I SA/Op 139/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. we [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia : 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 2.000,00 zł (słownie: dwa tysiące złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca A S.A. we [...], działając poprzez ustawionego w sprawie pełnomocnika, doradcę podatkowego P. G., wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 stycznia 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo jak też odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie uiszczono też wpisu od skargi. Równocześnie skarżąca działając poprzez tego samego pełnomocnika, wniosła trzy inne skargi na trzy decyzje tegoż organu w tym samym przedmiocie, lecz dotyczące innych lat podatkowych, które zostały zarejestrowane w tut. Sądzie pod sygn. akt odpowiednio: I SA/Op 137/12, I SA/Op 138/12 i I SA/Op 140/12. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2012r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.000 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych tejże skargi przez złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a także złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – wszystko w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej, na adres podany w skardze, w dniu 30 kwietnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącej przesłał do WSA w Opolu jeden egzemplarz pisma przewodniego zatytułowanego "odpowiedź na wezwania z dnia 23 kwietnia 2012 r. i z dnia 30 kwietnia 2012 r." (sporządzoną przez Sąd kserokopię tego pisma włączono do akt sprawy niniejszej), do którego powołując się na sygnatury akt: I SA/OP 137/12, I SA/Op 138/12, I SA/Op 139/12, I SA/Op 140/12, dołączył: - jeden egzemplarz potwierdzonego za zgodność z oryginałem odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, - jeden egzemplarz potwierdzonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej spółki, - potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, - potwierdzenie uiszczenia wpisów sądowych od skarg w powyższych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) – dalej jako [p.p.s.a.]. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z kolei art. 46 p.p.s.a., wskazując ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w § 3 stanowi, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Skarga, jako pismo procesowe czynić powinna zadość wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.), co oznacza, iż brak pełnomocnictwa jest niewątpliwie brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Jak bowiem stanowi art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia tejże skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej tj. KRS, a także złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki. Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres pełnomocnika skarżącej podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej w dniu 30 kwietnia 2012 r. Zatem zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał w dniu 7 maja 2012 r. W powyższym terminie pełnomocnik skarżącej opłacił wpis należny we wszystkich sprawach, jednakże nie wywiązał się z obowiązku uzupełnienia pozostałych braków formalnych w rozpatrywanej sprawie. O potrzebie złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa i odpisów z KRS, pełnomocnik został poinformowany odrębnymi zarządzeniami dla każdej ze spraw z udziałem skarżącej - zawisłych przez tut. Sądem. Mimo to, uzupełnił braki formalne tylko jednej skargi, bowiem przesłał tylko jeden egzemplarz potwierdzonej za zgodność kopii pełnomocnictwa oraz jedną kopię odpisu z KRS. Dokumenty te zostały włączone do sprawy zarejestrowanej jako pierwsza pod sygn. I SA/Op 137/12, w której uznano, że braki w powyższym zakresie zostały uzupełnione. Powyższe okoliczności dają zatem podstawę do uznania, że pełnomocnik uzupełnił braki formalne jedynie tylko w jednej ze spraw skarżącej spółki. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż w sytuacji, gdy przed Sądem toczy się kilka tożsamych spraw tego samego skarżącego, reprezentowanego przez tego samego pełnomocnika, do akt sądowych każdej ze spraw należy dołączyć jeden z dokumentów wymienionych w art. 37 § 1 p.p.s.a i obowiązkowi temu nie czyni zadość przedłożenie jednego tylko odpisu pełnomocnictwa, chociażby w piśmie przewodnim wskazano na sygnatury innych spraw, zawisłych przez danym sądem (por. postanowienie NSA z dnia 13.02.2007 r., I FSK 785/06, z dnia 23.09.2008, I FSK 347/08, z dnia 13.03.2008 r., II OSK 328/08). Obowiązku "dołączenia do akt sprawy" nie spełnia przedłożenie pełnomocnictwa do akt innej sprawy sądowoadministracyjnej. Mamy bowiem w takiej sytuacji do czynienia z odrębnymi postępowaniami, a zatem odrębnie do każdego z nich powinna być wyrażona wola działania przez danego pełnomocnika. W orzecznictwie podkreśla się, że strona zobowiązana jest uzupełnić braki formalne pisma i złożyć pełnomocnictwo (względnie jego odpis) w każdej indywidualnej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 14.04.2005 r. I GSK 89/05 i z dnia 24.09.2009 r., II FSK 1586/09). Nie można przy tym nakładać na Sąd obowiązku sporządzenia z urzędu kopii złożonego tylko do jednej sprawy pełnomocnictwa (nawet jeśli jego zakres jest ogólny), gdyż sprzeciwia się temu treść art. 37 §. 1 zdanie drugie p.p.s.a. Ponadto to relacje między mocodawcą a pełnomocnikiem rozstrzygają ostatecznie o tym, czy w danej sprawie pełnomocnik, nawet z ogólnym zakresem umocowania, może występować. Niezłożenie dokumentu pełnomocnictwa w konkretnej sprawie (tutaj: I SA/Op 139/12) jest więc równoznaczne z uznaniem, że brak formalny w tym zakresie nie został uzupełniony. Podkreślić przy tym należy, że wezwanie do uzupełnienia braków było czytelne i jasne, a strona skarżąca reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika. Ponieważ jest to brak tego rodzaju, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, skargę na podstawie art. 58 §. 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić, niezależnie od nieuzupełnienia pozostałego braku formalnego w postaci niedołączenia odpisu z KRS dotyczącego skarżącej spółki. Skoro, jak wskazano powyżej, skarga nie została prawidłowo uzupełniona w terminie, Sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżąca uiściła wpis w kwocie 2.000,00 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.