IV SA/Wa 2183/14
WyrokWSA w Warszawie2015-01-09
Skład orzekający: Agnieszka Wójcik, Łukasz Krzycki, Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który nie wydał decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od daty złożenia wniosku, może zostać obciążony karą pieniężną, jeśli opóźnienie wynikało z przyczyn niezależnych od organu lub z winy strony, a organ nie wydał formalnego postanowienia o zawieszeniu postępowania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że kara pieniężna za zwłokę w wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego może być nałożona, jeśli organ nie wydał formalnego postanowienia o zawieszeniu postępowania, nawet jeśli istniały przesłanki do jego zawieszenia lub opóźnienia z przyczyn niezależnych od organu. Brak formalnego rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania oznacza, że bieg terminu nie został wstrzymany, a organ pozostaje w zwłoce.Stan faktyczny
Wójt Gminy K. został obciążony karą pieniężną za wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z naruszeniem 65-dniowego terminu. Minister Infrastruktury i Rozwoju, po uchyleniu postanowienia Wojewody L., utrzymał w mocy karę, częściowo zmieniając jej wysokość. Wójt Gminy K. zaskarżył postanowienie Ministra, argumentując, że opóźnienie wynikało z przyczyn niezależnych od niego, w tym z wniosku inwestora o zawieszenie postępowania w celu zmiany zakresu inwestycji, czego organ nie formalnie nie rozpoznał. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej - oddala skargę -
W rozpoznawanej sprawie Wojewoda L. postanowienie Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., wymierzył Wójtowi Gminy K. karę pieniężną w wysokości [...] zł (słownie: [...]) za wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii kablowej średniego napięcia 15 kV, stacji transformatorowej oraz linii kablowej niskiego napięcia 0,4 kV na działkach nr ewid. [...] obręb [...] w gminie K., z naruszeniem terminu określonego wart. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późno zm.), zwanej dalej "ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Na skutek rozpoznania zażalenia od powyższego postanowienia Minister Infrastruktury i Rozwoju, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014r. znak: [...] uchylił postanowienie organu I instancji części dotyczącej nałożenia kary i w tym zakresie orzekł o nałożeniu na Wójta Gminy K. kary w wysokości [...] zł, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody L.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przedstawił stan faktyczny i prany sprawy wskazując m.in. , że Wojewoda stwierdził, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w dniu wpływu wniosku tj. w dniu [...] października 2011 r. i zakończyło się w dniu [...] lutego 2012 r. tj. w dniu, w którym została wydana decyzja lokalizacyjna. W ocenie organu I instancji przedmiotowe postępowanie trwało więc 112 dni. Po odliczeniu terminu przewidzianego przepisami prawa na uzgodnienia projektu decyzji tj. 15 dni, organ I instancji ustalił, że decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...] lutego 2012 r. została wydana 32 dni po terminie.
Zdaniem organu II instancji Wojewoda L. przeprowadził postępowanie administracyjne zgodnie z przepisami Kpa, jednakże błędnie ustalił okres podlegający odliczeniu na podstawie art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Po przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy wskazano, że organ I instancji błędnie przyjął dzień [...] października 2011 r. jako pierwszy dzień biegu 65-dniowego terminu na wydanie decyzji. 65-dniowy termin, wskazany w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozpoczął bowiem swój bieg w dniu [...] listopada 2011 r., tj. zgodnie z art. 57 § 1 Kpa - w dniu następnym po dniu, w którym do Urzędu Gminy w K. wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie. Art. 57 § 1 Kpa stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Powyższe uchybienie zdaniem Ministra jednak nie miało wpływu na ustalenie okresu, w jakim prowadzone było przedmiotowe postępowanie.
Termin na wydanie decyzji upływa z końcem odpowiedniej liczby dni wskazanej w przepisie prawa. Natomiast rzeczywisty okres przedmiotowego postępowania zakończył swój bieg w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej tj. w dniu [...] lutego 2012 r. Dzień [...] lutego 2012 r. jest zatem ostatnim dniem, który podlega uwzględnieniu przy obliczaniu okresu prowadzenia przez Wójta Gminy K. postępowania w przedmiotowej sprawie.
Mając na uwadze powyższe ustalenia należy stwierdzić, iż postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie prowadzone było przez Wójta Gminy K. od dnia [...] listopada 2011 r. do dnia [...] lutego 2012 r. tj. jak przyjął organ I instancji przez okres 112 dni.
Organ odwoławczy wskazał zaś, iż wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez organ instancji odliczeniu od 65 - dniowego terminu ustawowego na wydanie decyzji w sprawie podlega okres 15 dni, w którym przeprowadzone zostały wymagane prawem uzgodnienia oraz okres 5 dni związany z wywieszeniem obwieszczenia o zmianie projektu decyzji. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, okres podlegający wyłączeniu z terminu ustawowego zgodnie z art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynosi w przedmiotowej sprawie łącznie 20 dni, a nie jak to ustalił Wojewoda L. - 15 dni. Co z kolei ma wpływ na wysokość kary.
Jednocześnie organ wskazał, że faktycznie z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] grudnia 2011 r. inwestor wystąpił z wnioskiem do Wójta Gminy K. o zawieszenie przedmiotowego postępowania z uwagi na konieczność zmiany zakresu inwestycji, do czasu przedłożenia nowej mapki poglądowej uwzględniającej posadowienie stacji transformatorowej na działce o numerze ewid. [...]. Organ prowadzący postępowanie nie odniósł się jednak w żaden sposób do złożonego wniosku i pomimo sygnału inwestora o planowanej zmianie zakresu inwestycji, w dniu [...] stycznia 2012 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i jednocześnie wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w L., Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L., Starosty B. i Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w L. Tym samym organ II instancji podzielił stanowisko Wojewody L., że w związku z bezczynnością Wójta Gminy K. polegającą na nieuwzględnieniu wniosku inwestora o zawieszenie postępowania i wystąpieniem o uzgodnienie projektu decyzji do odpowiednich jednostek, pomimo sygnału, że zakres inwestycji ulegnie zmianie i zostanie przedłożony nowy załącznik graficzny, odliczeniu od terminu biegu postępowania nie podlega okres uzgodnień, dokonanych przed zmianą wniosku.
Na powyższe postanowienie organu II instancji Wójt Gminy K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia obu postanowień oraz zasądzenie od Ministra na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowo-administracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
- przepisu prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez jego niezastosowanie,
- przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy - tj. przepisów art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 Kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym charakteru dokonanych przez Skarżącego czynności po wpłynięciu wniosku inwestora o zawieszenie postępowania a także bezzasadne przyjęcie, iż organ dopuścił się zwłoki w wydaniu decyzji oraz uznaniu, że tylko taka czynność jak formalne wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania, wstrzymałaby bieg terminu do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, w sytuacji gdy stoi to w oczywistej sprzeczności z literalnym brzmieniem przepisów, przewidujących także inne sytuacje wstrzymujące bieg w/w terminu.
W uzasadnieniu przedmiotowej skargi Wójt Gminy K. podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania o wydanie decyzji lokalizacyjnej, pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Inwestor poinformował Skarżącego o konieczności zmiany przedmiotowego wniosku i poszerzeniu zakresu inwestycji o działkę nr [...] i w związku z tym wniósł o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania nowej mapki uwzględniającej przedmiotową zmianę. Faktem jest, że Skarżący nie wydał postanowienia o zawieszeniu postępowania, lecz nie można wywodzić na tej podstawie, iż bieg terminu do wydania decyzji lokalizacyjnej zostałby wstrzymany tylko w przypadku zawieszenia postępowania, gdyż w myśl art. 51 ust. 2 c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, termin ten wstrzymują także takie okoliczności, jak opóźnienia powstałe z winy inwestora albo z przyczyn niezależnych od organu. Skarżący podnosi, iż pomiędzy datą złożenia pisma przez Inwestora o poszerzeniu zakresu inwestycji oraz zobowiązaniu się do dostarczenia nowej mapki poglądowej tj. [...] grudnia 2011 r., a datą dostarczenia tego dokumentu, tj. [...] stycznia 2012 r., został pozbawiony możliwości wydania decyzji, zatem okres ten powinien podlegać odliczeniu od ustawowego 65-dniowego terminu na wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W ocenie Skarżącego to w interesie Inwestora było wstrzymanie czynności organu prowadzącego postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, dlatego też nie można upatrywać w zachowaniu Wójta Gminy K. zwłoki w toczącym się postępowaniu, tym bardziej, że po uzyskaniu wspomnianego dokumentu organ podjął wszystkie czynności wymagane prawem poprzedzające wydanie przedmiotowej decyzji.
Pomimo, iż Wójt Gminy K. formalnie nie uwzględnił wniosku o zawieszenie postępowania i wystosował do stosownych podmiotów wnioski o uzgodnienie projektu decyzji lokalizacyjnej, to z oczywistych względów w okresie tym faktycznie został pozbawiony możliwości działania z przyczyn od niego niezależnych. Nie posiadając materiału źródłowego w postaci mapki poglądowej, uwzględniającej rozszerzony zakres planowanej inwestycji, organ nie byłby w stanie skutecznie podjąć żadnych czynności mających na celu wydanie decyzji lokalizacyjnej, w szczególności nie mógł prawidłowo poinformować stron o toczącym się postępowaniu (nie znając de facto planowanego przebiegu linii energetycznej) ani też umożliwić zapoznania się z dokumentacją dotyczącą złożonego wniosku, w tym z mapą poglądową.
Stąd też, po dostarczeniu w dniu [...] stycznia 2012 r. przez Inwestora mapki poglądowej z rozszerzonym zakresem przedsięwzięcia, Wójt Gminy K. był zobligowany do ponownego wystosowania wniosków o uzgodnienie projektu decyzji lokalizacyjnej do właściwych organów. Na organie spoczywał również obowiązek poinformowania Stron o toczącym się postępowaniu i zapewnienia im możliwości zapoznania się z dokumentacją.
W konkluzji Skarżący stwierdza, iż decyzja nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. została wydana z zachowaniem ustawowego terminu, gdyż pomiędzy datą złożenia wniosku, a datą pisma Inwestora informującego o zmianie zakresu inwestycji minęło 46 dni, kolejno pomiędzy datą dostarczenia organowi ostatecznej mapki poglądowej, a datą wystosowania wniosków o uzgodnienia upłynęły 3 dni.
Pomiędzy datą krańcową oczekiwania na stanowisko podmiotów uzgadniających przedłożony projekt, a datą wydania decyzji lokalizacyjnej upłynęło 6 dni, a zatem łącznie - przy uwzględnieniu okresu, który został odliczony przez organ II Instancji - decyzja lokalizacyjna, w ocenie Wójta Gminy K., została wydana w ciągu 49 dni od dnia złożenia wniosku przez Inwestora, zatem z zachowaniem ustawowego 65-dniowego terminu.
Skarżący podkreśla, że w świetle wskazanej okoliczności bezspornie wynika, że [...] S.A. Oddział L., jako strona postępowania, generowała dla organu przeszkody, które w konsekwencji uniemożliwiały sprawne, bez zbędnej zwłoki, przeprowadzenie postępowania zmierzającego do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W końcowej części skargi Wójt Gminy K. wskazuje, że organ II instancji naruszył przepisy art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 Kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Minister podając przyczynę, dla której nie odliczył okresu pomiędzy [...] grudnia 2011 r. a [...] stycznia 2012 r., powołał się jedynie na niewydanie przez Skarżącego postanowienia o zawieszeniu postępowania, pomimo iż Skarżący sygnalizował, iż w okresie tym nie mógł - bez wskazanego przez Inwestora dokumentu - wydać decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tym przepisem w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od daty złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji - organ wyższego stopnia (w ust. 3 określono, że jest nim wojewoda) wymierza temu organowi, w drodze postanowienia karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Stosownie zaś do ust. 2c powyższego artykułu do terminu, o którym mowa w ust. 2 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie na gruncie analogicznego przepisu art. 35 ust. 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.) do czynności, o jakich mowa w ust. 8 art. 35 ustawy Prawo budowlane nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.), czy też zawiadomienie tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4 k.p.a., art. 79 § 2 k.p.a., art. 81 k.p.a.), ani też czynności związanych z ustaleniem stron postępowania. Są to bowiem czynności konieczne do spełnienia w każdym postępowaniu administracyjnym i mieszczą się one w maksymalnym czasie postępowania o wydalenie pozwolenia budowlanego wyznaczonym na 65 dni. Natomiast do okresów opóźnień wskazanych w art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane należą, jak stanowi ta norma prawna, opóźnienia spowodowane z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (vide wyroki: wyrok NSA z dnia 3 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 87/08, wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn. akt II OSK 973/06, wyrok NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 767/07, wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1765/10, - dostępny na stronie internetowej Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl - CBOSA).
Karę wymierza się organowi, który pozostaje w zwłoce. Pojęcie zwłoki zakłada istnienie przyczyn związanych z zaniedbaniami organu, które wywołały zaniechanie przez organ rozpatrywania wniosku w terminie bez usprawiedliwienia. Zwłoka będzie zatem opóźnieniem, które powstało z winy organu bądź przyczyn od niego zależnych (tak NSA w wyroku z 8 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1765/10, CBOSA).
Powyższe należy odnieść do postępowania prowadzonego w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogą stanowić usprawiedliwienia niewydania przedmiotowej decyzji w terminie 65 dni.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż postępowanie zostało wszczęte w dniu [...] listopada 2011 r. i zakończyło się w dniu [...] lutego 2012 r. tj. w dniu, w którym została wydana decyzja lokalizacyjna. Postępowanie trwało więc 112 dni. Nie ulega także wątpliwości, że w dniu [...] grudnia 2011 r. inwestor wystąpił z wnioskiem do Wójta Gminy K. o zawieszenie przedmiotowego postępowania z uwagi na konieczność zmiany zakresu inwestycji, do czasu przedłożenia nowej mapki poglądowej uwzględniającej posadowienie stacji transformatorowej na działce o numerze ewid. [...]. Jednak przedmiotowy wniosek nie został przez organ I instancji rozpoznany. Wskazać zaś należy, iż zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a organ administracji publicznej może zwiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwią sie temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Zgodnie zaś z art. 103 k.p.a zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Tym samym skoro w świetle art. 52 ust. 2c ustawy do terminu, o którym mowa w ust. 2 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, to jedynie okoliczność wydania stosownego postanowienie w oparciu o przytoczone wyżej przepisy k.p.a, mogła by stanowić podstawę do nieuwzględnienia przy wymierzeniu kary żądanego przez skarżącą okresu (pomiędzy datą złożenia pisma przez Inwestora o poszerzeniu zakresu inwestycji oraz zobowiązaniu się do dostarczenia nowej mapki poglądowej tj. [...] grudnia 2011 r., a datą dostarczenia tego dokumentu, tj. [...] stycznia 2012 r.).
Należy mieć na uwadze, iż w świetle przywołanego powyżej art. 98 § 1 k.p.a. zawieszenie postępowania jest fakultatywne, a nie obligatoryjne. Skoro więc rozpoznanie wniosku uzależnione jest o woli organu, oznacza to, iż znajdując podstawy do jego uwzględnienia organ winien niezwłocznie (mając na uwadze chociażby art. 103 k.p.a) wydać stosowne rozstrzygnięcie. Brak rozstrzygnięcia w sprawie, jak słusznie wskazały orzekające organy prowadzi do uznania, że skoro organ w żaden sposób nie odniósł się do wniosku inwestora z dnia [...] grudnia 2011 r. o zawieszenie postępowania, nie można przyjąć, że w okresie od dnia [...] grudnia 2011 r. do [...] stycznia 2012 r. Wójt Gminy K. został faktycznie pozbawiony możliwości działania z przyczyn od niego niezależnych. W ocenie Sądu zasadnie więc orzekające w sprawie organu przyjęły, że wobec bezczynności Wójta Gminy K. polegającą na nierozpoznaniu wniosku inwestora o zawieszenie postępowania i wystąpieniem o uzgodnienie projektu decyzji do odpowiednich jednostek, pomimo sygnału, że zakres inwestycji ulegnie zmianie i zostanie przedłożony nowy załącznik graficzny, zasadnie w świetle rozpoznawanej sprawy orzekające w sprawie organy uznały, że odliczeniu od terminu biegu postępowania nie podlega okres uzgodnień, dokonanych przed zmianą wniosku.
Jak wynika bowiem z akt w dniu [...] stycznia 2012 r. do Urzędu Gminy w K. wpłynęło pismo inwestora, w którym przedłożył on nowy załącznik graficzny do wniosku, uwzględniający poszerzenie granic terenu przeznaczonego pod inwestycję. W związku z powyższym Wójt Gminy K. w dniu [...] stycznia 2012 r. zawiadomił strony o zmianie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i ponownie wystąpił z pismami, nadanymi w placówce pocztowej w dniu [...] stycznia 2011 r., o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego do Starostwa Powiatowego w B., Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w L., Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad oraz Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków. Przedmiotowe pisma, jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, zostały doręczone ww. jednostkom w dniu tj. [...] stycznia 2012 r.
W odpowiedzi na ww. pismo Starosta B. uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanowieniem wydanym w dniu [...] lutego 2012 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy K. w dniu [...] lutego 2012 r. Marszałek Województwa L. postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji w zakresie melioracji wodnych. Wskazane postanowienie wpłynęło do Urzędu Gminy K. w dniu [...] lutego 2012 r. Natomiast postanowienie uzgadniające Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych Autostrad, wydane w dniu [...] lutego 2012 r.. wpłynęło do Urzędu Gminy K. w dniu [...] lutego 2012 r.
Wymienione powyżej postanowienia uzgadniające zostały wydane w przewidzianym ustawowym terminie 2 tygodni, liczonym od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie. Z kolei niezajęcie stanowiska przez Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w ustawowym terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, zgodnie z treścią art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należało uznać za dokonane w dniu [...] lutego 2012 r.
Mając powyższe na uwadze zasadnie organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie okres podlegający odliczeniu od 65 - dniowego terminu na przeprowadzenie wymaganych prawem uzgodnień rozpoczął bieg w dniu [...] stycznia 2012 r. tj. w dniu następnym po dniu nadania pism o uzgodnienie projektu decyzji do ww. podmiotów. Natomiast ostatnim dniem podlegającym odliczeniu jest dzień [...] lutego 2012 r. tj. dzień, w którym nastąpiło uzgodnienie decyzji przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, w trybie milczącej zgody.
Właściwie także organ II instancji przyjął, że odliczeniu od biegu postępowania powinien podlegać okres wywieszenia obwieszczenia o zmianie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, co wynika z art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Słusznie także organ II instancji przyjął, że w przypadku, gdy w dniu [...] stycznia 2012 r. nastąpiła zmiana wniosku inwestora, organ został zobligowany do ponownego zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania. Okoliczność ta, w myśl art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, powinna zostać uznana za opóźnienie z przyczyn niezależnych od organu, bowiem modyfikacja wniosku przez inwestora nie jest okolicznością, którą organ orzekający w postępowaniu lokalizacyjnym jest w stanie przewidzieć bądź ma na nią wpływ.
W konsekwencji zasadnie organ odwoławczy ustalił, że odliczeniu od 65 - dniowego terminu ustawowego na wydanie decyzji w sprawie podlega okres 20 dni, w którym przeprowadzone zostały wymagane prawem uzgodnienia i okres związany z wywieszeniem obwieszczenia o zmianie projektu decyzji. Powyższe uzasadniało wydanie przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a tj. uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody L. w części dotyczącej wymierzonej kary w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych) i orzeczenia o wymierzeniu Wójtowi Gminy K. kary pieniężnej w kwocie odpowiadającej rzeczywistej zwłoce, mierzonej liczbą dni powyżej okresu wskazanego przez ustawodawcę w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych) za 27 dni zwłoki w wydaniu decyzji lokalizacyjnej.
Wbrew zarzutom podniesionym w skardze Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez Ministra art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu organy odwoławczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy poddał całościowej, merytorycznej ocenie, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia (art. 7, art. 77, art. 80 i 107 § 3 Kpa).
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło