III SA/Wa 3144/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant sekretarz sądowy Agata Rogosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2015 r. sprawy ze skargi R. z siedzibą w Holandii na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 5 czerwca 2014 r. nr IPPB5/423-339/14-5/AJ w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę 1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynikało, że w dniu 7 kwietnia 2014 r. R. z siedzibą w Holandii (dalej "Strona", "Skarżąca" lub "Fundusz") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prawa holenderskiego Funduszu do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.; dalej zwana "u.p.d.o.p.") 2. W przedmiotowym wniosku Strona opisując zdarzenie przyszłe wskazała, że jest funduszem inwestycyjnym utworzonym na podstawie przepisów prawa holenderskiego i funkcjonującym w formie prawnej i z w. kooperatywy (coóperatie U. A, (uitsluiting van aansprakelijkheid)), Fundusz nie będzie posiadał siedziby ani zarządu na terytorium Polski. W zakresie statusu prawno-podatkowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa holenderskiego: 1) Fundusz będzie posiadał osobowość prawną nadaną zgodnie z przepisami holenderskiego Kodeksu Cywilnego, będzie zatem podmiotem praw i obowiązków odrębnym od jego inwestorów (członków); 2) Fundusz będzie podlegał opodatkowaniu holenderskim podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, jako holenderski rezydent podatkowy; Fundusz będzie też mógł uzyskać certyfikat rezydencji podatkowej wystawiony przez holenderskiego władze podatkowe; 3) wyłącznym przedmiotem działalności Funduszu będzie inwestowanie środków wpłaconych przez członków - inwestorów na pokrycie praw uczestnictwa emitowanych przez Fundusz zgodnie z przepisami prawa holenderskiego, w celu dywersyfikacji ryzyka inwestycyjnego oraz osiągnięcia przez inwestorów zysków; Fundusz lokować będzie zebrane środki pieniężne w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe; 4) Fundusz będzie zarządzany wyłącznie przez licencjonowany podmiot zarządzający, najprawdopodobniej z siedzibą w Holandii, regulowany zgodnie z holenderskimi przepisami implementującymi Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (dalej: "AIFMD") i prowadzący swoją działalność w oparciu o stosowne zezwolenie wydane przez Stichting Autoriteit Financiele Markten (dalej: "AFM"), tj. właściwego organu nadzoru nad holenderskim rynkiem finansowym; niewykluczone, że Fundusz może być zarządzany przez podmiot z siedzibą w innym niż Holandia państwie członkowskim Unii Europejskiej, działający zgodnie z przepisami AIFMD i prowadzący swoją działalność w oparciu o stosowne zezwolenie wydane przez właściwy organu nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmiot zarządzający będzie mieć siedzibę; 5) działalność inwestycyjna Funduszu będzie prowadzona na rzecz Funduszu przez podmiot zarządzający Funduszem na podstawie zezwolenia wydanego podmiotowi zarządzającemu przez AFM oraz po rejestracji Funduszu w AFM. W związku z powyższym Fundusz będzie regulowaną instytucją wspólnego inwestowania nadzorowaną przez AFM. Mianowicie, AFM sprawować będzie nadzór nad działalnością zarządczą Funduszu (tj. prowadzeniem działalności inwestycyjnej) polegający m.in. na badaniu zgodności działalności Funduszu z obowiązującym prawem, weryfikacji rzetelności i wiarygodności zarządzającego funduszem, wypłacalności zarządzającego, jego administracyjnej struktury oraz wewnętrznej kontroli i przejrzystości względem inwestorów i właściwych organów; 6) aktywa Funduszu będą przechowywane przez depozytariusza działającego zgodnie z regulacjami AIFMD, którym będzie podmiot utworzony w Holandii; w szczególności, depozytariusz będzie prowadził rejestr aktywów Funduszu, monitorował przepływ środków, sprawował ogólny nadzór nad działalnością inwestycyjną Funduszu oraz wykonywał inne czynności związane z przechowywaniem ksiąg i administrowaniem Funduszem i jego aktywami. Skarżąca podniosła ponadto, że może podjąć działalność inwestycyjną na terenie Polski poprzez nabywanie lub obejmowanie papierów wartościowych, instrumentów finansowych lub innych praw majątkowych. W szczególności może zostać wspólnikiem polskich spółek kapitałowych, lub wspólnikiem polskich spółek osobowych, tj. spółki jawnej lub spółki komandytowej (dalej spółka jawna i spółka komandytowa jako: "Spółka Osobowa"). Spółka Osobowa prowadzić będzie działalność gospodarczą i osiągać dochody na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Możliwe też, że Spółka Osobowa będzie wspólnikiem innych spółek kapitałowych lub osobowych z siedzibą w Polsce lub za granicą i w związku z tym będzie osiągać także dochody związane z uczestnictwem w takich spółkach. Ponadto Fundusz w uzupełnieniu wniosku zaznaczył, że zgodnie z przepisami prawa holenderskiego, to zarządzający funduszem ("Zarządzający") a nie Fundusz podlega wymogowi posiadania zezwolenia wydawanego przez AFM, który jest holenderskim organem nadzoru odpowiedzialnym za nadzór nad rynkiem finansowym. Wniosek o wydanie zezwolenia oraz udzielenie zezwolenia podlega przepisom zawartym w Ustawie o nadzorze finansowym (Wet op het financieet toezicht, "AFS"). Udzielenie (lub odmowa udzielenia) zezwolenia jest decyzją administracyjną. Prowadzenie działalności przez Fundusz wymaga zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym Holandii. Fundusz musi zostać zgłoszony do AFM (ustęp 4:37n AFS). AFM sprawuje stały nadzór nad Zarządzającym oraz działalnością inwestycyjną prowadzoną przez niego w ramach Funduszu. Fundusz jest w istocie funduszem regulowanym, ponieważ zarządzanie inwestycyjne wykonywane za pośrednictwem Funduszu podlega nadzorowi ze strony AFM. Zgodnie z warunkami funkcjonowania Funduszu będzie on działał jako fundusz inwestycyjny zamknięty (instytucja wspólnego inwestowania typu zamkniętego). W rezultacie, możliwość wejścia do i wyjścia z Funduszu będzie podlegać ograniczeniom. Statut Funduszu nie będzie zakładać aby tytuły uczestnictwa Funduszu były oferowane w drodze oferty publicznej, na rynku regulowanym ani wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu. Zamiarem Strony jest wyłączenie możliwości nabywania tytułów uczestnictwa Funduszu także przez osoby fizyczne wyłącznie gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40.000 euro (choć prawnie jest to dopuszczalne). Ponadto Skarżąca wskazała, że kooperatywa jest szczególną formą prawną na gruncie prawa holenderskiego mającą członków, a nie wspólników. Tytuły uczestnictwa w Funduszu można zatem określić jako "udziały członkowskie" (ang. membership interests) w Funduszu. Jednocześnie każdy członek ma co najmniej jeden głos w Walnym Zgromadzeniu Członków (Zgromadzenie Członków), lecz statut może przyznać niektórym członkom więcej niż jeden głos. Dopuszczalna jest liczba głosów współmierna do wysokości udziału każdego członka. Według Strony Zarządzający będzie osobą prawną. Fundusz będzie miał zarządzającego posiadającego zezwolenie w Holandii wydane przez AFM. Zgodnie z artykułem 4:37c (2) AFS, holenderski zarządzający musi mieć siedzibę w Holandii. Oznacza to m.in., że Zarządzający musi sprawować zarząd z Holandii. Zgodnie z artykułem 4:37f (1) AFS, Zarządzający musi wyznaczyć depozytariusza dla każdego zarządzanego przez siebie funduszu (patrz również pytanie 13), w tym także dla działającego w formie kooperatywy. Fundusz musi mieć zarząd oraz może mieć radę nadzorczą. Zarząd kieruje działalnością Funduszu oraz reprezentuje Fundusz wobec osób trzecich. Prawo do reprezentowania Funduszu może również przysługiwać jednemu członkowi lub większej liczbie członków zarządu. Zarząd odpowiada za zarządzanie spółką, tzn. ogólną politykę długoterminową oraz bieżące sprawy Funduszu. W strukturze Funduszu organem zarządzającym będzie Zarządzający (nie będzie odrębnego zarządu). Zdaniem Skarżącej co do zasady, Zarządzający musi ustąpić jeżeli straci zezwolenie AFM lub w przypadku niewypłacalności Zarządzającego. Wówczas konieczne będzie powołanie na jego miejsce innego zarządzającego posiadającego wymagane zezwolenie. W praktyce, zawierana jest przez Zarządzającego i Fundusz umowa o zarządzanie na podstawie przepisów holenderskiego prawa cywilnego. Ponadto, Zarządzający będzie posiadał uprawnienia do pełnienia funkcji zarządu. Wówczas Zarządzający będzie reprezentował Fundusz, w tym w relacjach z podmiotem zarządzającym (w przypadku zawarcia przez Fundusz umów takich jak umowa inwestycyjna lub inne umowy, Zarządzający może podpisać taką umowę w imieniu Funduszu działając w charakterze samodzielnego dyrektora), Nie zmienia się to w przypadku, gdyby Zarządzający (występujący w charakterze Zarządzającego) zawarł umowę z Funduszem reprezentowanym przez Zarządzającego (w charakterze samodzielnego dyrektora). Działalność związana z aktywami Funduszu, a mianowicie usługi niezbędne do wypełniania funkcji powierniczej ZAFI, zarządzanie infrastrukturą, działalność w zakresie administrowania nieruchomościami, porady dla przedsiębiorstw w zakresie struktury kapitałowej, strategii inwestycyjnej i spraw związanych, porady i usługi związane z łączeniem i nabywaniem przedsiębiorstw i inne usługi związane z zarządzaniem Funduszem oraz spółkami i innymi aktywami w które zainwestowano. Końcowo Strona zwróciła uwagę, że Depozytariusz - zewnętrzny niezależny podmiot - będzie odpowiedzialny za zapewnienie, aby rozliczanie umów dotyczących aktywów funduszu inwestycyjnego następowało bez nieuzasadnionego opóźnienia, będzie kontrolował terminowość rozliczania umów z uczestnikami funduszu. 3. W związku z powyższym Skarżąca zapytała czy przychody (dochody) osiągane na terytorium Polski, w tym przychody (dochody) z udziału w Spółce Osobowej w części odpowiadającej jej udziałowi w zyskach Spółki Osobowej, będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. zarówno z momentem ich uzyskania przez Spółkę Osobową jak i z chwilą ich faktycznej wypłaty na rzecz Funduszu? 4. Stanowisko Skarżącej opierało się na założeniu, że przychody (dochody) o których mowa w ww. pytaniu będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. z momentem ich uzyskania przez Spółkę Osobową, jak i z chwilą ich faktycznej wypłaty na rzecz Funduszu. Jej zdaniem spełnia warunki uprawniające do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., gdyż spełnia warunek: 1) instytucji wspólnego inwestowania z siedzibą w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej: a) Fundusz będzie miał siedzibę w Holandii; b) pojęcie "instytucji wspólnego inwestowania" obejmuje wszelkie fundusze inwestycyjne z siedzibą w innym niż Polska państwie członkowskim UE lub EOG. W związku z nierównym traktowaniem zagranicznych funduszy inwestujących na rynku polskim, polski ustawodawca wprowadził do art. 6 ust. 1 u.p.d.o.p., m.in. pkt 10a odnoszący się do instytucji wspólnego inwestowania posiadających siedzibę w innym niż Polska państwie członkowskim UE lub EOG. Z uwagi na odmienną specyfikę form organizacyjno-prawnych funduszy inwestycyjnych funkcjonujących w różnych państwach członkowskich UE i EOG, ustawodawca polski uwzględnił sytuację, w której podmiot na gruncie prawa siedziby jest uznawany za fundusz inwestycyjny, natomiast zgodnie z przepisani prawa polskiego podmiot ten takim funduszem nie jest. Z tych powodów użyto w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. szerokiego terminu "instytucje wspólnego inwestowania"; c) powyższe podejście zgodne jest także z art. 2 ust. 2 lit. (b) AIFMD oraz art. 1 ust. 3 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe ("UCITS"), zgodnie z którymi przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania objęte tymi dyrektywami mogą być utworzone zgodnie z prawem zobowiązań (jako wspólne fundusze zarządzane przez spółki zarządzające), prawa powierniczego (jako fundusze powiernicze), statutu (jako spółki inwestycyjne) lub, w przypadku AIFMD, mogą posiadać jakąkolwiek inną formę prawną. Zatem zwolnieniu podatkowemu podlega każdy zagraniczny fundusz inwestycyjny z siedziba w UE lub EOG, jeśli spełnia wskazane w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. warunki, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej; 2) podlegania w państwie siedziby (Holandii), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania: a) Fundusz będzie rezydentem podatkowym dla celów holenderskiego podatku dochodowego; b) Fundusz będzie mógł uzyskać certyfikat rezydencji podatkowej wystawiony przez holenderskie władze podatkowe; c) w praktyce warunek podlegania zagranicznych funduszy inwestycyjnych opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, oznacza właśnie konieczność posiadania przez zagraniczny fundusz inwestycyjny rezydencji podatkowej w danym państwie członkowskim UE lub EOG; 3) zgodnie z którym wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych, zebranych w drodze publicznego lub niepublicznego proponowania nabycia tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe: a) wyłącznym przedmiotem działalności zagranicznego funduszu musi być zatem zbiorowe lokowanie posiadanych środków w celu dywersyfikacji ryzyka inwestycyjnego oraz w celu uzyskania przez uczestników korzyści z wyników zarządzania ich aktywami - jest to zgodne z planowanym zakresem działalności Funduszu, którego przedmiotem, zgodnie z aktem założycielskim, jest inwestowanie środków wpłaconych przez członków-inwestorów Funduszu w instrumenty finansowe i inne prawa majątkowe, b) konieczne jest nadto, aby jedynym obszarem działalności zagranicznego funduszu była działalność inwestycyjna przy jednoczesnym braku zaangażowania funduszu w inne formy działalności (przykładowo fundusz zagraniczny nie może prowadzić działalności w zakresie handlu lub produkcji - Fundusz spełniać będzie także ten wymóg, gdyż będzie lokował zebrane środki pieniężne w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe i nie będzie prowadził działalności w innym zakresie niż działalność inwestycyjna, c) fundusz zagraniczny powinien emitować tytuły uczestnictwa - zgodnie z prawem holenderskim, instrumenty członkowskie emitowane przez Fundusz stanowią instrument inwestycyjny (tytuły uczestnictwa w zyskach Funduszu), nie mają zaś charakteru właścicielskiego, tak jak udziały/akcje polskich spółek kapitałowych. Są to bowiem instrumenty inwestycyjne przyznawane inwestorom (członkom) Funduszu uprawniające inwestorów do czerpania zysków z działalności inwestycyjnej prowadzonej przez Fundusz. Rozwiązanie takie zgodne jest zarówno z AIFMD (która przewiduje, że uczestnictwo w instytucji zbiorowego inwestowania może wynikać z różnego rodzaju instrumentów, zarówno jednostek uczestnictwa, jak i udziałów (shares), a także z art. 1 ust. 3 UCITS, zgodnie z którym za jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania objętego dyrektywą UCITS uznaje się także akcje (shares) tego przedsiębiorstwa. Tym samym, spełniony będzie warunek emitowania przez Fundusz tytułów uczestnictwa, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b) u.p.d.o.p.; 4) prowadzenia przez Fundusz działalności na podstawie zezwolenia/zawiadomienia właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym Fundusz ma siedzibę oraz wymóg podlegania działalności Funduszu bezpośredniemu nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym Fundusz ma siedzibę: a) właściwym organem nadzoru nad holenderskim rynkiem finansowym jest AFM (odpowiednik polskiej Komisji Nadzoru Finansowego), b) Fundusz prowadzić będzie działalność inwestycyjną na podstawie zezwolenia wydanego przez AFM podmiotowi zarządzającemu Funduszem, który wykonuje działalność inwestycyjną na rzecz Funduszu oraz po rejestracji Funduszu przez AFM, c) AFM sprawować będzie także nadzór nad działalnością zarządczą Funduszu, co w praktyce oznaczać będzie nadzór na prowadzeniem działalności inwestycyjnej Funduszu, polegający, m.in. na badaniu zgodności działalności Funduszu z obowiązującym prawem, weryfikacji rzetelności i wiarygodności zarządzającego funduszem wypłacalności zarządzającego, jego administracyjnej struktury oraz wewnętrznej kontroli i przejrzystości względem inwestorów i właściwych organów; 5) posiadania przez Fundusz depozytariusza przechowującego jego aktywa: a) aktywa Funduszu będą przechowywane przez depozytariusza (w rozumieniu AIFMD), którym będzie podmiot utworzony w Holandii, b) depozytariusz Funduszu będzie w szczególności: prowadził rejestr aktywów Funduszu, monitorował przepływ środków pieniężnych, sprawował ogólny nadzór nad działalnością inwestycyjną Funduszu oraz wykonywał inne czynności związane z przechowywaniem ksiąg i administrowaniem Funduszem i jego aktywami; 6) zarządzania Funduszem przez podmiot, który prowadzi swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwego organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmiot ten ma siedzibę: a) Fundusz będzie zarządzany wyłącznie przez podmiot, który prowadzić będzie swoją działalność w oparciu o stosowne zezwolenie wydane przez AFM lub inny właściwy organ nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmiot zarządzający będzie mieć siedzibę; b) działalność podmiotu zarządzającego regulowana będzie przepisami AIFMD, z których wynika, że zarządzanie funduszami inwestycyjnymi jest stałym przedmiotem działalności podmiotu zarządzającego (art. 4 ust. 1 lit. b AIFMD), przy jednoczesnym zastrzeżeniu, że zarządzający nie będzie zajmował się działalnością inną niż działalność, o której mowa w załączniku 1 do AIFMD i dodatkowym zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe na podstawie zezwolenia udzielonego na mocy dyrektywy UCITS (art. 6 ust. 2 AIFMD); 7) istnienie podstawy prawnej do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organów podatkowych państwa, w którym Fundusz ma siedzibę: a) podstawą prawną do wymiany Informacji z holenderskimi władzami podatkowymi będą przepisy Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu. Przepisy art. 27 tej Konwencji przewidują mechanizm wymiany informacji, który umożliwia polskim organom podatkowym wystąpienie do organów podatkowych Holandii z wnioskiem o przekazanie określonych informacji podatkowych na temat Funduszu, b) niezależną podstawą do wymiany informacji stanowić będą przepisy Dyrektywy Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającą dyrektywę 77/799/EWG. W związku z powyższym Fundusz stanął na stanowisku, że będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym w Polsce na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10a w zw. z ust. 3 u.p.d.o.p. jako instytucja wspólnego inwestowania mająca siedzibę w innym niż Polska państwie członkowskim UE (Holandii). W konsekwencji uznał, iż przychody (dochody) osiągane na terytorium Polski, w tym przychody (dochody) z udziału w Spółce Osobowej w części odpowiadającej udziałowi Funduszu w zyskach Spółki Osobowej, będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zarówno z momentem ich uzyskania przez Spółkę Osobową, jak i z chwilą ich faktycznej wypłaty na rzecz Funduszu. 5. Minister Finansów z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W. w interpretacji indywidualnej z dnia 5 czerwca 2014 r. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu na wstępie zwrócił uwagę, że w polskim systemie prawnym występują następujące polskie instytucje wspólnego inwestowania: 1) fundusze inwestycyjne działające na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 ze zm., dalej także: "ufi") - określone w art. 1 tej ustawy; 2) fundusze kapitałowe, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o Krajowym Funduszu Kapitałowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 57 poz. 491 ze zm.), z uwagi na brzmienie art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy mogące działać m.in. w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej (oczywiście nie można ich utożsamiać z funduszami określonymi w art. 16 ust. 7f u.p.d.o.p. - Ustawodawca dla potrzeb tej ustawy nadał temu pojęciu inne znaczenie). Zdaniem organu pierwsza z ww. kategorii podmiotów podlega zwolnieniu podmiotowemu określonemu w art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p. (jako fundusze inwestycyjne działające na podstawie przepisów u.f.i.), natomiast literalne brzmienie tego przepisu wskazuje wprost, że Ustawodawca nie przewidział zwolnienia podmiotowego dla drugiej z ww. kategorii. Z przyczyn oczywistych (ww. fundusze kapitałowe nie posiadają siedziby w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie) fundusze te nie mogą korzystać również ze zwolnienia określonego w pkt 10a ust. 1 art. 6 u.p.d.o.p. Wprowadzenie art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. było wynikiem podjęcia przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązania wobec Komisji Europejskiej w sprawie usunięcia naruszenia nr 2006/4093. W uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej zwolnienie podmiotowe dla zagranicznych funduszy inwestycyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 10a) zaznaczono, że proponowane warunki określające zakres podmiotowy zwolnienia zostały ustalone tak, aby zwolnieniem objęte zostały podmioty równoważne polskim funduszom inwestycyjnym i polskim funduszom emerytalnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że wolą Ustawodawcy było ustanowienie zwolnienia podmiotowego dla zagranicznych instytucji wspólnego inwestowania, ale tylko takich, które działają na podobnych zasadach do polskich funduszy inwestycyjnych. W przekonaniu organu przesłanki zwolnienia podmiotowego wyrażonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. należy zatem oceniać poprzez pryzmat zasady równego traktowania polskich funduszy inwestycyjnych i ich odpowiedników (podmiotów równoważnych) z Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Minister Finansów odnosząc się do wypełnienia warunków analizowanego zwolnienia podmiotowego zgodził się ze stanowiskiem Skarżącej, zgodnie z którym warunek określony w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. a u.p.d.o.p. należy uznać za spełniony z uwagi na posiadanie statusu rezydenta podatkowego Holandii przez Stronę. Organ stwierdzając, że pogłębionej analizy wymaga natomiast kwestia wypełnienia warunku określonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b u.p.d.o.p. stwierdził, że zakres działalności określony w ww. przepisie pokrywa się z zakresem określonym dla polskich funduszy inwestycyjnych w art. 3 ust. 1 u.f.i. zgodnie z którym fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe. Ponadto zaznaczył, że skoro zgodnie z przyjętym przez polskiego Prawodawcę modelem fundusze inwestycyjne nie mogą inwestować w spółki osobowe nie emitujące papierów wartościowych, takie jak spółka jawna lub komandytowa, co wynika m.in. z odmienności konstrukcji polskiej spółki osobowej jawnej lub komandytowej w zakresie odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki, jej reprezentacji, zarządzania, zbywalności praw udziałowych itd. od rozwiązań przewidzianych dla spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnych, to dochody z udziału w transparentnej podatkowo spółce osobowej należy traktować tak jak dochody z działalności gospodarczej. Stąd zdaniem Ministra brak jest podstaw do przyjęcia, że skoro Fundusz będzie uzyskiwał także dochody z działalności gospodarczej, to za wypełniony można uznać warunek określony w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b u.p.d.o.p. Warunek ten jednoznacznie wskazuje, że podmioty, których przedmiotem działalności (użyto sformułowania "wyłącznym przedmiotem") są inne rodzaje aktywności gospodarczej niż tam wymienione, w tym działalność gospodarcza - nie są uprawnione do zwolnienia podmiotowego. W związku z powyższym organ za nieporównywalny uznał przedmiot działalności funduszy holenderskich i polskich funduszy inwestycyjnych działających na podstawie u.f.i. Tym samym w jego ocenie przyznanie racji Skarżącej prowadziłoby do niewątpliwie niezamierzonego (zamiarem Ustawodawcy było zrównanie traktowania pod względem podatkowym polskich i zagranicznych funduszy, a nie uprzywilejowanie tych ostatnich) przez Ustawodawcę uprzywilejowanego traktowania opisanych funduszy holenderskich w stosunku do polskich funduszy działających w oparciu o u.f.i. Zwrócił przy tym uwagę na inny poziom ryzyka i płynności aktywów w przypadku inwestycji w spółki osobowe, co w przypadku instytucji zbiorowego inwestowania przedkłada się wprost na bezpieczeństwo inwestorów. W związku z tym organ podkreślił, że wykładnia celowościowa art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b u.p.d.o.p. wskazuje, że zwolnienie podmiotowe określone w przedmiotowym artykule nie obejmuje zagranicznych spółek/funduszy inwestycyjnych inwestujących w polskie spółki jawne i inne spółki osobowe nie emitujące papierów wartościowych (których zakres dopuszczalnych inwestycji wykracza poza zakres działalności polskich funduszy określony w u.f.i). W świetle powyższego stwierdzając, że warunek zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b u.d.o.p. nie będzie spełniony w przypadku opisanym w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym za nieprawidłowe uznał stanowisko Strony z uwagi na brak wypełnienia warunku określonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b u.p.d.o.p. Jednocześnie organ zauważył, że powołana przez Fundusz Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 nie reguluje żadnych wymogów w odniesieniu do alternatywnych funduszy inwestycyjnych (por. pkt (10) preambuły ww. Dyrektywy), dopuszcza wprost przyjęcie lub utrzymanie przez państwa członkowskie krajowych wymogów dotyczących AFI mających siedzibę na ich terytorium. Jednocześnie w ocenie Ministra nie ma podstaw do stwierdzenia, że brak zwolnienia podmiotowego dla funduszy holenderskich - które charakteryzują się odmiennością od polskich funduszy inwestycyjnych zamkniętych nie tylko w zakresie formy prawnej, ale przede wszystkim w zakresie przedmiotu działalności oraz roli inwestorów (które to czynniki determinują poziom ryzyka inwestycyjnego tych funduszy) w stosunku do funduszy określonych w art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p. - ma charakter dyskryminujący. 6. Skarżąca po skorzystaniu z prawa wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa złożyła, za pośrednictwem Ministra Finansów, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie powyższej interpretacji indywidualnej w całości, a także zasądzenie kosztów postępowania, zarzuciła jej naruszenie: 1) art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., w szczególności poprzez uznanie, że Skarżąca będąca zagraniczną instytucją wspólnego inwestowania, nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych wyłącznie z uwagi na możliwość inwestowania środków pieniężnych w spółki osobowe z siedzibą w Polsce, nieemitujące papierów wartościowych, 2) art. 63 i 65 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (art. 56 i 58 według poprzedniej numeracji Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, poprzez naruszenie zasady swobody przepływu kapitału oraz uchybienie zakazowi arbitralnej dyskryminacji i ukrytego ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału i płatności, w sytuacji, w której nie istniały przesłanki interesu ogólnego uprawniające Organ do odmowy przyznania zwolnienia podatkowego Skarżącej. W uzasadnieniu wskazała, że skoro organ nie zakwestionował spełniania warunków określonych w lit. a) oraz w lit. c)-f) art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., to w konsekwencji przyjąć należy, że potwierdził, że Fundusz spełnia te warunki. Zdaniem Strony okoliczność, że polskie fundusze inwestycyjne posiadają inne cechy lub są objęte innymi ograniczeniami niż wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. pozostaje bez znaczenia przy ocenie spełnienia przez Skarżącą kryteriów porównywalności względem funduszy krajowych. Tym samym jej zdaniem skoro spełnia kryteria określone w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. to jest porównywalna do funduszy krajowych, a jej dochody są zwolnione z opodatkowania w Polsce niezależnie od dalszych odmienności prawnych Skarżącej i polskich funduszy inwestycyjnych. Zdaniem Skarżącej skoro art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., nie przewiduje uprawnienia organów podatkowych do posiłkowania się przy badaniu statusu prawno-podatkowego funduszu zagranicznego innymi kryteriami aniżeli wymienione w tym przepisie, za bezzasadne uznała powoływanie się przez organ na odmienność jej konstrukcji prawnej działającej w formie prawnej tzw. kooperatywy od konstrukcji krajowych funduszy inwestycyjnych działających na podstawie regulacji u.f.i. Tym samym za oczywiste uznała, z uwagi na odmienność reżimów prawnych krajów członkowskich UE, że nie jest możliwe, aby fundusze zagraniczne działały w formie prawnej przewidzianej dla funduszy krajowych. Wówczas bowiem byłyby funduszami utworzonymi i działającymi na podstawie przepisów u.f.i. i korzystającymi ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10, a nie punkt 10a u.p.d.o.p. W przekonaniu Skarżącej gdyby zamiarem ustawodawcy było ograniczenie kryterium określonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b) u.p.d.o.p. do praw majątkowych innych niż udział kapitałowy w spółce osobowej to wówczas dałby temu wprost wyraz poprzez: 1) wyraźnie wskazanie w przepisach u.p.d.o.p. na brak możliwości inwestowania przez zagraniczne fundusze inwestycyjne w polskie spółki osobowe nieemitujące papierów wartościowych, albo 2) odpowiednie odesłanie do powoływanych przez Ministra przepisów u.f.i. zawierających katalog inwestycji jakich mogą dokonywać fundusze krajowe, albo 3) w drodze innego ograniczenia w przepisach u.p.d.o.p. możliwości inwestycyjnych zagranicznych funduszy inwestycyjnych ubiegających się o zwolnienia podatkowe w Polsce. W przekonaniu Strony okoliczność inwestowania przez nią w polskie spółki osobowe nie może stanowić podstawy do odmowy uznania ją za zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b) u.p.d.o.p., ponieważ przepis ten dopuszcza inwestowanie przez fundusze zagraniczne także w prawa majątkowe jakimi są "udziały kapitałowe" w spółkach osobowych. Jednocześnie uzyskanie przez Fundusz statusu wspólnika spółek osobowych nie przesądza także o zmianie charakteru jej działalności z działalności inwestycyjnej na działalność gospodarczą. Strona odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 63 i 65 Traktatu podniosła, że odmowa przyznania jej zwolnienia podatkowego, w sytuacji, gdy spełnia ona kryteria wskazane w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. jest niewątpliwie działaniem utrudniającym lokatę kapitału w Polsce przez zagraniczne fundusze. 7. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. 8. Ponadto organ pismem procesowym z dnia 14 maja 2015 r. stanowiącym uzupełnienie stanowiska zawartego w odpowiedzi na skargę, wskazał, że jego stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji spotkało się z pełną aprobatą w orzecznictwie WSA w Warszawie. Jako przykład wskazał uzasadnienia wyroków w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 853/14 oraz III SA/Wa 1195/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 9. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy w stanie faktycznym podanym przez Skarżącego, spełnia ona wszystkie warunki wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. niezbędne do zwolnienia jej, jako zagranicznego funduszu inwestycyjnego, z podatku dochodowego od osób prawnych. Przy tym spór zawęża się do warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b) i lit. f), a mianowicie do oceny czy wyłącznym przedmiotem działalności Skarżącego jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych, zebranych w drodze publicznego lub niepublicznego proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe oraz czy Skarżący spełnia warunek bycia zarządzanym przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę. 10. -Jak wskazał organ w zaskarżonej interpretacji, przesłanki zwolnienia podmiotowego wyrażonego w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. należy oceniać poprzez pryzmat zasady równego traktowania polskich funduszy inwestycyjnych i ich odpowiedników (podmiotów równoważnych) z Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Biorąc powyższe pod uwagę organ zauważył, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.f.i., fundusz inwestycyjny może być utworzony wyłącznie przez towarzystwo (a nie przez udziałowców, inwestorów czy akcjonariuszy). Powyższe oznacza zdaniem organu, że w polskim systemie prawnym fundusz inwestycyjny i zarządzający funduszem TFI łączy stosunek prawny innego rodzaju, niż w przypadku Kooperatywy działającej na podstawie przepisów holenderskich, który Skarżący określił jako stosunek cywilnoprawny. Ponadto Minister Finansów wskazał, że kooperatywa będzie współzarządzana przez "członków kooperatywy" w formie Walnego Zgromadzenia Członków oraz przez podmiot zarządzający, natomiast warunek określony w art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f) u.p.d.o.p. dotyczy "zarządzania", a nie "współzarządzania". Z kolei zdaniem Skarżącej, wymaganie w stosunku do zagranicznych podmiotów aby dla celów zwolnienia zagraniczny podmiot wspólnego inwestowania odpowiadał konstrukcyjnie polskim funduszom inwestycyjnym, w szczególności aby był zarządzany z mocy prawa wyłącznie przez zewnętrzny podmiot zarządzający oraz nie mógł inwestować w spółki osobowe, nie jest uzasadnione. Nadto, zdaniem Skarżącego, bez znaczenia w sprawie jest także fakt, że Skarżąca będzie zarządzać Funduszem na podstawie umowy cywilnoprawnej, czyli na innych zasadach, niż są zarządzane fundusze polskie, gdyż takiego warunku nie przewiduje przepis art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f) u.p.d.o.p., ani też przepisy prawa wspólnotowego. W ocenie Skarżącego, interpretacja przepisu art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. dokonana przez organ prowadzi w istocie do obejścia przepisów prawa wspólnotowego, które były podstawą wprowadzenia zwolnienia podatkowego dla funduszy zagranicznych. Zgodnie bowiem z art. 63 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – TFUE (Dz. U. z 2004 r. nr 90, poz. 864/2 ze zm.) zakazane są wszelkie ograniczenia w przepływie kapitału między Państwami Członkowskimi oraz między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi. 11. Przechodząc do rozstrzygnięcia sporu Sąd wskazuje, że w jego ocenie analiza stanu prawnego na tle przedstawionego przez Skarżącą stanu faktycznego, uzasadnia przyjęcie że pogląd wyrażony przez organ w zaskarżonej interpretacji, jest słuszny. W pierwszej kolejności należy odnieść się do stanu prawnego. Otóż art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.p. w brzmieniu obowiązującym od 4 grudnia 2011 r. stanowi, że zwalnia się od podatku instytucje wspólnego inwestowania posiadające siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które spełniają łącznie następujące warunki: a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, b) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków pieniężnych, zebranych w drodze publicznego lub niepublicznego proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe, c) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę, albo prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę, w przypadku gdy: – prowadzą swoją działalność w formie instytucji wspólnego inwestowania typu zamkniętego oraz – zgodnie z dokumentami założycielskimi ich tytuły uczestnictwa nie są oferowane w drodze oferty publicznej ani dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, ani wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu oraz mogą być nabywane także przez osoby fizyczne wyłącznie gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40.000 euro, d) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę, e) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji, bf) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę. Wskazany powyżej przepis art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. został dodany ustawą z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 226, poz. 1478), a następnie zmieniony ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 234, poz. 1389), z uwagi na podjęte przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązania wobec Komisji Europejskiej w sprawie usunięcia naruszenia nr 2006/4093. Przepis ten został wprowadzony do polskiego porządku prawnego z tej przyczyny, że na gruncie obowiązującego do czasu wprowadzenia nowelizacji art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p., od podatku dochodowego zwolnione są fundusze inwestycyjne działające na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm., dalej "u.f.i."). W myśl art. 1 u.f.i., ustawa ta określa zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze zagraniczne i spółki zarządzające. Przy czym funduszem zagranicznym w rozumieniu u.f.i. jest fundusz inwestycyjny otwarty lub spółka inwestycyjna z siedzibą w państwie członkowskim, prowadzące działalność zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe (art. 2 pkt 9). Ustawa ta reguluje zatem działalność funduszy inwestycyjnych krajowych takich jak: fundusze inwestycyjne otwarte, specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte i fundusze inwestycyjne zamknięte oraz działalność zagranicznych funduszy inwestycyjnych otwartych i zagranicznych spółek inwestycyjnych z siedzibą w państwie członkowskim, prowadzących działalność zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe. Z powyższego wynika, że nie każdy podmiot inwestycyjny z siedzibą w innym państwie członkowskim jest funduszem zagranicznym w rozumieniu art. 2 pkt 9 u.f.i.. Zawarta w u.f.i. definicja funduszy zagranicznych nie obejmuje m.in.: zagranicznych funduszy i spółek inwestycyjnych zamkniętych oraz takich, które pozyskują kapitał, nie promując sprzedaży swoich jednostek uczestnictwa w obrocie publicznym we Wspólnocie lub w jej części; gdyż te nie prowadzą działalności zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe. Oznacza to, że zwolnienie podatkowe określone w art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p., jako dotyczące wyłącznie funduszy działających na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, odnosi się do: a) funduszy inwestycyjnych krajowych takich jak: fundusze inwestycyjne otwarte, specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte i fundusze inwestycyjne zamknięte, b) zagranicznych funduszy inwestycyjnych otwartych i zagranicznych spółek inwestycyjnych z siedzibą w państwie członkowskim, prowadzących działalność zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe (UCITS). W konsekwencji zakres zwolnienia podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, uregulowany w art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p., do nowelizacji tej ustawy (o której mowa powyżej), był szerszy dla podmiotów inwestycyjnych krajowych niż zagranicznych, gdyż obejmował również krajowe fundusze inwestycyjne zamknięte, a nie obejmował dochodów uzyskanych przez zagraniczne podmioty inwestycyjne o charakterze zamkniętym nie będące UCITS. Stanowisko takie zostało wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1680/12 i Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni je podziela. Dodany przepis (pkt 10a ust. 1 art. 6 u.p.d.o.p.), zgodnie z zaleceniami Komisji, zwalnia z podatku dochodowego instytucje wspólnego inwestowania posiadające siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które spełniają łącznie warunki w nim wskazane. Oceniając zatem czy dany podmiot podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych w oparciu o przepis art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.f., rozważyć należy czy spełnia on warunki wskazane w tym przepisie (lit a) – f)), a w przypadku ustalenia że warunki te nie są spełnione, czy wymóg spełnienia tak określonych warunków, nie narusza zasady swobody przepływu kapitału. W tym kontekście wskazać należy, że jednym z warunków skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym jest aby instytucja wspólnego inwestowania – podobnie jak ma to miejsce w przypadku funduszy inwestycyjnych tworzonych w oparciu o przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych – zarządzana była przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę. 12. Uwzględniając powyższe przepisy – zdaniem Sądu – organ podatkowy zasadnie ocenił, że w świetle opisanego stanu faktycznego fundusz holenderski z wykorzystaniem kooperatywy, którego wyłącznym przedmiotem działalności jest wspólne (zbiorowe) inwestowanie jego funduszy w wybrane aktywa, w tym również w akcje oraz inne papiery wartościowe, a także udziały w spółkach kapitałowych, instrumenty rynku pieniężnego oraz w spółki osobowe – nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p.. 13. Fundusze zagraniczne, aby być uznane za porównywalne z funduszami krajowymi i podlegać zwolnieniu od opodatkowania na mocy art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p., muszą spełniać wszystkie warunki wymienione w tym przepisie. Formułując te warunki ustawodawca opał się na cechach charakteryzujących działania polskich funduszy, tj.: - przedmiot działalności, który jest ograniczony do lokowania środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe (art. 3 ust. 1 u.f.i.), - możliwość utworzenia funduszu inwestycyjnego wyłącznie po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego (art. 14 ust. 1), - obowiązek prowadzenia rejestru aktywów funduszu przez depozytariusza (art. 9), - podleganie nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego (art. 5 pkt 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym /Dz. U. nr 183, poz. 1537 ze zm.), - posiadanie przez wszystkie fundusze inwestycyjne osobowości prawnej, pomimo że stanowią one jedynie masę majątkową utworzoną z wpłat uczestników i nabytych za te wpłaty aktywów. Muszą też być zarządzane przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę. W ocenie Sądu, orzekającego w niniejszej sprawie, zgodzić się należy ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3300/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1639/12, wyroki WSA w Warszawie z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt III 1906/12 oraz III SA/Wa 1907/12), że przesłanki zwolnienia podmiotowego z art. 6 ust. 1 pkt 10a u.p.d.o.p. należy oceniać poprzez pryzmat zasady równego traktowania polskich funduszy inwestycyjnych i ich odpowiedników (podmiotów równoważnych) z Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Do tych bowiem zasad odwoływali się autorzy nowelizacji u.p.d.o.p. wprowadzając przedmiotowe zwolnienie. To zaś narzuca kierunek interpretacji spornych przepisów. I tak, zgodnie z przyjętym przez polskiego prawodawcę modelem, fundusze inwestycyjne zarządzane są przez odrębną od nich osobę prawną, tj. towarzystwo funduszy inwestycyjnych. Konstrukcja zakłada więc, że organem jednej osoby prawnej jest inna osoba prawna. Rozwiązanie to jest zgodne z przepisami Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz. U. UE L 302/32) – dalej "Dyrektywy UCITS", tj. z jej art. 6, który przewiduje możliwość utworzenia przedsiębiorstwa zarządzającego (management company). Jest to o tyle istotna kwestia, że podział funduszy inwestycyjnych można oprzeć na kryterium odwołującym się właśnie do powyższej okoliczności, mianowicie do stosunku prawnego zachodzącego pomiędzy inwestorem funduszu a spółką zarządzającą. I zgodnie z tym kryterium można wyodrębnić: 1) fundusze statutowe, w których brak jest rozdziału pomiędzy majątkiem spółki zarządzającej a majątkiem funduszu, 2) fundusze umowne, w których majątek jest oddzielony od majątku spółki zarządzającej (D. Krupa, Zamknięte fundusze inwestycyjne, Warszawa 2008). W funduszu statutowym uczestnik funduszu inwestycyjnego jest jednocześnie inwestorem i udziałowcem spółki, więc łączą go z funduszem relacje o charakterze korporacyjnym i majątkowym. Wynika z tego, że uczestnicy takiego funduszu nabywają prawa typowe dla współwłaścicieli spółek prawa handlowego i wpływają na decyzje w sprawach personalnych i gospodarczych funduszu. W sensie prawnym fundusz jest własnością spółki, a papiery własnościowe, w które inwestuje fundusz, stają się jednocześnie składnikiem majątku spółki. W funduszu statutowym brak jest specjalnej ochrony majątku inwestorów lokowanego przez fundusz, gdyż z punktu widzenia prawa uczestnicy takiego funduszu traktowani są jak zwykli akcjonariusze. Ta forma uczestnictwa w funduszu pociąga za sobą również niekorzystne konsekwencje prawne związane z pozycją wspólnika spółki handlowej, jak np. obciążenie inwestora ryzykiem zadłużenia lub upadłości spółki. W przypadku funduszy umownych stosunek prawny między uczestnikami a spółką zarządzającą nie ma charakteru korporacyjnego. Ten model funduszu charakteryzuje się oddzieleniem majątku inwestorów od majątku spółki zarządzającej funduszem. Uczestnicy funduszy umownych podlegają ochronie prawnoadministracyjnej (D. Krupa, op.cit.). Oddzielenie aktywów funduszu inwestycyjnego od aktywów organu zarządzającego przekłada się na rozdzielnie ryzyka inwestycyjnego i ryzyka gospodarczego związanego z wykonywaniem działalności polegającej na tworzeniu i zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi. Dzięki temu środki gromadzone przez fundusz inwestycyjny pozostają oddzielną masą majątkową, co oznacza, iż w przypadku pogorszenia sytuacji finansowej podmiotu zarządzającego środki zgromadzone w funduszu inwestycyjnym pozostają bezpieczne i nie wchodzą do masy upadłościowej spółki zarządzającej. Jest to więc istotny element konstrukcji funduszy inwestycyjnych, bo współtworzy system gwarantujący określony poziom bezpieczeństwa działalności funduszy inwestycyjnych. Innymi elementami tego systemu jest nadzór nad funduszami sprawowany przez uprawniony organ, ustanowienie limitów inwestycyjnych, instytucji depozytariusza oraz nałożenie obowiązków w zakresie publikowania informacji o działalności i sytuacji finansowej funduszu. Dodać również należy, że zarządzanie, o którym mowa w analizowanym przepisie ustawy podatkowej, musi być rozumiane szeroko. Ogólnie rzecz ujmując zarządzanie to prowadzenie spraw określonego podmiotu, polegające na administrowaniu jego majątkiem i kierowaniu jego bieżącą działalnością. W wypadku zarządzania funduszami inwestycyjnymi pojęcie to ulega znacznej modyfikacji, obejmując nie tylko pośrednictwo w zbywaniu i dokupowaniu jednostek uczestnictwa, lecz całokształt czynności związanych z inwestowaniem powierzonych środków i instrumentów finansowych w odpowiednie aktywa, zgodnie z przyjętymi w statucie danego funduszu zasadami polityki inwestycyjnej. Na ten szerszy aspekt sprawy wskazuje również treść załącznika II Dyrektywy UCITS, gdzie w ramach funkcji zarządzania wyodrębnia się zarządzanie inwestycjami oraz działalność administracyjną polegającą na wykonywaniu takich czynności, jak obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania funduszem, zapytania klientów; wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe), monitorowanie przestrzegania uregulowań, prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa, wypłata zysków, emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa, rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń), prowadzenie ksiąg, wprowadzanie do obrotu. 14. W okolicznościach faktycznych rozpatrywanej sprawy, wątpliwości w zakresie spełnienia warunku określonego w art. 6 ust.1 pkt 10a lit. b) u.p.d.o.p.. Organ powołując się w tym zakresie na treść przepisów art. 3 ust. 1 oraz art. 145 – 147 u.f.i. wskazał, że zgodnie z przyjętym przez polskiego ustawodawcę modelem, fundusze inwestycyjne nie mogą inwestować w spółki osobowe nie emitujące papierów wartościowych, takich jak spółka jawna lub komandytowa. Skarżący natomiast, przedstawiając stan faktyczny, wskazał, że działalność inwestycyjna funduszu będzie w szczególności obejmować inwestowanie w papiery wartościowe, w tym obejmowanie i zakup akcji i udziałów w spółkach kapitałowych i osobowych. W ocenie Sądu stanowisko Ministra Finansów w zakresie spełnienia przez Skarżącego przesłanki z przepisu art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b) u.p.d.o.p. uznać należy za słuszne. Inwestowanie w szczególności w spółki osobowe, oznacza bowiem, że podmiot wspólnego inwestowania jakim jest Skarżący, będzie miał faktycznie możliwość, prowadzenia działalności gospodarczej za pośrednictwem takiej spółki osobowej, co na gruncie ustawy u.f.i., nie stanowi przedmiotu działalności funduszy inwestycyjnych. Tym samym zatem należy uznać za zasadne stanowisko Ministerstwa Finansów, że Skarżący nie jest podmiotem, który spełnia warunki uprawniające do zwolnienia z podatku od osób prawnych przewidziane w art. 6 ust. 1 pkt 10a. 15. Wskazać należy, że interpretacja norm krajowych w kontekście zasady przepływu kapitału winna dotyczyć warunków tworzenia i działania funduszy, z uwzględnieniem w szczególności przedmiotu ich działania, ich obowiązków oraz stosowanych wobec nich środków kontroli. Fundusze zagraniczne nie mają zatem być identyczne z funduszami polskimi, ale ich charakter musi być porównywalny z polskimi, prowadzona przez nie działalność winna odbywać się w ramach regulacyjnych równoważnych z ramami regulacyjnymi funduszy krajowych. (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 10 kwietnia 2014 r., C-190/12). Mając na uwadze powyższe, za zasadne uznać należy, że z uwagi na przedmiot działalności Skarżącego, nie można uznać jego charakteru za porównywalny z polskimi funduszami inwestycyjnymi. Również ramy regulacyjne funduszy krajowych przewidujące wyłączną możliwość zarządzania tymi funduszami przez podmiot zewnętrzny, są różne do ram regulujących działalnie holenderskich funduszy inwestycyjnych, z wykorzystaniem kooperatywy działającej na podstawie przepisów holenderskich. 16. Nadto odnosząc się do oceny rozwiązań przyjętych w u.p.d.o.p. z uwzględnieniem przepisów TUE – pod kątem zgodności przepisów krajowych z zasadą swobody przepływu kapitału (art. 63 TUE), podkreślić należy problem zakresu przysługującego państwom członkowskim władztwa podatkowego w zakresie podatków bezpośrednich. W odróżnieniu od podatków pośrednich, podatki dochodowe zostały zharmonizowane w ramach UE jedynie w ograniczonym zakresie. Pomimo że opodatkowanie bezpośrednie należy do kompetencji państw członkowskich, to muszą one wykonywać je z poszanowaniem prawa wspólnotowego i powstrzymywać się od wszelkiej dyskryminacji opartej na przynależności państwowej. Podkreślić należy, że odmienne traktowanie nie stanowi samo w sobie dyskryminacji. Z orzecznictwa wynika, że dyskryminacja może tylko polegać na stosowaniu różnych zasad do porównywalnych sytuacji lub też na stosowaniu tej samej zasady do różnych sytuacji. Uwzględniając powyższe wskazać należy, że odmienne traktowanie w analizowanym przypadku nie wynika z faktu, że holenderski fundusz inwestycyjny z wykorzystaniem kooperatywy ma inną formę prawną niż polski fundusz inwestycyjny powołany na podstawie przepisów u.f.i.. Cecha odróżniająca oba fundusze, tj. sposób zarządzania nimi, ma o tyle znaczenie w sprawie, że stanowi o istocie systemu wspólnego inwestowania obowiązującego w Polsce, dotyczy bowiem ograniczenia ryzyka inwestycyjnego. To bezpieczeństwo inwestycji gwarantowane jest na poziomie instytucjonalnym, majątkowym oraz regulacyjnym. Bezpieczeństwo instytucjonalne wiąże się z przyznaniem funduszowi inwestycyjnemu osobowości prawnej i powierzenie zarządzania nim odrębnemu podmiotowi, a także przekazanie obowiązków związanych z przechowywaniem aktywów kolejnemu podmiotowi zaangażowanemu w proces zbiorowego inwestowania, tj. depozytariuszowi. W ten sposób zostało oddzielone ryzyko inwestycyjne związane z działalnością lokacyjną funduszu, od ryzyka gospodarczego związanego z wykonywaniem działalności polegającej na tworzeniu i zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi, czy przechowywaniu jego aktywów. Bezpieczeństwo majątkowe wynika z przyjętych rozwiązań w zakresie konstrukcji prawnej funduszu, które przekładają się na rozdział majątku funduszu od majątku towarzystwa i majątku depozytariusza. Dzięki temu rozwiązaniu upadłość podmiotu zarządzającego lub depozytariusza nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla powierzonych funduszowi środków. Bezpieczeństwo regulacyjne powiązane jest z poddaniem funduszy inwestycyjnych rygorystycznej regulacji prawnej, a ich działalność nadzorowi państwowemu. 17. W związku z powyższym Sąd uznał, że w sprawie nie doszło ani do naruszenia przepisów podatkowych wskazanych w skardze, ani do podnoszonego w niej naruszenia prawa wspólnotowego. Organ prawidłowo zrekonstruował normę prawną z przepisu art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. b) i f) u.p.d.o.p., a wykładnia tego przepisu dokonana w zaskarżonej interpretacji nie narusza TUE, jako że sytuacja faktyczna obu podmiotów - po dokonaniu analizy stopnia bezpieczeństwa inwestycji przeprowadzanych za pośrednictwem obu instytucji wspólnego inwestowania (tj. polskiej oraz luksemburskiej) – jest nieporównywalna. Tak więc w sprawie nie nastąpiło naruszenie przepisów TUE. Powyższe wnioski uzasadniają zaś tezę organu, że przepisy polskiej ustawy podatkowej zapewniły zwolnienie z opodatkowania zagranicznym funduszom inwestycyjnym działającym na analogicznych zasadach jak polskie fundusze inwestycyjne i emerytalne. Tym samym nastąpiło zrównanie w zakresie opodatkowania w Polsce tego typu funduszy, przy jednoczesnym wyłączeniu z zakresu zwolnienia podmiotowego tych zagranicznych podmiotów, które są co prawda uznawane przez obce jurysdykcje za fundusze inwestycyjne, jednak nie działają one na analogicznych zasadach, jak krajowe fundusze inwestycyjne. 18. W takim stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).