II SA/Gl 1340/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...]i udzielił K. H. – właścicielowi firmy "A" w Z., zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów, inne niż niebezpieczne, wymienionych w pkt 2, na terenie całego kraju własnymi środkami transportu samochodowego. Następnie wnioskiem z dnia [...] r. K. H. wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy Z. o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, określonego jako czasowe magazynowanie odpadów dla przygotowania partii transportowej do odbiorcy, posiadającego zezwolenie w trybie ustawy o odpadach, przewidzianego do realizacji na działkach nr [...] w Z.. W dniu [...] r. sprecyzował wniosek jako dotyczący organizacji punktu zbierania i przeładunku odpadów, w tym złomu, których rodzaje (kody) zostały wymienione w powyższej decyzji Starosty [...]. Kartę informacyjną przedsięwzięcia wnioskodawca złożył w dniu [...]. Pismem z dnia [...] r. Burmistrz Miasta i Gminy Z. wystąpił do Starosty [...]i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M. o wydanie opinii w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko, przedsięwzięcia polegającego na organizacji punktu zbierania i przeładunku odpadów, w tym złomu na działkach wskazanych we wniosku. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...]. nr [...] wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z kolei [...] w M. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wyraził opinię, że ze względów higienicznych i zdrowotnych zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zaś zakres raportu powinien być zgodny z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). W tym stanie rzeczy postanowieniem z dnia [...]. nr [...] podjętym z up. Burmistrza Z., nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, polegającego na organizacji punktu zbierania i transportu odpadów, w tym złomu na przedmiotowych działkach. Po rozpatrzeniu zażalenia Z. Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...]. nr [...] uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Jednakże uwzględniając skargę K. H., kolejnym postanowieniem z dnia [...]. nr [...], Kolegium uchyliło własne postanowienie z dnia [...]. i umorzyło postępowanie zażaleniowe. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 1073/09 umorzył postępowanie sądowe ze skargi K. H. na postanowienie SKO z dnia [...] r. nr [...]. Z kolei Burmistrz Miasta i Gminy Z. wydał w dniu [...]. decyzję nr [...], określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, polegającego na organizacji punktu zbierania i przeładunku odpadów. Jednakże wskutek odwołania Z. Z., decyzją z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na decyzję ostateczną wniósł skargę K. H. i w wyniku jej uwzględnienia, Kolegium kolejną decyzją z dnia [...]. nr [...] orzekło o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...]. oraz o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji z dnia [...]. i przekazaniu sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia, co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego na mocy postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/GL 1072/09. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz Miasta i Gminy Z. decyzją z dnia [...]. nr [...] orzekł o realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia i stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, określając warunki jego realizacji. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z.Z. jako właściciel działki nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...].nr [...] nie uwzględniło odwołania, orzekając o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W skutek wniesionej przez Z. Z. skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 7 lutego 2011r. sygn. akt II SA/Gl 822/10 uchyliło zaskarżona decyzję SKO z dnia [...]. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...] r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że trafnie organy obydwu instancji zakwalifikowały sporne przedsięwzięcie do kategorii mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a dla tego rodzaju inwestycji obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ma charakter fakultatywny (art. 59 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 u.i.o.ś.). Organ prowadzący postępowanie zobligowany jest do umotywowania powodów, dla których nie stwierdził obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co oznacza, że nie może się ograniczyć do wyboru jednego ze sprzecznych stanowisk organów opiniujących. Sąd wskazał również, że organy administracji nie dokonały należytej oceny skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz wzajemnych proporcji i występowania uciążliwości, a także usytuowania przedsięwzięcia i uwarunkowań miejscowego planu zagospodarowania. Wskazał przy tym, że zapisy planu wykluczają magazynowania na terenie działki materiałów sypkich, a możliwość lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko dopuszczona została pod warunkiem spełnienia wynikających z zapisów planu wymagań wynikających z przepisów szczególnych oraz zamknięcia uciążliwości w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny (ppkt 8), a nadto, realizacji urządzeń służących do odbioru i podczyszczania wód opadowych z terenów utwardzonych, w szczególności parkingów i placów manewrowych (ppkt 4), realizacji urządzeń zabezpieczających przed przedostaniem się substancji niebezpiecznych do gruntu i wód w przypadku wystąpienia awarii (ppkt 5) oraz zakazu magazynowania na terenie działki oraz przed pasem drogowym materiałów sypkich, opakowań, paliw i odpadów produkcyjnych, magazynowanie tych materiałów w miejscach do tego wyznaczonych zgodnie z wymogami przepisów szczególnych (ppkt 7). Sąd wskazał również, że w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. z 2005r. Nr 92, poz. 769 ze zm.). Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł K. H.. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 listopada 2012r. sygn. akt II OSK 1240/11 oddalił skargę kasacyjną. W dniu [...]. K. H. złożył nowy wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu odpadów do tymczasowego magazynowania – w tym tzw. "surowców wtórnych" realizowanego na działce oznaczonej nr geod. [...] przy ul. [...] w Z.. Do wniosku dołączona została karta informacyjna przedsięwzięcia z której wynika, że przedmiotem inwestycji jest stworzenie punktu zbierania wybranych odpadów, tymczasowe magazynowanie – w tym tzw. "surowców wtórnych", odpadów opakowaniowych, zużytego sprzętu, baterii i akumulatorów i innych. Działka na której ma być zrealizowana inwestycja nie graniczy z zabudową mieszkalną a teren przeznaczony jest pod działalność przemysłową. W karcie wskazano również rodzaj technologii z wyjaśnieniem poszczególnych etapów, odniesiono się do wariantów przedsięwzięcia, rozwiązań chroniących środowisko a nadto stwierdzono brak transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz brak obszarów chronionych. Pismem z dnia [...]. organ powiadomił o wszczęciu postępowania, a następnie pismem z dnia 8 lipca 2013r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Katowicach oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M. o opinię w zakresie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Postanowieniem z dnia [...]. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. stwierdził brak konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a z kolei Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu [...] r. wyraził opinię, że ze względów higienicznych i zdrowotnych zachodzi konieczność przeprowadzenia takiej oceny. Postanowieniem z dnia [...] nr [...]. Burmistrz Miasta i Gminy Z. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określając jednocześnie zakres raportu zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Pismem z dnia [...]. Z.Z. wniósł do SKO w C. odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Z. wskazując na sprzeczność inwestycji z ustaleniami planu miejscowego. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. stwierdziło niedopuszczalność odwołania , wskazując, że organ I instancji nie wydał decyzji od której przysługiwałoby odwołanie. Kolejnym pismem z dnia [...]. Z.Z. złożył ponownie odwołanie od postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...]. i kolejny raz SKO w C. postanowieniem z dnia [...] nr [...] SKO stwierdziło jego niedopuszczalność. W dniu [...] inwestor zwrócił się do organu o dokonanie oceny czy teren działek nr [...] zakwalifikowany jest do terenu opisanego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 października 2012r zmieniające rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2012r poz. 1109). W odpowiedzi organ poinformował, iż dopuszczalne poziomy hałasu dla w/wym. działek należy kwalifikować jak dla terenów zabudowy mieszkaniowej. Następnie w dniu [...] organ ustalił strony postępowania i obwieszczeniem z tego samego dnia powiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu wybranych odpadów do tymczasowego magazynowania w tym tzw. surowców wtórnych . Pismami z dnia [...] Z. Z. złożył kolejne odwołania od postanowień Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...], których niedopuszczalność stwierdziło Kolegium postanowieniami z dnia: [...]. W dniu [...] do organu wpłynęło pismo A. i K. P. z którego wynika , że są oni przeciwni lokalizowania planowanego przedsięwzięcia w pobliżu ich nieruchomości. Pismem z dnia [...] Z. Z. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Z. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W piśmie tym skarżący ponownie podnosi brak zgodności lokalizacji inwestycji z ustaleniami planu miejscowego. Skarga ta została negatywnie rozpatrzona przez Kolegium , które nie dopatrzyło się zwłoki w działaniu organu. Pismem z dnia [...]. K. H. złożył odpowiedź na pisma [...] z dnia [...] r oraz [...] z dnia [...] stanowiące uzupełnienie raportu oddziaływania inwestycji na środowisko w zakresie charakterystyki przedsięwzięcia i danych odnośnie hałasu i wymagań dotyczących warunków akustycznych . W dniu [...] Państwowy Inspektor Sanitarny w M. wydał opinię w sprawie realizacji przedmiotowego zamierzenia. Pismem z dnia [...] organ wystąpił do wnioskodawcy o informację dot. prowadzenia przedsięwzięcia mając na uwadze zakaz magazynowania materiałów sypkich na zewnątrz budynków. Jednocześnie organ wniósł o udzielenie informacji, czy została sporządzona charakterystyka przedsięwzięcia określająca rodzaj odpadów i czy oddziaływanie przedsięwzięcia będzie ograniczone do własnej działki . Ponadto wniósł o wskazanie stron raportu odnoszących się do realizacji urządzeń służących do odbioru i podczyszczania wód opadowych z terenów utwardzonych i urządzeń zabezpieczających przed przedostawaniem się substancji niebezpiecznych do gruntu w przypadku awarii. Postanowieniem z dnia [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. pozytywnie uzgodnił realizację zamierzonego przedsięwzięcia . Pismem z dnia [...] wykonawca raportu oświadczył, że jeżeli wnioskodawca będzie postępował zgodnie z zaleceniami i wskazówkami oraz będzie przestrzegał zasad opisanych w dokumentacji, to oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko nie przekroczy granic własnej działki. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy Z. orzekł o realizacji wnioskowanego przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu wybranych odpadów do tymczasowego magazynowania, w tym surowców wtórnych i określił warunki tej realizacji wymienione w art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Natomiast w uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż decyzja poprzedzona została postępowaniem uzgodnieniowym z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym oraz Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. W sprawie sporządzony został raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, który następnie uzupełniono zgodnie z żądaniem organów uzgadniających. Planowane przedsięwzięcie będzie emitować do atmosfery zanieczyszczenia pyłowo-gazowe, jednak emisja ta nie będzie przekraczać poziomu dopuszczalnych stężeń poza granicami działki. Odnośnie hałasu organ stwierdził, że na terenie zakładu głównymi źródłami hałasu będą urządzenia zainstalowane wewnątrz budynku oraz ruch pojazdów na terenie inwestycji. Jednak z obliczeń zamieszczonych w raporcie wynika, że uciążliwość akustyczna nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu "A" dla najbliższych terenów podlegających ochronie akustycznej. Wskazano również na rozwiązania w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków bytowych. Natomiast odnosząc się do procesu technologicznego organ stwierdził, że nie będzie się on wiązał z powstawaniem ścieków technologicznych . Zakład zostanie wyposażony w środki techniczne i chemiczne służące do usuwania lub neutralizacji ewentualnych wycieków. Tereny utwardzone zostaną zabezpieczone specjalną folią izolacyjną ograniczającą możliwość infiltracji wód opadowych z tych terenów. Wody opadowe będą ujmowane projektowanym systemem kanalizacji, podczyszczane w separatorze substancji ropopochodnych i osadniku zawiesin, a następnie odprowadzane do szczelnego zbiornika retencyjnego. Przedsięwzięcie nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska pod warunkiem prawidłowo prowadzonej gospodarki odpadami. Organ odniósł się również do wniosków i uwag składanych w czasie postępowania przez A. i K. P. oraz Z. Z. dotyczących możliwości prowadzenia wnioskowanego przedsięwzięcia w kontekście ustaleń obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem organu wnioskowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami planu i przedstawiony przez wnioskodawcę sposób magazynowania odpadów, tych ustaleń nie narusza. Jednym z warunków realizacji przedsięwzięcia jest obowiązek magazynowania odpadów wewnątrz a nie na zewnątrz hali. W konkluzji organ stwierdził, że w decyzji uwzględniony został wynikający z planu miejscowego zakaz magazynowania materiałów sypkich na zewnątrz hali, doprowadzono do sporządzenia raportu zgodnie z przepisami prawa a uciążliwość zostanie ograniczona do granic wskazanej nieruchomości. W takiej sytuacji zdaniem organu nie było podstaw do wydania negatywnej dla wnioskodawcy decyzji. Odwołanie od w/wym. decyzji wniósł Z. Z. podnosząc sprzeczność decyzji z ustaleniami planu miejscowego i cytując fragment wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2012r sygn. akt II OSK 1240/11. Zarzucając również, że sporządzony na potrzeby postępowania raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie zawiera wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko w szczególności na wodę /a/ , powierzchnię ziemi /b/ oraz wzajemne oddziaływanie między elementami a-b. Zdaniem odwołującego się, raport nie zawiera opisu realizacji urządzeń służących do odbioru i podczyszczania wód opadowych z terenów utwardzonych oraz realizacji urządzeń zabezpieczających przed przedostawaniem się substancji niebezpiecznych do gruntu i wód gruntowych, szczególnie w przypadku wystąpienia awarii. Raport nie zawiera również analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, ponieważ nie uwzględnił błędnej lokalizacji zamierzenia - na poboczu lokalnego wzniesienia i w pobliżu cegielni, gdzie pod ok. 1- 4m warstwą uprawnej ziemi znajduje się nieprzepuszczalna dla wody warstwa gliny co powoduje, że teren jest podmokły. W takiej sytuacji wody opadowe oraz zanieczyszczenia z działki inwestora spłyną na działkę odwołującego się oraz na działki należące do K. i J. O.. Ponadto, zdaniem odwołującego się, decyzja środowiskowa nie określiła precyzyjnie wymagań w stosunku do wielkości szczelnego zbiornika retencyjnego, bowiem nie określiła czy przedmiotowy szczelny zbiornik ma być bezodpływowy i w związku z tym gdzie mają dalej być usuwane te wody opadowe. Odwołujący się podważa również zapis decyzji, że tereny utwardzone zostaną zabezpieczone odpowiednią folią ograniczającą możliwość infiltracji wód opadowych z tych terenów zamiast zapisu, że tereny te muszą być szczelnie zabezpieczone przed w/w infiltracją. Kolejny zarzut dotyczy braku określenia czy procesy technologiczne wewnątrz hali mają być prowadzone przy zamkniętych drzwiach i oknach . Jeżeli w raporcie zawarto obliczenia hałasu przy zamkniętych oknach i drzwiach to taki wymóg powinien być również zawarty w decyzji. Odwołujący się jednocześnie wskazuje, że do tej pory, nielegalne działania inwestora polegające na belowaniu makulatury, prasowaniu i cięciu odpadów prowadzone były przy szeroko otwartych drzwiach. Ponadto w decyzji powinien zostać zawarty warunek odprowadzania wód opadowych do niedawno ukończonej i oddanej do użytkowania kanalizacji deszczowej i burzowej. Decyzją z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 80 ust.1 i art. 82 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt. 1 ustawy o udostępnianiu informacji (...), w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ określa: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt. 1 , 10 , 14 i 18, wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych , w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska. Oceniając zaskarżoną decyzję Kolegium uznało, iż zawiera ona wymogi wymienione w/cyt. przepisie. Nadto wskazało, że organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji zawarł informacje o przeprowadzonym postępowaniu z udziałem społeczeństwa, odniósł się do uwag zgłaszanych w czasie postępowania a także przywołał informacje zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowiska, a także uwzględnił uzgodnienie [...] i opinię Inspektora Sanitarnego - art. 85 ustawy. O każdej czynności organ powiadamiał społeczeństwo zamieszczając ogłoszenia na tablicy ogłoszeń w Urzędzie oraz w Biuletynie Informacji Publicznej. Jednocześnie informowano o możliwości zapoznania się z aktami sprawy a następnie z treścią decyzji . Tym samym w ocenie Kolegium spełnione zostały wymogi określone w art. 85 ust. 3 u.i.o.ś. Organ odwoławczy rozpatrując zarzuty Z. Z. podniesione zarówno w odwołaniu dotyczącym decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Z. jak i w pismach składanych do organu, uznał że nie są one uzasadnione. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego treści uzasadnienia wyroku WSA w Gliwicach sygn. akt II SA/Gl 822/10 Kolegium wskazało, że Sąd nie stwierdził niezgodności projektowanego zamierzenia jako całości z ustaleniami planu, lecz wskazał na zakaz magazynowania materiałów sypkich poza budynkiem hali co jest sprzeczne z ustaleniami planu. W obecnie kwestionowanej decyzji zapisano w sposób jednoznaczny zakaz magazynowania materiałów sypkich poza budynkiem. Oceniając natomiast zgodność przedsięwzięcia z ustaleniami planu miejscowego, zdaniem Kolegium sprzeczności tej nie ma, bowiem teren na którym ma zostać zrealizowane projektowane przedsięwzięcie położony jest w jednostce strukturalnej o symbolu 1P/U dla którego plan dopuszcza lokalizację przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, pod warunkiem spełnienia określonych w § 24 tekstu planu warunków. Z decyzji organu pierwszej instancji wynika, iż obostrzenia wynikające z ustaleń § 24 zostały w decyzji zawarte. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że odnoszą się one do kwestii będących przedmiotem rozpatrzenia w następnym postępowaniu o wydanie decyzji o której mowa w art.72 ustawy. Zdaniem Kolegium brak jest podstaw prawnych aby postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekształcać w postępowanie o wydanie decyzji np. o pozwoleniu na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana jest przed decyzją o warunkach zabudowy i pozwoleniem na budowę i to w tych postępowaniach mogą być rozpatrywane zarzuty dot. np. wielkości zbiornika, jego szczelności, sposobów opróżniania, czy też organizacji pracy przy otwartych czy zamkniętych oknach czy drzwiach. Kolegium wskazało również, że teren pod inwestycję znajduje się na terenach przeznaczonych pod zabudowę m.in. przemysłową, działka położona jest w sąsiedztwie cegielni, zakładu obuwniczego i sama również była wykorzystywana na cele produkcyjne o czym świadczy istnienie na niej hal. Z raportu sporządzonego na potrzeby postępowania uzgodnieniowego wynika, iż oddziaływanie niniejszego przedsięwzięcia zostanie zamknięte w granicach nieruchomości wnioskodawcy. Nadto Kolegium zauważa, że sporządzony raport podlegał dokładnemu sprawdzeniu przez wyspecjalizowany organ, czego dowodem było wezwanie do jego uzupełnienia m.in. w zakresie emisji hałasu, dlatego też Kolegium nie miało podstaw do negowania zawartych w nim obliczeń . Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję SKO wniósł Z. Z. zarzucając, że organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Z., która nie spełnia wymogów wynikających z ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji (...), nadto jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie uwzględnia stanowiska sądu wyrażonego w wyroku o sygn. akt II SA/Gl 822/10. Zdaniem skarżącego inwestor nie posiada tytułu prawnego do terenu na którym ma być zrealizowane przedsięwzięcie. Budynek w którym mają być gromadzone odpady nie posiada szczelnej posadzki a raport o oddziaływaniu na środowisko nie zawiera uzasadnienia wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, ze wskazaniem jego oddziaływania na wodę, powierzchnię ziemi i wzajemnego oddziaływania między tymi elementami. Zdaniem skarżącego raport nie zawiera opisu urządzeń służących do odbioru i podczyszczania wód opadowych z terenów utwardzonych. Skarżący wskazuje również na uwarunkowania w zakresie ukształtowania terenu i właściwości geologicznych gruntu, które jego zdaniem mogą spowodować, że wody opadowe z działki objętej planowanym przedsięwzięciem będą spływać na jego nieruchomość. Kwestionuje również wyniki przeprowadzonych badań akustycznych, gdzie do wyliczeń jego zdaniem przyjęto błędne dane w zakresie dotyczącym izolacji budynku hali. W dalszej kolejności podniósł zarzuty dotyczące treści decyzji organu pierwszej instancji wskazując, że nie określa ona wprost jakiej dokumentacji dotyczą wymagania w zakresie ochrony środowiska, a kwestia zabezpieczenia terenów utwardzonych powinna być uregulowana poprzez nałożenie obowiązku zaprojektowania szczelnej powierzchni utwardzonej z której wody opadowe będą odprowadzane do szczelnego zbiornika, w przeciwnym razie planowane przedsięwzięcie będzie oddziaływało na grunty sąsiednie. Ponadto zgoda na magazynowanie odpadów bez określenia okresu ich magazynowania powoduje potencjalne zagrożenie skażenia terenu. W odpowiedzi na skargę SKO w C. w całości podtrzymało stanowisko i argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko pod tym względem podlega ona kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647). Przedmiotem kontroli legalności dokonanej przez Sąd w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Z. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu wybranych odpadów do tymczasowego magazynowania – w tym tzw. surowców wtórnych, realizowanego na działce oznaczonej nr geod. [...] przy ul. [...]w Z.. W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż planowana inwestycja stanowi przedsięwzięcie, o jakim mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz.1235 z póżn. zm.), a więc przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W konsekwencji, inwestor przed wystąpieniem do właściwego organu z wnioskiem o wydanie jednej z decyzji, o jakich mowa w art. 72 ust. 2 powyższej ustawy, obowiązany był do wystąpienia do Burmistrza z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgoda powyższa została wydana decyzją z dnia 19 maja 2014r., w której to organ określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Skarżący nie zgadza się z powyższym rozstrzygnięciem wskazując, jak wynika z treści skargi, że wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest nieprecyzyjna i została oparta na niekompletnym raporcie zawierającym ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nadto przedmiotowe przedsięwzięcie jest niezgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wskazaniami zawartymi w treści wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 lutego 2011r. sygn. akt II SA/Gl 822/10 utrzymanego w mocy wyrokiem NSA z dnia 14 listopada 2012r. sygn. akt II OSK 1240/11. Na wstępie wskazać należy, że organy rozpoznając nowy wniosek inwestora nie były związane wskazaniami zawartymi w treści powołanego przez skarżącego wyroku, bowiem zgodnie z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Zatem zakres tego związania dotyczy postępowania prowadzonego w granicach danej sprawy. Dla rozstrzygnięcia kwestii związania organów wyrokiem sygn. akt II SA/Gl 822/11 kluczowym było ustalenie zakresu pojęcia "sprawy", o której mowa w analizowanym przepisie w jej znaczeniu materialnym. Jak powszechnie wskazuje się w doktrynie (por. np. B. Adamiak, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 654/96, OSP 1999, z. 1, s. 51) na "sprawę administracyjną" w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie zachodzi jedynie tożsamość podmiotu, który wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji administracyjnej, natomiast brak jest tożsamości przedmiotowej. Wprawdzie nowy wniosek inwestora dotyczył również wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to jednak w sposób odmienny określał samo przedsięwzięcie, jego zakres, jak również odmienna była charakterystyka tego przedsięwzięcia zawarta w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Zatem w ocenie Sądu jest to nowa sprawa administracyjna w ramach której organy administracji publicznej prowadzące postępowania jak i Sąd rozpoznający niniejszą skargę nie są związane treścią wyroku na który powołuje się skarżący. Tym nie mniej należy zwrócić uwagę, że wyrok ten zawierał szereg istotnych uwag dotyczących prawidłowego przebiegu postępowania w przedmiocie wydania decyzji środowiskowej, które jak wynika z uzasadnienia zaskarżonych decyzji obu organów zostały wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wskazać należy, że decyzja ta powinna zawierać warunki i wymagania, jakie ma spełniać zrealizowane przedsięwzięcie, w zakresie wymagań ochrony środowiska, w świetle oceny aktualnego stanu środowiska, na które zamierzone przedsięwzięcie będzie oddziaływać i skutków projektowanego oddziaływania. Ustalenie warunków i wymagań ma nastąpić przed podjęciem realizacji przedsięwzięcia a ich wykonanie ocenione po zrealizowaniu przedsięwzięcia. Powinno to pozwolić, przed uruchomieniem przedsięwzięcia, na ustalenie zasad korzystania ze środowiska (w tym oddziaływania na nie) przez organy w tym zakresie właściwe, w odpowiednich decyzjach administracyjnych. Oznacza to, że konieczność ustalenia w decyzji środowiskowej wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w projekcie budowlanym nie ma być spełniona przez określenie w decyzji środowiskowej urządzeń ochronnych, jakie powinny być przewidziane w projekcie budowlanym, czy poprzez ustalenie dopuszczalnych poziomów emisji. To pierwsze bowiem ustalane jest w zatwierdzanym projekcie budowlanym (najczęściej przez pozwolenie na budowę), to drugie przez pozwolenie emisyjne. Decyzja środowiskowa ma ustalać efekty środowiskowe zastosowania odpowiednich środków, jakie zaś to mają być środki określają, poprzez inne akty administracyjne, właściwe do tego organy. Decyzja środowiskowa nie ustala więc bezpośrednio uwarunkowań mających znaczenie dla aktów reglamentujących korzystanie ze środowiska. Z tych względów nie można stawiać decyzji środowiskowej i postępowaniu dowodowemu przeprowadzonemu w związku z ustalaniem jej treści, zarzutu niesformułowania wymagań dotyczących działań określanych decyzjami reglamentującymi. Dlatego też zdaniem Sądu szczegółowe rozwiązania techniczne dotyczące odprowadzania wód opadowych i roztopowych z terenów utwardzonych, czy też rodzaju i wielkości zbiornika retencyjnego nie są rozstrzygane w ramach postępowania w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, stąd też zarzuty skargi w tym zakresie uznać należało za niezasadne. Wskazać należy również, że przesłanki do wydania decyzji odmownej ustawodawca zamieścił w przepisie art. 81 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...), są to: brak zgody wnioskodawcy na inny, zaproponowany przez organ wariant przedsięwzięcia (art. 81 ust. 1 ustawy), stwierdzenie przez organ na podstawie postępowania w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, iż przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000 (art. 81 ust. 2) oraz stwierdzenie przez organ na podstawie postępowania w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, iż przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Analiza powyższych przepisów pozwala stwierdzić, że sprzeciw mieszkańców gminy nie może stanowić podstawy do wydania negatywnej decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Przepisy ustawy nakazują jedynie zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu i umożliwienie zgłoszenia uwag i wniosków, natomiast nie nakładają obowiązku uzyskania społecznej akceptacji dla przedsięwzięcia. Organ zobowiązany jest również, w przypadku wpłynięcia uwag i wniosków, ustosunkować się do ich treści w uzasadnieniu decyzji, co wynika z treści art. 85 ust. 1 ustawy. Nietrafny jest również zarzut dotyczący braku określenia w decyzji środowiskowej dopuszczalnych terminów magazynowania odpadów w sytuacji gdy kwestię tę reguluje szczegółowo art. 25 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach ( Dz. U. z 2013r., poz. 21 z późn. zm.) . Ponadto wymagania te powinny być ustalone w decyzji w której zgoda na magazynowanie odpadów zostanie udzielona (decyzja o charakterze zgody na wytwarzanie odpadów bądź decyzja związana z gospodarowaniem odpadami). Niewątpliwie magazynowanie odpadów może odbywać się tylko na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny. Sama ustawa o odpadach jak również ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku (...) tytułu prawnego nie definiuje, należy więc kierować się przepisem art. 3 pkt 41 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o ochronie środowiska ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz.1232 z późn. zm.), który przez tytuł prawny nakazuje rozumieć prawo własności, użytkowanie wieczyste, trwały zarząd, ograniczone prawo rzeczowe (np. użytkowanie) lub stosunek zobowiązaniowy (np. najem lub dzierżawę). Zatem inwestor dysponując umową dzierżawy posiada niezbędny tytuł prawny. Rozpoznając zarzuty dotyczące raportu o oddziaływaniu na środowisko wskazać na wstępie należy, że z proceduralnego punktu widzenia ocena oddziaływania na środowisko, prowadzona podczas postępowania o wydanie decyzji środowiskowej, ma charakter postępowania dowodowego, a dokumenty w jej trakcie gromadzone (w tym raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko) są w rozumieniu k.p.a. środkami dowodowymi, chociaż nie są to dokumenty urzędowe. Oceniane powinny więc być w świetle wymagań stawianych przez k.p.a. środkom dowodowym. Dlatego też raport spełniający wymagania ustalone w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji (...) powinien być uznany za środek dowodowy zgodny z prawem. Natomiast zarzut stawiany raportowi powinien być oparty na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem, tj. art. 66 ustawy a także przepisu prawa materialnego, w oparciu o który została ustalona treść wymagania ustalonego w określonym przepisie art. 66 ( por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1848/10 Lex nr 787129). Nadto zastrzeżenia wobec raportu, aby nie były uznane za gołosłowne powinny zostać poparte na przykład ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu. Zgodzić bowiem należy się z tezą, że raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujący równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora ( por. wyrok NSA z dnia 20 marca 2014r., sygn. akt II OSK 2564/12, LEX nr 1511156). W takiej sytuacji, skoro organy administracji publicznej orzekające w sprawie niniejszej uznały, że przedłożony przez inwestora raport spełnia zarówno wymogi formalne (ustawowe) oraz sporządzony został w sposób rzetelny, a jego wnioski podlegały dokładnemu sprawdzeniu przez wyspecjalizowany organ, to raport ten musiał zostać przyjęty jako podstawowy dowód w postępowaniu w sprawie o wydanie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Odnosząc się do kwestii zgodności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazać należy, że obszar na którym ma być zrealizowane przedsięwzięcie objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w Z. z dnia 15 czerwca 2007r. nr VIII/47/2007 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Z. ( Dz. Urz. Woj. Śl. nr 155 poz. 2954 z dnia 18. 09. 2007r.). Zgodnie z planem działka inwestora znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 1.P/U – teren zabudowy produkcyjnej, składy, magazyny, zabudowa usługowo-wytwórcza. W § 24 pkt 3 uchwały dla terenów o symbolu 1.P/U dopuszcza się lokalizację przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko pod warunkiem spełnienia wymagań wynikających z przepisów szczególnych oraz zamknięcia uciążliwości w granicach terenu do którego inwestor posiada tytuł prawny (ppkt 8), a nadto ustala się nakaz realizacji urządzeń służących do odbioru i podczyszczania wód opadowych z terenów utwardzonych, w szczególności parkingów i placów manewrowych ( § 24 pkt 2 ppkt 4), nakaz realizacji urządzeń zabezpieczających przed przedostaniem się substancji niebezpiecznych do gruntu i wód w przypadku wystąpienia awarii ( § 24 pkt 2 ppkt 5) oraz zakazuje się magazynowania na terenie działki oraz przed pasem drogowym materiałów sypkich, opakowań, paliw i odpadów produkcyjnych; magazynowanie ww. materiałów w miejscach do tego wyznaczonych zgodnie z wymogami przepisów szczególnych ( § 24 pkt 2 ppkt 7). Jednocześnie dopuszcza się magazynowanie odpadów na terenie działki, jedynie w miejscach do tego wyznaczonych zgodnie z przepisami szczególnymi; jako zlecane segregacja odpadów "u źródła". Sposób czasowego przechowywania odpadów powinien zabezpieczać przed infiltracją wód opadowych, nie powodując zagrożenia dla środowiska gruntowo-wodnego ( § 43 pkt 11) Jak wynika z oświadczenia wykonawcy raportu o oddziaływaniu na środowisko, jeżeli wnioskodawca będzie postępował zgodnie z zaleceniami i wskazówkami oraz będzie przestrzegał zasad opisanych w raporcie to oddziaływanie z przedsięwzięcia nie przekroczy granic działki. Zgodnie z wydaną decyzją środowiskową realizacja przedsięwzięcia przewiduje odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do szczelnego zbiornika retencyjnego po uprzednim podczyszczeniu w separatorze ( lit. B pkt. II pakt. 5). Nadto zakład ma być wyposażony w odpowiednie absorbenty i urządzenia czyszczące pozwalające zneutralizować ewentualny wyciek substancji w przypadku awarii ( lit. B pkt II ppkt 6). Decyzja nakład również obowiązek magazynowania odpadów wyłącznie w istniejącej hali magazynowej ( lit. B pkt II ppkt 11). Sporna w sprawie pozostaje kwestia czy w ogóle możliwe jest magazynowanie odpadów na działce inwestora. W ocenie Sądu ponieważ wydana decyzja przewiduje magazynowania odpadów wyłącznie w istniejącej hali magazynowej należało uznać, że w tym zakresie jest zgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zakaz magazynowania odpadów w jednostce planu oznaczonej symbolem 1.P/U nie ma charakteru całkowitego, bowiem wskazuje, zarówno w treści § 24 pkt 2 ppkt 7 jak i § 43 pkt 11 na możliwość magazynowania odpadów w miejscach do tego wyznaczonych zgodnie z wymaganiami przepisów szczególnych. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz.270 z późn. zm.) skargę oddalił.