II GSK 2383/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Wiszniewska-Białecka Sędzia NSA Andrzej Skoczylas Sędzia del. WSA Marek Sachajko (spr.) Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 345/15 w sprawie ze skargi M. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. oddala skargę, 3. zasądza od M. F. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy 280 zł (dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 345/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], w sprawie sprostowania oczywistej omyłki oraz postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2014 r., [...], o podjęciu postępowania egzekucyjnego. Zaskarżony wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy prowadził do majątku M. F. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], wystawionego przez Gminną Spółkę Wodną w K. obejmującego należności z tytułu składek członkowskich za lata 2007-2010. Podstawę prawną egzekwowanego obowiązku był wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt [...]. W związku ze złożonymi zarzutami, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionego środka zaskarżenia. Po uzyskaniu stanowiska wierzyciela, organ egzekucyjny odmówił uwzględnienia zgłoszonych zarzutów. Postępowanie egzekucyjne zostało podjęte na mocy postanowienia organu egzekucyjnego z dnia [...] października 2014 r. Orzeczenie to sprostowano postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. poprzez wskazanie, że podjęciu podlega postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], a nie jak podano nr [...]. Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy podkreślił, że przedmiotem rozpoznania w sprawie jest zażalenie na postanowienie z dnia [...] października 2014r. w sprawie sprostowania oczywistej omyłki. Organ wyjaśnił, że związany jest zakresem zaskarżonego rozstrzygnięcia, co sprawia, że inne okoliczności związane ze sprawą nie mogą być w tym postępowaniu analizowane. Organ wskazał, że zgodnie z art 113 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (określanej dalej: "k.p.a.") organ administracji publicznej może, z urzędu lub na żądanie strony, sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (określanej dalej: "u.p.e.a.") powyższa regulacja znajduje także zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym. Przenosząc powyższe regulację na grunt przedmiotowej sprawy organ wskazał, że omyłka ma charakter oczywisty. Organ zauważył, że na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] prowadzone jest w stosunku do skarżącej postępowanie egzekucyjne, numer ten podano w postanowieniu o podjęciu zawieszonego postępowania. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy nie ma wątpliwości na podstawie którego tytułu wykonawczego postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte. Ponadto organ wskazał, że w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2014 r. również zaznaczono, iż postępowanie prowadzone jest na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W złożonej skardze skarżąca podkreśliła, że nie zawierała z wierzycielem żadnej umowy cywilnoprawnej i nie posiada wobec wierzyciela żadnego zobowiązania. Skarżąca wniosła również o włączenie do akt sprawy materiału dowodowego z toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym spraw. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wyroku z dnia 2 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wskazał, że kierując się treścią art. 134 i art. 135 p.p.s.a. poddał kontroli judykacyjnej nie tylko zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2015 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w sprawie sprostowania oczywistej omyłki, lecz także poprzedzające je postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2014 r., a ponadto postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2014 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, z którym powyższe postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r. oraz z dnia [...] grudnia 2014 r. są ściśle związane. Sąd podkreślił, że pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. zobowiązana złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc zarzut nieistnienia obowiązku oraz niedopuszczalności egzekucji administracyjnej. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. W tym samym dniu wystąpił do Gminnej Spółki Wodnej w K., jako wierzyciela, o zajęcie stanowiska w przedmiocie wniesionych zarzutów w trybie art. 34 § 1 u.p.e.a. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], wierzyciel uznał wniesione zarzuty za niedopuszczalne oraz nieuzasadnione. W wyniku wniesionego zażalenia, sprawa została rozpoznana przez Starostę Bydgoskiego (jako organ odwoławczy wierzyciela), który postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. nie uznał wniesionych zarzutów. Następnie postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy odmówił uwzględnienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], z uwagi na ich niedopuszczalność i bezzasadność. W wyniku wniesionego zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Z kolei wskazanym postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne. W postanowieniu tym stwierdzono, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego nastąpiło do czasu wydania ostatecznego postanowienia wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Wydanie w tym przedmiocie wyżej wskazanego postanowienie przez Starostę Bydgoskiego, oznaczało – zdaniem organu – ustanie przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że wskutek wniesionej skargi wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r. (sygn. akt I SA/Bd 1101/14) uchylił postanowienie Starosty Bydgoskiego z dnia [...] sierpnia 2014 r. Tym samym z obrotu prawnego zostało wyeliminowane ostateczne postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela. Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela. Zdaniem Sądu skoro przedmiotowe postanowienie Starosty Bydgoskiego zostało wyeliminowane z obrotu prawnego to postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zarzutów zostało wydane bez ostatecznego stanowiska wierzyciela. W rezultacie Sąd, w następstwie wniesionej skargi, wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r., I SA/Bd 72/15, uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2014 r. odmawiające uwzględnienia zarzutów. W ocenie Sądu pierwszej instancji wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Starosty Bydgoskiego z dnia [...] sierpnia 2014 r. spowodowało, że rację bytu straciło też postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2014 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego albowiem nie ustała przyczyna, dla której zawieszono to postępowanie. Zdaniem Sądu pierwszej instancji postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego jako wydane przedwcześnie narusza art. 57 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne po ustaniu przyczyny zawieszenia. Wadliwość powyższego postanowienia skutkuje także wadliwością zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2014 r. z powodu braku podstaw, w oparciu o art. 113 § 1 k.p.a., do sprostowania oczywistej pomyłki. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że uchylenie postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2014 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, powoduje konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego również wskazanych wyżej dwóch postanowień dotyczących sprostowania oczywistej pomyłki z uwagi na brak aktu (rozstrzygnięcia), do którego te postanowienia się odnoszą. Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wniósł skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej organ na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, iż wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r. o sygn. akt I SA/Bd 1101/14 skutkuje tym, że postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego jest przedwczesne, albowiem nie ustała przyczyna, dla której zawieszono to postępowanie, a to przekłada się na wadliwość postanowień organów obu instancji, w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki z powodu braku rozstrzygnięcia, do którego się odnoszą. W związku z powyższym organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca wniosła o jej nieuwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega uwzględnieniu, choć nie z powodu wszystkich wskazanych w niej zarzutów. Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; określanej dalej: "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie żadna z enumeratywnie wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, zatem sprawę należało rozpoznać w granicach zakreślonych podniesionymi w złożonej skardze kasacyjnej zarzutami. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, tj. art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.; określanej dalej: "u.p.e.a.") oraz art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; określanej dalej: "k.p.a.") – w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W badanym przypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zastosował przepis art. 135 p.p.s.a. w celu wyeliminowania z obiegu prawnego postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2014 r. o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, stwierdzając, iż orzeczenie to straciło rację bytu w związku z uchyleniem przez Sąd wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r. (sygn. akt I SA/Bd 1101/14) postanowienia Starosty Bydgoskiego z dnia [...] sierpnia 2014 r. w sprawie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów, a następnie w związku z uchyleniem wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 r. (sygn. akt I SA/Bd 72/15) postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2014 r. odmawiające uwzględnienia zarzutów. W rezultacie Sąd pierwszej instancji doszedł do wniosku, że w rozpoznawanej sprawie nie istniały podstawy do sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, stąd należało uchylić postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2015 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2014 r. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przepisu art. 135 p.p.s.a. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Przepis art. 135 p.p.s.a. nie reguluje więc generalnej kwestii usuwania stanu naruszenia prawa, a kwestię głębokości orzekania przy usuwaniu stanu naruszenia prawa (zob. wyrok NSA z dnia 20 października 2011 r., II GSK 1044/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą konstrukcji ukształtowanej omawianym przepisem jest bowiem powiązanie obowiązku sądu orzekania "w głąb sprawy" z przesłanką niezbędności takiego rozstrzygnięcia dla jej końcowego załatwienia. Wyeliminowanie z obrotu prawnego innego – niż zaskarżony do sądu – aktu ostatecznego wchodzi w grę jedynie wówczas, gdy bez tego zabiegu procesowego załatwienie sprawy byłoby niemożliwe lub co najmniej utrudnione. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie taki przypadek nie zachodzi. W badanym przypadku granice sprawy sądowoadministracyjnej wyznaczało zakwestionowane w skardze rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2015 r. – dotyczące sprawy wpadkowej, a obejmującej wyłącznie sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2014 r. o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W kontrolowanym przypadku sprawa sądowoadministracyjna (w rozumieniu art. 135 p.p.s.a.) nie obejmowała procesowego stosunku administracyjnoprawnego, jaki istniał pomiędzy zobowiązaną - M. F., a Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy, który prowadził postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...]. W niniejszym przypadku skarga skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy nie dotyczyła orzeczenia rozstrzygającego o toku postępowania egzekucyjnego – a ściślej rzecz ujmując, o istnieniu przeszkód do prowadzenia tego postępowania albo braku takich przeszkód – a jedynie tego, czy zaistniały podstawy do sprostowania sentencji postanowienia organu egzekucyjnego z dnia [...] października 2014 r. Wobec tego Sąd pierwszej instancji powinien ograniczyć się wyłącznie do zbadania czy organy obu instancji – tj. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy i Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy – w sposób prawidłowy zastosowały w okolicznościach badanej sprawy przepis art. 113 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. Już z powyższego punktu widzenia należy stwierdzić, że nie istniały podstawy do uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] października 2014 r. o podjęciu postępowania egzekucyjnego. Ponadto dla wyniku prowadzonego postępowania sądowego istotne znaczenie posiadają także okoliczności, jakie w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym istniały już w chwili orzekania przez Sąd pierwszej instancji, a które powodowały – i nadal powodują – że niezasadne jest uchylenie postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy o podjęciu postępowania egzekucyjnego. Otóż, z akt sprawy egzekucyjnej wynika, że w dniu [...] stycznia 2015r. organ egzekucyjny wstrzymał postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 62 w zw. z art. 17 § 1 u.p.e.a. w związku z zaistnieniem zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową prowadzoną do majątku zobowiązanej. Równocześnie z powyższych akt nie wynikało – zarówno na dzień orzekania przez Sąd pierwszej instancji, jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny – czy powyższy zbieg został rozstrzygnięty i który organ prowadził dalej egzekucję (organ administracyjny czy sądowy). Ponadto, z akt nie wynikało czy wobec powyższego postępowanie egzekucyjne toczyło się dalej oraz jaki jest skutek powyższych okoliczności do (zaakcentowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) faktu uchylenia przez ten Sąd wyrokami: z dnia 10 lutego 2015 r., I SA/Bd 1101/14 i z dnia 14 kwietnia 2015 r., I SA/Bd 72/15 – odpowiednio – postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela dotyczącego zarzutów oraz postanowienia organu egzekucyjnego odmawiającego uwzględnienia zarzutów. Należy podkreślić, iż w badanej sprawie wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania nie stało i nie stoi na przeszkodzie ponownemu zawieszeniu tego postępowania na podstawie art. 56 § 1 pkt 5 w zw. z art. 35 § 1 u.p.e.a. Mając na uwadze wskazane okoliczności należy stwierdzić, że uchylenie przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z dnia [...] października 2014 r. o podjęciu postępowania egzekucyjnego nie znajdowało oparcia w okolicznościach badanej sprawy egzekucyjnej. Stwierdzając niedopuszczalność orzekania w zastosowanym przez Sąd pierwszej instancji - trybie unormowanym w art. 135 p.p.s.a. - w badanej sprawie i równocześnie uznając, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę wniesioną przez M. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2015 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Powyższe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. W myśl normy wypływającej z tego przepisu, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 126 k.p.a.), w tym wydanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 18 u.p.e.a.). Należy stwierdzić, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2015 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2014 r. odpowiadało prawu. Istniały podstawy do sprostowania na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. oczywistej omyłki pisarskiej, polegającej na wskazaniu w ww. postanowieniu o podjęciu postępowania egzekucyjnego błędnego numeru tytułu wykonawczego: "nr [...]", zamiast "nr [...]". Pomyłka ta miała charakter oczywisty i nie dotyczyła meritum wskazanego rozstrzygnięcia. Uwzględniając skargę kasacyjną oraz mając na uwadze wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, działając na podstawie art. 188 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.