II SO/Kr 21/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] za nieprzekazanie skargi niewykonania wyroku sygn. II SA/Kr 1022/09 postanawia: I. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywnę w wysokości 2 500 (dwa tysiące pięćset) zł; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz T. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek wniosku T. S. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi na niewykonanie przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2009 r., sygn. II SA/Kr 1022/09. Do wniosku dołączył kopię pierwszej strony skargi, wyraźnie wskazującej, że jest ona wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz że dotyczy braku działania tego ostatniego organu. Wnioskodawca dołączył również kopię potwierdzenia nadania skargi na właściwy adres wymienionego organu administracji publicznej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 27 czerwca 2014 r. wezwano Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do złożenia odpowiedzi na wniosek. Wezwanie doręczono organowi w dniu 7 lipca 2014 r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że skarga T. S. na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie została przekazana do Sądu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych (np. art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014r. (MP poz. 158), kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku 2013 wyniosła 3 191.93 zł. Górną granicą grzywny jest zatem 31 913,90 zł. Przy wymierzaniu kwoty grzywny należało uwzględnić, że nie jest to pierwszy tego rodzaju wniosek, dotyczący nieprzekazania skargi przez ten konkretny organ administracji publicznej. W bieżącym roku Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] wymierzono już grzywny w sprawach sygn. akt II SO/Kr 1/14, II SO/Kr 2/14, II SO/Kr 3/14, II SO/Kr 4/14, II SO/Kr 5/14, II SO/Kr 8/14 oraz II SO/Kr 11/14, II SO/Kr 12/14, II SO/Kr 16/14, II SO/Kr 17/14. Uznać zatem należy, że celowe jest wymierzenie grzywny w wysokości wskazanej w postanowieniu dla osiągnięcia celu dyscyplinującego wobec organu administracji publicznej i skłonienia go do realizowania w przyszłości obowiązku przekazania skargi sądowi administracyjnemu. Na wysokość grzywny miał również wpływ fakt, że Kolegium nie zareagowało w żaden sposób na przesłany mu wniosek inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie I. postanowienia, za podstawę przyjmując art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II. postanowienia, biorąc za podstawę art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.