II OZ 949/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska – Szary po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 641/16 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 641/16 odmówił zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 2 czerwca 2016 r. wraz z pouczeniem, że na wyżej wskazane postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia. Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. skarżący wniósł "zdecydowany sprzeciw na Postanowienie odmowy zawieszenia postępowania sądowego", który Wojewódzki Sąd Administracyjny zakwalifikował jako zażalenie na postanowienie z dnia 30 maja 2016 r. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe zażalenie. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Zgodnie z art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca w art. 131 p.p.s.a., należy przyjąć, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OZ 424/11; z dnia 31 października 2008 r. sygn. akt II OZ 1138/08; z dnia 7 maja 2007 r. sygn. akt II OZ 411/08; z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 167/08; z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt II GZ 233/08). Stąd też Sąd uznał, że postanowienie z dnia 30 maja 2016 r. odmawiające zawieszenia postępowania sądowego nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem zażalenie jest niedopuszczalne i je odrzucił na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażaleniem z dnia 5 lipca 2016 r. B.S. zaskarżył powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w toczącej się sprawie wydano wobec skarżącego decyzję o rozbiórce budynku. Jedynym powodem takiej decyzji było niespełnienie minimum powierzchni czynnej biologicznie w stosunku do wymagań miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obecnie skarżący jest w toku postępowania mającego na celu scalenie jego działki z działką wydzieloną z nieruchomości sąsiedniej, stanowiącej własność jego syna. Projekt podziału został już pozytywnie zaopiniowany (decyzja z dnia [...] maja 2016 r. – załącznik do "sprzeciwu" z dnia [...] czerwca 2016 r.). Po zakończeniu tej procedury ustanie przeszkoda do legalizacji samowoli budowlanej – nie będą zachodziły przeszkody do rozbiórki budynku. Dlatego też zawieszenie postępowania, o które wnioskował skarżący, było uzasadnione, a odmowa zawieszenia nie miała podstaw i dodatkowo powoduje ryzyko powstania dla skarżącego nieodwracalnych skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną. W myśl zaś art. 131 zd. 2 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania. Jeżeli ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono zażalenie B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2016 r. odmawiające zawieszenia postępowania sądowego. Z analizy wskazanych wyżej przepisów wynika, iż przedmiotowe postanowienia nie podlegają zaskarżeniu. Nie są one bowiem wymienione w powołanym wyżej art. 194 § 1 ani art. 131 p.p.s.a, jak również żaden inny przepis ustawy nie przewiduje możliwości ich zaskarżenia. Odnośnie postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania sądowego podnieść ponadto należy, że art. 131 zd. 2 p.p.s.a. wprost stanowi, że "Na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie." Już zatem z wykładni literalnej tego przepisu wynika a contrario, że zażalenie nie przysługuje na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowego. Gdyby ustawodawca pragnął objąć zaskarżeniem tego rodzaju postanowienia, wówczas określiłby, że zażalenie przysługuje na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.