II SA/Kr 674/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie WSA: Magda Froncisz (spr.) Beata Łomnicka Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. sprawy ze skargi A. Spółka [...] Oddział w P. na decyzję Wojewody z dnia 15 kwietnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala Starosta T. decyzją z 10 lutego 2015 r. znak: [...] , na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), po rozpatrzeniu zgłoszenia złożonego w dniu 29 stycznia 2015 r. przez A. w Polsce wniósł sprzeciw w sprawie wykonania "remontu" zbiorników LPG na stacji paliw płynnych położonych na działce nr ewid. [...] obr. [...] w Z. W uzasadnieniu sprzeciwu organ wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. W dniu 29 stycznia 2015 r. do organu wpłynęło zgłoszenie A. w Polsce w sprawie wykonania "remontu" zbiorników LPG na stacji paliw płynnych położonych na działce nr ewid. [...] obr. [...] w Z. W myśl art. 28 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 – 31 Prawa budowlanego. W w/w artykułach zostały wymienione obiekty budowlane i roboty budowlane, których realizacja jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i które mogą być wykonane w oparciu o zgłoszenie. Zawarty w tym przepisie katalog ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie tylko wymienione w nim obiekty budowlane i roboty budowlane nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Niedopuszczalne jest natomiast stosowanie do tej listy wykładni rozszerzającej. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego na podstawie zgłoszenia można wykonać remont istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt. 8 w/w ustawy). Z przedłożonego do zgłoszenia projektu budowlanego wynika, że zgłaszający planuje: zdemontować dwa istniejące naziemne zbiorniki gazu, osadzić dwa nowe zbiorniki na istniejących fundamentach (po uprzedniej ich rozbiórce tak, aby wystawały 10 cm ponad poziom terenu) lub na nowych fundamentach (w przypadku, gdy mocowania zbiorników nie będą do nich pasowały), wykonać nową instalację gazową łączącą armaturę zamontowaną na zbiornikach z nową instalacją pompową i studnią połączeniową, wykonać nową instalację do napełniania gazem zbiorników oraz obsypać zbiorniki ziemią. Zakresu tych robót – zdaniem organu wnoszącego sprzeciw - nie można uznać za remont zgodnie z wyżej przytoczoną definicją. Roboty budowlane polegające na remoncie mają na celu naprawę istniejącego obiektu lub wymianę niektórych jego elementów. Remontem nie jest natomiast wymiana całości obiektu budowlanego. W związku z tym zgłoszone roboty należy zakwalifikować jako budowę nowego obiektu. Ustawodawca nie przewidział do wykonania w oparciu o zgłoszenie instalacji zbiornikowych na gaz płynny innych, niż przeznaczonych do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3. Zatem zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego zgłoszone roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. A. Spółka [...] Oddział w Polsce wniosła od powyższej decyzji odwołanie, wnioskując o przyjęcie dokonanego przez BP w dniu 29 stycznia 2015r. zgłoszenia remontu obiektu budowlanego instalacji do napełniania samochodów LPG zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podniesiono, że organ błędnie zakwalifikował planowany "remont" jako roboty budowlane wymagające uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem odwołującego Starosta T. dokonał nietrafnej interpretacji wskazując, że zgodnie z wyżej przytoczoną definicją, roboty budowlane polegające na remoncie mają na celu naprawę istniejącego obiektu lub wymianę niektórych jego elementów (to właśnie jest bieżącą konserwacją, co ustawodawca wyraźnie zaznaczył w cytowanej Ustawie) oraz, że remontem nie jest wymiana całego obiektu budowlanego. Wskazano w odwołaniu, że słowo "odtworzenie" w słowniku języka polskiego jest rozumiane jako odbudowa i, co słusznie zauważył Ustawodawca, z dopuszczeniem stosowania wyrobów innych, niż użyto w stanie pierwotnym, zgodnych z postępem technicznym, podniesieniem poziomu bezpieczeństwa, estetyki, walorów krajobrazowych, tak ważnych dla obiektów posadowionych w granicy [...] Parku Narodowego. Wskazano też, że nietrafna jest argumentacja Starosty T. odnośnie tego, jakoby doszło do wymiany całego obiektu budowlanego. Powołano pogląd z orzecznictwa (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 20 lipca 2010 r. sygn. II SA/Bd 177/10, a także wyrok WSA w Olsztynie z 9 maja 2013 r. sygn. II SA/Ol 248/13), że stacja paliw ,,(...) jest szczególną postacią obiektu budowlanego w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, (...), w skład którego mogą wchodzić inne obiekty budowlane, w tym również budynek, jak również urządzenia budowlane". Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 lit. a-c Prawa budowlanego jako obiekt budowlany należy traktować budynek wraz z instalacjami i urządzeniami, budowlę stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz obiekt małej architektury. W świetle tej regulacji nie budzi żadnych wątpliwości, że obiekt budowlany w postaci stacji paliw płynnych jest budowlą stanowiącą całość techniczno - użytkową, gdyż brak jest podstaw faktycznych i prawnych do uznania go za budynek, czy obiekt małej architektury (...). Mając na uwadze powyższe nie może być mowy o "wymianie całego obiektu budowlanego", ponieważ przedmiotowy zbiornik jest właśnie jedynie częścią całości techniczno-użytkowej, jaką jest stacja paliw. Przymiot "całości" należy rozpatrywać jedynie w odniesieniu do całej stacji paliw, tak więc należy uznać, że w omawianym przypadku do żadnej "wymiany całego obiektu budowlanego" nie dojdzie - będzie miał miejsce tylko remont zbiornika wraz z jego armaturą. Podkreślono, że planowany remont będzie ściśle mieścił się w działaniach polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego przy zastosowaniu wyrobów budowlanych innych, niż użyte pierwotnie. W odwołaniu podniesiono także, że nie jest zrozumiałe, z jakiego powodu organ wnoszący sprzeciw cytuje w jego uzasadnieniu inne przepisy prawa budowlanego, że Ustawodawca nie przewidział do wykonania w oparciu o zgłoszenie instalacji zbiornikowych na gaz płynny innych, niż przeznaczone do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7m 3 jeżeli dotyczy to nowych obiektów budowlanych, a nie - jak to ma miejsce w tym konkretnym przypadku - odtworzenia stanu istniejącego. Jest to więc przywołanie irrelewantnego przepisu, który w ocenie odwołującego należy zupełnie pominąć dokonując oceny przedmiotowego stanu faktycznego. Wojewoda decyzją z 15 kwietnia 2015 r., [...] na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 - ze zmianami) i art. 138 § 1pkt 1 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - ze zmianami), po rozpatrzeniu odwołania A. Oddział w Polsce, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty T W uzasadnieniu organ odwoławczy zważył, że w myśl art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego "Pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków". Zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego przez remont należy rozumieć "wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym ". Zgodnie z opisem technicznym remontu, zawartym w załączonym do zgłoszenia opracowaniu pn. "Projekt budowlany remontu zbiorników LPG na istniejącej stacji paliw płynnych BP "[...] " zlokalizowanej w Z. przy [...] na dz. nr ew. [...] obr. [...] ": Zbiorniki należy posadowić poziomo na istniejących fundamentach (po uprzedniej ich rozbiórce tak, aby wystawały ponad poziom terenu 10 cm). W przypadku dostarczenia przez producenta zbiorników z mocowaniami niepasującymi do istniejących, należy usunąć fundamenty i wykonać zgodnie z zaleceniem producenta zbiorników (...). Organ odwoławczy wskazał, że stacja paliw płynnych to zespół obiektów (budynków, zbiorników, instalacji, urządzeń) tworzących budowlę, stanowiącą całość techniczno-użytkową. Przedmiotowe zgłoszenie dotyczy robót budowlanych określonych jako remont zbiorników LPG (jeden z obiektów stacji paliw płynnych). Skoro planowane do realizacji roboty budowlane będą polegać na uprzedniej rozbiórce tych obiektów, to nie można uznać, że będą one stanowiły ich remont w rozumieniu cytowanego powyżej art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego. Wobec tego organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty T. w tej kwestii. Zgłoszone roboty budowlane będą polegać na rozbiórce, a później na wzniesieniu nowych obiektów (zbiorników LPG), a takiego zamierzenia nie można zakwalifikować jako remont. Jest to budowa nowych obiektów budowlanych wchodzących w skład zespołu obiektów, jakim jest stacja paliw płynnych. Dodatkowo odpowiadając na zarzut odwołania, że organ I instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia cytuje irrelewantne przepisy ustawy Prawo budowlane organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji uznał, że przedmiotowe zgłoszenie nie dotyczy remontu, lecz budowy zbiorników, zatem poinformował o treści art. 29 ust. 1 pkt 19 Prawa budowlanego i tym samym wyjaśnił, dlaczego wnioskodawca nie może zrealizować zgłoszonej inwestycji na podstawie tego przepisu. W świetle powyższego – także zdaniem organu odwoławczego - planowane roboty budowlane wymagają uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. A .Spółka Europejska Oddział w Polsce wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego polegające na niewłaściwej wykładni przyjmującej, że zgłoszone przez stronę skarżącą roboty budowlane nie mieszczą się w ustawowej definicji remontu, a w konsekwencji wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nie ulega wątpliwości, iż będące przedmiotem zgłoszenia zbiorniki LPG pozostają w związku funkcjonalnym z innymi urządzeniami znajdującymi się na stacji paliw w Z. i tworzą wraz z nimi całość techniczno-użytkową. Wojewoda w uzasadnieniu swej decyzji zauważył, że zgłoszenie będące przedmiotem postępowania dotyczy jednego z obiektów stacji paliw płynnych, pominął jednak fakt, że tego elementu nie należy oceniać w oderwaniu od całości, którą tworzy wraz z innymi obiektami. Zarówno Starosta T. jak i Wojewoda , zdają się nie dostrzegać, że ich rozważania na temat zakresu zgłoszonych prac powinny być odnoszone nie do jednego z elementów budowli, ale do całości, którą jest stacja paliw. Przedmiotem pozwolenia na budowę wydanego dla stacji paliw są również nie poszczególne elementy wchodzące w skład stacji paliw, ale całość inwestycji, na którą składają się poszczególne obiekty budowlane. Nie ma zatem powodu, aby rozważania poczynione w treści uzasadnienia decyzji Wojewody odnosić do jednego z elementów, zamiast do budowli jako całości. Rozważania na temat zakresu pojęciowego remontu należałoby zatem odnieść nie do zbiorników LPG, które były przedmiotem zgłoszenia, ale do stacji paliw jako całości. W razie przyjęcia wskazanego poglądu nie może budzić wątpliwości, że zakres zgłoszonych robót budowlanych nie wykracza poza zakres pojęcia remontu, dlatego pozwolenie na budowę nie jest w tym przypadku wymagane, zatem sprzeciw Starosty T. , podtrzymany decyzją Wojewody , nie znajduje uzasadnienia. Ponadto - w odniesieniu do argumentu organów, że zgłoszone roboty budowlane będą polegać na rozbiórce, a później na wzniesieniu nowych obiektów (zbiorników LPG), a takiego zamierzenia nie można traktować jako remont i co za tym idzie, do ich wykonania jest wymagane pozwolenie na budowę - wskazano w skardze, że strona skarżąca nie zgadza się z przyjętą przez organy obu instancji kwalifikacją zgłoszonych prac jako budowy nowego obiektu budowlanego. Zdaniem strony skarżącej definicja ustawowa (z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego) określa jako remont roboty budowlane wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym w odróżnieniu od odbudowy, która podobnie jak remont ma prowadzić do odtworzenia obiektu budowlanego, jednak zakłada jego nieistnienie w całości bądź w części oraz od budowy, będącej wykonaniem nowego obiektu od podstaw. W przedmiotowym stanie faktycznym zgłoszeniem zostały objęte roboty budowlane dotyczące zbiorników LPG, które znajdują się obecnie na stacji paliw w Z. i są wciąż wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem. Skoro więc przedmiotem zgłaszanych robót budowlanych jest istniejący obiekt, nie można twierdzić, że roboty będą polegać na budowie nowego obiektu. Strona skarżąca zwróciła także uwagę na drugi element ustawowej definicji remontu, jakim jest cel tego przedsięwzięcia, który ustawodawca nazywa odtworzeniem stanu pierwotnego, niebędącym bieżącą konserwacją. Zdaniem strony skarżącej konieczność demontażu części obiektu mieści się w zakresie robót wykonywanych w celu przywrócenia stanu pierwotnego zwłaszcza, że sam ustawodawca w definicji remontu przyzwala na zastosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Podkreślono wskazywany w odwołaniu od decyzji Starosty T. cel zgłaszanego przez stronę skarżącą remontu, jakim jest wymiana elementów obiektu budowlanego na nowocześniejsze, spełniające obecne normy bezpieczeństwa, przy czym nowe zbiorniki LPG będą miały pojemność taką samą, jak zainstalowane obecnie, armatura i instalacja pompowa ma być identyczna pod względem funkcjonalnym, a gabaryty i forma architektoniczna obiektu również nie ulegną zmianie. Zdaniem strony skarżącej Wojewoda bezpodstawnie przyjął, że zgłaszane roboty budowlane mają polegać na rozbiórce obiektu, co nie znajduje potwierdzenia w załączonym do zgłoszenia projekcie budowlanym. Zamiarem strony skarżącej jest bowiem tylko wymiana niektórych elementów na nowe, zaś ewentualny demontaż fundamentów pod zbiornikami został wymieniony wśród planowanych prac na wypadek, gdyby producent dostarczył zbiorniki z mocowaniami niepasującymi do istniejących. Nie ma przecież możliwości dokonania remontu jakiejkolwiek instalacji technicznej bez wcześniejszego demontażu (rozbiórki) jej elementów. Ewentualny demontaż fundamentu i wymiana mocowań będzie służyć tylko i wyłącznie montażowi nowych zbiorników. Wskazany zakres prac jest zatem niczym innym, jak odtworzeniem stanu pierwotnego przy dopuszczonym wyraźnie przez ustawodawcę użyciu innych materiałów budowlanych, niż w stanie pierwotnym. Ustawodawca przewidział zatem, że czas który może upłynąć pomiędzy wzniesieniem obiektu, a jego remontem oraz postęp technologiczny mający w tym okresie miejsce mógłby uniemożliwić dokonanie robót mieszczących się w definicji remontu, stąd też dopuścił wykorzystanie innych materiałów budowlanych, niż uprzednio. Planowane przez stronę skarżącą dodatkowo obsypanie zbiorników ziemią ma na celu tylko poprawę estetyki obiektu, co jest również uzasadnione z uwagi na znajdujący się w sąsiedztwie stacji paliw park narodowy. Reasumując, zgłoszone Staroście T. roboty budowlane stanowią remont rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego z racji tego, że dotyczą obiektu budowlanego istniejącego, a mają polegać na odtworzeniu jego stanu pierwotnego, przy zachowaniu uprzednich gabarytów oraz parametrów, zaś demontaż fundamentów mieści się w dopuszczonej przez Prawo budowlane możliwości użycia innych materiałów, niż użyte poprzednio. W związku z powyższym, na mocy art. 29 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego planowane przez stronę skarżącą roboty budowlane nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w całości, popierając stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie znajdując podstaw do jego zmiany z powodu argumentacji zawartej w treści skargi. Wojewoda wskazał, że w myśl art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Podniósł, iż o remoncie można mówić wtedy, gdy dotyczy on fizycznie istniejących obiektów budowlanych, bądź urządzeń, a nie obiektów/urządzeń, które najpierw zostały całkowicie rozebrane, a następnie wzniesione od nowa. Wobec powyższego organ odwoławczy nie zgodził się z argumentacją strony skarżącej, iż przedmiotem zgłoszenia jest remont, bowiem zgłaszane roboty będą polegać na rozbiórce, a później wzniesieniu nowych obiektów (zbiorników LPG). Zatem na w/w roboty budowlane inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala na podstawie art. 151 P.p.s.a.. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W niniejszej sprawie spór pomiędzy stroną skarżącą, a organami administracji architektoniczno-budowlanej dotyczył tego, czy planowane przez stronę skarżącą roboty budowlane są remontem, czy też wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. W związku z powyższym należało określić charakter planowanych robót budowlanych w odniesieniu do regulacji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zmianami) – dalej "P.b.". Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, utrzymane w mocy zaskarżoną decyzją, ma związek z unormowaną w art. 30 P.b. instytucją zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Zakres jej zastosowania został uregulowany w art. 30 ust. 1 P.b. i jest ściśle powiązany z treścią art. 29 ust. 1- 3 P.b. W art. 29 ust. 1 P.b. wymieniono obiekty budowlane, natomiast w ust. 2 także inne niż budowa obiektu budowlanego roboty budowlane, których rozpoczęcie nie wymaga uprzedniego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 P.b.. Z definicji legalnych zamieszczonych w art. 3 P.b. wynika, że ilekroć w ustawie jest mowa o: budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6); robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (7); budowli - każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Wyliczenie, zawarte w tym przepisie jest jedynie przykładowe. W art. 3 zdefiniowano także szereg innych istotnych pojęć, w tym obiektu budowlanego, budynku, budynku jednorodzinnego, budowli, urządzenia budowlanego. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 P.b. zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3: 1) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, 5-19 i 20a-21; 1a) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 - z zastrzeżeniem art. 29a; 2) wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1, 4-6 oraz 9-13; 3) budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu: a) krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz obiektach wpisanych do rejestru zabytków, b) urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych, 4) budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych. Zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 1-3 P.b. właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (art. 30 ust. 6 pkt 1), budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy (art. 30 ust. 6 pkt 2) albo zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje (art. 30 ust. 6 pkt 3). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że celem postępowania w sprawie zgłoszenia jest ustalenie przez organ, czy zamierzona budowa lub roboty budowlane należą do tego właśnie trybu, a jeżeli tak, to czy odpowiadają one wymaganiom prawa i mogą być realizowane, czy też organ nie powinien dopuścić do ich realizacji. W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym dokonano wyczerpujących ustaleń faktycznych oraz prawidłowo zakwalifikowano zgłoszone roboty budowlane jako wymagające uzyskania pozwolenia na budowę, dlatego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskowana inwestycja jest zlokalizowana na terenie wybudowanej w latach dziewięćdziesiątych XX w. stacji paliw płynnych BP "[...] " w Z. , która cały czas jest użytkowana. Z przedłożonego do zgłoszenia projektu budowlanego wynika, że zgłaszający planuje: zdemontować dwa istniejące naziemne zbiorniki gazu, osadzić dwa nowe zbiorniki na istniejących fundamentach (po uprzedniej ich rozbiórce tak, aby wystawały 10 cm ponad poziom terenu) lub na nowych fundamentach (w przypadku, gdy mocowania nowych zbiorników nie będą do nich pasowały), wykonać nową instalację gazową łączącą armaturę zamontowaną na zbiornikach z nową instalacją pompową i studnią połączeniową, wykonać nową instalację do napełniania gazem zbiorników oraz obsypać zbiorniki ziemią. Nie mógł przynieść zamierzonego skutku zarzut strony skarżącej naruszenia art. 29 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego polegającego na niewłaściwej wykładni przyjmującej, że zgłoszone roboty budowlane nie mieszczą się w ustawowej definicji remontu, a w konsekwencji wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. W trakcie postępowania przed organami administracji inwestor podnosił, że planowane roboty budowlane stanowią "remont istniejącego obiektu budowlanego", bowiem będzie ściśle mieścił się w działaniach polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego przy zastosowaniu wyrobów budowlanych innych, niż użyte pierwotnie, ponieważ: - zbiorniki podlegające wymianie mają mieć tę samą pojemność i wymiary, co istniejące, ich liczba ma być ta sama co obecnie - 2 szt.; - instalacja pompowa, armatura, przewody itp. zostanie wymieniona na nową – identyczną pod względem funkcjonalnym, ale najnowocześniejszą, spełniającą obecne normy bezpieczeństwa, - zbiorniki mają zostać obsypane ziemią, bo na taką czynność nie jest potrzebne pozwolenie na budowę, a wykonanie takiego obiektu "małej architektury" jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa oraz estetyki obiektu graniczącego z [...] Parkiem Narodowym. Z tą argumentacją nie sposób się zgodzić. Zgodnie z art. 3 pkt 8 P.b. ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Natomiast art. 3 pkt 6 P.b. stanowi, że pod pojęciem budowy należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Oznacza to, że każda odbudowa jest budową i taką sytuacja mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Rozróżnienie pomiędzy remontem, a odbudową było wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. II OSK 281/11 (LEX nr 1169354) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że roboty budowlane polegające na remoncie istniejących obiektów budowlanych i odbudowie mają dwie wspólne cechy: prowadzą do odtworzenia stanu pierwotnego obiektu i przy użyciu wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Różny jest natomiast zakres wykonywanych robót budowlanych. W przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego obiektu budowlanego wymaga napraw, wymiany lub odnowienia niektórych tylko elementów obiektu w przeciwieństwie do odbudowy, kiedy ten zakres jest znacznie szerszy. Poza tym w przypadku remontu obiekt jemu poddany zazwyczaj jest jeszcze użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, a remont ma zapobiec na przyszłość jego degradacji fizycznej i technicznej, nadmiernemu i zbyt szybkiemu zużyciu. Natomiast obiekt budowlany wymagający odbudowy, najczęściej w całości lub w części, nie spełnia już swych funkcji użytkowych z uwagi na nadmierne zużycie lub zniszczenie swej substancji. W wyrokach z dnia 20 października 2011 r., sygn. II OSK 1483/10 (LEX nr 1151902) oraz z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. II OSK 582/10 (LEX nr 1081799) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że nie stanowi remontu sytuacja, gdy roboty budowlane polegają na wykonaniu faktycznie nowego obiektu budowlanego, choć z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po innym obiekcie budowlanym. Wówczas dokonywana jest odbudowa, która zgodnie z definicją z art. 3 pkt 6 P.b. zalicza się do budowy. Przy odbudowie powstaje fizycznie nowa substancja budowlana, natomiast przy remoncie dochodzi do odtworzenia substancji istniejącej jako obiekt budowlany. Zasadnicza różnica wynika bowiem z występującego w przypadku odbudowy faktu uprzedniego w stosunku do samego aktu odtworzenia, rozebrania określonych (zużytych) fragmentów obiektu. Rozebranie takie wyklucza potraktowanie całości robót jako odtworzenie stanu pierwotnego o zakresie remontu, bowiem byłby to remont czegoś, co nie istnieje, jako że zostało właśnie rozebrane. To odtworzenie, które obejmuje rozebranie, a następnie "odtworzenie właściwe", wiąże się z pojęciem odbudowy. Można również przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r., sygn. II OSK 1536/09 (LEX nr 746618) gdzie stwierdzono, że nie jest remontem w rozumieniu art. 3 pkt 8 P.b., jeżeli inwestor rozbiera po kolei poszczególne ściany budynku, stawiając w ich miejsce nowe, traktując to jako odtworzenie stanu pierwotnego. Takie działania inwestora mieszczą się w definicji budowy lub przebudowy. Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji Wojewody i zważywszy, że niniejsze postępowanie służy jedynie ocenie jej zgodności z prawem, należy stwierdzić, że biorąc pod uwagę niewątpliwy zakres planowanych przez stronę skarżącą robót budowlanych, w świetle przytoczonego wyżej orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie może być mowy o remoncie istniejącego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 3 pkt 8 P.b., lecz o jego odbudowie, względnie budowie nowego obiektu. Tego rodzaju roboty budowlane wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, a zaskarżona decyzja organu jest zgodna z prawem. Zgodnie bowiem z dokonanym przez uprawnionego projektanta opisem technicznym, zawartym w załączonym do zgłoszenia projekcie budowlanym, "(...) zbiorniki należy posadowić poziomo na istniejących fundamentach (po uprzedniej ich rozbiórce tak, aby wystawały ponad poziom terenu 10 cm). W przypadku dostarczenia przez producenta zbiorników z mocowaniami niepasującymi do istniejących, należy usunąć fundamenty i wykonać zgodnie z zaleceniem producenta zbiorników (...)". Trafnie organ odwoławczy wskazał, że stacja paliw płynnych to zespół obiektów (budynków, zbiorników, instalacji, urządzeń) tworzących budowlę, stanowiącą całość techniczno-użytkową. Skoro planowane do realizacji roboty budowlane będą polegać na uprzedniej rozbiórce jednego z obiektów stacji paliw płynnych - zbiorników LPG – w tym na ingerencji w betonowe fundamenty, bądź nawet całkowitym usunięciu istniejących betonowych fundamentów (w przypadku dostarczenia przez producenta zbiorników z mocowaniami niepasującymi do istniejących) i wykonaniu nowych, to nie można uznać, że roboty te będą stanowiły remont tych zbiorników LPG, w rozumieniu cytowanego powyżej art. 3 pkt 8 P.b., lecz odbudowę, o jakiej mowa w art. 3 pkt 6 P.b.. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił bezzasadną skargę, o czym orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 P.p.s.a..