I SAB/Po 1/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-04-06

Skład orzekający: Ireneusz Fornalik, Katarzyna Nikodem, Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu podatkowego w zakresie niezwrócenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wniosła uprzednio ponaglenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podatkowego w zakresie niezwrócenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jest niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca nie poprzedziła jej wniesieniem ponaglenia do organu wyższego stopnia. Brak takiego ponaglenia oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Spółka złożyła deklaracje VAT-7 za styczeń, luty i marzec 2014 r. wraz z wnioskami o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużał terminy zwrotu, powołując się na konieczność weryfikacji transakcji gospodarczych i wątpliwości co do rzetelności kontrahentów spółki. Spółka wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie niezwrócenia tych nadwyżek. Sąd rozpoznał skargę i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w zakresie niezwrócenia w terminie nadwyżek podatku naliczonego nad należnym wykazanych w deklaracjach dla podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec 2014 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić [...] kwotę [...] złotych (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. [...] sp. z o.o. sp. k. (dalej: spółka, skarżąca) złożyła w Urzędzie Skarbowym w [...] wraz z deklaracjami dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za miesiące styczeń, luty i marzec 2014 roku, wnioski (VAT-ZT) o zwrot na rachunek bankowy w terminach, odpowiednio do dnia [...] marca 2014 r., [...] kwietnia 2014 r. i [...] kwietnia 2014 r. (25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczeń) kwot: [...] zł, [...] zł i [...] zł - stanowiących nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wynikające z tych deklaracji. W poszczególnych okresach rozliczeniowych Spółka zadeklarowała wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów opodatkowane 0% stawką VAT, dostawy towarów i usług opodatkowane 23% stawką VAT, oraz nabycia towarów i usług pozostałych. Z uwagi na niezakończenie czynności sprawdzających w zakresie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminach wynikających ze złożonych przez Skarżącą wniosków VAT-ZT i konieczności dodatkowego zweryfikowania rzetelności transakcji gospodarczych, udokumentowanych przez Spółkę, tytułem rozliczenia podatku VAT za miesiące styczeń, luty i marzec 2014 roku, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], przedłużył terminy tych zwrotów - do czasu zakończenia czynności weryfikacyjnych związanych z prowadzonymi czynnościami sprawdzającymi: - postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2014r. za miesiąc styczeń 2014 r.,doręczonym Spółce w dniu [...] kwietnia 2014 r.; - postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. za miesiąc luty 2014 r., doręczonym Spółce w dniu [...] marca 2014 r.; - postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. za miesiąc marzec 2014 r. doręczonym Spółce w dniu [...] maja 2014 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcia organ wskazał, że spółka rozpoczęła działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej sprzętu audiowizualnego od [...] grudnia 2013 r., wykazując znaczne kwoty zwrotu podatku od towarów i usług. Organ wskazał, iż z uwagi na fakt rozpoczęcia działalności gospodarczej od [...] grudnia 2013 r. w zakresie sprzedaży detalicznej sprzętu audiowizualnego i wykazywania znacznych kwot zwrotu podatku od towarów i usług organ podatkowy, na podstawie art. 272 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – dalej: "O.p."), podjął przeprowadzenie czynności sprawdzających na okoliczność ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do stwierdzenia zgodności złożonych deklaracji VAT-7 z dokumentami źródłowym i postanowił przedłużyć terminy tych zwrotów do czasu zakończenia weryfikacji rozliczeń. Następie postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...], [...], [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] przedłużył terminy zwrotów nadwyżek podatku naliczonego nad należnym wynikających z deklaracji skarżącej za miesiące styczeń, luty i marzec 2014 r. do czasu zakończenia postępowania kontrolnego. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w deklaracjach VAT-7 za miesiące od stycznia do marca 2014 r. spółka wykazała wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów o łącznej wartości [...] zł oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w łącznej kwocie [...] zł. Celem zbadania zasadności zadeklarowanego zwrotu podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2014 r. organ działając na podstawie art. 272 pkt 3 Ordynacji podatkowej, podjął czynności weryfikacyjne rozliczenia podatku od towarów i usług, polegające na ustaleniu stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności złożonych deklaracji VAT-7 z dokumentami źródłowymi. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wyjaśnił również, że powziął wątpliwości, co do przebiegu transakcji gospodarczych realizowanych przez spółkę z różnymi kontrahentami, w tym z kontrahentami z terenu Unii Europejskiej. Celem zbadania rzetelności tych transakcji wystąpiono z zapytaniem o transakcje gospodarcze wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahentów z Unii Europejskiej. Ostatnia z odpowiedzi na wystosowane przez organ zapytanie wpłynęła do organu w dniu [...] czerwca 2015 r. Na podstawie danych uzyskanych od administracji podatkowych z Czech, Słowacji, Cypru i Łotwy stwierdzono, że zarówno działalność gospodarcza kontrahentów, na rzecz których skarżąca zadeklarowała wewnątrzwspólnotowe dostawy, jak i dostawy towarów budzą wątpliwości. Z pozyskanych przez organ informacji wynika, że istnieje podejrzenie tego, że [...] s.r.o. oraz [...] s.r.o., będący kontrahentami skarżącej są zaangażowani w transakcje mające na celu nadużycie VAT w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowych. Przeprowadzone przez zagraniczne administracje podatkowe czynności nie potwierdziły ponadto otrzymania towarów i związanego z tym rozliczenia przez: [...] s.r.o., [...] organizacna zlozka, [...]. Z otrzymanych przez organ informacji wynika, że [...] oraz [...] nie prowadzą działalności pod wskazanymi przez nie adresami. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wyjaśnił również, że w dniu [...] września 2015 r. dokonano analizy zebranego w toku czynności sprawdzających materiału dowodowego i zakończono weryfikację zwrotów. Organ zaznaczył jednak, że mając na uwadze, iż Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] prowadzi postępowanie kontrolne wobec skarżącej w zakresie rzetelności podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania podatku od towarów i usług za okres od [...] grudnia 2013 r. do [...] kwietnia 2014 r. – wszczęte postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] – dalsze prowadzenie czynności sprawdzających było niezasadne, a wszczęcie kontroli podatkowej niemożliwe z uwagi na trwającą kontrolę skarbową. Organ zwrócił również uwagę na fakt, że postępowanie kontrolne prowadzone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nie zostało zakończone do dnia wydania omawianego postanowienia. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. spółka, reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] polegającą na niezwróceniu w terminie nadwyżek podatku naliczonego nad należnym, wykazanych w deklaracjach dla podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty oraz marzec 2014 r. w kwotach odpowiednio: [...] zł, [...] zł i [...] zł. Organowi podatkowemu zarzucono naruszenie przepisu art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej: "ustawa o VAT") w związku z art. 125 O.p. z uwagi na niezwrócenie w terminie ww. nadwyżek, wskutek bezzasadnego i ze szkodą dla Podatnika przedłużania terminu zwrotu. Jednocześnie Strona wniosła o zobowiązanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] do zwrotu "przedmiotowych zaliczek" w nieprzekraczalnym terminie 1 miesiąca od dnia zwrotu akt sprawy z sądu; zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi zarzucono, iż organ dopuścił się rażącego naruszenia przepisów art. 87 ust. 2 ustawy o VAT w związku z art. 125 O.p. poprzez dwukrotne, nieuzasadnione przedłużenie zwrotu podatku od towarów i usług i niewskazanie konkretnej daty faktycznego zwrotu, od dnia wystąpienia przez Spółkę z wnioskami o zwrot nadwyżek podatku naliczonego nad należnym upłynęło ponad półtora roku, a termin zwrotu podatku w dalszym ciągu nie jest podatnikowi znany. W skardze podkreślono, iż termin zwrotu może zostać przedłużony, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji. Wskazano, iż Spółka, występując z wnioskiem o przyspieszony termin zwrotu podatku, spełnia wszystkie wymagania wynikające z art. 87 ust. 6 ustawy o VAT, a wątpliwości organu budzi jedynie fakt rozpoczęcia działalności w grudniu 2013 r. i wykazywanie znacznych kwot podatku VAT do zwrotu. Zatem organ podatkowy nie ma podstaw do niedokonania zwrotu nadwyżek podatku naliczonego nad należnym, wykazanych w złożonych przez Spółkę deklaracjach VAT-7 za wskazane okresy rozliczeniowe. Odpowiadając na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wniósł o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Kontroli sądowoadministracyjnej poddana została skarga na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] polegająca na niezwróceniu w terminie nadwyżek podatku naliczonego nad należnym, wykazanych w deklaracjach dla podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty oraz marzec 2014 r. Kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, którą Sąd rozważał w pierwszej kolejności, było zagadnienie związane z wymogiem wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei na mocy art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej wyczerpaniem środków zaskarżenia jest w rozumieniu wskazanego przepisu, wniesienie ponaglenia w trybie art. 141 § 1 O.p. Instytucja ta służy do zwalczania zarówno bezczynności organów podatkowych, ja też przewlekłości ich działania (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2015 r., I SAB/GD 3/15, dostępny na stronie internetowej:orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 141 § 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W okolicznościach faktycznych rozpatrywanej sprawy organem takim w odniesieniu do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] jest Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu. Na podstawie art. 141 § 2 O.p., organ ten, uznając ponaglenie za uzasadnione, winien wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podjąć środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odnosząc powyższe wyjaśnienia do okoliczności faktycznych sprawy poddanej sądowej kontroli stwierdzić należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca wniosła ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na niezałatwienie sprawy przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] we właściwym terminie. Za takie ponaglenie nie można uznać pisma z dnia [...] sierpnia 2015 r. (Tom IV, k. 7 akt adm.), bowiem pismo to zostało prawidłowo zakwalifikowane przez organ jako kolejny wniosek o zwrot podatku VAT za styczeń, luty i marzec 2014 r. W tym zakresie organ podatkowy wszczął postępowanie, które zakończył wydaniem decyzji z dnia [...] października 2015 r. o umorzeniu postępowania (Tom IV, k. 39 akt adm.). Za ponaglenie nie można także uznać pisma skarżącej z dnia [...] października 2015 r., które zostało wniesione w związku z wydaniem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wskazanego wyżej postanowienia z dnia [...] września 2015 r. (Tom II, k. 16 – 20 akt adm.). Mając na uwadze przytoczone przepisy w doktrynie podkreśla się, że naruszenie przepisów o terminach załatwiania spraw jest podstawą wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Wskazuje się w związku z tym, że ponaglenie wynikające z art. 141 § 1 jest środkiem zaskarżenia, z którego skorzystanie warunkuje dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 maja 2006 r., I SAB/Łd 1/06, LEX nr 926485; podobnie zob. wyrok NSA w Łodzi z dnia 17 lutego 2000 r., I SA/Łd 660/98, LEX nr 687481). Jest to środek prawny o szczególnym charakterze, ponieważ nie dotyczy konkretnego rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu podatkowym, tylko jego braku w sytuacji, gdy powinno ono zostać podjęte (por. R.M. Hauser, Komentarz do art. 141 ustawy - Ordynacja podatkowa, LEX wersja elektroniczna – stan prawny 1.06.2015). W świetle powyższego skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w zakresie niezwrócenia w terminie nadwyżek podatku naliczonego nad należnym winno zostać poprzedzone ponagleniem skierowanym do organu wyższego stopnia. Brak ponaglenia oznacza, że nie zostały w sprawie wyczerpane środki zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 120 oraz art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło