II SA/Kr 1507/13
WyrokWSA w Krakowie2014-02-21
Skład orzekający: Mariusz Kotulski, Iwona Niżnik-Dobosz, Waldemar Michaldo
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy nadzoru budowlanego prawidłowo umorzyły postępowanie w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie muru oporowego, studni wierconej i zmianie ukształtowania terenu, uznając te działania za istotne odstępstwa od projektu budowlanego budynku mieszkalnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego naruszyły zasady postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i 77 § 1 KPA, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niezrozumienie pojęcia przedmiotu postępowania. Samodzielne obiekty budowlane, takie jak mur oporowy czy studnia wiercona, nie mogą być traktowane jako istotne odstępstwa od projektu budowlanego budynku mieszkalnego, lecz jako odrębne inwestycje wymagające pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. W związku z tym, umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego było niezasadne.Stan faktyczny
Skarżąca M.P. wniosła o wszczęcie postępowania w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie muru oporowego, studni wierconej i zmianie ukształtowania terenu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy, wskazując, że wskazane roboty stanowią istotne odstępstwa od projektu budowlanego budynku mieszkalnego, które zostaną wyjaśnione w ramach postępowania naprawczego. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 105 § 1 KPA poprzez niezasadne umorzenie postępowania w sprawie samowoli budowlanej.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. i zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski / spr. / Sędziowie WSA Iwona Niżnik-Dobosz Waldemar Michaldo Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 września 2013 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej M. P. kwotę 457 / czterysta pięćdziesiąt siedem / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia 13 kwietnia 2013r., nr [....] , znak[....] , umorzył postępowanie w "sprawie wszczętej na wniosek pełnomocnika M.P. , dotyczącej samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu bez pozwolenia na budową na działce nr [....] w miejscowości Kokotów: muru oporowego od strony działki nr [....] jako budowli stanowiącej całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, studni wierconej jako budowli, robót ziemnych polegających na zmianie ukształtowania terenu, poprzez jego podwyższenie."
Odwołanie od decyzji w ustawowym terminie złożył pełnomocnik M.P. .
[....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia 13 września 2013r., działając na podstawie art. 138 § 1pkt 1 w zw. z art. 104 oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst z 2013r. poz. 267), oraz 80 ust.2 i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2010r. Dz. U. Nr 243, poz. 1623), utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.
W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zasadności umorzenia przez PINB postępowania administracyjnego, jako bezprzedmiotowego.
W ocenie MWINB, organ I instancji prawidłowo przyjął art. 105 § 1 K.p.a. jako podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia.
Według organu odwoławczego, analiza akt sprawy wykazała, że wykonanie na działce nr [....] : muru oporowego od strony działki nr [....], studni wierconej oraz zmiana ukształtowania terenu w/w działki poprzez jego podniesienie wykonana w związku ze zmianą poziomu 0,00 zrealizowanego na działce budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowią istotne odstępstwa od projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę wydana przez Starostę W. w dniu 15.07.2009r. znak: [....] .
Podano również, że PINB w W. wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie wykonanych istotnych odstępstw w trakcie prowadzonej budowy budynku jednorodzinnego na w/w działce, które zostało zakończone decyzją nr [....] z dnia 13.07.2011r. zatwierdzającą przedłożony przez inwestora, tj. A.K. , projekt budowlany zamienny dla przedmiotowej inwestycji. Decyzją z dnia 23.09.2011r. znak: [....] w K. utrzymał w mocy w/w decyzję PINB w W. , a następnie wyrokiem z dnia 8.02.2012r., sygn. akt II SA/Kr 1856/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
[....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, za organem I instancji, iż nie jest zasadnym prowadzenie odrębnego postępowania administracyjnego w sprawie niniejszej samowoli budowlanej, gdyż zgodnie z ww. wyrokiem WSA w Krakowie, powyższe zostanie wyjaśnione w trakcie ponownie prowadzonego postępowania przed PINB w W.
Ponadto zaznaczono, iż zgodnie z obowiązującym orzecznictwem sądowoadministracyjnym (vide wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 września 2008r. sygn. akt II OSK 1087/07, por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 16 marca 2009r., sygn. akt II OSK 357/08) organ administracji nie ma możliwości przed sporządzeniem projektu budowlanego zamiennego przeprowadzenia pełnej oceny dokonanych robót budowlanych pod względem ich zgodności z prawem. Do dokonania tej oceny niezbędne jest wykonanie przez uprawnioną osobę projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, natomiast obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w niniejszej sprawie również z uwzględnieniem uwag podnoszonych przez M.P. , która w przedkładanych pismach wskazuje na nieprawidłowości wobec obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych. Dopiero zatem treść przedłożonego przez inwestora opracowania stanowić będzie wyznacznik dalszego postępowania organu nadzoru budowlanego, w trakcie którego PINB może zobowiązać inwestora do złożenia dodatkowych wyjaśnień oraz przeprowadzić oględziny na przedmiotowym terenie w celu weryfikacji złożonych dokumentów i dokonać właściwej kwalifikacji wykonanych robót budowlanych na działce nr 456/3 w Kokotowie, a następnie wdrożyć właściwy tryb postępowania.
Zatem, w ocenie organu odwoławczego, postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie przed PINB winno zostać umorzone.
Wobec uwag podnoszonych przez M.P. , dotyczących wykonanych robót na działce nr [....] w K. , które w ocenie strony spowodowały zakłócenie gospodarki wodnej na terenie działki nr [....] , MWINB stwierdziło, iż działka należąca do M.p. znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji zrealizowanej przez A.K. na terenie działki nr [....] i zasadnym jest uznanie M.P. za stronę w/w postępowania, zgodnie z uwagami podnoszonymi w złożonym odwołaniu z dnia 26.04.2013r.
Jednakże, organ II instancji zaznaczył, iż powyższe nieprawidłowości będą przedmiotem prowadzonego postępowania przed PINB w zakresie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [....] w K.
Skargę na powyższe rozstrzygniecie złożyła M.P. , reprezentowana przez radcę prawnego L.S. , wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji z dnia 30.04.2013r.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 48 ust. 1 oraz art. 51 ust. 1 pkt 4 i art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, póz. 1623 z późn. zm. - dalej: pr. bud.), poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na niezasadnym umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie samowoli budowlanej, o której mowa w art. 48 ust. 1 pr. bud. i błędnym przyjęciu, że budowa budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 pr. bud. stanowi istotne odstępstwo od projektu budowlanego i innych warunków pozwolenia na budowę, nie zaś samowolę budowlaną polegającą na budowie obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa". Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Jeżeli zaś sąd nie stwierdzi tego rodzaju naruszeń prawa, oddala skargę.
Mając na uwadze powyższe zasady, Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu I instancji
W ocenie Sądu postępowanie administracyjne prowadzone przez organy nadzoru budowlanego, a zainicjowane pismem M.P. z dnia 2.10.2012r., toczyło się z naruszeniem podstawowych zasad zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a organy wykazały się całkowitym niezrozumieniem tak kluczowego pojęcia jak "przedmiot postępowania administracyjnego".
Zasady ogólne postępowania administracyjnego znajdują się w rozdziale 2 działu I kpa. Pierwszy przepis tego rozdziału (art. 6) ma charakter bardzo ogólny i nakazuje organom administracji publicznej działać na podstawie prawa. Jednakże konkretyzacja tego obowiązku następuje już w art. 7 zgodnie, z którym w toku postępowania organy administracji publicznej zobowiązane są do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Artykuł 77 § 1 kpa nakazuje organom w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś art. 80 kpa stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Z powołanych przepisów, ale także z zasad logicznego rozumowania wynika jednoznacznie, że prawidłowe ustalenie stanu faktycznego musi poprzedzać zastosowanie odpowiednich przepisów prawa materialnego, gdyż to właśnie ustalenia faktyczne umożliwiają ocenę tego, czy dany przepis prawa może być zastosowany w sprawie.
Odnosząc powyższe rozważania do kontrolowanego postępowania administracyjnego, Sąd stwierdził, że organy nadzoru budowlanego nie zastosowały się do tej fundamentalnej zasady i w reakcji na pismo M.P. z dnia 2.10.2012r. nie dążyły najpierw do wyjaśnienia kluczowych okoliczności dotyczących budowy muru, studni wierconej oraz robót ziemnych polegających na ukształtowaniu terenu poprzez ich podwyższenie na działce nr [....] w K. , lecz do niepełnych i wątpliwych ustaleń faktycznych usiłowały dopasować przepisy Prawa budowlanego, zakładając z góry, że budowa ww. obiektów stanowi istotne odstępstwa od projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę wydana przez Starostę W. w dniu 15.07.2009r. znak: [....] . W ocenie organów administracyjnych brak było podstaw do prowadzenia odrębnego postępowania w sprawie samowoli budowlanej, gdyż powyższe kwestie zostaną wyjaśnione w toku prowadzonego przez PINB postępowania naprawczego w trybie art. 51 ustawy prawo budowlane.
Takie działanie świadczy o niezrozumieniu podstawowego mechanizmu postępowania administracyjnego, które doprowadziło do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. Dlatego też wyjaśnić i podkreślić trzeba, że prawidłowy tok postępowania organów nadzoru budowlanego powinien być następujący. Po otrzymaniu pisma M.P. z dnia 2.10.2012r. niezbędne jest poczynienie podstawowych ustaleń faktycznych, czyli dokładne opisanie stanu zagospodarowania działki nr [....] oraz zbadanie, czy i jakie były podstawy do zrealizowania istniejących na tej działce obiektów budowlanych, a więc czy zostały wydane stosowne pozwolenia na budowę lub dokonane odpowiednie zgłoszenia. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że wszczęcie odrębnego postępowania z trybu 48 nie koliduje z toczącym się postępowanie w trybie art. 51 u.pr.b.
Skoro okolicznością bezsporną w kontrolowanym postępowaniu był fakt wydania 15 lipca 2009 roku dla realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [....] decyzji o pozwoleniu na budowę, to organ nadzoru budowlanego powinien - w odniesieniu do wskazanych w piśmie z dnia obiektów i robót budowlanych - jednoznacznie ustalić, w jakim stopniu zakres tego pozwolenia na budowę pokrywa się ze zastanym obecnie stanem istniejącym na przedmiotowej działce. Podkreślić bowiem trzeba, że ostateczna decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę stanowi zgodę na zrealizowanie zamierzenia inwestycyjnego o określonym kształcie, charakterze i zasięgu terytorialnym. Tych ustaleń zabrakło w przedmiotowym postępowaniu, a miały one kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
W następnej kolejności rozważenia wymaga to, czy "istotnym odstępstwem" mogą być objęte obiekty budowlane, które w zatwierdzonym projekcie budowlanym nie zostały w ogóle ujęte.
Zgodzić się należy ze skarżącą, że istotnymi odstępstwami mogą być najwyżej odstępstwa dotyczącego samego budynku objętego pozwoleniem na budowę bądź urządzeń budowlanych nie tylko funkcjonalnie, ale też technicznie z takim budynkiem związanych np. przyłączy. Jeżeli jednak inwestor wykonuje dodatkowo mur oporowy i studnię wierconą, czyli obiekty samodzielne konstrukcyjnie i nie połączone z budynkiem mieszkalnym, to są one nowymi inwestycjami, nie zaś odstępstwami od projektu budowlanego.
Ponadto należało również dokonać kwalifikacji prawnej zgłoszonych w piśmie z dnia 2.10.2012r. obiektów budowlanych.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie (w szczególności z materiału zdjęciowego) widać, że sporny obiekt usytuowany na działce nr [....] od strony działki nr [....] , ze względu na charakter użytych do jego wzniesienia materiałów, jego wygląd oraz funkcję, do której został przeznaczony jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 u.pr. budowlane i do jego wykonanie konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę (vide wyrok WSA w Białymstoku z 15.04.2010r., sygn. akt: II SA/Bk 54/10, LEX nr 619895, wyrok WSA w Opolu z dnia 06.06.2011r., sygn. akt: II SA/Op 430/10, LEX nr 896580, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 18.05.2010r., sygn. akt: II SA/Rz 152/ 10, LEX nr 674381, wyrok WSA w Krakowie z dnia 08.20.2008r., sygn. akt II SA/Kr 704/8).
Ponadto odnotowania wymaga, że na konieczność prowadzenia odrębnego postępowania w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie muru oporowego wskazuje się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym. Sąd w składzie orzekającym w pełni popiera pogląd zaprezentowany przez WSA w Opolu w wyroku z dnia 06.06.2011r., sygn. akt: II SA/Op 430/10 zgodnie, z którym "procedura legalizacyjna uregulowana w art. 48 Prawa budowlanego nie zawiera norm uznaniowych, lecz normy bezwzględnie obowiązujące, których zastosowanie nie zależy od woli organu. Przy ustaleniu, że obiekt budowlany powstał bez wymaganego pozwolenia na budowę i wdrożeniu procedury z art. 48 Prawa budowlanego, a następnie niewywiązaniu się przez inwestora z obowiązku przedłożenia zażądanych dokumentów, ustawodawca nie pozostawił organowi nadzoru budowlanego wyboru, co do rozstrzygnięcia, zobowiązując ten organ do orzeczenia rozbiórki. (...) Na gruncie tej regulacji, która to niewątpliwie znajduje zastosowanie do samowoli w zakresie budowy muru oporowego, będącego przedmiotem niniejszego postępowania, dla legalizacji budowy konieczne jest wykonanie przez inwestorów obowiązku nałożonego postanowieniem wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, a nie przedłożenie projektu budowlanego zamiennego."
Podobnie zakwalifikować należy pozostałe wymienione w piśmie 2.10.2012r. obiekty budowlane, tj. studnię wierconą oraz zmianę ukształtowania terenu, które zgodnie z art. 3 pkt 3 Pr.bud. nalezą do budowli, jako jednej z kategorii obiektów budowlanych.
Odwołując się do ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministarcyjnego wskazać należy, że co do zasady, na wykonanie studni, jako obiektu stanowiącego zarówno urządzenie wodne, jak i obiekt budowlany, konieczne będzie uzyskanie zarówno pozwolenia wodnoprawnego, jak i pozwolenia na budowę lub zgłoszenia (vide: wyrok NSA z dnia 27.11.2009r., sygn. akt: II OSK 1840/08, LEX nr 589046, postanowienie NSA z dnia 12.09.2008r., sygn. akt: II ÓW 37/08, LEX nr 515636). Legalizacja samowoli budowlanej polegającej na budowie studni głębinowej bez pozwolenia na budowę jest możliwa w drodze postępowania naprawczego prowadzonego z urzędu przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 48 ust. 1 pr.bud.
Ponadto organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji w ogóle nie odniósł się do zarzutów odwołującej się strony, a przede wszystkim nie ustalił jednoznacznie, czy na działce nr [....] wybudowano studnię. PINB również nie wyjaśnił tej kwestii ograniczając się jedynie do powołania w uzasadnieniu swojej decyzji wzajemnie się wykluczających wniosków dowodowych. Z jednej bowiem strony podano w protokole kontroli przeprowadzonej w dniu [....] .2010r. zostało stwierdzone, że: "na działce powyżej budynku od strony południowej inwestor wykonał studnię wierconą o głębokości ok. 10 m", a z drugiej powołano się na oświadczenie A.K. , S.S. , oraz kierownika budowy, z których wynika, że studni nie ma. W toku ponownego rozpoznania sprawy, okoliczność ta powinna zostać wyjaśniona w wyniku oględzin przeprowadzonych na działce nr [....]
Również zmiana ukształtowania terenu, polegająca na znacznym jego podwyższeniu, skutkująca powiększeniem płaskiej części terenu, winna zostać zakwalifikowana jako samowolnie wykonane roboty budowlane, szczególnie że konsekwencją tych robót było wzniesienie muru oporowego. (vide: wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22.08.2008r., sygn. akt: II SA/G1 152/08, a także z dnia 10.07.2008r., sygn. akt: II SA/GL 55/08; wyrok NSA z dnia 01.02.2007r., sygn. akt: II OSK 813/06, ONSA i WSA 2007, nr 6, poz. 133).
Ponadto podkreślenia wymaga to, że poszczególne czynności dowodowe były przeprowadzane w sposób nieprawidłowy. Jako przykład należy podać procedurę przeprowadzania dowodu z zeznań świadków. W kontrolowanym postępowaniu odbierano zeznania od świadków bez pouczenia ich o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, przesłuchiwano świadków na okoliczności o nikłej wartości dowodowej dla prowadzonego postępowania. Za przykład wadliwego przeprowadzania dowodu z zeznań świadka wskazać trzeba zeznania: K.N. , A.T. , Z.K. , P.W. , A.K.
Podsumowując, w ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu organy nadzoru budowlanego błędnie ustaliły stan faktyczny, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 kpa. To zaś miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do nieuzasadnionego, bo niepopartego odpowiednim materiałem dowodowym umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Nadto też sąd podziela w całości argumentację strony skarżącej zawartą w skardze z dnia 18.10.2013r. co do zmiany ukształtowania terenu, muru oporowego studni wierconej oraz co do ich charakteru.
Dodać należy, że wyraźnie w decyzji z dnia 13.12.2010r., nr [....] w W. wskazano, że nałożenie obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego jest związane z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego "poprzez podniesienie wysokości obiektu", a więc zmianą charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy i wysokości. Zatem w najmniejszym zakresie postępowanie w sprawie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego nie obejmuje i nie może obejmować kwestii będących przedmiotem niniejszego postępowania tj. budowy muru oporowego, studni wierconej i zmiany ukształtowania terenu.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy nadzoru budowlanego zobowiązane będą do tego, by starannie zbadać, a następnie wykazać, jak już wyżej zaznaczono, wzajemne relacje pomiędzy zakresem pozwolenia na budowę uzyskanego w 2009 roku, a obecnym zagospodarowaniem działki nr [....] w K. , z uwzględnieniem wszystkich usytuowanych na niej obiektów budowlanych. Towarzyszyć temu powinny również prawidłowe ustalenia przy pomocy wszelkich dostępnych środków dowodowych odnośnie wskazanych przez skarżącą obiektów budowlanych w piśmie z dnia 2.10.2012r.. Dopiero usunięcie tych wszystkich wad postępowania wyjaśniającego umożliwi zgromadzenie materiału dowodowego, na podstawie którego organy nadzoru budowlanego będą mogły stwierdzić, jaki tryb przewidziany w Prawie budowlanym będzie miał zastosowanie do przedmiotowych obiektów budowlanych, mającym przy tym na uwadze wskazania zawarte przez Sąd w przedmiotowym wyroku.
W ocenie Sądu, wyodrębnienie sprawy dotyczącej wykonania muru oporowego, studni wierconej i zmiany ukształtowania terenu do odrębnego postępowania, (w tym również prowadzonego na podstawie art. 48 ust. 1 pr. bud.) nie pozostaje w sprzeczności z poglądami WSA wyrażonymi w wyroku z dnia 08.02.2012r., sygn. II SA/Kr 1856/11 albowiem Sąd ten nakazał jedynie organom ponowne przeanalizowanie sprawy i wyjaśnienie kwestii zmiany ukształtowania terenu, budowy muru oporowego i studni wierconej, bez wiążących wskazań w jakim trybie ma być przeprowadzone to postępowanie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 135 ppsa.
W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa. Skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym i dlatego zasądzono na jej rzecz koszty zastępstwa procesowego ustalone na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010r. nr 10, poz. 65 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490). Zatem na kwotę 457 zł złożyły się równowartość uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego (200 zł), koszty zastępstwa procesowego (240 zł) oraz opłata od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło