IV SAB/Po 56/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "X" R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, oddala skargę Decyzją z [...] czerwca 2012 r. znak UA.[...], RAU.[...] Burmistrz Miasta i Gminy S., odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z [...] stycznia 2008 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr geod. [...] położonej w R. przy ul. [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Stowarzyszenie "X" R. (dalej jako ...). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. (SKO.[...]) SKO w P., w punkcie pierwszym uchyliło zaskarżoną decyzję z [...] czerwca 2012 r. Jednocześnie w punkcie 2 uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] lipca 2011 r. o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr geod. [...] położonej w R. budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr [...] położonej w R. Wnioskiem z dnia [...] października 2012 r. "X" zażądało stwierdzenia nieważności powyższej decyzji w części dotyczącej punktu 2. W dniu [...] grudnia 2012 r. "X" wezwało SKO do usunięcia naruszenia prawa i rozpatrzenia żądania częściowego stwierdzenia nieważności decyzji z [...].08.2012 r. Pismem z dnia 09 maja 2013 r. Stowarzyszenie "X" R. wniosło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie organu do wydania stosownego orzeczenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr SKO.[...] rozstrzygnęło przedmiotową sprawę odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2012 roku (SKO.[...]) w części obejmującej pkt 2 dotyczącym uchylenia postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] lipca 2011 r. znak UA.[...] RAU.[...] o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr geod. [...] położonej w R. przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu ograniczone jest do badania przez Sąd, czy organ miał wynikający z prawa obowiązek wydania aktu lub czynności i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: kpa). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że bezczynność organu zachodzi, gdy nie dotrzymuje on terminu załatwienia sprawy, a także w przypadku odmowy wydania stosownego aktu czy podjęcia czynności, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga podjęcia takich działań (zob. np. NSA z dnia 17.12.2010r. sygn. akt I OSK 1811/10 LEX nr 745170). Zadaniem sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na bezczynność organu jest więc ustalenie, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1- 4 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Ponadto sąd zobowiązany jest rozważyć, czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem i wyczerpaniem przez skarżącego określonego trybu przeciwdziałania bezczynności. Następnie Sąd bada czy organowi administracji można przypisać bezczynność rozumianą jako niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż przedmiotowa skarga jest dopuszczalna, albowiem zarzucana przez skarżącego bezczynność dotyczy nie rozpoznania przez organ odwoławczy odwołania. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, skarżący pismem z dnia 05 grudnia 2012 r. złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest jedynie, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach kpa, przewidziane dla załatwiania spraw. Przechodząc do meritum stwierdzić należy, że w dniu wniesienia przedmiotowej skargi organ odwoławczy nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu odwołania złożonego przez skarżącego, co oznacza, że niniejsza skarga jest bezzasadna. W dniu [...] kwietnia 2013 r. organ odwoławczy wydał bowiem decyzję Nr SKO.GP.[...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] sierpnia 2012 r. w części obejmującej pkt 2. Zatem na dzień wniesienia skargi organ odwoławczy nie pozostawał w bezczynności. W tym miejscu należy wskazać, iż pomiędzy wydaniem decyzji w dniu [...] kwietnia 2013 r. a jej wysłaniem w dniu 10.05.2013 r. występuje pewien upływ czasu. Zdaniem Sądu, pozostaje to jednak bez wpływu na ocenę zasadności przedmiotowej skargi. W akceptowanym w orzecznictwie wyroku z dnia 25 kwietnia 2006r. sygn. akt II OSK 714/05 (ONSAiWSA 2006, nr 5, poz. 132), Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż obowiązujące przepisy k.p.a. nie dają podstaw do utożsamiania wydania decyzji z jej doręczeniem. Wydanie (sporządzenie) decyzji zgodnie z wymaganiami art. 107 § 1 k.p.a. jest czynnością procesową wywołującą oznaczone skutki prawne. Decyzja administracyjna rozpoczyna więc swój byt prawny z chwilą jej sporządzenia, doręczenie zaś ma na celu zakomunikowanie stronie zawartego w niej rozstrzygnięcia, które następuje w chwili złożenia na decyzji podpisu osoby uprawnionej (będącej organem administracji publicznej lub przez ten organ upoważnionej zgodnie z art. 268a k.p.a.). Nie można więc podzielić poglądu, że w okresie pomiędzy datą sporządzenia decyzji, a momentem jej zakomunikowania stronie sprawa nie została zakończona. Załatwienie sprawy zawsze poprzedza bowiem moment, w którym strona ma możliwość zapoznania się z rozstrzygnięciem. Chwilą wydania decyzji jest wobec tego data jej sporządzenia, nie zaś doręczenia stronie (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 09.09.2009r. sygn. II SAB/Po 35/09, WSA w Gliwicach z dnia 13.11.2012 sygn. akt IV SAB/Gl 59/12, wyrok NSA z dnia 08.10.2010r. sygn. akt II OSK 219/10, wyrok NSA z dnia 29.12.2011r. sygn. akt II OSK 1920/11, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 06.07.2011r. sygn. akt IV SAB/Po 20/11 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzając bezzasadność skargi na bezczynność, Sąd nie analizował kwestii przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ odwoławczy, która wykracza poza zakres przedmiotowej skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.