I FSK 1458/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia WSA (del.) Marzena Łozowska (spr.), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 322/15 w sprawie ze skargi P. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (obecnie: Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 27 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 1. Wyrok sądu pierwszej instancji. 1.1.Wyrokiem z 6 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 322/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę P. S.A. z siedzibą w S. (dalej zwana jako: skarżąca, Spółka), na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 27 października 2014 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług. 2. Wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. 2.1. Skarżąca złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku zakupem dodatkowego wyposażenia, które zostanie nieodpłatnie przekazane miastu S., dalej "Miasto" oraz od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu strefy rekreacji dla dzieci o nazwie "[...]", dalej "Inwestycja", braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania nakładów poniesionych na zrealizowanie przedmiotowej Inwestycji oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz Miasta dodatkowego wyposażenia Inwestycji (sprzętu nagłaśniającego). 2.2. We wniosku wskazała, że została powołana do realizacji na terenie Miasta inwestycji o strategicznym znaczeniu dla gospodarki i bezpieczeństwa energetycznego Polski, polegającej na budowie, a w przyszłości eksploatacji, terminala do odbioru i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego (dalej: Terminal LNG). Zgodnie z umową Spółki przedmiotem jej działalności jest: wytwarzanie paliw gazowych, górnictwo gazu ziemnego, przeładunek towarów, prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych technicznych, badania i analizy techniczne. Zgodnie z przyjętymi założeniami biznesowymi, Spółka nie będzie prowadziła działalności operacyjnej do czasu zakończenia inwestycji i oddania Terminala LNG do eksploatacji. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług "VAT" i w swoich działaniach pragnie uwzględniać interesy otoczenia zewnętrznego i wewnętrznego projektu, jak również środowiska naturalnego. Z tego względu ważnym elementem rozwoju Spółki jest budowanie społecznie odpowiedzialnej firmy poprzez realizację "Strategii Zrównoważonego Rozwoju i Odpowiedzialnego Biznesu" (z ang. CSR - Corporate Social Responsibility) oraz wyznaczonych przez nią czterech celów głównych: 1. zaangażowanie interesariuszy zewnętrznych i wewnętrznych projektu w drodze dialogu społecznego, 2. wspieranie rozwoju Miasta i jego społeczności lokalnych, 3. troska o środowisko naturalne i promowanie zachowań proekologicznych, 4. bezpieczne i przyjazne miejsca pracy. Spółka wskazała, że koncepcja odpowiedzialnego biznesu stała się jednym z kluczowych tematów w polityce gospodarczej Unii Europejskiej, ponieważ prowadzi do trwałego sukcesu przedsiębiorstwa dzięki prowadzeniu dialogu z otoczeniem przy uwzględnieniu aspektów ochrony środowiska i budowy kapitału społecznego. W ramach działań z zakresu CSR, Spółka zaangażowała się w działalność na rzecz lokalnej społeczności, a w szczególności dzielnicy W., gdzie realizowana jest budowa Terminala LNG. W wyniku konsultacji z władzami Miasta Spółka podjęła się wybudowania strefy rekreacji dla dzieci. Podjęta przez Spółkę inicjatywa ma na celu budowanie relacji z samorządem terytorialnym, zbudowanie pozytywnego wizerunku Spółki i realizowanej inwestycji budowy Terminala LNG, pokazanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego oraz rozpowszechnienie nazwy i logotypu Spółki. Jest to szczególnie istotne z uwagi na planowany długi okres eksploatacji Terminala LNG, tj. około 50 lat. Inwestycja realizowana jest na terenach należących do Miasta i po jej zakończeniu na mocy stosownego porozumienia zostanie nieodpłatnie przekazana na jego rzecz. Nabycie towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji, za wyjątkiem kosztów osobowych, zostanie udokumentowane fakturą VAT wystawioną na Spółkę. Spółka planuje zakończenie realizacji i nieodpłatne przekazanie Inwestycji w IV kwartale 2014 r. Przekazaniu Inwestycji towarzyszyć będzie szeroka akcja promocyjna, a na obiektach wchodzących w jej skład umieszczone zostanie logo Spółki. 2.3. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1. Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów na realizację Inwestycji oraz wydatków na zakup dodatkowego wyposażenia? 2. Czy nieodpłatne przekazanie przez Spółkę nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji na rzecz Miasta będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT? 3. Czy nieodpłatne przekazanie dodatkowego wyposażenia Inwestycji (np. sprzętu nagłaśniającego) Miastu będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT? 2.4. W stanowisku własnym skarżąca przyjęła odnośnie pkt 1, że od nakładów na realizację Inwestycji oraz wydatków na zakup dodatkowego wyposażenia będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej "u.p.t.u.". Spółka podała, że będzie ponosiła wydatki związane z realizacją Inwestycji. Realizacja tego przedsięwzięcia wpisuje się w element przyjętej przez Spółkę Strategii Zrównoważonego Rozwoju i Odpowiedzialnego Biznesu. W ocenie Spółki, związek pomiędzy jej działalnością gospodarczą a wydatkami ponoszonymi na zrealizowanie Inwestycji jest bezsprzeczny. Realizacja Inwestycji jest nakierowana na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ma prowadzić do kreowania i utrzymania jej pozytywnego wizerunku na rynku, co odpowiednio będzie miało pozytywny wpływ na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą, w tym warunki współpracy z samorządem oraz kontrahentami (a co za tym idzie do powstania obrotu). Zdaniem Spółki, spełnia ona warunki uprawniające do odliczenia, gdyż jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi związane z realizacją Inwestycji, będą związane z ogólną jej działalnością, która podlega opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, Spółka ma prawo do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z nabyciem towarów i usług w celu realizacji Inwestycji. Na poparcie swoich twierdzeń Spółka przytoczyła wydane interpretacje podatkowe. Odnośnie pkt 2, zdaniem Spółki, przekazanie nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji na rzecz Miasta, który jest właścicielem gruntu nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towarów, gdyż czynność ta nie może zostać uznana za dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.t.u. oraz nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT jako świadczenie usług, gdyż ma ono charakter nieodpłatny i jednocześnie jest dokonywane na cele związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 2 u.p.t.u. Odnośnie pkt 3, zdaniem Spółki, nieodpłatne przekazanie dodatkowego wyposażenia Inwestycji (w tym nagłośnienia) Miastu będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. 3. Interpretacja indywidualna Ministra Finansów. 3.1. W interpretacji indywidualnej z 27 października 2014 r. Minister Finansów stwierdził, że zajęte we wniosku o wydanie interpretacji stanowisko jest nieprawidłowe. 3.2. Organ interpretacyjny stwierdził, że opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z działalnością gospodarczą, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów. Pojęcie działalności gospodarczej zostało zawarte dla celów podatku VAT w art. 15 ust. 2 u.p.t.u. Organ przytoczył treść art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit.a u.p.t.u. i wskazał, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Zdaniem organu, z przedstawionych okoliczności nie wynika aby nabyte towary i usługi miały/lub mogły mieć bezpośredni związek z działalnością opodatkowaną Spółki (jak wynika z wniosku przedmiotem działalności Spółki jest wytwarzanie paliw gazowych, górnictwo gazu ziemnego, przeładunek towarów, prace badawczo-rozwojowe w - dziedzinie nauk - przyrodniczych technicznych, badania i analizy techniczne). Również w przedmiotowej sprawie brak było pośredniego wpływu realizowanej budowy terenu rekreacyjnego dla dzieci, na przyszłą sprzedaż opodatkowaną Spółki przez ewentualne nakłonienie potencjalnych klientów do nabywania usług Spółki, po wybudowaniu Terminala. Spółka nie wykazała racjonalnego związku przyczynowo skutkowego pomiędzy realizacją przedmiotowego projektu, a zwiększeniem swojej sprzedaży opodatkowanej, a z przedstawionych we wniosku okoliczności nie sposób wyprowadzić wniosku o wzroście sprzedaży opodatkowanej u podatnika, w okresie późniejszym. Wobec powyższego, skoro nabyte towary i usługi nie posłużą czynnościom opodatkowanym, to w świetle powołanego art. 86 ust. 1 u.p.t.u., nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od poniesionych wydatków. 3.3. Organ interpretacyjny odniósł się do kwestii opodatkowania nieodpłatnego przekazania poniesionych nakładów (na wybudowanie strefy rekreacyjnej dla dzieci na gruncie stanowiącym własność Miasta) na rzecz Miasta i stwierdził, że czynności tych nie można uznać za dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 u.p.t.u. W przedmiotowym wypadku nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż Miasto, z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będzie dysponowało również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do wybudowanego terenu rekreacyjnego (placu zabaw) trwale z tym gruntem związanych. Organ interpretacyjny podał, że nakłady poniesione przez Spółkę na realizację Inwestycji, polegającej na wybudowaniu i nieodpłatnym przekazaniu miastu placu zabaw, pozostają bez związku z działalnością gospodarczą Spółki i nie wpłyną na osiągane przez Spółkę przychody opodatkowane podatkiem VAT. Stwierdził zatem, że Spółka, przekazując nieodpłatnie ww. nakłady świadczy usługę, która w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. podlega opodatkowaniu. 3.4. Organ interpretacyjny uznał, że nieodpłatne przekazanie na rzecz Miasta dodatkowego wyposażenia, tj. sprzętu, nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT stosownie do art. 7 ust. 2 u.p.t.u., gdyż co tych towarów Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotowe przekazanie nie spełni zatem przesłanek zawartych w art. 7 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. i nie może być uznane za dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., a więc za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. 4. Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, Spółka wniosła skargę do sądu pierwszej instancji. 4.1. W skardze wniosła o uchylenie indywidualnej interpretacji. w zakresie pkt 1 i 2. 4.2. Zarzuciła organowi naruszenie: - art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit.a u.p.t.u. w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej polegające na przyjęciu, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od nakładów na realizację Inwestycji z uwagi na brak związku tych nakładów (wydatków) z czynnościami opodatkowanymi Spółki; - art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. polegające na przyjęciu, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, nieodpłatne przekazanie przez Spółkę na rzecz Miasta nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na brak związku tej Inwestycji z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą; - art. 14c § 2 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2012 r., poz.749 ze zm.), dalej "O.p.", polegające na braku wskazania logicznie uzasadnionych powodów, ze względu na które okoliczności stanu faktycznego nie były wystarczające dla wykazania związku nakładów na realizację Inwestycji oraz samej Inwestycji z czynnościami opodatkowanymi Spółki oraz z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, podczas gdy w innych interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów wydanych w analogicznych stanach faktycznych, organ uznał istnienie związku czynności podejmowanych w ramach działań wynikających z doktryny społecznej odpowiedzialności biznesu z czynnościami opodatkowanymi i z działalnością gospodarczą podatników. 4.3. Organ interpretacyjny, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. 5. Wyrok i uzasadnienie sądu pierwszej instancji. 5.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny Szczecinie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przytaczając regulacje art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 i ust. 2, art. 8 ust. 1 i ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.t.u. stwierdził w szczególności, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek bezpośredni lub pośredni z czynnościami opodatkowanymi. W ocenie sądu pierwszej instancji w niniejszej sprawie taki bezpośredni związek nie występuje, gdyż realizacja Inwestycji nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Spółkę. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, gdyż jest w trakcie budowy Terminala LNG. W sprawie brak jest także pośredniego związku dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi. Jak wynika bowiem z wniosku o wydanie interpretacji, podjęta przez Spółkę Inwestycja ma na celu budowanie relacji z samorządem terytorialnym, zbudowanie pozytywnego wizerunku Spółki i realizowanej inwestycji budowy Terminala LNG, pokazanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego oraz rozpowszechnienie jej nazwy i logotypu. Zbudowanie pozytywnego wizerunku i pozyskanie przychylności społeczności lokalnej, w ocenie Spółki, ma istotne znaczenie z uwagi na założenie wieloletniego prowadzenia działalności w tym rejonie. Zdaniem sądu pierwszej instancji jak sama Spółka wskazała, realizacja Inwestycji nie ma na celu zwiększenia przyszłej sprzedaży opodatkowanej wytwarzanych produktów, lecz zbudowanie pozytywnego wizerunku i pozyskanie przychylności społeczności lokalnej. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że sądowi wiadomo z urzędu, gdyż było szeroko komentowane w mediach, że budowa Terminala LNG w tym rejonie wzbudziła protesty mieszkańców. Spółka ma zajmować się działalnością gospodarczą w postaci, m.in. wytwarzania paliw gazowych, przeładunku towarów (skroplony gaz), pracami badawczo-rozwojowymi w dziedzinie nauk przyrodniczych technicznych, badaniami i analizami technicznymi. Przyszła działalność Spółki jest bardzo specyficzna, dlatego też nie sposób twierdzić, że realizacja Inwestycji ma powiązanie z działalnością opodatkowaną Spółki. Zbudowanie placu zabaw dla dzieci, mimo umieszczenia na nich logo Spółki, nie wpłynie generalnie na zwiększenie obrotów sprzedaży produktów Spółki, w tym wśród lokalnych mieszkańców. Wobec powyższego, skoro nabyte towary i usługi nie posłużą czynnościom opodatkowanym, to w świetle powołanego art. 86 ust. 1 u.p.t.u., nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od poniesionych wydatków. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W kwestii opodatkowania nieodpłatnego przekazania poniesionych nakładów (na wybudowanie strefy rekreacyjnej dla dzieci na gruncie stanowiącym własność Miasta) na rzecz Miasta sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu, że czynności tych nie można uznać za dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 u.p.t.u. W przedmiotowym wypadku nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż Miasto z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będzie dysponowało również prawem własności do wszelkich jego części składowych (na ten fakt zwróciła uwagę sama Spółka we wniosku). Jak wynikało z okoliczności sprawy nakłady poniesione przez Spółkę na realizację Inwestycji, pozostają bez związku z działalnością gospodarczą Spółki i nie wpłyną na osiągane przez nią przychody opodatkowane podatkiem VAT. W związku z powyższym Spółka, przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem Inwestycji, świadczy usługę, która na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. podlega opodatkowaniu VAT. 6. Skarga kasacyjna. 6.1. W skardze kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca zaskarżyła powyższy wyrok w całości. 6.2. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwanej: P.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: • art. 141 § 4 P.p.s.a. - poprzez pominięcie w zaskarżonym wyroku okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym kluczowej części argumentacji podniesionej przez Spółkę w skardze, a jednocześnie zaniechanie wskazania przyczyn, dla których pominięte argumenty Spółki nie zasługują na uwzględnienie; co uniemożliwiło poznanie motywów, którymi kierował się WSA przeprowadzając kontrolę zaskarżonej interpretacji z punktu widzenia jej zgodności z prawem. 6.3. Na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: • art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wydatki na działania z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu, tj. CSR (Corporate Social Responsibility), nie dają prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z ich poniesieniem, z uwagi na nieprawidłowe przyjęcie braku związku tego rodzaju wydatków z czynnościami opodatkowanymi; • art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że nieodpłatne przeniesienie przez podatnika VAT nakładów poniesionych w związku z podejmowanymi działaniami CSR powinno podlegać opodatkowaniu VAT, z uwagi na nieprawidłowe przyjęcie braku związku podejmowanych działań z zakresu CSR z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika, w sytuacji gdy ten na moment ich przeniesienia nie rozpoczął prowadzenia działalności operacyjnej (czynności z zakresu podstawowej działalności gospodarczej); • art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy poprzez błędną zastosowanie polegającą na przyjęciu, że w przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), skarżąca nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego od nakładów na realizację inwestycji - strefy rekreacji dedykowanej dzieciom o nazwie "[...]" (Inwestycja), z uwagi na nieprawidłowe przyjęcie braku związku tych nakładów (wydatków) z czynnościami opodatkowanymi Spółki; • art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że w przedstawionym we wniosku o wydanie Interpretacji stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), nieodpłatne przekazanie przez Spółkę na rzecz Urzędu Miasta S. nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na nieprawidłowe przyjęcie braku związku tej Inwestycji z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą; 6.3. Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o: - uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz rozpoznanie skargi na podstawie art. 188 P.p.s.a. i uchylenie zaskarżonej interpretacji; - zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 7. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7.1. Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona. 7.2. Skarga kasacyjna wywiedziona została w oparciu o obie podstawy kasacyjne wymienione w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., co oznacza, że w pierwszej kolejności ustosunkować należy się zarzutów naruszenie przepisów postępowania. 7.4. Zarzutu naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 P.p.s.a. autor skargi kasacyjnej upatrywał przede wszystkim w tym, że sąd pierwszej instancji nie odniósł się wszystkich argumentów strony skarżącej, w tym do kluczowej kwestii, tj. naruszenia przez organ w procesie wykładni przepisów ustawy o VAT poprzez równoczesne przyjęcie, że Spółka nie ma prawa do odliczenia VAT z tytułu nakładów poniesionych na realizację Inwestycji, w sytuacji gdy zgodnie ze stanowiskiem organu jej nieodpłatne przeniesienie będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT. Brzmienie art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. nie pozostawia zdaniem Spółki wątpliwości, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (a za taką czynność Dyrektor uznał nieodpłatne przekazanie Inwestycji na rzecz Miasta), podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Skarżąca zarzuciła, że stanowisko organu zaakceptowane przez sąd w zaskarżonym wyroku negujące prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego, narusza przepisy prawa krajowego (w szczególności art. 86 ust. 1 u.p.t.u.) oraz przepisy Dyrektywy (w szczególności art. 167 i 168) i wynikającą z nich zasadę neutralności VAT. Analiza uzasadnienia skargi kasacyjnej w tym zakresie wskazuje, że argumentacja podana na poparcie zarzutu naruszenia przepisów postępowania (art. 141 § 4 P.p.s.a.) jest w istocie argumentacją przystającą do zarzutu naruszenia prawa materialnego (art. 86 ust. 1 u.p.t.u. oraz art. 167 i 168 Dyrektywy). Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych poprzez zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można skutecznie zwalczać stanowiska sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia podważać bowiem można poprzez zarzut naruszenia prawa materialnego (tj. w ramach podstawy wskazanej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) - zob. wyrok NSA z 27.10.2015 r., sygn. akt II OSK 391/14 LEX nr 2002672. 7.5. Istota sporu w zakresie zarzucanych sądowi pierwszej instancji naruszeń prawa materialnego sprowadza się do kwestionowania wykładni art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i ich niewłaściwego zastosowania poprzez stwierdzenie, że inicjatywy z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) nie powinny być uznane za służące czynnościom opodatkowanym oraz, że skarżąca nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego od nakładów na realizację Inwestycji z uwagi na brak związku tych nakładów (wydatków) z czynnościami opodatkowanymi dokonywanymi przez Spółkę, a także błędniej wykładni i niepoprawnego we wskazanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) zastosowania art. art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. poprzez uznanie, że działania CSR nie mają związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz, że skarżąca powinna opodatkować podatkiem od towarów i usług czynność nieodpłatnego przekazania nakładów na Inwestycję na rzecz Urzędu Miasta S.. 7.3. Odnosząc się do powyższych zarzutów w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że sprawa dotyczy indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. postępowanie w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie wszczynane jest na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie. Granice tej "sprawy" zakreśla zainteresowany, który w myśl art. 14b § 3 O.p. obowiązany jest m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Stan faktyczny wskazany we stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne (tak m.in. A. Kabat [w:] J S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa, komentarz wydanie 5, Lexis Nexis, Warszawa 2009, s. 105). Oznacza to, że zarówno organ wydający interpretację oraz sąd administracyjny są związani podanym we wniosku stanem faktycznym. Nie mogą zatem przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2011 roku, II FPS 6/10). Uwaga ta jest o tyle istotna, że Sąd pierwszej instancji nie wypowiadał się w sposób ogólny, że inicjatywy z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) nie powinny być uznane za służące czynnościom opodatkowanym oraz, że działania CSR nie mają związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatników podatku VAT. Sąd w zaskarżonym wyroku odniósł się do wskazanego przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zatem jak zasadnie wskazano w skardze kasacyjnej spór w przedmiotowej sprawie sprowadzał się do rozstrzygnięcia: 1. Czy skarżącej przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nakładów poniesionych przez Spółkę na realizację Inwestycji polegającej na wybudowaniu strefy rekreacji dla dzieci o nazwie "[...]", 2. Czy nakłady poniesione na Inwestycję mają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, a zatem czy istnieje konieczność opodatkowania podatkiem od towarów i usług ich nieodpłatnego przekazania na rzecz Miasta. Skarżąca kwestionuje stanowisko sądu pierwszej instancji, że nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. poniesionych wydatków na Inwestycję. Nie zgadza się także z przyjętym w zaskarżonym wyroku stanowiskiem, że nieodpłatne przekazanie nakładów poniesionych na Inwestycję będzie opodatkowane podatkiem VAT z uwagi na to, że nie miała związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. 7.4. Przepis art. 86 ust. 1 u.p.t.u. stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zamieszczone w tym przepisie zastrzeżenie w rozpoznanej sprawie nie ma znaczenia. Przepis powyższy określa zatem warunki skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu od towarów i usług, przy czym nie ulega wątpliwości, że nabywane towary i usługi muszą mieć związek z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Takie znaczenie omawianego przepisu nie jest między stronami sporne. Zarówno skarżąca, jak i Sąd pierwszej instancji oraz Minister Finansów zgadzają się też co do tego, że do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług uprawnia związek bezpośredni lub pośredni tychże towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi. Skarżąca uważa jednak, że okolicznościach faktycznych (zdarzeniu przyszłym) opisanych we wniosku o wydanie interpretacji dostrzec można związek pośredni między wydatkami na Inwestycję a czynnościami opodatkowanymi. Tym samym zarzuca, jak wskazano powyżej, niewłaściwe zastosowanie art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE. Z wniosku o wydanie interpretacji wynika, że w ramach działań z zakresu CSR Spółka podjęła się wybudowania strefy rekreacji dla dzieci (Inwestycja). Podjęta przez Spółkę inicjatywa ma na celu budowanie relacji z samorządem terytorialnym, zbudowanie pozytywnego wizerunku Spółki i realizowanej inwestycji budowy Terminala LNG, pokazanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego oraz rozpowszechnienie nazwy i logotypu Spółki. W ocenie Spółki, związek pomiędzy jej działalnością gospodarczą a wydatkami ponoszonymi na zrealizowanie Inwestycji jest bezsprzeczny. Realizacja Inwestycji jest nakierowana na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ma prowadzić do kreowania i utrzymania jej pozytywnego wizerunku na rynku, co odpowiednio będzie miało pozytywny wpływ na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą, w tym warunki współpracy z samorządem oraz kontrahentami (a co za tym idzie do powstania obrotu). Zdaniem Spółki, spełnia ona warunki uprawniające do odliczenia, gdyż jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi związane z realizacją Inwestycji, będą związane z ogólną jej działalnością, która podlega opodatkowaniu VAT. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Spółka nie wykazała okoliczności potwierdzających istnienie między spornymi wydatkami a sprzedażą opodatkowaną Spółki związku, który byłby istotny z punktu widzenia prawa do odliczenia podatku naliczonego. Związek taki – jak zasadnie uznał Sąd pierwszej instancji – nie istnieje. Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7.02.2017 r., sygn. akt I FSK 1019/15, zgodnie z którym przy dokonywaniu, na gruncie konkretnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), oceny związania danego nabycia towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi podatnika, uwzględnić należy wskazania płynące z orzeczeń TSUE w konkretnych sprawach. Trybunał wyrażał zasadniczo stanowisko co do konieczności wystąpienia bezpośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym z tytułu wydatków i podatkiem należnym w związku z działalnością opodatkowaną (por. powołany wyżej wyrok w sprawie C-98/98 pkt 24, czy wyrok z 6 kwietnia 1995 r. w sprawie BLP Group plc , C-4/94 pkt 19 i 21; wyrok z dnia 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 Abbey National, pkt 26; wyrok z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie C-435/05 Investrand, pkt 23, wyrok z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C-104/12 Finanzamt Köln-Nord p-ko W. Becker, pkt 19 dostępne j.w.). Jednakże w niektórych okolicznościach, co aprobuje TSUE, prawo odliczenia podatku naliczonego może przysługiwać nawet w braku związku z konkretną transakcją opodatkowaną, jeżeli zakup związany jest z działalnością opodatkowaną podatnika. Podatnik korzysta w takiej sytuacji z prawa do odliczenia, mimo braku bezpośredniego związku między konkretną transakcją na wcześniejszym etapie obrotu, a transakcją na późniejszym etapie obrotu, powodującymi powstanie prawa do odliczenia, jeżeli nabycie otrzymanych świadczeń zakwalifikować można do tzw. ogólnych kosztów działalności podatnika i stanowi w związku z tym element ceny dostarczanych przez niego towarów lub świadczonych usług. Należy podkreślić, że taki koszt nie może służyć wyłącznie działalności nieopodatkowanej i powinien mieć charakter cenotwórczy, a więc wpływać na ceny oferowanych usług czy towarów. Tego rodzaju koszty mają bowiem bezpośredni związek z całością działalności gospodarczej podatnika (por. wyroki w powołanej wyżej sprawie C-98/98, pkt 31; w wyroku z 26 maja 2005 r. Kretztechnik, C-465/03, pkt 36; w sprawie C-104/12, pkt 20 dostępne j.w.). W rozpoznanej sprawie sytuacja taka nie wystąpiła, brak jest bowiem związku bezpośredniego jak i pośredniego między poniesionymi przez skarżącą wydatkami na Inwestycję - wybudowaniu strefy rekreacji dla dzieci a czynnościami opodatkowanymi Spółki. Przy czym niewłaściwie uzasadnił sąd pierwszej instancji, że związek bezpośredni nie wystąpi, ponieważ Spółka nie prowadzi jeszcze działalności gospodarczej. Błędne uzasadnienie zaskarżonego wyroku we wskazanej kwestii nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, bowiem nie ulega wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że w okolicznościach przedstawionych przez Spółkę w złożonym wniosku o wydanie interpretacji nie można uznać, że nabywane towary i usługi poniesione w związku z realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu strefy rekreacji dla dzieci o nazwie "[...]", są niezbędne do wytworzenia towarów i usług będących przedmiotem dostawy – bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi Spółki, skoro jak wynika z wniosku przedmiotem jej działalności jest: wytwarzanie paliw gazowych, górnictwo gazu ziemnego, przeładunek towarów, prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych technicznych, badania i analizy techniczne. Powyższe nie jest kwestionowane przez skarżącą, która podnosi, że nabyte towary i usługi związane z realizacją Inwestycji, będą związane z ogólną jej działalnością, która podlega opodatkowaniu VAT. Tym samym Spółka zmierza do wykazania, że w okolicznościach faktycznych (zdarzeniu przyszłym) opisanych we wniosku o wydanie interpretacji dostrzegalny jest związek pośredni między wydatkami na Inwestycję a czynnościami opodatkowanymi. Wbrew temu jednak co podnosi się w skardze kasacyjnej słusznie uznał sąd pierwszej instancji, że wydatki ponoszone na Inwestycję (wybudowanie strefy rekreacji dla dzieci) nie przyczynią się zwiększenia obrotów Spółki, nie wypłyną na wzrost poziomu zysków osiąganych przez skarżącą. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, biorąc pod uwagę okoliczności tej konkretnej sprawy wskazane przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w szczególności uwzględniając status skarżącej, która została powołana do realizacji na terenie Miasta Świnoujścia inwestycji o strategicznym znaczeniu dla gospodarki i bezpieczeństwa energetycznego Polski, polegającej na budowie, a w przyszłości eksploatacji, terminala do odbioru i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, uwzględniając przedmiot jej działalności - wytwarzanie paliw gazowych, górnictwo gazu ziemnego, przeładunek towarów, prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych technicznych, badania i analizy techniczne, a co się z tym wiąże - biorąc pod uwagę fakt, że nabywcą towarów i usług Spółki będą wyspecjalizowane podmioty, a nie lokalna społeczności do której Inwestycja jest skierowana, zasadnie stwierdził sąd pierwszej instancji, że związek omawianych wydatków ze wskazaną działalnością opodatkowaną Spółki nie wystąpi. Wydatki poniesione na Inwestycję nie będą miały związku przyczynowo – skutkowego ze zwiększeniem sprzedaży opodatkowanej. Spółka nie będzie działać w warunkach konkurencyjności – tym samym podjęte przez nią działania – budowa strefy rekreacji dla dzieci o nazwie "[...]", nie przyczynią się do "przyciągania" kontrahentów, którymi jak już podkreślono nie będzie lokalna społeczność a ściśle wyspecjalizowane podmioty, które z racji statusu Spółki – nie będą miały możliwości dokonania innego wyboru dostawcy tak specyficznych towarów i usług. W świetle wymienionych okoliczności stworzenie pozytywnego wizerunku Spółki wśród lokalnej społeczności, prowadzenie szerokiej akcji promocyjnej, umieszczenie na obiektach wchodzących w skład inwestycji logo Spółki nie wpłynie na jej działalność opodatkowaną. Stąd powołane przez skarżącą wyroki sądów administracyjnych (wyrok NSA z 13.11.2013 r., sygn. akt I FSK 1606/12 oraz wyrok WSA w Warszawie z 8.12.2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2881/15, w których wskazano, że usługi związane z wydatkami poniesionymi w ramach CSR stanowią wydatki marketingowe nie mogły w okolicznościach przedmiotowej sprawy odnieść zamierzonego skutku i przyczynić się do zaakceptowania stanowiska wyrażonego w tym zakresie przez skarżącą. Nie kwestionując stanowiska wyrażonego w skardze kasacyjnej, że działania Spółki związane z Inwestycją sprzyjają budowie wizerunku Spółki, dobrych relacji z władzami lokalnymi i społecznością lokalną, wpisują się we współczesny model biznesowy, to jednak jak nie oznacza to chociażby ich pośredniego związku z działalnością opodatkowaną Spółki. Nie są to wydatki o charakterze ogólnym. Odnosząc się do poglądu autora skargi kasacyjnej, że poniesienie nakładów na Inwestycję, a następnie jej nieodpłatne przekazanie na rzecz Urzędu Miasta w S., unaoczni otoczeniu społecznemu i biznesowemu Spółki, że skarżąca wykonując czynności opodatkowane i prowadząc działalność gospodarczą chce funkcjonować w sposób uwzględniający interes lokalnej społeczności, przez co możliwe będzie szybsze, tj. niezakłócone, przeprowadzenie działań zmierzających do rozpoczęcia przez Spółkę podstawowej działalności operacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powyższe okoliczności nie były wskazane w złożonym wniosku o wydanie interpretacji. Odmiennie też niż w skardze kasacyjnej wniosek nie zawierał też przykładów ze światowych rynków, które zdaniem Spółki pokazują negatywny wpływ braku dobrych relacji środowiskowych na realizację podobnych inwestycji. Zatem podane w skardze kasacyjnej fakty, których nie zawierał opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) we wniosku o wydanie interpretacji zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny pominięte. Niemniej jednak nie można nie zauważyć, że sąd pierwszej instancji podniósł, że sądowi wiadomo "z urzędu", że budowa Terminala LNG wzbudzała protesty mieszkańców. Jednak okoliczność, że przy podejmowaniu decyzji o lokalizacji takiej inwestycji, uciążliwej dla otoczenia, podejmowane są akcje protestacyjne mieszkańców nie oznacza jeszcze, że bez podejmowania takich działań, mogłoby dojść do opóźnień czy wstrzymania budowy Terminalu. Spółka we wniosku nie podnosiła, że dzięki przyjętej strategii CSR nie odnotowano działań mogących zagrażać ciągłości inwestycji. Na marginesie podnieść wypada, że lokalizacja takich inwestycji ma też korzystny wpływ na społeczność lokalną – powstają nowe miejsca pracy, zwiększają się wpływy podatkowe. Podejmowanie przez Spółkę działań w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu jest z pewnością pożądane chociażby ze względu na uwzględniany przez firmę interes społeczny. Nie oznacza to jednak, że we wszystkich tego typu inwestycjach przedsiębiorca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na działania CSR. Jest to uzależnione od okoliczności konkretnego przypadku. Z powyższych względów skutku w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku nie mógł spowodować zarzut naruszenia art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. w zw. z art. 167 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE. 7.5. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u. W myśl art. 8 ust. 1 u.p.t.u., przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7(...). Zgodnie natomiast z art. art. 8 ust. 2 u.p.t.u., za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: 1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; 2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Skarżąca w skardze kasacyjnej nie sformułowała zarzutu naruszenia art. 7 ust.1 u.p.t.u., nie kwestionowała, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła dostawa towarów. W związku z tym, orzekając w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku wystąpienia którejkolwiek z podstaw nieważności postępowania, z mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany był sformułowaną w skardze kasacyjnej podstawą (naruszenie prawa materialnego - art. 8 ust. 2 pkt 2 u.p.t.u.), która także nie okazała się zasadna. Zdaniem skarżącej, sąd pierwszej instancji na skutek dokonania błędnej wykładni przepisów, niewłaściwie zastosował art. 8 ust. 2 pkt 2 uznając, iż Spółka powinna opodatkować VAT czynność nieodpłatnego przekazania nakładów na Inwestycję na rzecz Urzędu Miasta S. W ocenie skarżącej sąd pierwszej instancji uznał, że pomiędzy przedmiotowymi działaniami, a działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę nie istnieje chociażby pośredni związek. Podstawą takiej oceny, była obserwacja, że obecna działalność Spółki koncentracje się na budowie Terminala, który nie został jeszcze ukończony. Innymi słowy, Spółka nie rozpoczęła jeszcze swojej podstawowej działalności operacyjnej, która generowałaby po jej stronie przychody. Według Spółki, zaprezentowane powyżej stanowisko Sądu jest nieprawidłowe, gdyż w nieuzasadniony sposób zawęża zakres pojęcia działalności gospodarczej, przez co wyklucza z niego działalność prowadzoną w początkowej jej fazie przez Spółkę. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, sąd pierwszej instancji nie wywodził obowiązku opodatkowania podatkiem VAT czynności nieodpłatnego przekazania nakładów na Inwestycję na rzecz Urzędu Miasta S. z okoliczności, że Spółka nie rozpoczęła jeszcze swojej podatkowej działalności operacyjnej. Wskazywał sąd, co również zauważono w skardze kasacyjnej, że pomiędzy działaniami skarżącej opisanymi we wniosku o wydanie interpretacji nie występie nawet pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Przyszła działalność Spółki jest bardzo specyficzna, dlatego też nie sposób twierdzić, jak słusznie wskazał sąd w zaskarżonym wyroku, że realizacja Inwestycji ma powiązanie z działalnością opodatkowaną Spółki. Zbudowanie placu zabaw dla dzieci, mimo umieszczenia na nich logo Spółki, nie wpłynie generalnie na zwiększenie obrotów sprzedaży produktów Spółki, w tym wśród lokalnych mieszkańców. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nieodpłatne przekazanie przez Spółkę na rzecz Urzędu Miasta S. nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji – budowy strefy rekreacji dla dzieci, służyło innym celom niż działalność gospodarcza Spółki. Nie miało związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Obiektywnie nie mogło wpłynąć na efekty prowadzonej działalności gospodarczej Spółki, zwiększenie jej obrotów (zob. pkt 7.4. uzasadnienia wyroku). Nie są to nieodpłatne usługi niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, mają z nią luźny związek. 7.6. Ze wskazanych przyczyn, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w myśl art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 za zm.).