II SA/Lu 728/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek – Zalewska, Protokolant Starszy inspektor sądowy Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. Sygn. akt II SA/Lu [...] U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], po rozpatrzeniu odwołania K. W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2016 r., znak: [...] nakładającą na K. W. i J. W. obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w terminie do [...] listopada 2016 r. 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działkach o nr ewid.: [...], [...] i [...], położonych w miejscowości M., gmina J. uwzględniającego konieczne do wykonania roboty budowlane w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami i umorzył postępowanie I instancji w przedmiotowej sprawie. Rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy; Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., działając z urzędu, zgodnie z art. 61 § 1 kpa, w dniu [...] lutego 2016 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działkach o nr ewid.: [...], [...] i [...], położonych w miejscowości M., gmina J.. Postępowanie zostało wszczęte w związku z ustaleniami kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników PINB w L. na powyższych nieruchomościach w dniu [...] lutego 2016 r. Podczas przeprowadzonej kontroli ustalono, że przedmiotowy budynek mieszkalny z garażem w bryle budynku, realizowany jest na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...], wydanej przez Starostę L.. Ustalono, że budynek wytyczony został w terenie przez uprawnionego geodetę T. J., upr. nr [...], a w dniu [...] lipca 2013 r. do zasobów geodezyjnych przyjęta została inwentaryzacja powykonawcza budynku wykonana przez tego samego geodetę. Zgodnie z oświadczeniem załączonym do wskazanej inwentaryzacji, budynek został zlokalizowany zgodnie z planem zagospodarowania działki stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę. Budowa prowadzona była pod kierownictwem T. S., upr. bud. Nr [...] Ustalono również, że budynek jest w stanie wykończonym, bez wykonanego ocieplenia poddasza, części glazury i terakoty oraz części robót elektrycznych. Podczas kontroli nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. W trakcie toczącego się postępowania wyjaśniającego, organ I instancji ustalił, że podczas realizacji inwestycji, została zmieniona decyzją Wójta Gminy J. z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...], granica pomiędzy działkami nr ewid.: [...], [...] i [...], a działką o nr ewid.[...] Zgodnie z przebiegiem nowej granicy przedmiotowy budynek znalazł się ślepą ścianą garażu w odległości ok. 0,70 m i ścianą z otworami części mieszkalnej w odległości ok. 3,30 m od tej granicy. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., budynek realizowany jest niezgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2015 poz. 1422), a w szczególności z § 12 określającym m.in. odległości budynków sytuowanych na działce budowlanej od granicy z sąsiednią działką budowlaną. W konsekwencji organ I instancji postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działkach o nr ewid.: [...], [...] i [...], położonych w miejscowości M., gmina J., w związku z ich realizacją w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. Następnie, PINB w L. decyzją z dnia [...] maja 2016 r. znak: PINB [...] [...], nałożył na J. W. i K. W. obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w terminie do dnia [...] listopada 2016 r., 4 egz. projektu budowlanego wielobranżowego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działkach o nr ewid.: [...], [...] i [...], położonych w miejscowości M., gmina J., uwzględniającego konieczne do wykonania roboty budowlane, w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła K. W. wskazując, że proces budowlany jest i był prowadzony zgodnie z prawem budowlanym i z prawomocną decyzja o pozwoleniu na budowę. Sam budynek został wykonany przed decyzją Wójta Gminy J. z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] Rozpatrując złożone odwołanie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wskazał, że zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Organ odwoławczy wskazał, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że na dzień dokonania kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników PINB w L. ([...] lutego 2016 r.), przedmiotowy budynek był zrealizowany w stanie wykończonym, bez wykonanego ocieplenia poddasza, części glazury i terakoty oraz części robót elektrycznych. Realizacja inwestycji nastąpiła na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...], wydanej przez Starostę L.. W szczególności, budynek usytuowano w zgodzie z tą decyzją i zatwierdzonym projektem budowlanym. Podczas kontroli nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. W ocenie organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] orzekając o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a następnie nakładając obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego (na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego), nie uwzględnił faktu, że usytuowanie budynku nastąpiło w zgodzie z warunkami pozwolenia na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym. W odniesieniu do usytuowania budynku odpadła zatem konieczna przesłanka zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego (odstępstwa od zatwierdzonego projektu). W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prowadząc postępowanie wyjaśniające, analizując prawidłowość usytuowania budynków w świetle obowiązujących przepisów techniczo-budowlanych, nie uwzględnił faktu późniejszej (po wydaniu pozwolenia na budowę) zmiany granic. Organ II instancji podkreślił, że warunki techniczne, o których mowa w art. 5 i 6 ustawy Prawo budowlane, określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., mają zastosowanie przy wykonywaniu enumeratywnie wymienionych czynności. Dotyczą one projektowania i budowy (w tym także rozbudowy, nadbudowy i przebudowy) oraz zmiany sposobu użytkowania budynków (oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych), z zastrzeżeniem § 207 ust. 2 (§ 2 ww. rozporządzenia). Powołując się na orzecznictwo sądowe organ odwoławczy wskazał, że zmiana okoliczności faktycznych związanych z działaniami innymi aniżeli wymienione w § 2 rozporządzenia, nie może być uznana za przesłankę późniejszego stwierdzenia naruszenia przepisów techniczno-budowlanych, jeżeli wcześniej obiekt budowlany spełniał określone w nich wymagania, w szczególności spełniał warunki pozwolenia na budowę (wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., o sygn. akt II OSK 1333/05, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2007 r. o sygn. akt II SA/Po 422/07). Zdaniem organu odwoławczego z przeprowadzonego przez PINB w [...] postępowania, nie wynika aby inwestorzy dokonali którejkolwiek z czynności wymienionych w § 2 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., która skutkowałoby niezgodną z prawem lokalizacją budynku. Po zgodnym z pozwoleniem na budowę usytuowaniu budynku, nie dokonano już jego przebudowy (zmieniającej lokalizację). Trudno również uznać - zdaniem organu odwoławczego - że korekta linii granicznej w 2014 r. (w wyniku rozgraniczenia), może być uznana za przebudowę czy też zmianę sposobu użytkowania budynku, uzasadniającą nałożenie na inwestora obowiązków doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem. W rozpatrywanej sprawie - w ocenie organu odwoławczego - kontrola legalności usytuowania budynku na działce budowlanej zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi mogła nastąpić na etapie wydawania pozwolenia na dobudowę z dnia [...] czerwca 2012 r. Jeżeli przedmiotowy budynek został usytuowany zgodnie z warunkami decyzji oraz, w szczególności, z mającymi zastosowanie przepisami techniczno-budowlanymi, to późniejsza zmiana położenia linii granicznej między działkami, nie może być uznana za zdarzenie będące przesłanką wstrzymania prowadzenia robót budowlanych na podstawie art 50 ust. 1 oraz nałożenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, obowiązku wykonania obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Organ II instancji podkreślił, że budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany na działkach o nr ewid.: [...], [...] i [...], położonych w miejscowości M., gmina J., zrealizowany został na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz nie stwierdzono odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. W związku z powyższym, brak podstaw do stosowania wobec inwestorów tego obiektu rygorów wynikających z art. 51 ustawy Prawo budowlane, co wykazały wcześniejsze etapy postępowania prowadzonego przez organ I instancji oraz zgromadzone w aktach sprawy przez organ I instancji dokumenty (m.in. inwentaryzacja powykonawcza, decyzja o pozwoleniu na budowę, protokół z kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji). Samo zaś zbliżenie do granicy sąsiedniej działki na odległość odpowiednio 0,70 m i 3,30 m wynikające z faktu zmiany położenia granic, nie jest istotnym odstąpieniem od przewidzianych norm odległości i nie może stanowić podstawy do nakazania wstrzymania prowadzenia robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlanego oraz przeprowadzenia postępowania naprawczego na podstawie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 612/09, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Ol 945/07, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/ Ol 871/08, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 1330/14 ). Podsumowując organ odwoławczy wskazał, że skoro ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe roboty budowlane nie uchybiają żadnym przepisom budowlanym i warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, to brak było podstaw prawnych do wstrzymania powadzenia ww. robót budowlanych oraz dalszego prowadzenia postępowania w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Stąd też - zdaniem organu odwoławczego - należało uchylić zaskarżoną decyzję w całości i umorzyć postępowanie I instancji w sprawie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła A. N., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 1/ art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 81 kpa poprzez zaniechanie zawiadomienia strony A. N. i umożliwienia jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem merytorycznej decyzji w sprawie oraz z uwagi na brak informowania strony o czynnościach podejmowanych w toku postępowania, 2/ art. 28 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącej jako właścicielowi nieruchomości sąsiedniej, udziału w postępowaniu w przypadku, w którym w postępowaniu tego typu stronami winni być właściciele i użytkownicy wieczyści działek, których dotyczy postępowanie oraz działek sąsiednich w zakresie, w jakim inwestycja narusza ich uzasadnione interesy, 3/ art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności nie wyjaśnienia w jakim kształcie zatwierdzony został projekt budowlany oraz czy prawidłowo dokonano faktycznego naniesienia przedmiotowego budynku na mapę geodezyjną, jak i czy budynek wybudowany został zgodnie z pozwoleniem na budowę oraz planem zagospodarowania działki tj. przy zachowaniu warunków technicznych określonych w rozporządzaniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm), co skutkowało przyjęciem przez organ, że brak zachowania norm określonych w powyższym rozporządzeniu wynika ze zmian wprowadzonych postępowaniem rozgraniczeniowym już po wydaniu pozwolenia na budowę, kiedy w rzeczywistości mapa przedłożona przez inwestora w trakcie postępowania w zakresie uzyskania pozwolenia na budowę została sporządzona nieprawidłowo błędnie przesuwając granice, a budynek w konsekwencji został nieprawidłowo wytyczony na działce, 4/ art. 7 kpa, 8 kpa, art. 11 kpa oraz 107 § 3 kpa, polegające na: a) niedostatecznym wyjaśnieniu faktycznego i prawnego przebiegu granic pomiędzy działkami 234 a [...], [...] i [...] jaki był ustalony w dacie wydania pozwolenia na budowę i przyjęciu, że odległość posadowionego budynku od granicy sąsiedniej działki [...] uległa zmniejszeniu poniżej norm określonych w rozporządzeniu w skutek postępowania rozgraniczeniowego zatwierdzonego zgodnie z decyzją Wójta Gminy J. z dnia [...] lipca 2014 r., kiedy w rzeczywistości w trakcie tego postępowania przebieg granic nie uległ zmianie i pozostał w takim samym kształcie, a postępowanie to potwierdziło przebieg granic według linii zatwierdzonych jeszcze przed wydaniem pozwolenia na budowę inwestorowi na mapach geodezyjnych oraz wyznaczonych również przez faktyczne użytkowanie działek tj. wzdłuż miedzy, pośrodku której od kilkudziesięciu lat posadowiony jest słup wysokiego napięcia posadowiony w granicy działek, b) brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji, z której wynikałoby dlaczego ten sam stan faktyczny i prawny uzasadnia różne decyzje w analogicznych sytuacjach w szczególności przy uwzględnieniu konieczności zachowania norm zawartych w rozporządzeniu w sprawie jakim warunkom technicznym powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w sytuacji, gdy inwestor nieprawidłowo dokonał wytyczenia budynku na działce co powoduje, że odległość posadowionego budynku ślepą ścianą garażu od sąsiedniej działki wynosi ok 0,70 m, a ścianą i otworami części mieszkalnej w odległości ok. 3,30 m od tej granicy, c) dowolność w wydaniu decyzji poprzez niepodparte przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym przyjęcie, że w dacie wydania przedmiotowej decyzji budynek był w stanie wykończonym, kiedy w rzeczywistości budynek pozostawał w budowie co potwierdzają sporządzone protokoły kontroli, a w szczególności protokół z dnia [...] lutego 2016 roku. 5/ art. 107 § 1 i § 3 kpa, poprzez brak właściwego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia, szczątkowe uzasadnienie decyzji oraz brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszechstronnego rozważenia przez Inspektor Nadzoru Budowlanego wszystkich przepisów i okoliczności związanych z nieprawidłowym realizowaniem inwestycji co utrudnia merytoryczne odniesienie się do decyzji oraz jej kontrolę, 6/ art. 80 kpa, poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie jakiejkolwiek oceny dowodów zgromadzonych w sprawie i przyjęcie, że nie doszło do istotnego odstąpienia przez inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę pomimo faktu, że budowany budynek i sposób jego posadowienia na działce nie spełniają norm dotyczących minimalnej odległości od granicy działki określonych w rozporządzeniu, 7/ art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez uchylenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) z dnia [...] marca 2016 r. w całości i umorzenie postępowania w I instancji w sprawie, pomimo naruszenia w procesie wydania zaskarżonej decyzji przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy kiedy organ II instancji winien decyzję organu I instancji utrzymać w całości w mocy. Ponadto skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz 1409 ze zm.) w zw. z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 roku) poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, że przepis ten nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie i że nie doszło do istotnego odstąpienia przez inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, kiedy w zaistniałym stanie faktycznym wystąpiły wszystkie przesłanki do jego zastosowania co prawidłowo z zachowaniem procedury uczynił PINB w L. wydając decyzję z dnia [...] maja 2016 r., Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania przed sądem administracyjnym według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała stan faktyczny i prawny sprawy, rozwijając wskazane zarzuty. Podkreśliła, że organ II instancji wydał zaskarżoną decyzję w całości opierając się na błędnym przekonaniu, że zbliżenie budynku do granic działki skarżącej o nr [...] wynikało z późniejszej - zatwierdzonej już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę - zmiany granic działek. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji wielokrotnie błędnie wywodzi tym samym, że na datę wydania inwestorowi pozwolenia na budowę granica biegła w innym miejscu niż w chwili wydania przez PINB w L. przedmiotowego postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych i obowiązku sporządzenia projektu zamiennego. Zdaniem skarżącej powyższe twierdzenie mija się jednak z zaistniałym stanem faktycznym, i w rzeczywistości tak zarówno przed wydaniem inwestorowi decyzji o pozwoleniu na budowę, jak i na etapie wydawania przez PINB w L. postanowienia granica przebiegała w tym samym miejscu. Inwestor na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę przedłożył mapy geodezyjne zawierające nieprawidłowe określenie granicy działki [...] z działkami [...], [...], i [...] co skutkowało powstaniem nieprawidłowości w tym zakresie i posadowieniem budynku w miejscu za bardzo zbliżonym do faktycznej granicy działki skarżącej o nr [...]. Skarżąca podkreśliła, że granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] zawsze biegła wzdłuż miedzy, na której posadowiony jest słup elektryczny wysokiego napięcia. Granica ta była zawsze respektowana przez skarżącą i poprzedniego właściciela działek [...], [...] i [...]. Co istotne również umiejscowienie tej granicy nie zmieniło się od kilkudziesięciu lat i zawsze na mapach geodezyjnych przebiegało w tym samym miejscu. Przeprowadzone przed Wójtem Gminy J. postępowanie rozgraniczeniowe nie zmieniło przebiegu tej granicy tylko potwierdziło jej przebieg zgodnie ze stanem faktycznym (vide: protokół graniczny z dnia [...] czerwca 2013 r.). W ocenie skarżącej organy administracji nieprawidłowo przyjęły, że w związku z postępowaniem toczącym się przed Wójtem Gminy J., znak: [...], doszło do zmiany granicy poprzez jej przesunięcie już po wydaniu inwestorowi decyzji o pozwoleniu na budowę. W rzeczywistości granica nie uległa żadnemu przesunięciu i tym samym to wyłącznie nieprawidłowo sporządzone mapy geodezyjne przedłożone przez inwestora i w konsekwencji nieprawidłowe zagospodarowanie działki spowodowały, że posadowiony budynek nie spełnia norm określonych w rozporządzeniu. Organy administracji prawidłowo prowadząc postępowanie w sprawie winny przeprowadzić dowód z opinii biegłego geodety, który jednoznacznie określi gdzie przebiegała granica działek [...], [...] i [...] z działką [...] na datę wydania decyzji inwestorowi o pozwoleniu na budowę i czy była zgodna z granicą wskazaną przez inwestora w załączonych do wniosku o pozwolenie na budowę mapami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej: ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Celem przepisów art. 50 oraz art. 51 ustawy Prawa budowlane jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jak wynika z akt sprawy inwestycja - budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego (z garażem w bryle budynku) została zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu budowę wydanej przez Starostę L. w dniu [...] czerwca 2012 r. Przy sporządzeniu projektu zagospodarowania działek nr [...] i [...] z naniesionym obiektem budowlanym jako załącznika do pozwolenia na budowę, korzystano z materiałów uzyskanych z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L.. Podczas realizacji inwestycji została zmieniona decyzją Wójta Gminy J. z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...], granica pomiędzy działkami nr ewid.: [...], [...] i [...] (działki na których realizowano inwestycję), a działką o nr ewid.[...] (działka skarżącej). Zgodnie z przebiegiem nowej granicy przedmiotowy budynek znalazł się ślepą ścianą garażu w odległości ok. 0,70 m i ścianą z otworami części mieszkalnej w odległości ok. 3,30 m od tej granicy. Postępowanie rozgraniczeniowe nie zakończyło się. Obecnie przed Sądem Rejonowym w L. toczy się postępowanie rozgraniczeniowe - sygn. akt II Ns [...], co zgodnie oświadczyły strony postępowania (skarżąca A. N. oraz uczestnik J. W.) na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w dniu [...] listopada 2016 r. Podkreślić należy, że powoływanie się przez skarżącą na trwające i nie zakończone postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości sprowadza się w zasadzie do rozstrzygania sporu o własność. Podnieść należy, że rozgraniczenie nieruchomości, a więc ustalenie przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami regulują przepisy ustawy Prawa geodezyjne i kartograficzne. Przeprowadzenie postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości należy więc do obowiązków właścicieli nieruchomości, gdyż ustalenie granic nieruchomości leży w ich interesie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego nie przesądza o prowadzeniu robót budowlanych niezgodnie z przepisami. Nie stanowi też żadnej z przesłanek do wstrzymania takiego postępowania, wymienionych w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a w konsekwencji do nakazania sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. Późniejsze przesunięcie granicy nie może skutkować koniecznością nakazania inwestorowi zachowania odległości określonych w rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002 r. od wybudowanego budynku do nowo ustalonej granicy działki, jeżeli obiekt ten był wykonywany w okresie ważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i w trakcie wykonywania robót zachowane zostały odległości od wówczas obowiązującej granicy, zgodnie z tą decyzją oraz przepisami prawa budowlanego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 612/09) , wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Ol871/08). Słusznie więc organ odwoławczy uchylił rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ponieważ na obecnym etapie postępowania rozważania, czy istniała możliwość zachowania normatywnej odległości od granicy, o której mowa w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., czy budynek inwestorów mógł zostać wzniesiony bez naruszenia odległości (wskazanych w powyższym rozporządzeniu) od nieruchomości skarżącej jest całkowicie pozbawione podstaw, gdyż problem ten (nie zakończony zresztą ostatecznie) powstał po zmianie granic działek, a nie w dacie wydania pozwolenia na budowę. Obiekt budowlany kwestionowany przez skarżącą został wybudowany na podstawie prawomocnej i ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i kształt jego jest zgodny z prawem oraz nie ma odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. W związku z powyższym, brak podstaw do stosowania wobec inwestorów tego obiektu rygorów wynikających z art. 51 ustawy Prawo budowlane oraz do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Niesłuszne jest zatem stanowisko skarżącej wyrażone w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, że zgłaszane zastrzeżenia co do przebiegu granicy pomiędzy działkami, z powołaniem się na wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, powinno być wystarczającym powodem dla wstrzymania prowadzenia robót budowlanych, a w konsekwencji do nakazania sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. Za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa Wbrew twierdzeniom skarżącej sprawa została należycie wyjaśniona. Zgromadzone w sprawie dowody były wystarczające do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja wnikliwie i dokładnie omawia wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia zagadnienia. Uzasadnienie spełnia wymogi przewidziane w art. 107 § 3 kpa. Wywód w nim zaprezentowany cechuje się precyzją, logiką, wyjaśnia wszystkie istotne kwestie i jest poparty licznym orzecznictwem sądów administracyjnych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 kpa przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się, co do tego i składania wniosków to wskazać należy, że powyższy zarzut może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. W skardze A. N. wskazał na naruszenie powyższego przepisu, jednakże nie podała jakie ewentualnie czynności procesowe miałby wykonać. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 28 kpa ponieważ wbrew twierdzeniom skarżącej była ona stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Brała udział w czynnościach kontrolnych na nieruchomości w dniu [...] lutego 2016 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na protokole, doręczono jej również decyzję organu I instancji. Podsumowując wskazać należy, że skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a przedstawione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku i jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie 151 ppsa, skargę oddalił.