W LATACH 1992-2002, SKARŻĄCEGO W LATACH 1993-2002), (4) NAJEM MIESZKANIA POŁOŻONEGO W S., UL. [...], (5) DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA PROWADZONA W FORMIE SPÓŁKI CYWILNEJ PRZEZ SKARŻĄCEGO, JEGO ŻONĘ I SYNA A. C., (6) TZW. DZIAŁALNOŚĆ HANDLOWA, POLEGAJĄCA NA WYJAZDACH ZA GRANICĘ W CELACH HANDLOWYCH. W OCENIE SĄDU ORGANY PODATKOWE PRAWIDŁOWO PRZYJĘŁY, ŻE MAŁŻONKOWIE NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., NIE DYSPONOWALI ZASOBAMI PIENIĘŻNYMI O WARTOŚCI OKOŁO 600.000 ZŁ W WALUTACH KRAJOWYCH I ZAGRANICZNYCH, UZYSKANYMI ZE ŹRÓDEŁ OPODATKOWANYCH LUB ZWOLNIONYCH Z OPODATKOWANIA W LATACH POPRZEDNICH, Z KTÓRYCH -JAK PODNOSI SKARŻĄCY - SFINANSOWALI M.IN. BUDOWĘ DOMU W LATACH 2003-2007. ŚWIADCZY O TYM DOKONANA PRZEZ ORGANY SZCZEGÓŁOWA ANALIZA ZEZNAŃ PODATKOWYCH MAŁŻONKÓW ZA LATA 1995-2002, Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE PRZECIĘTNY ROCZNY DOCHÓD BRUTTO MAŁŻONKÓW (Z UWZGLĘDNIENIEM DOKONANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW ODLICZEŃ Z TYTUŁU WYDATKÓW NA CELE MIESZKANIOWE, DAROWIZN, UBEZPIECZEŃ ZDROWOTNYCH W ŁĄCZNEJ KWOCIE 30.447,52 ZŁ) WW. OKRESIE WYNIÓSŁ 22.862 ZŁ, ZAŚ MIESIĘCZNY KSZTAŁTOWAŁ SIĘ NA POZIOMIE 1.905 ZŁ. WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE MAŁŻONKOWIE W KOLEJNYCH LATACH WW. OKRESU ZADEKLAROWALI DO OPODATKOWANIA PRZYCHODY W NASTĘPUJĄCYCH WYSOKOŚCIACH: 7.925,63 ZŁ, 14.508,68 ZŁ, 19.127,41 ZŁ, 31.948,39 ZŁ, 40.129,64 ZŁ, 34.165,79 ZŁ, 36.199,70 ZŁ I 29.338,70 ZŁ. JAK TRAFNIE WSKAZAŁ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ Z POWYŻSZEGO WYNIKA, ŻE UZYSKANE PRZEZ MAŁŻONKÓW W LATACH 1995-2002 PRZYCHODY BYŁY NISKIE I MOGŁY JEDYNIE WYSTARCZYĆ NA SKROMNE PRZEŻYCIE. PRZYCHODY BYŁY NIEWYSTARCZAJĄCE NA POKRYCIE PONIESIONYCH WYDATKÓW, W TYM WYDATKÓW ZWIĄZANYCH NIE TYLKO Z BIEŻĄCYM UTRZYMANIEM RODZINY, TJ. Z WYŻYWIENIEM, OPŁATAMI ZA MIESZKANIE, ZAKUPAMI UBRAŃ, ŚRODKÓW CZYSTOŚCI ITP., ALE TAKŻE WYDATKÓW PRZEZNACZONYCH NA NABYCIE MIENIA W POSTACI NIERUCHOMOŚCI I MAJĄTKU RUCHOMEGO. SĄD ZAUWAŻA, ŻE O BRAKU MOŻLIWOŚCI POCZYNIENIA PRZEZ SKARŻĄCEGO I JEGO ŻONĘ OSZCZĘDNOŚCI Z UZYSKIWANYCH WW. OKRESIE UDOKUMENTOWANYCH DOCHODÓW ŚWIADCZY TAKŻE WYKAZANA PRZEZ ORGANY PODATKOWE OKOLICZNOŚĆ ZACIĄGANIA KREDYTÓW I POŻYCZEK BANKOWYCH, W KWOTACH RZĘDU 3.000 ZŁ, KTÓRE W KONTEKŚCIE TWIERDZEŃ SKARŻĄCEGO O POSIADANYCH NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2003 R., ŚRODKACH PIENIĘŻNYCH W KWOCIE OKOŁO 600.000 ZŁ, WYDAJĄ SIĘ BYĆ NIEZNACZNE. W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WSKAZAŁ, ŻE MAŁŻONKOWIE JUŻ W ROKU 1996 KORZYSTALI Z POŻYCZEK Z KASY ZAPOMOGOWO - POŻYCZKOWEJ I FUNDUSZU MIESZKANIOWEGO. Z MOŻLIWOŚCI ZACIĄGANIA NISKOOPROCENTOWANYCH, BĄDŹ TEŻ W OGÓLE NIE OPROCENTOWANYCH POŻYCZEK MAŁŻONKOWIE KORZYSTALI TAKŻE W LATACH NASTĘPNYCH; KORZYSTALI RÓWNIEŻ Z KREDYTÓW W RACHUNKACH BANKOWYCH CELEM SPŁATY WCZEŚNIEJSZYCH ZADŁUŻEŃ, CO MIAŁO MIEJSCE W LATACH 2003-2006. ORGAN DOKONAŁ PRAWIDŁOWEJ OCENY ZŁOŻONYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW OŚWIADCZEŃ, Z KTÓRYCH WYNIKA, ŻE ZACIĄGALI TEGO RODZAJU ZOBOWIĄZANIA - JAK TO UJĘLI - NA WSZELKI WYPADEK, PRZYJMUJĄC JE ZA MAŁO WIARYGODNE. W OCENIE SĄDU NARUSZENIEM WYMOGU OCENY DOWODU PRZEZ PRYZMAT DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO BYŁOBY PRZYJĘCIE, ŻE MAŁŻONKOWIE DYSPONOWALI TAK POKAŹNYMI ŚRODKAMI, A JEDNOCZEŚNIE ZACIĄGALI KREDYTY I POŻYCZKI, KTÓRE TYCH ZGROMADZONYCH ŚRODKÓW NIE UWZGLĘDNIAŁY. ZA TRAFNE UZNAĆ NALEŻY STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH W KWESTII BRAKU MOŻLIWOŚCI POCZYNIENIA PRZEZ MAŁŻONKÓW OSZCZĘDNOŚCI W ZWIĄZKU Z PROWADZENIEM WSPÓLNEGO GOSPODARSTWA DOMOWEGO Z RODZICAMI ORAZ DZIEĆMI, KTÓRZY TO CZŁONKOWIE RODZINY W SPOSÓB ZNACZNY PARTYCYPOWALI W KOSZTACH BIEŻĄCEGO UTRZYMANIA MAŁŻONKÓW, CZY WRĘCZ - JAK PODNOSI SKARŻĄCY - UDZIELALI POMOCY W STOPNIU, KTÓRY POZWALAŁ MAŁŻONKOM NA GROMADZENIE OSZCZĘDNOŚCI Z WŁASNYCH DOCHODÓW. TWIERDZENIOM SKARŻĄCEGO PRZECZY ZGROMADZONA W NINIEJSZEJ SPRAWIE DOKUMENTACJA, Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE RODZICE SKARŻĄCEGO OTRZYMYWALI BARDZO NISKIE ŚWIADCZENIA Z KRUS (MATKA W LATACH 1994-1995 ŚREDNIO MIESIĘCZNIE 326 ZŁ BRUTTO, OJCIEC W 1994 R. OKOŁO 350 ZŁ BRUTTO). USTALENIA TE WSKAZUJĄ, ŻE TO NAJPRAWDOPODOBNIEJ RODZICE SKARŻĄCEGO WYMAGALI WSPARCIA FINANSOWEGO, CO ZRESZTĄ POTWIERDZAJĄ ZŁOŻONE PRZEZ MAŁŻONKÓW W TOKU POSTĘPOWANIA ZEZNANIA. RÓWNIEŻ POMOC ZE STRONY DZIECI MAŁŻONKÓW NIE MOGŁA BYĆ ZNACZNA, CO POTWIERDZAJĄ PRZEDSTAWIONE PRZEZ ORGAN W FORMIE TABELARYCZNEJ DOCHODY OSIĄGNIĘTE PRZEZ CÓRKĘ B. C. (DO 2000 R. STUDENTKĘ) ORAZ SYNA A. C. W LATACH 1995-2007 USTALONE NA PODSTAWIE ROCZNYCH ZEZNAŃ. W ODNIESIENIU DO SYNA SKARŻĄCEGO ORGAN ZAZNACZYŁ, ŻE W LATACH 2001-2006 DEKLAROWAŁ ON STRATĘ PODATKOWĄ. DO SKARGI PEŁNOMOCNIK DOŁĄCZYŁ DECYZJE OSTATECZNE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ OKREŚLAJĄCE SYNOWI SKARŻĄCEGO WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2003 I 2004 R., W KTÓRYCH ORGAN PRZYJĄŁ, ŻE WW. OKRESIE OSIĄGNĄŁ ON DOCHÓD DO OPODATKOWANIA W KWOCIE 343.293,64 ZŁ I 466.394,15 ZŁ. WBREW TWIERDZENIOM PEŁNOMOCNIKA, ZDANIEM SĄDU, OKOLICZNOŚĆ TA POZOSTAJE JEDNAK BEZ WPŁYWU NA DOKONANĄ PRZEZ ORGANY OCENĘ CO DO MOŻLIWOŚCI ZGROMADZENIA PRZEZ MAŁŻONKÓW OSZCZĘDNOŚCI WE WSKAZYWANEJ PRZEZ NICH WYSOKOŚCI PRZED ROKIEM 2003 W ZWIĄZKU Z FINANSOWĄ POMOCĄ UDZIELANĄ M.IN. PRZEZ SYNA W PONOSZONYCH PRZEZ NICH KOSZTACH UTRZYMANIA. SĄD ZAUWAŻA, ŻE NIE ZOSTAŁY PODWAŻONE USTALENIA ORGANÓW PODATKOWYCH DOTYCZĄCE DOCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ DZIECI SKARŻĄCEGO W LATACH 1995-2002, A W TYM OKRESIE BYŁY ONE NISKIE. JEDNOCZEŚNIE PODKREŚLIĆ NALEŻY, ŻE FAKT POMOCY UDZIELONEJ PRZEZ SYNA SKARŻĄCEGO W WYDATKACH PONOSZONYCH NA BUDOWĘ DOMU NIE BYŁ PRZEZ ORGANY KWESTIONOWANY WOBEC PRZEDSTAWIENIA FAKTUR ZAKUPU Z 2003 R., NA KTÓRYCH JAKO ODBIORCA FIGUROWAŁ A. C. SĄD PODZIELA STANOWISKO ORGANÓW PODATKOWYCH, KTÓRE ODMÓWIŁY UZNANIA ZA ŹRÓDŁO ZGROMADZONYCH OSZCZĘDNOŚCI WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH KAŻDEGO Z MAŁŻONKÓW O CHARAKTERZE ZAROBKOWYM, TJ. PRACY ŚWIADCZONEJ PRZEZ SKARŻĄCEGO NA TERENIE NRD ORAZ TZW. DZIAŁALNOŚCI HANDLOWEJ W SZWECJI ORAZ KRAJACH BYŁEGO BLOKU WSCHODNIEGO (ZSRR, CZECHOSŁOWACJI I WĘGIER). ZAUWAŻYĆ PRZY TYM NALEŻY, ŻE ORGANY PODATKOWE - WOBEC PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO DOKUMENTÓW POTWIERDZAJĄCYCH, ŻE W OKRESIE OD 17 STYCZNIA - DO 12 PAŹDZIERNIKA 1984 R., PRZEBYWAŁ NA URLOPIE BEZPŁATNYM I BRAŁ UDZIAŁ W KURSACH SPAWALNICZYCH ORGANIZOWANYCH W NRD, A W LATACH 1988-1991 KILKAKROTNIE PRZEKRACZAŁ GRANICĘ POLSKI, ZAŚ JEGO ŻONA ZA GRANICĘ WYJEŻDŻAŁA W LATACH 1989-1994 - NIE ZAKWESTIONOWAŁY ANI OKOLICZNOŚCI WYJAZDÓW MAŁŻONKÓW POZA GRANICE KRAJU, ANI TEŻ, ŻE Z TEGO TYTUŁU UZYSKIWALI ONI DOCHODY. ZDANIEM SĄDU OKOLICZNOŚCIĄ MAJĄCĄ ISTOTNE DLA SPRAWY ZNACZENIE, KTÓRĄ ORGANY PODATKOWE WYKAZAŁY, A KTÓREJ SKARŻĄCY NIE KWESTIONUJE, JEST BRAK OPODATKOWANIA DOCHODÓW OSIĄGNIĘTYCH Z TEGO TYTUŁU ZARÓWNO W MIEJSCU ZAMIESZKANIA MAŁŻONKÓW, CZYLI W POLSCE, JAK I W KRAJACH, W KTÓRYCH DZIAŁALNOŚĆ HANDLOWĄ MAŁŻONKOWIE PROWADZILI. SKORO ZATEM OSIĄGNIĘTE W TRAKCIE WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH ŚRODKI PIENIĘŻNE NIE POCHODZIŁY Z PRZYCHODÓW, KTÓRE ZOSTAŁY OPODATKOWANE LUB ZWOLNIONE Z OPODATKOWANIA, CO USTALONO W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI, TO W KONSEKWENCJI NIE MOGĄ ZOSTAĆ UZNANE ZA UJAWNIONE ŹRÓDŁO, Z KTÓREGO SFINANSOWANE ZOSTAŁY WYDATKI PONIESIONE PRZEZ SKARŻĄCEGO I JEGO ŻONĘ W ROKU 2006. W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ TRAFNIE ZAUWAŻYŁ, ŻE DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWA, W TYM I DZIAŁALNOŚĆ HANDLOWA, PROWADZONA W LATACH 80. I 90. XX W., PODLEGAŁA PRZEPISOM USTAWY Z DNIA 16 GRUDNIA 1972 R., O PODATKU DOCHODOWYM (DZ. U. NR 53, POZ. 339 ZE ZM.), ORAZ PRZEPISOM USTAWY Z DNIA 16 GRUDNIA 1972 R., O PODATKU OBROTOWYM (DZ. U. Z 1983 R. NR 43, POZ. 191 ZE ZM.). ZGODNIE Z PRZEPISEM ZAWARTYM W ART. 6 I ART. 7 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM PRZEDMIOTEM OPODATKOWANIA BYŁA M.IN. DZIAŁALNOŚĆ ZAROBKOWA PODLEGAJĄCA OPODATKOWANIU PODATKIEM OBROTOWYM. PRZEPISY USTAWY O PODATKU OBROTOWYM STANOWIŁY ZAŚ, ŻE OBRÓT TOWARAMI BYŁ OPODATKOWANY STAWKĄ 4% LUB 6%. Z TYCH WZGLĘDÓW SĄD ZA NIEZASADNE UZNAŁ ZARZUTY SKARGI DOTYCZĄCE NARUSZENIA ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE MAŁŻONKOWIE OSIĄGNĘLI DOCHODY Z ZAGRANICY, ALE Z UWAGI NA FAKT NIEWYKAZANIA, ŻE ZOSTAŁY ONE OPODATKOWANE LUB ZWOLNIONE Z OPODATKOWANIA ORGANY PODATKOWE ODMÓWIŁY ICH UWZGLĘDNIENIA JAKO UJAWNIONEGO ŹRÓDŁA ZGROMADZONEGO MIENIA, Z KTÓREGO MAŁŻONKOWIE MOGLI PONOSIĆ WYDATKI. RAZ JESZCZE WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE NIE JEST OKOLICZNOŚCIĄ ISTOTNĄ W SPRAWIE POSIADANIE PRZEZ PODATNIKA ŚRODKÓW FINANSOWYCH, ISTOTNE JEST WYKAZANIE, ŻE ZOSTAŁY ONE UZYSKANE ZE ŹRÓDEŁ OPODATKOWANYCH. Z TEJ PRZYCZYNY NIE STANOWI OKOLICZNOŚCI ZASADNICZEJ DOKUMENTOWANIE GROMADZENIA ŚRODKÓW FINANSOWYCH, LECZ WSKAZANIE PRAWIDŁOWEGO ROZLICZENIA Z TYTUŁU ŚWIADCZEŃ PUBLICZNOPRAWNYCH BĘDĄCYCH KONSEKWENCJĄ POZYSKIWANIA ŚRODKÓW Z RÓŻNYCH ŹRÓDEŁ (POR. WYROK WSA W GDAŃSKU Z 20 MARCA 2007 R., L SA/GD 796/06, CENTRALNA BAZA ORZECZEŃ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH). ISTOTĄ SZCZEGÓLNEJ KATEGORII PRZYCHODÓW, MIESZCZĄCYCH SIĘ W RAMACH PRZYCHODÓW Z INNYCH ŹRÓDEŁ, JAKĄ SĄ PRZYCHODY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 20 UST. 3 U.P.D.O.F., JEST BOWIEM WYKLUCZENIE MOŻLIWOŚCI POZORNEJ LEGALIZACJI ŚRODKÓW. PRZEDSTAWIONA ARGUMENTACJA POZOSTAJE AKTUALNA W ODNIESIENIU DO POWOŁYWANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO DOCHODÓW OSIĄGNIĘTYCH Z TYTUŁU SPRZEDAŻY PRZEZ MAŁŻONKÓW WALUT OBCYCH, W KTÓRYCH POSIADANIU BYLI W ZWIĄZKU Z WYJAZDAMI ZA GRANICĘ, A TAKŻE SPRZEDAŻY ZŁOTEJ BIŻUTERII. WYJAŚNIĆ PRZY TYM NALEŻY PEŁNOMOCNIKOWI SKARŻĄCEGO, ŻE ORGANY PODATKOWE NIE PODWAŻAŁY SAMEGO FAKTU POSIADANIA PRZEZ SKARŻĄCEGO I JEGO ŻONĘ WALUT OBCYCH, A WYŁĄCZNIE ZA NIEUPRAWDOPODOBNIONE UZNANO, ŻE ŹRÓDŁEM ICH POCHODZENIA BYŁY DOCHODY OPODATKOWANE LUB ZWOLNIONE Z OPODATKOWANIA. ODNIESIONO SIĘ WPRAWDZIE DO KWESTII RODZAJU POSIADANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW WALUT OBCYCH I ICH WYSOKOŚCI W KONTEKŚCIE SKŁADANYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW OŚWIADCZEŃ, KTÓRE ORGAN UZNAŁ ZA BARDZO OGÓLNIKOWE, PODWAŻAJĄC W TEN SPOSÓB TWIERDZENIA MAŁŻONKÓW, TO JEDNAK - JAK JUŻ WSKAZANO POWYŻEJ - OKOLICZNOŚCIĄ WIODĄCĄ, KTÓRA ZOSTAŁA PRZEZ ORGANY WYKAZANA, JEST FAKT, ŻE EWENTUALNE PRZYCHODY BĘDĄCE W DYSPOZYCJI MAŁŻONKÓW NIE BYŁY UPRZEDNIO OPODATKOWANE. USTOSUNKOWUJĄC SIĘ DO ŚRODKÓW ZGROMADZONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO W WALUCIE JAKĄ BYŁA MARKA WSCHODNIONIEMIECKA ORGAN ODWOŁAWCZY PRAWIDŁOWO ZWRÓCIŁ UWAGĘ, ŻE BYŁA ONA WEWNĘTRZNĄ JEDNOSTKĄ ROZLICZENIOWĄ W NRD, A CO SIĘ Z TYM WIĄŻE NIE BYŁA WYMIENIALNA W HANDLU ZAGRANICZNYCH, ANI W RUCHU TURYSTYCZNYM, ZAŚ BRAK JEST DOWODÓW, KTÓRE POTWIERDZIŁYBY ŻE POSIADAŁ ON RACHUNEK OSZCZĘDNOŚCIOWY W TEJ WALUCIE, CO UPRAWNIAŁOBY GO DO WYMIANY NA MARKĘ ZACHODNIONIEMIECKĄ, KTÓRA ZASTĄPIŁA MARKĘ WSCHODNIONIEMIECKA OD 1 LIPCA1990 R. W PRZECIWNYM WYPADKU, W REALIACH ISTNIEJĄCYCH DO 1989 R., SKARŻĄCY MÓGŁ DOKONYWAĆ WYMIANY WALUT JEDYNIE W OBIEGU NIEOFICJALNYM, CO BYŁO SPRZECZNE Z OBOWIĄZUJĄCYM PRAWEM. SKARŻĄCY DOŁĄCZYŁ DO SKARGI KOPIĘ POSTANOWIENIA Z 18 PAŹDZIERNIKA 1990 R., O UMORZENIU DOCHODZENIA W SPRAWIE WŁAMANIA, KTÓRE MIAŁO MIEJSCE W OKRESIE OD 27 LIPCA DO 9 SIERPNIA 1990 R., DO MIESZKANIA L. C. I KRADZIEŻY DEWIZ, ZŁOTEJ BIŻUTERII I PRZEDMIOTÓW NA SUMĘ 43.000.000 STARYCH ZŁOTYCH, CO ZAPEWNE MA POTWIERDZAĆ FAKT POSIADANIA PRZEZ MAŁŻONKÓW ZNACZNYCH OSZCZĘDNOŚCI I PRZEDMIOTÓW O DUŻEJ WARTOŚCI, JEDNAK JAK JUŻ WYŻEJ WYJAŚNIONO DOKUMENT TEN W ŻADEN SPOSÓB NIE POTWIERDZA ŹRÓDEŁ POCHODZENIA SKRADZIONEGO MIENIA. NA MARGINESIE JEDYNIE ZAZNACZYĆ NALEŻY, ŻE MAŁO PRAWDOPODOBNE I SPRZECZNE Z LOGIKĄ JEST PRZECHOWYWANIE MIENIA O ZNACZNEJ WARTOŚCI W DOMU BEZ JAKICHKOLWIEK ZABEZPIECZEŃ (W TYM RÓWNIEŻ PO KRADZIEŻY Z ROKU 1990). ZA NIETRAFNE SĄD UZNAŁ RÓWNIEŻ ZARZUTY SKARGI DOTYCZĄCE NIEPRAWIDŁOWEGO OKREŚLENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE OKRESU PROWADZONEJ PRZEZ MAŁŻONKÓW DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, A TAKŻE JEJ CHARAKTERU I ZAKRESU ORAZ POMINIĘCIU OSIĄGANYCH PRZEZ NICH Z TEGO TYTUŁU DOCHODÓW. TEGO RODZAJU USTALENIA DOKONANE ZOSTAŁY NA PODSTAWIE NASTĘPUJĄCYCH DOKUMENTÓW: (1) INFORMACJI UZYSKANYCH OD NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO, KTÓRY WSKAZAŁ, ŻE L. C. PROWADZIŁA DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W OKRESIE OD DNIA 1 WRZEŚNIA 1990 R., BEZ OKREŚLENIA DATY ZAKOŃCZENIA DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE HANDLU ARTYKUŁAMI SPOŻYWCZYMI, A SKARŻĄCY W OKRESIE OD 10 SIERPNIA 1990 R., DO 21 CZERWCA 1993 R., W ZAKRESIE HANDLU ARTYKUŁAMI SPOŻYWCZYMI I BIURA TURYSTYCZNEGO; (2) ZAŚWIADCZENIA O WPISIE DO EWIDENCJI GOSPODARCZEJ Z 7 STYCZNIA 1991 R., WYDANEGO PRZEZ KIEROWNIKA WYDZIAŁU HANDLU I DROBNEJ WYTWÓRCZOŚCI URZĘDU MIEJSKIEGO W S., Z KTÓREGO TREŚCI WYNIKA, ŻE DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ OD 10 STYCZNIA 1991 R., PROWADZIŁA SPÓŁKA CYWILNA M. C., A. C. I L. C., A JEJ PRZEDMIOTEM BYŁO BIURO TURYSTYKI ZAGRANICZNEJ, EKSPORT - IMPORT, POŚREDNICTWO W SPRZEDAŻY ARTYKUŁÓW SPOŻYWCZYCH I PRZEMYSŁOWYCH POCHODZENIA KRAJOWEGO I ZAGRANICZNEGO, HANDEL OBWOŹNY ARTYKUŁAMI SPOŻYWCZYMI I PRZEMYSŁOWYMI KRAJOWYMI I ZAGRANICZNYMI NA TERENIE KRAJU; (3) DECYZJI URZĘDU MIEJSKIEGO W S. Z 26 KWIETNIA 1992 R., KTÓREJ TREŚĆ WSKAZUJE, ŻE DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA PROWADZONA BYŁA PRZEZ WW. SPÓŁKĘ W OKRESIE OD 5 SIERPNIA 1990 R. DO 26 PAŹDZIERNIKA 1992 R., (Z DNIEM 26 PAŹDZIERNIKA 1992 R., ZOSTAŁA WYKREŚLONA Z EWIDENCJI). ORGAN PODATKOWY ODNIÓSŁ SIĘ TAKŻE DO SKŁADANYCH PRZEZ ŻONĘ SKARŻĄCEGO WYJAŚNIEŃ W TYM ZAKRESIE. NALEŻY W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ NA WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KIELCACH Z 10 GRUDNIA 2009 R., L SA/KE 460/09 (LEX NR 549790), IŻ SAM FAKT UZYSKIWANIA PRZYCHODÓW Z DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NIE ZWALNIA STRONY Z OBOWIĄZKU WYKAZANIA RZECZYWISTYCH DOCHODÓW UZYSKIWANYCH Z TEGO TYTUŁU POTWIERDZAJĄCYCH JEJ TWIERDZENIA O MOŻLIWOŚCI CZYNIENIA Z TEGO TYTUŁU OSZCZĘDNOŚCI SŁUŻĄCYCH POKRYCIU WYDATKÓW W KONTROLOWANYM ROKU PODATKOWYM; DOPÓKI TO NIE NASTĄPI, PRZYCHODY TE POWIĘKSZAJĄ KWOTĘ POCHODZĄCĄ ZE ŹRÓDEŁ NIEUJAWNIONYCH. SĄD PODZIELA TEN POGLĄD. ROZWAŻANIA TE ODNOSZĄ SIĘ W CAŁEJ ROZCIĄGŁOŚCI RÓWNIEŻ DO ZARZUTU ODMOWY UWZGLĘDNIENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE PO STRONIE PRZYCHODÓW MAŁŻONKÓW ŚRODKÓW UZYSKANYCH Z WYNAJMU MIESZKANIA PRZED 1 STYCZNIA 2003 R. NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ Z ARGUMENTACJĄ SKARGI, W ŚWIETLE KTÓREJ ORGANY PODATKOWE ZOBOWIĄZAŁY SKARŻĄCEGO DO PODANIA WARTOŚCI MIENIA ZGROMADZONEGO NA DZIEŃ 31 GRUDNIA 2002 R., "CO DO GROSZA". TAKIE TWIERDZENIE NIE ZNAJDUJE ODZWIERCIEDLENIA W ZEBRANYM MATERIALE DOWODOWYM. ORGANY PODATKOWE ZOBOWIĄZAŁY SKARŻĄCEGO NIE TYLKO DO WSKAZANIA ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW, ALE TAKŻE DO UPRAWDOPODOBNIENIA OSIĄGNIĘTYCH Z NICH DOCHODÓW, CHOĆBY W WARTOŚCIACH PRZYBLIŻONYCH (SZACUNKOWYCH), Z KTÓRYCH MAŁŻONKOWIE MOGLIBY POCZYNIĆ SPORNE OSZCZĘDNOŚCI. NIE MOŻNA ZAŚ POMINĄĆ OKOLICZNOŚCI, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA PRZED ORGANAMI PODATKOWYMI ANI SKARŻĄCY, ANI TEŻ JEGO ŻONA NIE BYLI W STANIE OKREŚLIĆ CHOĆBY PRZYBLIŻONYCH KWOT DOCHODÓW OSIĄGANYCH Z KAŻDEGO ZE ŹRÓDEŁ PRZEZ SIEBIE WSKAZYWANYCH, KTÓRYCH WYSOKOŚCI - CO WYMAGA PODKREŚLENIA - Z UWAGI NA BRAK STOSOWNYCH DOKUMENTÓW NIE SPOSÓB BYŁO USTALIĆ PRECYZYJNIE (DZIAŁALNOŚĆ HANDLOWA, ILOŚĆ I RODZAJ POSIADANYCH ŚRODKÓW W WALUTACH OBCYCH, DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA, NAJEM LOKALU MIESZKALNEGO). NATOMIAST SKŁADANE PRZEZ MAŁŻONKÓW WYJAŚNIENIA W TYM ZAKRESIE ZOSTAŁY PRZEZ ORGANY PODATKOWE PRAWIDŁOWO UZNANE ZA MAŁO PRAWDOPODOBNE. SĄD NIE UZNAŁ ZA TRAFNY ZARZUT WADLIWEGO USTALENIA WYDATKÓW PONIESIONYCH PRZEZ MAŁŻONKÓW W BADANYM OKRESIE. MAJĄC NA UWADZE ZASTRZEŻENIA SKARŻĄCEGO, IŻ ORGANY PODATKOWE BEZZASADNIE PRZYJĘŁY WYSOKOŚĆ KOSZTÓW UTRZYMANIA RODZINY STRONY W UŚREDNIONEJ KWOCIE 15.000 ZŁ ROCZNIE, NIE UWZGLĘDNIŁY BOWIEM - JAK PODNOSI PEŁNOMOCNIK - IŻ MAŁŻONKOWIE NALEŻELI DO LUDZI BARDZO OSZCZĘDNYCH, ZARZUT TEN UZNAĆ NALEŻY ZA NIEZASADNY. PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ZDAJE SIĘ NIE ZAUWAŻAĆ, ŻE ORGANY PODATKOWE WZIĘŁY PO UWAGĘ ZEZNANIA SKARŻĄCEGO ORAZ ŚWIADKÓW (A. C. I D. M.) W KWESTII POZIOMU ŻYCIA ORAZ KOSZTÓW UTRZYMANIA RODZINY I PRZYJĘŁY, ŻE NA ŻYWNOŚĆ I NAPOJE BEZALKOHOLOWE, LEKARSTWA I OPIEKĘ MEDYCZNĄ (OBOJE MAŁŻONKOWIE SĄ OSOBAMI, KTÓRE UZYSKAŁY RENTY CHOROBOWE), TRANSPORT, ARTYKUŁY SANITARNO-HIGIENICZNE, ODZIEŻ I OBUWIE, POTRZEBY KULTURALNE, RÓWNIEŻ ENERGIĘ, CZYNSZE, OPŁATY ZA WODĘ ITP,, ŻE NA TE CELE MAŁŻONKOWIE PRZEZNACZALI UZYSKIWANE ŚWIADCZENIA ZUS TJ. W PRZYBLIŻENIU 15.000 ZŁ ROCZNIE. UWZGLĘDNIONO TAKŻE PODNOSZONĄ PRZEZ MAŁŻONKÓW ZARÓWNO OKOLICZNOŚĆ, ŻE ZAMIESZKUJĄ ONI NA WSI I CZĘŚĆ ŻYWNOŚCI POCHODZI Z WŁASNYCH UPRAW I HODOWLI. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM SĄD STWIERDZA, ŻE PODJĘTE PRZEZ ORGANY PODATKOWE ROZSTRZYGNIĘCIE WĄTPLIWOŚCI W ZAKRESIE WYDATKÓW ZWIĄZANYCH Z KOSZTAMI UTRZYMANIA SKARŻĄCEGO I JEGO RODZINY NASTĄPIŁO NA KORZYŚĆ SKARŻĄCEGO; POMIMO BRAKU DOWODÓW ICH PONIESIENIA PRZYJĘTO BOWIEM WYDATKI W WYSOKOŚCI ZNACZNIE NIŻSZEJ NIŻ UŚREDNIONE DANE PUBLIKOWANE PRZEZ GUS. W TYM MIEJSCU WARTO WSKAZAĆ POGLĄD WYRAŻONY PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI W WYROKU Z 22 STYCZNIA 2010 R., L SA/ŁD 690/09 (LEX NR 559666), ZGODNIE Z KTÓRYM WYSOKOŚĆ WSZELKICH WYDATKÓW NALEŻY USTALAĆ W MIARĘ MOŻLIWOŚCI NA PODSTAWIE DOWODÓW ICH PONIESIENIA; W POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODÓW DOPUSZCZALNE JEST JEDNAK USTALENIE DOCHODÓW I WYDATKÓW PODATNIKA NA PODSTAWIE UŚREDNIONYCH DANYCH STATYSTYCZNYCH. DOTYCZYĆ TO MOŻE W SZCZEGÓLNOŚCI WYDATKÓW W POSTACI KOSZTÓW UTRZYMANIA PODATNIKA WRAZ Z RODZINĄ, ZWŁASZCZA W SYTUACJI, GDY STRONA TAKICH NIE WSKAZUJE. SĄD POGLĄD TEN PODZIELA. ZDANIEM SĄDU ORGANY PODATKOWE PODJĘŁY WSZELKIE DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU WYJAŚNIENIE STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY ODNOŚNIE USTALENIA KOSZTÓW PROWADZONEJ PRZEZ MAŁŻONKÓW BUDOWY DOMU. W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI PODKREŚLIĆ NALEŻY, ŻE KONSEKWENCJĄ ZANIECHANIA PRZEZ MAŁŻONKÓW DOKUMENTOWANIA JAKO KOSZTU BUDOWY BUDYNKU MIESZKALNEGO WYDATKÓW PONIESIONYCH NA WYKONANE ROBOTY BUDOWLANE, CZYLI KOSZTÓW TZW. ROBOCIZNY BYŁO PRZEPROWADZENIE W RAMACH POSTĘPOWANIA UZUPEŁNIAJĄCEGO DOWODU Z OPINII BIEGŁEGO. W OCENIE SĄDU PRZEPROWADZENIE TEGO RODZAJU DOWODU BYŁO W PEŁNI ZASADNE. ORGAN ODWOŁAWCZY, ZGODNIE Z REGUŁAMI WYNIKAJĄCYMI Z ART. 191 O.P., ZA NIEPRZEKONYWUJĄCE I NIEZGODNE Z ZASADAMI DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO UZNAŁ WYJAŚNIENIA SKARŻĄCEGO Z 14 KWIETNIA 2009 R. I 24 LISTOPADA 2008 R., ŻE PRZEZ CAŁY CZAS TRWANIA BUDOWY W PRACACH BUDOWLANYCH POLEGAJĄCYCH NA: ROZŁADUNKU I PRZENOSZENIU MATERIAŁÓW, BUDOWIE KANALIZACJI, PRACACH DEKARSKICH, UKŁADANIA KLINKIERU, OSADZENIA OKIEN DACHOWYCH, WYKONANIU WYKOPU, ORAZ INNYCH PRAC FIZYCZNYCH ZWIĄZANYCH Z CIĘŻKIMI ELEMENTAMI BUDOWLANYMI, A TAKŻE PODŁĄCZENIA INSTALACJI PRZEZ ELEKTRYKA, WYKONANIA PRZYŁĄCZA KOTŁOWNI PRZEZ HYDRAULIKA, UCZESTNICZYŁY RÓŻNE OSOBY, W TYM SZWAGIER, KOLEDZY I SĄSIEDZI; JEDNA Z NICH UŻYCZAŁA RÓWNIEŻ RÓŻNEGO SPRZĘTU I MASZYN; CZĘŚĆ PRAC SKARŻĄCY WYKONAŁ SAM. FAKT TZW. POMOCY SĄSIEDZKIEJ ORAZ UDZIAŁ CZŁONKÓW RODZINY W BUDOWIE DOMU POTWIERDZILI WSKAZANI PRZEZ SKARŻĄCEGO ŚWIADKOWIE W OSOBACH: K. R., M. R., W. M.; POTWIERDZILI ONI, ŻE PRACOWALI BEZ WYNAGRODZENIA, OTRZYMYWALI JEDYNIE POSIŁKI, A CZASAMI REKOMPENSATĘ W POSTACI POMOCY ZE STRONY SKARŻĄCEGO PRZY RÓŻNYCH PRACACH. W PIŚMIE Z 25 CZERWCA 2009 R., SKARŻĄCY PRZEDSTAWIŁ SPORZĄDZONĄ PRZEZ SIEBIE KALKULACJĘ KOSZTÓW ROBÓT BUDOWLANYCH NA KWOTĘ 23.510 ZŁ. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PRAWIDŁOWO PRZYJĄŁ, ŻE KALKULACJA TA - BIORĄC POD UWAGĘ POWIERZCHNIĘ DOMU 700 M2 I JEGO KUBATURĘ 2000 M3 - BYŁA ZANIŻONA A WRĘCZ NIEPRAWDOPODOBNA, NAWET UWZGLĘDNIAJĄC, ŻE UDZIAŁ SKARŻĄCEGO, JEGO RODZINY I ZNAJOMYCH W BUDOWIE. ORGAN ODWOŁAWCZY, PRZYJMUJĄC USTALENIA BIEGŁEGO RZECZOZNAWCY CO DO WARTOŚCI WYKONANYCH W LATACH 2003-2007 PRAC BUDOWLANYCH, NIE OGRANICZYŁ SIĘ DO POWOŁANIA KONKLUZJI ZAWARTEJ W OPINII, SPRAWDZIŁ, NA JAKICH PRZESŁANKACH BIEGŁY OPARŁ WNIOSKI I SKONTROLOWAŁ PRAWIDŁOWOŚĆ PRZYJĘTEGO ROZUMOWANIA, CZEMU DAŁ WYRAZ W OBSZERNYM UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. USTOSUNKOWAŁ SIĘ RÓWNIEŻ DO ZGŁOSZONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO UWAG. PRZEDE WSZYSTKIM WSKAZAŁ, ŻE W 2007 R. PODATNICY PROWADZILI PRACE WYKOŃCZENIOWE (ZGODNIE Z ZAPISAMI DZIENNIKA BUDOWY BUDOWA DOMU ZAKOŃCZYŁA SIĘ W 2006 R.), A WIĘC CZASOCHŁONNE I PRACOCHŁONNE. ZE WZGLĘDU NA TO, ŻE BRAK JEST ZAPISÓW WYKONYWANYCH PRAC W DZIENNIKU BUDOWY NIE JEST MOŻLIWE USTALENIE ANI KOLEJNOŚCI, ANI RODZAJU WYKONYWANYCH W 2007 R. PRAC. PRZEDMIOTOWY DOM JEST BUDYNKIEM O PODWYŻSZONYM STANDARDZIE - WYKORZYSTYWANE DO BUDOWY MATERIAŁY SĄ DOBREJ, WYŻSZEJ NIŻ PRZECIĘTNA JAKOŚCI. BEZ WĄTPIENIA MATERIAŁÓW O WYSOKIEJ JAKOŚCI NIE POWIERZA SIĘ PRZYPADKOWYM WYKONAWCOM, Z REGUŁY ZATRUDNIA SIĘ DO TAKICH PRAC LUB POMOCY, CZY CHOĆBY KONSULTACJI OSOBY O WYSOKICH KWALIFIKACJACH, CO POWODUJE, ŻE KOSZT TAKICH PRAC JEST WYŻSZY NIŻ PRAC PROSTYCH. PONADTO, TRUDNO ZGODZIĆ SIĘ ZE STANOWISKIEM STRONY, ŻE PRACA WŁASNA PANA M. C. ZOSTAŁA W OPINII RZECZOZNAWCY WYCENIONA ZBYT NISKO. PRZYJĘCIE PRZEZ BIEGŁEGO STAWKI ZA 1 ROBOCZOGODZINĘ W WYSOKOŚCI 10 ZŁ OZNACZA, ŻE PRZYJĘTO DO ROZLICZENIA STAWKĘ ZBLIŻONĄ DO PRZECIĘTNEJ STAWKI NETTO 1 ROBOCZOGODZINY (ZGODNIE Z KOMUNIKATEM PREZESA GŁÓWNEGO URZĘDU STATYSTYCZNEGO Z DNIA 11 LUTEGO 2008 R., W SPRAWIE PRZECIĘTNEGO WYNAGRODZENIA W GOSPODARCE NARODOWEJ W 2007 R., PRZECIĘTNE WYNAGRODZENIE W 2007 R. WYNIOSŁO 2.691,03 ZŁ). OSZACOWANY PRZECIĘTNY CZAS PRACY DZIENNIE W ILOŚCI 5 GODZIN JEST RACJONALNY, BOWIEM ZAKŁADA, ŻE PAN M. C. NORMALNIE FUNKCJONOWAŁ W ŻYCIU I W RODZINIE. Z TEGO TEŻ WZGLĘDU, ZASADNIE ORGAN ODWOŁAWCZY UZNAŁ, ŻE WARTOŚĆ PRACY WŁASNEJ SKARŻĄCEGO NA KWOTĘ 6.470,- ZŁ SZACOWANA ZOSTAŁA W WIARYGODNEJ WYSOKOŚCI. Z KOLEI MAJĄC NA WZGLĘDZIE OKOLICZNOŚĆ DOTYCZĄCĄ ZBYCIA W 2007 ROKU PRZEZ PAŃSTWA C. NIERUCHOMOŚCI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W S. PRZY UL. [...], KTÓRA TO OKOLICZNOŚCI PODLEGAŁA PONOWNEJ OCENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI (ZGODNIE Z ZALECENIEM ZAWARTYM W DECYZJI ORGANU ODWOŁAWCZEGO NR [...] Z DNIA 24 SIERPNIA 2010 R.), NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ PAŃSTWO L. I M. C. DOKONALI ZBYCIA WW. NIERUCHOMOŚCI NA RZECZ F. H. NA MOCY AKTU NOTARIALNEGO REPERTORIUM A [...] Z DNIA 17 MARCA 2009 R., ZA KWOTĘ 120.000 ZŁ. PRZY CZYM Z TREŚCI AKTU NOTARIALNEGO WYNIKA, ŻE KWOTA TA ZOSTAŁA JUŻ W CAŁOŚCI ZAPŁACONA NA DZIEŃ JEGO SPORZĄDZENIA, PONADTO NABYWCA BYŁ W POSIADANIU NIERUCHOMOŚCI TAKŻE NA DZIEŃ JEGO PODPISANIA. PRZY CZYM W ŚWIETLE WSTĘPNEJ UMOWY KUPNA WW. MIESZKANIA Z DNIA 3 WRZEŚNIA 2007 R., JAK I DOWODU PRZEKAZANIA ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH WYNIKA, ŻE ZAPŁATA CZĘŚCI CENY "TYTUŁEM ZALICZKI" NASTĄPIŁA W DNIU 3 WRZEŚNIA 2007 R., W WYSOKOŚCI 80.000 ZŁ. TYM SAMYM MAŁŻONKOWIE C. BEZSPORNIE UZYSKALI WE WRZEŚNIU 2007 ROKU PRZYCHÓD W KWOCIE 80.000 ZŁ ZE SPRZEDAŻY MIESZKANIA ZNAJDUJĄCEGO SIĘ W S. PRZY UL. [...], KTÓREJ TO ZOSTAŁ UWZGLĘDNIONY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W DECYZJI Z DNIA 6 LIPCA 2011 R. PRZY CZYM W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PRZED ORGANEM PIERWSZEJ JAK I DRUGIEJ INSTANCJI MAŁŻONKOWIE NIE PRZEDŁOŻYLI ŻADNYCH DOWODÓW, W ŚWIETLE KTÓRYCH ZAPŁATA POZOSTAŁEJ KWOTY NALEŻNOŚCI W WYSOKOŚCI 40.000 ZŁ (120.000-80.000) NASTĄPIŁA TAKŻE W BADANYM ROKU PODATKOWYM 2007. DODATKOWO W UMOWIE WSTĘPNEJ KUPNA MIESZKANIA STRONY ZASTRZEGŁY, IŻ KUPUJĄCY ZOBOWIĄZUJE SIĘ DO WPŁACENIA POZOSTAŁEJ CZĘŚCI 40.000 ZŁ SŁOWNIE CZTERDZIEŚCI TYSIĘCY ZŁOTYCH DO DNIA 1 PAŹDZIERNIKA 2009 R., PODCZAS SPISYWANIA AKTU NOTARIALNEGO I SFINALIZOWANIA ZAKUPU - MIESZKANIA, PRZED NOTARIUSZEM OTRZYMUJĄC AKT NOTARIALNY, DOTYCZĄCY WŁAŚCIWEJ UMOWY KUPNA - SPRZEDAŻY. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO ORGAN ODWOŁAWCZY PRAWIDŁOWO PRZYJĄŁ, IŻ Z TYTUŁU SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI ZNAJDUJĄCEJ SIĘ W S. PRZY UL. [...], MAŁŻONKOWIE C. UZYSKALI W DNIU 3 WRZEŚNIA 2007 R., PRZYCHÓD W WYSOKOŚCI 80.000 ZŁ. Z KOLEI W ODNIESIENIU DO ZARZUTU, W ŚWIETLE KTÓREGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W WYDANYM ROZSTRZYGNIĘCIU NIEPRAWIDŁOWO PRZYJĄŁ, IŻ "WYDATKI NA ZAKUP SAMOCHODÓW NA CELE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PANA M. C. W WYSOKOŚCI 115.400,00 ZŁ ZOSTAŁY W CAŁOŚCI PONIESIONE NA RZECZ SYNA JUŻ W DNIU ZAKUPU" TO JEST, ŻE ZAPŁATA ZA SAMOCHODY NASTĄPIŁA W SPOSÓB JEDNORAZOWY - ORGAN ODWOŁAWCZY W SKARŻONEJ DECYZJI ZASADNIE STWIERDZIŁ, ŻE ZARZUT TEN NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. ORGAN PODATKOWY WSKAZAŁ, ŻE PAN M. C. PROWADZĄCY PRZEDSIĘBIORSTWO "D" NABYŁ W DNIU 10 KWIETNIA 2007 R., OD PANA A. C. (SYNA) [...] SAMOCHÓD MARKI AUDI A8 (NR REJ [...]) ZA KWOTĘ 30.000 ZŁ ORAZ SAMOCHÓD MARKI MERCEDES BENZ (NR REJ. [...]) ZA KWOTĘ BRUTTO 85.400,00 ZŁ, KTÓRA TO TRANSAKCJA ZOSTAŁA UDOKUMENTOWANA FAKTURAMI VAT NR 2/4A/2007 I NR 01/4A/2007. STRONY TRANSAKCJI W PRZEDMIOTOWYCH FAKTURACH NIE WSKAZAŁY W JAKIEJ FORMIE I KIEDY MIAŁA NASTĄPIĆ PŁATNOŚĆ Z TYTUŁU DOKONANEJ SPRZEDAŻY. PONADTO W OPARCIU O PROWADZONĄ PRZEZ PANA M. C. KSIĘGĘ PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, IŻ Z TYTUŁU DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NA PRZESTRZENI 2007 ROKU PODATNIK W ŻADNYM MIESIĄCU NIE OSIĄGNĄŁ DOCHODU, KTÓRY CO DO ZASADY MÓGŁBY SŁUŻYĆ SFINANSOWANIU PONIESIONYCH WYDATKÓW. W ŚWIETLE PRZEDSTAWIONYCH OKOLICZNOŚCI ZASADNIE NIEUWZGLĘDNIONO NA ETAPIE POSTĘPOWANIA PRZED ORGANEM DRUGIEJ INSTANCJI ARGUMENTACJI PEŁNOMOCNIKA STRONY ZAWARTĄ W ODWOŁANIU Z DNIA 25 LIPCA 2011 R., Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE SKORO DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA NIE GENEROWAŁA DOCHODÓW TO "MOŻNA JEDYNIE UZNAĆ, ŻE NA POCZET CENY JUŻ W KWIETNIU MOGŁY ZOSTAĆ PRZEZNACZONE ŚRODKI ZE ZBYCIA SAMOCHODU CÓRCE - 32.000,00 ZŁ. BRAKUJĄCE 83.000,00 ZŁ MOGŁY ZOSTAĆ DOPŁACONE PRAKTYCZNIE DOPIERO WE WRZEŚNIU PO OTRZYMANIU RATY ZE SPRZEDAŻY MIESZKANIA - 80.000,00 ZŁ. TRAFNIE WYWIÓDŁ ORGAN ODWOŁAWCZY, ŻE POWYŻSZE STANOWISKO STRONY ZMIERZA DO ZAPEWNIENIA JEJ KORZYSTNEGO ROZWIĄZANIA Z PUNKTU WIDZENIA ROZLICZEŃ PODATKOWYCH PRZY BRAKU STOSOWNYCH DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH ZAISTNIENIE FAKTYCZNYCH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH. W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (WYROK NSA Z DNIA 2 PAŹDZIERNIKA 2002 R., SYGN. AKT I SA/KA 793/01 ORAZ 24 MAJA 2001 R., SYGN. AKT I SA/GD 2309/98) W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM OBOWIĄZUJE ZASADA, ŻE CIĘŻAR UDOWODNIENIA FAKTU SPOCZYWA NA OSOBIE, KTÓRA Z TEGO FAKTU WYWODZI OKREŚLONE SKUTKI PRAWNE. I TAK WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W OPOLU W WYROKU Z DNIA 22 CZERWCA 2005 R., SYGN. AKT I SA/OP 45/05 WSKAZAŁ W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, DOTYCZĄCYM DOCHODÓW NIEUJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODU, JEŻELI ZOSTAŁO STWIERDZONE PONIESIENIE WYDATKÓW PRZEKRACZAJĄCYCH WYKAZANY DOCHÓD, A PODATNIK Z OKREŚLONYCH FAKTÓW WYPROWADZA DLA SIEBIE KORZYSTNE SKUTKI PRAWNE, TO OBOWIĄZANY JEST TE FAKTY UDOWODNIĆ. CIĘŻAR WYKAZANIA, IŻ PODATNIK OSIĄGNĄŁ DOCHODY ZE ŹRÓDEŁ UJAWNIONYCH CIĄŻY NA PODATNIKU, A NIE NA ORGANIE PODATKOWY PODATNIK TWIERDZĄC, ŻE POCZYNIONE WYDATKI POCHODZĄ Z UJAWNIONYCH ŹRÓDEŁ PRZYCHODU POWINIEN TĄ OKOLICZNOŚĆ UDOWODNIĆ, GDYŻ Z TAKIEGO FAKTU WYPROWADZA DLA SIEBIE KORZYSTNE SKUTKI PRAWI TRUDNO BOWIEM ZAPRZECZYĆ, IŻ JEŻELI CHODZI O WSKAZANIE SPOSOBU FINANSOWANIA WYDATKÓW TO PODATNIK ZNA WŁASNE ŹRÓDŁA DOCHODU, CO Z KOLEI ZNACZNIE OGRANICZA LUB WPROST WYKLUCZA UZYSKANIE TYCH INFORMACJI PRZEZ ORGAN. MAJĄC NA UWADZE CAŁOKSZTAŁT ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO W SPRAWIE W OCENIE SĄDU STRONA SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA W SPOSÓB JEDNOZNACZNY, IŻ PIENIĄDZE NA POKRYCIE W CAŁOŚCI WYDATKÓW PONIESIONYCH W ROKU 2007 POCHODZIŁY Z PRZYCHODÓW OPODATKOWANYCH LUB WOLNYCH OD OPODATKOWANIA, A WOBEC TEGO ZAISTNIAŁY PRZESŁANKI DO ZASTOSOWANIA ART. 20 UST. 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW NARUSZENIA PRZEPISÓW ART. 121 § 1, ART. 122 ART. 180 ART. 18 § 1, ART. 187 § 1, ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ TJ. OBOWIĄZKU PODJĘCIA WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, A W KONSEKWENCJI ZEBRANIA I ROZPATRZENIA, W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, W OCENIE SĄDU ZARZUTY TE NIE ZNAJDUJĄ UZASADNIENIA W ŚWIETLE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO W SPRAWIE. POSTĘPOWANIE PODATKOWE BYŁO PROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO ORGANÓW PODATKOWYCH, PODJĘTE ZOSTAŁY WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY, A MATERIAŁ DOWODOWY ZOSTAŁ ZEBRANY I ROZPATRZONY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, ZAŚ UZYSKANE DOWODY PODDANE ZOSTAŁY WŁAŚCIWEJ OCENIE. FAKT, IŻ MATERIAŁ DOWODOWY ZEBRANY W SPRAWIE ZOSTAŁ ODMIENNIE OD WOLI PODATNIKA OCENIONY PRZEZ ORGANY PIERWSZEJ I DRUGIEJ INSTANCJI NIE ŚWIADCZY O NARUSZENIU ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ZAWARTYCH W ORDYNACJI PODATKOWEJ. ORGANY OBU INSTANCJI W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY KIEROWAŁY SIĘ ZASADĄ PRAWDY OBIEKTYWNEJ, MAJĄCEJ PODSTAWOWY WPŁYW NA KSZTAŁT CAŁEGO POSTĘPOWANIA A W SZCZEGÓLNOŚCI NA ROZŁOŻENIE CIĘŻARU DOWODU. DLATEGO TEŻ JAKO DOWÓD W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU DOPUSZCZONO WSZYSTKO, CO MOGŁO PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WYJAŚNIENIA NINIEJSZEJ SPRAWY, A PRZEDE WSZYSTKIM WERYFIKACJI PODDANO WSZELKIE INFORMACJE UMOŻLIWIAJĄCE STWIERDZENIE ISTNIENIA LUB NIEISTNIENIA OKREŚLONYCH FAKTÓW. NIEUDZIELANIE PRZEZ STRONĘ PRZEKONUJĄCYCH WYJAŚNIEŃ POPARTYCH DOWODAMI SPOWODOWAŁO, ŻE ORGAN PODATKOWY DOKONAŁ ZGODNIE Z ZASADĄ OKREŚLONĄ W ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ OCENY ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY BEZSPORNIE POTWIERDZA, ŻE WYNIKAJĄCA Z ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ ZASADA SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW ZGROMADZONYCH W POSTĘPOWANIU NIE ZOSTAŁA NARUSZONA W RAŻĄCY SPOSÓB, BOWIEM ROZPATRZENIE CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, W TYM OCENA WARTOŚCI DOWODOWEJ POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW DOWODOWYCH ORAZ WPŁYWU UDOWODNIENIA JEDNEJ OKOLICZNOŚCI NA INNĄ JEST LOGICZNA I SPÓJNA. SKORO ZATEM NA PODSTAWIE MIESIĘCZNEGO ZESTAWIENIA PRZYCHODÓW I WYDATKÓW PAŃSTWA L. I M. C. W 2007 ROKU USTALONO, ŻE KWOTA WYDATKÓW PONIESIONYCH PRZEZ PAŃSTWO L. I M. C. W MIESIĄCACH OD MARCA DO LIPCA 2007 R., JEST WYŻSZA OD UJAWNIONYCH I UDOKUMENTOWANYCH ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH O KWOTĘ 146.277,08 ZŁ ZASADNIE USTALONO STRONIE SKARŻĄCEJ PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA 2007 ROK W KWOCIE 54.854,00 ZŁ, (73.139,00 X 75%). REASUMUJĄC - WBREW ODMIENNEJ OPINII STRONY SKARŻĄCEJ WYRAŻONEJ W NINIEJSZEJ SKARDZE I STANOWIĄCEJ POWTÓRZENIE ZARZUTÓW ODWOŁANIA - ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DO ROZSTRZYGNIĘCIA PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY PODJĘŁY WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY, ZEBRAŁY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY MATERIAŁ DOWODOWY I DOKONAŁY JEGO OCENY. PODKREŚLENIA TAKŻE WYMAGA TO, ŻE OCENA WARTOŚCI DOWODOWEJ POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW DOWODOWYCH ORAZ WPŁYWU UDOWODNIENIA JEDNEJ OKOLICZNOŚCI NA INNĄ JEST LOGICZNA I SPÓJNA ORAZ ZNAJDUJE SWOJE ODZWIERCIEDLENIE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. NATOMIAST ODMIENNA OCENA STANU FAKTYCZNEGO I INTERPRETACJA PRZEPISÓW PRAWA PREZENTOWANA PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ OD OCENY STANU FAKTYCZNEGO I INTERPRETACJI PRZEPISÓW ZASTOSOWANYCH PRZEZ ORGANY ORZEKAJĄCE NIE STANOWI PODSTAWY DO STWIERDZENIA NARUSZENIA WSKAZANYCH PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO. Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 151 P.P.S.A., ORZECZONO JAK W WYROKU.