II FSK 1551/13

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2015-08-20

Skład orzekający: Bogusław Dauter, Stanisław Bogucki, Andrzej Jagiełło

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dochód ze sprzedaży podzespołów kombajnów górniczych, wyprodukowanych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (SSE) po uzyskaniu zezwolenia, ale sprzedanych po 1 stycznia 2012 r. poza terenem SSE, może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT?
Ratio decidendi
Dochód ze sprzedaży podzespołów wyprodukowanych na terenie SSE w ramach zezwolenia, nawet jeśli sprzedaż następuje poza strefą, może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych. Kluczowe jest, aby produkcja odbyła się na terenie SSE i w ramach udzielonego zezwolenia, a sprzedaż stanowiła nieodłączny element procesu gospodarczego związanego z działalnością produkcyjną prowadzoną na terenie strefy.
Stan faktyczny
Spółka zapytała o możliwość zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodu ze sprzedaży podzespołów kombajnów górniczych, wyprodukowanych na terenie SSE po uzyskaniu zezwolenia, ale sprzedanych po 1 stycznia 2012 r. Organ interpretacyjny uznał, że dochód ten nie korzysta ze zwolnienia, gdyż jest związany z działalnością handlową prowadzoną poza strefą. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki, uznając, że dochód ze sprzedaży należy zakwalifikować do działalności handlowej prowadzonej poza strefą. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz uchylił zaskarżoną interpretację. Zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach na rzecz K. S.A. kwotę 820 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, Protokolant Justyna Bluszko-Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. [...] S.A. z siedzibą w Z. (obecnie: K. [...] S.A. z siedzibą w Z.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 750/12 w sprawie ze skargi Z. [...] S.A. z siedzibą w Z. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 5 marca 2012 r. nr IBPBI/2/423-204/12/MO w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla zaskarżoną interpretację, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz K. [...] S.A. z siedzibą w Z. kwotę 820 (słownie: osiemset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. 1. Wyrokiem z 19 lutego 2013 r., I SA/Gl 750/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Z. S.A. w Z. na interpretację Ministra Finansów z 5 marca 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. 2. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: w dniu 29 listopada 2011 r. wpłynął do organu interpretacyjnego wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy dochód ze sprzedaży po 1 stycznia 2012 r. podzespołów wydzierżawionych dotychczas kombajnów górniczych, które zostały wyprodukowane po uzyskaniu przez spółkę zezwolenia (na podstawie zlecenia ich produkcji), będzie stanowić dochód z działalności strefowej podlegający zwolnieniu z opodatkowania bez względu na moment wytworzenia ich części składowych, natomiast dochód ze sprzedaży po 1 stycznia 2012 r. podzespołów wydzierżawianych dotychczas kombajnów górniczych, które zostały wyprodukowane przez uzyskaniem przez spółkę zezwolenia będzie stanowić dochód z działalności poza strefowej, podlegający opodatkowaniu. Spółka zadała m.in. następujące pytanie: "Czy dochód ze sprzedaży po 1 stycznia 2012 r. podzespołów wydzierżawianych dotychczas kombajnów górniczych, które zostały wyprodukowane po uzyskaniu przez spółkę zezwolenia (na podstawie zlecenia ich produkcji), będzie stanowić dochód z działalności strefowej podlegający zwolnieniu z opodatkowania bez względu na moment wytworzenia ich części składowych, natomiast dochód ze sprzedaży po 1 stycznia 2012 r. podzespołów wydzierżawianych dotychczas kombajnów górniczych, które zostały wyprodukowane przed uzyskaniem przez spółkę zezwolenia będzie stanowić dochód z działalności poza strefowej, podlegający opodatkowaniu?" Zdaniem wnioskodawcy, podzespoły wyprodukowane przez spółkę na podstawie zleceń produkcji sporządzonych po dniu uzyskania przez spółkę zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej (dalej jako: "SSE"), stanowią wyroby wytworzone w ramach działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie udzielonego zezwolenia. W konsekwencji, zrealizowany po 1 stycznia 2012 r. dochód z tytułu ich sprzedaży będzie stanowił dochód z działalności strefowej podlegający zwolnieniu z opodatkowania. 3. Ministra Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, co znalazło wyraz w interpretacji indywidualnej z 5 marca 2012 r. W ocenie organu interpretacyjnego, we wskazanym przez wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym przychody uzyskane sprzedaży podzespołów kombajnów górniczych, które wcześniej były wydzierżawiane, nie będą wpływać na dochody uzyskane z działalności prowadzonej na terenie strefy, które korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.; dalej także w skrócie: “u.p.d.o.p."), gdyż nie zostaną osiągnięte z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Związane są one bowiem z dochodem ze środków trwałych, które wcześniej generowały dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej. 4. W skardze do WSA w Gliwicach na powyższą interpretację spółka zarzuciła naruszenie art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42 poz. 274 z późn. zm.; dalej jako: "u.s.s.e.") w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 24 w zw. z art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p.; art. 14h w zw. z art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej w skrócie: "O.p.") oraz art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.); art. 14b § 1, § 2 i § 3 O.p. 5. Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę. Kontrolując zaskarżoną przez spółkę interpretację przepisów prawa podatkowego, sąd nie dopatrzył się naruszenia stanowiących jej podstawę materialnoprawną tj. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, oraz mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem sądu, wskazywane przez spółkę rozwiązania prowadziłyby do sprzeczności z normami zawartymi w przepisach u.s.s.e. i w konsekwencji naruszałyby przepisy ustawy podatkowej. Podstawowym warunkiem przyznania pomocy regionalnej przedsiębiorcy jest fakt prowadzenia danej działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, a więc na oznaczonym terytorialnie obszarze kraju. W związku z powyższym fakt, iż miejscem wyprodukowania kombajnów była strefa ma drugorzędne znaczenie, gdyż dochód nie będzie dotyczył działalności produkcyjnej, ale działalności handlowej wykonywanej poza strefą. Przepisy u.s.s.e., jak i przepisy "rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej" nie zawierają rozwiązań dotyczących możliwości zwolnień z podatku dochodów uzyskanych poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej. W ocenie sądu, inna wykładnia analizowanych tu przepisów jest niedopuszczalna. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy powinna być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy. 6. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółka zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. w zw. z art. 12 oraz art. 16 ust. 1 u.s.s.e. poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych nie dotyczy dochodu ze sprzedaży środków trwałych wyprodukowanych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w ramach zezwolenia na prowadzenie działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, w przypadku gdy środki trwałe na moment ich zbycia znajdują się poza terytorium specjalnej strefy ekonomicznej. 7. W odpowiedzi na skargę kasacyjną dyrektor izby skarbowej wniósł o jej oddalenie i o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 8. Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy. Przede wszystkim już na wstępie należy podkreślić, że treść uzasadnienia sądu pierwszej instancji w zakresie wykładni i zastosowania zarzucanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego różni się od tego przyjętego w pisemnej interpretacji przez Ministra Finansów. Otóż Minister Finansów, na konkretne pytanie podatnika, czy dochód ze sprzedaży po 1 stycznia 2012 r. podzespołów wydzierżawionych dotychczas kombajnów górniczych (podzespołów), które zostały wyprodukowane po uzyskaniu przez spółkę zezwolenia, będzie stanowić dochód z działalności strefowej podlegający zwolnieniu z opodatkowania, udzielił odpowiedzi, że dochód spółki uzyskiwany z dzierżawy kombajnów górniczych (podzespołów) jest dochodem osiągniętym z działalności prowadzonej poza strefą i jako taki nie korzysta ze zwolnienia o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Natomiast sąd pierwszej instancji w swoich wywodach poszedł jeszcze dalej i stwierdził, ze dochód uzyskany ze sprzedaży należało zakwalifikować do działalności handlowej, a nie produkcyjnej. Skoro zatem działalność handlowa zostanie dokonana poza strefą, to rzeczą oczywistą jest, że dochód uzyskany z tej sprzedaży nie będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., a to z tej przyczyny, że będzie on związany z działalnością handlową. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, oba te poglądy nie znajdują uzasadnienia, ani w okolicznościach stanu faktycznego, ani też w mających w sprawie zastosowanie przepisach prawa materialnego. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest wyrok sądu pierwszej instancji i jego dotyczą zarzuty skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny odniesie się tylko do tegoż rozstrzygnięcia. Co się tyczy zarzutu naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Przepis ten w istotnym dla sprawy zakresie stanowi, że wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 u.s.s.e. Bez wątpienia brak definicji ustawowej pojęcia "działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej", użytego w tym przepisie rodzi liczne wątpliwości i trudności interpretacyjne. Zawarte w tym przepisie zwolnienie ma charakter przedmiotowy i odnosi się do dochodów uzyskanych z określonego źródła, tj. działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem, że działalność ta jest prowadzona w określonym miejscu i na podstawie stosownego zezwolenia, a więc w jego ramach i w granicach zakreślonych przedmiotem działalności gospodarczej ujętej w zezwoleniu. Skoro więc analizowany przepis ustawy podatkowej, zawiera odesłanie do art. 16 ust. 1 u.s.s.e. - dotyczącego zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej – to w konsekwencji uznać należy, że zakres zwolnienia uzależniony jest od treści konkretnego zezwolenia (por. wyrok NSA z 15 maja 2014 r., II FSK 1457/12). Innymi słowy, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. dana działalność może zostać objęta zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy (art. 12 ab initio u.s.s.e.) oraz czy prowadzona działalność mieści się w zezwoleniu na prowadzenie tej działalności na terenie danej strefy (art. 16 ust. 1 u.s.s.e.). W sprawie niniejszej skarżąca spółka jest przedsiębiorcą, której zakład został objęty granicami SSE na podstawie § 5 ust. 2a rozporządzenia rady Ministrów z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 202, poz. 1485). W konsekwencji więc spółka w momencie otrzymania zezwolenia realizowała już działalność gospodarczą nim objętą (m.in. produkcję kombajnów górniczych, ich podzespołów oraz tworzących je półfabrykatów i części). Na dzień otrzymania zezwolenia proces produkcji kombajnów był w toku, a w magazynie spółki znajdowały się podzespoły, półfabrykaty i części wyprodukowane przed uzyskaniem zezwolenia. Sąd pierwszej instancji nie zakwestionował stanowiska spółki co do tego, że kombajny (podzespoły) zostały wyprodukowany po uzyskaniu zezwolenia i tego, że zostały wyprodukowane na terenie strefy. Sąd pierwszej instancji swoje negatywne dla spółki stanowisko wywiódł z faktu, że w istocie dochód uzyskany przez spółkę był wynikiem działalności handlowej, a nie produkcyjnej. Dziwić w związku z tym może, że sąd pierwszej instancji uzyskany dochód spółki powiązał z działalnością handlową w oderwaniu od działalności produkcyjnej, która co oczywiste stanowi główny przedmiot działalności spółki, jak też przedmiot samego zwolnienia. Sama działalność handlowa nigdy nie może być przedmiotem zwolnienia (§ 2 pkt 5 powyżej cytowanego rozporządzenia). Zapisanie w zezwoleniu ma wyłączny związek z przedmiotem działalności produkcyjnej "działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy". Oczywistym jest, że sama działalność produkcyjna bezpośrednio nie generuje przychodu. Jak słusznie podnosi strona skarżąca w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, gdy działalność w strefie obejmuje produkcję danych wyrobów, generuje ona przychód dopiero w momencie sprzedaży tych wyrobów. Sprzedaż wyrobu jest więc nieodłącznym elementem procesu gospodarczego, bez którego nie zostanie osiągnięty podstawowy cel działalności gospodarczej jakim jest osiągnięcie dochodu. Ma ona w stosunku do działalności głównej (produkcyjnej) prowadzonej na terenie strefy charakter subsydiarny (pomocniczy), ale jest też niezbędna, bowiem bez niej działalność produkcyjna traci sens ekonomiczny. W pełni należy w związku z tym podzielić pogląd WSA w Warszawie, iż dochody generowane wskutek umów zawieranych poza terenem strefy podlegają zwolnieniu, o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Z punktu widzenia realizacji celów strefy jest absolutnie obojętne, gdzie zawierana jest umowa, która skutkować ma przychodem z działalności stricte gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej, tak samo, jak obojętne jest, czy taką umowę zawiera przedsiębiorca z siedzibą w miejscowości na terenie strefy, czy poza nią (por. wyrok WSA w Warszawie z 23 stycznia 2013 r., III SA/Wa 1641/12). W sprawie niniejszej nie nasuwa chyba wątpliwości, że sprzedaż wyrobów ma miejsce na terenie strefy w siedzibie spółki zlokalizowanej na terenie tejże specjalnej strefy ekonomicznej. Bez znaczenia dla prawnopodatkowej kwalifikacji analizowanego stanu faktycznego i prawnego pozostaje okoliczność, ze przedmiotowe wyroby tj. kombajny (podzespoły) znajdują się w dacie sprzedaży poza terenem strefy u podmiotów dzierżawiących te wyroby. Istotne jest bowiem to, że wyroby te zostały wyprodukowane na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, w ramach zezwolenia, o jakim mowa w art. 16 ust. 1 u.s.s.e. i w dacie sprzedaży stanowiły własność spółki. Sam fakt dzierżawy tych urządzeń przez pewien okres, zwłaszcza podmiotowi, który następnie dany wyrób nabywa, nie pozbawia podatnika prawa ulgi przewidzianej w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., przy spełnieniu wszystkich warunków w tym przepisie przewidzianych. Ponownie dokonując interpretacji Minister Finansów zastosuje się do dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny oceny prawnej. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 188 w zw. z art. 146 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania w sprawie Sąd orzekł na podstawie art. 209 w zw. z art. 200, art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 i 4 P.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło