I OSK 1275/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, Sędzia NSA Robert Sawuła (spr.), Sędzia del. WSA Iwona Kosińska, Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Kopania, po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Zielona Góra od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 1098/12 w sprawie ze skargi R. S. na czynność Prezydenta Miasta Zielona Góra z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie naboru na stanowisko dyrektora miejskiej jednostki organizacyjnej [...] w Zielonej Górze 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania, 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wyrokiem z 7 marca 2013 r., II SA/Go 1098/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie ze skargi R. S. na czynność Prezydenta Miasta Zielona Góra z [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie naboru na stanowisko dyrektora miejskiej jednostki organizacyjnej [...] w Zielonej Górze, w pkt I. stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności, w pkt II stwierdził, że zaskarżona czynność nie podlega wykonaniu. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: W dniu 30 stycznia 2012 r. Prezydent Miasta Zielona Góra na podstawie art. 23¹ kodeksu pracy w związku z art. 76 ustawy z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do 3 lat (Dz. U. Nr 45, poz. 235) zaproponował R. S., powołanej na stanowisko Dyrektora [...] w Zielonej Górze, nowe warunki płacy dotyczące zatrudnienia na stanowisku starszego opiekuna na czas nieokreślony. Jednocześnie zobowiązał ją do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odmowie przyjęcia proponowanych warunków. Przyjęcie ich oznaczało powierzenie skarżącej pełnienia obowiązków dyrektora [...] w Zielonej Górze do czasu rozstrzygnięcia konkursu na powyższe stanowisko. W razie nieprzyjęcia nowych warunków pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy miał ulec rozwiązaniu z upływem okresu równego okresowi wypowiedzenia liczonego od dnia, w którym pracownik złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków lub od dnia, do którego mógł złożyć takie oświadczenie. Pismem z 1 lutego 2012 r. skarżąca R. S. poprosiła Prezydenta Miasta o wyjaśnienie powstałej sytuacji i podała, że dotychczas była powołana na stanowisko Dyrektora i jej miejscem pracy jest Urząd Miasta Zielona Góra, a nie [...] w Zielonej Górze. Pismem z 3 lutego 2012 r. Prezydent Miasta Zielona Góra wyjaśnił, że od 3 marca 2011 r. skarżąca jest pracownikiem żłobka, do którego stosuje się przepisy ustawy o pracownikach samorządowych – a przed tą datą zastosowanie miały przepisy ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Przewidziany w art. 23¹ § 5 kodeksu pracy obowiązek nie wyklucza prawa pracodawcy do rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem, jeżeli zachodzą przyczyny uzasadniające zakończenie stosunku pracy przewidziane w przepisach szczególnych. Na skutek tych wyjaśnień R. S. w piśmie z 7 lutego 2012 r. a które zostało złożone w Urzędzie Miasta Zielona Góra w dniu 8 lutego 2012 r., przyjęła zaproponowane warunki zatrudnienia. W dniu 2 marca 2012 r. zarządzeniem Nr 126/2012 Prezydent Miasta Zielona Góra powierzył R. S. pełnienie obowiązków dyrektora [...] w Zielonej Górze od 1 marca 2012 r. do czasu rozstrzygnięcia naboru na stanowisko dyrektora. Zarządzeniem z 21 czerwca 2012 r. Nr 418/2012 Prezydent Miasta Zielona Góra, działając na podstawie art. 2, art. 4 i art. 7 pkt 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U Nr 223 poz. 1458, dalej: Ups) ustalił regulamin naboru na wolne stanowiska kierowników miejskich jednostek organizacyjnych. Z protokołu z przeprowadzonego naboru na stanowisko dyrektora miejskiej jednostki organizacyjnej [...],[...] i [...] w Zielonej Górze z [...] sierpnia 2012 r. wynika, że na stanowisko dyrektora [...] zgłosiły się dwie osoby – R. S. i K. C., przy czym w wyniku przeprowadzonego postępowania sprawdzającego uczestniczki naboru na to stanowisko otrzymały wynik: K. C. 42 na 45 punktów, natomiast R. S. 37 na 45 punktów. Protokół podpisała Komisja Rekrutacyjna w składzie czteroosobowym, przy czym podpisy pod protokołem są nieczytelne za wyjątkiem podpisu W. M. W treści protokołu nie wymieniono składu powołanej komisji i funkcji, jaką w tej komisji pełniły poszczególne osoby. W dniu [...] sierpnia 2012 r. została sporządzona informacja o wynikach naboru, w wyniku postępowania rekrutacyjnego na stanowisko Dyrektora [...] w Zielonej Górze wybrana została K. C. Informacja ta została ogłoszona 4 września 2012 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta Zielona Góra. Pismem z 17 września 2012 r. R. S. wezwała Prezydenta Miasta Zielona Góra do usunięcia naruszenie prawa poprzez unieważnienie wyników naboru na stanowisko dyrektora żłobka oraz przeprowadzenia ponownego naboru na ww. stanowisko. W uzasadnieniu wniosku podała, że doszło do uchybień o charakterze formalnym i zostały naruszone ustawowe i wewnętrzne procedury określające tryb naboru na stanowiska urzędnicze, a ponadto nabór nie został przeprowadzony z zachowaniem zasady równości szans oraz w sposób ograniczający ryzyko korupcji. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ nie uwzględnił żądania unieważnienia wyników naboru. W skardze do WSA w Gorzowie Wlkp. skarżąca podtrzymała wszystkie zarzuty co do nieprawidłowości procedury konkursowej w przedmiotowej sprawie podniesione w wezwaniu do usunięcia naruszenie prawa, a nadto w pierwszej kolejności podniosła zarzut naruszenia art. 76 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do 3 lat w zw. z art. 23¹ kodeksu pracy. Zgodnie z art. 11 Ups nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze może odbyć się tylko i wyłącznie w przypadku, kiedy stanowisko urzędnicze jest wolne. To jest takie, na które nie został przeniesiony inny pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym, posiadający odpowiednie kwalifikacje lub nie został przeprowadzony nabór na to stanowisko, albo na które mimo przeprowadzenia naboru nie został zatrudniony pracownik. W ocenie skarżącej stanowisko dyrektora żłobka, na które przeprowadzono zaskarżony nabór nie było wolne, bowiem ona nie została z niego skutecznie odwołana ani nie rozwiązano z nią umowy o pracę, na podstawie której pełniła funkcję dyrektora. Dokonane wypowiedzenie warunków pracy i płacy było bezpodstawne, w związku z czym bezskuteczne. Nadto przepisy kodeksu pracy dotyczące stosunku pracy na podstawie powołania nie zawierają normy dotyczącej zmiany tego stosunku w drodze wypowiedzenia warunków pracy i płacy. Powołując się na wszystkie zarzuty podniesione w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, a powtórzone w skardze, wniosła o stwierdzenie nieważności przeprowadzonego naboru na stanowisko Dyrektora [...] w Zielonej Górze, ewentualnie o stwierdzenie, że nabór na to stanowisko przeprowadzony został z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Zielona Góra wniósł o jej odrzucenie, a w wypadku nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. W motywach wyroku uwzględniającego skargę WSA w Gorzowie Wlkp. stwierdził, że postępowanie konkursowe przeprowadziła komisja w innym składzie niż ustalił Prezydent, nadto nie wiadomo, kto wchodził w jej skład, skoro podpisy są nieczytelne. W ocenie tegoż sądu ta okoliczność uzasadnia stanowisko skargi co do naruszenia art. 14 ust. 2 pkt. 5 Ups. Przepis ten zobowiązuje bowiem wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do określenia w protokole składu komisji przeprowadzającej nabór. Okoliczność ta stanowi wadę prawną skutkującą koniecznością stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności. W kwestii pozostałych zarzutów podniesionych w skardze sąd I instancji nie podzielił stanowiska skarżącej co do braku podstaw dla przeprowadzenia naboru z tego powodu, że stanowisko dyrektora żłobka nie było wolne. Skarżąca pomija bowiem okoliczność, że zgodziła się na wypowiedzenie zmieniające i przyjęła je. W związku z tym stwierdzono, że skoro skarżąca nie wniosła do sądu pracy odwołania od wypowiedzenia i nie wniosła o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach, nie może obecnie i to przed sądem administracyjnym, który jest niewłaściwy w sprawach tego rodzaju, powoływać się na niezgodność wypowiedzenia z prawem i jego niezasadność. Skargę kasacyjną wniósł Prezydent Miasta Zielona Góra, który zaskarżył ww. wyrok w całości i zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa tj.: I. przepisu art. 58 § 1 w związku z przepisem art. 3 § 2 pkt 4 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej Ppsa), poprzez uznanie, że zaskarżona czynność, jako czynność z zakresu administracji publicznej, dotycząca uprawnień lub obowiązków podlega kontroli przez sądy administracyjne, przepisu art. 146 § 1 Ppsa w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) oraz § 12 ust. 3 zarządzenia Nr 418.2012 Prezydenta Miasta Zielona Góra z 21 czerwca 2012 r. w sprawie regulaminu naboru na wolne stanowiska kierowników miejskich jednostek organizacyjnych, poprzez przyjęcie, że skład komisji rekrutacyjnej winien być ustalony w formie zarządzenia Prezydenta Miasta Zielona Góra, przepisu art. 146 § 1 Ppsa w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 5 Ups oraz § 12 ust. 3 zarządzenia Nr 418.2012 Prezydenta Miasta Zielona Góra z 21 czerwca 2012 r. w sprawie regulaminu naboru na wolne stanowiska kierowników miejskich jednostek organizacyjnych, poprzez ustalenie, że postępowanie konkursowe przeprowadziła komisja w innym składzie, niż ustalił Prezydent i przyjęcie, że skoro członkowie komisji konkursowej złożyli nieczytelne podpisy, to nie wiadomo kto wchodził w skład komisji. Mając na uwadze powyższe Kasator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i odrzucenie skargi R. S., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gorzowie Wlkp., a także zasądzenie na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że rozstrzygnięcie konkursu nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem organu, z tego względu dokonany przez komisję wybór nie może być zaskarżony do sądu administracyjnego. Komisja konkursowa nie jest organem administracji publicznej, a jej rozstrzygnięcie stanowiło rekomendację dla Prezydenta Miasta Zielona Góra i mogła prowadzić do nawiązania umowy o pracę. Dokonany wybór przez komisję konkursową nie może być zaskarżony do sądu administracyjnego, co wynikać ma z judykatury, jak i z piśmiennictwa. Nietrafnie także sąd wojewódzki wywodzi, że powołanie komisji konkursowej winno przybrać formę zarządzenia. Członkowie komisji konkursowej byli pracownikami Urzędu Miasta Zielona Góra, znanymi organowi, a skład ten został wyznaczony przez Prezydenta na wniosku o przeprowadzenie konkursu. W odpowiedzi R. S. na skargę kasacyjną wniesiono o oddalenie skargi kasacyjnej w całości, oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego kasacyjnie organu wynika, że przed Sądem Rejonowym w Zielonej Górze zapadł wyrok oddalający powództwo R. S. o przywrócenie do pracy. Nadto pełnomocnik wskazał, że w sprawie o tożsamym stanie prawnym zapadł wyrok I OSK 1113/13. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 Ppsa rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Zdaniem Sądu, niezależnie od zarzutów skargi kasacyjnej, dopatrzyć należy się w przedmiotowej sprawie jednej z przesłanek do stwierdzenia nieważności postępowania. Punktem wyjścia do takiego stwierdzenia jest ocena trafności przyjętej przez sąd wojewódzki kwalifikacji przedmiotu zaskarżenia. Zdaniem WSA w Gorzowie Wlkp. skargą objęta była czynność organu – Prezydenta Miasta Zielonej Góry z [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie przeprowadzenia naboru na stanowisko dyrektora [...] w Zielonej Górze i zatwierdzenia wyniku naboru. Sąd wojewódzki przywołując oznaczone orzeczenia sądów administracyjnych doszedł do przekonania, że przedmiot zaskarżenia wyczerpuje pojęcie czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa i przez to skarga R. S. jest dopuszczalna. Wnosząc skargę R. S. wskazała, że zaskarża "w całości wyniki naboru na stanowisko Dyrektora Miejskiej Jednostki Organizacyjnej [...],[...],[...] w Zielonej Górze". Z art. 57 § 1 pkt 1 Ppsa wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Niesporne jest, że sąd I instancji nie wzywał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi, w szczególności poprzez wskazanie np. daty dokonania tej czynności. W zawiadomieniu o terminie rozprawy WSA w Gorzowie określił, że przedmiotem skargi R. S. jest "czynność Prezydenta Miasta Zielona Góra w przedmiocie naboru na stanowisko dyrektora miejskiej jednostki organizacyjnej [...] w Zielonej Górze". Niesporne także jest, że o terminie rozprawy zawiadomiono wyłącznie R. S. oraz pełnomocnika Prezydenta Miasta Zielonej Góry. W tych okolicznościach sąd I instancji przyjął, że skarga dotyczy czynności Prezydenta Miasta Zielona Góra z [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie naboru na stanowisko dyrektora miejskiej jednostki organizacyjnej [...] w Zielonej Górze. W konsekwencji w pkt I sentencji zaskarżonego wyroku sąd a quo stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. Z akt administracyjnych wynika, że datą [...] sierpnia 2012 r. oraz numerem "[...]" opatrzony jest wyłącznie "Protokół z przeprowadzonego naboru na stanowisko dyrektora miejskiej jednostki organizacyjnej – [...],[...] i [...] w Zielonej Górze". W protokole tym opatrzonym inskrypcją Prezydenta Miasta Zielona Góra znajduje się podstawa przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego przez komisję rekrutacyjną, opis przebiegu czynności rekrutacyjnych, do których przystąpiło 5 kandydatów zakwalifikowanych do czynności sprawdzających, stwierdzenie że wszyscy kandydaci zakończyli postępowanie sprawdzające z wynikiem pozytywnym, punktowe wyniki rozmowy kwalifikacyjnej przypisane poszczególnym kandydatom, kryteria uzasadnienia wyboru kandydata, stanowisko komisji w kwestii wyboru kandydatów na stanowiska dyrektorów [...],[...] i [...], podpisy członków komisji rekrutacyjnej oraz stwierdzenie następującej treści: "Zatwierdzam" opatrzone pieczęcią osobistą Prezydenta Miasta Zielona Góra - mgr inż. J. K. oraz jego podpisem. Z treści powyższego protokołu wynika m. in., że w ocenie komisji rekrutacyjnej należało dokonać wyboru K. C. na stanowisko dyrektora [...] w Zielonej Górze. Skoro sąd wojewódzki doszedł do przekonania, że przedmiotem skargi jest czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, i w tym aspekcie uznał dopuszczalność skargi R. S., która była kandydatem na stanowisko dyrektora [...] w Zielonej Górze, to winien z urzędu zawiadomić o toczącym się postępowaniu K. C. Z mocy art. 33 § 1 Ppsa "Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony". Z mocy art. 12 Ppsa ilekroć w tej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Nie zawiadamiając o toczącym się postępowaniu osoby, której interesu prawnego niewątpliwe dotyczył wynik postępowania sądowego, skoro wyrokiem stwierdzono bezskuteczność czynności w postaci wyniku naboru na stanowisko dyrektora żłobka, a osoba ta została wybrana jako kandydat na to stanowisko, sąd wojewódzki dopuścił się nieważności postępowania, albowiem strona została pozbawiona możności obrony swych praw (art. 183 § 2 pkt 5 Ppsa). Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego kasacyjnie organu wynika ponadto, że K. C. powierzono stanowisko dyrektora [...] w Zielonej Górze. Już ta okoliczność nakazuje Sądowi uchylić zaskarżony wyrok, niezależnie od zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej. Sprawa wymaga ponownego jej rozpatrzenia przez WSA w Gorzowie Wlkp., to zaś przesądza o tym, że przedwczesne byłoby rozpoznawanie postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów. Ponownie rozpoznając sprawę sąd I instancji winien przede wszystkim jednoznacznie ustalić przy udziale skarżącej przedmiot jej skargi, uwzględniając przy tym, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do zmiany przedmiotu zaskarżenia określonego przez stronę. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, działania którego skarga dotyczy - wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości - jest dla sądu wiążące (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2010 r., I OSK 1523/10, LEX nr 741558). W szczególności odnosi się to do ograniczenia jej zakresu przedmiotowego wyłącznie do naboru na stanowisko dyrektora [...] w Zielonej Górze. Sąd I instancji uwzględni ponadto, że wyrokiem z 18 kwietnia 2014 r., I OSK 1113/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 6 lutego 2013 r., II SA/Go 1079/12, mocą którego stwierdzono bezskuteczność czynności Prezydenta Miasta Zielonej Góry z [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia naboru na stanowisko dyrektora [...] w Zielonej Górze i zatwierdzenia wyniku naboru, przekazując mu sprawę do ponownego rozpoznania. Prawidłowe zakwalifikowanie przedmiotu zaskarżenia, w aspekcie rozstrzygnięcia w kwestii kognicji sądu administracyjnego, wymaga rzeczowej analizy i odniesienia do tych regulacji normatywnych, na podstawie których dokonać miał Prezydenta Miasta Zielonej Góry w dniu [...] sierpnia 2012 r. czynności, której bezskuteczność stwierdził WSA w Gorzowie Wlkp. Sąd I instancji przywołał w swej argumentacji orzeczenia afirmujące dopuszczalność skargi na rozstrzygnięcia wyników konkursów w służbie cywilnej. Powołano się także na wyrok WSA w Lublinie z 6 grudnia 2007 r. oznaczony jako "SA/Lu 516/07", z którego wedle WSA w Gorzowie Wlkp. ma wynikać, że skoro "stosunki prawne w związku z prowadzeniem konkursu na stanowiska dyrektora żłobka nie są oparte na zasadzie równorzędności podmiotów, zaś komisja konkursowa i organ ją powołujący dokonując oceny kandydatów na to stanowisko, jednostronnie dokonują władczych rozstrzygnięć aktami stosowania prawa przez organ administracji, rozstrzygnięcia te podlegają kognicji sądów administracyjnych". Po pierwsze, prawidłowa sygnatura tego wyroku to "III SA/Lu 516/07", a po drugie w rzeczonym wyroku WSA w Lublinie nie orzekał w kwestii konkursu na stanowisko dyrektora żłobka, ale w sprawie dotyczącej unieważnienia konkursu na dyrektora zespołu szkół. Po trzecie, przedmiotem skargi w powyższej sprawie było zarządzenie wójta gminy dotyczącej unieważnienia konkursu na dyrektora zespołu szkół – liceum ogólnokształcącego i gimnazjum. W tej sprawie zresztą orzekał kasacyjnie NSA wyrokiem z 9 grudnia 2008 r., I OSK 746/08 (por. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, nsa.gov.pl). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można dla uzasadnienia tezy odnośnie charakteru prawnego przedmiotu zaskarżenia, czynić to bezrefleksyjnie i bez odniesienia się do przepisów prawa ściśle dotyczących skarżonej czynności lub aktu poprzez daleko idącą analogię, a także oczywiście niedopuszczalne przeinaczanie uzasadnień orzeczeń sądów wydanych w innych sprawach pod względem prawnym i faktycznym. Za konieczne należy uznać sięgnięcie do uregulowań zawartych w ustawie o opiece nad dziećmi w wieku do 3 lat oraz w Ups. Aby zakwalifikować przedmiot zaskarżenia, jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa), sąd I instancji powinien wskazać te uprawnienia lub obowiązki skarżącej oraz zidentyfikować ich źródło, tj. przepisy prawa. Z powyższych względów i działając na podstawie art. 185 § 1 Ppsa należało zaskarżony wyrok uchylić w całości, a sprawę przekazać WSA w Gorzowie Wlkp. do ponownego rozpoznania. Uznając, że zachodzi przypadek szczególnie uzasadniony, na zasadzie art. 207 § 2 Ppsa odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.