I SA/Bd 944/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki "N.", rok prod. [...], w wysokości [...] zł. W złożonym odwołaniu skarżący zarzucił naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez pominięcie części dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz błędną wykładnię kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej obejmującego samochody osobowe. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że nabyty przez skarżącego samochód marki "N." mieści się w kategorii pojazdów należących do pozycji CN 8703 Nomenklatury Scalonej, a zatem, jako zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Organ wskazał, że z oględzin pojazdu dokonanych w toku postępowania wynika, iż pojazd posiada oddzielne przestrzenie, tj. zamknięta kabinę przeznaczoną na przestrzeń pasażerską i otwartą przestrzeń towarową. W kabinie pojazd posiada dwa rzędy siedzeń do przewozu 5 osób z wyposażeniem zabezpieczającym w postaci pasów bezpieczeństwa. Wyposażenie wnętrza pojazdu stanowią ponadto cztery drzwi, szyby w drzwiach przedziału osobowego oraz w ścianie dzielącej przedział osobowy od skrzyni ładunkowej, podgrzewanie tylnej szyby, dwa fotele z przodu wyposażone w zagłówki i pasy bezpieczeństwa, trzyosobowa kanapa z tyłu wyposażona w dwa zagłówki oraz trzy pasy bezpieczeństwa. Wnętrze przestrzeni pasażerskiej wyposażone jest następująco: dywaniki, oświetlenie przy lusterku wstecznym i nad drugim rzędem siedzeń, jednolita wykładzina podłogowa, jednolita tapicerka sufitowa na całej powierzchni dachu, tapicerka boczna, uchwyty górne i boczne dla pasażerów, popielniczki, schowki w desce rozdzielczej, podłokietniki i poduszki powietrzne, klimatyzacja (nawiewy w konsoli z przodu i pod pierwszym rzędem siedzeń), nawigacja, elektrycznie sterowane szyby z przodu i z tyłu, felgi aluminiowe, wewnętrzna długość powierzchni podłogi do transportu towarów - 149 cm, przy otwartej tylnej burcie - 205 cm, długość rozstawu osi pojazdu - 323 cm. Konfrontując okoliczności stanu faktycznego oraz dowody zgromadzone w aktach sprawy, na podstawie których zostały one ustalone (zwłaszcza protokół oględzin, dokumentacja fotograficzna) z treścią opisu pozycji CN 8703 i pozycji CN 8704, organ stwierdził, że brak jest podstaw, aby nabyty samochód można było uznać za samochód ciężarowy i zaklasyfikować go do pozycji CN 8704, jako pojazd do transportu towarowego. Porównanie cech pojazdu wg kodu CN 8703 z cechami pojazdu według pozycji CN 8704 i odniesienie tego na grunt przedmiotowej sprawy, zdaniem organu, pozwala na stwierdzenie, że sporny pojazd spełnia więcej cech pojazdu osobowego aniżeli ciężarowego. Może on wprawdzie służyć do przewozu towarów, jednak zasadniczą jego funkcją jest przewóz osób, posiada bowiem cechy charakterystyczne dla takiego pojazdu. Fakt, iż przedmiotowy samochód posiada przestrzeń ładunkową zwiększa jego zastosowanie także do przewozu towarów. Jest to jednak funkcja dodatkowa, uzupełniająca, ale nie dominująca. Dokonując klasyfikacji przedmiotowego pojazdu, organ dokonał oceny pojazdu z punktu widzenia cech głównych, przeważających, a nie uzupełniających. Ponadto organ wskazał, że w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C74/1 z dnia 13 marca 2007 r. wprowadzono zmiany w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z powyższym, pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary. Wskazano tam również, że pojazdy typu pick-up mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. W przedmiotowej sprawie organ ustalił, że proporcja długości przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi wynosi 46,13 %. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego trafnie zakwalifikował przedmiotowy samochód do kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej, albowiem z całokształtu zebranego materiału dowodowego wynika bezspornie, iż ww. pojazd samochodowy głównie przeznaczony jest do przewozu osób. W skardze strona wnosząc o uchylenie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji w całości, zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów ustawy o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że samochód marki "N." podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, jak samochód osobowy oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, a w szczególności stanu technicznego i wyposażenia pojazdu w dniu powstania obowiązku podatkowego. Zdaniem skarżącego, organy błędnie zakwalifikowały przedmiotowy pojazd jako osobowy do pozycji CN 8703 i uznały, że podlega on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, jak dla samochodów osobowych. W ocenie strony, sporny samochód powinien być zaliczony do pozycji CN 8704, gdyż zarówno z oświadczenia producenta pojazdu, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, rejestracji pojazdu, jak i pragmatyki życiowej wynika, że jest to samochód ciężarowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja nie narusza prawa. Istota sporu powstałego między skarżącym a organami celnymi dotyczy tego, czy samochód "N." (typ pick up), którego wewnątrzwspólnotowego nabycia w sierpniu 2007 r. dokonał J. S., jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do kodu CN 8703), czy też samochodem przeznaczonym do przewozu towarów (klasyfikowanym do kodu CN 8704), a więc, czy stanowi wyrób akcyzowy opodatkowany podatkiem akcyzowym, czy też nie. Organy prawidłowo przyjęły, że rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (dalej u.p.a.) opodatkowaniu akcyzą podlega m.in. wewnątrzwspólnotowe nabycie i dostawa wyrobów akcyzowych (pkt 5). Pojęcie wyrobów akcyzowych zostało natomiast zdefiniowane w art. 2 pkt 1 u.p.a., który rozumie przez nie wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Stosownie zaś do art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Z kolei, art. 80 ust. 1 u.p.a stanowi, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów są m. in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2 pkt 2 u.p.a.). Użytego w ustawie o podatku akcyzowym pojęcia ‘"samochód osobowy" ustawodawca nie definiuje, jednak można je zrekonstruować na podstawie samej ustawy, jak również aktów prawnych, do których odsyła. W pozycji 59 załącznika nr 1 do u.p.a. jako towary akcyzowe wymieniono grupę wyrobów nazwaną "samochody osobowe" klasyfikowane w kodzie CN 8703, z uszczegółowieniem, że chodzi tu o pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W wydanym, na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439 ze zm.), rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006r. w sprawie Nomenklatury Scalonej (Dz. U. Nr 246, poz.1794) stanowi się, że Nomenklaturę Scaloną określają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, i że na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się Dział 99 Nomenklatury Scalonej. Odwołując się do ww. rozporządzenia Rady (EWG) w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej należy zauważyć, że w sekcji XVII w dziale 87 przy kodzie CN 8703 zawarty jest następujący opis: "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Pozycja 59 załącznika nr 1 do u.p.a. zawiera zatem opis identyczny z opisem kodu 8703 Nomenklatury Scalonej. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny; dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów oraz - o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag - zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być zatem brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Należy też zauważyć, że wyjaśnienia do Taryfy celnej, zawarte w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, po. 880), do kodu 8703 wskazują, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów do tego kodu mają cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów oraz podają szereg cech świadczących o charakterze pojazdu. Zgodnie z wyjaśnieniami, o tym, że pojazd klasyfikuje się do pozycji 8703, świadczą następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Jednocześnie w wyjaśnieniach wskazuje się, że w pozycji 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Z kolei w Notach Wyjaśniających, przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, wprowadzono zmianę i dodano, że pozycja 8703 obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary. 1. Typu pickup: tego typu pojazdu posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie". W tym miejscu podkreślić należy, że co do charakteru not wyjaśniających opracowanych przez Komisję Wspólnot Europejskich w odniesieniu do Nomenklatury Scalonej (CN) wielokrotnie wypowiadał się w swych orzeczeniach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrażając pogląd, że noty wyjaśniające przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednak prawnie wiążące (wyrok z dnia 26 października 2006 r., C-250/05, wyrok z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05). W wyroku z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie C-400/03 Trybunał skonstatował, że wyjaśnienia do Nomenklatury Scalonej stanowią ważne elementy jej interpretacji i nie zmieniają one charakteru tych przepisów. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA z dnia 10 czerwca 2010 r., I SA/Gd 266/10, wyrok NSA z dnia 20 maja 2010 r., I GSK 770/09, wyrok WSA z dnia 28.04.2008 r., III SA/Wa 271/08) utrwalony jest pogląd, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN winna przebiegać w ten sposób, że na wstępie winno być ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Do kodu CN 8703 można zakwalifikować jedynie pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Dopiero spełnienie tego warunku uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o noty wyjaśniające. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, że winien być zaklasyfikowany do kodu 8704, tj. pojazdy samochodowe do transportu towarów. Główne przeznaczenie jest zatem decydujące dla klasyfikacji pojazdów do odpowiedniego kodu Taryfy celnej. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd spornego samochodu i ogół jego cech, nadających mu zasadnicze przeznaczenie (por. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r., C – 486/06, pkt 27). Jak wynika, z ustaleń organu, które nie budzą zastrzeżeń Sądu, sporny pojazd samochodowy w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób i tym samym winien być zakwalifikowany do kodu 8703. Świadczą o tym obiektywne cechy i właściwości tego pojazdu, takie jak: dwa fotele z przodu wyposażone w zagłówki i pasy bezpieczeństwa, trzyosobowa kanapa z tyłu wyposażona w dwa zagłówki oraz trzy pasy bezpieczeństwa, podgrzewanie tylnej szyby, elektrycznie sterowane szyby z przodu i tyłu, elektrycznie sterowane i ustawiane lusterka boczne, szyby w drzwiach przedziału osobowego oraz w ścianie dzielącej przedział osobowy od skrzyni ładunkowej, felgi aluminiowe, wyposażenie samochodu: dywaniki, oświetlenie przy lusterku wstecznym i nad drugim rzędem siedzeń, jednolita wykładzina podłogowa, jednolita tapicerka sufitowa na całej powierzchni dachu, tapicerka boczna, uchwyty górne i boczne dla pasażerów, popielniczki, schowki w desce rozdzielczej, podłokietniki i poduszki powietrzne, klimatyzacja, nawigacja. W dalszej kolejności, potwierdzeniem prawidłowości przyjętej klasyfikacji jest też treść Noty Wyjaśniającej do Taryfy Celnej do pozycji 8703, zgodnie z którą - jak zaznaczono wyżej - pojazdy typu pick up mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Wskazany samochód posiada dwie osie. Natomiast z protokołu oględzin, podpisanego przez skarżącego i nie wnoszącego żadnych uwag do jego treści, wynika, że długość przestrzeni do przewozu towarów wynosi 149 cm, a rozstaw osi - 323 cm, tym samym proporcja długości przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi wynosi 46,13 %. W skardze strona podnosi, że powyższy samochód został zarejestrowany jako ciężarowy, a zatem dla celów prawa o ruchu drogowym jest takim właśnie samochodem. Zdaniem Sądu, zarejestrowanie samochodu jako ciężarowego, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma żadnego znaczenia. Dowód rejestracyjny pojazdu nie decyduje o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Dowód rejestracyjny jest bowiem zasadniczo dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN. Skarżący wskazał również, że producent potwierdził, że powyższy samochód został wyprodukowany jako ciężarowy. Podniósł też, że z zaświadczenia o badaniu technicznym pojazdu wynika, iż jest to samochód ciężarowy. W ocenie Sądu dokumenty ten nie mają znaczenia przy dokonywaniu kwalifikacji pojazdu dla celów poboru akcyzy. Art. 3 ust. 2 u.p.a. nakazuje w tym względzie stosować Scaloną Nomenklaturę, na którą organy celne, dokonując klasyfikacji samochodu jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób, prawidłowo powołały się. Strona podnosi również, że organ pomija fakt, iż otwarta klapa zabezpieczająca tylną przestrzeń ładunkową znacznie wydłuża przestrzeń ładunkową. W piśmie z dnia 22 maja 2012 r. podatnik zwrócił uwagę, że przy rozłożonej klapie powierzchnia załadunkowa wynosi 205 cm, tym samym proporcja długości przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi wynosi 63,5 %, a zatem przekracza wskaźnik 50 %, wynikający z Noty Wyjaśniającej do Taryfy Celnej do pozycji 8703. Należy jednak zauważyć, że w Nocie tej jest mowa o "wewnętrznej długość podłogi". Tylna burta (klapa) nie jest częścią podłogi. Jest to ściana zamykająca przestrzeń ładunkową. Opuszczenie i wykorzystanie tylnej burty jako przestrzeni ładunkowej oznacza, że wewnętrzna długość podłogi została przekroczona. Ponadto, jak trafnie wskazał organ pierwszej instancji, wskazany pojazd nie został fabrycznie przystosowany do przewożenia ładunków przy otwartej burcie. Nie zasługuje też na uwzględnienie zarzut strony, że o kwalifikacji spornego pojazdu powinno decydować to w jaki sposób jest on użytkowany. W tym względzie autor skargi podnosi, że przez obecnego właściciela jest on wykorzystywany do przewozu towarów – płodów rolnych. Jak słusznie jednak zauważył organ odwoławczy o kwalifikacji pojazdu nie decyduje jego faktyczne wykorzystanie, o czym świadczy użycie w opisie pozycji 8703 słowa "przeznaczenie", a nie "wykorzystanie". W związku z tym wykorzystywanie pojazdu do przewozu towarów nie może mieć wpływu na jego kwalifikację. Nie można się również zgodzić ze skarżącym, że organy celne nie ustaliły stanu technicznego i wyposażenia auta na dzień jego sprowadzenia do Polski. Należy zauważyć, że w toku całego postępowania podatkowego strona nie kwestionowała ustaleń organów podatkowych w tym zakresie. Skarżący brał udział w oględzinach pojazdu i nie twierdził wówczas, że wyposażenie pojazdu i jego stan techniczny po sprowadzeniu do Polski uległ zmianie. Również w skardze, poza ogólnym stwierdzeniem, nie wskazuje on na konkretne różnice w wyposażeniu i stanie technicznym pojazdu w momencie sprowadzenia auta i w czasie po tym zdarzeniu. Podkreślić należy, że stanowisko zajęte przez Sąd jest akceptowane w judykaturze, np. wyrok WSA z dnia 20 września 2011 r., I SA/Rz 486/11, wyrok WSA z dnia 30 czerwca 2011 r., I SA/Ol 383/11, wyrok WSA z dnia 22 marca 2011 r., I SA/Gd 1337/10, wyrok WSA z dnia 14 września 2011 r., I SA/Bd 386/11, wyrok NSA z dnia 21 września 2012 r., I GSK 16/12, wyrok WSA z dnia 17 października 2012 r., I SA/Bd 661/12, wyrok WSA z dnia 12 września 2012 r., III SA/Po 42/12, wyrok WSA z dnia 3 października 2012 r., I SA/Bd 722/12. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. D.Dudra L. Kleczkowski U.Wiśniewska