I SA/Wr 1352/13
WyrokWSA we Wrocławiu2013-10-10
Skład orzekający: Henryka Łysikowska, Katarzyna Borońska, Marta Semiczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy środki pieniężne otrzymane przez wspólnika w związku z likwidacją spółki osobowej, która powstała w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT?Ratio decidendi
Sąd uznał, że środki pieniężne otrzymane przez wspólnika z tytułu likwidacji spółki niebędącej osobą prawną nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT. Przepis ten należy interpretować literalnie, a wykładnia celowościowa organu, która próbowała zawęzić jego zastosowanie, wykracza poza dopuszczalne granice.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się o interpretację indywidualną dotyczącą skutków podatkowych likwidacji spółki osobowej, która powstała z przekształcenia spółki kapitałowej. Skarżący uważał, że środki pieniężne otrzymane w związku z likwidacją nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT. Dyrektor Izby Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe, twierdząc, że środki te stanowią przychód podlegający opodatkowaniu. Skarżący złożył skargę do WSA we Wrocławiu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, orzekł, że akt nie podlega wykonaniu, i zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Semiczek, Protokolant Małgorzata Jakubiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi R. D. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. orzeka, że akt wymieniony w pkt I) nie podlega wykonaniu; III. zasądza na rzecz strony skarżącej od Ministra Finansów kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia 4 lutego 2013 r. R. D. (dalej: Skarżący, Podatnik, Wnioskodawca) zwrócił się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych likwidacji spółki osobowej.
Skarżący podał we wniosku, że ma miejsce zamieszkania i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jednocześnie jest właścicielem 100% udziałów w spółce kapitałowej z siedzibą na Cyprze (dalej: Spółka Cypryjska), podlegającej tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Udziały Skarżącego w tej Spółce zostaną wniesione aportem do specjalnie w tym celu założonej spółki z.o.o. z siedzibą oraz miejscem zarządu w Polsce i tu podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (dalej: "A").
W związku z tym obejmie udziały w "A" po cenie nominalnej równej wartości rynkowej (tj. bez agio) Udziałów w Spółce Cypryjskiej na dzień ich wniesienia do "A", zaś "A" uzyska bezwzględną większość praw głosu w Spółce Cypryjskiej. Spółka Cypryjska jest spółką holdingową, tzn. posiada aktywa nie prowadząc bezpośrednio działalności gospodarczej. Aktualnie, w Spółce Cypryjskiej nie występuje zysk mogący być przedmiotem późniejszego podziału, Spółka Cypryjska posiada natomiast wolne środki finansowe.
Możliwe jest, że "A" dokona następnie odpłatnego zbycia całości udziałów w Spółce Cypryjskiej na rzecz specjalnie w tym celu założonej spółki z.o.o. z siedzibą i miejscem zarządu w Polsce i tu podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. CIT ("B"), po cenie nominalnej udziałów "A" wydanych w ramach wkładu niepieniężnego (aportu) Wnioskodawcy. Przed zbyciem udziałów w Spółce Cypryjskiej przez "A" na rzecz "B", jedynym udziałowcem "B" będzie Wnioskodawca. Wypłata kwot należnych "B" wynikająca z tytułu zwrotu przez Spółkę Cypryjską, ujętych w tej spółce jako (i) kapitał zakładowy oraz (ii) kapitał zapasowy z tytułu różnicy między wartością nominalną objętych udziałów Spółki Cypryjskiej oraz ich wartością rynkową (agio), nastąpi w postaci wypłaty gotówki, którą posiada Spółka Cypryjska (po uwzględnieniu podatku, o ile ten podatek będzie należny).
Następnie, wspólnicy "A" zamierzają dokonać przekształcenia spółki kapitałowej ("A") w spółkę osobową ("Spółka Osobowa") zgodnie z przepisami KSH. Wspólnikami Spółki Osobowej będą wszyscy wspólnicy "A", wielkość ich udziałów w Spółce Osobowej będzie odpowiadała wielkości udziałów w "A", w momencie przekształcenia - żaden ze wspólników nie wystąpi ze spółki, a także żaden z nich nie otrzyma spłat w gotówce. Na dzień przekształcenia "A" ze spółki kapitałowej w spółkę osobową, "A" nie będzie wykazywała w bilansie niepodzielonych zysków. Wspólnicy "A" (którzy staną się wspólnikami Spółki Osobowej) nie wykluczają również likwidacji Spółki Osobowej.
W tak określonym stanie faktycznym Wnioskodawca zadał pytanie (pytanie nr 4): czy prawidłowe jest stanowisko, iż w przypadku zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z likwidacją Spółki Osobowej nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) – dalej: u.p.d.o.f., a zatem nie podlegają w ogóle opodatkowaniu podatkiem PIT?
Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zdarzenia przyszłego przedstawionego wniosku, środki pieniężne otrzymane przez niego w związku z likwidacją Spółki Osobowej nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. , a zatem nie podlegają w ogóle opodatkowaniu podatkiem PIT.
W interpretacji z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.
Według organu, w sytuacji likwidacji spółki osobowej powstałej z przekształceniu spółki kapitałowej otrzymane przez skarżącego środki pieniężne, które wcześniej (w trakcie roku podatkowego) nie były uwzględnione dla potrzeb rozliczeń podatkowych Wnioskodawcy jako wspólnika spółki osobowej, w tym środki pochodzące z przekształcanej spółki kapitałowej nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. Będą one stanowiły dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust 1 ustawy.
Interpretację skutecznie doręczono w dniu 6 maja 2013 r.
Po bezskutecznym wezwaniu organu do zmiany interpretacji w trybie usunięcia naruszenia prawa Wnioskodawca złożył do tut. Sądu skargę na powyższą interpretację, wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej odpowiedzi na pytanie nr 4 - z uwagi wydanie jej z naruszeniem art. 1 oraz art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT, oraz składając wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Uzasadniając skargę Skarżący wskazał, że stosownie do treści art. 14 ust 3 pkt 10 u.p.d.o.f. do przychodów, o których mowa w [art. 14] ust. 1 i 2 [tej ustawy] nie zalicza się (...) 10) środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki. Zdaniem Skarżącego, z regulacji tej wynika, że otrzymane przez niego w toku likwidacji Spółki Osobowej środki pieniężne nie będą dla Niego stanowiły przychodu w podatku PIT, tzn. nie będą w ogóle podlegały opodatkowaniu tym podatkiem. W ocenie Strony, poza zakresem omawianej regulacji jest sposób powstania spółki niebędącej osobą prawną. Gdyby tak bowiem było ustawodawca niewątpliwie zawarłby takie rozróżnienie w ustawie o PIT. Natomiast jak zostało wskazane w uzasadnieniu do projektu ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2010 r. Nr 226, poz. 1478), nadającej aktualne brzmienie art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy o PIT "w zakresie dotyczącym likwidacji spółki projekt zakłada zróżnicowanie zasad opodatkowania otrzymanego przez wspólnika likwidowanej spółki majątku, w zależności od tego, w jakiej formie majątek ten jest przez wspólnika otrzymywany - tj. w formie pieniężnej czy niepieniężnej. I tak, w przypadku otrzymania przez wspólnika: 1) środków pieniężnych - ich wartość nie będzie stanowiła przychodu; przyjęcie tego rozwiązania zmierza do wyeliminowania podwójnego opodatkowania, na które wskazywało przywołane wyżej orzecznictwo. W związku z powyższym z przychodów podlegających opodatkowaniu wyłączono przychód odpowiadający wartości środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika z tytułu likwidacji spółki".
Skarżący zwraca uwagę, że w czasie istnienia spółki kapitałowej zarówno spółka, jak i wspólnicy tej spółki (osoby fizyczne), co do zasady, są opodatkowani podatkiem dochodowym. Spółka w związku z prowadzoną działalnością - podatkiem CIT, natomiast wspólnicy tej spółki (osoby fizyczne) z tytułu udziału w tej spółce - podatkiem PIT. Tak więc ustawodawca zróżnicował zasady opodatkowania otrzymanego przez wspólnika likwidowanej spółki majątku wyłącznie w zależności od tego w jakiej formie majątek ten jest przez wspólnika otrzymany. W myśl zatem, powyższego środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji tej spółki nie będą stanowiły przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, bez względu na to, iż spółka niebędąca osobą prawną powstała na skutek przekształcenia spółki kapitałowej.
Na poparcie swojego stanowiska Skarżący powołał się na interpretacje indywidualne: [...] oraz [...]. Od
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a."), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i 2 O.p.).
Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa.
Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja narusza prawo.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy interpretacji art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. Zdaniem Skarżącego, z przepisu tego wprost wynika zwolnienie środków pieniężnych otrzymanych w związku z likwidacją spółki osobowej. Organ natomiast stoi na stanowisku, że interpretacja powyższego przepisu powinna uwzględniać ratio legis jego wprowadzenia. Przepis ten został bowiem wprowadzony celem wyeliminowania podwójnego opodatkowania zysków osiąganych przez spółkę niebędącą osobą prawną. Ponieważ w spółce osobowej zyski osiągane przez tę spółkę są na bieżąco uwzględniane u wspólników (jako koszty i przychody z działalności w spółce), regulacja zawarta w art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. miała zapobiec sytuacji opodatkowania środków pochodzących z likwidacji spółki osobowej, które były już wcześniej opodatkowane na poziomie wspólników. W spółce kapitałowej zyski opodatkowywane są natomiast na poziomie spółki, zaś wspólnicy nie są na bieżąco opodatkowani podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stąd też w razie przekształcenia spółki kapitałowej w osobową i późniejszej likwidacji spółki osobowej, w razie zaakceptowania stanowiska strony skarżącej zachodzi ryzyko pozostawienia poza opodatkowaniem środków wypłaconych wspólnikom.
W odniesieniu do powyższej kwestii spornej rację należy przyznać Skarżącemu.
Ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego (art. 5a pkt 26 u.p.d.o.f.). Podatnikami podatku dochodowego, zgodnie z art. 1 z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U z 2011 r., nr 74, poz.397 ze zm. – dalej: u.p.d.o.p.), osoby prawne i spółki kapitałowe w organizacji (ust. 1), przepisy tej ustawy mają też zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3 (ust. 2) oraz do spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (ust.3).
Przepis art. 1 ust. 2 u.p.d.o.p. z sposób jednoznaczny wyłącza z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym spółki niemające osobowości prawnej. Uczynione w przepisie art. 1 ust. 3 u.p.d.o.p. zastrzeżenie nie ma zastosowania do spółek utworzonych na podstawie polskiej ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. nr 94 poz. 1037, dalej: KSH), posiadających siedzibę i zarząd w Polsce. Oznacza to, że do spółek niebędących podatnikami podatku dochodowego, o których mowa w art. 5a pkt 26 u.p.d.o.f. należą polskie spółki niemające osobowości prawnej.
Zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16 poz. 93 ze zm.) osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną. Przepisy szczególne, o których mowa w przywołanym przepisie, w odniesieniu do spółek handlowych zawarte są przede wszystkim w Kodeksie spółek handlowych Zgodnie z art. 12 KSH, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji albo spółka akcyjna w organizacji z chwilą wpisu do rejestru staje się spółką z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółką akcyjną i uzyskuje osobowość prawną. Przepisy Kodeksu spółek handlowych nie przyznają natomiast osobowości prawnej spółkom osobowym, do których zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 KSH należą: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna (dalej: SKA). Osobowości prawnej spółkom osobowym nie przyznają również żadne inne przepisy szczególne. W polskim systemie prawnym, spółki osobowe utworzone na podstawie Kodeksu spółek handlowych są spółkami niemającymi osobowości prawnej. Do opodatkowania dochodów tych spółek, stosowanie do przepisu art. 1 ust. 2 u.p.d.o.p. nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółki osobowe utworzone na podstawie Kodeksu spółek handlowych nie są więc podatnikami podatku dochodowego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną ze wspólnej własności, wspólnego przedsiębiorstwa, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz z zastrzeżeniem ust. 1a (nieistotne w sprawie) łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali określonej w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Zasady wyrażone w art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z ust. 2, stosuje się odpowiednio do (1) rozliczenia kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; (2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. Oznacza to, że przychody z udziału w spółkach osobowych wymienionych w Kodeksie spółek handlowych (także spółki cywilnej) podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym u wspólników tych spółek. Jeśli wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej jest osobą fizyczną, do opodatkowania uzyskanych przez niego dochodów z udziału w tej spółce będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej jest osobą prawną, do opodatkowania uzyskanych przez niego dochodów z udziału w tej spółce będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że stosownie do definicji zamieszczonej w art. 5a pkt 26 u.p.d.o.f., ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to, w szczególności spółkę osobową utworzoną na podstawie Kodeksu spółek handlowych, a więc każdą spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
Podstawy zwolnienia środków pieniężnych, otrzymanych w wyniku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną Skarżący upatruje w art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym przepisem, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki.
Przepis powyższy odnosi się do wszystkich spółek osobowych, a więc także do ewentualnej likwidacji spółki osobowej, o której pisze we wniosku Skarżący. Art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. jest zarazem sformułowany bardzo jednoznacznie i nie zawiera pojęć nieostrych, które mogłyby być przedmiotem rozbieżnych interpretacji. Nie ustanawia także ani nie odsyła do żadnych dodatkowych warunków jego stosowania. W świetle tego przepisu jedynym warunkiem jego zastosowania, jest okoliczność, by wspólnik spółki niebędącej osobą prawną otrzymał z tytułu likwidacji takiej spółki "środki pieniężne".
W zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ dokonał, zdaniem tutejszego Sądu, wykładni przepisu art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f., która pozostawała w oczywistej sprzeczności z literalnym jego brzmieniem. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przepisy prawa podatkowego powinny być interpretowane zgodnie z ich znaczeniem językowym, w szczególności jeśli dotyczą ulg i zwolnień podatkowych. Sądy wskazują, iż ustanowione przez ustawodawcę ulgi i zwolnienia nie powinny być w procesie wykładni ani rozszerzane ani zawężane. Przykładem takiego orzeczenia wpisującego się w powyższą linię jest wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2012r. o sygn. II FSK 47/11, w którym Sąd wskazał, że "Prymat wykładni językowej nad innymi rodzajami wykładni ma szczególne znaczenie w przypadku wykładni przepisów prawa podatkowego wprowadzających ulgi i zwolnienia podatkowe".
W przekonaniu Sądu, powyższych wniosków, wypływjących z gramatycznej wykładni przepisu art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. nie może podważyć odwołanie się przez organ do wykładni celowościowej. Według organu uznanie, że w opisanej sytuacji środki pochodzące z likwidacji spółki osobowej nie korzystają ze zwolnienia, jest uzasadnione koniecznością uwzględnienia skutków, jakie w niektórych przypadkach mogą zaistnieć w wypadku wypłacenia wspólnikom w wyniku likwidacji spółki osobowej środków obejmujących zyski nieopodatkowane uprzednio po ich stronie (w postaci niepodzielonego zysku spółki przekształcanej, będącej osobą prawną, który nie został wypłacony i opodatkowany jako dywidendy). Takie stanowisko, jakkolwiek umożliwia rzeczywiście pobranie podatku od dochodów, które, w przeciwnym razie w pewnych sytuacjach mogą znaleźć się poza opodatkowaniem, wykracza jednak poza dopuszczalne granice stosowania wykładni celowościowej, bowiem sprowadza się w istocie do odmowy zastosowania przepisu art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. z uwagi na przesłanki, które w żaden sposób nie zostały wyartykułowane w ustawie. W porządku prawnym obowiązującym w Polsce żaden organ ani żaden sąd, poza Trybunałem Konstytucyjnym, nie jest uprawniony do tego rodzaju działań. Również zasada powszechności opodatkowania nie może być uzasadnieniem dla objęcia opodatkowaniem środków, które przepis ustawowy wprost zwalnia od podatku. Zasada powyższa, jak również względy słuszności czy celowości, do których zdaje się odwoływać organ podatkowy, mogą uzasadniać co najwyżej postulaty de lege ferenda.
Takie samo stanowisko co do interpretacji art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. zajął tut. Sąd w wyroku z dnia 8 października 2013 r. o sygn. akt I SA/Wre 1147/13 oraz rozpoznając sprawy dotyczące akcjonariuszy SKA, którzy byli osobami prawnymi – wyrok z dnia 18.04.2013 r. Sygn. akt I SA/Wr 278/13 oraz wyrok z dnia 17.06.2013 r. sygn. akt I SA/Wr 408/13 (publikowane w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja opiera się na błędnej wykładni przepisu art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. Wydając ponownie interpretację w sprawie organ będzie zobowiązany uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku.
Jednocześnie wskazać należy, że z treści wniosku strony nie wynika, by wskazywana przez organ sytuacja pozostawienia części dochodów wypracowanych w spółce poza opodatkowaniem miała rzeczywiście zaistnieć, skoro Skarżący zaznaczył, że na dzień przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową, spółka kapitałowa ("A") nie będzie wykazywała w bilansie niepodzielonych zysków. W tym zakresie zatem odpowiedź zawarta w interpretacji ignoruje stan faktyczny zawarty we wniosku, co za kolei stanowi naruszenie art. 14c §1 w związku z art. 14b O.p.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 146 § 1 i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. Z art. 205 § 2 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło