II SA/Łd 515/13

WyrokWSA w Łodzi2013-09-13

Skład orzekający: Grzegorz Szkudlarek, Barbara Rymaszewska, Jolanta Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma podstawę prawną do odmowy podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego, gdy rozpatrzenie tej sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd administracyjny, a wyrok sądu pierwszej instancji nie jest jeszcze prawomocny?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może odmówić podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego, jeśli nie istniały podstawy do jego zawieszenia w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Brak bezpośredniego związku przyczynowego między postępowaniem w sprawie zasiłku a postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym zwolnienia ze służby oznacza, że zawieszenie było niezasadne, a odmowa podjęcia postępowania narusza prawo.
Stan faktyczny
M. S. złożyła wniosek o zasiłek rodzinny i dodatek. W związku z postępowaniem dotyczącym jej zwolnienia ze służby policji, wniosła o zawieszenie postępowania, a następnie o jego podjęcie. Prezydent Miasta Ł. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania, powołując się na nieprawomocność wyroku WSA w Warszawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. M. S. złożyła skargę do WSA, zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. i twierdząc, że przyznanie świadczeń nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia sprawy przed NSA.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta Ł.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 13 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2013 roku sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]. LS Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267, w skrócie K.p.a.), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszanego postępowania w sprawie wniosku M. S. z dnia 4 września 2012r. o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na dzieci D. S. i K. S. do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i dostarczenia prawomocnego wyroku. W toku postępowania ustalono, iż w dniu 4 września 2012r. M. S. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na dzieci D. S. i K. S.. W dniu 12 września 2012r. strona wniosła o zawieszenie postępowania sprawie ww. wniosku w związku z odwołaniem wniesionym do Sądu w sprawie zwolnienia jej ze służby zobowiązując się do poinformowania o decyzji kończącej postępowanie w tej sprawie. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...], Prezydent Miasta Ł. zawiesił postępowanie w sprawie wniosku z dnia 4 września 2012r. o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na ww. dzieci. W dniu 23 października 2012r. M. S. poprosiła o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie w związku z trudną sytuacją materialną oświadczając, iż sprawa jej odwołania w przedmiocie zwolnienia ze służby jest w toku. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...], Prezydent Miasta Ł. podjął na żądanie strony zwieszone postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie postanowieniem z tego samego dnia, znak: [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wniosku z dnia 4 września 2012r. o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na dzieci D. S. i K. S. uznając, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, które z kolei będzie miało wpływ na ustalenie uprawnień do świadczeń rodzinnych, gdyż uzależnione jest od zastosowania instytucji dochodu utraconego. W dniu 8 stycznia 2013r. do Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. wpłynął nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2012r., natomiast w dniu 14 stycznia 2013r. M. S. złożyła prośbę o podjęcie zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania w przedmiotowej sprawie podnosząc, iż dostarczony wyrok sądu nie jest prawomocny. Jednocześnie pismem z tego samego dnia poinformowano stronę, iż podjęcie postępowania jest uzależnione od dostarczenia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na powyższe postanowienie M. S. wniosła zażalenie wskazując, że dostarczyła do organu I instancji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jej skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o zwolnieniu jej ze służby w Policji. Skarżąca podniosła również, iż wniosła skargę kasacyjną od tego orzeczenia, dlatego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest nieprawomocny. Jej zdaniem nie jest to przeszkoda do podjęcia i prowadzenia sprawy o przyznanie świadczeń rodzinnych. Strona wskazała, że od czasy zwolnienia ze służby jest bezrobotna i nie może sobie pozwolić na oczekiwanie przez kolejny rok, bo tyle czasu może trwać rozpoznanie jej skargi kasacyjnej, na przyznanie świadczeń rodzinnych. Podniosła, że przyznanie wnioskowanych świadczeń nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Po rozpoznaniu powyższego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało je za niezasadne i wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż istotą przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. jest istnienie zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zależność ta określana jest też jako istnienie związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy a zagadnieniem wstępnym, przy czym jak się przyjmuje w judykaturze chodzi tu o "bezpośredni związek przyczynowy". Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zatem "zależeć" rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji. Oznacza to, że przesłanka zawieszenia postępowania o jakiej mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy organ rozstrzygający określoną sprawę administracyjną nie może orzec co do istoty bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przesadzającego o dalszych czynnościach w sprawie. Zdaniem Kolegium taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie, bowiem M. S. w dniu 4 września 2012r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na dzieci D. S. i K. S.. Do wniosku załączyła zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. W. o wysokości osiągniętych dochodów za 2011r. Oświadczenie o wysokości składek na ubezpieczenie społeczne, rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego w Ł. z dnia [...] o zwolnieniu ze jej służby z dniem [...] oraz oświadczenie o dochodzie niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych osiągniętym w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Mając na uwadze powyższe oraz przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) organ II instancji stwierdził, iż warunkiem uzyskania prawa do świadczeń rodzinnych jest spełnienie kryterium dochodowego. Ustalenie wysokości dochodu na osobę w rodzinie, a co za tym idzie przyznanie bądź odmowa przyznania wnioskowanych świadczeń uzależnione jest od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, bowiem od wydanego rozstrzygnięcia zależy, czy będzie miała zastosowanie instytucja dochodu utraconego w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych. Ustalenie zatem sytuacji zawodowej strony będzie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Od rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia wstępnego, zależy ostateczne rozstrzygnięcie sprawy. W ocenie Kolegium postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącej wnioskowanych świadczeń rodzinnych nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a jedynie powoduje, iż postępowanie to ulega zawieszeniu do czasu rozstrzygnięcia skargi M. S. przez Naczelny Sąd Administracyjny. Następnie organ odwoławczy przywołał treść art. 97 § 2 K.p.a. i wskazał, iż organ I instancji podejmie postępowanie po ustaniu przyczyny powodującej konieczność zawieszenia przedmiotowego postępowania i rozpatrzy merytorycznie wniosek skarżącej z dnia 4 września 2013r. o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na dzieci D. S. i K. S.. Na ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożyła M. S., zarzucając organom administracji naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez bezpodstawne zastosowanie i wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] odmawiającego podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na dzieci D. S. i K. S.. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazywała, iż zaraz po złożeniu wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego we wrześniu 2012r. została przekonana przez pracownika Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł., że będzie dla niej najlepiej jeśli postępowanie w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego zostanie zawieszone do czasu zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Pracownicy organu I instancji podkreślali bardzo niekorzystne dla skarżącej skutki pobrania świadczeń w sposób nienależny, to jest w sytuacji gdy wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostałaby przywrócona do pracy. W związku z tym skarżąca uznała, że nie będzie jej stać na jednorazowy zwrot kwoty przyznanych świadczeń oraz, że może poczekać kilka tygodni, tym bardziej, że w owym czasie znała już termin rozprawy przed WSA w Warszawie. Skarżąca oświadczyła, iż wyłącznie z powyższych względów nie skarżyła postanowienia o zawieszeniu postępowania, choć nie widziała związku niniejszej sprawy z postępowaniem przed sądem administracyjnym w Warszawie. Również pracownicy Centrum Świadczeń Socjalnych w Ł. nie przekonali jej o istnieniu takiego związku. Zgodziła się jednak na zawieszenie postępowania tylko dlatego, aby nie narobić sobie kłopotów ze zwrotem nienależnego świadczenia. Ponieważ jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zakończył swoje postępowanie i wydał wyrok, skarżąca uznała, że nie ma już powodów, które nie pozwalałyby prowadzić jej sprawy i ją zakończyć. Z tego też powodu złożyła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uwzględnił jej skargi, w związku z czym wniosła skargę kasacyjną od tego orzeczenia, przez co wyrok sądu administracyjnego l instancji nie uprawomocnił się. Nie jest to jednak w ocenie skarżącej przeszkoda do podjęcia i prowadzenia mojej sprawy o przyznanie zasiłku rodzinnego. Dalej skarżąca podkreśliła, iż wskazywała organom, iż od czasu zwolnienia jej z Policji w [...] jest bezrobotną matką samotnie wychowującą dwóch synów. Jej sytuacja rodzinna i majątkowa jest znana organom przez co nie może sobie pozwolić na oczekiwanie kolejny rok, bo tyle może trwać rozpoznanie jej skargi kasacyjnej, na przyznanie świadczeń rodzinnych. Tym bardziej, że możliwość przyznania tych świadczeń nie jest w jakimkolwiek stopniu uzależniona od rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponadto wskazała, że złożyłam przed organem l instancji oświadczenie o zwrocie świadczeń, które ewentualnie pobrałaby w sposób nienależny. Tymczasem organ odwoławczy rozpoznając jej zażalenie wskazał na istnienie "zależności" pomiędzy niniejszym postępowaniem, a sprawą toczoną aktualnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, czego zupełnie nie uzasadnił. Przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazują natomiast jednoznacznie, co należy rozumieć pod pojęciem "dochód rodziny" i w jaki sposób dochód ten należy obliczać (art. 3 pkt 1 i 2 ustawy), ile wynosi kryterium dochodowe umożliwiające przyznanie zasiłku rodzinnego (art. 5 ust. 1 ustawy) i kto jest uprawniony do owego zasiłku (art. 4 ust. 2 ustawy). Przepisy owej ustawy regulują sytuację "dochodu uzyskanego", a więc stanu, w którym następuje uzyskanie dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego, zarówno w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 5 ust. 4a, w związku z art. 3 pkt 24 ustawy), jak i po roku kalendarzowym poprzedzającym ów okres (art. 5 ust. 4b, w związku z art. 3 pkt 24 ustawy). Tak więc w ocenie skarżącej niezależnie od tego, że organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanego postanowienia myli pojęcie "dochodu uzyskanego" z "dochodem utraconym" (art. 5 ust. 4, w związku z art. 3 pkt 23 ustawy), który w niniejszej sprawie w ogóle nie ma zastosowania, to jeszcze zupełnie pomija kwestie tego, że ustawa o świadczeniach rodzinnych zawiera regulacje prawne umożliwiające takie ukształtowanie w przyszłości należnego jej prawa do zasiłku rodzinnego, które uwzględniać będzie ewentualne, przyszłe przywrócenie jej do pracy. Nie ma więc żadnego powodu, ani prawnego, ani faktycznego, aby czekać z rozpoznaniem sprawy zasiłku rodzinnego do czasu zakończenia sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym zupełnie bezpodstawnie organy zawiesiły postępowanie w jej sprawie, a aktualnie odmawiają jego podjęcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 powołanego przepisu). Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., nr 270, powoływana dalej jako P.p.s.a.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei art. 135 P.p.s.a. stanowi, iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji Sąd doszedł do przekonania, że odmawiając podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego organy administracji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony (art. 97 § 2 K.p.a.). Oceniając zatem zasadność odmowy podjęcia zawieszonego postępowania należy w pierwszej kolejności ocenić, czy zawieszenie to w ogóle było zasadne i czy znalazło oparcie w powołanej wyżej podstawie prawnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego (por. wyroki: WSA w Rzeszowie z dnia 18 października 2012r., sygn. akt II SA/Rz 709/12; WSA w Lublinie z dnia 16 października 2012r., sygn. akt II SA/Lu 537/12; WSA w Gdańsku z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt II SA/Gd 946/11; WSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 2012r., sygn. akt II SA/Wa 2247/11 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zasadniczą kwestią jest zatem ustalenie, czy istnieje bezpośredni związek między postępowaniem administracyjnym w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, a postępowaniem sądowoadministracyjnym w sprawie zwolnienia skarżącej ze służby w Policji. W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie Sądu takiego związku nie ma. Stosownie bowiem do art. 4 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje m.in. rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka (art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy). Z kolei w art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 539 zł. W przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego (art. 5 ust. 4 ustawy). W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ustalając dochód członka rodziny, osoby uczącej się lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, uzyskany w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4a). W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4b ustawy). Definicję dochodu określa natomiast art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, natomiast ust. 24 powołanego artykułu definiuje z kolei pojęcie "dochodu uzyskanego", a więc stanu, w którym następuje uzyskanie dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego, zarówno w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, jak i po roku kalendarzowym poprzedzającym ów okres. W świetle powyższych przepisów stan prawny sprawy, na dzień złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do chwili obecnej pozwala na rozpatrzenie ww. wniosku i wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. Jak podkreśliło Kolegium do wniosku o przyznanie żądanych świadczeń skarżąca załączyła zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. W. o wysokości osiągniętych dochodów za 2011r., oświadczenie o wysokości składek na ubezpieczenie społeczne, rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego w Ł. z dnia [...] o zwolnieniu ze jej służby z dniem [...] oraz oświadczenie o dochodzie niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych osiągniętym w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Organ administracji dysponował zatem dokumentami, na podstawie których mógł rozpatrzeć wniosek skarżącej z dnia 4 września 2012r. Natomiast kwestia dalszych losów skarżącej, co do pozostawania jej w służbie Policji, jakkolwiek może mieć wpływ na przyznanie świadczeń rodzinnych w przyszłości, to z pewnością żaden sposób nie uzależnia rozstrzygnięcia o prawie do ustalenia zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2013/2014 na dzieci D. S. i K. S.. Oba te postępowania nie pozostają w bezpośrednim związku przyczynowym, bowiem skutki prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie rozkazu personalnego nie mogą mieć wpływu zarówno na ustalenie dochodu na osobę w rodzinie skarżącej, jak również na zastosowanie instytucji dochodu utraconego w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych we wnioskowanym okresie świadczeniowym. Skoro zatem organ administracji w ogóle nie miał podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., to tym bardziej nie był uprawniony do odmowy podjęcia zawieszonego postępowania, o co wnioskowała skarżąca na podstawie art. 97 § 2 K.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 lit. c) w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło