II SAB/Kr 18/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędziowie WSA Jacek Bursa WSA Mariusz Kotulski / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 883/08 oraz wyroku NSA z dnia 13 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1936/08 skargę oddala Starosta W. decyzją z [...] marca 2005r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił S.S. pozwolenia na budowę punktu skupu i sprzedaży złomu stalowego w ilości 9 ton/dobę oraz metali kolorowych w ilości do 50 kg/dobę, bez możliwości składowania odpadów niebezpiecznych, na działkach nr: [...] ,[...] ,[...] ,[...] w miejscowości T Wojewoda , po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności - decyzją z dnia 2 stycznia 2008r. stwierdził nieważność ww. rozstrzygnięcia. Jednak decyzja ta została następnie uchylona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W toku ponownego rozpoznania sprawy, Wojewoda , po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności – decyzją znak: [...] wydaną 20 kwietnia 2009r. odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty z 30 marca 2005r., nr [...] . Decyzja ta stała się ostateczna. Równolegle do toczącego się z urzędu postępowania o unieważnienie decyzji Starosty W. z dnia 30.03.2005r., zostało wszczęte z wniosku S.P. postępowanie w tym samym przedmiocie. Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2007r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 157 k.p.a. odmówił wszczęcia na wniosek S.P., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia 30 marca 2005r., nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania S.P. decyzją z dnia [...] marca 2008r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł. S.P:.. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 17 września 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08 uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia 14 grudnia 2007r. Wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 13 października 2009r., sygn. akt II OSK 1936/08, oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08, uchylającego decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 marca 2008r., znak [...] i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności Starosty W. Nr [...] z dnia 30 marca 2005 r., znak [...] . Akta administracyjne po wydaniu powyższych orzeczeń sprawy zostały zwrócone Wojewodzie [...]przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 15 lutego 2010r. Następnie S.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody o, żądając zobowiązania tego organu do wydania decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. nr [...] z dnia 30 marca 2005 r. WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 3 listopada 2010r., II SAB/Kr 101/10 zobowiązał Wojewodę o wydania w terminie jednego miesiąca aktu w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty W. nr [.,,] z dnia 30 marca 2005r. znak : [...] . W międzyczasie Wojewoda decyzją z dnia [...] października 2010r. stwierdził nieważność decyzji Starosty W. nr [...] z dnia 30 marca 2005r. O fakcie tym jednak ani organ – Wojewoda , ani też skarżący nie poinformowali Sądu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną 11 lipca 2011r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 uchylił decyzję Wojewody z [...] października 2010r. i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że Wojewoda decyzją z dnia [...] października 2010r., znak: [...] , stwierdził na wniosek S.P., nieważność decyzji Starosty W. z dnia [...] marca 2005r., nr[...] , zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S.S., pozwolenia na budowę punktu skupu i sprzedaży złomu stalowego w ilości 9 ton/dobę oraz metali kolorowych w ilości 50 kg/dobę bez możliwości składowania odpadów niebezpiecznych na działce nr [...][ oraz przyłączy: energetycznego, kanalizacyjnego, wodociągowego oraz urządzeń służących do odprowadzania wód opadowych na działkach [...] ,[...] ,[...] ,[...] położonych w miejscowości T. . Organ odwoławczy ustalił, że objęta wnioskiem decyzja Starosty była już badana w postępowaniu nadzorczym – w trybie art. 156 § 1 kpa – Wojewoda po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności – decyzją znak: [...] wydaną 20 kwietnia 2009r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z 30 marca 2005r. Wobec tego w ocenie organu odwoławczego objęta odwołaniem decyzja Wojewody z [...] października 2010r. jest dotknięta wadą określoną w przepisie art. 156 § 1 pkt 3 kpa – bowiem dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej co do istoty – inną decyzją ostateczną w tej sytuacji w ocenie organu zasadnym było uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania tego organu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł. S.P. . WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 16 marca 2012r., sygn. akt VII SA/Wa 1939/11 oddalił skargę na ww. decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że decyzja Starosty nr [...] z dnia 30 marca 2005r. objęta wnioskiem skarżącego z dnia 10 lutego 2010r. o stwierdzenie jej nieważności była już kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym wszczętym z urzędu przez Wojewodę . Po przeprowadzeniu postępowania Wojewoda decyzją znak [...] wydaną dnia 20 kwietnia 2009r. na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 i 2 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty. Wskazano, że ww. decyzja Wojewody [...] jest decyzją ostateczną i funkcjonowała jako taka w obrocie prawnym przed złożeniem wniosku przez skarżącego (tj. przed dniem 10 lutego 2010r.). W tej sytuacji prawidłowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że ponowna decyzja Wojewody wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z 30 marca 2005r. jest decyzją dotyczącą sprawy już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną – i taka ocena nie będzie zasadna dopóki decyzja ta nie zostanie uchylona czy też zmieniona w sposób prawem przewidzianym. Rozpatrzenie bowiem sprawy wszczętej na wniosek skarżącego i wydanie ponownego rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji Starosty W. z 30 marca 2005r. doprowadziłoby do sytuacji, że w obrocie prawnym funkcjonowałyby dwie decyzje wydane przez ten sam organ w tej samej sprawie zawierające sprzeczne rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, iż mimo oceny Sądu wyrażonej w wyroku wydanym dnia 17 września 2008r. sygn. akt VII SA/Wa 883/08 nie brał udział w postępowaniu nieważnościowym wszczętym z urzędu przez Wojewodę wskazano, że stanowi to przesłankę wznowieniową wskazaną w art.145 § 1 pkt 4 kpa, nie ma natomiast wpływu na treść rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie. W dniu 8 stycznia 2013r. S.P, wniósł do Wojewódzkiego Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody wraz z wnioskiem o jego ukaranie grzywną za niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z 17 września 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08 wyroku NSA z 13 października 2009r., sygn. akt II OSK 1936/08. W skardze domagał się: 1. zobowiązania Wojewody w K. do uchylenia decyzji własnej z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. nr [...] z dnia 30 marca 2005 r. znak: [...] a następnie wydanie decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Starosty W. nr [...] z dnia 30 marca 2005 r., znak: [...] po wyrokach WSA w Warszawie i NSA w Warszawie uchylających decyzje organów administracyjnych zgodnie z oceną prawną tych wyroków, 2. ukarania grzywnami Wojewody w K. za bezczynność organu po wyrokach uchylających decyzje na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., Strona przeciwna do skarżącej wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji z art. 134 §1 p.p.s.a Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym bądź stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Już na wstępie należy zaznaczyć, że po wydaniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08, (uchylającego decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008r., znak [...] i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności Starosty W. Nr [...] a 30 marca 2005 r., znak[...] utrzymującego go w mocy rozstrzygnięcia NSA w Warszawie z dnia 13 października 2009r., sygn. akt II OSK 1936/08 – Wojewoda i podjął postępowanie będące konsekwencją ww. wyroków. W decyzji z dnia 25 października 2010r. stwierdził bowiem nieważność decyzji Starosty z dnia 30.03.2005r. Nadto trzeba wskazać, że powyższe rozstrzygnięcie zostało następnie uchylone orzeczeniem GINB w W. w decyzji dnia 11.07.2011r., który - co więcej – w ogóle umorzył postępowanie przed organem I instancji w tej sprawie. Wyraźnego zaznaczenia wymaga wskazanie, że powyższa decyzja na skutek skargi wniesionej przez S.P. została skontrolowana w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, który wyrokiem z dnia 16.03.2012r., VII Sa/Wa 1939/11 oddalił skargę. W tej sytuacji w sprawie ze skargi S.P, , w ocenie sądu nie można stwierdzić, że Wojewoda , który wydał decyzję w dniu 25.10.2010r. (stwierdzającą nieważność decyzji Starosty z dnia 30.03.2005r.) nie wykonał wyroku NSA w Warszawie z dnia 13 października 2009r., sygn. akt II OSK 1936/08, utrzymującym w mocy orzeczenie WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08. Po zwrocie akt administracyjnych do organu administracyjnego podjął on bowiem postępowanie zakończone wydaniem w/w decyzji. Co więcej organ ten jeszcze wcześniej przed wydaniem decyzji z25.10.2010r. podejmował działania zmierzające do wyeliminowania wcześniejszej własnej decyzji z dnia 20.04.2009r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z 30.03.2005r. Organ ten zwracał się bowiem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 26.07.2010r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia 30.03.2005r. i w tym celu przesłał akta sprawy do tego organu. Jednak Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 13.09.2010r. znak: [...] zwrócił akta sprawy wraz z informacją, że wydanie wyroku przez WSA w Warszawie z 17.09.2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08 nie stanowi podstawy do wszczęcia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji. Nie sposób więc zarzucić organowi administracyjnemu – Wojewodzie , ze nie podjął działań zmierzających do wykonania wyroku NSA w Warszawie z dnia 13 października 2009r., sygn. akt II OSK 1936/08, utrzymującym w mocy orzeczenie WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08. Wręcz przeciwnie organ ten podjął wszelkie działania – będące w jego kompetencji – zmierzające do wykonania tych wyroków. Podjął próbę stwierdzenia nieważności swojej decyzji z 20.04.2009r. z urzędu przez właściwy organ – Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (bo ten organ jest właściwy w tego typu sprawach). Ten jednak nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym z urzędu. Natomiast podjęta przez Wojewodę próba stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. Nr [...] z dnia 30 marca 2005r., znak [...], wobec istniejącej w obrocie prawnym ostatecznej decyzji z dnia 20.04.2009r. o odmowie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji, zakończyła się niepowodzeniem. Co więcej ostateczną decyzją z dnia 11.07.2011r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie tylko uchylił decyzję Wojewody z 25.10.2010r., ale w ogóle umorzył postępowanie przed organem I instancji w tej sprawie. To rozstrzygnięcie zostało zaaprobowane prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 16.03.2012r., VII Sa/Wa 1939/11. W konsekwencji aktualnie przed organem administracji publicznej –Wojewodą – nie toczy się żadne postępowanie administracyjne z wniosku skarżącego S.P. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty W. Nr [...] z dnia 30 marca 2005r., a w związku z którym zostały wydane wyroki WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 883/08 oraz NSA w Warszawie z dnia 13 października 2009r., sygn. akt II OSK 1936/08. Postępowanie to zakończyło się ostateczną decyzją GINB w W. z dnia 11.07.2011r., znak [...] Zaznaczyć należy, że wykonanie wyroku sądu administracyjnego samo w sobie nie polega na osiągnięciu celu zgodnego z oczekiwaniami skarżącego tj. uzyskaniu orzeczenia organu administracyjnego korzystnego dla skarżącego, a na rozstrzygnięciu i załatwieniu sprawy administracyjnej. Tym samym nie ma również podstaw do wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a, ponieważ grzywna ta może być wymierzona wyłącznie celem zdyscyplinowania organu, jeśli pozostaje w bezczynności, w sytuacji gdy jest on zobowiązany do wydania decyzji ze względu na uchylający wyrok sądu. Natomiast w sytuacji, gdy organ podjął postępowanie w przedmiocie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, prowadził je i zostało ono ostatecznie i prawomocnie zakończone - nie ma podstaw do zastosowania art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 151 ustawy z 30.08. 2002r. -Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd oddala skargę, jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania rozpoznawczego stwierdzi, że zaskarżony akt lub czynność nie narusza prawa albo, że narusza prawo, jednak nie w takim stopniu, który dawałby postawę do jej uwzględnienia - orzeczono jak w sentencji.