II OSK 1401/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Masternak - Kubiak Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Wioletta Lasota po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 766/13 w sprawie ze skarg J. B., B. Sz., J. P., N. W., R. W. i T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołań i uchybienia terminu do wniesienia odwołań oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 766/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, w sprawach ze skarg J. B., B. SZ., J. P., N. W., R. W. i T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołań i uchybienia terminu do wniesienia odwołań: 1) uchylił punkt I zaskarżonego postanowienia w odniesieniu do wymienionych w nim stron z wyjątkiem J. C., 2) stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3) zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz skarżących N. W. i R. W. kwoty po 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok wydany został w następujących okolicznościach sprawy. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], Starosta Rzeszowski zatwierdził projektu scalenia gruntów wsi N. W., gm. T., o ogólnym obszarze 304,7695 ha, poszerzonego o cześć gruntów wsi T., o powierzchni 0,09 ha i wsi Jasionka o powierzchni 3,1263 ha, zgodnie z projektem scalenia sporządzonym i wykazanym na mapie obszaru scalenia oraz rejestrze i szacunku porównawczego gruntów wydzielonych w wyniku scalenia przez upoważnionego geodetę J. O.. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzję podano do wiadomości przez jej odczytanie na ogólnym zebraniu uczestników scalenia w dniu 29 listopada 2012 r., a następnie przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalu Urzędu Gminy T. oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach: N. W., Ł., Z., T., T. i J.. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli H. i J. T., E. B., D. B., A. B., N. W., B. SZ., J. B., D. W. i R. W., T. P., J. P., Z. N., D. C., J. C., E. B. i T. B. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, działając na podstawie art. 134 K.p.a. oraz art. 28 ust 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749 ze zm.): w pkt 1 – stwierdziło niedopuszczalność odwołań H. i J. T., E. B., D. B., A. B., N. W., B. SZ., J. B., D. i R. W., T. P. i J. P., Z. N., D. C. i J. C.; w pkt 2 - stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez E. i T. B. Organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie do treści art. 28 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów podaje się do wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a nadto przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia. Z chwilą upływu terminu, o którym mowa powyżej, decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów uważa się za doręczoną wszystkim uczestnikom scalenia Kolegium ustaliło, że decyzja Starosty Powiatu Rzeszowskiego z dnia [...] listopada 2012 r. została podana do wiadomości uczestnikom postępowania w następujący sposób: na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w T. w terminie 29 listopada 2012 r. - 13 grudnia 2012 r. oraz na tablicy ogłoszeń wsi J., N. W., T. w terminie 29 listopada 2012 r. - 12 grudnia 2012 r. Publiczne ogłoszenia o wydaniu decyzji dokonywane były w różnych miejscach, za pomocą różnych środków przekazu i w odmiennych terminach. Doręczenie decyzji nastąpiło dla wszystkich stron w dniu 13 grudnia 2012 r. - ostatni dzień publicznego ogłoszenia w Urzędzie Gminy T.. Odwołania zaś zostały wniesione przez uczestników: H. i J. T. w dniu 10 grudnia 2012 r., E. B., A. B., D. B. w dniu 11 grudnia 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), N. W. w dniu 11 grudnia 2012 r., B. SZ. w dniu 11 grudnia 2012 r., J. B. w dniu 10 grudnia 2012 r., D. W. i R. W. w dniu 10 grudnia 2012 r., T. P. i J. P. w dniu 7 grudnia 2012 r., Z. N. w dniu 4 grudnia 2012 r., D. C. w dniu 6 grudnia 2012 r., a więc przedwcześnie. Organ powołał się na art. 28 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów oraz orzecznictwo do art. 49 K.p.a. Podsumował, że termin do wniesienia odwołania rozpoczyna swój bieg w dniu, w którym stronie doręczono decyzję, zaś wniesienie odwołania przed rozpoczęciem biegu terminu do dokonania tej czynności jest przedwczesne i nie może wywołać skutków prawnych. Stwierdziło nadto, że J. C. nie jest uczestnikiem postępowania scaleniowego, co skutkowało stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania z przyczyn podmiotowych. Natomiast E. B. i T. B. wnieśli odwołanie z uchybieniem terminu. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg z chwilą przyjętą jako doręczenie decyzji, tj. 13 grudnia 2012 r. i upłynął z dniem 27 grudnia 2012 r. Wniesienie odwołania w dniu 28 grudnia 2012 r. było dokonane z uchybieniem terminu. Skargi na wskazane wyżej postanowienie złożyli T. P. i J. P., B. SZ., J. Bieniek, R. W. i N. W.. R. W. i N. W. złożyli odrębne, ale jednobrzmiące skargi. Zaskarżyli postanowienie w całości. Zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 129 § 2 K.p.a. w zw. z art. 134 K.p.a. poprzez przyjęcie, że odwołanie od decyzji Starosty Powiatu Rzeszowskiego z dnia [...] listopada 2012 r. wniesiono przedwcześnie, w sytuacji gdy z pouczenia zawartego w decyzji wyraźnie wynika, że stronom służy odwołanie do SKO w Rzeszowie za pośrednictwem Starosty Powiatu Rzeszowskiego, w terminie 14 dni licząc od daty ogłoszenia decyzji. Skoro decyzja została ogłoszona 29 listopada 2012 r., na zebraniu uczestników scalenia, to termin do złożenia odwołania powinien upłynąć w dniu 13 grudnia 2012 r., a zatem odwołanie złożono w terminie. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. B. SZ. zaskarżyła postanowienie w zakresie dotyczącym jej odwołania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, a to art. 107 K.p.a. poprzez przyjęcie, że decyzja Starosty Powiatu Rzeszowskiego z dnia [...] listopada 2012 r. zawiera poprawne pouczenie o środku zaskarżenia; 2) naruszenie przepisów postępowania: art. 134 K.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania skarżącej w sytuacji, gdy nastąpiło uchybienie terminu spowodowane błędnym pouczeniem organu administracji; 3) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 112 K.p.a. w związku z art. 49 K.p.a. oraz w związku z art. 28 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, poprzez odmowę merytorycznego rozpoznania odwołania na skutek stwierdzenie przekroczenia terminu. W uzasadnieniu skargi wskazała, że z pouczenia zawartego w decyzji Starosty Powiatu Rzeszowskiego wynika, że odwołanie od decyzji do SKO wnosi się w terminie 14 dni licząc od dnia jej ogłoszenia. Pouczenie w decyzji jest niejasne i mylące i powoduje możliwość różnej interpretacji, co do tego, od której daty należy liczyć czternastodniowy termin do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji o prawie do wniesienia odwołania lub powództwa do Sądu nie może szkodzić stronie, która się zastosowała do pouczenia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w zakresie pkt I we wskazanym zakresie. J. B. nie określił zakresu zaskarżenia. Podał, że złożył odwołanie dnia 10 grudnia 2013 r., to jest 14 dni po ogłoszeniu decyzji Starosty Powiatu Rzeszowskiego, co nastąpiło w dniu [...] listopada 2012 r. na zebraniu wiejskim w Nowej Wsi, gmina T.. Zdaniem skarżącego organ winien był poinformować "petenta" o tym, że składa odwołanie przedwcześnie i należy z odwołaniem poczekać do dnia właściwego. T. P. i J. P. złożyli wspólną skargę. Zaskarżyli postanowienie w punkcie dotyczącym ich osób. Podnieśli, że o treści decyzji dowiedzieli się na zebraniu uczestników scalenia w dniu [...] listopada 2012 r. Zdaniem skarżących, od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia odwołania. Z treści pouczenia decyzji wynikało, że decyzję podaje się do publicznej wiadomości i od tego czasu biegnie termin do złożenia odwołania. W ocenie skarżących, złożenie odwołania w dziesiątym dniu od powzięcia wiadomości o treści decyzji jest równoznaczne z dochowaniem 14 dniowego terminu. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o oddalenie skarg. Podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie doszedł do przekonania, że skargi są uzasadnione. Przytoczył treść art. 129 § 2 K.p.a. oraz art. 49 K.p.a. Przypomniał, że decyzja Starosty Rzeszowskiego z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...], została wydana na podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749 ze zm.). Zgodnie z art. 28 tej ustawy, decyzję o scaleniu i zatwierdzeniu projektu scalenia podaje się do wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia (ust. 1). Z chwilą upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów uważa się za doręczoną wszystkim uczestnikom scalenia. Skonstatował, że przepis art. 28 ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 129 § 2 K.p.a., gdyż wyłącza możliwość zastosowania tej części przepisu, która wiąże obliczanie terminu do wniesienia odwołania od dnia ogłoszenia ustnie decyzji. Obowiązkowe odczytanie decyzji zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów na zebraniu uczestników scalenia nie powoduje wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego w rozumieniu art. 129 § 2 K.p.a. Aby doszło do wprowadzona decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia do obrotu prawnego poprzez jej doręczenie, muszą być spełnione dwa warunki: 1) odczytanie decyzji na zebraniu uczestników scalenia, 2) jej wywieszenie na okres 14 dni w miejscach wskazanych w art. 28 ust. 1 ustawy. Sąd stwierdził, że pogląd SKO co do zasady jest zgodny z przepisami prawa, ale stan faktyczny sprawy przyjęty przez Sąd do orzekania nie pozwala na ich zastosowanie. Zdaniem Sądu, treść pouczenia o trybie i terminie do wnoszenia odwołania, zawarta w decyzji Starosty Rzeszowskiego z dnia [...] listopada 2013 r., nie odpowiada warunkom wynikającym z art. 49 K.p.a. i art. 28 ust. 2 ustawy. Pouczenie jest wewnętrznie sprzeczne. Skoro przepis art. 28 ust. 2 ustawy skutek doręczenia decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów wiąże z upływem 14 dni od dnia wywieszenia w lokalach urzędów gmin, to konsekwentnie pouczenie o terminie do wniesienia odwołania winno zostać połączone z pojęciem "doręczenie decyzji", a nie tak jak to uczynił organ I instancji z datą "ogłoszenia" decyzji. Według Sądu, strony zachowały się zgodnie z pouczeniem zawartym w zdaniu pierwszym pouczenia. Zgodnie zaś z art. 112 K.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia w powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Niejednoznaczna treść pouczenia o odwołaniu w decyzji I instancji, zdaniem Sądu powoduje, że nie można uznać odwołań H. T., J. T., E. B., D. B., A. B., N. W., B. SZ., J. B., D. W., R. W., T. P., Z. N., D. C. za niedopuszczalne. Sąd uchylił więc punkt 1 zaskarżonego postanowienia w stosunku do wymienionych osób. Uchylenie to nie dotyczy J. C., gdyż SKO prawidłowo ustaliło, że J. C. nie jest stroną postępowania. Istniały przesłanki podmiotowe do uznania odwołania J. C. za niedopuszczalne. Sąd ustalił, że odwołanie Krystyny C. wniesione wspólnie z J. C. od decyzji Starosty Rzeszowskiego było rozpoznane przez SKO decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], która jest przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie również przez K. C. i prowadzona pod sygn. akt II SA/Rz 767/13. Skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, reprezentowane przez radcę prawnego. Zaskarżyło wyrok w całości. Zarzuciło naruszenie prawa procesowego mającego wpływ na postępowanie, a to: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 134 K.p.a. przez uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] na skutek przyjęcia, iż nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, kiedy odwołania zostały wniesione przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia odwołania, - art. 134 § 1 P.p.s.a. przez uchylenie postanowienia w stosunku do podmiotów, które nie wniosły skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. Podnosząc powyższy zarzut wniosło o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie, 2) zasądzenie od uczestników N. W. i R. W. kosztów postępowania według norm przepisanych. Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyła N. W.. Wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 183 § 1 P.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Z uwagi na to, że przesłanki nieważności w niniejszej sprawie nie występują, należało ograniczyć się do rozważenia zarzutów podstaw kasacyjnych. Nie jest zasadny zarzut naruszenie prawa procesowego mającego wpływ na postępowanie, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 134 K.p.a. przez uchylenie zaskarżonego postanowienia na skutek przyjęcia, że nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Art. 112 K.p.a. stanowi, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Powyższe oznacza, że strona nie może ponosić negatywnych skutków błędnego pouczenia, które jest integralną częścią decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 19 października 2007 r., sygn. akt I OSK 2014/06; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 211/07; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 881/07). Przepis art. 112 K.p.a. stanowi przykład konkretyzacji, sformułowanej w art. 9 K.p.a. zasady, według której organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Biorąc pod uwagę tę zasadę oraz art. 112 K.p.a., należy przyjąć, że niedopuszczalne jest przerzucanie na stronę negatywnych konsekwencji zastosowania się do pouczenia zawartego w decyzji odnośnie do terminu złożenia środka zaskarżenia. Osoba, która działa w zaufaniu do organu administracji, uznaje, że zamieszczone w decyzji pouczenie jest prawidłowe, zatem stosując się do niego w przypadku jego wadliwości (błędnego pouczenia), nie może być obciążana negatywnymi skutkami błędnego pouczenia (por. J.usz Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2012, s. 457; A. Wróbel [w:] A. Wróbel, M. Jaśkowska "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", LEX 2013, teza 2 do art. 112; Czesław Martysz [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", LEX 2010, teza 5 do art. 112; wyroki NSA: z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 840/10 i z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 1553/11, niepublikowane, treść [w:] CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Niezależnie od tego należy zauważyć, że przepis art. 129 § 2 K.p.a. ustanawia termin do wniesienia odwołania, przy czym regulacja ta przede wszystkim ustanawia prekluzyjny termin, z którego upływem strona traci możliwość wniesienia odwołania. Odwołanie wniesione po upływie tego terminu należy uznać za wniesione z uchybieniem terminu. Unormowanie to ma na celu pewność obrotu prawnego, służy realizacji zasady trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 K.p.a.). W tym kontekście należy widzieć ustanowienie w art. 129 § 2 K.p.a. daty doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – daty jej ogłoszenia stronie, jako początku biegu terminu do wniesienia odwołania. Chodzi o to by początek biegu terminu nie nastąpił później, niż doszło do doręczenia lub ogłoszenia (gdy decyzja została ogłoszona ustnie) decyzji stronie. Jednocześnie strona ma możliwość realizacji prawa do odwołania (art. 127 § 1 K.p.a.). Pamiętać jeszcze należy, że zgodnie z art. 110 K.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Oznacza to, że doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego (patrz: J.usz Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2012, s. 450). Przepis art. 127 § 1 K.p.a. stanowiący, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy odwołanie dotyczy decyzji wprowadzonej do obrotu prawnego. Odnosi się to także do decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów. Konieczne jest jednak spostrzeżenie, że zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 ustawy o scaleniu i wymianie gruntów, wprowadzenie tej decyzji do obrotu prawnego następuje w dwóch etapach: przez odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia. Rozpatrując dopuszczalność odwołań wniesionych przed upływem terminu określonego w art. 28 ust. 2 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy o scaleniu i wymianie gruntów należało zatem uwzględnić: szczególny tryb doręczenia przewidziany w art. 28 ust. 1 i 2 i fakt, że decyzja została podana uczestnikom scalenia do wiadomości, błędne pouczenie co do odwołania zawarte w decyzji oraz to, że w dacie rozpoznawania odwołań zaskarżona decyzja niewątpliwie weszła już do obrotu prawnego. W takiej sytuacji należało zastosować, jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, ochronę przewidzianą w art. 112 K.p.a. Stanowisko to nie narusza prawa strony do kwestionowania rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, a jednocześnie nie narusza zasady trwałości decyzji administracyjnych. Nie doszło także do naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a. przez uchylenie postanowienia w stosunku do podmiotów, które nie wniosły skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. Osoby wymienione w uzasadnieniu omawianego zarzutu, tj. H. T., J. T., E. B., D. B., A. B., D. W., Z. N., D. C., E. B. i T. B., nie wniosły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (wymieniony przez Kolegium w uzasadnieniu kasacji J. P. wniósł skargę wspólnie z T. P.). Należy jednak zauważyć, że N. W. i R. W. zaskarżyli postanowienie w całości. Obowiązkiem Sądu było więc rozpoznanie sprawy w granicach skargi, a więc także w odniesieniu do wszystkich osób, które wniosły odwołanie i do których adresowane było zaskarżone postanowienie. Odrębnym zagadnieniem pozostaje legitymacja skargowa N. W. i R. W. do zaskarżenia części postanowienia skierowanej do innych uczestników postępowania scaleniowego. Kwestia ta pozostaje poza granicami skargi kasacyjnej. Można jednak skonstatować, że wielostronność postępowania scaleniowego oraz związek uprawnień i obowiązków poszczególnych uczestników scalenia z prawami i obowiązkami innych uczestników scalenia powoduje, że nie można wykluczyć interesu prawnego jednego uczestnika w zaskarżeniu aktu procesowego odnoszącego się do innego uczestnika. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. ----------------------- 9