I SA/Ol 683/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski, sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Milena Małyszko, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 9 października 2014r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, po rozpatrzeniu zażalenia Spółki A z siedzibą w O., utrzymał w mocy swe postanowienie z dnia "[...]" o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia i rozważania: W dniu 12 lutego 2014 r. Spółka wniosła o wydanie pisemnej interpretacji w indywidualnej sprawie w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości zabudowanych. Przedstawiając we wniosku zdarzenie przyszłe, Wnioskodawczyni wskazała, że zajmuje się działalnością budowlaną, w ramach której zamierza, zgodnie z umową przedwstępną zawartą w dniu "[...]" w formie aktu notarialnego Rep. A nr "[...]", nabyć od Spółdzielni B w R. nieruchomości, tj. prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z prawem własności posadowionych na gruncie budynków, tj.: prawo użytkowania wieczystego do dnia 27 czerwca 2096 r. działki gruntu numer "[...]", położonej w województwie "[...]", powiat "[...]", miejscowość E., jednostka ewidencyjna "[...]", obręb numer "[...]" numer jednostki rejestrowej "[...]", o powierzchni 0,1435 ha, wraz z prawem własności posadowionych na niej budynków: - jednokondygnacyjnego murowanego budynku handlowo-usługowego o powierzchni użytkowej 75,00 m2 wybudowanego w 1993 r. - murowanego niemieszkalnego budynku o powierzchni użytkowej 10m2 wybudowanego w 1990 r., dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer "[...]", prawo użytkowania wieczystego do dnia 27 czerwca 2096 r. działki gruntu numer "[...]", położonej w województwie "[...]", powiat "[...]", miejscowość E., jednostka ewidencyjna "[...]", obręb numer "[...]" numer jednostki rejestrowej "[...]", o powierzchni 0,3252 ha, wraz z prawem własności posadowionego na niej budynku: - jednokondygnacyjnego murowanego budynku przemysłowego o powierzchni użytkowej 593,00 m2 wybudowanego w 1966 r., dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer "[...]", prawo użytkowania wieczystego do dnia 27 czerwca 2096 r. działki gruntu numer "[...]", położonej w województwie "[...]", powiat "[...]", miejscowość E., jednostka ewidencyjna "[...]", obręb numer "[...]" numer jednostki rejestrowej "[...]", o powierzchni 0,0243 ha, wraz z prawem własności posadowionego na niej budynku: - jednokondygnacyjnego murowanego budynku przemysłowego o powierzchni użytkowej 84,00 m2 wybudowanego w 1966 r., dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer "[...]", prawo użytkowania wieczystego do dnia 27 czerwca 2096 r. działki gruntu numer "[...]", położonej w województwie "[...]", powiat "[...]", miejscowość E., jednostka ewidencyjna "[...]", obręb numer "[...]" numer jednostki rejestrowej "[...]", o powierzchni 1,5892 ha, wraz z prawem własności posadowionych na niej budynków: - dwukondygnacyjnego murowanego budynku oznaczonego jako zbiorniki, silosy, budynki magazynowe o powierzchni użytkowej 1074,00 m2 wybudowanego w 1973 r., - jednokondygnacyjnego murowanego budynku handlowo-usługowego o powierzchni użytkowej 534,00 m2 wybudowanego w 1930 r., - dwukondygnacyjnego murowanego budynku przemysłowego o powierzchni użytkowej 3705,00 m2 wybudowanego w 1887 r., - jednokondygnacyjnego murowanego budynku przemysłowego o powierzchni użytkowej 523,00 m2 wybudowanego w 1930 r., wraz z kominem, - jednokondygnacyjnego murowanego budynku handlowo-usługowego o powierzchni użytkowej 138,00 m2 wybudowanego w 1996 r., - jednokondygnacyjnego murowanego budynku transportu lub łączności o powierzchni użytkowej 235,00 m2 wybudowanego w 1974 r., - jednokondygnacyjnego murowanego budynku niemieszkalnego o powierzchni użytkowej 102,00 m2 wybudowanego w 1983 r., dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer "[...]", prawo użytkowania wieczystego do dnia 27 czerwca 2096 r. działki gruntu numer "[...]", położonej w województwie "[...]", powiat "[...]", miejscowość E., jednostka ewidencyjna "[...]", obręb numer "[...]" numer jednostki rejestrowej "[...]", o powierzchni 0,0147 ha, wraz z prawem własności części jednokondygnacyjnego murowanego budynku przemysłowego o powierzchni użytkowej 75,00 m2 wybudowanego w 1993 r., na działkach numer "[...]","[...]", dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer "[...]". Wnioskodawczyni wskazała, że według informacji sprzedającego obiekty były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Część budynków była dzierżawiona, ale tylko część budynku przemysłowego (produkcyjno-biurowego) usytuowanego na działce "[...]" była dzierżawiona przez okres powyżej 2 lat (tj. od 2006 i 2007 r.), zaś pozostałe budynki – przez okres krótszy niż 2 lata. Niektóre budynki nie były dzierżawione, ani w żaden inny sposób zasiedlone w rozumieniu art. 2 ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Ponadto w stosunku do przedmiotu sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dokonujący dostawy nie ponosił też w ciągu ostatnich 5 lat wydatków stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów na ich ulepszenie, w stosunku, do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W przypadku niektórych obiektów w latach wcześniejszych były ponoszone wydatki na ulepszenie powyżej 30% wartości początkowej tych budynków, jednakże obiekty te były użytkowane w stanie ulepszonym do czynności opodatkowanych przez okres powyżej 5 lat. Na gruncie tak przedstawionego zdarzenia przyszłego Spółka zadała pytanie: czy transakcja opisana we wniosku podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a jeśli tak to jaką stawką podatku, czy też przedmiot sprzedaży korzysta ze zwolnienia? Odwołując się do brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawczyni stwierdziła, że w przypadku tych nieruchomości, które zostały wydzierżawione, miało miejsce pierwsze ich zasiedlenie. Jednakże poza dzierżawą części budynku przemysłowego (produkcyjno-biurowego) usytuowanego na działce nr "[...]", od pierwszego zasiedlenia do dnia planowanej dostawy upłynął okres krótszy niż 2 lata, a zatem dostawa tych nieruchomości nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ze względu na fakt, iż w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i w ciągu ostatnich 5 lat nie było wydatków na ulepszenie powyżej 30% wartości początkowej, w stosunku do których miał prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a obiekty ulepszone w okresie wcześniejszym były w stanie ulepszonym wykorzystywane do czynności opodatkowanych przez okres co najmniej 5 lat, w ocenie strony, dostawa tych obiektów korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Na tej samej podstawie prawnej, tj. art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwolnione są – w opinii Spółki – również budynki, które nie były nigdy dzierżawione ani w żaden inny sposób zasiedlone w rozumieniu art. 2 ust. 14 ustawy, gdyż stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i w ciągu ostatnich 5 lat nie było wydatków na ulepszenie powyżej 30% wartości początkowej, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a obiekty ulepszone w okresie wcześniejszym były w stanie ulepszonym wykorzystywane do czynności opodatkowanych przez okres co najmniej 5 lat. W przypadku zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy nie przysługuje rezygnacja ze zwolnienia i wybór opodatkowania. Natomiast, zdaniem Wnioskodawczyni, dostawa w zakresie części budynku przemysłowego (produkcyjno-biurowego) na działce "[...]", gdzie okres dzierżawy przekracza 2 lata, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z opcją wyboru rezygnacji ze zwolnienia i w konsekwencji opodatkowania tej dostawy, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 tej ustawy. Odwołując się zaś do brzmienia art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka wskazała, że w sytuacji zwolnienia dostawy budynków, zwolnieniu podlegać będzie również sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu. Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie opisanego wyżej wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, w postanowieniu z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że przedstawione przez stronę zagadnienie nie dotyczyło zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego przez Spółkę, lecz przez podmiot dokonujący sprzedaży tych nieruchomości, a zatem nie było podstaw do wydania stronie interpretacji indywidualnej. W zażaleniu na to postanowienie z dnia 8 maja 2014 r. Spółka, zarzucając naruszenie art. 165a w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), wniosła o uchylenie postanowienia oraz wydanie interpretacji, jak również o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych do zażalenia (akty notarialne Rep. Nr A "[...]" oraz Rep. Nr A "[...]"). W uzasadnieniu podniosła, że w transakcji sprzedaży nieruchomości występuje jako kupujący, niemniej jednak strony nie zawarły jeszcze finalnej umowy sprzedaży z uwagi fakt, iż powstał między nimi spór co do zasad opodatkowania transakcji. Podkreślono, że Spółka jako kupujący, nie będzie miała prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z błędnie wystawionej faktury i skoro już na tym etapie - przed finalizacją transakcji - pojawił się spór w tym zakresie, istnieje po Jej stronie interes prawny w uzyskaniu interpretacji. Utrzymując w mocy powyższe postanowienie, w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia "[...]" organ odwołał się do brzmienia art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego może złożyć osoba, u której wystąpił, lub może wystąpić, określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), rodzący określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. Przepis ten, zdaniem organu, wprowadza bardzo istotne ograniczenie, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy, co wspiera dodatkowo treść przepisów art. 14k § 1 i art. 14m Ordynacji podatkowej, normujących zasady ochrony podmiotu, który uzyskał interpretację przepisów prawa podatkowego i zastosował się do niej. Wskazując na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1194/10, organ podniósł, że w świetle wykładni systemowej art. 14b Ordynacji podatkowej, przepis ten dotyczy wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej wnioskodawcy. Odwołując się natomiast do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II FSK 923/09, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że osobami zainteresowanymi, które mogą wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, są: podatnicy, płatnicy, inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zobowiązania podatników - niezależnie od tego, czy interpretacja dotyczy ich obecnej, czy też przyszłej sytuacji, osoby, u których wystąpiła lub może wystąpić zaległość podatkowa, o której mowa w art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej, osoby planujące utworzenie spółki - w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tej spółki, przedsiębiorcy zamierzający utworzyć oddział lub przedstawicielstwo - w sprawach związanych z przyszłą sytuacją tego oddziału lub przedstawicielstwa. W świetle powołanego wyżej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wydanie rozważanej interpretacji nie może natomiast wystąpić: we własnym imieniu adwokat, radca prawny czy też doradca podatkowy, jeśli chcieliby uzyskać wykładnię dotyczącą pewnego teoretycznego stanu faktycznego, osoba, która chciałaby tylko zaznajomić się z poglądem organu interpretacyjnego na możliwości stosowania oraz wykładnię określonego przepisu prawa podatkowego wyłącznie z przyczyn czysto poznawczych, osoba, na której sytuację ekonomiczną czy faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja podatnika. Organ podatkowy przywołał ponadto, że w ww. postanowieniu wskazano, iż z wnioskiem o wydanie interpretacji nie może występować podmiot z tego tylko powodu, że na jego sytuację faktyczną mogłaby oddziaływać sytuacja innego podatnika albo też wiedza zawarta w interpretacji byłaby mu potrzebna do wykonywania określonych czynności. W ocenie organu, potwierdza to, że podmiot występujący z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji może wnosić jedynie o określenie własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie sytuacji prawnopodatkowej innych podmiotów. Odwołując się następnie do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, organ podkreślił, że podatnik dokonujący transakcji jest obowiązany zidentyfikować dokonaną czynność, a następnie zastosować właściwą stawkę lub zwolnienie od podatku. Przepisy te odnoszą się zatem bezpośrednio do podatnika, który w transakcji wystąpił jako dostawca (usługodawca). To u tego bowiem podmiotu przepisy bezpośrednio kształtują sferę odpowiedzialności podatkowej, określając obowiązek podatkowy, podstawę opodatkowania, wysokość stawki podatku, terminy rozliczenia podatku lub określając możliwość zastosowania zwolnienia od podatku. Tymczasem, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, problem przedstawiony we wniosku z dnia 12 lutego 2014 r. nie dotyczył zakresu i sposobu opodatkowania czynności wykonywanych przez Spółkę, lecz przez sprzedawcę, tj. Spółdzielnię B. Dotyczył zatem zakresu opodatkowania Spółdzielni B, gdyż to ona jest stroną transakcji, która poniesie ewentualne konsekwencje rozliczenia podatku należnego lub możliwości skorzystania z preferencji lub zwolnień w zakresie tego podatku. Kwestia podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czynności sprzedaży nieruchomości przez Spółdzielnię B oraz stawki podatku obowiązującej przy tej transakcji, pozostaje bez wpływu na zakres opodatkowania Spółki. Pojęcie "zainteresowanego" w rozumieniu art. art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej określa bowiem podmiot, dla którego rozstrzygnięcie organu zawarte w interpretacji indywidualnej ma znaczenie dla prawidłowego wywiązania się przez niego z obowiązków podatkowych wobec budżetu Państwa. Organ przyznał, że Spółka, jako potencjalny nabywca nieruchomości, może być zainteresowana kwestią podlegania transakcji opodatkowaniu i właściwej stawki podatku. W złożonym wniosku nie wykazała jednak związku przedstawionego zdarzenia przyszłego z możliwą odpowiedzialnością podatkową, czy realizacją określonych uprawnień przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług, gdyż z jego treści nie wynikało, aby intencją Spółki było otrzymanie rozstrzygnięcia dotyczącego Jej ewentualnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zawartą ze Spółdzielnią B transakcją. Na kwestię tę zwrócono uwagę dopiero w zażaleniu, jednakże przedmiotem merytorycznej analizy nie mogły być podane dopiero w zażaleniu nowe okoliczności sprawy, dotyczące złożonego wniosku, których nie przedstawiono na etapie jego składania. Ponadto odnosząc się do żądania zawartego w złożonym przez Spółkę zażaleniu o przeprowadzenie dowodu z dokumentów (akt notarialny Rep. A nr "[...]" oraz Rep. A nr "[...]"), wskazano, że zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej nie stosuje się przepisów rozdziału 11 działu IV Ordynacji podatkowej ("Dowody"), w tym przepisu art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Spółka, wnosząc o uchylenie opisanego wyżej postanowienia oraz o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, zarzuciła mu naruszenie art. 165a w związku z art. 14 h Ordynacji podatkowej poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z dnia 11 lutego 2014 r. w sytuacji, gdy posiada Ona interes prawny w uzyskaniu interpretacji. W uzasadnieniu wskazała, że zwróciła się o wydanie interpretacji co do zasad opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości. Podkreśliła, że wystąpi w tej transakcji w charakterze kupującego, niemniej nie zawarła jeszcze finalnej umowy z uwagi na spór co do zasad opodatkowania tej transakcji. Strony umowy postanowiły aneksować termin zawarcia umowy do czasu uzyskania jasnej informacji w tej sprawie. Wobec powyższego nie sposób, zdaniem Spółki, przyjąć, że nie posiada Ona interesu prawnego w uzyskaniu interpretacji. Zasadność jej stanowiska potwierdza przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1204/13. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone akty administracyjne z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Spór w niniejszej sprawie dotyczył rozstrzygnięcia, czy zasadną była odmowa przez organ podatkowy, wszczęcia postępowania z wniosku Spółki A o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w związku z uznaniem, że wobec zakresu sformułowanych w tym wniosku pytań, spółka nie była zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił, mający zastosowanie do postępowań o wydanie interpretacji z mocy art. 14h Ordynacji podatkowej, przepis art. 165a §1 tej ustawy. Stosownie do jego treści, gdy żądanie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Niewątpliwie rację ma Dyrektor Izby Skarbowej wywodząc, z treści przepisu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, iż wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego może złożyć wyłącznie osoba zainteresowana w swojej własnej sprawie. Przepis ten wprowadza istotne ograniczenie, co do zakresu wniosku o interpretację. Z jego treści wynika, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy, co wspiera dodatkowo treść przepisów art. 14k § 1 i art. 14m Ordynacji podatkowej, normujących zasady ochrony podmiotu, który uzyskał interpretację przepisów prawa podatkowego i zastosował się do niej. Zainteresowanym (stroną postępowania w przedmiocie wydania indywidualnej interpretacji), w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji jest ten, kto zwraca się o wydanie interpretacji w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest zatem tylko ten, kto zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Ze sposobu ukształtowania instytucji interpretacji indywidualnych, wysnuć należy wniosek, iż pojęcie osoby zainteresowanej należy rozpatrywać przede wszystkim przez pryzmat kwestii prawnej poddanej do rozważenia organom podatkowym. Przesądza ona bowiem o możliwości skorzystania z udzielonej interpretacji. Wniosek może złożyć tylko taka osoba, która po wydaniu interpretacji mogłaby skorzystać z gwarancji, że zastosowanie się do uzyskanej interpretacji nie może jej szkodzić. Jednym słowem, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Przedmiotem interpretacji mogą być zatem takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy lub które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. (p. wyroki w sprawach o sygn. akt II FSK 1681/09, I SA/Gl 2166/10, I SA/Łd 766/10, I SA/Sz133/11, I SA/Kr 1810/11, czy I SA/Wr 457/1 oraz postanowienie NSA z dnia 14.10.2010 r., sygn. II FSK 923/09 - dostępne w bazie internetowej CBOIS). Wobec odmowy przez organ wszczęcia postępowania z wniosku o interpretację skarżąca Spółka wskazała na spór jaki powstał pomiędzy nią, a dostawcą co do zasad opodatkowania przedstawionej w opisie stanu faktycznego transakcji. Podkreśliła m.in., że jako kupująca, nie będzie miała prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z błędnie wystawionej faktury i już na tym etapie - przed finalizacją transakcji - pojawił się spór powodujący istnienie po Jej stronie interesu prawnego w uzyskaniu interpretacji. Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone na tle podobnych okoliczności faktycznych, w powołanym w skardze wyroku z dnia 15 lipca 2014 r., o sygn. akt I FSK 1204/13, iż z uwagi na specyfikę podatku od towarów i usług, zainteresowanym w otrzymaniu indywidualnej interpretacji prawa podatkowego może być podatnik tego podatku, zarówno w zakresie jego podatku należnego, jak i podatku naliczonego. W przypadku podatku VAT, wystąpienie zobowiązania podatkowego lub zwrotu podatku wynika z podstawowego założenia konstrukcyjnego podatku od towarów i usług, jakie stanowi związanie opodatkowania z odliczeniem podatku. Jego mechanizm oparty jest na istnieniu w okresie rozliczeniowym trzech wielkości podatku obrotowego: podatku należnego zawartego w fakturach stwierdzających sprzedaż (świadczenie usług), podatku naliczonego wynikającego z faktur stwierdzających nabycie towarów lub usług oraz podatku do zapłacenia - kiedy to występuje zobowiązanie podatkowe, albo też podatku do zwrotu, kiedy to podatek należny jest niższy od naliczonego (R. Mastalski, Prawo podatkowe, Warszawa 2000, str. 450). Sformułowane we wniosku o interpretację pytanie: czy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, nabycie od innego podmiotu prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z prawem własności posadowionych na gruncie, budynków, a jeśli tak to według jakiej stawki podatku, czy też przedmiot sprzedaży powinien korzystać ze zwolnienia - dotyczy nie tylko dostawcy, ale również prawnopodatkowej sytuacji skarżącej Spółki. W przypadku gdy zbycie nieruchomości jest opodatkowane podatkiem VAT, przysługuje jej bowiem obniżenie podatku należnego o podatek naliczony. Skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego będzie zaś miało wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego. W wyroku z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1572/12, (dostępny w bazie internetowej CBOIS) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że podatnikowi VAT z mocy ustawy przysługuje uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – co ma niewątpliwie wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego – a zatem ma on prawo do zadawania pytań dotyczących jego podatku naliczonego. Otrzymaną w tym zakresie informację podatnik może następnie wykorzystywać dokonując rozliczenia podatku, jak również może powoływać się na nią w kontaktach z kontrahentami, dla których może ona mieć walor informacyjny. Sam fakt, że kontrahenci skarżącej nie są treścią takiej interpretacji związani nie może świadczyć o tym, że skarżąca może być przez organ podatkowy traktowana jako nie mająca statusu zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. (por.). Podzielając powyższy pogląd, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie organ niesłusznie uznał, iż przedstawiona we wniosku o interpretację kwestia dotyczyła jedynie zakresu i sposobu opodatkowania czynności wykonywanych przez sprzedawcę, tj. Spółdzielnię B, a nie sfery praw i obowiązków podatkowych skarżącej Spółki. Z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika prawo do odliczenia podatku naliczonego "w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych". Regulacja ta potwierdza, że przedstawiony we wniosku o interpretację problem dotyczy bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych wnioskodawcy. W świetle powyższego bez znaczenia pozostaje, czy w treści wniosku wyraźnie wskazano na intencję Spółki co do otrzymania rozstrzygnięcia dotyczącego ewentualnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zawartą ze Spółdzielnią B umową. Tym bardziej, że jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, organ przyznał, że jako potencjalny nabywca nieruchomości, Spółka może być zainteresowana kwestią podlegania transakcji opodatkowaniu i właściwej stawki podatku, a jedynie nie wykazała we wniosku, związku przedstawionego zdarzenia przyszłego z możliwą odpowiedzialnością podatkową, czy realizacją określonych uprawnień przewidzianych w ustawie o podatku od towarów i usług. Na kwestię tę zwróciła jednak uwagę w zażaleniu na postanowienie. Nie ma również racji organ wywodząc w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, że gdyby w rozpoznawanej sprawie wydano interpretację, to nie dawałaby ona skarżącej ochrony wynikającej z powołanego wyżej art. 14k O.p.. W przypadku rozpatrzenia wniosku spółki i wydania indywidualnej interpretacji mogłaby ona bowiem korzystać z takiej ochrony, jako wnioskodawca (zainteresowany) w odniesieniu do danej interpretacji indywidualnej, której była adresatem w administracyjnym postępowaniu interpretacyjnym (p. NSA w cyt. wyżej wyroku z 8 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1572/12). Natomiast słusznie oceniono w zaskarżonym postanowieniu (co jednak pozostaje bez wpływu na wynik sprawy), bezzasadność żądania Spółki odnośnie przeprowadzenia dowodu z dokumentów w postaci aktów notarialnych. Zgodnie bowiem z art. 14h Ordynacji podatkowej, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej nie stosuje się przepisów rozdziału 11 działu IV Ordynacji podatkowej, w tym art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na uwadze, uznając za słuszny zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 165a O.p. w związku z odmową wszczęcia postępowania w sprawie, Sąd na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej także jako: "p.p.s.a."), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ podatkowy, uwzględniając ocenę prawna wyrażoną w wyroku, zobowiązany będzie udzielić wnioskodawcy interpretacji indywidualnej.