III SA/Wa 1167/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anna Sękowska, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. , działając na podstawie własnych tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] z dnia [...] października 2013 r., obejmujących zobowiązanie Spółki A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca"), w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres 02/2008 - 12/2008, wszczął postępowanie egzekucyjne, dokonując zawiadomieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...] zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...] S.A. Przedmiotowe zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych zostało doręczone zobowiązanej w dniu 17 października 2013 r., natomiast dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 6 października 2013 r. Pismem z dnia 24 października 2013 r. Skarżąca, wniosła do organu egzekucyjnego zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] wskazując na naruszenie art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm., dalej "u.p.e.a.") przez prowadzenie egzekucji w sytuacji, gdy obowiązek został wykonany. W uzasadnieniu powyższego wyjaśniono, że Skarżąca jako płatnik podatku w dniu 15 października 2013 r., tj. przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, wykonała obowiązek w stosunku do kwoty należności głównej 10.074 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, na poparcie czego załączono bankowe potwierdzenie przelewu. Natomiast w stosunku do kwoty należności głównej 7.744 zł obowiązek został wykonany przez podatników (W.C. , A. K. oraz T. M. ) w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2008. Skarżąca wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego, skutkujące uchyleniem dokonanych na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych czynności egzekucyjnych, a w przypadku dokonania zajęcia środków z rachunku bankowego - również o zwrot środków pieniężnych zajętych z rachunku bankowego Skarżącej wraz z należnym oprocentowaniem tych środków. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. , nie uznał zarzutów Skarżącej w stosunku do ww. tytułów wykonawczych o oraz stwierdził bezprzedmiotowość zarzutów odnośnie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] . W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wskazał, iż rozpoznanie zarzutów dotyczące tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wcześniejsze umorzenie postępowania egzekucyjnego w tym zakresie (postanowienie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] ). Natomiast w pozostałym zakresie uznano, iż zarzuty są bezzasadne. Wskazano ponadto, że Skarżąca nie załączyła żadnych potwierdzeń wskazujących na uregulowanie zobowiązań. Powyższe postanowienie zostało odebrane przez Skarżąca w dniu 19 listopada 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Skarżąca w zażaleniu z 27 listopada 2013 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w W. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: - naruszenie art. 30 § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 34 § 4 w zw. z art. 33 pkt 1 u.p.e.a przez brak umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec płatnika w sytuacji wykonania egzekwowanego zobowiązania podatkowego przez podatnika, - naruszenie art. 34 § 4 w zw. z art. 33 pkt 1 u.p.e.a oraz art. 60 § 2 u.p.e.a. przez brak uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych w sytuacji umorzenia postępowania egzekucyjnego, co powinno skutkować zwrotem środków pieniężnych zajętych z rachunku bankowego Spółki wraz z należnym oprocentowaniem. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia ww. zażalenia. Organ odwoławczy odwołując się do treści art. 17 § 1 u.p.e.a. wskazał, iż zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Z treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267. dalej "K.p.a") wywiódł, iż jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Natomiast upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W przypadku gdy koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni (art. 57 § 4 K.p.a.). Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Natomiast w razie złożenia pisma bezpośrednio w organie administracji publicznej decyduje data prezentaty. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. wynika, iż Skarżąca przesyłkę odebrała w dniu 19 listopada 2013 r. Tym samym termin do wniesienia zażalenia od powyższego rozstrzygnięcia upływał w dniu 26 listopada 2013 r. Skarżąca złożyła zażalenie bezpośrednio w kancelarii organu w dniu 27 listopada 2013 r., Za zasadne uznano stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. W skardze Skarżąca wniosła o uchylenie w całości powyższego postanowienia, zarzucając naruszenie: - art. 17 § 1 u.p.e.a. w związku z art. 57 § 1 K.p.a. przez błędne przyjęcie daty upływu terminu do wniesienia zażalenia i w konsekwencji przyjęcie zażalenie wniesiono z uchybieniem terminu; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. przez zaniechanie wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia wszystkich istotnych w sprawie okoliczności i błędne przyjęcie, że doręczono Skarżącej postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r., w dniu 19 listopada 2013 r.; - art. 8, art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 15 K.p.a. przez brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu w sprawie uchybienia terminu do złożenia zażalenia oraz brak umożliwienia złożenia wniosków dowodowych, przez co pozbawiono Skarżącą możliwości zwrócenia organowi egzekucyjnemu uwagi na potrzebę przeprowadzenia dodatkowych dowodów, a w konsekwencji oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym, a także naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej przez błędne ustalenie daty doręczenia postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r., co doprowadziło do pozbawienia prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy. W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, iż odebrała w dniu 20 listopada 2013 r. przedmiotowe postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. W konsekwencji zażalenie złożone bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 27 listopada 2013 r., powinno być rozpatrzone merytorycznie, bowiem zostało dokonane z zachowaniem terminu ustawowego. Na okoliczność ustalenia daty doręczenia postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r. złożyła dowód w postaci wydruku internetowego serwisu [...] SA - Śledzenie przesyłek, w postaci przesyłki poleconej nr [...] . Skarżąca podniosła, iż z przedstawionego dokumentu wynika, data przekazania przesyłki do doręczenia w dniu 20 listopada 2013 r. o godzina 7:44, zaś doręczenia dokonania tego samego dnia o godzinie 14:52. Na podstawie powyższego wywiodła zarzut braku zebrania i wszechstronnej oceny przez organ odwoławczy materiału dowodowego, skutkujące błędnym przyjęciem daty odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r., tylko na podstawie oceny zwrotnego potwierdzenia odbioru. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. Ustosunkowując się do złożonego przez Skarżąca wydruku z rejestru [...] , wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki o powyżej wskazanym numerze, na którym znajduje się pieczątka potwierdzająca wpływ korespondencji do Skarżącej w dniu 19 listopada 2013 r., imienna pieczątka pracownika przyjmującego korespondencję – G.M. wraz z parafką oraz data i podpis doręczającego, również potwierdzające doręczenie przesyłki w dniu 19 listopada 2013 r. Przedmiotowe zwrotne potwierdzenie odbioru zostało wypełnione w sposób prawidłowy i czytelny. W ocenie organu odwoławczego data doręczenia postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r., przypada na dzień 19 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowaniu w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd, rozpoznając sprawę pod kątem kryterium legalności uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W tej materii należało zbadać, czy w stanie faktycznym sprawy obowiązujące regulacje prawne prawidłowo zostały zastosowane. Zgodnie z art. 34 § 5 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie. Natomiast w myśl art. 17 § 1 u.p.e.a. zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Sposób doręczenia unormowany jest w art. 39-40 kpa. Stosownie do art. 39 kpa doręczenia dokonuje organ administracji publicznej, za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), za pośrednictwem poczty, przez swoich pracowników, lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Zgodnie z art. 45 kpa jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Dokonane w niniejszej sprawie ustalenia Dyrektora Izby Skarbowej w zakresie terminu wniesienia zażalenia Skarżącej na postanowienie w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne nie budzą wątpliwości. Z akt sprawy wynika, że postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne zostało doręczone Skarżącej w dniu 19 listopada 2013 r. W świetle powyższego należy zgodzić się z Dyrektorem Izby Skarbowej, że termin do wniesienia zażalenia Skarżącej upłynął z dniem 26 listopada 2013 r. Zażalenie na to postanowienie organu I instancji Skarżąca złożyła jednak w dniu 27 listopada 2013 r. tj. z uchybieniem terminu przewidzianego w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W ocenie Sądu kontrolowane postanowienie stwierdzające, że zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji zostało wniesione z uchybieniem terminu jest zgodne z przepisami prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest bowiem pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa, a stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego ( por. wyroki NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079, z dnia 29 stycznia 1997r, SA/Gd 1482/96, Lex nr 29004, z dnia 15 listopada 1995 r., SA/Ka 2111/94, Lex nr 27060, z dnia 27 listopada 1996 r.). Odnosząc się zaś do kwestii podnoszonych w skardze, zmierzających do wykazania, że doręczenie postanowienia z [...] listopada 2013 r. miało miejsce w dniu 20 listopada 2013 r., wyjaśnić należy, że formę sporządzania dokumentów pocztowych potwierdzających doręczenie przesyłki przez operatora pocztowego regulują przepisy ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe oraz wydane na jej podstawie rozporządzanie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz. U. 2013 r. poz. 545). Zgodnie z art. 3 pkt 23 ustawy Prawo pocztowe, przesyłka rejestrowana jest to przesyłka przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczona za pokwitowaniem odbioru. Stosownie zaś do § 21 ust. 3 ww. rozporządzenia, pokwitowanie odbioru przesyłki rejestrowanej powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy i datę odbioru. Powyższe regulacje mają na celu zapewnienie gwarancji poziomu jakości usług świadczonych przez operatora pocztowego i co do zasady określają obowiązki, do których stosowania zobligowany jest pracownik poczty dokonujący doręczenia, który wydając przesyłkę rejestrowaną powinien zadbać o jej prawidłowe podpisanie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1065/11, to orzeczenie i orzeczenia powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone i ma charakter dokumentu prywatnego. Stwierdzony takim dokumentem fakt co do daty i osoby odbierającej przesyłkę ma charakter domniemania i podlega ocenie dokonywanej przez organ orzekający, wedle zasad oceny dowodów określonych przepisem art. 80 k.p.a. Charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać obalone przeciwdowodem (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt II GSK 555/08 i z dnia 6 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1493/10). Skarżąca twierdzi, iż postanowienie z [...] listopada 2013 r. odebrała w innym terminie niż wynika to z dowodu potwierdzenia odbioru. Na potwierdzenie tego faktu przedstawiła wydruk z serwisu śledzenia przesyłek [...] S.A., wskazujący datę odbioru spornego postanowienia w dniu 20 listopada 2013 r. Zdaniem Skarżącej organ administracyjny naruszył przepisy postępowania tj. art. 7 i art. 77 kpa, bowiem ustalił datę odbioru przesyłki jedynie na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru, a zaniechał innych sposobów kontroli, chociażby poprzez zasięgnięcie informacji w serwisie śledzenia przesyłek pocztowych. Sąd nie podziela stanowiska Skarżącej, że złożenie zażalenia dzień po terminie, w sytuacji gdy organ dysponował urzędowym dokumentem w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru rodziło po stronie organu administracyjnego konieczność dalszego badania, kiedy Skarżąca odebrała ową przesyłkę. Po pierwsze Dyrektor Izby Skarbowej w W. dopiero ze skargi dowiedział się, że Skarżąca kwestionuje termin odbioru postanowienia z [...] listopada 2013 r., twierdząc, że miało to miejsce nie 19 a 20 listopada 2013 r. Po wtóre, jak wskazano powyżej zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w tym dokumencie stwierdzone. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia z [...] listopada 2013 r., na którym znajduje się pieczątka potwierdzająca wpływ korespondencji do spółki A. w dniu 19 listopada 2013 r., imienna pieczątka pracownika przyjmującego korespondencję – G.M. wraz z parafką oraz data i podpis doręczającego, również potwierdzające doręczenie przesyłki w dniu 19 listopada 2013 r. Przedmiotowe zwrotne potwierdzenie odbioru zostało wypełnione w sposób prawidłowy i czytelny. Domniemanie to może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, że dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Możliwość dowodzenia daty odbioru przesyłki na podstawie elektronicznego śledzenia przesyłek, co do jest dopuszczalne (art. 75 § 1 kpa). Jednak dowód ten nie jest dowodem kwalifikowanym przez ustawodawcę (w przeciwieństwie np. do dowodu z dokumentu bankowego – art. 7 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe – j.t. Dz. U. z 2012, poz. 1376 ze zm.). Nadto Sąd zwraca uwagę, że na stronie [...] znajduje się adnotacja, iż "wyświetlane informacje mają jedynie charakter poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń wobec [...] ". Tym samym dowód ów, choć dopuszczalny, nie mógł doprowadzić do obalenia domniemania prawnego, wynikającego z art. 76 kpa w zw. z art. 3 pkt 20 i art. 45 Prawa pocztowego. W ocenie Sądu dowodem przesądzającym o trafności twierdzeń Skarżącej mogłoby być na przykład pismo [...] S.A., wskazujące kiedy przesyłka polecona zawierająca postanowienie z [...] listopada 2013 r. została jej doręczona. Dokument taki, jako pochodzący od doręczyciela spornego postanowienia miałby walory dowodowe zbliżone do zwrotnego odbioru przesyłki. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania Sąd wskazuje, że z treści przepisów zawartych w rozdziale 10 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, regulujących kwestię odwołania i postępowania odwoławczego, które mają odpowiednie zastosowanie, jednoznacznie wynika, że postępowanie przed organem II instancji składa się z trzech etapów: wstępnego, postępowania wyjaśniającego oraz podjęcia decyzji (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel; Komentarz do art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, Lex/el 2011, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2007, sygn. akt IISA/WA 1907/06). W pierwszej fazie obowiązkiem organu odwoławczego jest dokonanie oceny czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. W zależności od wyniku wstępnej kontroli organ właściwy – albo przeprowadza postępowanie wyjaśniające, albo też zgodnie z art. 134 Kpa stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych) lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a akt ten nie tylko kończy etap postępowania wstępnego, lecz całe postępowanie odwoławcze. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, niezależną od uznania organu odwoławczego i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r., SA/Gd 1482/96, wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r., SA/Ka 2111/94, wyrok NSA z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665/95, wyrok NSA z 7 stycznia 2010 r., II OSK 9/09). Wskazać przy tym należy, że w przypadku zaistnienia wątpliwości co do ustalenia daty doręczenia decyzji na organie ciąży obowiązek poczynienia niezbędnych w tym zakresie ustaleń. Organ nie może bowiem domniemywać daty doręczenia decyzji, ani daty wniesienia odwołania, gdyż okoliczności te powinny być w sposób nie budzący wątpliwości ustalone w postępowaniu wstępnym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 1020/07). Rozpoznanie bowiem odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony na wniosek strony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji odwoławczej (por. wyrok NSA z 9 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 478/05; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2007, sygn. akt I SA/Wa 1297/07). Zarzuty Skarżącej naruszenia przepisów postępowania nie znajdują uzasadnienia, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Organ administracyjny nie był zobligowany do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, bowiem dysponował prawidłowo wypełnionym zwrotnym potwierdzeniem odbioru. W związku z tym brak było jakichkolwiek wątpliwości uzasadniających prowadzenie postępowania wyjaśniającego, co do terminu doręczenia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie co do kosztów oparto na art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.