I SA/Rz 473/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz /spr./ Sędziowie SO del. Piotr Popek WSA Jarosław Szaro Protokolant specjalista Beata Janczewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015r. sprawy ze skargi Spółka "A" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - oddala skargę - I SA/Rz 473/15 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...], którą wskazany organ umorzył postępowanie odwoławcze wywołane wniesieniem odwołania przez "A" Spółka z o.o. z siedzibą w S. W.(dalej: Spółka) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w sprawie określenia w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011r. przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości 139 890,00zł oraz kwoty odsetek za zwłokę w wysokości 42 688,00zł, liczonych na dzień wydania decyzji, należnych od nieuregulowanego zobowiązania i zabezpieczenia na majątku podatnika przybliżonej kwoty wymienionego zobowiązania w wysokości 139 890,00zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 42 688,00zł. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że wyżej opisane odwołanie wniesione przez Spółkę od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2014r. nie może zostać rozpatrzona albowiem Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011r. w wysokości 144 042,00zł i decyzja ta została doręczona Spółce w dniu 22 stycznia 2015r. W takiej sytuacji decyzja o zabezpieczeniu (decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2014r.) wygasła, a to na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa), który stanowi że decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy wskazał dalej, że w związku z tym jest zobowiązany do umorzenia postępowania odwoławczego wywołanego wniesieniem przez Spółkę odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2014r., na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, a czego konsekwencją jest, że nie podlegają rozpatrzeniu merytoryczne zarzuty podniesione przez Spółkę w środku odwoławczym. Wskazał, że pogląd o bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego w takiej sytuacji jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 4 lutego 2014r. I SA/Rz 1012/13, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 października 2014r. III SA/Wa 872/14). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2015r. wniosła Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego. Zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 187 § 1 w zw. z art. 191 w zw. z art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący i usuwający wszelkie wątpliwości okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy w zakresie nierozpoznania zarzutów merytorycznych zawartych w odwołaniu oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, 2) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 33 § 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że w sprawie istnieją przesłanki do zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania podatkowego przed terminem płatności, 3) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 33a § 1 pkt 2 w zw. z art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez błędne zastosowanie i umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim wygasła decyzja o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego ze względu na wydanie decyzji określającej kwotę zobowiązania podatkowego. Wniosła o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2014r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, - zasądzenie na rzecz Skarżącej od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i, jako na poparcie prezentowanej przez siebie wykładni przepisów, powołał się na uchwałę siedmiu sędziów NSA z dnia 24 października 2011r. I FPS 1/11, wyrok NSA z dnia 5 września 2013r. II FSK 2510/11 i wyrok WSA w Łodzi z dnia 25 października 2013r. III SA/Łd 354/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, podjął uchwałę w dniu 24 października 2011r. I FPS 1/11, że wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 Ordynacji podatkowej powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Z mocy art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Każdy skład sądu administracyjnego jest związany tą uchwałą, chyba że nie podziela tego stanowiska i uruchomi tryb uregulowany w powołanym przepisie. Skład orzekający w przedmiotowej sprawie stanowisko zawarte w omawianej uchwale podziela, przy uwzględnieniu argumentacji w niej przedstawionej i w konsekwencji jest związany tą uchwałą. Zauważyć należy, że Skarżąca nie odnosi się do omawianej uchwały i nie wnosi o uruchomienie trybu z art. 269 P.p.s.a. Argumentacja przedstawiona w skardze, z powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 8 listopada 2002r. III SA 820/01, POP 2003/4/96), że wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie uzasadnia przyjęcia bezprzedmiotowości postępowania przed organem drugiej instancji, wywołanej wniesieniem odwołania od decyzji o zabezpieczeniu, gdyż prowadziłoby to do pozbawienia strony merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy, a w konsekwencji kontroli sądowoadministracyjnej jest nieprzekonująca. Do takiej argumentacji odniósł się NSA w opisanej wyżej uchwale i tę ocenę Sąd podziela. W tej sytuacji Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.