II SA/Op 446/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w [...] na uchwałę Rady Powiatu Krapkowickiego z dnia 12 lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym 1) stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości, 2) określa, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Powiatu Krapkowickiego na rzecz A Spółka z o.o. w [...] kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] (dalej także zwane Spółką) w dniu 21 czerwca 2013 r. skierowało do Rady Powiatu w [...] wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym S. B., zatrudnionym w ww. zakładzie pracy, umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, z uwagi na ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. W uzasadnieniu wniosku na wstępie przywołano treść art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 595, dalej jako ustawa o samorządzie powiatowym), zgodnie z którym rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Wnioskodawca podał, że S. B. jest zatrudniony w "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...], na stanowisku Prezesa Zarządu oraz wskazał, że jest on jednocześnie radnym Rady Powiatu w Krapkowicach. Wyjaśniono, że Rada Nadzorcza Spółki zleciła przeprowadzenie audytu w zakresie kontroli przestrzegania w Spółce procedur wynikających z prawa zamówień publicznych, rozdysponowania i zakwalifikowania środków finansowych pozyskanych przez Spółkę w wyniku wniesienia przez Gminę [...] wkładu niepieniężnego w wysokości 492.000 zł na pokrycie podwyższenia kapitału zakładowego na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników nr [...] z dnia 17 lipca 2012 r. Celem przeprowadzenia audytu było wydanie opinii przez jednostkę wykonującą zlecenie o wiarygodności danych zarówno liczbowych, jak i opisowych, zawartych w dokumentach związanych z przedmiotem audytu, realizacji wydatków i uzyskania złożonych efektów, zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki oraz przepisami prawa, poprawnego sposobu udokumentowania i ewidencyjnego wyodrębniania rzeczywistych operacji gospodarczych. W wyniku przeprowadzonego audytu stwierdzono szereg nieprawidłowości, które stały się przyczyną odwołania S. B. z funkcji Prezesa Zarządu Spółki. Jednocześnie uznano, że z uwagi na rodzaj i wagę stwierdzonych naruszeń prawa zaistniała konieczność rozwiązania ze S. B. stosunku pracy. Podano, że przyczyną zamiaru rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcę z pracownikiem jest ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych polegające na rażąco niedbałym wykonywaniu pracy poprzez: – niestosowanie procedur wynikających z prawa zamówień publicznych w zakresie przeprowadzonych postępowań przetargowych przez Spółkę na zakupy środków trwałych w latach 2012-2013, polegające na niedokonywaniu oszacowania wartości środków trwałych, zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, w tym w szczególności w sytuacji zakupu dwóch samochodów ciężarowych marki: [...] i [...], których wartość przekroczyła kwotę 14.000 euro, – nieopracowanie i niewdrożenie procedur zamówień na dostawy i usługi w kwocie poniżej 14.000 euro, co oznacza brak nadzoru i kontroli nad wydatkami ponoszonymi przez Spółkę w ww. zakresie, w tym brak możliwości kontroli udzielanych zamówień publicznych, dokonywanych jedynie na podstawie weryfikacji telefonicznej lub przeglądarek internetowych i związany z tym brak wiarygodności podejmowanych decyzji zakupowych, co do wyboru oferty najkorzystniejszej z jednoczesnym brakiem dokumentów potwierdzających weryfikację cen na ogólnodostępnym rynku, – przekroczenie kompetencji poprzez bezprawne wybudowanie za środki finansowe Spółki przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego na działce nr A, stanowiącej własność osoby trzeciej i na jej rzecz; koszt bezpośredni wytworzenia tego środka trwałego wyniósł 23.055,28 zł, – dokonanie zakupu środka trwałego o wartości 199.219,8 zł z pominięciem ustawy Prawo zamówień publicznych i uznanie, że zakup pojazdu marki [...], oznaczonego w dokumentacji księgowej jako zamiatarka- [...], stanowi zamówienie sektorowe udzielone na podstawie art 132 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 Prawa zamówień publicznych. Mając na uwadze powyższe ustalenia zleconego audytu Spółka uznała, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy z radnym powiatowym S. B. nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez niego mandatu radnego. Powołując się na pogląd WSA w Krakowie, wyrażony w wyroku z dnia 6 maja 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 251/03, wywodziła, że kompetencja rady gminy do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje prawa do odmowy w każdej sytuacji, odmowa wyrażenia zgody na zwolnienie radnego musi być bezwzględnie podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i są chronione przez porządek prawny. Podkreśliła, że taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Rada Powiatu Krapkowickiego uchwałą nr [...] z dnia 12 lipca 2012 r. (powinno być 2013- dopisek Sądu) odmówiła udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia przez "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] z radnym Powiatu Krapkowickiego – S. B. ( § 1 uchwały). W paragrafie 2 stwierdzono, że uzasadnienie stanowi załącznik do uchwały, a w § 3 powierzono wykonanie uchwały Przewodniczącemu Rady Powiatu Krapkowickiego. Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia (§ 4). W uzasadnieniu uchwały, po przedstawieniu żądania wniosku i stanowiska sądów administracyjnych, prezentowanego na tle art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, Rada uznała, że nadrzędnym celem omawianego przepisu jest ochrona stosunku pracy radnego, choćby miało się to odbyć kosztem uprawnień pracodawcy, dlatego też weryfikacja przesłanek potencjalnego rozwiązania z radnym stosunku pracy bez wypowiedzenia musi zostać przeprowadzona ze szczególnym uwzględnieniem ochrony jego stosunku pracy. Mając powyższe na uwadze, Rada uznała, że w pierwszej fazie rozpoznania przedmiotowej sprawy należało ustalić, czy podstawą zamiaru rozwiązania stosunku pracy z radnym nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez niego mandatu radnego Rady Powiatu Krapkowickiego. Wobec czego, powołana przez Radę – Komisja Doraźna przystąpiła do zweryfikowania wyjaśnień radnego i podjęła próbę skonfrontowania ich ze stanowiskiem pracodawcy. W trakcie posiedzeń Komisji stwierdzono, że w wyczerpujący sposób nie można zweryfikować wszystkich zarzutów pracodawcy względem radnego, pod kątem ich związku z wykonywaniem mandatu radnego. Komisja Rady przyznała, że nie można wykluczyć, iż taki związek istniał, co stanowi przesłankę do niewyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy. W dalszej części uzasadnienia uchwały, Rada przywołała stanowisko Komisji, dotyczące oceny wniosku Spółki z dnia 21 czerwca 2013 r. i przyjęła, że swoje zdanie mogłaby jedynie wyrazić po przeprowadzeniu postępowania, które swoim zasięgiem zdecydowanie wykraczałoby poza kompetencje rady powiatu. Rada Powiatu Krapkowickiego podkreśliła, że prawidłowa i niebudząca wątpliwości weryfikacja zarzutów pracodawcy wobec radnego wymagała wiedzy specjalnej, co oznaczało potrzebę zasięgania opinii biegłych z różnych dziedzin, a to z kolei potwierdza tezę o braku możliwości ich weryfikacji. Rada zaznaczyła, że rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 52 Kodeksu pracy jest szczególnym i najbardziej dotkliwym dla pracownika sposobem ustania stosunku pracy i powinno być poddane skrupulatnemu badaniu jego zasadności. W tym stanie rzeczy Rada uznała, kierując się zasadą ochrony stosunku pracy radnego, że niedające się usunąć w ramach posiadanych środków i kompetencji, wątpliwości co do: niewykluczenia związku wniosku o zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z wykonywaniem mandatu oraz co do zasadności zarzutów należy rozstrzygać na korzyść radnego. Tym samym Rada Powiatu Krapkowickiego nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy w trybie art. 52 Kodeksu pracy z radnym S. B. W skardze na uchwałę Rady Powiatu Krapkowickiego z dnia 12 lipca 2013 r. nr [...], "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...]wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm. Skarżonemu aktowi Spółka zarzuciła naruszenie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, polegające na niewłaściwej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu, poprzez odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym S. B., mimo, że podstawą rozwiązania stosunku pracy nie są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego. Naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Spółka upatrywała w niewyjaśnieniu przez Radę Powiatu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu dowolnej oceny dowodów, bez wyraźnego wskazania przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń i dowodów przedstawionych przez Spółkę. Spółka ponowiła argumentację i wywody zaprezentowane we wniosku z 21 czerwca 2013 r. oraz przedstawiła stanowisko sądów administracyjnych zajmowane na tle art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, z którego wynika konieczność merytorycznego zajęcia stanowiska przez jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie wyrażenia, bądź nie, zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy. Za naruszające prawo uznała zawarte w zaskarżonej uchwale stwierdzenie, że rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 52 Kodeksu pracy jest szczególnym i najbardziej dotkliwym dla pracownika sposobem ustania stosunku pracy i powinno być poddane skrupulatnemu badaniu jego zasadności W ocenie skarżącej, stwierdzenie to sugeruje, że wnikliwość rozpatrywania wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym uzależnione jest od sposobu jego rozwiązania. Takie założenie, w przekonaniu skarżącej, jest całkowicie chybione, gdyż art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym nie stawia w tym zakresie żadnych warunków. Dodała, że "skrupulatne badanie zasadności rozwiązania stosunku pracy" należy do kompetencji sądu pracy, podczas gdy Rada zobowiązana jest jedynie do ustalenia czy podstawą rozwiązania tego stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, a jeżeli nie – do zbadania poszanowania standardów i kryteriów ogólnie obowiązujących w prawie pracy. Skarżąca zaakcentowała, że wbrew twierdzeniom Rady, udział pracodawcy i mediów w podejmowanych w sprawie czynnościach, a także posiadane protokoły Komisji Rady nie przesądzają, że w sprawie przestrzegano standardów demokratycznego państwa i zasady jawności działania organów władzy publicznej. W odpowiedzi na skargę Powiat Krapkowicki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i wywody zawarte w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest jedynie pod względem legalności, czyli kontroli zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 147 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., stwierdza nieważność tego aktu albo stwierdza, że został wydany z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jego nieważności. W niniejszej sprawie podstawą materialnoprawną wydania spornej uchwały jest art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594). Przepis ten stanowi, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Analiza treści tego przepisu wskazuje, że wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy lub odmowa jest pozostawiona uznaniu rady powiatu z wyjątkiem sytuacji, gdy rada przyjmie, że podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu przez radnego. Wówczas rada powiatu ma obowiązek odmówić wyrażenia zgody. Z powołanego przepisu wynika zatem, że motywy pracodawcy, zamierzającego rozwiązać stosunek pracy z radnym, muszą być badane, ponieważ od tych ustaleń zależy, czy rada zobowiązana będzie odmówić wyrażenia zgody (zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu), czy też odmówi z innego powodu, albo wyrazi zgodę, kierując się okolicznościami konkretnego przypadku. W obu tych sytuacjach, o motywach, jakimi kierowała się rada można dowiedzieć się tylko z uzasadnienia uchwały. W przeciwnym razie nie będzie wiadomo, z jakiego powodu rada udzieliła względnie odmówiła udzielenia takiej zgody. Taki też pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 września 2010 r. II OSK 723/10 i w analogicznej sprawie w wyrokach z 15 grudnia 2005 r., II OSK 1124/05, z 18 lutego 2009 r., II OSK 1747/08 i z 27 sierpnia 2010 r., II OSK 1074/10, LEX nr 784269, które to stanowisko podziela skład orzekający w niniejszej sprawie (orzeczenia powołane tu i poniżej opublikowano w CBOIS na stronach internetowych NSA). W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że chociaż art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym nie określa żadnych warunków ani kryteriów, jakimi powinna kierować się rada powiatu przy podejmowaniu uchwały o wyrażeniu zgody lub odmowie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego, to jednak motywy podjętej uchwały o odmowie lub wyrażeniu zgody powinny być zawarte w jej uzasadnieniu. Obowiązek należytego uzasadnienia podjętej uchwały jest zaliczany do standardów demokratycznego państwa prawnego. Obowiązek motywowania uchwał rady gminy (powiatu) jest elementem zasady jawności działania władzy publicznej (por. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., II OSK 410/06, wyrok NSA z dnia 2 lutego 2010 r., II OSK 1940/09 oraz wyrok NSA z dnia 4 listopada 2011 r., II OSK 1631/11). Podzielić trzeba pogląd NSA oz. w Krakowie z 6 maja 2003 r. (II SA/Kr 251/03), zgodnie z którym "kompetencja rady gminy (analogicznie powiatu) do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie daje prawa do odmowy w każdej sytuacji, tj. wadliwa byłaby taka uchwała, której motywy byłyby nie do pogodzenia z zasadami porządku prawnego, która nie miałaby oparcia w stanie faktycznym, w jakim wypowiedzenie zostało dokonane. Odmowa wyrażenia zgody na zwolnienie radnego musi być bezwzględnie podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i są chronione przez porządek prawny". Uzasadnienie aktu, jakim jest uchwała pozwala na zweryfikowanie jej prawidłowości. Równocześnie nie można też zapominać, że każde ustalenie organu powinno mieć oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, który pozwoli na zweryfikowanie prawidłowości tych ustaleń i samego rozstrzygnięcia. Jest to warunek umożliwiający przeprowadzenie kontroli podjętej uchwały przez organ nadzoru jak i sąd administracyjny. Na gruncie przedmiotowej sprawy Rada Powiatu nie wyrażając w zaskarżonej uchwale zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym S. B. podniosła, że właśnie z uwagi na stopień skomplikowania sprawy nie była w stanie merytorycznie odnieść się do zarzutów postawionych radnemu. Rada przyznała jednocześnie, że rozumiejąc konieczność podjęcia umotywowanej uchwały, podjęła czynności, które miały pomóc w ustaleniu, czy istnieją podstawy do rozwiązania ze S. B. umowy o pracę w trybie art. 52 Kodeksu pracy. W tym kontekście powołana została specjalna Komisja Rady Powiatu. Natomiast w uzasadnieniu uchwały nie przedstawiono, jak i nie omówiono wyników pracy Komisji ani nie poddano analizie ustaleń potwierdzających bądź nie, trafność i zasadność wniosku pracodawcy. Rada Powiatu ograniczyła się do stwierdzenia, że stanowisko w sprawie mogłoby zostać wyrażone jedynie po uprzednim przedstawieniu opinii biegłego. Stwierdziła jednocześnie, że proponowany przez pracodawcę tryb rozwiązania z radnym umowy o pracę wymagał skrupulatnego zbadania. Jednakże szczegółowej analizy zarzutów przedstawionych przez pracodawcę w obszernym wniosku z dnia 21 czerwca 2013 r. Rada nie dokonała. Nie ustosunkowała się też do kwestii ewentualnego naruszenia przez S. B., pełniącego wówczas funkcję Prezesa Zarządu Spółki, będącej przedsiębiorstwem [...] Gminy [...], przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907). Nie odniesiono się też do problemu, czy ze środków Spółki została wybudowana część sieci wodociągowo-kanalizacyjnej na rzecz osoby trzeciej. Rada nie wypowiedziała się też kategorycznie, czy kwestionowane przez radnego czynności i powstałe zdarzenia związane były z wykonywaniem mandatu przez radnego. W ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej uchwały jest bardzo ogólnikowe, lakoniczne i w ogóle nie pozwala na poznanie rzeczywistych powodów, którymi Rada kierowała się podejmując zaskarżoną uchwałę. Wprawdzie nie można zarzucić Radzie Powiatu Krapkowickiego formalnego braku uzasadnienia uchwały o niewyrażeniu zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy, jednak z treści ocenianego aktu nie wynika, aby Rada zbadała motywy pracodawcy. W istocie, stwierdzając, "całkowita i niebudząca wątpliwości weryfikacja mogłaby nastąpić jedynie w oparciu o przeprowadzone postępowanie, które swoim zasięgiem zdecydowanie wykraczałoby poza kompetencje rady powiatu" - nie udzielono odpowiedzi na pytanie, czy rozwiązanie stosunku pracy lub nie ma związek z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego. W konsekwencji, brak właściwego uzasadnienia uchwały w konkretnym przypadku jest sprzeczny z zasadą praworządności, ogranicza możliwość stwierdzenia, czy wszystkie ważne kwestie zostały rozważone. Nie jest możliwe dokonanie oceny legalności wydanego aktu, jeśli nie są znane przesłanki podjęcia uchwały o niewyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Nie jest też usprawiedliwiającą okoliczność o skomplikowaniu sprawy, trudnościach postępowania, które należy przeprowadzić, czy też konieczność posłużenia się wiadomościami czy wiedzą specjalną. Podkreślenia wymaga, że wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy lub odmowa jest pozostawiona uznaniu rady powiatu, z wyjątkiem sytuacji, gdy rada przyjmie, że podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu przez radnego. Powtórzyć też przyjdzie, że przedmiotem zainteresowania rady powiatu przy wyrażaniu przez nią stanowiska na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym pozostaje jedynie kontrola, czy rozwiązanie stosunku pracy nie ma związku z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego. Nie wynika z tego, by rada powiatu, udzielając zgody lub odmawiając jej wydania na rozwiązanie z radnym rady powiatu stosunku pracy, miała obowiązek badać i ocenić kwestie winy radnego w relacji do pracodawcy (art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy). Czym innym jest bowiem, jak wyżej zaznaczono, spoczywający na radzie powiatu obowiązek wzięcia pod uwagę przy wydaniu tejże uchwały motywów pracodawcy, który zmierza do rozwiązania stosunku pracy z radnym. Motywy pracodawcy, zmierzającego rozwiązać stosunek pracy z radnym, muszą być badane, ponieważ od tych ustaleń zależy, czy powiat zobowiązany będzie odmówić wyrażenia zgody (zdarzenie związane z wykonywaniem przez radnego mandatu), czy też odmówi z innego powodu, kierując się okolicznościami konkretnego przypadku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. II OSK 1884/11, Lex nr 1152079). Mając na uwadze przedstawione wyżej rozważania, w ocenie Sądu, pozostaje w sprzeczności przepisem art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym taka uchwała, w której rada nie wyklucza, że postawione radnemu zarzuty miały związek z wykonywaniem mandatu radnego lecz kategorycznie swojego stanowiska nie precyzuje. Tym samym odmowa udzielenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy, bez ustosunkowanie się merytorycznie do przedstawionych przez pracodawcę przyczyn wypowiedzenia, które nie dotyczą sfery wykonywania mandatu radnego powiatu, stanowi naruszenie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym. Uznając zatem, że zaskarżona uchwała Rady Powiatu w Krapkowicach została podjęta bez wyjaśnienia kluczowej dla sprawy kwestii powodów rozwiązania z radnym stosunku pracy, a więc z naruszeniem art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, należało stwierdzić jej nieważność w oparciu o art. 147 § 1 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do treści art. 200 P.p.s.a. Z mocy art. 152 P.p.s.a. Sąd w punkcie drugim wyroku orzekł, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. Oznacza to, iż nie wywołuje ona skutków prawnych od chwili wydania wyroku, mimo iż jest on nieprawomocny.