III SA/Kr 1669/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Bożenna Blitek Protokolant st. ref. Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2015 r. sprawy ze skargi [...] Linii Autobusowych A Sp. z o.o. z siedzibą w O na czynność Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie zatrzymania dowodu rejestracyjnego skargę oddala W dniu 15 czerwca 2014 r. pojazd marki [...] o nr rej. [...] należący do A Spółki z o.o. z siedzibą w O został zatrzymany do kontroli drogowej, w wyniku której dokonano zatrzymania dowodu rejestracyjnego powyższego pojazdu. W protokole kontroli z dnia 15 czerwca 2014 r. przeprowadzający kontrolę aspirant K. P. zamieścił uwagę: "zatrzymano dowód rejestracyjny za uzasadnione przypuszczenie oklejonych folią 2-óch wyjść bezpieczeństwa". W sprawozdaniu z kontroli drogowej z dnia 15 czerwca 2014 r. aspirant K. P. zamieścił uwagę "zatrzymano dowód rejestracyjny za oklejone wyjścia awaryjne w pojeździe – brak atestu folii". Z wystawionego w tym samym dniu przez aspiranta K. P. pokwitowania zatrzymania dowodu rejestracyjnego wynika, że powodem zatrzymania było "uzasadnione przypuszczenie niespełnienie wymogów wyjść bezpieczeństwa w pojeździe – brak możliwości sprawdzenia atestu". W dniu 29 sierpnia 2014 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w O wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Komendanta Miejskiego Policji zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...] o nr rej. [...] z dnia 15 czerwca 2014 r. Skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Czynności organu zarzucono: - naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niewłaściwą subsumpcję i przyjęcie, że zaszły przesłanki do zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu, podczas gdy obiektywna ocena okoliczności sprawy jednoznacznie dowodzi, że nie tylko nie zaistniały nieprawidłowości, ale nawet brak było uzasadnienia - choć w minimalnym stopniu - dla powzięcia przypuszczenia, co do stanu zagrożenia bezpieczeństwa; - naruszenie prawa materialnego, a to § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia w związku z punktem 22 załącznika nr 3 rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że każdorazowe oklejenie bocznych szyb samochodowych folią powoduje niespełnianie przez nie przepisów bezpieczeństwa i warunków technicznych ustalonych dla pojazdów, podczas gdy ustawodawca nie tylko nie zabrania użytkowania folii na szyby samochodowe, ale wprost dopuszcza taką możliwość enumeratywnie wskazując szyby z powłokami antyrefleksyjnymi oraz folie do szyb samochodowych w wykazie przedmiotów wyposażenia i części związanych z bezpieczeństwem użytkowania pojazdu. W oparciu o powyższe strona skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności organu, zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, a także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu na okoliczność ich treści. W uzasadnieniu skargi podano, że w dniu 15 czerwca 2014 r. doszło do poddania należącego do strony skarżącej pojazdu marki [...] o nr rej. [...] dwukrotnej kontroli drogowej, w wyniku której ostatecznie dokonano zatrzymania dowodu rejestracyjnego ww. pojazdu z uwagi na - jak wskazano w protokole kontroli (cyt.) - "uzasadnione przypuszczenie oklejenia folią 2-ch wyjść bezpieczeństwa". Równocześnie w sprawozdaniu z kontroli drogowej zaznaczono, że stan niezadowalający stwierdzono w odniesieniu do urządzeń oświetlenia i wyposażenia elektrycznego, przy czym dodano dopisek odręczny "wyjścia bezpieczeństwa naklejona folia", zaś w pokwitowaniu seria AJ nr [...] jako przyczynę zatrzymania dokumentu podano "uzasadnione przypuszczenie niespełniania wymogów wyjść bezpieczeństwa w pojeździe - brak możliwości sprawdzenia atestu". Strona skarżąca nie zgodziła się z działaniem organu, które w jej ocenie nastąpiło niezgodnie z prawem i bezpodstawnie naruszało słuszny interes strony. Nie zostały bowiem spełnione jakiekolwiek przesłanki uzasadniające zastosowanie względem skarżącej tak dotkliwych sankcji jak zatrzymanie dowodu rejestracyjnego pojazdu powodujące niemożność korzystania z autobusu, a w konsekwencji znaczne utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej i narażenie skarżącej na dodatkowe koszty. Skarżąca spółka nadmieniła, że ma interes prawny w zaskarżeniu działania organu z uwagi na naruszenie przyznanego jej uprzednio przez organ uprawnienia do korzystania z pojazdu przeznaczonego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Dowód rejestracyjny jest obowiązkowym dokumentem uprawniającym podmiot do użytkowania pojazdu mechanicznego, a tym samym bezprawne zatrzymanie oddziałuje na sferę praw i obowiązków skarżącej. Z jednej strony uniemożliwia rozporządzanie posiadaną ruchomością i wykorzystywanie jej zgodnie z przeznaczeniem, a z drugiej powoduje konieczność poniesienia określonych kosztów celem uzyskania na nowo wymaganego dokumentu. Przechodząc do meritum sprawy podkreślono, że w dniu kontroli pojazd spełniał wszelkie warunki dopuszczenia go do ruchu, a tym samym brak było jakichkolwiek — nie mówiąc już o uzasadnionych - podstaw do zatrzymania dowodu rejestracyjnego. Do powyższej konstatacji prowadzi przede wszystkim okoliczność, że zainstalowana w pojeździe folia samochodowa posiadała atest i - co oczywiste - nie zagrażała w jakimkolwiek stopniu bezpieczeństwu użytkowania pojazdu. Powyższy fakt został niezwłocznie potwierdzony przez stację kontroli pojazdów, na którą w celu badania udała się skarżąca już w następnym dniu po kontroli, a to w dniu 16 czerwca 2014 r. (poniedziałek). Równocześnie w pojeździe nie zostały uprzednio dokonane jakiekolwiek zmiany w stosunku do stanu istniejącego w niedzielę 15 czerwca 2014 r., a tym samym oględzinom dokonanym przez stację kontroli pojazdów został poddany pojazd prezentujący spełnienie tych samych warunków technicznych, co istniejące w chwili przeprowadzania kontroli drogowej. Powyższe dowodzi w dacie kontroli, a tym samym na moment zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu, że nie istniały rzeczywiste i obiektywne przyczyny do zastosowania takiej sankcji. Wskazano, że w następstwie zatrzymania dokumentu, skarżąca przedłożyła organowi datowane na dzień 26 kwietnia 2014 r. zaświadczenie o instalacji folii samochodowej dokonane przez podmiot profesjonalnie świadczący tego rodzaju usługi, nadto z zastosowaniem jedynie dopuszczonych do obrotu materiałów niezagrażających bezpieczeństwu użytkowania pojazdu i nienaruszających przepisów o warunkach technicznych, jakim pojazdy powinny odpowiadać. Wbrew ocenie dokonanej przez organ, przedłożone zaświadczenie jest całkowicie wystarczające dla zweryfikowania takiego stanu rzeczy i nie jest konieczne przedstawianie jakichkolwiek innych atestów. Dla celów potwierdzenia dopuszczenia folii do użytku kluczowe jest bowiem wskazanie w zaświadczeniu numeru certyfikatu nadanego na podstawie Regulaminu homologacji EKG ONZ nr 43 "po uprzednim przebadaniu folii przez Instytut Ceramiki i Szkła. Taki numer, składający się z oznaczenia sygnalizującego numer regulaminu (R-43), numer rejestru przedsiębiorcy (0230) oraz dane podmiotu certyfikującego (ISiC) został w okazanym zaświadczeniu ujawniony. Na ważność powyższego zaświadczenia, a tym bardziej charakter zainstalowanych folii samochodowych nie wpływa omyłka w numerze rejestracyjnym pojazdu polegająca na jego niepełnym wskazaniu, gdyż na podstawie danych w zaświadczeniu zawartych nie budzi wątpliwości, iż dotyczy ono właśnie przedmiotowego pojazdu. Skarżąca spółka podniosła, że na gruncie obowiązujących przepisów zatrzymanie dowodu rejestracyjnego może być jedynie następstwem zaistnienia jednej z okoliczności ściśle wskazanych w art. 132 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Odnosząc się do przesłanek wskazanych przez funkcjonariuszy przeprowadzających kontrolę drogową podkreślono, że jako powód zatrzymania dokumentu wskazali przypadek stypizowany w art. 132 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Podkreślono, że do oparcia działania organu na wskazanej podstawie konieczne jest kumulatywne spełnienie dwóch warunków. Organ musi przede wszystkim stwierdzić faktyczne istnienie stanu zagrożenia lub co najmniej musi powziąć uzasadnione przypuszczenie, że pojazd bezpieczeństwu zagraża. Przy tym zaznaczono, że ani rodzaj zamontowanej foli, ani jej stan techniczny obiektywnie oceniając nie mogły wzbudzić zastrzeżeń organu, które można byłoby zakwalifikować jako zasadne i racjonalne. W myśl stanowiska prezentowanego w doktrynie, do zatrzymania dowodu rejestracyjnego na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym "nie wystarczą nasuwające się wątpliwości, co do stanu technicznego pojazdu, lecz musi istnieć pewność lub duże prawdopodobieństwo, że udział pojazdu w ruchu wywołuje jedno z tych zagrożeń [...]. Wydaje się, że jeżeli kierujący pojazdem zakwestionuje ocenę kontrolującego dokonaną słuchowo lub wzrokowo, nie można zatrzymać dowodu rejestracyjnego, ale jedynie można skierować pojazd na badanie techniczne, chyba że wada jest oczywista". Dalej skarżąca spółka wskazała, że w punkcie 22 załącznika nr 3 oraz § 18 ust. 1 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, ustawodawca jednoznacznie wskazał, że autobusy mogą być wyposażone w szyby przeciwsłoneczne, szyby antyrefleksyjne, a także folie na szyby. Folie na szyby samochodowe są elementem wyposażenia nie tylko prawnie dopuszczonego, ale również powszechnie stosowanego i niebudzącego podejrzeń co do wpływu na bezpieczeństwo jazdy. Folia zamontowana w pojeździe skarżącej spółki nie odbiegała od zwyczajowo stosowanych. Odnosząc się z kolei do drugiej koniecznej przesłanki wskazano, że nie każda stwierdzona niezgodność z wymogami czy niesprawność uzasadnia zatrzymanie dowodu rejestracyjnego. Musi to być nieprawidłowość o znacznym, wręcz kwalifikowanym stopniu. Zgodnie podkreśla się doktrynie, że "do wycofania pojazdu z ruchu nie wystarczy jakakolwiek niesprawność czy wada techniczna pojazdu, jak również nasuwające się wątpliwości w tym zakresie. Chodzi mianowicie o taką niesprawność, która stwarza realne zagrożenie". Ustawodawca jedynie przykładowo wymienił typy niesprawności uzasadniające zatrzymanie dokumentu. Dały one jednak podstawę do określenia rodzaju nieprawidłowości, które obiektywnie można zakwalifikować jako zagrożenie bezpieczeństwa i to osiągające stopień determinujący konieczność wykluczenia pojazdu z ruchu. Przede wszystkim będą to uszkodzenia powypadkowe, zniszczenie konstrukcji pojazdu, niezdolność do jazdy, wystawanie ostrych, niebezpiecznych elementów. Powyższy pogląd doktryny podziela także orzecznictwo. (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 marca 2013 r., III SA/Kr 981/12). Wskazano, że z pewnością zamontowanie na bocznych szybach specjalistycznej folii nie może być identyfikowane z niesprawnością realnie zagrażającą bezpieczeństwu podróżnych. Nadmieniono, że autobus wyposażony był w pozostałe konieczne elementy zapewniające prawidłową widoczność kierowcy, jak również, że naklejone folie nie wpływały na oznakowanie od wewnątrz wyjść bezpieczeństwa, a tym bardziej na ich funkcjonalność. Skarżąca spółka podniosła, że nawet sam tok kontroli i sposób jej przeprowadzenia nacechowane były na wywołanie nadmiernej dolegliwości dla skarżącej. W ciągu dnia pojazd skarżącej został skontrolowany dwukrotnie. Po raz pierwszy rano. Wówczas organ próbował stwierdzić nieprawidłowość w pojeździe polegającą na posiadaniu przez autobus tylko jednej gaśnicy. Kierowca przywołując odpowiednie przepisy § 18 pkt 3 Rozporządzenia udowodnił bezpodstawność takiej oceny i nie dał funkcjonariuszowi podstawy do nałożenia na niego mandatu karnego. Następnie rozpoczęła się druga kontrola, która całkowicie pominęła dotychczasowe podejrzenia, a skupiła się na rzekomym zagrożenia bezpieczeństwa wywołanym przez zaklejone folią samochodową szyby, której prawidłowości nie stwierdził z kolei pierwszy patrol. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji wniósł o jej oddalenie. W odpowiedzi na zarzuty skargi Komendant podał, że jak wynika z analizy dokumentacji zgromadzonej w tej sprawie, w dniu 17 czerwca 2014 r. Prezes Zarządu A z siedzibą w O ul. K p. M. D., złożył skargę na nieuzasadnione zatrzymanie dowodu rejestracyjnego pojazdu m-ki [...] nr rej. [...] przez policjantów Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji. W związku z powyższym w Wydziale Ruchu Drogowego KMP przeprowadzono postępowanie wyjaśniające znak: [...] w sprawie złożonej skargi. Sprawozdanie z dnia 8 lipca 2014 r. po uzupełnieniu sporządzeniem notatki urzędowej w dniu 31 lipca 2014 r. zostało zatwierdzone przez Komendanta Miejskiego Policji insp. A. P. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że dowód rejestracyjny pojazdu marki [...] nr rej. [...], został zatrzymany w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi przepisami. O powyższym fakcie skarżąca została poinformowana pismem z dnia 5 sierpnia 2014 r. znak: [...]. Przedmiotowy dokument zatrzymany w dniu 15 czerwca 2014 r., został przesłany przez Wydział Ruchu Drogowego KMP do Urzędu Miasta w O w dniu 16 czerwca 2014 r. W zakresie zarzutów naruszenia prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez niewłaściwą subsumcję i przyjęcie, że zaszły przesłanki do zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...] nr rej. [...] oraz § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia w związku z punktem 22 załącznika nr 3 poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że każdorazowe oklejenie bocznych szyb samochodowych folią powoduje niespełnienie przez przepisów bezpieczeństwa i warunków technicznych ustalonych dla pojazdów, Wydział Ruchu Drogowego KMP wskazał na treść art. 132 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy. Zgodnie z tym przepisem: Policjant zatrzyma dowód rejestracyjny w razie: 1) stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd (...); b) zagraża porządkowi ruchu." Naruszeniem porządku może być m.in. wyposażenie pojazdu w części lub elementy nieodpowiadające wymaganiom określonym w przepisach szczegółowych (np. przyciemnianie szyb pojazdu folią znacznie zmniejszającą przepustowość światła - poniżej 75%). Uzasadnione przypuszczenie oznacza, że informacje, dane lub własna wiedza znajdujące się w posiadaniu - w tym przypadku funkcjonariusza - pozwalają przypuszczać, że pojazd zagraża porządkowi ruchu. Funkcjonariusz WRD KMP, asp. K. P., który pracuje w V Referacie Techniki Specjalistycznej i Inżynierii Drogowej WRD KMP (na co dzień zajmujący się m.in. współpracą z Inspektoratem Transportu Drogowego i pracownikami Urzędu Miasta pod kątem wykroczeń popełnianych przez kierujących pojazdami wykonującymi przewozy drogowe), w sporządzonej notatce urzędowej w dniu 2 lipca 2014 r. napisał cyt. "w efekcie sprawdzenia stanu technicznego pojazdu ujawniono, że wewnątrz pojazdu w dwóch miejscach wyjść awaryjnych bezpieczeństwa, została naklejona folia przyciemniająca szyby. Fakt ten w mojej ocenie stanowił uzasadnione przypuszczenie, iż wyjścia awaryjne mogą nie spełniać swoich wymogów zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury (...) Mając na uwadze powyższą przesłankę, kierującemu zatrzymałem dowód rejestracyjny (...)." W rubryce powód zatrzymania widnieje zapis cyt. "Uzasadnione przypuszczenie niespełnienia wymogów wyjść bezpieczeństw w pojeździe - brak możliwości sprawdzenia atestu folii". Podniesiono, że przepisy nie określają, jaki dokładnie zapis powinien się znajdować w powyższej rubryce, nie ma także określonych regułek bądź standardów prowadzonych wpisów. Powyższy zapis został zawarty w sposób prawidłowy, jednakże w części dotyczącej wpisu o treści cytuję: "... brak możliwości sprawdzenia atestu folii" nie jest właściwy i niepotrzebnie sugerował, że fakt posiadania atestu w trakcie przedmiotowej kontroli drogowej mógł mieć wpływ na decyzję policjantów w kwestii zatrzymania dowodu rejestracyjnego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami szyby oznaczone jako wyjścia awaryjne nie mogą być oklejone żadnymi foliami i dysponowanie atestem danej folii, nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia. Przepisy dotyczące drugiego zarzutu zostały określone w § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, które stanowią, że szyby pojazdu nie powinny dawać ostrych odprysków w razie rozbicia oraz powinny być sporządzone z takiego tworzywa, aby w razie konieczności istniała możliwość wyjścia na zewnątrz pojazdu, co najmniej przez jeden otwór okienny z każdej strony pojazdu. Szyby okien oznaczonych jako wyjścia awaryjne pojazdów, w tym autobusów, nie mogą być oklejane żadnymi foliami, zarówno od wewnątrz jak i od zewnątrz. Zakaz ten wynika z następujących aktów prawnych: - art. 66 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym "Pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę"; - § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. z 2013 r., poz. 951), zgodnie z którym: "Szyby pojazdu: 1) nie powinny dawać ostrych odprysków w razie rozbicia...; 2) powinny być umocowane w taki sposób lub sporządzone z takiego tworzywa, aby w razie konieczności istniała możliwość wyjścia na zewnątrz pojazdu co najmniej przez jeden otwór okienny z każdej strony pojazdu; 3) powinny być ocechowane w miejscu widocznym z zewnątrz pojazdu: przepis ten stosuje się do pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 31.12.1968 r. (...); 5) nie powinny odbijać światła w sposób powodujący oślepienie innych uczestników ruchu drogowego". Wskazano, że § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. określa warunki stosowania w pojazdach przedmiotów wyposażenia i części pojazdów związanych z bezpieczeństwem ich użytkowania i ochroną środowiska. W załączniku nr 3 "Wykaz przedmiotów wyposażenia i części związanych z bezpieczeństwem użytkowania pojazdu i ochroną środowiska", podlegającym sprawdzeniu w tym zakresie przez jednostki akredytowane w polskim systemie akredytacji, w pozycji 22 umieszczono szyby z powłokami antyrefleksyjnymi i folie. Wymogi techniczne dotyczące okien awaryjnych zawarte są także w Załączniku nr 3 "Wymogi dotyczące wszystkich pojazdów" Regulaminu nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 i M3 w odniesieniu do ich budowy ogólnej. Zgodnie z punktem 7.6.8.2 "każde okno awaryjne: nadaje się do łatwego i natychmiastowego wykorzystania od wewnątrz lub z zewnątrz przy użyciu urządzenia uznanego za wystarczające; lub wykonane jest z szybko tłukącego się szkła bezodpryskowego. Drugi z powyższych wymogów wyklucza możliwość stosowania tafli ze szkła wielowarstwowego lub tworzywa sztucznego. W celu zapewnienia możliwości stłuczenia każdego okna awaryjnego w bezpośrednim sąsiedztwie takiego okna, umieszczony jest przyrząd łatwo dostępny dla osób znajdujących się wewnątrz pojazdu. Przyrząd do wybijania szyb w oknach awaryjnych z tyłu, musi być umieszczony bądź centralnie ponad, bądź poniżej okna awaryjnego lub, zamiennie, przyrząd można umieścić bezpośrednio po bokach okna". Szyby okien oznaczonych jako wyjścia awaryjne, mają za zdanie umożliwić wydostanie się osób z wnętrza pojazdu, po uprzednim usunięciu elementu uszczelnienia okna i wypchnięciu całej szyby na zewnątrz lub rozbicia jej młotkiem, stanowiącym obowiązkowe wyposażenie pojazdu - autobusu. Szyby te wykonane są ze szkła termicznie hartowanego bezpiecznego i w razie rozbicia pękają na wiele drobnych odłamków, których obrzeża są zwykle tępe. Zainstalowanie na szybach folii spowoduje, że w przypadku jej rozbicia, odłamki rozbitej szyby będą przytrzymywane przez folię (przyklejone do niej) i nie rozsypią się, co w znaczny sposób utrudni i opóźni wydostanie się osób na zewnątrz. Szyba pokryta folią jest także znacznie trudniejsza do wypchnięcia. W przypadku naklejania folii barwnych może również zostać utrudniona ocena sytuacji wewnątrz pojazdu, przez osoby znajdujące się na zewnątrz przystępujące do akcji ratowniczej. Oklejanie szyb w oknach wyjść awaryjnych spowoduje więc, że wyjścia te nie zagwarantują wydostania się z pojazdu. Jako dowód przedłożono pismo Instytutu Ceramiki i Materiałów Budowlanych, do którego zwrócił się Główny Inspektorat Transportu Drogowego o wydanie opinii na temat oklejania szyb okien oznaczonych jako wyjścia awaryjne w autobusach. Otrzymana odpowiedź z dnia 13 sierpnia 2014 r. jednoznacznie potwierdziła stanowisko zajmowane przez WRD KMP, że szyby okien oznaczonych jako wyjścia awaryjne pojazdów, w tym autobusów, nie mogą być oklejane żadnymi foliami, zarówno od zewnątrz jak i od wewnątrz pojazdów. Komendant podkreślił, że głównym a zarazem jedynym meritum złożonej skargi było niesłuszne zatrzymanie dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...] nr rej. [...]. Zwrócił przy tym uwagę na błędną, a zarazem niezrozumiałą interpretację przepisów ruchu drogowego przez stronę skarżącą, która powołuje się na przepis § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia w zw. z załącznikiem nr 3 poz. 22 (szyby z powłokami refleksyjnymi i folie do szyb samochodowych). Ustawodawca w powyższym wykazie, wskazuje jako części związane z bezpieczeństwem użytkowania pojazdu m.in. folie do szyb samochodowych oraz szyby z powłokami antyrefleksyjnymi. Mogą one mieć oczywiście zastosowanie w pojeździe, pod warunkiem spełnienia innych obowiązujących przepisów, przytoczonych powyżej. Zaświadczenie o instalacji folii samochodowej nr [...] w pojeździe [...] w dniu 3 kwietnia 2014 r. potwierdza jedynie, że szyby pojazdu - w tym wyjścia awaryjne - w którym zatrzymano dowód rejestracyjny, były oklejone powyższą folią. Nie ma znaczenia fakt, czy folia ta posiada atest czy nie, ponieważ jakakolwiek folia naklejona na szybę w miejscu przeznaczonym do wyjścia awaryjnego, narusza przepis § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. Także zaświadczenie potwierdzające, że w dniu 16 czerwca 2014 r. (dzień po kontroli) zostało przeprowadzone dodatkowe badanie techniczne pojazdu, wykazało jedynie, że ustała przyczyna zatrzymania dowodu rejestracyjnego i pojazd został dopuszczony do dalszej jazdy. Zaznaczono, że adnotacja na wykazie kontrolnym w poz. nr 4 dotyczyła przeprowadzonej kontroli wyjść bezpieczeństwa (a nie urządzeń oświetlenia i wyposażenia elektrycznego), gdzie funkcjonariusz stwierdził stan niezadawalający. Wskazano także, że niezgodne ze stanem faktycznym jest stwierdzenie skarżącej spółki, że kierujący pojazdem marki [...] nr rej. [...], był w dniu 15 czerwca 2014 r. dwukrotnie kontrolowany. Po ujawnieniu wykroczenia drogowego z art. 97 Kodeksu wykroczeń polegającego na kierowaniu pojazdem bez zapiętych pasów bezpieczeństwa i podjęciu stosownych czynności przez Kierownika Referatu KRD II WRD KMP nadkom. W. M., na miejsce zdarzenia przybyła załoga radiowozu w składzie asp. K. P. oraz asp. T. C., celem kontynuowania dalszych czynności. Tak więc nie była to kolejna kontrola policyjna, a wyłącznie kontynuacja dalszych czynności, podjętych wobec kierującego. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, że działania podjęte przez funkcjonariuszy WRD KMP podczas przeprowadzonej kontroli drogowej w dniu 15 czerwca 2014 r., jak również czynności wyjaśniające postępowania skargowego, zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zrealizowane zostały fundamentalne zasady prowadzenia postępowań określonych w art. 6,8 i 11 k.p.a. Zatem na zasadzie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesiono o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego rozstrzygnięcia. W pierwszej kolejności określenia wymaga przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie. Z treści skargi wynika, że strona skarżąca skierowała swoją skargę na czynność Komendanta Miejskiego Policji zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu marki [...] o nr rej. [...] w dniu 15 czerwca 2014 r. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (tj. decyzje administracyjne i zaskarżalne postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niewątpliwie wśród wskazanych wyżej aktów lub czynności mieszczą się akty i czynności podejmowane w sprawach indywidualnych, a więc w stosunku do indywidualnie oznaczonych podmiotów w konkretnych sytuacjach prawnych. Muszą być to akty i czynności o charakterze publicznoprawnym i dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, co oznacza konieczność odniesienia takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Dominujący jest również pogląd, zgodnie z którym wystarczający jest pośredni związek pomiędzy przepisem prawa, a uprawnieniem lub obowiązkiem. "Czynność" może nie mieć sformalizowanego kształtu i być podjęta za pomocą umownego znaku lub symbolu (zob. J. Zimmermann: Prawo administracyjne, Warszawa 2012, s. 398). Dowód rejestracyjny jest zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm.), dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa wydanie dowodu rejestracyjnego jako działanie następcze po rejestracji pojazdu dokonywanej w formie decyzji administracyjnej, ma charakter czynności materialno-technicznej (zob: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 24 września 2001 r., OPS 6/01, Jur 2001, nr 12, s. 34; uchwała składu 5 sędziów NSA z dnia 15 listopada 1999 r., OPK 25/99, ONSA 2000, Nr 2, poz. 55). Dowód rejestracyjny jest zewnętrznym przejawem oświadczenia woli organu administracyjnego, rozstrzygającego sprawę rejestracji pojazdu, potwierdzającym wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, a jednocześnie jest dokumentem potwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu (zob. wyrok NSA z dnia 16 października 2007 r., I OSK 1461/06, LEX nr 456843; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 5 lutego 2013 r., II SA/Bd 1094/12,LEX nr 1351387). Oznacza to, że prawo do dowodu rejestracyjnego wynika z samej istoty i charakteru rejestracji pojazdu, jak i z brzmienia art. 72 i art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, z których wynikają przesłanki rejestracji i obowiązek wydania dowodu rejestracyjnego po dokonaniu rejestracji. Jednocześnie uczestnik ruchu jest obowiązany do wylegitymowania się – na żądanie Policji – m.in. dokumentem wymaganym w związku z używaniem pojazdu (art. 129 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym). W konsekwencji należy przyjąć, że czynność zatrzymania dowodu rejestracyjnego przez policjanta w ramach kompetencji określonych w art. 132 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym ma również charakter czynności materialno-technicznej, a czynność ta dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niewątpliwie działalność policjanta w zakresie zatrzymywania dowodów rejestracyjnych jest wykonywaniem zadań Policji w zakresie kontrolowania ruchu drogowego (art. 129 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym). Skoro przy tym – zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz.U. 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) do podstawowych zadań Policji należy m.in. ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego m.in. w ruchu drogowym, a w strukturze organizacyjnej Policji Komendant Główny Policji, podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, jest centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego (art. 5 ust. 1 ustawy o Policji), to nie ulega wątpliwości, że czynności policjantów polegające na zatrzymywaniu dowodów rejestracyjnych mają charakter czynności z zakresu administracji publicznej i są to czynności podejmowane wobec indywidualnie określonych podmiotów. Treść art. 6a ust. 1 ustawy o Policji, gdzie ustawodawca postanowił, że "w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Policji" wskazuje również, że należy uznać za prawidłowe potraktowanie przez stronę skarżącą Komendanta Miejskiego Policji jako organ legitymowany biernie w sprawie ze skargi na czynność policjanta z dnia 15 czerwca 2014 r. Należy zwrócić uwagę, że sformułowanie powyższego przepisu, w tym oddzielenie przecinkiem słów "w postępowaniu administracyjnym" od pozostałej części zdania pozwala na przyjęcie, że przepis ten odnosi się nie tylko do jurysdykcyjnych postępowań administracyjnych, w których wydawane są decyzje administracyjne, lecz również do innych postępowań z zakresu administracji publicznej związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji. Uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarga została złożona w terminie po wcześniejszym wyczerpaniu środków zaskarżenia. Niewątpliwie również strona skarżąca – A Sp. z o.o. z siedzibą w O jest legitymowana do złożenia skargi na czynność zatrzymania dowodu rejestracyjnego, która miała miejsce w dnia 15 czerwca 2014 r. Interes prawny skarżącego, co do którego wprost nawiązuje art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. W orzecznictwie i doktrynie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego strony kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego. Interes prawny strony skarżącej jako przedsiębiorcy świadczącego usługi w ruchu drogowym do posiadania dowodu rejestracyjnego jako dokumentu potwierdzającego dopuszczenie do ruchu zarejestrowanego pojazdu, za pomocą którego prowadzi działalność gospodarczą wynika ze wskazanych wyżej przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, zwłaszcza tych, zgodnie z którymi dowód rejestracyjny jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, a na uczestniku ruchu drogowego spoczywa obowiązek wylegitymowania się tym dokumentem na żądanie Policji. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona skarżąca ma interes prawny w tym, aby sąd administracyjny skontrolował czynność zatrzymania dowodu rejestracyjnego jednego z pojazdów należących do przedsiębiorcy, która to czynność miała miejsce w dnia 15 czerwca 2014 r. Dokonując kontroli zaskarżonej czynności materialno-technicznej należy zwrócić uwagę, że zasadniczo, o ile ustawodawca nie stanowi inaczej, czynności tego rodzaju – w odróżnieniu od aktów administracyjnych – nie są sformalizowane, a w konsekwencji nie zawierają formalnych uzasadnień, w których prezentowane są szczegółowo motywy ich podjęcia. Oznacza to, że ustalenie podstaw prawnych i faktycznych takich czynności musi odbywać się na gruncie wszelkiej dostępnej dokumentacji z nimi związanej. Jeżeli organ podejmował działanie w granicach obowiązującego prawa mającego zastosowanie do określonej sytuacji faktycznej, to nie będzie możliwe postawienie mu zarzutu działania nielegalnego, a jedynym kryterium kontroli sądowoadministracyjnej jest kryterium legalności. Zasadnicza okoliczność faktyczna w niniejszej sprawie, tj. fakt, że w dniu 15 czerwca 2014 r. szyby wyjść awaryjnych w pojeździe marki [...] o nr rej. [...] należącym do A Spółki z o.o. z siedzibą w O, oklejone były folią jest bezsporna i oczywista. Wynika bowiem z dokumentów kontroli, zaświadczeń przedłożonych przez stronę skarżącą i stanowiska samej strony skarżącej zaprezentowanego w skardze. Istota problemu niniejszej sprawy sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy powyższa okoliczność faktyczna uzasadniała zatrzymanie w dniu 15 czerwca 2014 r. dowodu rejestracyjnego przez policjanta. Z analizy dokumentacji sporządzonej w dniu 15 czerwca 2014 r., w tym zwłaszcza z dokumentu, jaki otrzymał kierowca, któremu zatrzymano dowód rejestracyjny, tj. z pokwitowania zatrzymania dowodu rejestracyjnego wynika, że powodem zatrzymania było "uzasadnione przypuszczenie niespełnienie wymogów wyjść bezpieczeństwa w pojeździe". Z kolei z odpowiedzi na skargę wynika, że motywem działania policjanta było stwierdzenie przez niego, że pojazd zagraża porządkowi ruchu. Należy zauważyć, że obydwie z powołanych przesłanek zostały wymienione w treści art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a i b Prawa o ruchu drogowym, zgodnie z którym "Policjant zatrzyma dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w razie: 1) stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd: a) zagraża bezpieczeństwu w szczególności po wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy, b) zagraża porządkowi ruchu". Zatrzymanie dowodu rejestracyjnego w dniu 15 czerwca 2014 r. znajdowało zatem podstawę prawną. Należy podzielić stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę, że oklejenie folią szyb wyjść awaryjnych pojazdu (busu) dawało podstawę do uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd ten zagraża bezpieczeństwu i porządkowi ruchu. Obowiązujące przepisy stanowią, że szyby pojazdu: 1) nie powinny dawać ostrych odprysków w razie rozbicia; przednia szyba powinna zapewnić kierowcy pełną i wyraźną widoczność bez zniekształcenia obrazu, a w razie rozbicia - zapewniać jeszcze dostateczną widoczność drogi; 2) powinny być umocowane w taki sposób lub sporządzone z takiego tworzywa, aby w razie konieczności istniała możliwość wyjścia na zewnątrz pojazdu co najmniej przez jeden otwór okienny z każdej strony pojazdu (§ 8 ust. 5 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 951 z późn. zm.), a także wymieniają szyby z powłokami refleksyjnymi i folie do szyb samochodowych jako przedmioty wyposażenia i części związanych z bezpieczeństwem pojazdów (punkt 22 załącznika nr 3 cytowanego rozporządzenia). Powyższe regulacje rozporządzenia wykonawczego należy rozpatrywać zarówno w nawiązaniu do regulacji ustawowej, stanowiącej podstawę jego wydania (art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym wskazuje, że pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę), jak i przy uwzględnieniu specyfiki i funkcji wyjść awaryjnych. Zaopatrzenie szyby folią może w pewnych sytuacjach zwiększać bezpieczeństwo chroniąc np. przed ostrymi odpryskami w razie rozbicia, ale może również utrudniać wyjście z pojazdu. W przypadkach, gdy szyba znajduje się w miejscu wyjścia awaryjnego jej powleczenie folią niewątpliwie powoduje takie jej umocowanie, które ogranicza możliwość wyjścia w razie potrzeby na zewnątrz pojazdu. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Komendanta, że szyby okien oznaczonych jako wyjścia awaryjne mają za zdanie umożliwić wydostanie się osób z wnętrza pojazdu, po uprzednim usunięciu elementu uszczelnienia okna i wypchnięciu całej szyby na zewnątrz lub rozbicia jej młotkiem, stanowiącym obowiązkowe wyposażenie pojazdu - autobusu. Skoro szyby te wykonane są ze szkła termicznie hartowanego bezpiecznego i w razie rozbicia pękają na wiele drobnych odłamków, których obrzeża są zwykle tępe, to zainstalowanie na szybach folii spowoduje, że w przypadku jej rozbicia, odłamki rozbitej szyby będą przytrzymywane przez folię (przyklejone do niej) i nie rozsypią się, co w znaczny sposób utrudni i opóźni wydostanie się osób na zewnątrz. Szyba pokryta folią jest także znacznie trudniejsza do wypchnięcia. Ponadto, w przypadku naklejania folii barwnych może również zostać utrudniona ocena sytuacji wewnątrz pojazdu, przez osoby znajdujące się na zewnątrz przystępujące do akcji ratowniczej. W rezultacie oklejanie szyb w oknach wyjść awaryjnych może spowodować, że wyjścia te nie zagwarantują wydostania się z pojazdu. W wykładni powyższych przepisów trafnie Komendant Policji wziął pod uwagę również treść punktu 7.6.8.2. Regulaminu nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 i M3 w odniesieniu do ich budowy ogólnej (Dz.U.UE L z dnia 29 września 2010 r., nr 255, poz. 1), zgodnie z którym "Każde okno awaryjne: nadaje się do łatwego i natychmiastowego wykorzystania od wewnątrz lub z zewnątrz przy użyciu urządzenia uznanego za wystarczające; lub wykonane jest z szybko tłukącego się szkła bezodpryskowego. Drugi z powyższych wymogów wyklucza możliwość stosowania tafli ze szkła wielowarstwowego lub z tworzywa sztucznego. W celu zapewnienia możliwości stłuczenia każdego okna awaryjnego w bezpośrednim sąsiedztwie takiego okna umieszczony jest przyrząd łatwo dostępny dla osób znajdujących się wewnątrz pojazdu. Przyrząd do wybijania szyb w oknach awaryjnych z tyłu pojazdu musi być umieszczony bądź centralnie ponad, bądź poniżej okna awaryjnego lub, zamiennie, przyrząd można umieścić bezpośrednio po bokach okna". Regulamin powyższy – co wynika z jego punktu 1.1. - stosuje się do wszystkich jednopokładowych, dwupokładowych, sztywnych lub przegubowych pojazdów kategorii M2 lub M3. Według załącznika nr 2 do ustawy Prawo o ruchu drogowym, kategoria M2 obejmuje pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu osób, mające więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy i mające maksymalną masę całkowitą nieprzekraczającą 5 t, a kategoria M3 - pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewozu osób, mające więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy i mające maksymalną masę całkowitą przekraczającą 5 t. Dodatkowo, chociaż jedynie posiłkowo, należy zwrócić uwagę na treść § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie warunków technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. z 2011 r. Nr 65, poz. 344), zgodnie z którym "szyby okien wyjść awaryjnych powinny być łatwe do usunięcia poprzez otwarcie okna, usunięcie szyby lub rozbicie szyby młotkiem umieszczonym wewnątrz tramwaju. Szyby przeznaczone do rozbicia nie mogą być wykonane ze szkła klejonego lub z tworzyw sztucznych oraz oklejane foliami". Powyższa regulacja dotyczy wprawdzie takich pojazdów jak tramwaje i trolejbusy, a nie busy lub autobusy, jednakże mając na uwadze to, że w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia nie wprowadzono regulacji odmiennej, obydwa rozporządzenia oparte są na tej samej delegacji ustawowej, a także z punktu widzenia bezpieczeństwa pasażerów, które ma być gwarantowane wyjściami awaryjnymi, trudno dostrzec różnice pomiędzy tramwajem, trolejbusem, autobusem i busem, to dopuszczalne jest w realiach niniejszej sprawy systemowe odwoływanie się do treści § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie warunków technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. W tym stanie rzeczy czynność zatrzymania dowodu rejestracyjnego w dniu 15 czerwca 2014 r. była czynnością zgodną z prawem, prawidłowo wyłożono i zastosowano art. 132 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ustawy Prawo o ruchu drogowym w związku z § 8 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia w związku z punktem 22 załącznika nr 3 do rozporządzenia, a w konsekwencji skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Dostrzegalne w sprawie uchybienia w sposobie formułowania zapisów w dokumentach kontroli, zwłaszcza w zakresie sugerującym, że podstawą zatrzymania dowodu rejestracyjnego były kwestie dotyczące atestu folii, nie są uchybieniami, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, skoro niekwestionowany w sprawie stan faktyczny uzasadniał podjęcie przez policjanta tego rodzaju czynności materialno-technicznej.