II OSK 11/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędziowie Sędzia NSA Robert Sawuła Sędzia del. WSA Paweł Groński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 968/16 w sprawie ze skargi R.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 968/16 oddalił skargę R.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ze stanu faktycznego przyjętego w zaskarżonym wyroku wynika, że Wójt Gminy P. decyzją z dnia [...]2015 r. nr [...] ustalił R.M. opłatę w wysokości 4.829,40 zł z tytułu wzrostu wartości przedmiotowej nieruchomości. R.M. wniósł odwołanie od powołanej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...] 2015 r. znak: [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Rzeczone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 3085/15 oddalił skargę R.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]2015 r. R.M. wnioskiem z dnia 27 stycznia 2016 r. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...]2016 r. znak: [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy ustalił, że decyzja Wójta Gminy P. z dnia [...]2015 r. została odebrana w dniu 1 lipca 2015 r. przez osobę uprawnioną - dorosłego domownika. Tym samym zostały spełnione przesłanki doręczenia zastępczego określone w art. art. 43 K.p.a. Odwołując się do argumentu R.M., że o uchybieniu terminu dowiedział się dopiero z treści postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2015 r., które zostało odebrane 26 sierpnia 2015 r., organ drugiej instancji ustalił, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął najpóźniej w dniu 2 września 2015 r. Mając powyższe na uwadze, stwierdził, że nadanie przedmiotowego wniosku 27 stycznia 2016 r., nastąpiło po terminie określonym w art. 58 § 2 K.p.a. R.M. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podniósł, że osoba, której została doręczona decyzja, nie była upoważniona do odbioru adresowanej do niego korespondencji. Powołując się na art. 58 § 1 K.p.a., skarżący zarzucił organowi brak podjęcia stosownych kroków, celem dokonania ustaleń w zakresie nieprawidłowego doręczenia decyzji administracyjnej. W ocenie R.M. konkurencyjny charakter postępowań i rozstrzygnięć podejmowanych na podstawie art. 134 K.p.a. oraz art. 58 K.p.a. przemawia za tym, że w przypadku wydania przez organ odwoławczy postanowienia w trybie art. 134 K.p.a. strona, która nie zaskarżyła tego postanowienia do sądu, lecz zwróciła się w ustawowym terminie z prośbą o przywrócenie uchybionego terminu, może w tym ostatnim postępowaniu dochodzić ochrony swoich uprawnień procesowych. Zdaniem skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie oceniło, według jakich zasad stwierdzono zawinienie strony w niedochowaniu terminu, jak również nie wyjaśniło kwestii prawidłowości doręczenia decyzji stronie. W myśl przepisów postępowania, to nie strona dokonuje oceny, czy ziściły się przesłanki określone w przepisach prawa, lecz czyni to organ w postanowieniu. Uruchomienie określonego trybu przez stronę jej wnioskiem obliguje organ do wyjaśnienia istotnych okoliczności w sprawie w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 59 § 1 K.p.a. Ponadto R.M. podniósł, że doręczenie zastępcze pism osobie fizycznej, przewidziane w art. 43 K.p.a., odnosi się tylko do doręczania pism adresatowi w mieszkaniu, nie znajduje natomiast zastosowania do doręczenia zastępczego w miejscu pracy, które powinno zawsze nastąpić do rąk adresata. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując w odpowiedzi na skargę argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 968/16 oddalił skargę R.M.. Sąd wywiódł, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 K.p.a.). Sąd wskazał następnie, że w razie uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności, początkowym dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu, jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 57 § 1 K.p.a.). Sąd zaznaczył, że zgodnie z art. 58 § 3 K.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Jako istotę sporu Sąd wskazał kwestię ustalenia, czy skarżący dochował terminu siedmiu dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd wywiódł, że datą, od której należy liczyć określony w art. 58 § 2 K.p.a. termin siedmiu dni, jest także data uzyskania przez zainteresowaną osobę wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jak Sąd stwierdził, do dnia wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu strona mogła przypuszczać, że ów termin nie wyekspirował. Jednakże, jak słusznie stwierdził organ odwoławczy, z chwilą zapoznania się z ostatecznym postanowieniem o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, strona miała informację, że uchybiła temu terminowi. Z tego względu winna była prosić o jego przywrócenie już wówczas, nie zaś oczekiwać na rozstrzygnięcie sprawy przez sąd administracyjny. W dniu bowiem doręczenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2015 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania ustała przyczyna uchybienia terminu. W ocenie Sądu pierwszej instancji trafnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że wnioskodawca o uchybieniu terminu dowiedział się z treści postanowienia z dnia [...] 2015 r., zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 2 września 2015 r. (postanowienie zostało bowiem odebrane w dniu 26 sierpnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru). Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 26 czerwca 2015 r. został nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 27 stycznia 2016r., a więc po terminie wynikającym z art. 58 § 2 K.p.a. Sąd stwierdził że skarżący skorzystał z prawa złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże swoją prośbę złożył z uchybieniem terminu. Wskazał, że gdyby skarżący odstąpił od kwestionowania rozstrzygnięcia o uchybieniu terminu poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego, wówczas mógłby w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2015 r. wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca. Sąd nie zgodził się także z twierdzeniem, że uchybienie terminu i złożenie wniosku o przywrócenie terminu to dwa konkurencyjne postępowania. W ocenie Sądu służą one jedynie do rozstrzygania innych sytuacji faktycznych. Jeśli strona twierdzi, że uchybiła terminowi do wniesienia środka zaskarżenia służy jej wniosek o jego przywrócenie. Jeżeli natomiast uważa, że termin ów zachowała - właściwym trybem do prezentowania swojego stanowiska jest zaskarżenie do Sądu administracyjnego postanowienia wydanego w trybie art. 134 K.p.a. Sąd stwierdził ponadto, że ocena zawinienia skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie podlegała ocenie, ponieważ przekroczył on termin siedmiu dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. R.M., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 968/16. Zaskarżył wyrok w całości i powołując się na podstawę kasacyjną opisaną w art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucił naruszenie art. 58 § 1 K.p.a., art. 58 § 2 K.p.a. oraz art. 59 K.p.a. Ponadto, powołując się na podstawę kasacyjną opisaną w art. 174 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucił naruszenie art. 148 i art. 149 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Podnosząc wskazane zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Autor skargi kasacyjnej wywiódł, że Sąd pierwszej instancji wadliwie przyjął, iż "nieprawomocne" postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2015 r. było wystarczającą podstawą do powzięcia informacji o uchybieniu terminu. Stwierdził, że obowiązkiem organu administracji było bardziej wnikliwie i wszechstronne rozważanie przedstawionych przez stronę dokumentów i przeprowadzenie w razie potrzeby dodatkowego postępowania. Podniósł, że Sąd właściwie nie wyjaśnił i nie uzasadnił rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dalej autor skargi kasacyjnej wskazał, że R.M. w rzeczywistości otrzymał decyzję Wójta Gminy P. w dniu 15 lipca 2015 r. i w terminie – jak wówczas sądził - wniósł od niej odwołanie do organu drugiej instancji. Podkreślił, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu dopiero z "prawomocnego" postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2015 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu. Wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. "podtrzymał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.". Z powyższego wnoszący skargę kasacyjną wywiódł brak swojej winy w uchybieniu terminu. Następnie stwierdził, że wniósł odwołanie, ale bez wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ pozostawał w mylnym przekonaniu, że złożył je w terminie. Ostatecznie okazało się jednak, że był w błędzie spowodowanym bez jego winy, a o uchybieniu terminu dowiedział się dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Wnoszący skargę kasacyjną zwrócił także uwagę na fakt, że choruje na cukrzycę i w czasie, kiedy Wójt Gminy P. doręczał mu decyzję, przebywał na turnusie rehabilitacyjnym nad morzem. Nie wiedząc o doręczeniu decyzji, nie mógł zmienić terminu rehabilitacji. Dopiero po powrocie z leczenia w dniu 15 lipca 2015 r. doręczono mu decyzję. Decyzję odebrała natomiast od doręczyciela osoba nieuprawniona, nieposiadająca upoważniania do odbioru rozstrzygnięcia organu administracji. Wnoszący skargę kasacyjną powtórzył, że o uchybieniu terminu dowiedział się dopiero z "prawomocnego" postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2015 r. Wcześniej nie mógł wiedzieć o doręczeniu decyzji w dniu 1 lipca 2015 r. i złożyć odwołania, ponieważ faktycznie nie wiedział, kiedy – w jakiej dacie – w istocie dręczono adresowaną do niego decyzję. Zdaniem R.M. doręczenie "prawomocne" postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]2015 r. jest zdarzeniem, określającym datę, w której rzeczywiście dowiedział się on o tym, że nie wniósł odwołania w terminie. Po zakończeniu postępowania dotyczącego uznania odwołania za złożone z uchybieniem terminu, możliwe stało się złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W skardze kasacyjnej zabrakło uzasadnienia zarzutów naruszenia – wskazanych jako przepisy prawa materialnego – art. 148 i art. 149 ustawy Ordynacja podatkowa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana również jako "P.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wnoszący skargę kasacyjną złożył oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, zaś organ administracji, w terminie czternastu dni od doręczenia mu odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania, zatem przedmiotową skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach zakreślonych podniesionymi w jej treści zarzutami. Autor skargi kasacyjnej, w oparciu o podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 P.p.s.a. (naruszenie przepisów postępowania), zarzucił naruszenie art. 58 § 1 i § 2 oraz art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; stan prawny na dzień wydania postanowienia zaskarżonego do Sądu pierwszej instancji – dalej powoływana również jako K.p.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 2 K.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Sąd pierwszej instancji, oddalając skargę, zaakceptował ustalenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., że R. M., wnosząc prośbę z dnia 27 stycznia 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]2015 r. nr [...], nie dochował terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a. W konsekwencji Sąd za prawidłowe uznał rozstrzygnięcie organu administracji o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Stanowisko Sądu pierwszej instancji jest w pełni prawidłowe i właściwie uzasadnione. Z treści art. 58 § 2 K.p.a. wynika, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie ze stanowiskiem jednolicie prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, jeśli strona nie wiedziała, że uchybiła terminowi, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania wiadomości o tym, że strona uchybiła terminowi (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 1365/16; z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 1365/16; z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 424/13; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt II GZ 729/16. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy, na podstawie których wydano zaskarżony wyrok jednoznacznie wynika, że: 1. R. M., składając w piśmie z dnia 16 lipca 2015 r. odwołanie od decyzji Wójta Gminy P.w z dnia [...]2015 r. nr [...], był przeświadczony o dochowaniu terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności w postępowaniu; 2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...]2015 r. znak: [...] stwierdziło uchybienie przez R. M. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]2015 r. nr [...]; 3. rzeczone postanowienie doręczono wnoszącemu skargę kasacyjną w dniu 26 sierpnia 2015 r. Termin do złożenia przez R. M. prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]2015 r. nr [...] rozpoczął się zatem 27 sierpnia 2015 r., a zakończył się 2 września 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. trafnie zatem stwierdziło, że prośbę (wniosek) o przywrócenie terminu z dnia 27 stycznia 2016 r. wnoszący skargę kasacyjną złożył po upływie terminu przewidzianego przez art. 58 § 2 K.p.a. Dla prawidłowości tego ustalenia nie ma znaczenia fakt, że R. M. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]2015 r. znak: [...], składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie można bowiem zgodzić się w wnoszącym skargę kasacyjną, że o uchybieniu terminu dowiedział się on dopiero z - "prawomocnego" - postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]2015 r.; po oddaleniu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 3085/15 skargi na to postanowienie. Jednoznaczną informację o uchybieniu terminu zawarto bowiem w postanowieniu z dnia [...]2015 r., a późniejsze oddalenie skargi R. M. oznacza tylko, że Sąd uznał to postanowienie za zgodne z prawem. Nie zmienia to jednak faktu, że wnoszący skargę kasacyjną powziął z postanowienia z dnia [...] 2015 r. informację o uchybieniu terminu już z chwilą jego doręczenia, a nie dopiero po tym, jak Sąd wydał wyrok oddalający skargę. Dalej należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ zgodnie z art. 58 § 3 K.p.a., termin siedmiodniowy jest terminem, który nie podlega przywróceniu (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. akt I OSK 1992/15 i z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 1365/16. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem R.M. złożył prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]2015 r. nr [...] po upływie terminu przewidzianego przez art. 58 § 2 K.p.a., to postępowanie prowadzone przez organ odwoławczy nie obejmowało ustalenia, czy uchybienie terminu do wniesienia odwołania było niezawinione. Dlatego ocena Sądu pierwszej instancji, że organ odwoławczy zasadnie odmówił wnoszącemu skargę kasacyjną przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jest w pełni prawidłowa. W świetle powyższego zarzuty naruszenia art. 58 § 1 i § 2 K.p.a. należało ocenić jako niezasadne. Autor skargi kasacyjnej nie przedstawił natomiast jakiegokolwiek uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 59 K.p.a., ani nie wskazał, której jednostki redakcyjnej wskazanego przepisu dotyczyć miało zarzucane naruszenie. Niemniej jednak, należy wskazać, że zgodnie z art. 59 § 1 K.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Stosownie natomiast do treści art. 59 § 2 K.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. W sprawie rozpoznanej przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięto o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ostateczne postanowienie w tym przedmiocie – zgodnie z dyspozycją art. 59 § 2 K.p.a. – wydał organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W.. Autor skargi kasacyjnej nie przedstawił także jakkolwiek uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 148 i art. 149 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; stan prawny na dzień wydania postanowienia zaskarżonego do Sądu pierwszej instancji), który powołał w ramach podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 174 pkt 1 P.p.s.a. (naruszenie prawa materialnego). Odnosząc się do tego zarzutu, należy wskazać, że wskazane przepisy Ordynacji podatkowej nie są przepisami prawa materialnego, a przepisami postępowania, określającymi sposób dokonywania doręczeń w postępowaniu prowadzonym na podstawie Ordynacji podatkowej. Żaden z tych przepisów nie miał zastosowania w postępowaniu zakończonym wydaniem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2016 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę kasacyjną.