I SA/Op 525/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant st. inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 września 2013 r. sprawy ze skargi Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego na postanowienie Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego występując o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wniesienia aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa przedstawił następujący stan faktyczny: Województwo Opolskie jest podmiotem tworzącym samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej [...] (CTN). Obecnie CTN udziela świadczeń zdrowotnych w ramach zabytkowego zespołu pałacowo-parkowego. W związku z powyższym Województwo Opolskie podjęło decyzję o budowie nowego pawilonu leczniczego, a następnie przeniesieniu działalności CTN do tego budynku. Budowa nowego pawilonu leczniczego jest realizowana przez CTN w ramach przekazanej na ten cel przez Województwo Opolskie dotacji. Miejscem budowy jest nieruchomość objęta księgą wieczystą [...], położona w miejscowości M., gmina S. Właścicielem nieruchomości jest Województwo Opolskie, natomiast prawo nieodpłatnego użytkowania nieruchomości przysługuje CTN. Planuje się, że w kwietniu 2013 r. działalność CTN zostanie przeniesiona do nowego budynku. W dniu 29 maja 2012 r. Sejmik Województwa Opolskiego podjął uchwałę Nr [...] w sprawie przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej CTN w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (Dz. Urz. Woj. Opolskiego z 2012 r. poz. 820). 100% udziałów powstałej w wyniku przekształcenia spółki obejmie Województwo Opolskie. Obecnie Województwo Opolskie analizuje, jakie rozwiązanie związane z konstrukcją kapitału zakładowego oraz tytułu prawnego do nieruchomości przekazać przyszłej spółce kapitałowej. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 z późn. zm.) wskazano we wniosku, że Województwo Opolskie rozważa wniesienie do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstałej w wyniku przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, tytułem aportu całego przedsiębiorstwa samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, przy jednoczesnej zmianie tytułu prawnego do nieruchomości jakie posiada obecnie samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, to jest z nieodpłatnego użytkowania na prawo własności. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przypadku wniesienia do spółki przedsiębiorstwa samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, przy jednoczesnym przekazaniu prawa własności nieruchomości, czynność ta na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwana dalej jako ustawa o VAT nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem wnioskodawcy, wniesienie do spółki aportu w postaci przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego oraz pytaniu, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 165a § 1w związku z art. 14b i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) – zwanej dalej – O.p., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie powyższego wniosku z uwagi na fakt, że Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego nie jest zainteresowanym w przedmiotowej sprawie. W wyniku złożonego zażalenia organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia powyższego postanowienia. W rozstrzygnięciu organ na wstępie powołał przepisy Ordynacji podatkowej: art. 165 § 1 i art. 165a § 1, dodając, że z mocy art. 14h O.p., art. 165a stosuje się odpowiednio w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej. Powyższe oznacza zdaniem organu, że organ podatkowy, do którego wpływa wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej, jest w pierwszej kolejności zobowiązany do przeanalizowania tego wniosku pod kątem ustalenia dopuszczalności wydania interpretacji tj. do wyjaśnienia, czy przedstawiony opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) odnosi się do indywidualnej sprawy wnioskodawcy, przy czym musi mieć na uwadze, że z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może wystąpić, z mocy art. 14b § 1 O.p., jedynie zainteresowany. Zwracając uwagę, że przepisy Ordynacji podatkowej nie definiują pojęcia "zainteresowany", organ podatkowy argumentował, iż jest to "osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa" (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod. red. S. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 r., t. 4, s. 790). Odnosząc powyższe do przepisów Ordynacji podatkowej, wskazał, że stosownie do art. 14b § 3, zakres podmiotowy postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2007 r. determinowany jest jego zakresem przedmiotowym - treścią zagadnienia faktycznego wymagającego interpretacji w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego. Wniosek o wydanie interpretacji może bowiem złożyć zainteresowany podmiot w swojej indywidualnej sprawie. Tym samym przywołany przepis wymaga istnienia pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą związku wyrażającego się w tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania wnioskodawcy. Zdaniem organu konieczność precyzyjnego ustalenia podmiotu uprawnionego do uzyskania interpretacji ma szczególne znaczenie także z uwagi na skutki gwarancyjne i ochronne udzielenia interpretacji, wynikające z art. 14k § 1 i art. 14m O.p. Interpretacja indywidualna wywołuje bowiem takie skutki jedynie dla jej adresata, który może się do niej zastosować. Jeżeli zaś wnioskujący o wydanie interpretacji nie będzie mógł się do niej zastosować z ochronnym skutkiem prawnym, to wystąpienie o wydanie indywidualnej interpretacji nie przyniesie mu żadnych korzyści prawnych. O tym, że przedstawiona kwestia prawna musi dotyczyć bezpośrednio wnioskodawcy świadczy także obowiązek złożenia oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej (art. 14b § 4 O.p.). Powołując się na art. 5 ust. 1 pkt 1, 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT oraz na przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.), Minister Finansów stwierdził, że realizując czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ustawy o VAT ) we własnym imieniu i na własny rachunek (na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych), podatnikiem podatku VAT jest województwo. Natomiast urząd marszałkowski jako jednostka wykonująca zadania samorządu województwa nie może być odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdolność prawną jak i zdolność do wykonywania czynności prawnych ma województwo (jednostka samorządu terytorialnego), nie zaś urząd, który jest aparatem pomocniczym. Urząd marszałkowski jest bowiem jednostką organizacyjną województwa zapewniającą obsługę administracyjną organizacyjną i techniczną zarządu województwa a w praktyce także sejmiku województwa oraz jego organów wewnętrznych. Jest to więc aparat pomocniczy (biuro) organów województwa. Posiadanie takiego urzędu jest warunkiem sprawnego funkcjonowania każdego organu administracji publicznej. Ponadto odnosząc się do stanowiska wnioskodawcy organ stwierdził, iż kwestie związane z nadaniem pomiotowi numeru identyfikacji podatkowej nie mają w przedmiotowej sprawie znaczenia. Tym samym organ uznał, że wniosek nie dotyczył praw i obowiązków wnioskodawcy na gruncie podatku od towarów i usług. Zatem skoro wnioskodawca nie był podmiotem zainteresowanym w przedmiotowej sprawie, należało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji indywidualnej. W związku z powyższym organ podtrzymał wyrażone w postanowieniu z dnia 14 lutego 2013 r. stanowisko o konieczności odmowy wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Na powyższe rozstrzygnięcie Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącego Minister Finansów błędnie przyjął, że urząd marszałkowski nie jest podmiotem "zainteresowanym" w wydaniu interpretacji podatkowej. Według pełnomocnika strony analizą należało objąć łącznie przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, ustawy o samorządzie województwa oraz ustawy o finansach publicznych. Interpretacja wyłącznie powołanego przepisu art. 14b O.p. prowadzi do błędnego wniosku, iż urząd marszałkowski nie może być stroną w przedmiotowym postępowaniu. Dopiero analiza systemowa obowiązującego stanu prawnego umożliwia prawidłową ocenę sytuacji podmiotowej urzędu, co w konsekwencji bezpośrednio oddziaływuje na Województwo Opolskie i czyni możliwym wykonywanie zadań nałożonych ustawowo na jednostkę samorządu terytorialnego. Powołując przepisy ustawy o samorządzie województwa pełnomocnik wywodził, że urząd marszałkowski jest jednostką organizacyjną województwa zapewniającą obsługę administracyjną organizacyjną i techniczną zarządu województwa, a w praktyce także sejmiku województwa oraz jego organów wewnętrznych. W literaturze przyjmuje się, iż jest to aparat pomocniczy (biuro) organów województwa. Posiadanie takiego urzędu jest warunkiem sine qua non sprawnego funkcjonowania każdego organu administracji publicznej. Dowodzi tego fakt istnienia podobnych jednostek organizacyjnych na poziomie gminy (urząd gminy) i powiatu (starostwo powiatowe). Podkreśla się, że urzędy nie są organami administracyjnymi, nie mają bowiem żadnych uprawnień władczych, nie mogą wydawać decyzji czy postanowień. Niemniej jednak według pełnomocnika strony powyższy pogląd wydaje się błędny w zakresie wykreowania pojęcia "aparatu pomocniczego" i nie można się z nim zgodzić w świetle obowiązujących przepisów. Należy bowiem skorelować przepisy ustawy o samorządzie województwa z przepisami ustawy z dnia z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm). Mając powyższe na uwadze pełnomocnik stwierdził, iż brak jest przepisu, który konstytuowałby urząd jako "aparat pomocniczy organów województwa". Przepisy ustawy o samorządzie województwa (art. 8, 41 i 45) stanowią o wojewódzkich samorządowych jednostkach organizacyjnych, zaś ustawa o finansach publicznych (art. 11) mówi o jednostkach budżetowych. W ocenie strony, przy braku przepisów statuujących urząd jako "aparat pomocniczy", stworzenie takiej kategorii podmiotu jest nieuprawnione. Urząd marszałkowski jest wojewódzką jednostką samorządową prowadzoną w formie jednostki budżetowej, wykonującą zadania w imieniu i na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, posiadającej osobowość prawną. Bezsprzeczne jest, iż urząd wykonuje zadania województwa oraz jego organów, jak również oczywiste jest, iż nie może być stroną w sytuacji, gdy przepisy wymagają osobowości prawnej lub też, gdy przepis zastrzega kompetencję dla organu administracji publicznej. Pełnomocnik argumentował, że brak jest wymogu by "zainteresowanym" był organ administracji publicznej, czy też podmiot posiadający osobowość prawną. Zatem w tej roli może występować urząd marszałkowski. Dodatkowo pełnomocnik zwrócił uwagę na fakt, iż podmiot niebędący osobą fizyczną składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej winien legitymować się nadanym mu identyfikatorem podatkowym NIP. Jednakże Województwo Opolskie jako jednostka samorządu terytorialnego nie będąc podatnikiem, nie posiada takiego numeru. Samorząd jako regionalna wspólnota samorządowa, którą tworzą mieszkańcy województwa nie ma siedziby; nie posiada numeru rejestrowego nadawanego przez organ rejestrów; oraz nie posiada dokumentacji rachunkowej, lecz uchwałę budżetową na podstawie której jednostki opracowują plany finansowe, które w wyniku realizacji budżetu "przekształcają się" w ewidencję księgową poszczególnych jednostek organizacyjnych i innych jednostek, którym powierzono realizację zadań publicznych - nie podlegają one natomiast wpisom do ewidencji działalności gospodarczej. W świetle powyższego zdaniem pełnomocnika uzać należy, iż brak jest prawnych możliwości skutecznego zgłoszenia identyfikacyjnego Województwa Opolskiego. Ponadto powołując art. 249 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, pełnomocnik stwierdził, że Zarząd Województwa Opolskiego, wykonując zadania Samorządu Województwa Opolskiego, ponosi w tym celu wydatki budżetowe bezpośrednio z planu finansowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego. W ocenie strony z uwagi na brak możliwości uzyskania przez Województwo Opolskie numeru NIP oraz brak możliwości stosowania przez Województwo Opolskie numeru NIP Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego, należy uznać, iż podmiotem uprawnionym do występowania w przedmiotowej sprawie, w imieniu Województwa Opolskiego jest Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego. W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza prawa. Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia czy skarżący jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedstawionym przez niego we wniosku stanie faktycznym. Zatem czy Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego w stanie faktycznym dotyczącym kwestii opodatkowania podatkiem VAT wniesienia do spółki aportu jest podmiotem zainteresowanym w rozumieniu przepisu art. 14 b § 1 O.p. Podstawowe znaczenie dla oceny stanowiska Ministra Finansów wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu uznającym, że Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego nie jest podmiotem zainteresowanym, ma przepis art. 14 b § 1 O.p. Stanowi on, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego nazywaną interpretacją indywidualną. Słusznie wskazał organ, odwołując się do wykładni gramatycznej, iż pojęcie "zainteresowany" oznacza "osobę, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa" (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod. red. S. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 r., t. 4, s. 790). W związku z tym wskazanie zainteresowanego w rozumieniu analizowanej regulacji prawnej zależy od ustalenia podmiotu, którego dotyczy sprawa poddana pod osąd w postępowaniu interpretacyjnym. Innymi słowy, zakres podmiotowy postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej determinowany jest jego zakresem przedmiotowym – treścią zagadnienia faktycznego wymagającego interpretacji w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 25 lutego 2011r., I FSK 265/10). Zaznaczyć również należy, że w sytuacji, w której z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wystąpi osoba, której nie można przypisać cech podmiotu zainteresowanego Minister Finansów, działając w oparciu o art. 165a § 1 w związku z art. 14h O.p., zobligowany jest do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania takiej interpretacji. Powyższe wskazuje na to, że organ podatkowy, do którego wpływa wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej, jest w pierwszej kolejności zobowiązany do przeanalizowania tego wniosku pod kątem ustalenia dopuszczalności wydania interpretacji, tj. do wyjaśnienia, czy przedstawiony opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) odnosi się do indywidualnej sprawy wnioskodawcy. Zatem rację ma Minister Finansów stwierdzając, że w przypadku wniosku o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego niepochodzącego od osoby uprawnionej, zwanej "zainteresowanym", należy wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. Minister Finansów winien zatem czuwać czy z wnioskiem wystąpił uprawniony podmiot, tj. czy wnioskodawca wystąpił we własnej sprawie. Mieści się to w zakresie badania prawidłowości wniosku pod względem formalnym. Ustalenia w tym zakresie mają istotne znaczenie także z uwagi na skuteczność oświadczenia, o jakim mowa w art.14b § 4 O.p., tj. oświadczenia o toczącym się postępowaniu podatkowym, kontroli podatkowej, postępowaniu kontrolnym organu kontroli skarbowej lub rozstrzygnięciu sprawy decyzją albo postanowieniem organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Ponadto – także, z uwagi na skutki zastosowania się do interpretacji indywidualnej, o jakich mowa w art. 14k § 1 i § 3 i art. 14m O.p., na co słusznie zwrócił uwagę organ w zaskarżonym postanowieniu. W rozpoznawanej sprawie, z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wystąpił Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego. Sposób sformułowania wniosku nie budził żadnej wątpliwości, co do tego, że wnioskodawcą był Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego. Stąd też niezasadne są zarzuty skargi o konieczności prowadzenia przez organ "postępowania uzupełniającego" celem ustalenia w czyim imieniu podmiot ten występował. Wskazać trzeba, iż z treści wniosku wynikało, że zarówno stan faktyczny, jak i pytanie dotyczyło jednak nie Urzędu Marszałkowskiego a Województwa Opolskiego. To Województwo Opolskie rozważa wniesienie aportu do spółki z o.o. Sąd podziela pogląd Ministra Finansów, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być Województwo Opolskie, a nie Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego. Stąd prawidłowo uznał organ, że wnioskodawca – Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego występując o interpretację przepisów podatkowych zakresie podatku od towarów i usług, nie występował we własnej sprawie, ale w sprawie Województwa Opolskiego. Wbrew zarzutom skargi organ w tym zakresie nie oparł się wyłącznie na analizie przepisów O.p., ale także uwzględnił przepisy ustawy o samorządzie województwa, ustawy o VAT oraz ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, samorząd województwa: wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, dysponuje mieniem wojewódzkim, prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu. W myśl art. 6 ust. 2 tej ustawy, województwo ma osobowość prawną. Z kolei w myśl art. 45 ust. 1, zarząd województwa wykonuje zadania województwa przy pomocy urzędu marszałkowskiego i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych lub wojewódzkich osób prawnych. W świetle powyższych regulacji nie może budzić żadnych wątpliwości, że urząd marszałkowski nie jest zdolny do podejmowania samodzielnych działań we własnym imieniu i na własny rachunek. Jest jedynie urzędem obsługującym województwo, które ma osobowość prawną. Zatem wnioskodawca jest tylko aparatem pomocniczym pozbawionym istotnej z punktu widzenia podmiotowości podatkowej VAT cechy samodzielnego wykonywania działalności gospodarczej. To województwo posiada cechy podatnika określone w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem sprawa w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji dotyczy sfery opodatkowania Województwa Opolskiego, a nie wnioskodawcy – Urzędu Marszałkowskiego. W konsekwencji, zasadnie wywiódł Minister Finansów, że skarżący nie był legitymowany do wystąpienia z wnioskiem o udzielenie interpretacji, albowiem nie posiadał przymiotu "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Urząd Marszałkowski, występując o interpretację przepisów podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług, nie występował zatem we własnej sprawie, ale w sprawie Województwa Opolskiego. Na marginesie wskazać należy, iż na gruncie powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o VAT ukształtowało się już orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące kwestii posiadania statusu podatnika podatku od towarów i usług przez gminę, jako samorządową osobę prawną, czy też powiatu (zob. wyrok z dnia 24.11.2010 r., I FSK 1945/09 i powołane w nim orzecznictwo, wyrok z dnia 28.04.2009 r., I FSK 263/08). Z przytoczonego orzecznictwa wynika, że to gmina czy powiat, a nie urząd gminy czy starostwo powiatowe jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Z uwagi na podobieństwa ustrojowe województwa do gminy i powiatu zasadne jest zdaniem Sądu powołanie się na dorobek orzecznictwa w tej materii na potrzeby niniejszego postępowania. Wniosku co do posiadania statusu podatnika podatku od towarów i usług przez województwo, a nie urząd marszałkowski nie podważają argumenty zawarte w uzasadnieniu skargi. Podnoszone przez pełnomocnika twierdzenia dotyczące zasad ewidencji podatników (nadanie NIP dla urzędu, a nie województwa) czy też kwestie związane z planem finansowym urzędu pozbawione są znaczenia prawnego w przedmiotowej sprawie. W szczególności praktyka związana z nadawaniem numeru identyfikacji podatkowej, nie może decydować o tym, kto jest podatnikiem na gruncie ustawy o VAT . Skoro w przedmiotowej sprawie z wniosku o udzielenie interpretacji wynikało, że czynność podlegająca ocenie z punktu widzenia prawa podatkowego ma dotyczyć Województwa Opolskiego, albowiem to Województwo rozważa wniesienie aportu do spółki z o.o., to oczywistym jest, że Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego (jako jednostka pomocnicza województwa) nie był podmiotem zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., gdyż sprawa nie dotyczyła jego sytuacji prawnej jako podatnika podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.