I OSK 1472/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 142/13 odrzucającego skargę Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność dyrektora postanawia: oddalić skargę kasacyjną. . Postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 142/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność dyrektora. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że pismem z dnia 20 lutego 2013 r. Dyrektor Zespołu Szkół im. [...] w R., dalej skarżący, wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi P. N. na działalność Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R.. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy D. wskazała, że skarżący bez podstawy prawnej wniósł skargę na ww. uchwałę. Podniosła, że tryb skargowo-wnioskowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowo-administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że skarga dotyczy uchwały Rady Gminy D. podjętej w konsekwencji rozpatrzenia skargi powszechnej złożonej na działalność Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R.. Sąd stwierdził, że skarga została złożona w trybie wnioskowo – skargowym uregulowanym w Dziale VIII k.p.a. - art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego i w tym trybie została przez Radę Gminy rozpoznana. Sąd podkreślił, że wynik postępowania przeprowadzonego przez organ w trybie Działu VIII k.p.a. nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem ocena prawidłowości postępowania skargowego nie podlega kontroli sądowej. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w Dziale VIII k.p.a. nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji stwierdził, że uchwała Rady Gminy podjęta w takim trybie, nie należy do czynności objętych kontrolą wojewódzkiego sądu administracyjnego, a wniesiona na nią skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Dyrektor Zespołu Szkół im. [...] w R.. Postanowienie zaskarżono w całości, zarzucając: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 34a w zw. art. 5c pkt 3 oraz art. 39 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że Rada Gminy D. była organem właściwym do rozpatrzenie skargi na działalność Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R., a co w efekcie skutkowało odrzuceniem złożonej skargi przez Sąd, podczas gdy prawidłowa wykładnia treści ww. przepisów i ich prawidłowe zastosowanie możliwość taką wykluczało, 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art, 3 § 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 2[...] kpa i art. 237 kpa i art. 238 kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi R. M. na uchwałę nr [...] Rady Gminy D. z dnia [...] listopada 2012r., w sprawie rozpatrzenia skargi P. N. na działalność Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R., wskutek mylnego przyjęcia, że Sąd Administracyjny nie był władny rozstrzygać w tym przedmiocie, podczas gdy wszechstronna analiza materiału dowodowego sprawy wnioski takie dyskwalifikowała. W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że sprawie wywołanej skargą Pana R. M., wydana przez Radę Gminy D. uchwała nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nie może być jednak traktowana jako zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi, gdyż Rada Gminy D. nie była organem niewłaściwym do jej załatwienia. W ocenie skarżącego organem właściwym do rozpoznania skargi był Wójt Gminy D. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Gminy D. wniosła o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia w związku z czym podlegała oddaleniu. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż przedmiotowa uchwała wyraża stanowisko Rady Gminy D. rozpatrującej tzw. skargę powszechną P. N. wniesioną w trybie Działu VIII k.p.a. na działalność Dyrektora Zespołu Szkół im. [...] w R.. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Należy podkreślić, iż skarga ta jest środkiem obrony interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że postępowanie w sprawie skarg i wniosków objętych Działem VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Brak kognicji sądów administracyjnych w tych sprawach nie budzi wątpliwości w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienie NSA z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn . akt II OSK 241/09; postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07). Za całkowicie bezzasadny należy uznać zarzut dotyczący właściwości Rady Gminy D.. Wskazać bowiem należy, iż z art. 229 pkt 3 k.p.a. wynika, że jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy, chyba, że skarga dotyczy spraw zleconych z zakresu administracji rządowej, wówczas organem tym jest wojewoda. Nie ulega wątpliwości, że dyrektor szkoły prowadzonej przez gminę jest kierownikiem gminnej jednostki organizacyjnej, a prowadzenie szkoły przez gminę nie jest zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej. Wobec tego organem właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej zadań lub działalności dyrektora szkoły prowadzonej przez gminę jest rada gminy, jak stanowi art. 229 pkt 3 k.p.a., chyba, że przepisy szczególne wskażą inny organ. Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.